Xaloptic

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku KSALOPTIK (XALOPTIC)

Skład:

substancja czynna: latanoprost;

1 ml roztworu zawiera 50 μg latanoprostu;

substancje pomocnicze: benzalkonium chloridum; natrii dihydrogenophosphas monohydricus; dinatrii phosphas anhydricus; natrii chloridum; aqua pro injectione.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta, bezbarwna ciecz, praktycznie wolna od zanieczyszczeń.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwcieniowe i środki mioptyczne. Analogi prostaglandyn.

Kod ATX S01E E01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Czynna substancja – latanoprost, analog prostaglandyny F2α, jest selektywnym agonistą receptorów FP prostaglandyn, obniżającym ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP) poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej. Obniżenie IOP u ludzi rozpoczyna się około 3–4 godzin po podaniu i osiąga maksimum po 8–12 godzinach. Obniżenie ciśnienia utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny.

Badania wskazują, że głównym mechanizmem działania jest zwiększenie odpływu uveoskleralnego.

Podczas krótkotrwałego leczenia latanoprost nie powodował wycieku fluoreceiny do tylnego odcinka gałki ocznej u pacjentów z pseudofakią.

Ustalono, że w dawkach klinicznych latanoprost nie wykazuje istotnego wpływu farmakologicznego na układ sercowo-naczyniowy i układ oddechowy.

Dzieci.

Skuteczność latanoprostu u pacjentów w wieku do 18 lat została zademonstrowana w 12-tygodniowym, podwójnie ślepych badaniach klinicznych porównujących latanoprost z timololem u 107 pacjentów z rozpoznaniem nadciśnienia wewnątrzgałkowego i jaskry dziecięcej. W tym badaniu wiek ciążowy noworodków musiał wynosić co najmniej 36 tygodni. Pacjenci otrzymywali latanoprost 0,005 % raz dziennie lub timolol 0,5 % (lub w razie potrzeby 0,25 % u pacjentów w wieku do 3 lat) dwa razy dziennie. Głównym punktem końcowym oceny skuteczności było średnie obniżenie IOP w porównaniu z wartością wyjściową w 12. tygodniu badania. Średnie wartości obniżenia IOP w grupach otrzymujących latanoprost i timolol były podobne. W każdej z badanych grup wiekowych (od urodzenia do 3 lat, od 3 do 12 lat oraz od 12 do 18 lat) średnie wartości obniżenia IOP w 12. tygodniu badania u pacjentów leczonych latanoprostem i timololem były zbliżone. Jednak dane dotyczące skuteczności latanoprostu w grupie wiekowej od urodzenia do 3 lat pochodziły jedynie od 13 pacjentów i nie wykazano istotnej skuteczności u 4 pacjentów reprezentujących grupę wiekową od urodzenia do 1 roku życia w badaniu klinicznym. Brak danych dotyczących stosowania leku u przedwczesnie urodzonych noworodków (urodzonych przed 36 tygodniem ciąży).

Wartości obniżenia IOP w podgrupie pacjentów z pierwotną jaskrą wrodzoną (PVG)/jaskrą niemowląt były podobne u pacjentów leczonych latanoprostem i timololem. Wyniki w podgrupie nie-PVG (tj. pacjentów z np. młodzieńczą jaskrą otwartokątową, jaskrą afakiczną) i chorych z PVG były zbliżone.

Wpływ na IOP pojawiał się już po pierwszym tygodniu leczenia (patrz tabela) i utrzymywał się przez 12 tygodni badania, podobnie jak u dorosłych.

Obniżenie IOP (mmHg) w 12. tygodniu badania w zależności od grupy leczenia aktywnego i wstępnego rozpoznania

SE – standardowy błąd.

†Skorygowany wskaźnik obliczeniowy na podstawie modelu analizy kowariancji (ANCOVA).

Farmakokinetyka.

Latanoprost jest lekiem proleku w formie etylu izopropylowego, który sam w sobie jest nieaktywny, ale staje się biologicznie aktywny po hydrolizie do kwasu latanoprostu.

Prolek dobrze wchłania się przez rogówkę, a cały lek dostający się do cieczy wodnistej oka ulega hydrolizie podczas przechodzenia przez rogówkę.

