Wapnia folynian

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego WAPNIA FOLYNIAN (CALCIUM FOLINATE)

Skład:

substancja czynna: calcium folinate;

1 ml roztworu zawiera kwasu folynianowego 10 mg (w postaci wapnia folynianu w postaci hydratu);

substancje pomocnicze: natrium chloridum, natrium hydroxidum, acidum hydrochloridum dilutum, aqua pro injectione.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w celu wyeliminowania toksycznych skutków terapii przeciwnowotworowej. Kod ATC V03A F03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Wapnia folynian jest solą wapniową kwasu 5-formylotetrahydrofoliowego. Jest aktywnym metabolitem kwasu foliowego i ważnym kofaktorem niezbędnym do syntezy kwasów nukleinowych.

Wapnia folynian jest często stosowany w celu zapobiegania efektom toksycznym lub neutralizacji działania antagonistów kwasu foliowego (w szczególności metotreksatu). Wapnia folynian i antagoniści folianów konkurują o ten sam transporter błonowy, co sprzyja wypływowi antagonistów folianów. Wapnia folynian chroni również komórki przed działaniem antagonistów kwasu foliowego, uzupełniając obniżony zapas folianów w organizmie. Stanowi źródło odnowionego tetrahydrofolianu, dzięki czemu może obejść blokadę wywołaną przez antagoniści folianów i służyć jako źródło różnych kofaktorowych form kwasu foliowego.

Wapnia folynian jest również często stosowany jako modulator biochemiczny w celu wzmocnienia aktywności cytotoksycznej 5-fluorouracylu. 5-Fluorouracyl hamuje timidylan syntazę (kluczowy enzym biorący udział w biosyntezie pirymidyn), natomiast wapnia folynian wzmaga hamowanie timidylan syntazy dzięki zwiększeniu wewnątrzkomórkowych zapasów folianów, co prowadzi do stabilizacji kompleksu 5-fluorouracylu z timidylan syntazą i zwiększa aktywność cytotoksyczną.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po wstrzyknięciu do mięśnia wodnego roztworu biodostępność systemowa wapnia folynianu jest porównywalna z biodostępnością po podaniu dożylnej, jednak maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest wówczas niższe.

Metabolizm

Wapnia folynian jest racematem. Aktywnym enancjomerem jest forma L (L-formylotetrahydrofolian, L-5-formylotetrahydrofolian). Głównym metabolitem kwasu folynowego jest kwas 5-metylotetrahydrofoliowy, transformacja zachodzi głównie w wątrobie i błonie śluzowej przewodu pokarmowego.

Rozkład

Objętość rozkładu wapnia folynianu jest nieznana. Maksymalne stężenie związku wyjściowego (kwasu folynowego, D/L-formylotetrahydrofolianu) w osoczu osiągane jest po 10 minutach od podania dożylnej.

Po podaniu dawki 25 mg pole pod krzywą farmakokinetyczną L-5-formylotetrahydrofolianu i 5-metylotetrahydrofolianu wynosi odpowiednio 28,4±3,5 mg∙min/l i 129±11 mg∙min/l. Nieaktywny izomer D występuje w wyższym stężeniu niż L-5-formylotetrahydrofolian.

Eliminacja

Okres półtrwania wynosi 32–35 minut dla aktywnej formy L i 352–485 minut dla nieaktywnej formy D.

Okres półtrwania aktywnych metabolitów wynosi około 6 godzin (po podaniu dożylnej i do mięśnia).

Wydalanie

80–90 % dawki wydala się z moczem (w postaci 10-formylotetrahydrofolianu oraz innych nieaktywnych metabolitów), 5–8 % dawki wydala się z kałem.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• W celu zmniejszenia toksyczności i przeciwdziałania antagonistom kwasu foliowego, takim jak metotreksat, w terapii cytotoksycznej oraz w przypadku przedawkowania u dorosłych i dzieci. W terapii cytotoksycznej ta procedura jest powszechnie znana jako „ochrona wapnia folynianem”.
• Jako część skojarzonej terapii cytotoksycznej z 5-fluorouracylem.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na wapnia folynian lub inne składniki leku.

Anemia złośliwa oraz inne typy anemii spowodowane niedoborem witaminy B12.

