Zavicefta

INSTRUKCJA dotycząca stosowania leku ZAVICEFTA (ZAVICEFTA)

Skład:

substancje czynne: ceftazidime, avibactam;

1 fiolka zawiera 2329,7 mg pięciowodnego ceftazydymu, co odpowiada 2000 mg ceftazydymu, oraz 543,5 mg sodowej soli awibaktamu, co odpowiada 500 mg awibaktamu;

substancja pomocnicza: sody węglan bezwodny.

Postać leku. Proszek do koncentratu do sporzędzania roztworu do infuzji.

Główne fizykochemiczne właściwości: proszek od białego do bladożółtego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Łeki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Inne antybiotyki beta-laktamowe. Cefalosporyny trzeciej generacji. Kod ATC J01D D52.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Ceftagidim hamuje syntezę peptydoglikanu ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP), co prowadzi do lizy i śmierci komórek bakterii. Awibaktam to inhibitor β-laktamaz o nie-β-laktamowej strukturze. Awibaktam tworzy kowalencyjne wiązanie z enzymem, które nie ulega hydrolizie. Hamuje β-laktamazy klas A i C oraz niektóre β-laktamazy klasy D według klasyfikacji Amblera, w tym β-laktamazy o szerokim spektrum działania (ESBL), enzymy KPC i OXA-48 karbapenemazy, oraz enzymy AmpC. Awibaktam nie hamuje β-laktamaz klasy B (metalo-β-laktamaz) i nie jest w stanie hamować wielu β-laktamaz klasy D.

Odporność

Mechanizmy bakteryjnej oporności, które mogą potencjalnie wpływać na aktywność ceftagidimu/awibaktamu, obejmują mutowane lub nabyte białka PBP, obniżoną przepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej dla awibaktamu lub ceftagidimu, aktywny wypływ (efluks) awibaktamu lub ceftagidimu oraz β-laktamazy odporne na hamowanie przez awibaktam i zdolne do hydrolizy ceftagidimu.

Aktywność przeciwbakteryjna w interakcji z innymi środkami przeciwbakteryjnymi

Nie zaobserwowano synergii ani antagonizmu w badaniach in vitro dotyczących jednoczesnego stosowania ceftagidimu/awibaktamu z metronidazolem, tobramycyną, lewofloksacyną, wancomycyną, linezolidem, kolistyną i tajgecykliną.

Kryteria testowania wrażliwości

Granice minimalnego stężenia hamującego (MIC), określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST) dla ceftagidimu/awibaktamu w trakcie badań klinicznych, są dostępne pod adresem: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx

Zależność farmakokinetyka/farmakodynamika

Aktywność przeciwbakteryjna ceftagidimu w stosunku do poszczególnych patogennych mikroorganizmów najlepiej koreluje z przedziałem czasu (%), w którym stężenie wolnego leku przekraczało MIC ceftagidimu/awibaktamu w okresie między dawkowaniem (%ƒT > MIC ceftagidimu/awibaktamu). Dla awibaktamu wskaźnik farmakokinetyka/farmakodynamika to przedział czasu (%), w którym stężenie wolnego leku było wyższe niż próg w okresie między dawkowaniem (%ƒT > Ct).

Skuteczność kliniczna w stosunku do poszczególnych patogennych mikroorganizmów

W trakcie badań klinicznych wykazano skuteczność leku wobec bakterii wrażliwych na ceftagidim/awibaktam in vitro (patrz poniższa lista według wskazań do stosowania).

Powikłane infekcje wewnątrzbrzuszne

Mikroorganizmy Gram-ujemne:

• Citrobacter freundii

• Enterobacter cloacae

• Escherichia coli

• Klebsiella oxytoca

• Klebsiella pneumoniae

• Pseudomonas aeruginosa

Powikłane infekcje dróg moczowych

Mikroorganizmy Gram-ujemne:

• Escherichia coli

• Klebsiella pneumoniae

• Proteus mirabilis

• Enterobacter cloacae

• Pseudomonas aeruginosa

Pneumonia szpitalna, w tym związana z wentylacją mechaniczną (WVM)

Mikroorganizmy Gram-ujemne:

• Enterobacter cloacae
• Escherichia coli
• Klebsiella pneumoniae
• Proteus mirabilis
• Serratia marcescens
• Pseudomonas aeruginosa

Skuteczność kliniczna ceftagidimu/awibaktamu wobec poniższych patogennych mikroorganizmów, istotnych dla zatwierdzonych wskazań, nie została potwierdzona, jednak wyniki badań in vitro pozwalają przypuszczać, że są wrażliwe na ceftagidim/awibaktam pod warunkiem braku nabytych mechanizmów oporności.

Mikroorganizmy Gram-ujemne:

• Citrobacter koseri
• Enterobacter aerogenes
• Morganella morganii
• Proteus vulgaris
• Providencia rettgeri

W warunkach in vitro poniższe gatunki mikroorganizmów są oporne na ceftagidim/awibaktam:

• Staphylococcus aureus (wrażliwy i oporny na metycylinę)
• Anaeroby
• Enterococcus spp.
• Stenotrophomonas maltophilia
• Acinetobacter spp.

Dzieci

Zastosowanie leku Zavicefta u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat badano w ramach dwóch prostych, ślepych, randomizowanych, porównawczych badań klinicznych fazy 2, z których jedno obejmowało pacjentów z powikłanymi infekcjami wewnątrzbrzusznymi, a drugie – pacjentów z powikłanymi infekcjami dróg moczowych. Głównym celem każdego badania była ocena bezpieczeństwa i tolerancji ceftagidimu/awibaktamu (+/– metronidazolu). Celem wtórnym była ocena farmakokinetyki i skuteczności; skuteczność była opisowym punktem końcowym obu badań. Częstość wyleczenia klinicznego u dzieci z powikłaną infekcją wewnątrzbrzuszną (uIAI) podczas wizyty oceny wyleczenia (populacja ITT) wyniosła 91,8% (56/61) po zastosowaniu Zavicefty w porównaniu do 95,5% (21/22) po zastosowaniu meropenemu. Częstość eradykacji mikrobiologicznej u dzieci z powikłanymi infekcjami dróg moczowych podczas wizyty oceny wyleczenia (populacja ITT) wyniosła 79,6% (43/54) po zastosowaniu Zavicefty w porównaniu do 60,9% (14/23) po zastosowaniu cefepimu.

