Verrutkan®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU WERRUKUTAN® (VERRUCUTAN)

Skład:

Substancje czynne: fluorouracyl, kwas salicylowy;

1 g roztworu zawiera 5 mg fluorouracylu i 100 mg kwasu salicylowego;

Substancje pomocnicze: dimetylosulfoxid, etanol bezwodny, octan etylu, piroksylin, poli(butyl-metakrylan-ko-metylo-metakrylan) (80 : 20).

Postać farmaceutyczna. Roztwór do stosowania miejscowego.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty roztwór o barwie od bezbarwnej do lekko pomarańczowej.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Inne leki dermatologiczne. Środki przeciwko brodawkom i odciskom. Kod ATC D11AF.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania fluorouracylu

Substancja czynna fluorouracyl (FU) to lek cytotoksyczny o działaniu antymetabolicznym.

Dzięki strukturalnej podobieństwu do tyminy obecnej w kwasach nukleinowych (5-metylotymina), FU przeszkadza w jej tworzeniu i metabolizmie, co prowadzi do hamowania syntezy zarówno DNA, jak i RNA. W rezultacie hamowany jest wzrost wirusa brodawczaka i jego rozmnażanie, szczególnie w komórkach brodawek znajdujących się w fazie przyspieszonego wzrostu, które w większym stopniu wchłaniają FU.

Mechanizm działania kwasu salicylowego

Kwas salicylowy dzięki swoim właściwościom keratolitycznym sprzyja przenikaniu substancji czynnej, co jest szczególnie trudne w przypadku brodawek. Podobny wpływ wywiera dimetylosulfoxek, środek rozpuszczający dla substancji czynnej FU.

Działanie keratolityczne kwasu salicylowego wynika z bezpośredniego wpływu na substancje międzykomórkowego cementu, znane jako desmosomy, które wspomagają proces rogowacenia.

Farmakokinetyka.

Podczas badań wchłaniania u świń nie wykryto fluorouracylu we krwi poniżej granicy wykrywalności nawet po naskórnym zastosowaniu dużej ilości Verrutkanu®*, co oznacza, że substancja czynna nie jest wchłaniana w ilościach możliwych do oznaczenia standardowymi metodami analitycznymi (HPLC [wysokosprawna chromatografia cieczowa]).

Zgodnie z najnowszymi badaniami, stopień wchłaniania fluorouracylu u ludzi po zastosowaniu Verrutkanu®* jest znacznie niższy niż 0,1%.

Po nałożeniu na skórę Verrutkan®* tworzy się twarda, biała warstwa po odparowaniu rozpuszczalnika. W ten sposób osiąga się efekt okluzyjny sprzyjający przenikaniu substancji czynnej w głąb warstw brodawki.

Na podstawie badań farmakokinetycznych przeprowadzonych u zwierząt i ludzi stwierdzono, że przenikanie kwasu salicylowego jest szybkie i zależy od podłoża receptury oraz czynników wpływających na przenikanie, np. stanu skóry.

Kwas salicylowy metabolizuje się drogą koniugacji z glicyną do kwasu salicylowego, z kwasem glukuronowym przy grupie fenolowej OH – do esteru glukuronidu oraz przy grupie COOH – do esteru glukuronidu, albo drogą hydroksylacji do kwasu gentystynowego lub dihydroksybenzoesowego. W normalnym zakresie dawek okres półwydalenia kwasu salicylowego wynosi 2–3 godziny i może wzrosnąć do 15–30 godzin przy wysokich dawkach z powodu ograniczonej zdolności wątroby do koniugacji kwasu salicylowego.

W przypadku miejscowego stosowania kwasu salicylowego (przy zachowaniu przeciwwskazań) ogólnie nie spodziewa się wystąpienia żadnych toksycznych działań niepożądanych, ponieważ stężenia surowicze powyżej 5 mg/dl praktycznie nigdy nie są osiągane. Wczesne objawy zatrucia salicylanami mogą wystąpić tylko przy stężeniach w surowicy powyżej 30 mg/dl.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Zwykłe brodawki (szczególnie brodawki na obciążanych powierzchniach stóp), płaskie brodawki młodzieńcze kończyn.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek ze substancji pomocniczych wymienionych w sekcji „Skład”.

Verrutkan® nie należy stosować kobietom w okresie karmienia piersią, w ciąży oraz kobietom, u których nie można z całą pewnością wykluczyć ciąży (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Verrutkan® nie należy stosować noworodkom ani pacjentom z niewydolnością nerek.

Verrutkan® nie należy stosować jednocześnie z brivudyną, sorivudyną i ich analogami. Brivudyna, sorivudyna i ich analogi są silnymi inhibitorami dihydropirymidynodehydrogenazy (DPD) – enzymu rozkładającego fluorouracyl (patrz również sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Verrutkan® nie przeznaczono do stosowania na dużych powierzchniach skóry (powierzchnia skóry nie powinna przekraczać 25 cm²).

Należy unikać dostania się Verrutkanu® do oczu i błon śluzowych.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Enzym dihydropirymidynodehydrogenaza (DPD) odgrywa ważną rolę w rozkładzie fluorouracylu. Analogi nukleozydowe, takie jak brivudyna i sorivudyna, mogą powodować znaczne zwiększenie stężenia fluorouracylu i innych fluoropirydyn w osoczu krwi, a tym samym prowadzić do odpowiedniego wzrostu ich toksyczności. Z tego powodu między stosowaniem fluorouracylu a przyjmowaniem brivudyny, sorivudyny i ich analogów należy zachować przerwę co najmniej 4 tygodnie.