Środki ostrożności.

Wapnia folynian można podawać wyłącznie dożylnie lub domięśniowo. Stosowanie do opon mózgowo-rdzeniowych jest zabronione.

Zgłaszano przypadki śmiertelne po podaniu kwasu foliowego do opon mózgowo-rdzeniowych po przedawkowaniu metotreksatu do opon mózgowo-rdzeniowych.

Przed zastosowaniem należy wizualnie ocenić wygląd zewnętrznego roztworu. Powinien być on przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy. Nie wolno stosować roztworu, który jest mętny lub zawiera widoczne zanieczyszczenia mechaniczne.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wapnia folynian może zmniejszać skuteczność lub całkowicie neutralizować działanie antagonistów kwasu foliowego (np. ko-trimoksazolu, pirymetaminy).

Wapnia folynian może zmniejszać skuteczność leków przeciwpadaczkowych (fenobarbital, fenytoina, primidon, sukcyname) co może prowadzić do zwiększenia częstości napadów padaczkowych (gdyż folany są jednym z kofaktorów intensyfikujących metabolizm wątrobowy, stężenia enzymów indukujących działanie przeciwdrgawkowe w osoczu mogą się obniżać).

W przypadku stosowania skojarzonego wapnia folynianu i 5-fluorouracylu nasila się zarówno działanie terapeutyczne, jak i toksyczne 5-fluorouracylu.

Szczególne środki ostrożności.

Leczenie wapnia folynianem w połączeniu z metotreksatanem lub 5-fluorouracylem należy prowadzić pod nadzorem doświadczonego lekarza onkologa.

Wapnia folynian może maskować objawy anemii złośliwej i innych anemii spowodowanych niedoborem witaminy B12.

Wiele leków cytotoksycznych, które są bezpośrednimi lub pośrednimi inhibitorami syntezy DNA, powoduje makrocytozę (np. hydroksykarbamid, cytarabina, merkaptoopuryna, tioguanina). Takiej makrocytozy nie należy leczyć kwasem folinowym.

U chorych na epilepsję przyjmujących fenylobarbital, fenytoinę, primidon i sukcyynamidy, podczas terapii wapnia folynianem może dochodzić do nasilenia napadów epileptycznych z powodu obniżenia stężenia leków przeciwpadaczkowych w osoczu krwi. W związku z tym w takich przypadkach konieczna jest ścisła kontrola kliniczna, a także, w razie potrzeby, monitorowanie stężenia leków przeciwpadaczkowych w osoczu krwi oraz korekta ich dawek w trakcie leczenia wapnia folynianem i po jego odstawieniu.

Zastosowanie wapnia folynianu w połączeniu z 5-fluorouracylem

Wapnia folynian może nasilać działanie toksyczne 5-fluorouracylu, szczególnie u chorych starszych i osłabionych. Najczęstszymi objawami działania toksycznego są leukopenia, zapalenie błon śluzowych, stomatyt, biegunka. Te działania niepożądane mogą być ograniczające dawkowanie. W razie potrzeby zmniejszenia dawek z powodu skutków toksycznych podczas łącznego stosowania 5-fluorouracylu i wapnia folynianu, dawki 5-fluorouracylu należy obniżać bardziej niż podczas monoterapii 5-fluorouracylem.

Nie należy rozpoczynać ani kontynuować leczenia 5-fluorouracylem w połączeniu z wapnia folynianem do całkowitego ustąpienia objawów toksyczności przewodu pokarmowego, niezależnie od ich nasilenia. Ponieważ biegunka może być objawem toksyczności przewodu pokarmowego (która może prowadzić do szybkiego pogorszenia stanu klinicznego pacjenta aż do skutku śmiertelnego), pacjenci z biegunką powinni być pod ścisłą kontrolą do całkowitego ustąpienia odpowiednich objawów. W przypadku wystąpienia biegunki i/lub stomatytu zaleca się zmniejszenie dawek 5-fluorouracylu do całkowitego ustąpienia objawów. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych osłabionych i u pacjentów w wieku podeszłym.

Zaleca się przepisywanie niższych dawek początkowych 5-fluorouracylu u pacjentów w wieku podeszłym oraz u tych, którzy wcześniej otrzymywali leczenie promieniowaniem. Wapnia folynian i 5-fluorouracyl należy podawać oddzielnie.