Europejska Agencja Leków odroczyła obowiązek przedstawienia wyników badań Zavicefty w jednej lub kilku podgrupach dziecięcych dotyczących leczenia powikłanych infekcji wewnątrzbrzusznych, powikłanych infekcji dróg moczowych, zapalenia płuc i infekcji wywołanych przez bakterie Gram-ujemne (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki” w celu uzyskania informacji na temat stosowania u dzieci).

Farmakokinetyka.

Rozkład

Stopień wiązania ceftagidimu i awibaktamu z białkami osocza człowieka wynosi odpowiednio około 10% i 8%. Objętości rozkładu ceftagidimu i awibaktamu w stanie równowagi wynosiły odpowiednio około 17 l i 22 l u zdrowych dorosłych ochotników po wielokrotnym podaniu ceftagidimu/awibaktamu w dawce 2000 mg/500 mg w formie infuzji trwającej 2 godziny co 8 godzin. Ceftagidim i awibaktam przenikają do płynu wyściółki nabłonkowej oskrzeli człowieka w stężeniach osiągających 30% stężenia w osoczu, przy czym profil zależności stężenia od czasu w płynie wyściółki nabłonkowej i osoczu krwi jest podobny.

Przejście ceftagidimu przez nieuszkodzoną barierę krew-mózg jest niskie. Przy zapaleniu opon mózgowych stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym osiąga 4–20 mg/l lub więcej. Badania kliniczne dotyczące przenikania awibaktamu przez barierę krew-mózg nie były prowadzone; jednak u królików z zapaleniem opon mózgowych ekspozycja ceftagidimu i awibaktamu w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosiła odpowiednio 43% i 38% wartości AUC w osoczu. Ceftagidim dobrze przenika przez łożysko i wydzielany jest w mleku matki.

Biotransformacja

Ceftagidim nie ulega metabolizmowi. Nie zaobserwowano metabolizmu awibaktamu w preparatach wątroby człowieka (mikrosomy i hepatocyty). Niezmieniony awibaktam był głównym składnikiem leku w osoczu i moczu człowieka po podaniu [14C]-awibaktamu.

Wydalanie

Okres półtrwania (t1/2) ceftagidimu i awibaktamu po podaniu dożylnym wynosi 2 godziny. Ceftagidim wydzielany jest przez nerki w niezmienionej formie drogą filtracji kłębuszkowej; około 80–90% dawki leku wydala się przez nerki w ciągu 24 godzin. Awibaktam wydzielany jest przez nerki w niezmienionej formie, klirens nerkowy wynosi około 158 ml/min, co wskazuje na aktywną sekrecję w kanalikach nerkowych oprócz filtracji kłębuszkowej; około 97% dawki leku wydala się przez nerki, 95% w ciągu 12 godzin. Mniej niż 1% ceftagidimu wydala się przez wątrobę, a mniej niż 0,25% awibaktamu wydala się przez jelita.

Liniowość/nieliniowość

Parametry farmakokinetyki ceftagidimu i awibaktamu po jednorazowym podaniu dożylnym mają charakter przybliżony do liniowego w zakresie badanych dawek (od 50 mg do 2000 mg). Po wielokrotnych dożylnych infuzjach ceftagidimu/awibaktamu w dawce 2000 mg/500 mg co 8 godzin przez 11 dni u zdrowych dorosłych ochotników z prawidłową czynnością nerek nie zaobserwowano istotnej kumulacji ceftagidimu i awibaktamu.

Grupy specjalne pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności nerek wydalanie ceftagidimu i awibaktamu jest zmniejszone. AUC awibaktamu u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności nerek zwiększa się średnio odpowiednio 3,8 i 7 razy (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia czynności wątroby

Zaburzenia czynności wątroby od lekkich do umiarkowanych nie wpływały na parametry farmakokinetyki ceftagidimu u pacjentów otrzymujących go dożylnie w dawce 2000 mg co 8 godzin przez 5 dni, pod warunkiem że czynność nerek nie była zaburzona. Parametry farmakokinetyki ceftagidimu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby nie były badane. Parametry farmakokinetyki awibaktamu u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby o dowolnym stopniu nasilenia nie były badane.

Ponieważ ceftagidim i awibaktam nie ulegają istotnemu metabolizmowi w wątrobie, klirens systemowy każdej z substancji czynnych leku nie jest istotnie pogorszony przy zaburzeniu czynności wątroby.

Pacjenci starsi (≥ 65 lat)

U pacjentów starszych zaobserwowano zmniejszenie klirensu ceftagidimu, głównie spowodowane zmniejszeniem klirensu nerkowego ceftagidimu związanego z wiekiem. Po dożylnej dawce bolusowej ceftagidimu 2000 mg co 12 godzin u pacjentów w wieku ≥ 80 lat średnia wartość okresu półtrwania wynosiła od 3,5 do 4 godzin.

Po jednorazowym dożylnej podaniu 500 mg awibaktamu w formie infuzji trwającej 30 minut u pacjentów starszych zaobserwowano wydłużenie okresu półtrwania awibaktamu, co może być związane z wiekiem i obniżonym klirensie nerkowym.

