Zoladex

ULOTKA DO ZASTOSOWANIA LEKU ZOLADEX (ZOLADEX®)

Skład:

substancja czynna: 1 kapsuła do podskórnej długotrwałej aplikacji zawiera octan gosereliny odpowiadający 10,8 mg gosereliny w podstawie;

substancje pomocnicze: kopolimer laktydu i glikolidu.

Postać farmaceutyczna. Kapsuła do podskórnej długotrwałej aplikacji.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe do kremowych, cylindryczne fragmenty twardego polimeru, wolne lub praktycznie wolne od widocznych cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Analogi hormonu uwalniającego gonadotropiny.

Kod ATC L02A E03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Zoladex (D-Ser (But)6Azgly10LH-RH) jest syntetycznym analogiem naturalnego hormonu uwalniającego hormon dojrzewania (LH-RH). W przypadku ciągłego stosowania Zoladex 10,8 mg hamuje wydzielanie przez przysadkę hormonu dojrzewania, co prowadzi do obniżenia stężenia testosteronu we krwi osocza u mężczyzn oraz estradiolu u kobiet. Na wstępnym etapie Zoladex 10,8 mg, podobnie jak inne agonisty LH-RH, może powodować tymczasowy wzrost stężenia testosteronu we krwi osocza u mężczyzn oraz estradiolu u kobiet.

U mężczyzn stężenia testosteronu obniżają się do poziomu kastracyjnego w ciągu około 21 dni od wstrzyknięcia pierwszej kapsuły i pozostają obniżone przy dalszym stosowaniu leku co 12 tygodni. Dane wskazują, że w wyjątkowych okolicznościach, gdy ponowne podanie leku po 3 miesiącach nie ma miejsca, stężenie testosteronu pozostaje na poziomie kastracyjnym u większości pacjentów jeszcze przez okres do 16 tygodni.

W badaniach klinicznych porównawczych podczas leczenia przerzutowego raka gruczołu krokowego lek Zoladex wykazał skuteczność przeżycia porównywalną do skutku kastracji chirurgicznej.

W połączonym analizie dwóch randomizowanych badań kontrolowanych nie stwierdzono istotnej różnicy w ogólnym poziomie przeżycia u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego przyjmujących bicalutamid w dawce 150 mg oraz u pacjentów poddawanych leczeniu w formie kastracji (głównie w postaci leku Zoladex) (względne ryzyko = 1,05 [przedział ufności (PU) od 0,81 do 1,36]). Jednakże równoważność dwóch metod leczenia nie może być statystycznie oceniona.

W badaniach porównawczych lek Zoladex poprawiał poziom przeżycia bez oznak nawrotu oraz ogólne przeżycie podczas terapii adiuwantowej przed radioterapią u pacjentów z lokalizowanym rakiem gruczołu krokowego wysokiego ryzyka (T1–T2 oraz PSA (antygen specyficzny dla prostaty) na poziomie co najmniej 10 ng/ml lub ocena 7 punktów według skali Gleasona) lub lokalnie zaawansowanym (T3–T4) rakiem gruczołu krokowego. Optymalna długość trwania terapii adiuwantowej nie została ustalona; badanie porównawcze wykazało, że stosowanie terapii adiuwantowej lekiem Zoladex przez 3 lata istotnie poprawia poziom przeżycia w porównaniu z samą radioterapią. Stosowanie leku Zoladex w terapii neoadiuwantowej przed radioterapią poprawiało poziom przeżycia bez nawrotu u pacjentów z wysokim ryzykiem lokalizowanego lub lokalnie zaawansowanego raka gruczołu krokowego.