Podczas terapii skojarzonej 5-fluorouracylem i wapnia folynianem należy kontrolować poziom wapnia i, w razie potrzeby, podawać leki zawierające wapń.

Zastosowanie wapnia folynianu w połączeniu z metotreksatanem

Zalecenia dotyczące zapobiegania skutkom toksycznym podczas terapii metotreksatanem podano w instrukcji do stosowania medycznego metotreksatanu.

Wapnia folynian nie chroni przed skutkami toksycznymi niehematologicznymi podczas terapii metotreksatanem (np. przed nefrotoksycznym działaniem związanym z wytrąceniem osadu metotreksatanu i/lub jego metabolitów w kanalikach nerkowych). U pacjentów z opóźnioną eliminacją metotreksatanu w wczesnej fazie istnieje większe ryzyko wystąpienia odwracalnej niewydolności nerek oraz innych skutków toksycznych związanych ze stosowaniem metotreksatanu. Niewydolność nerek (która rozwinęła się w trakcie terapii metotreksatanem lub była obecna przed rozpoczęciem leczenia) potencjalnie może być skojarzona z opóźnioną ekspresją metotreksatanu, dlatego w takich przypadkach może być konieczne stosowanie wapnia folynianu w dawkach podwyższonych lub przez dłuższy czas.

Należy unikać stosowania nadmiernych dawek wapnia folynianu, ponieważ może to prowadzić do zmniejszenia przeciwnowotworowej aktywności metotreksatanu, szczególnie w przypadku nowotworów ośrodkowego układu nerwowego, w których obserwuje się kumulację wapnia folynianu po kilku cyklach leczenia.

W przypadku wystąpienia oporności na metotreksatan z powodu pogorszenia transportu przez błonę rozwija się również oporność na wapnia folynian, ponieważ obie substancje są przenoszone tym samym systemem.

W przypadku przedawkowania antagonistów kwasu foliowego (np. metotreksatanu) należy jak najszybciej rozpocząć podawanie wapnia folynianu. Wraz ze wzrostem przedziału czasu między podaniem metotreksatanu a wapnia folynianu, skuteczność ostatniego jako antydotum maleje.

W przypadku stwierdzenia odchyleń wyników badań laboratoryjnych lub objawów klinicznych działania toksycznego należy zawsze sprawdzić, czy pacjent nie przyjmuje innych leków oddziałujących z metotreksatanem (np. wpływających na eliminację metotreksatanu lub jego wiązanie z białkami osocza krwi).

Lek zawiera sód, co należy uwzględnić podczas leczenia pacjentów przestrzegających diety o kontrolowanej zawartości sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie ma dowodów, że wapnia folynian może wywierać szkodliwy wpływ w przypadku stosowania w czasie ciąży, jednak brakuje odpowiednich danych dotyczących stosowania wapnia folynianu w leczeniu kobiet ciężarnych.

Jeśli metotreksatan lub inne inhibitory kwasu foliowego są przepisywane w czasie ciąży lub karmienia piersią (co jest możliwe tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść terapii dla matki wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu), nie ma ograniczeń dotyczących stosowania wapnia folynianu w celu zapobiegania skutkom niepożądanym lub neutralizacji toksycznego działania metotreksatanu.

Stosowanie 5-fluorouracylu w czasie ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane. To samo dotyczy terapii skojarzonej 5-fluorouracylem w połączeniu z wapnia folynianem.

Szczegółowe informacje na ten temat zawarte są w instrukcji do stosowania medycznego metotreksatanu, innych antagonistów kwasu foliowego i 5-fluorouracylu.

Nie wiadomo, czy wapnia folynian wydostaje się do mleka matki. W razie potrzeby wapnia folynian może być stosowany w czasie karmienia piersią zgodnie z wskazaniami terapeutycznymi.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Nie ma danych na temat wpływu.

Sposób stosowania i dawki.

Wapnia folynian można podawać wyłącznie dożylnie lub domięśniowo.

Nie dopuszcza się podania do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Wszystkie dawki podane poniżej są wyrażone w przeliczeniu na kwas folynianowy.

Szybkość podania dożylnego nie powinna przekraczać 160 mg/min z uwagi na zawartość wapnia w leku.