Badania wykazują, że maksymalne stężenie leku w cieczy wodnistej u człowieka osiągane jest około 2 godzin po zastosowaniu miejscowym. Kwas latanoprostu praktycznie nie ulega metabolizmowi w oku. Główny metabolizm zachodzi w wątrobie. Okres półtrwania wydalania z osocza krwi u człowieka wynosi 17 minut.

Dzieci

Przeprowadzono otwarte badanie farmakokinetyki stężeń kwasu latanoprostu w osoczu krwi u dorosłych pacjentów oraz u dzieci (od noworodków do dzieci w wieku do 18 lat) z nadciśnieniem wewnątrzgałkowym i jaskrą. Pacjenci we wszystkich grupach wiekowych otrzymywali leczenie 0,005 % latanoprostem, po jednej kropli do każdego oka przez co najmniej 2 tygodnie. Wpływ systemowy kwasu latanoprostu był około dwukrotnie wyższy u pacjentów w wieku od 3 do <12 lat oraz sześciokrotnie wyższy u dzieci poniżej 3. roku życia w porównaniu z dorosłymi pacjentami, jednak nadal zachowywany był szeroki zapas bezpieczeństwa leku pod względem występowania niepożądanych efektów systemowych. Mediana czasu niezbędnego do osiągnięcia szczytowego stężenia leku w osoczu wynosiła 5 minut po podaniu dawki we wszystkich grupach wiekowych. Mediana okresu półtrwania leku w osoczu była niewielka (mniej niż 20 minut) i podobna u dzieci oraz u dorosłych pacjentów, co powodowało brak akumulacji kwasu latanoprostu w krążeniu ogólnoustrojowym w warunkach stanu stacjonarnego.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Obniżenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta i podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.

Obniżenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u dzieci z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym i jaskrą dziecięcą.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek inny składnik leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Brak wyczerpujących danych dotyczących interakcji z innymi lekami.

Opisywano paradoksalny wzrost CIW po jednoczesnym stosowaniu miejscowym dwóch analogów prostaglandyn. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej prostaglandyn, analogów prostaglandyn lub ich pochodnych.

Latanoprost może być stosowany równolegle z innymi klasami leków okulistycznych do stosowania miejscowego przeznaczonych do obniżania CIW. W przypadku stosowania więcej niż jednego leku okulistycznego miejscowo, należy wprowadzać je co najmniej z pięciominutowym odstępem jeden po drugim.

Badania interakcji leków przeprowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Latanoprost może powodować stopniową zmianę barwy oczu wskutek zwiększenia ilości brązowego pigmentu w tęczówce oka. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów należy poinformować o możliwości trwałej zmiany barwy oczu. Leczenie tylko jednego oka może prowadzić do nieodwracalnej heterochromii.

Zmiana ta występuje głównie u pacjentów z mieszana barwą tęczówki, tj. niebiesko-brązowe, szaro-brązowe, żółto-brązowe lub zielono-brązowe oczy.

Zmiana barwy zazwyczaj rozpoczyna się w ciągu pierwszych 8 miesięcy leczenia, ale u niewielkiej liczby pacjentów może pojawić się później. Postęp pigmentacji tęczówki z czasem zmniejsza się i ustabilizowuje po 5 latach. Nie oceniano wpływu na intensyfikację pigmentacji po 5 latach leczenia latanoprostem. W 5-letnim badaniu bezpieczeństwa latanoprostu u 33 % pacjentów odnotowano nasilenie pigmentacji tęczówki oka (patrz sekcja „Powikłania niepożądane”). Zmiany barwy tęczówki w większości przypadków są niewielkie i często niezauważalne klinicznie. Częstość występowania u pacjentów z mieszaną barwą tęczówki wahala się od 7 % do 85 %, przy czym pacjenci z żółto-brązową barwą tęczówki mieli najwyższą częstość. Nie obserwowano zmiany barwy oczu u pacjentów z jednolitą niebieską barwą oczu, a były one rzadkie u pacjentów z jednolitą szarą, zieloną lub brązową barwą oczu.

Zmiana barwy oka wynika ze zwiększenia zawartości melaniny w melanocytach struktury stromy tęczówki, a nie z powodu zwiększenia liczby melanocytów. Zazwyczaj brązowa pigmentacja wokół źrenicy rozprzestrzenia się koncentrycznie do obwodu zaawanego oka, ale cała tęczówka lub jej części mogą stać się bardziej brązowe. Po zakończeniu leczenia nie obserwowano dalszego wzrostu ilości brązowego pigmentu w tęczówce.