Po prostatektomii u pacjentów, u których stwierdzono rozprzestrzenienie się guza gruczołu krokowego, terapia adiuwantowa lekiem Zoladex może poprawić poziom przeżycia bez objawów choroby, choć nie obserwuje się istotnej poprawy przeżycia, jeśli podczas zabiegu chirurgicznego pacjenci nie mieli zaatakowanych węzłów chłonnych. Pacjenci z chorobą lokalnie zaawansowaną, u których potwierdzono stadium histopatologiczne, posiadający dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak poziom PSA co najmniej 10 ng/ml lub ocena 7 punktów według skali Gleasona przed terapią adiuwantową lekiem Zoladex, powinni zostać dokładnie przebadani. Brak dowodów na poprawę wyników klinicznych w wyniku terapii neoadiuwantowej lekiem Zoladex po radykalnej prostatektomii.

U kobiet stężenie estradiolu we krwi osocza obniża się w ciągu 4 tygodni od wstrzyknięcia pierwszej kapsuły i pozostaje obniżone do zakończenia okresu leczenia. U pacjentek, u których stężenia estradiolu zostały już obniżone w wyniku stosowania analogów LH-RH, po przejściu na Zoladex 10,8 mg stężenia pozostają obniżone. Hamowanie estradiolu wiąże się z reakcją u pacjentek z endometriozą lub mięśkami macicy i prowadzi do amenorrei u większości pacjentek.

Na początku stosowania Zoladexu u niektórych kobiet mogą wystąpić krwawienia pochwy różnej długości trwania i intensywności. Takie krwawienia są najprawdopodobniej reakcją na wycofanie estrogenów i zazwyczaj ustępują samorzutnie.

Podczas leczenia analogami LH-RH u pacjentek może nastąpić naturalna menopauza; w pojedynczych przypadkach po zakończeniu leczenia miesiączki nie wracają.

Farmakokinetyka.

Podawanie leku Zoladex 10,8 mg co 12 tygodni zapewnia stabilne narażenie na gozerelinę bez klinicznie istotnej akumulacji leku. Wiązanie Zoladexu z białkami osocza jest niewielkie; okres półtrwania w osoczu wynosi od dwóch do czterech godzin u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. U pacjentów z zaburzoną funkcją nerek okres półtrwania wydłuża się. Jednakże przy stosowaniu leku w postaci kapsuł 10,8 mg co 12 tygodni zmiana ta nie prowadzi do akumulacji leku i nie ma potrzeby modyfikacji dawki u tych pacjentów. Nie obserwuje się istotnych zmian farmakokinetyki u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Rak gruczołu krokowego. Terapia raka prostaty, w przypadku którego możliwe jest działanie hormonalne.

Endometrioza. Leczenie endometriozy, w tym złagodzenie objawów takich jak ból oraz zmniejszenie rozmiaru i liczby zmian endometrioidalnych.

Fibromy macicy. Terapia mięśniaków macicy, w tym zmniejszenie zmian, poprawa stanu hematologicznego oraz złagodzenie objawów takich jak ból. Jako lek wspomagający przed zabiegiem chirurgicznym w celu ułatwienia techniki operacyjnej i zmniejszenia utraty krwi podczas operacji.

Rak piersi u kobiet w okresie przedmenopauzalnym.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na octan gosereliny lub którykolwiek z substancji pomocniczych.

Okres ciąży lub karmienia piersią.

Wiek dziecięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Ponieważ terapia deprywacji androgenowej może prowadzić do wydłużenia odcinka QT, należy starannie ocenić jednoczesne stosowanie Zoladexu z lekami, które mogą wydłużać odcinek QT, lub z lekami, które mogą powodować tachyarytmie komorową typu torsade de pointes, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dysopyrydami na) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylyd), metadon, moxifloksacyna, leki przeciwpsychotyczne itp. (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Podczas stosowania leku Zoladex odnotowano przypadki uszkodzeń w miejscu iniekcji, w tym ból, siniaki, krwawienie i uszkodzenie naczyń. U pacjentów z takimi uszkodzeniami należy prowadzić obserwację pod kątem objawów lub oznak krwawienia brzusznego. W bardzo rzadkich przypadkach błędy w stosowaniu leku prowadziły do uszkodzenia naczyń i szoku hemoragicznego, wymagającego przetaczania krwi oraz interwencji chirurgicznej. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leku Zoladex u pacjentów z niskim wskaźnikiem masy ciała (BMI) oraz u pacjentów otrzymujących leki w pełni działające antykoagulacyjnie (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).