Roztwory do infuzji przygotowuje się przez rozcieńczenie leku 0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem glukozy.

Ochrona wapnia folynianem w terapii metotreksatem

Ponieważ dawki i schematy stosowania wapnia folynianu zależą od dawek i schematów terapii metotreksatem w dawkach średnich i wysokich, zaleca się zapoznanie się z odpowiednim protokołem leczenia metotreksatem.

Wapnia folynian należy podawać dożylnie lub domięśniowo pacjentom z zespołem wchłaniania lub innymi chorobami przewodu pokarmowego, w których nie jest zagwarantowane wchłanianie leku w przewodzie pokarmowym. Dawek powyżej 25–50 mg należy podawać wyłącznie drogą dożylną lub domięśniową z uwagi na efekt nasycenia przy wchłanianiu wapnia folynianu w przewodzie pokarmowym.

Ochrona wapnia folynianem jest konieczna przy stosowaniu metotreksatu w dawkach powyżej 500 mg/m² powierzchni ciała i zalecana przy dawkach metotreksatu 100–500 mg/m² powierzchni ciała.

Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące stosowania wapnia folynianu u dorosłych, pacjentów w wieku podeszłym oraz dzieci.

Dawkę i czas trwania terapii wapnia folynianem określa się przede wszystkim w zależności od dawek i schematu leczenia metotreksatem, występowania objawów działania toksycznego oraz indywidualnych wskaźników wydalania metotreksatu. Zazwyczaj wapnia folynian podaje się w dawce 15 mg (6–12 mg/m² powierzchni ciała) po upływie 12–24 godzin (nie później niż po 24 godzinach) od rozpoczęcia infuzji metotreksatu. Następnie te same dawki wapnia folynianu podaje się co 6 godzin przez 72 godziny. Po kilku wstrzyknięciach dożylnych można przejść na doustne przyjmowanie leku w postaci kapsułek.

Po 48 godzinach od rozpoczęcia infuzji metotreksatu oznacza się resztkowe stężenie metotreksatu we krwi. Jeżeli stężenie to jest niższe niż 0,5 μmol/l, terapię wapnia folynianem można przerwać. Jeżeli stężenie metotreksatu przekracza 0,5 μmol/l, terapię ochronną należy kontynuować i nasilić. Wapnia folynian podaje się w dawkach podanych poniżej co 6 godzin przez kolejne 48 godzin lub do osiągnięcia stężenia metotreksatu <0,05 μmol/l:

przy stężeniu metotreksatu ≥0,5 μmol/l – w dawce 15 mg/m² powierzchni ciała;

przy stężeniu metotreksatu ≥1,0 μmol/l – w dawce 100 mg/m² powierzchni ciała;

przy stężeniu metotreksatu ≥2,0 μmol/l – w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała.

Oprócz terapii wapnia folynianem należy podjąć środki wspomagające szybsze wydalanie metotreksatu (utrzymanie wysokiego diurezy, zasadowienie moczu), a także codziennie oznaczać stężenie kreatyniny w surowicy w celu kontroli funkcji nerek.

Terapia skojarzona z 5-fluorouracylem

Stosuje się różne schematy terapii 5-fluorouracylem w połączeniu z wapnia folynianem, jednak do tej pory nie udowodniono przewagi żadnego z nich. Poniżej opisano niektóre schematy leczenia u dorosłych i pacjentów w wieku podeszłym z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem jelita grubego. Brak danych dotyczących stosowania tych kombinacji w leczeniu dzieci.

Schemat z powtarzaniem cykli co dwa tygodnie: w pierwszy i drugi dzień cyklu podaje się wapnia folynian w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała w formie dwugodzinnej infuzji dożylnej, a następnie 5-fluorouracyl w dawce 400 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej oraz 5-fluorouracyl w dawce 600 mg/m² powierzchni ciała w formie 22-godzinnej infuzji dożylnej przez kolejne 2 dni co 2 tygodnie w dni 1 i 2.

Schemat z powtarzaniem cykli co tydzień: wapnia folynian podaje się w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej lub w dawce 200–500 mg/m² powierzchni ciała w formie dwugodzinnej infuzji dożylnej; 5-fluorouracyl w dawce 500 mg/m² powierzchni ciała podaje się w formie dożylnej iniekcji bolusowej w połowie lub na końcu infuzji wapnia folynianu.