Stosowanie leku nie wpływało na znamiona i piegi w tęczówce. Nie obserwowano również gromadzenia się pigmentu w siatce trąbkowej lub w innych miejscach komory przedniej oka. Nasilenie pigmentacji tęczówki nie ma negatywnych skutków klinicznych, a stosowanie latanoprostu można kontynuować nawet po wystąpieniu takiej pigmentacji. Należy jednak stale monitorować stan pacjenta i, jeśli kliniczna sytuacja tego wymaga, leczenie latanoprostem należy przerwać.

Doświadczenie w stosowaniu latanoprostu jest ograniczone w przypadku przewlekłej glaukomatu zaoponowej, glaukomatu otwartokątowego u pacjentów z pseudofakią oraz w przypadku glaukomatu pigmentarnego. Obecnie brakuje danych dotyczących stosowania latanoprostu w przypadku glaukomatu zapalnego i neowaskularnego lub zapalnych chorób oka. Latanoprost nie wpływa lub wykazuje niewielki wpływ na źrenicę, jednak brakuje danych dotyczących stosowania leku w ostrym napadzie glaukomatu zaoponowego. W związku z tym w takich stanach zaleca się stosowanie leku z ostrożnością, aż do uzyskania większej ilości danych.

Dane z badań dotyczących stosowania latanoprostu przed i po operacji zaćmy są ograniczone. Takim pacjentom latanoprost należy stosować z ostrożnością.

Latanoprost należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem keratytu herpetycznego, ale należy unikać stosowania leku u pacjentów z aktywnym keratytem spowodowanym wirusem Herpes simplex oraz u pacjentów z nawracającym keratytem herpetycznym w wywiadzie, szczególnie w przypadkach powiązanych z analogami prostaglandyn.

Zgłaszano przypadki obrzęku plamki (patrz sekcja „Powikłania niepożądane”), głównie u pacjentów z afakią, u pacjentów z pseudofakią i pęknięciem tylnej torebki soczewki lub z soczewkami przedkomorowymi, a także u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka cystoidalnego obrzęku plamki (takimi jak retinopatia cukrzycowa i zator żyły siatkówki). Latanoprost należy stosować z ostrożnością u pacjentów z afakią, u pacjentów z pseudofakią i pęknięciem tylnej torebki soczewki lub z soczewkami przedkomorowymi, a także u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka cystoidalnego obrzęku plamki.

Pacjentom z znanymi czynnikami ryzyka powstawania zapalenia tęczówki/ujwietnia latanoprost można stosować z ostrożnością.

Brak doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, choć w okresie po rejestracji zgłaszano niektóre przypadki nasilenia astmy oskrzelowej i/lub duszności. Do czasu uzyskania wystarczającego doświadczenia klinicznego, lek należy przepisywać pacjentom z astmą oskrzelową z ostrożnością (patrz również sekcja „Powikłania niepożądane”).

Obserwowano zmiany barwy skóry w okolicy okołoodźwirowej, przy czym większość przypadków dotyczyła pacjentów japońskich. Dotychczasowe dane wskazują, że zmiana zabarwienia skóry w okolicy okołoodźwirowej nie jest trwała i w niektórych przypadkach zanikała podczas kontynuacji leczenia lekiem Xaloptic.

Latanoprost może stopniowo zmieniać rzęsy i delikatne włosy wokół oka, do którego podawano lek, oraz w przyległych obszarach; do tych zmian należą zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby włókien rzęsowych lub włosów, a także nieprawidłowy kierunek wzrostu rzęs. Zmiany rzęs są odwracalne i zanikają po przerwaniu leczenia.

Xaloptic zawiera benzalkonium chlorid, który często stosuje się jako środek konserwujący w lekach okulistycznych. Zgłaszano przypadki wystąpienia punktowego zapalenia rogówki i/lub toksycznego owrzodzenia rogówki spowodowanego przez benzalkonium chlorid. Może on również powodować podrażnienie oka i zmianę barwy miękkich soczewek kontaktowych. U pacjentów z suchym okiem lub chorobami, w których dochodzi do uszkodzenia rogówki, przy częstym lub długotrwałym stosowaniu leku Xaloptic należy dokładnie monitorować stan pacjenta. Soczewki kontaktowe mogą absorbować benzalkonium chlorid, dlatego należy je zdejmować przed zastosowaniem leku Xaloptic, a ponownie założyć po upływie 15 minut (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania tego leku u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Działanie farmakologiczne leku stanowi potencjalne zagrożenie dla przebiegu ciąży, płodu lub noworodka. W związku z tym latanoprostu nie należy stosować w czasie ciąży.