Nie ma danych dotyczących usuwania lub rozpuszczania kapsułki.

Istnieje wysokie ryzyko wystąpienia depresji (może być ciężka) u pacjentów otrzymujących leczenie agonistami hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH), takimi jak gozerelina. Pacjentów należy poinformować o tym ryzyku i w przypadku wystąpienia objawów należy rozpocząć odpowiednie leczenie.

Zgłaszano przypadki krwawienia w okolicy miejsca wstrzyknięcia, prowadzące do szoku hemoragicznego. Przy stosowaniu leku Zoladex należy zachować następujące środki ostrożności:

• Iniekcje należy wykonywać w obszarze, gdzie istnieje mniejsze ryzyko uszkodzenia naczyń.
• Należy dokładnie rozważyć możliwość stosowania leku Zoladex u pacjentów z predyspozycją do krwawień (np. u tych, którzy stosują leki przeciwkrzepnące).

Terapia deprywacji androgenów może prowadzić do wydłużenia odstępu QT.

Przed przepisaniem Zoladexu pacjentom z wywiadem wydłużenia odstępu QT lub z czynnikami ryzyka jego wydłużenia, a także pacjentom, którzy współbieżnie stosują leki mogące powodować wydłużenie odstępu QT (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”), należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka, w tym możliwość wystąpienia tachyarytmii komorowej typu „torsade de pointes”.

Mężczyźni

Zoladex 10,8 mg należy stosować z ostrożnością u mężczyzn z zagrożeniem niedrożności dróg moczowych lub ucisku na rdzeń kręgowy oraz należy dokładnie obserwować takich pacjentów w pierwszym miesiącu terapii. W przypadku wystąpienia lub rozwoju ucisku na rdzeń kręgowy lub niewydolności nerek z powodu niedrożności dróg moczowych należy zastosować standardowe leczenie tych powikłań.

Niewielkie prawdopodobieństwo, że leczenie to będzie korzystne dla pacjentów z rakiem gruczołu krokowego niezależnym od hormonów. Odporność na leczenie może wynikać z braku reakcji na kastrację lub leczenie hormonalne.

Zalecane jest ustalenie poziomu testosteronu przed rozpoczęciem leczenia w celu możliwości oceny terapeutycznej korzyści.

Na wstępnym etapie terapii analogami LH-RH należy rozważyć możliwość zastosowania antyandrogenów (np. cyproteronu acetylanu 300 mg dziennie przez trzy dni przed i trzy tygodnie po terapii lekiem Zoladex), ponieważ istnieją doniesienia, że zapobiega to możliwym skutkom początkowego wzrostu poziomu testosteronu w surowicy krwi.

Stosowanie agonistów LH-RH może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości. Wstępne dane wskazują, że stosowanie u mężczyzn bisfosfonianów w połączeniu z agonistami LH-RH może zmniejszać utratę minerałów kości. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka osteoporozy (takimi jak przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwałe leczenie lekami przeciwpadaczkowymi lub kortykosteroidami, osteoporoza w wywiadzie rodzinnym).

Pacjenci z ustaloną depresją oraz pacjenci z nadciśnieniem tętniczym wymagają dokładnej obserwacji.

Istnieje wysokie ryzyko obniżenia ciśnienia (może być poważne) u pacjentów leczonych za pomocą agonistów LH-RH, takich jak gozerelina. Należy poinformować o tym pacjentów i leczyć ich odpowiednio w przypadku wystąpienia objawów.

W farmakoepidemiologicznym badaniu agonistów LH-RH stosowanych w leczeniu raka gruczołu krokowego obserwowano przypadki zawału mięśnica serca i niewydolności serca. Ryzyko wzrasta przy stosowaniu leku w połączeniu z lekami antyandrogennymi.