Schemat z powtarzaniem cykli co miesiąc: w pierwsze 5 dni cyklu codziennie podaje się wapnia folynian w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej lub w dawce 200–500 mg/m² powierzchni ciała w formie dwugodzinnej infuzji dożylnej, a następnie natychmiast podaje się 5-fluorouracyl w dawce 425 lub 370 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej.

W trakcie terapii skojarzonej 5-fluorouracylem i wapnia folynianem może istnieć konieczność korekty dawek 5-fluorouracylu oraz przedziałów między jego podaniami, w zależności od stanu pacjenta, klinicznej reakcji na terapię oraz dawkowo-limitujących działań toksycznych. Odpowiednie zalecenia zawiera instrukcja do stosowania medycznego 5-fluorouracylu. Nie jest konieczne zmniejszanie dawek wapnia folynianu.

Liczba wymaganych cykli terapii jest określana przez lekarza.

Stosowanie wapnia folynianu jako antydota antagonistów kwasu foliowego: trimetoprymu, trimetrexatu i pirymetaminy

Profilaktyka działań toksycznych trimetrexatu: wapnia folynian podaje się codziennie w czasie leczenia trimetrexatem oraz przez kolejne 72 godziny po podaniu ostatniej dawki trimetrexatu. Wapnia folynian można podawać dożylnie w ciągu 5–10 minut w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała co 6 godzin (dawka dobową 80 mg/m² powierzchni ciała) lub doustnie w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała 4 razy na dobę w równych odstępach czasu. Dobową dawkę wapnia folynianu dostosowuje się w zależności od objawów hematologicznej toksyczności trimetrexatu.

Leczenie przedawkowania trimetrexatu: w przypadku przedawkowania (możliwe przy dawkach trimetrexatu powyżej 90 mg/m² powierzchni ciała bez jednoczesnego stosowania wapnia folynianu) leczenie trimetrexatem należy przerwać i podawać dożylne wapnia folynian w dawce 40 mg/m² powierzchni ciała co 6 godzin przez 3 dni.

Profilaktyka działań toksycznych trimetoprymu: po zakończeniu leczenia trimetoprymem podaje się wapnia folynian w dawce 3–10 mg/dobę do normalizacji wskaźników hematologicznych.

Profilaktyka działań toksycznych pirymetaminy: w trakcie leczenia wysokimi dawkami pirymetaminy lub długotrwałego leczenia niskimi dawkami stosuje się towarzyszącą terapię wapnia folynianem w dawkach od 5 do 50 mg/dobę, w zależności od liczby elementów morfotycznych we krwi obwodowej.

Dzieci.

Wapnia folynian stosuje się u dzieci jako środek ochronny w celu zapobiegania działaniom toksycznym metotreksatu, a także jako antydotum w przypadku przedawkowania i zatrucia metotreksatem oraz innymi antagonistami kwasu foliowego.

Przedawkowanie.

Przy stosowaniu wapnia folynianu w dawkach znacznie wyższych niż zalecane nie zaobserwowano negatywnych skutków. Jednakże nadmierna dawka wapnia folynianu może unieczynnić działanie chemioterapeutyczne antagonistów kwasu foliowego.

W przypadku przedawkowania 5-fluorouracylu w połączeniu z wapnia folynianem należy podjąć środki zalecane przy przedawkowaniu 5-fluorouracylu.

Efekty niepożądane.

Niepożądane efekty niepożądane podano według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); rzadko (≥ 1/1000, < 1/100); pojedyncze (≥ 1/10 000, < 1/1000); rzadkie (< 1/10 000); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Przy stosowaniu we wszystkich wskazaniach

Zaburzenia układu nerwowego: pojedyncze – zwiększenie częstości napadów padaczkowych.

Zaburzenia przewodu pokarmowego: pojedyncze – zaburzenia przewodu pokarmowego przy stosowaniu wapnia folynianu w wysokich dawkach.

Zaburzenia ogólne i reakcje miejscowe: rzadko – gorączka.

Zaburzenia układu odpornościowego: rzadkie – reakcje alergiczne, w tym pokrzywka, reakcje anafilaktyczne.