Dzieci

Parametry farmakokinetyki ceftagidimu i awibaktamu badano u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat z potwierdzonymi lub podejrzanymi infekcjami po jednorazowym podaniu ceftagidimu w dawce 50 mg/kg i awibaktamu w dawce 12,5 mg/kg pacjentom z masą ciała < 40 kg lub Zavicefty w dawce 2000 mg/500 mg (ceftagidim 2000 mg i awibaktam 500 mg) pacjentom z masą ciała ≥ 40 kg. Stężenia ceftagidimu i awibaktamu w osoczu były takie same dla wszystkich czterech grup wiekowych w badaniu (od 3 miesięcy do < 2 lat, od 2 do < 6 lat, od 6 do < 12 lat i od 12 do < 18 lat). Wartości pola pod krzywą farmakokinetyczną AUC0–t i stężenia Cmax ceftagidimu i awibaktamu w dwóch starszych kohortach (dzieci w wieku od 6 do < 18 lat), które poddano rozszerzonej ocenie farmakokinetycznej, były analogiczne do tych obserwowanych u zdrowych dorosłych z prawidłową czynnością nerek otrzymujących Zaviceftę w dawce 2000 mg/500 mg. Dane z tego badania i dwóch badań pediatrycznych fazy 2, uzyskane u pacjentów z powikłanymi infekcjami wewnątrzbrzusznymi i powikłanymi infekcjami dróg moczowych, połączono z danymi farmakokinetycznymi uzyskanymi u dorosłych (fazy 1–3), w celu uaktualnienia populacyjnego modelu farmakokinetycznego, który wykorzystano do oceny osiągnięcia docelowych wartości parametrów farmakokinetyka/farmakodynamika. Wyniki tych symulacji wykazały, że zalecane schematy dawkowania dla dzieci z powikłanymi infekcjami wewnątrzbrzusznymi, powikłanymi infekcjami dróg moczowych, zapaleniem płuc szpitalnym/zapaleniem płuc związanym z WVM, w tym korekta dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, zapewniają osiągnięcie docelowych wartości ekspozycji systemowej i parametrów farmakokinetyka/farmakodynamika analogicznych do tych u dorosłych przy dozwolonej dawce Zavicefty 2000 mg/500 mg podawanej w ciągu 2 godzin co 8 godzin.

Doświadczenie z zastosowania ceftagidimu i awibaktamu w leczeniu dzieci w wieku od 3 do < 6 miesięcy jest ograniczone. Zalecane schematy dawkowania oparte są na symulacjach przeprowadzonych z wykorzystaniem ostatecznych populacyjnych modeli farmakokinetycznych. Symulacje wykazały, że zalecane schematy dawkowania zapewniają porównywalną z innymi grupami wiekowymi ekspozycję leku z wartościami parametrów farmakokinetyka/farmakodynamika > 90% od celu. Zgodnie z danymi uzyskanymi w trakcie zakończonych pediatrycznych badań klinicznych, przy zalecanych schematach dawkowania u osób w wieku od 3 do < 6 miesięcy nie wykazano żadnych dowodów nadmiernego lub niedostatecznego narażenia na lek.

Ponadto istnieją bardzo ograniczone dane dotyczące dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z zaburzeniami czynności nerek (CrCL ≤ 50 ml/min/1,73 m²), a także brak danych z zakończonych badań klinicznych dotyczących dzieci z ciężką niewydolnością nerek. Populacyjne modele farmakokinetyczne dla ceftagidimu i awibaktamu wykorzystano do symulacji stosowania u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek.

Płeć i rasa

Płeć i rasa pacjenta nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę ceftagidimu/awibaktamu.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Zavicefta stosuje się w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych oraz dzieci w wieku od 3 miesięcy (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Farmakodynamika”):

• skomplikowane infekcje wewnątrzbrzuszne;
• skomplikowane infekcje dróg moczowych, w tym nefryt;
• zapalenie płuc nabyte w szpitalu, w tym zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną.

Leczenie dorosłych pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z lub prawdopodobnie związana jest z którąkolwiek z powyższych infekcji.

Zavicefta stosuje się również w leczeniu infekcji wywołanych przez drobnoustroje Gram-ujemne tlenowe u dorosłych oraz dzieci w wieku od 3 miesięcy, u których istnieją ograniczenia w zakresie dostępnych opcji leczenia (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”, „Farmakodynamika”).

Należy wziąć pod uwagę oficjalne rekomendacje dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych leku.

Nadwrażliwość na którykolwiek inny lek przeciwbakteryjny z grupy cefalosporyn.

Ciężkie objawy nadwrażliwości (np. reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne) na którykolwiek inny typ leku przeciwbakteryjnego z grupy beta-laktamów (np. penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

In vitro awibaktam jest substytutem transporterów OAT1 i OAT3, które mogą sprzyjać jego aktywnemu wychwytywaniu z krwiobiegu i tym samym jego wydalaniu. Probencydyna (silny inhibitor OAT) hamuje to wychwytywanie o 56–70% in vitro i w związku z tym może wpływać na eliminację awibaktamu przy współstosowaniu. Badania kliniczne interakcji między awibaktamem a probencydyną nie były prowadzone, dlatego nie zaleca się stosowania awibaktamu w połączeniu z probencydyną.

Awibaktam nie hamował istotnie izoenzymów cytochromu P450 in vitro. Awibaktam i ceftagenydim w klinicznie istotnych stężeniach nie indukowały izoenzymów cytochromu P450 in vitro. Awibaktam i ceftagenydim w klinicznie istotnym zakresie ekspozycji nie hamują głównych transporterów w nerkach i wątrobie, dlatego prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji lekowej poprzez te mechanizmy uznaje się za niskie.

Dane kliniczne wykazały brak interakcji między ceftagenydimem a awibaktamem, a także między ceftagenydimem/awibaktamem a metronidazolem.