Zmniejszenie tolerancji na glukozę obserwowano u mężczyzn stosujących agonisty LH-RH. Może się to objawiać cukrzycą lub utratą kontroli glikemii u osób z już istniejącą cukrzycą. Dlatego konieczna jest kontrola poziomu glukozy we krwi.

Kobiety

W przypadku raka piersi u kobiet w okresie przedmenopauzalnym, przed rozpoczęciem stosowania leku Zoladex 10,8 mg, należy określić status receptorów hormonalnych guza. Jeśli choroba okaże się receptorododatnia, nie należy stosować leku Zoladex w kapsułkach do podskórnej długotrwałej aplikacji w dawce 10,8 mg.

Po rozpoczęciu terapii agonistami LH-RH obserwuje się tymczasowy wzrost poziomu estradiolu we krwi u kobiet.

Zmniejszenie gęstości mineralnej kości

Stosowanie agonistów LH-RH może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej tkanki kostnej o około 1% miesięcznie w ciągu 6-miesięcznego okresu leczenia. Każde zmniejszenie gęstości mineralnej kości o 10% zwiększa ryzyko złamania 2–3-krotnie.

Istniejące dane wskazują, że u większości kobiet gęstość kości odzyskuje się po zakończeniu stosowania leku.

U pacjentek przyjmujących Zoladex w leczeniu endometriozy dodatkowa terapia hormonalna zastępcza (HRT) łagodziła zmniejszenie gęstości mineralnej kości oraz nasilenie objawów wazomotorycznych. Brak doświadczenia w stosowaniu terapii HRT u kobiet stosujących Zoladex 10,8 mg.

Nie ma danych specyficznych dotyczących stosowania leku u pacjentek z ustaloną osteoporozą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju (takimi jak przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwałe leczenie lekami obniżającymi gęstość mineralną kości, np. lekami przeciwpadaczkowymi lub kortykosteroidami, osteoporoza w wywiadzie rodzinnym, zaburzenia odżywiania, np. anoreksja nerwowa). Ponieważ zmniejszenie gęstości mineralnej kości u takich pacjentek może być bardziej niebezpieczne, stosowanie leku Zoladex należy rozważyć w każdym przypadku indywidualnie i rozpocząć terapię tylko wtedy, gdy po dokładnej ocenie stwierdzono, że korzyść przewyższa ryzyko. Należy zastosować dodatkowe środki zapobiegające utracie minerałów kości.

Zmniejszenie gęstości mineralnej tkanki kostnej w leczeniu raka piersi u kobiet

Stosowanie agonistów GnRH (gonadotropin-releasing hormone) może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej tkanki kostnej. Po 2 latach leczenia wczesnego stadium raka piersi średnia utrata gęstości mineralnej tkanki kostnej wynosiła 6,2% i 11,5% odpowiednio na poziomie szyjki kości udowej i odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Ustalono, że ta utrata jest częściowo odwracalna – podczas jednorocznego okresu obserwacji odnotowano odbudowę o 3,4% i 6,4% odpowiednio na poziomie szyjki kości udowej i odcinka lędźwiowego kręgosłupa, choć te dane są bardzo ograniczone. Dostępne dane wskazują, że u większości kobiet regeneracja tkanki kostnej następuje po zakończeniu leczenia.

Wstępne dane sugerują, że stosowanie gozereliny w połączeniu z tamoksyfenem u pacjentek z rakiem piersi może zmniejszać demineralizację tkanki kostnej.

Krwawienie odstawieniowe

Na początku stosowania Zoladexu u niektórych pacjentek możliwe są krwawienia pochwy o różnej długości trwania i nasileniu. Zazwyczaj występują one w pierwszym miesiącu po rozpoczęciu leczenia, prawdopodobnie są reakcją na wycofanie estrogenów i zazwyczaj ustępują samoistnie. Jeśli krwawienie nie ustępuje, należy ustalić jego przyczynę.

Czas do przywrócenia miesiączkowania po zakończeniu terapii lekiem Zoladex 10,8 mg może być w niektórych przypadkach wydłużony (średnia długość trwania wtórnej amenorrei po zakończeniu stosowania Zoladexu 10,8 mg wynosi 7–8 miesięcy). W przypadku potrzeby szybkiego przywrócenia miesiączkowania zaleca się stosowanie Zoladexu 3,6 mg.

