Zodak®

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku Zodak® (ZODAC®)

Sk³ad:

substancja czynna: cytrizyny dihydrochloranek;

1 ml roztworu zawiera cytrizyny dihydrochloranek 10 mg;

substancje pomocnicze: metyloparaben (E 218); propyloparaben (E 216); gliceryna (85 %); glikol propylenowy; sacharyna sodowa; trihydrat octanu sodu; kwas octowy lodowaty; woda oczyszczona.

Postaæ farmaceutyczna. Kropelki doustne.

G³ówne fizykochemiczne w³aœciwoœci: przezroczysty, bezbarwny lub lekko zielonkawy roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego. Pochodne piperazyny. Kod ATC R06A E07.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Cetyryzyna, metabolit hydroksyzyny u ludzi, jest silnym i selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1. W badaniach wiązania z receptorami in vitro nie zaobserwowano powinowactwa do innych receptorów niż H1. Oprócz działania antagonistycznego na receptory H1, cetyryzyna wykazuje działanie przeciwalergiczne: przy dawkowaniu 10 mg 1 lub 2 razy na dobę lek hamuje późną fazę rekrutacji komórek zapalnych, szczególnie eozynofili, w skórze i spojówce u osób, którym podawano antygen, a w dawce 30 mg/doba hamuje napływ eozynofili w płynie oskrzelowo-pęcherzykowym w późnej fazie zwężenia oskrzeli wywołanym inhalacją alergenu u pacjentów z astmą oskrzelową. Ponadto cetyryzyna hamuje późną fazę reakcji zapalnej wywołanej u pacjentów z przewlekłym pokrzywieniem przez podskórne podanie kalikreiny. Redukuje również ekspresję cząsteczek adhezyjnych, takich jak ICAM-1 i VCAM-1, które są markerami zapalenia alergicznego.

Badania u zdrowych ochotników wykazały, że cetyryzyna w dawkach 5 i 10 mg silnie hamuje powstawanie pęcherzy i zaczerwienienie skóry wywołane bardzo wysokimi stężeniami histaminy, jednak nie stwierdzono korelacji z efektywnością terapeutyczną. Początek działania po jednorazowym przyjęciu dawki 10 mg występuje w ciągu 20 minut u 50% osób, a w ciągu 1 godziny – u 95% osób. Działanie trwa co najmniej 24 godziny po jednorazowym przyjęciu. W 35-dniowym badaniu u dzieci w wieku od 5 do 12 lat nie zaobserwowano tolerancji na działanie przeciwzapalne cetyryzyny (hamowanie powstawania pęcherzy i zaczerwienienia). Po zakończeniu leczenia cetyryzyną normalna reaktywność skóry na histaminę przywraca się w ciągu 3 dni.

W 6-tygodniowym badaniu z randomizacją i kontrolą placebo, w którym wzięło udział 186 pacjentów z alergicznym nieżytą nosa i współistniejącą astmą oskrzelową (łagodną i umiarkowaną), przyjmowanie cetyryzyny w dawce 10 mg raz dziennie poprawiało objawy nieżytu nosa i nie wpływało negatywnie na funkcję płuc. Badanie to potwierdza bezpieczeństwo stosowania cetyryzyny u pacjentów z łagodną i umiarkowaną astmą oskrzelową.

W badaniu kontrolowanym placebo podawanie cetyryzyny w wysokiej dawce dobowej 60 mg przez 7 dni nie wywołało statystycznie istotnego wydłużenia odstępu QT.

W zalecanych dawkach cetyryzyna poprawia stan pacjentów z nieżytami nosa sezonowym i całorocznym.

Farmakokinetyka.

Stężenie równowagowe w osoczu wynosi około 300 ng/ml i osiągane jest w ciągu 1 ± 0,5 godziny. Przy dawkowaniu dobowym 10 mg przez 10 dni nie obserwowano kumulacji cetyryzyny. Rozkład parametrów farmakokinetycznych, takich jak stężenie maksymalne (Cmax) i pole pod krzywą (AUC), jest jednorodny u zdrowych ochotników.