Inne typy interakcji lekowych

Stosowanie cefalosporyn w wysokich dawkach w połączeniu z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak aminoglikozydy lub silne środki moczopędne (np. furosemid), może negatywnie wpływać na funkcję nerek (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Chlornitrofenol jest antagonistą in vitro ceftagenydimu i innych cefalosporyn. Kliniczne znaczenie tego zjawiska jest nieznane, jednakże ze względu na możliwość wystąpienia antagonizmu in vivo należy unikać współstosowania tych leków.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Reakcje nadwrażliwości

Może dojść do rozwoju ciężkich, czasem śmiertelnych reakcji nadwrażliwości (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać leczenie lekiem Zavicefta i podjąć odpowiednie środki nagłe.

Zgłaszano przypadki reakcji nadwrażliwości, które postępowały do zespołu Kounisa – ostrym alergicznym skurczu tętnic wieńcowych, który może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Zavicefta należy ustalić, czy pacjent miał w przeszłości reakcje nadwrażliwości na cefalosporyny, inne cefalosporyny lub inne antybiotyki beta-laktamowe. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu cefatazidymu/awibaktamu pacjentom z lekkimi reakcjami nadwrażliwości w wywiadzie na penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy.

Clostridioides difficile – skojarzona biegunka

Podczas stosowania cefatazidymu/awibaktamu zgłaszano rozwój biegunki skojarzonej z Clostridioides difficile, której ciężkość może wahać się od łagodnej do zagrożonej życia. Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę możliwości takiego rozpoznania u pacjentów, u których pojawiła się biegunka podczas lub po zakończeniu leczenia lekiem Zavicefta (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Należy rozważyć przerwanie leczenia lekiem Zavicefta i zastosowanie specyficznego leczenia skierowanego przeciwko Clostridioides difficile. Nie należy przepisywać leków hamujących perystaltykę jelit.

Upośledzenie funkcji nerek

Cefatazidym i awibaktam są wydalane przez nerki, dlatego dawkę leku należy zmniejszyć w zależności od stopnia upośledzenia funkcji nerek (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”). U niektórych pacjentów z upośledzeniem funkcji nerek, którzy otrzymywali cefatazidym w dawce nie zmniejszonej zgodnie z upośledzoną funkcją nerek, obserwowano zaburzenia neurologiczne, w tym drżenie, mioklonus, stan padaczkowy bez drgawek, drgawki, encefalopatię i śpiączkę.

U pacjentów z upośledzeniem funkcji nerek zaleca się dokładne monitorowanie oszacowanego klirensu kreatyniny. U niektórych pacjentów klirens kreatyniny obliczany na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy może szybko ulec zmianie, szczególnie na początku leczenia zakażenia.

Nefrotoksyczność

Stosowanie cefalosporyn w wysokich dawkach w połączeniu z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak aminoglikozydy lub silne diuretyki (np. furosemid), może negatywnie wpływać na funkcję nerek.

Bezpośredni test antyglobulinowy (PAT lub próba Coombsa) na serokonwersję i potencjalne ryzyko rozwoju anemii hemolitycznej

Podczas stosowania cefatazidymu/awibaktamu możliwy jest dodatni wynik bezpośredniego testu antyglobulinowego (PAT lub próba Coombsa), co może utrudniać przeprowadzenie testu zgodności krwi i/lub wywoływać rozwój lekowo wywołanej immunologicznej anemii hemolitycznej (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Choć serokonwersja w wyniku PAT u pacjentów leczonych lekiem Zavicefta była często obserwowana w badaniach klinicznych (szacowany poziom serokonwersji w badaniach fazy 3 wynosił od 3,2 do 20,8% u pacjentów z negatywnym wynikiem testu Coombsa na początku i co najmniej jednym późniejszym badaniu kontrolnym), podczas leczenia u tych pacjentów nie zaobserwowano objawów hemolizy. Niemniej nie można wykluczyć możliwości rozwoju anemii hemolitycznej związanej z terapią lekiem Zavicefta. Dlatego pacjenci z rozwinąłym się anemią podczas lub po zakończeniu leczenia lekiem Zavicefta powinni zostać przebadani w celu wykluczenia anemii hemolitycznej.

Ograniczenia bazy danych klinicznych

Skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania leku Zavicefta badano w złożonych infekcjach jamy brzusznej, złożonych infekcjach dróg moczowych, zapaleniu płuc nabytej w szpitalu, w tym zapaleniu płuc skojarzonym z wentylacją mechaniczną.

Złożone infekcje jamy brzusznej u dorosłych

W dwóch badaniach u pacjentów z złożonymi infekcjami jamy brzusznej najpowszechniejszym rozpoznaniem (u około 42%) była perforacja wyrostka robaczkowego lub okołorobaczkowy zespół ropny. Oколо 87% pacjentów miało wynik skali APACHE II ≤ 10, a u 4% stwierdzono bakteremię na początku badania. Śmiertelność odnotowano u 2,1% (18 z 857) pacjentów leczonych lekiem Zavicefta i metronidazolem oraz u 1,4% (12 z 863) pacjentów leczonych meropenemem.

W podgrupie z początkowym klirensem kreatyniny od 30 do 50 ml/min śmiertelność odnotowano u 16,7% (9 z 54) pacjentów leczonych lekiem Zavicefta i metronidazolem oraz u 6,8% (4 z 59) pacjentów leczonych meropenemem. Pacjenci z klirensem kreatyniny od 30 do 50 ml/min otrzymywali niższą dawkę leku Zavicefta niż zalecana dla tej podgrupy pacjentów.

Złożone infekcje dróg moczowych u dorosłych

W dwóch badaniach wzięło udział 1091 pacjentów z złożonymi infekcjami dróg moczowych, z których 381 (34,9%) miało złożone infekcje dróg moczowych bez zapalenia nerek i 710 (65,1%) pacjentów miało ostrą nefrycję (populacja mMITT). Ogółem u 81 pacjentów (7,4%) z złożonymi infekcjami dróg moczowych stwierdzono bakteremię na początku badania.