Okres karmienia piersią

Latanoprost i jego metabolity mogą przenikać do mleka kobiet, dlatego matkom karmiącym piersią należy przerwać leczenie lekiem Xaloptic lub zrezygnować z karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Stosowanie kropli do oczu, podobnie jak innych leków okulistycznych, może powodować tymczasowe zaburzenia ostrości widzenia. Do czasu ustąpienia tego efektu pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Zalecana dawka dla dorosłych (w tym pacjentów w wieku podeszłym) to 1 kropla do chorego oka raz dziennie. Optymalny efekt obserwuje się po podaniu latanoprostu wieczorem.

Dawka latanoprostu nie powinna przekraczać zaleconej dawki pojedynczej, ponieważ częstsze podawanie zmniejsza efekt obniżania IOP.

Jeśli pominięto jedną dawkę, następną należy podać zgodnie z harmonogramem.

W celu zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego po podaniu kropli do oczu zaleca się przez jedną minutę ucisnąć worek łzowy w środku kąta szczeliny powiekowej (okluzyjna kanalizacja nosowa). Należy to zrobić bezpośrednio po zakropleniu.

Przed zakropleniem kropli do oczu należy zdjąć soczewki kontaktowe, które można ponownie założyć po 15 minutach.

Jeśli stosuje się kilka miejscowych leków okulistycznych, należy je zakapywać z odstępem co najmniej 5 minut.

Dzieci.

Krople do oczu Xaloptic można stosować pacjentom w wieku dziecięcym w tej samej dawce, co u dorosłych. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w grupie wiekowej do 1 roku życia są bardzo ograniczone (4 pacjenci) (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Brak dostępnych danych dotyczących stosowania u noworodków przedwczesnych (urodzonych przed 36 tygodniem ciąży).

U dzieci w wieku od urodzenia do 3 lat, cierpiących głównie na pierwotną zielonkę wrodzoną, leczenie chirurgiczne (np. trabekulotomia/goniotomia) pozostaje metodą pierwszego wyboru.

Nie ustalono długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci.

Przedawkowanie.

Inne działania niepożądane oprócz podrażnienia oka i zaczerwienienia spojówek przy przedawkowaniu latanoprostu nie są znane.

Następujące informacje mogą być przydatne w przypadku przypadkowego połknięcia leku Xaloptic. W jednym flakoniku znajduje się 125 μg latanoprostu. Ponad 90% jest metabolizowane przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Wewnątrznie przetoczona infuzja leku w dawce 3 μg/kg u zdrowych ochotników nie powodowała wystąpienia żadnych objawów, natomiast dawka 5,5–10 μg/kg powodowała nudności, ból brzucha, zawroty głowy, zwiększoną zmęczalność, napoty i zwiększone pocenie.

Jednakże po zastosowaniu miejscowym do oczu dawek latanoprostu przewyższających dawkę kliniczną leku Xaloptic aż siedmiokrotnie, u pacjentów z umiarkowaną astmą oskrzelową nie zaobserwowano zwężenia oskrzeli.

W przypadku przedawkowania latanoprostu leczenie powinno być objawowe.

Niepożądane działania

Większość niepożądanych zjawisk związana jest z narządem wzroku. W otwartym 5-letnim badaniu z latanoprostem u 33 % pacjentów stwierdzono zmianę pigmentacji tęczówki (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Inne niepożądane zjawiska oczne są zwykle przejściowe i pojawiają się po podaniu leku.

Niepożądane zjawiska są pogrupowane w kategorie według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Choroby zakaźne i pasożytnicze

Rzadko: keratyt herpetyczny.

Układ nerwowy

Rzadko: ból głowy, zawroty głowy.