Objętość absorpcji cetyryzyny nie zmniejsza się przy jednoczesnym przyjmowaniu z posiłkiem, choć szybkość absorpcji jest wolniejsza. Objętość biodostępności jest podobna po podaniu cetyryzyny w postaci roztworu, kapsułek lub tabletek. Widoczny objętość rozprowadzenia wynosi 0,5 l/kg. Wiązanie cetyryzyny z białkami osocza wynosi 93 ± 0,3%. Cetyryzyna nie wpływa na wiązanie warfaryny z białkami krwi.

Cetyryzyna nie ulega intensywnemu metabolizmowi przy pierwszym przejściu. Około 2/3 dawki wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem. Okres półwydalania wynosi około 10 godzin. Cetyryzyna wykazuje kinetykę liniową w zakresie dawkowania od 5 do 60 mg.

Osobne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: po jednorazowym doustnym przyjęciu 10 mg okres półwydalania wydłużał się o około 50%, a klirens zmniejszał się o około 40% u 16 osób w podeszłym wieku w porównaniu z młodszych. Zmniejszenie klirensu cetyryzyny u ochotników w podeszłym wieku było związane ze zmniejszoną funkcją nerek.

Dzieci: okres półwydalania cetyryzyny wynosił około 6 godzin u dzieci w wieku 6–12 lat i 5 godzin u dzieci w wieku 2–6 lat. U dzieci w wieku 6–24 miesięcy okres ten skrócił się do 3,1 godziny.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek: farmakokinetyka leku była podobna u pacjentów z łagodnym stopniem zaburzenia funkcji nerek (klirens kreatyniny powyżej 40 ml/min) i u zdrowych ochotników. U pacjentów z umiarkowanym stopniem zaburzenia funkcji nerek zaobserwowano trzykrotne wydłużenie okresu półwydalania i 70% zmniejszenie klirensu w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. U pacjentów poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny 7 ml/min), po podaniu 10 mg cetyryzyny doustnie, zaobserwowano trzykrotne wydłużenie okresu półwydalania i 70% zmniejszenie klirensu w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Cetyryzyna słabo usuwana jest podczas hemodializy. U pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem funkcji nerek konieczna jest korekta dawkowania leku.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby: u pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby (cirrhosis hepatocellularis, cholestatyczna i żółciowa) po przyjęciu 10 lub 20 mg cetyryzyny jako dawki pojedynczej zaobserwowano wydłużenie okresu półwydalania o 50% i zmniejszenie klirensu o 40% w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Korekta dawkowania u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby jest konieczna tylko wtedy, gdy u tych pacjentów występuje jednocześnie zaburzenie funkcji nerek.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Preparat wskazany jest do złagodzenia objawów nosowych i ocznych sezonowego i przewlekłego alergicznego nieżytu nosa oraz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki u dorosłych i dzieci od 2. roku życia.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na ceteryzynę, którykolwiek składnik preparatu, hydroksyzynę lub inne pochodne piperazyny w wywiadzie.

Ciężkie zaburzenia czynności nerek przy klirensie kreatyniny mniejszym niż 10 ml/min.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne ceteryzyny oraz jej profil tolerancji nie oczekuje się żadnych interakcji tego antyhistaminowego leku. W całym okresie prowadzenia badań nad interakcjami lekowymi, w szczególności z pseudoefedryną lub teofiliną w dawce 400 mg na dobę, nie zaobserwowano żadnych interakcji farmakodynamicznych ani istotnych statystycznie interakcji farmakokinetycznych.

Badania interakcji farmakokinetycznej przeprowadzono dla ceteryzyny oraz pseudoefedryny, antypiryny, cyklotymidyny, ketokonazolu, erytromycyny i azytromycyny – nie zaobserwowano interakcji farmakokinetycznych. W badaniu wielokrotnego stosowania teofiliny (400 mg 1 raz na dobę) i ceteryzyny zaobserwowano niewielkie (16%) zmniejszenie klirensu ceteryzyny, podczas gdy rozkład teofiliny nie zmieniał się przy jednoczesnym przyjmowaniu ceteryzyny.