Zapalenie płuc nabyte w szpitalu, w tym skojarzone z wentylacją mechaniczną, u dorosłych

W jednym badaniu z udziałem dorosłych pacjentów z zapaleniem płuc nabytym w szpitalu u 280 z 808 (34,7%) pacjentów zdiagnozowano zapalenie płuc skojarzone z wentylacją mechaniczną oraz u 40 z 808 (5%) – bakteremię na początku badania.

Pacjenci z ograniczonym wyborem terapii antybakteryjnej

Stosowanie cefatazidymu/awibaktamu w leczeniu pacjentów z gram-ujemnymi infekcjami aerobowymi przy ograniczonym wyborze terapii opiera się na doświadczeniu stosowania cefatazidymu jako monoterapii oraz analizie danych farmakokinetycznych/farmakodynamicznych dla cefatazidymu/awibaktamu (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Wrażliwość mikroorganizmów na działanie cefatazidymu/awibaktamu

Cefatazidym wykazuje niską lub brak aktywności wobec większości mikroorganizmów Gram-dodatnich oraz beztlenowców (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” i „Farmakodynamika”). Należy stosować dodatkowe leki przeciwbakteryjne w przypadku potwierdzonego lub podejrzanego udziału tych mikroorganizmów w procesie infekcyjnym.

Zakres działania hamującego awibaktamu obejmuje wiele enzymów, które mogą inaktywować cefatazidym, w tym beta-laktamazy klasy A i C według klasyfikacji Amblera. Awibaktam nie hamuje enzymów klasy B (metalo-beta-laktamaz) i nie jest w stanie hamować wielu beta-laktamaz klasy D (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Niewrażliwe mikroorganizmy

Długotrwałe stosowanie może prowadzić do wzrostu liczby niewrażliwych mikroorganizmów (takich jak enterokoki, grzyby), co może wymagać przerwania leczenia lub podjęcia innych odpowiednich środków.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Cefatazidym nie wpływa na wyniki oznaczania glikozurii metodami enzymatycznymi, ale może wpływać na wyniki analizy (wynik fałszywie dodatni) przy stosowaniu metod redukcji miedzi (Benedykta, Felinga, Clinitest).

Dieta z kontrolowaną zawartością sodu

Każda fiolka leku zawiera około 146 mg sodu, co odpowiada 7,3% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu dla dorosłego człowieka.

Maksymalna dzienna dawka tego leku odpowiada 22% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu. Zavicefta należy do leków o wysokiej zawartości sodu. Należy to uwzględnić przy stosowaniu Zavicefty u pacjentów przestrzegających diety z kontrolowaną zawartością sodu.

Zaviceftę można rozcieńczać roztworami zawierającymi sód (patrz sekcja „Sposób stosowania”). Należy to uwzględnić przy ustalaniu całkowitej ilości sodu, którą otrzyma pacjent.

Dzieci

Istnieje potencjalne ryzyko przedawkowania, szczególnie u dzieci w wieku od 3 do mniej niż 12 miesięcy. Należy zachować ostrożność przy obliczaniu objętości dawki (patrz sekcje „Przedawkowanie” i „Sposób stosowania”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Wyniki badań cefatazidymu na zwierzętach wskazują na brak bezpośredniego lub pośredniego niekorzystnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu w łonie macierzystym, poród lub rozwój noworodka. W badaniach na zwierzętach odnotowano toksyczność reprodukcyjną awibaktamu, przy czym nie stwierdzono działania teratogennego.

Stosowanie cefatazidymu/awibaktamu w czasie ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść z jego stosowania przewyższa potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią

Cefatazidym przenika w niewielkich ilościach do mleka matki. Nie wiadomo, czy awibaktam przenika do mleka matki. Ryzyko dla noworodków/niemowląt nie może być wykluczone. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub o przerwaniu/odmowie terapii cefatazidymem/awibaktamem należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.

Plodność

Wpływ cefatazidymu/awibaktamu na płodność u ludzi nie był badany. Brak danych z badań dotyczących wpływu cefatazidymu na płodność u zwierząt. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono szkodliwego wpływu awibaktamu na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Działania niepożądane (np. zawroty głowy), które mogą wystąpić podczas stosowania leku Zavicefta, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi urządzeniami (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

Zaviceftę zaleca się stosować w leczeniu infekcji spowodowanych drobnoustrojami beztlenowymi Gram-ujemnymi u dorosłych i dzieci od 3. miesiąca życia, u których istnieją ograniczenia w zakresie dostępnych opcji leczenia, wyłącznie po konsultacji z lekarzem posiadającym odpowiednie doświadczenie w leczeniu chorób zakaźnych (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dozowanie

Dawka dla dorosłych pacjentów z klirem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min

W tabeli 1 przedstawiono zalecane dawkowanie leku do wstrzykiwania dożylnego dla dorosłych z oszacowanym klirem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min (patrz rozdziały „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Farmakodynamika”).

Tabela 1

Zalecany schemat dawkowania leku dla dorosłych z oszacowanym CrCL > 50 ml/min¹

1 Klirens kreatyniny oblicza się według wzoru Cockcroft–Gaulta.

2 W przypadku potwierdzonego lub podejrzanego udziału beztlenowych patogennych mikroorganizmów w procesie infekcyjnym, lek należy stosować w połączeniu z metronidazolem.

3 W przypadku potwierdzonego lub podejrzanego udziału Gram-dodatnich patogennych mikroorganizmów w procesie infekcyjnym, lek należy stosować w połączeniu z lekiem przeciwbakteryjnym skutecznym wobec tych mikroorganizmów.

4 Podana długość leczenia może obejmować okres terapii dożylnego leku Zavicefta, po którym następuje przejście na stosowanie niezbędnego leku doustnego.