Stosowanie Zoladexu może prowadzić do zwiększenia oporu szyjki macicy, dlatego należy zachować ostrożność podczas rozszerzania szyjki macicy.

Brak danych klinicznych dotyczących efektu stosowania Zoladexu w leczeniu łagodnych stanów ginekologicznych przez okres dłuższy niż 6 miesięcy.

Kobietom w wieku rozrodczym należy stosować niesterydowe metody antykoncepcji podczas terapii lekiem Zoladex i aż do przywrócenia miesiączkowania po zakończeniu leczenia.

Pacjentki z ustaloną depresją oraz pacjentki z nadciśnieniem tętniczym wymagają dokładnej obserwacji.

Stosowanie Zoladexu może prowadzić do pozytywnej reakcji w teście antydopingowym.

Istnieje wysokie ryzyko obniżenia ciśnienia (może być poważne) u pacjentów leczonych za pomocą agonistów LH-RH, takich jak gozerelina. Należy poinformować o tym pacjentów i leczyć ich odpowiednio w przypadku wystąpienia objawów.

Wskazówka dotycząca stosowania opakowania

Stosować tylko wtedy, gdy opakowanie z aplikatorem strzykawkowym jest nieuszkodzone. Stosować natychmiast po otwarciu opakowania.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Zoladex nie powinien być stosowany w czasie ciąży ani karmienia piersią, ponieważ istnieje teoretyczne ryzyko poronienia lub wystąpienia wewnątrzmacicznych wad urodzonych w przypadku przyjmowania agonistów LH-RH w czasie ciąży. Należy dokładnie przebadać kobiety, które mogą zajść w ciążę, aby wykluczyć ciążę.

Podczas leczenia należy stosować niesterydowe metody antykoncepcji aż do przywrócenia miesiączkowania.

Plodność

U kobiet analogi LH-RH, takie jak Zoladex 3,6 mg i Zoladex 10,8 mg, są stosowane w celu hamowania LH i FSH. W konsekwencji może to wpływać na libidum (patrz sekcja „Efekty niepożądane”) oraz prowadzić do zaprzestania owulacji i miesiączkowania, co oznacza negatywny, lecz odwracalny wpływ na płodność kobiety. Podczas leczenia analogami GnRH może naturalnie dojść do menopauzy. Rzadko u niektórych kobiet po zakończeniu leczenia nie dochodzi do przywrócenia miesiączkowania. Badania na szczurach wskazują, że wpływ na płodność kobiet jest odwracalny.

U mężczyzn: analogi LH-RH, takie jak Zoladex 3,6 mg i Zoladex 10,8 mg, są stosowane w celu hamowania LH i FSH. W konsekwencji może to prowadzić do zaburzeń erekcji i wpływać na libidum (patrz sekcja „Efekty niepożądane”), a także potencjalnie na spermatogenezę. Choć brak danych dotyczących płodności mężczyzn, na podstawie odwracalności wpływu na płodność szczurów oraz odwracalności zmian histopatologicznych układu rozrodczego u psów po jednorocznym leczeniu lekiem Zoladex, można zakładać, że wpływ ten u mężczyzn jest odwracalny.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Zoladex nie wpływa lub wpływa nieznacznie na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Należy ostrożnie wstrzykiwać Zoladex do przedniej ściany brzucha z uwagi na bliskość dolnej tętnicy pęcherzowej i jej odgałęzień.

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leku Zoladex u pacjentów z niskim wskaźnikiem BMI lub u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (patrz dział „Szczególne środki ostrożności”).

Dopuszcza się stosowanie znieczenia miejscowego, jednak w większości przypadków nie jest ono konieczne.

Dorośli mężczyźni (w tym pacjenci w podeszłym wieku).

1 kapsułę (10,8 mg) leku Zoladex wstrzykiwać podskórnie do przedniej ściany brzucha co 12 tygodni.