W badaniach stosowania ceteryzyny z cyklotymidyną, glipezydem, diazepamem i pseudoefedryną nie stwierdzono dowodów wystąpienia niepożądanych interakcji farmakodynamicznych.

W badaniach stosowania ceteryzyny z azytromycyną, erytromycyną, ketokonazolem, teofiliną i pseudoefedryną nie stwierdzono dowodów wystąpienia niepożądanych interakcji klinicznych. Ponadto jednoczesne stosowanie ceteryzyny z makrolidami lub ketokonazolem nigdy nie prowadziło do klinicznie istotnych zmian na EKG.

W badaniu wielokrotnego stosowania rytonawiru (600 mg 2 razy na dobę) i ceteryzyny (10 mg na dobę) ekspozycja na ceteryzynę zwiększyła się o około 40%, podczas gdy rozkład rytonawiru nieco się zmienił (–11%) przy jednoczesnym przyjmowaniu ceteryzyny.

Objętość absorpcji ceteryzyny nie zmniejsza się po przyjęciu pokarmu, choć wskaźnik absorpcji opóźnia się o 1 godzinę.

U wrażliwych pacjentów jednoczesne spożycie alkoholu lub innych depresantów ośrodkowego układu nerwowego może powodować dodatkowe zmniejszenie uwagi i pogorszenie sprawności, mimo że ceteryzyna nie nasila działania alkoholu (przy stężeniu alkoholu we krwi 0,5 g/l).

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji z alkoholem przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych (przy stężeniu alkoholu we krwi 0,5 g/l). Niemniej zaleca się unikania jednoczesnego spożycia alkoholu.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów skłonnych do zatrzymania moczu (np. uszkodzenie rdzenia kręgowego, nadplastyka gruczołu krokowego), ponieważ cetiryzyna zwiększa ryzyko wystąpienia zatrzymania moczu.

Zaleca się ostrożne przepisywanie leku pacjentom z epilepsją oraz pacjentom z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych.

Leki przeciwhistaminowe tłumią skórną reakcję alergiczną, dlatego przed wykonaniem próby alergicznej należy przerwać przyjmowanie leku na 3 dni przed badaniem (okres eliminacji).

Należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana korekta schematu dawkowania) oraz u starszych pacjentów z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej).

Metyparaben i propylparaben zawarte w leku mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe z opóźnieniem).

Świerdzenie i/lub pokrzywka mogą pojawić się po przerwaniu stosowania cetiryzyny, nawet jeśli objawy te nie występowały przed rozpoczęciem leczenia. W niektórych przypadkach objawy mogą być nasilone i może być konieczne ponowne leczenie po jego przerwaniu.

Populacja pediatryczna

Stosowanie leku u noworodków i małych dzieci w wieku przedszkolnym (do 2 lat) nie jest zalecane.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Brakuje wystarczających danych dotyczących wpływu leku w czasie ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na rozwój płodu, ciążę, poród czy rozwój poporodowy. Leku należy przepisywać kobietom w ciąży z ostrożnością i tylko wtedy, gdy według lekarza korzyści z jego stosowania przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią. Cetiryzyna przenika do mleka matki w stężeniach stanowiących 25–90% stężenia w osoczu krwi, w zależności od czasu po podaniu leku. Dlatego lek należy przepisywać z ostrożnością kobietom karmiącym piersią.

Plodność. Dane dotyczące wpływu na ludzką płodność są ograniczone, jednak nie stwierdzono żadnego szkodliwego wpływu. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność człowieka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Obiektywna ocena zdolności do prowadzenia samochodu, obecności ukrytego osłabienia i zdolności pracy na taśmie produkcyjnej nie wykazała klinicznie istotnego wpływu leku przy stosowaniu w zalecanej dawce 10 mg.

Pacjentom kierującym pojazdami, zajmującym się potencjalnie niebezpieczną pracą lub obsługującym zmechanizowane urządzenia nie należy przekraczać zalecanych dawek i należy wziąć pod uwagę indywidualną reakcję organizmu na lek.