5 Doświadczenie w stosowaniu leku Zavicefta przez ponad 14 dni jest bardzo ograniczone.

Dawkowanie dla dzieci z klirens kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m²

W tabeli 2 przedstawiono zalecenia dotyczące dożylnej dawki leku dla dzieci z obliczonym klirens kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m² (patrz rozdziały „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Farmakodynamika”).

Tabela 2

Zalecany schemat dawkowania leku dla dzieci z obliczonym CrCL1 > 50 ml/min/1,73 m²

1 Klirens kreatyniny u dzieci oblicza się według wzoru Schwartz.

2 W przypadku potwierdzonego lub podejrzanego udziału beztlenowych patogennych mikroorganizmów w procesie infekcyjnym, lek należy stosować w połączeniu z metronidazolem.

3 W przypadku potwierdzonego lub podejrzanego udziału Gram-dodatnich patogennych mikroorganizmów w procesie infekcyjnym, lek należy stosować w połączeniu z lekiem przeciwbakteryjnym skutecznym wobec tych mikroorganizmów.

4 Wskazany czas leczenia może obejmować terapię dożylną Zaviceftą z późniejszym przejściem na stosowanie niezbędnego leku doustnego.

5 Doświadczenie w stosowaniu leku Zavicefta przez ponad 14 dni jest bardzo ograniczone.

6 Doświadczenie w stosowaniu Zavicefty w leczeniu dzieci w wieku od 3 do < 6 miesięcy jest ograniczone (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

7 Ceftazydym/awibaktam jest lekiem kombinowanym o stałym stosunku 4 : 1. Zalecenia dawkowania oparte są tylko na jednym składniku – ceftazydymie (patrz „Sposób stosowania” poniżej).

Grupy pacjentów szczególnych

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym nie ma potrzeby dostosowywania dawki (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Upośledzenie funkcji nerek

U pacjentów z łagodną niewydolnością nerek (obliczony klirens kreatyniny od > 50 ml/min do ≤ 80 ml/min) nie jest wymagane dostosowanie dawki leku (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

W tabeli 3 przedstawiono zalecane dostosowanie dawki leku u dorosłych pacjentów z obliczonym klirens kreatyniny ≤ 50 ml/min (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Farmakokinetyka”).

Dawka dla dorosłych pacjentów z CrCL ≤ 50 ml/min

Tabela 3

Zalecany schemat dawkowania leku dla dorosłych z obliczonym CrCL1 ≤ 50 ml/min

1 Klirenсу kreatyniny oblicza się według wzoru Cockcrofta-Gaulta.

2 Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

3 Ceftazydym i awibaktam są usuwane podczas hemodializy (patrz sekcje „Przedawkowanie” i „Farmakokinetyka”). W dniach przeprowadzania hemodializy Zavicefta należy podawać po zakończeniu procedury hemodializy.

4 Ceftazydym/awibaktam jest lekiem kombinowanym o stałym stosunku 4 : 1. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są wyłącznie na jednym składniku – ceftazydymie (patrz poniżej „Sposób stosowania”).

W tabelach 4 i 5 przedstawiono zalecaną korektę dawki leku dla dzieci z obliczonym CrCL ≤ 50 ml/min/1,73 m² w zależności od różnych grup wiekowych (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Farmakokinetyka”).

Dawkowanie dla dzieci w wieku ≥ 2 lat z CrCl ≤ 50 ml/min/1,73 m²

Tabela 4

Zalecany schemat dawkowania leku dla dzieci z obliczonym CrCL1 ≤ 50 ml/min/1,73 m²

1 Kliren kreatyniny oblicza się według wzoru Schwartz.

2 Zalecenia dawkowania opierają się na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

3 Ceftagidym i awibaktam są usuwane podczas hemodializyzy (patrz sekcje „Przedawkowanie” i „Farmakokinetyka”). W dni przeprowadzania hemodializy, Zaviceftę należy podawać po zakończeniu procedury hemodializy.

4 Ceftagidym/awibaktam to lek kombinowany o stałym stosunku składników 4 : 1. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są wyłącznie na jednym składniku – ceftagidydymie (patrz poniżej „Sposób stosowania”).

Dawkowanie dla dzieci w wieku < 2 lat z CrCl ≤ 50 ml/min/1,73 m²

Tabela 5

Zalecany schemat dawkowania leku dla dzieci z obliczonym CrCl¹ ≤ 50 ml/min/1,73 m²

Nie ma wystarczających danych, aby zalecić schemat dawkowania dla dzieci w wieku < 2 lat z klirensem kreatyniny < 16 ml/min/1,73 m².

Dysfunkcja wątroby

Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby (zobacz sekcję „Farmakokinetyka”).

Dzieci

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania Zavicefty u dzieci w wieku do 3 miesięcy. Dane są niedostępne.

Sposób podania

Podanie dożylnie

Zaviceftę podaje się w formie dożylnej infuzji przez 120 minut w odpowiedniej objętości do terapii infuzyjnej.

Proszek należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, a otrzymany roztwór stężony należy rozcieńczyć bezpośrednio przed użyciem. Odtworzony roztwór do infuzji ma bladożółty kolor, brak jest zanieczyszczeń.

Zavicefta (ceftazydym/awibaktam) jest lekiem kombinowanym; każdy fiolka zawiera 2 g ceftazydimu i 0,5 g awibaktamu w stałym stosunku 4:1. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są wyłącznie na jednym składniku – ceftazydimie.

Podczas przygotowywania i podawania roztworu należy stosować standardowe metody bezpieczne. Dawki można przygotowywać w worku infuzyjnym odpowiedniej wielkości lub w strzykawce infuzyjnej.

Leki dożylne należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności zanieczyszczeń przed podaniem.

Każda fiolka przeznaczona jest tylko do jednorazowego użytku.