Dorosłe kobiety (w tym pacjentki w podeszłym wieku).

1 kapsułę (10,8 mg) leku Zoladex wstrzykiwać podskórnie do przedniej ściany brzucha co 12 tygodni.

Endometrioza i mięsak macicy: leczenie powinno trwać tylko 6 miesięcy, ponieważ brakuje danych klinicznych dotyczących dłuższego stosowania.

Powtarzanie cykli leczenia nie jest zalecane ze względu na ryzyko utraty składników mineralnych i zmniejszenia gęstości tkanki kostnej.

U pacjentek, które przyjmowały gozerelin w leczeniu endometriozy, dodatkowa terapia hormonalna zastępcza (codzienne przyjmowanie leków estrogenowych i progestagenowych) zmniejszała utratę mineralnej gęstości kości oraz nasilenie objawów wazomotorycznych.

Brak doświadczenia w stosowaniu terapii hormonalnej zastępczej u kobiet, które otrzymywały Zoladex 10,8 mg.

U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, jak również u pacjentów w podeszłym wieku, nie ma potrzeby modyfikacji dawki.

Instrukcja dotycząca wstrzykiwania

Stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, który przepisał lek.

Należy upewnić się, że wstrzyknięcie zostało wykonane podskórnie, zgodnie z metodą opisaną w instrukcji dotyczącej wstrzykiwania. Nie wstrzykiwać leku do naczyń krwionośnych, mięśni ani jamy brzusznej.

W razie potrzeby chirurgicznego usunięcia kapsuły Zoladex jej lokalizację można określić za pomocą badania ultrasonograficznego.

Wskazówki dotyczące stosowania

Stosować tylko w przypadku, gdy opakowanie z aplikatorem strzykawkowym jest nienaruszone. Stosować natychmiast po otwarciu opakowania.

Utwardzać strzykawkę za pomocą specjalnych pojemników na przedmioty ostry.

Następna informacja przeznaczona jest wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników ochrony zdrowia:

Zoladex podaje się za pomocą wstrzyknięcia podskórnego. Przed zastosowaniem należy zapoznać się z poniższą instrukcją.

Dzieci.

Zoladex nie jest wskazany do stosowania u dzieci, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność stosowania w tej grupie pacjentów nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

Dane dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone. W przypadku wcześniejszego podania Zoladexu niż zaplanowano lub podania dawki wyższej niż przewidziano, nie zaobserwowano klinicznie istotnych niepożądanych działań. Wyniki badań na zwierzętach nie wskazują na żaden wpływ inny niż terapeutyczny na stężenia hormonów płciowych i drogi rodne przy stosowaniu wyższych dawek Zoladex 10,8 mg. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe.

Niepożądane działania.

Częstotliwość występowania niepożądanych działań została obliczona na podstawie danych z raportów dotyczących badań klinicznych leku Zoladex oraz doniesień z okresu po wprowadzeniu na rynek. Do najczęstszych niepożądanych reakcji należały uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Do klasyfikacji częstości zastosowano następujące kryteria: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100), bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000), nieznana częstość (niemożliwe ustalenie na podstawie dostępnych danych).

Tabela. Niepożądane działania po stosowaniu Zoladex 10,8 mg według klas układów narządów zgodnie z MedDRA.

a Zmniejszenie tolerancji na glukozę obserwowano u mężczyzn stosujących agonisty RH-LH. Może to objawiać się cukrzycą lub utratą kontroli glikemicznej u osób z już istniejącą cukrzycą.

b Te efekty farmakologiczne rzadko wymagają odstawienia leku. Hiperhidroza i napoty mogą utrzymywać się po zakończeniu stosowania leku Zoladex.

c Hipotensja lub hipertensja były czasem obserwowane u pacjentów stosujących Zoladex. Zmiany są zazwyczaj tymczasowe i ustępują w trakcie kontynuowania terapii lub po zakończeniu stosowania leku Zoladex. Rzadko występujące zmiany wymagały interwencji medycznej, w tym odstawienia Zoladexu.