U wrażliwych pacjentów jednoczesne stosowanie leku z innymi środkami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy może powodować dodatkowe pogorszenie uwagi i obniżenie wydajności.

Sposób stosowania i dawki

Stosować doustnie.

Dzieci w wieku od 2 do 6 lat: 2,5 mg 2 razy na dobę (5 kropli 2 razy na dobę).

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 5 mg 2 razy na dobę (10 kropli 2 razy na dobę).

Dorośli i dzieci od 12. roku życia: 10 mg 1 raz na dobę (20 kropli).

Grupy pacjentów szczególne

Pacjenci w podeszłym wieku. Korekta dawki nie jest wymagana (przy prawidłowej czynności nerek).

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek (umiarkowane i ciężkie nasilenie). Dawkowanie powinno być dobrane indywidualnie, w zależności od stanu czynności nerek. Należy dostosować dawkę zgodnie z poniższą tabelą. Aby skorzystać z tabeli, należy określić klirens kreatyniny (KK) pacjenta w ml/min. Wartość KK (ml/min) można obliczyć na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (mg/dl) za pomocą wzoru:

Dostosowanie dawki dla dorosłych pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek

Dawkowanie u dzieci z zaburzeniem czynności nerek należy dostosować indywidualnie, w zależności od wartości klirensu kreatyniny pacjenta, wieku i masy ciała.

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki w przypadku zaburzeń tylko czynności wątroby.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Zaleca się dostosowanie dawki (patrz powyższy rozdział „Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek”).

Czas trwania leczenia lekarz ustala indywidualnie, w zależności od przebiegu choroby.

Sposób stosowania.

Środek leczniczy należy kropić do łyżki lub rozpuścić w wodzie i przyjmować doustnie.

W przypadku stosowania rozcieńczenia należy uwzględnić, szczególnie przy stosowaniu u dzieci, że objętość wody, do której dodaje się krople, powinna odpowiadać ilości płynu, którą może połknąć pacjent. Rozcieńczony roztwór należy przyjmować natychmiast.

Dzieci.

Lek wskazany jest dla dzieci od 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy. Objawy obserwowane po znacznym przedawkowaniu cetiryzyny związane są głównie z wpływem na ośrodkowy układ nerwowy lub efektami wskazującymi na działanie antycholinergiczne. Efekty niepożądane zgłaszane po przyjęciu dawki przekraczającej co najmniej 5-krotnie zalecaną dawkę dzienną obejmują: dezorientację, biegunkę, zawroty głowy, zwiększoną senność, ból głowy, niedyspozycję, midriazę, swędzenie, niepokój, osłabienie, senność, stupor, tachykardię, drżenie mięśni, zatrzymanie oddawania moczu.

Leczenie. Nie zna się specyficznego antydotum na cetiryzynę. W przypadku przedawkowania zalecana jest terapia objawowa i wspierająca. Przemywanie żołądka należy przeprowadzić jak najszybciej po przyjęciu leku. Cetiryzyna nie jest skutecznie usuwana podczas dializy.

Działania niepożądane.

Badania kliniczne wykazały, że ceteryzyna stosowana w zalecanych dawkach wywiera niewielki wpływ uboczny na ośrodkowy układ nerwowy, obejmujący senność, zwiększona zmęczliwość, zawroty głowy oraz ból głowy. W niektórych przypadkach zgłaszano paradoksalne pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego.

Metyparagydroksybenzoesan oraz propylparagydroksybenzoesan zawarte w kroplach doustnych mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe opóźnione).

Chociaż cetiryzyna jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1 i wykazuje prawie brak działania antycholinergicznego, zgłaszano pojedyncze przypadki wystąpienia trudności w oddawaniu moczu, zaburzeń akomodacji oka oraz suchości w ustach.

Zgłoszono przypadki zaburzeń funkcji wątroby, charakteryzujące się podwyższonym poziomem enzymów wątrobowych i wzrostem stężenia bilirubiny. Stan ten zazwyczaj normalizował się po zaprzestaniu przyjmowania leku.