Nie wykorzystane leki lub odpady należy zutylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Całkowity czas od rozpoczęcia odtwarzania proszku do zakończenia przygotowania roztworu do infuzji dożylnej nie powinien przekraczać 30 minut.

Instrukcja przygotowania dawek dla dorosłych i dzieci w worku infuzyjnym lub strzykawce infuzyjnej

UWAGA. Poniższa procedura opisuje etapy przygotowania roztworu infuzyjnego o końcowej stężeniu ceftazydimu 8–40 mg/ml. Należy ukończyć wszystkie obliczenia przed rozpoczęciem poniższych kroków. Dla dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy podano również szczegółowe kroki przygotowania stężenia 20 mg/ml (wystarczającego w większości przypadków).

1. Przygotuj roztwór odtworzony (167,3 mg/ml ceftazydimu):
   • Wprowadź igłę strzykawki przez korek fiolki i dodaj 10 ml sterylnej wody do wstrzykiwań.
   • Wyjmij igłę i wstrząśnij fiolką aż do uzyskania przezroczystego roztworu.
   • Po rozpuszczeniu leku włóż igłę do odpowietrzenia przez korek fiolki, aby zmniejszyć ciśnienie wewnętrzne (jest to ważne dla zachowania sterylności leku).
2. Przygotuj końcowy roztwór do infuzji (końcowe stężenie powinno wynosić 8–40 mg/ml ceftazydimu):
   • Worek infuzyjny. Dodatkowo rozcieńcz roztwór odtworzony, przenosząc odpowiednio obliczony objętość roztworu odtworzonego do worka infuzyjnego zawierającego jeden z następujących roztworów: chlorek sodu 9 mg/ml (0,9 %), roztwór do wstrzykiwań; glukoza 50 mg/ml (5 %), roztwór do wstrzykiwań; lub roztwór Ringera mlekowego.
   • Strzykawka infuzyjna. Dodatkowo rozcieńcz roztwór odtworzony, przenosząc odpowiednio obliczony objętość roztworu odtworzonego do strzykawki infuzyjnej w połączeniu z odpowiednią objętością rozpuszczalnika (chlorek sodu 9 mg/ml (0,9 %), roztwór do wstrzykiwań, lub glukoza 50 mg/ml (5 %), roztwór do wstrzykiwań). Zobacz tabelę 6 poniżej.

Tabela 6

Przygotowanie dawek Zavicefty dla dorosłych i dzieci w worku infuzyjnym lub strzykawce infuzyjnej

1 Tylko na podstawie ceftagimidy.

2 Rozcieńczyć do końcowej stężenia ceftagimidy 8 mg/ml w celu zapewnienia stabilności podczas stosowania do 12 godzin w temperaturze 2–8 °C, a następnie dodatkowo do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25 °C (tj. rozcieńczyć dawkę 2 g ceftagimidy w 250 ml, dawkę 1 g ceftagimidy w 125 ml, dawkę 0,75 g ceftagimidy w 93 ml itd.). Wszystkie inne stężenia ceftagimidy (od > 8 mg/ml do 40 mg/ml) są stabilne podczas stosowania do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przygotowanie Zavicefty do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy w STRZYKAWCE DO INFUZJI

UWAGA. Poniższa procedura opisuje etapy przygotowania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu ceftagimidy 20 mg/ml (odpowiednim dla większości scenariuszy). Można przygotować alternatywne stężenia, jednak końcowy zakres stężeń ceftagimidy powinien wynosić 8–40 mg/ml.

1. Przygotować roztwór odnowiony (167,3 mg/ml ceftagimidy):
   • Wprowadzić igłę strzykawki przez wkładkę butelki i wstrzyknąć 10 ml sterylnej wody do wstrzykiwań do butelki.
   • Wyciągnąć igłę i wstrząsnąć butelką aż do uzyskania klarownego roztworu.
   • Po rozpuszczeniu leku włożyć igłę do odpowietrzenia przez wkładkę butelki, aby zmniejszyć ciśnienie wewnętrzne (jest to ważne dla zachowania sterylności leku).
2. Przygotować końcowy roztwór do infuzji o końcowym stężeniu 20 mg/ml ceftagimidy:
   • Dodatkowo rozcieńczyć roztwór odnowiony poprzez przeniesienie odpowiednio obliczonego objętości roztworu odnowionego do strzykawki infuzyjnej w połączeniu z odpowiednią objętością rozcieńczalnika (chlorek sodu 9 mg/ml (0,9 %), roztwór do wstrzykiwań, lub dekstroza 50 mg/ml (5 %), roztwór do wstrzykiwań).
   • Zobacz tabelę 7, 8 lub 9 poniżej w celu potwierdzenia obliczeń. Podane wartości są przybliżone, ponieważ może być konieczne zaokrąglenie ich do najbliższego oznaczenia kalibracyjnego strzykawki odpowiedniego rozmiaru. Należy zwrócić uwagę, że tabele NIE obejmują wszystkich możliwych dawek obliczeniowych, ale mogą być wykorzystane do oszacowania przybliżonego objętości w celu weryfikacji obliczeń.

Tabela 7

Przygotowanie Zavicefty (końcowe stężenie 20 mg/ml ceftagimidy) dla dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z klirem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m²

1 Tylko na podstawie ceftazydymu.

Tabela 8

Przygotowanie Zavicefty (końcowa stężenie 20 mg/ml ceftazydymu) dla dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z ClCr od 31 do 50 ml/min/1,73 m²

1 Tylko na podstawie ceftazydymu.

Tabela 9

Przygotowanie Zavicefta (końcowa stężenie 20 mg/ml ceftazydymu) dla dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z ClCr od 16 do 30 ml/min/1,73 m²

1 Tylko na podstawie cefalozydymu.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie cefalozydymem/awibaktamem może prowadzić do zaburzeń neurologicznych spowodowanych cefalozydymem, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki.