Zaburzenia psychiczne: pojedyncze – bezsenność, niepokój i depresja przy stosowaniu wapnia folynianu w wysokich dawkach.

Przy leczeniu skojarzonym z 5-fluorouracylem

Ogólny profil bezpieczeństwa zależy od schematu leczenia 5-fluorouracylem, ponieważ przy takim skojarzonym stosowaniu nasila się toksyczność 5-fluorouracylu.

Zaburzenia układu krwi i chłonnego: bardzo często – niedostateczność szpiku kostnego, w tym przypadki śmiertelne.

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania: częstość nieznana – hiperamonemia.

Zaburzenia ogólne i stan miejsca wstrzyknięcia: bardzo często – zapalenie błon śluzowych, w tym stomatyt i cheilit. Zanotowano przypadki śmiertelne w wyniku zapalenia błon śluzowych.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często – zespół czerwonego dłoniowo-podeszwowego.

Efekty niepożądane przy schemacie leczenia z miesięcznym podawaniem leków

Zaburzenia przewodu pokarmowego: bardzo często – nudności i wymioty.

Zaburzenia ogólne i stan miejsca wstrzyknięcia: bardzo często – (ciężkie) zapalenie błon śluzowych.

Efekty niepożądane przy schemacie leczenia z tygodniowym podawaniem leków

Zaburzenia przewodu pokarmowego: bardzo często – ciężka biegunka i odwodnienie wymagające hospitalizacji pacjenta, w pojedynczych przypadkach nawet zakończone śmiercią.

Okres ważności.

Preparat w oryginalnym opakowaniu – 2 lata.

Roztwory do wlewu przygotowane przez rozcieńczenie leku 0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem glukozy są fizycznie i chemicznie stabilne przez co najmniej 24 godziny, jeśli przechowywane są w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór do wlewu należy podawać natychmiast po przygotowaniu. Jeśli roztwór nie został użyty natychmiast, należy monitorować czas i warunki jego przechowywania przez personel medyczny. Ogólnie czas przechowywania nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze 2–8 °C, chyba że roztwór został przygotowany w kontrolowanych i certyfikowanych warunkach bezpyłowych.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze od 2 do 8 °C.

Niezgodność.

Stwierdzono niezgodność (wytrącanie się osadu) podczas mieszania roztworów wapnia folynianu z roztworami dromeperidolu, fluorouracylu, foskarnetu i metotreksatu.

Dromeperidol

• Podczas bezpośredniego mieszania 1,25 mg/0,5 ml dromeperidolu i 5 mg/0,5 ml wapnia folynianu w strzykawce przez 5 minut w temperaturze 25 °C, a następnie wirowania przez 8 minut, obserwowano powstawanie osadu.
• Podczas mieszania 2,5 mg/0,5 ml dromeperidolu z 10 mg/0,5 ml wapnia folynianu obserwowano powstawanie osadu bezpośrednio po kolejnym wprowadzeniu leków do rozgałęzienia typu Y, bez płukania bocznego przewodu rozgałęzienia typu Y pomiędzy wstrzyknięciami.

Fluorouracyl

Wapnia folynian i 5-fluorouracyl należy podawać oddzielnie, ponieważ ich mieszanie może prowadzić do wytrącania się osadu. Stwierdzono niezgodność 5-fluorouracylu w dawce 50 mg/ml i wapnia folynianu w dawce 20 mg/ml z lub bez 5 % roztworu dekstrozy w wodzie podczas mieszania w różnych ilościach i przechowywania w pojemnikach z polichlorku winylu w temperaturze 4 °C, 23 °C lub 32 °C.

Foskarnet

Podczas mieszania roztworu foskarnetu 24 mg/ml z roztworem wapnia folynianu 20 mg/ml zaobserwowano mętne, żółte zabarwienie roztworu.

Wapnia folynian nie należy mieszać z innymi lekami.

Opakowanie.

Po 3 ml lub po 5 ml w ampułce; po 5 lub 100 ampułek w paczce, lub po 5 ampułek w blisterze, po 1 blisterze w paczce.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Spółka Akcyjna „Lekhim-Charków”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 61115, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Seweryna Potockiego 36.