W podwójnie ślepych, kontrolowanych badaniach klinicznych, w których porównywano cetiryzynę z placebo lub z zalecanymi dawkami (10 mg na dobę dla cetiryzyny) innych leków przeciwhistaminowych oraz które dostarczyły ilościowych danych dotyczących bezpieczeństwa, wzięło udział ponad 3200 pacjentów przyjmujących cetiryzynę.

W badaniach kontrolowanych placebo stosowanie cetiryzyny w dawce 10 mg powodowało następujące niepożądane efekty u co najmniej 1,0% pacjentów:

Mimo że senność występowała istotnie częściej niż w grupie placebo, w większości przypadków była łagodna lub umiarkowana. Inne badania wykazały, że przyjmowanie leku w zalecanej dawce dobowej nie wpływa na normalną, codzienną aktywność u zdrowych, młodych ochotników.

Efekty uboczne obserwowane w badaniach placebo-kontrolowanych u co najmniej 1 % dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat:

Obserwacje po wycofaniu z rynku.

Efekty niepożądane wymieniono według układów narządów zgodnie z MedDRA oraz częstością występowania.

Częstość określono następująco: bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); rzadko (od ≥1/1000 do <1/100); niezwykle rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (niemożliwe ustalenie na podstawie dostępnych danych).

Badania

Rzadko: zwiększenie masy ciała.

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego

Rzadko: tachykardia.

Zaburzenia ze strony układu krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko: trombocytopenia.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Rzadko: parestezja.

Niezwykle rzadko: drgawki.

Bardzo rzadko: dysgezja, dyskineza, dystonia, omdlenia, drżenie.

Częstość nieznana: amnezja, zaburzenia pamięci.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

Bardzo rzadko: zaburzenia akomodacji soczewki, nieostre widzenie, zaburzenia ruchów gałki ocznej.

Zaburzenia ze strony narządu słuchu i równowagi

Częstość nieznana: zawroty głowy.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Rzadko: biegunka.

Zaburzenia ze strony nerek i układu moczowego

Bardzo rzadko: dysuria, enureza.

Częstość nieznana: zatrzymanie moczu.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: świąd, wysypka.

Niezwykle rzadko: pokrzywka.

Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, ustalona wypryskowa reakcja lekowa, miejscowe reakcje skórne wywołane lekiem.

Częstość nieznana: ostra ogólna pęcherzykowica wypryskowa.

Po odstawieniu cytryzyny zgłaszano występowanie świądu i/lub pokrzywki.

Zaburzenia ogólne

Rzadko: osłabienie, uczucie zmęczenia.

Niezwykle rzadko: obrzęk.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Częstość nieznana: ból stawów.

Zaburzenia ze strony układu immunologicznego

Niezwykle rzadko: nadwrażliwość.

Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny.

Częstość nieznana: reakcje alergiczne (możliwe opóźnione).

Zaburzenia ze strony układu wątrobowo-żółciowego

Niezwykle rzadko: zaburzenia funkcji wątroby (podwyższenie poziomu transaminaz, fosfatazy alkalicznej, γ‑glutamylotransferazy i bilirubiny).

Częstość nieznana: zapalenie wątroby.

Zaburzenia ze strony psychiki

Rzadko: niepokój.

Niezwykle rzadko: agresywność, dezorientacja, depresja, halucynacje, bezsenność.

Bardzo rzadko: tiki nerwowe.

Częstość nieznana: myśli samobójcze, koszmary nocne.

Zaburzenia ze strony odżywiania i przemiany materii

Częstość nieznana: zwiększony apetyt.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu przez organy dozorujące jest ważnym postępowaniem. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system farmakonadzoru.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

20 ml roztworu w butelce z kroplówką, 1 butelka w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania.

Bez recepty.

Producent.

A. Nattermann und Cie. GmbH.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Nattermannallee 1, Kolonia, Nadrenia Północna-Westfalia, 50829, Niemcy.

Wnioskodawca.

Sp. z o.o. „Opella Helthcare Ukraina”, Ukraina.

Adres wnioskodawcy.

Ukraina, 01033, miasto Kijów, ul. Żylianska 48-50A.