Stężenie cefalozydymu we krwi można obniżyć za pomocą dializy hemodyfuzyjnej lub dializy otrzewnowej. Podczas 4-godzinnego sesji hemodializy wydalono 55 % dawki awibaktamu.

Efekty uboczne.

Krótki przegląd profilu bezpieczeństwa

W siedmiu badaniach klinicznych fazy 2 i 3 lek Zavicefta otrzymało 2024 pacjentów dorosłych. Najczęstsze reakcje niepożądane, które wystąpiły u ≥ 5 % pacjentów leczonych lekiem Zavicefta, to dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa, nudności i biegunka. Nudności i biegunka występowały zazwyczaj w stopniu lekkim lub umiarkowanym.

Zgłoszono poniższe reakcje niepożądane, które obserwowano podczas stosowania ceftagonidymu jako monoterapii i/lub wykryto w badaniach klinicznych fazy 2 i 3 stosowania leku Zavicefta. Reakcje niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania i układu narządów. Częstość występowania reakcji niepożądanych i/lub potencjalnie klinicznie istotnych odchyleń wyników badań laboratoryjnych przedstawiono według następującej klasyfikacji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000 i < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i inwazje: często – kandydoza (w tym kandydoza pochwy i kandydoza jamy ustnej); nieczęsto – zapalenie jelita grubej spowodowane Clostridioides difficile, zapalenie jelita grubej błoniaste.

Ze strony krwi i układu limfatycznego: bardzo często – dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa; często – eozynofilia, trombocytoza, trombocytopenia; nieczęsto – neutropenia, leukopenia, limfocytoza; częstość nieznana – agranulocytoza, anemia hemolityczna.

Ze strony układu odpornościowego: częstość nieznana – reakcja anafilaktyczna.

Ze strony układu nerwowego: często – ból głowy, zawroty głowy; nieczęsto – parestezje.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: częstość nieznana – zespół Kounisa (ostry zespół wieńcowy związany z reakcją alergiczną, który został wykryty w okresie postmarketingowym).

Ze strony przewodu pokarmowego: często – biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty; nieczęsto – dysgezja.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: często – podwyższone stężenie alaninotransaminazy, podwyższone stężenie aspартaminotransferazy, podwyższone stężenie fosfatazy alkalicznej, podwyższone stężenie gamma-glutamylotransferazy, podwyższone stężenie dehydrogenazy mleczanowej we krwi; częstość nieznana – żółtaczka.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: często – wysypka makularna i plamnicza, pokrzywka, świąd; częstość nieznana – toksyczny epidermalny nekrolioza, zespół Stevensa-Johnsona, erytema multiforme, obrzęk naczynioruchowy, lekowe wysypki z eozynofilią i objawami systemowymi (zespoł DRESS).

Ze strony nerek i dróg moczowych: nieczęsto – podwyższone stężenie kreatyniny we krwi, podwyższone stężenie mocznika we krwi, ostre uszkodzenie nerek; bardzo rzadko – zapalenie nerek typu kanalikowo-śródmiąższowe.

Ogólne zaburzenia i stan w miejscu podania leku: często – zakrzepica w miejscu podania, zapalenie żył w miejscu podania, gorączka.

Dzieci

Ocena bezpieczeństwa stosowania u dzieci oparta jest na danych uzyskanych w dwóch badaniach, w których 61 pacjentów (w wieku od 3 lat do mniej niż 18 lat) z powikłanymi infekcjami jamy brzusznej oraz 67 pacjentów z powikłanymi infekcjami dróg moczowych (w wieku od 3 miesięcy do mniej niż 18 lat) otrzymywało Zaviceftę. Ogólnie profil bezpieczeństwa u tych 128 dzieci był podobny do profilu obserwowanego u dorosłych pacjentów z powikłanymi infekcjami jamy brzusznej i powikłanymi infekcjami dróg moczowych.

Zgłaszanie podejrzanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie podejrzanych reakcji niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych reakcji niepożądanych i braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Po odtworzeniu

Odtworzony roztwór należy użyć natychmiast.

Po rozcieńczeniu

Worki do infuzji

Jeśli roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się z rozpuszczalnikami wymienionymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki” (stężenie ceftagonidymu 8 mg/ml), chemiczna i fizyczna stabilność podczas użytkowania (od pierwszego przebicia korka fiolki) wynosi do 12 godzin w temperaturze 2–8 °C, a następnie do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Jeśli roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się z rozpuszczalnikami wymienionymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki” (stężenie ceftagonidymu > 8 mg/ml do 40 mg/ml), chemiczna i fizyczna stabilność podczas użytkowania (od pierwszego przebicia korka fiolki) wynosi do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy stosować natychmiast, chyba że odtworzenie i rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych, sterylnych warunkach, które zostały zwalidowane. Jeśli nie jest stosowany natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania podczas użytkowania, które nie powinny przekraczać powyższych wskazanych okresów, ponosi użytkownik.

Szczepy do infuzji

Chemiczna i fizyczna stabilność podczas użytkowania (od pierwszego przebicia korka fiolki) wynosi do 6 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy stosować natychmiast, chyba że odtworzenie i rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych, sterylnych warunkach, które zostały zwalidowane. Jeśli nie jest stosowany natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania podczas użytkowania, które nie powinny przekraczać 6 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, ponosi użytkownik.

Niezgodność.

Zgodność leku Zavicefta z innymi lekami nie została ustalona. Nie należy mieszać leku Zavicefta z roztworami zawierającymi inne leki ani fizycznie dodawać go do takich roztworów.

Nie należy mieszać leku z innymi lekami, z wyjątkiem tych wskazanych w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Opakowanie. 10 fiol z proszkiem w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

ACS Dobfar S.p.A.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Via A. Fleming, 2 – 37135 Verona (VR), Włochy/Via A. Fleming, 2 – 37135 Verona (VR), Italy.