Narząd wzroku

Bardzo często: hiperpigmentacja tęczówki; lekka lub umiarkowana przekrwienie spojówek, podrażnienie oka (uczucie pieczenia, „piasku w oczach”, świąd, pieczenie i uczucie ciała obcego w oku); zmiany powiek i włosów powiek (zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby rzęs) (większość przypadków obserwowano u pacjentów japońskich).

Często: keratyt plamisty, przeważnie bezobjawowy; zapalenie powiek; ból oka; fotofobia; zapalenie spojówek.

Rzadko: obrzęk powiek; suchość oczu; keratyt; nieostrość widzenia; obrzęk plamki, w tym cystoidny obrzęk plamki; zapalenie tuniczki naczyniowej oka.

Bardzo rzadko: zapalenie tęczówki; obrzęk rogówki; erozja rogówki; obrzęk okolnicowy; trichiaza (wzrost rzęs w niewłaściwym kierunku, co czasem prowadzi do podrażnienia oka); dystichiaza (pojawienie się dodatkowego rzędu rzęs w pobliżu przewodów gruczołów Meiboma); torbiel tęczówki; miejscowa reakcja skórna na powiekach; przebarwienie powiek; pseudopęcherzyca spojówek ocznych.

Bardzo rzadko: zmiany okolnicowe i zmiany powiek prowadzące do pogłębienia fałdu powiekowego.

Układ sercowo-naczyniowy

Rzadko: dławica piersiowa; przyspieszone bicie serca.

Bardzo rzadko: niestabilna dławica piersiowa.

Układ oddechowy, narządy klatki piersiowej i jamy mostkowej

Rzadko: astma oskrzelowa, duszność.

Rzadko: zaostrzenie astmy oskrzelowej.

Skóra i tkanka podskórna

Rzadko: wysypka skórna.

Rzadko: świąd.

Układ mięśniowo-szkieletny i tkanka łączna

Rzadko: mialgia, artralgia.

Stan ogólny i reakcje w miejscu podania

Rzadko: ból w klatce piersiowej.

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki kalcyfikacji rogówki u niektórych pacjentów z ciężko uszkodzoną rogówką po stosowaniu kropli do oczu zawierających fosforan.

Układ pokarmowy:

Rzadko: nudności, wymioty.

Dzieci

W dwóch krótkoterminowych badaniach klinicznych (≤ 12 tygodni), w których wzięło udział 93 (25 i 68) dzieci, profil bezpieczeństwa leku był podobny do profilu u dorosłych i nie stwierdzono nowych niepożądanych zjawisk. Profile bezpieczeństwa w krótkim okresie u różnych podgrup dzieci były również podobne (patrz dział „Właściwości farmakologiczne”). U dzieci częściej niż u dorosłych obserwowano następujące niepożądane zjawiska: zapalenie nosa i gardła oraz podwyższenie temperatury ciała.

Okres ważności. 3 lata.

Po pierwszym otwarciu fiolki – 4 tygodnie.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed światłem w temperaturze od 2 do 8 °C.

Nie zamrażać.

Po otwarciu fiolki lek należy zużyć w ciągu 4 tygodni.

Otwartą fiolkę przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

2,5 ml w fiolce z kroplówką i pokrywką z pierścieniem gwarancyjnym; 1 fiolka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Taejung PHARM. Co. Ltd./Taejoon Pharm. Co., Ltd

Zakład Farmaceutyczny „POLPHARMA” S.A./Pharmaceutical Works „POLPHARMA” S. A.

Odpowiedzialny za wpuszczenie serii na rynek:

Zakład Farmaceutyczny „POLPHARMA” S.A./Pharmaceutical Works „POLPHARMA” S. A.

Produkcja GLZ, pakowanie pierwotne i wtórne, kontrola jakości oraz wpuszczenie serii na rynek:

Farmigea S.p.A.

Farmigea S.p.A.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

109-30, Gyeonggi-ro, Namsa-myeon, Cheoin-gu, Yongin-si, Gyeonggi-do, Korea/

109-30, Gyeonggi-ro, Namsa-myeon, Cheoin-gu, Yongin-si, Korea.

19, Pelplinska Str., 83-200 Starogard Gdanski, Poland./

ul. Pelplińska 19, 83-200, Starogard Gdański, Polska.

Via Giovan Battista Oliva 6-8, Pisa, 56121, Italy

Via Gіovan Battіsta Olіva 6-8, Pіsa, 56121, Itałіa