d Zazwyczaj niewielkie, często ustępuje bez konieczności przerywania leczenia.

e Pacjenci z rakiem prostaty mogą początkowo odczuwać tymczasowe nasilenie bólu kostnego; w takich przypadkach może być wskazane leczenie objawowe.

f Obserwowano w badaniach farmakoepidemiologicznych agonistów RH-LH stosowanych w leczeniu raka gruczołu krokowego. Ryzyko wydaje się wzrastać przy stosowaniu w połączeniu ze środkami antyandrogenowymi.

g Utrata włosów na ciele jest szczególnie oczekiwanym efektem spowodowanym obniżeniem poziomu androgenów.

h Utrata włosów na głowie obserwowana była u kobiet, w tym młodych, leczonych z powodu łagodnych chorób ginekologicznych. Zjawisko to jest zazwyczaj łagodne, ale czasem może być nasilone.

i W większości przypadków trądzik pojawiał się w ciągu miesiąca od rozpoczęcia stosowania.

Podczas stosowania gозereliny możliwe są: zaburzenia funkcji wątroby oraz rozwój żółtaczki z podwyższeniem stężenia ALT (alaninotransaminaza), AST (asparaginianotransaminaza), GGTP (gammaglutamylotranspeptydaza); podwyższenie stężenia LDH (dehydrogenaza mleczanowa), fosfatazy alkalicznej, trójglicerydów; krwawienie z nosa, krwawienie pochwowe, pokrzywka, swędzenie.

Podczas stosowania leku mogą również występować: ze strony układu moczowego – dysuria, podwyższenie stężenia azotu moczanego we krwi, podwyższenie stężenia kreatyniny, białkomocz; ze strony krwi – anemia, leukopenia, trombocytopenia.

Podczas stosowania gозereliny mogą wystąpić reakcje w miejscu wstrzyknięcia (krwawienie, krwotok, zespół, ból), krwawienia wokół miejsca wstrzyknięcia leku, które prowadziły do szoku hemoragicznego.

Doświadczenie pogwarancyjne

Rzadko podczas stosowania Zoladexu obserwowano odchylenia wyników badań krwi, przypadki niewydolności wątroby, zakrzepicę tętnicy płucnej oraz zapalenie pęcherzykowe płuc.

U kobiet leczonych z powodu endometriozy i/lub mięśniaków macicy rzadko obserwowano hiperkalcemię. W przypadku wystąpienia objawów hiperkalcemii (np. pragnienie) należy przeprowadzić badania mające na celu jej wykluczenie.

Dodatkowo u kobiet, które otrzymywały lek z powodu łagodnych stanów ginekologicznych, obserwowano następujące działania niepożądane:

trądzik, zmiany owłosienia ciała, suchość skóry, przyrost masy ciała, podwyższenie stężenia cholesterolu surowicy, zespół hiperstymulacji jajników (przy stosowaniu w połączeniu z gonadotropinami), zapalenie pochwy, upływy z pochwy, pobudzenie, zaburzenia snu, zmęczenie, obrzęki obwodowe, mialgia, skurcze mięśni łydziek, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, dolegliwości ze strony narządów jamy brzusznej, zmiany głosu.

Na początku leczenia objawy i dolegliwości choroby mogą tymczasowo nasilać się – w takim przypadku może być wskazane leczenie objawowe.

Rzadko podczas leczenia analogami RH-LH u kobiet może nastąpić menopauza, a miesiączki nie wracają po zakończeniu terapii. Nie wiadomo, czy jest to skutek działania leku Zoladex, czy konsekwencja stanów ginekologicznych pacjentek.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważne. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w służbie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

1 kapsuła w strzykawce-aplikatorze z mechanizmem ochronnym; 1 strzykawka w kopercie z przyczepioną etykietą z kapsułą wchłaniającą wilgoć; 1 koperta w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

AstraZeneca UK Limited.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

Silk Road Business Park, Macclesfield, SK10 2NA, Wielka Brytania.