W przypadku przypadkowego przyjęcia analogów nukleozydowych, takich jak brivudyna i sorivudyna, przez pacjentów leczonych fluorouracylem, należy podjąć skuteczne działania mające na celu zmniejszenie toksyczności fluorouracylu. W razie potrzeby wskazana jest hospitalizacja. Należy rozpocząć wszystkie działania mające na celu zapobieganie infekcjom systemowym i odwodnieniu organizmu.

Podczas jednoczesnego przyjmowania fenytoiny i fluorouracylu donoszono o wzroście stężeń fenytoiny w osoczu, co prowadziło do objawów zatrucia fenytoiną (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Nie ma danych na temat istotnego wchłaniania salicylanu do krwiobiegu. Jednak wchłonięty salicylan może oddziaływać z metotreksatem i sulfonylomocznikami.

Właściwości stosowania.

Verrutkan® zawiera substancję cytotoksyczną fluorouracyl.

Niedobór dihydropirymidynodehydrogenazy. Enzym dihydropirymidynodehydrogenaza (DPD) odgrywa ważną rolę w rozkładzie fluorouracylu. Zahamowanie, niedobór lub obniżona aktywność tego enzymu może prowadzić do gromadzenia się fluorouracylu. Jednakże, ponieważ wchłanianie fluorouracylu przez skórę po zastosowaniu leku Verrutkan® zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami jest niewielkie, nie przewiduje się różnic w profilu bezpieczeństwa u osób z niedoborem dihydropirymidynodehydrogenazy i korekty dawki nie uznaje się za konieczną.

Pacjentów przyjmujących fenytion równocześnie z fluorouracylem należy regularnie badać pod kątem podwyższenia stężenia fenytionu w osoczu krwi.

Na obszarach skóry z brodawkami, gdzie naskórek jest cienki, lek należy stosować rzadziej, a przebieg leczenia należy kontrolować częściej, ponieważ kwas salicylowy zawarty w Verrutkan® wykazuje silny miękczący wpływ na warstwę rogową naskórka, co może prowadzić do powstawania blizn.

Na brodawki podatne na rogowacenie czasem zaleca się wcześniejsze nałożenie plasterka zawierającego kwas salicylowy.

Nie należy stosować Verrutkan® na zmiany krwawiące.

Pacjenci z zaburzeniami czuciowo-ruchowymi (np. z cukrzycą) wymagają starannego monitorowania leczonego obszaru.

Po każdym zastosowaniu butelkę należy szczelnie zamknąć, ponieważ środek może szybko wyschnąć i stać się nieprzydatny do użytku.

Po wyschnięciu Verrutkan® nie można już dłużej stosować. Roztworu nie wolno również używać, jeśli tworzą się kryształy.

Należy zadbać o to, aby podczas stosowania roztwór Verrutkan® nie wchodził w kontakt z tkaninami lub powłokami akrylowymi (np. wannami akrylowymi), ponieważ może powodować trudne do usunięcia plamy oraz tworzenie się warstwy lakierowej.

Ostrzeżenie: niebezpieczeństwo zapłonu! Trzymać z dala od ognia otwartego.

Ten lek zawiera dimetylosulfoxek (80 mg/g), który może powodować podrażnienie skóry.

Ten lek zawiera alkohol (etanol), który może powodować uczucie pieczenia na uszkodzonej skórze.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Nie ma obecnie dostępnych danych dotyczących miejscowego stosowania fluorouracylu u ciężarnych kobiet. Po ogólnoustrojowym wchłanianiu fluorouracylu u zwierząt obserwowano działanie teratogenne.

Verrutkan® jest przeciwwskazany w czasie ciąży (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Nie wiadomo, czy ekspozycja ogólnoustrojowa na Verrutkan®, osiągnięta po miejscowym zastosowaniu, może być szkodliwa dla embrionu/pleta.

W trzecim trymestrze ciąży ogólnoustrojowe stosowanie inhibitorów prostaglandynosyntetazy może powodować toksyczność sercowo-płucną i nerkową u płodu. Pod koniec ciąży może wystąpić przedłużone krwawienie zarówno u matki, jak i u dziecka, a poród może się wydłużyć.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy fluorouracyl lub jego metabolity przenikają do mleka matki po miejscowym zastosowaniu. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka.

Verrutkan® jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Plodność

Badania dotyczące płodności po ogólnoustrojowym stosowaniu fluorouracylu wykazały przejściowe bezpłodność u samców i obniżoną częstość ciąż u samic gryzoni. Jednakże odpowiednie zjawiska u ludzi są mało prawdopodobne ze względu na bardzo niskie wchłanianie substancji czynnych po miejscowym zastosowaniu Verrutkan®.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Verrutkan® nie wpływa lub ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki

Zazwyczaj Verrutkan® należy nakładać od dwóch do trzech razy dziennie na każdą brodawkę. Typowy okres stosowania wynosi 6 tygodni. Środek należy stosować regularnie codziennie. Po zniknięciu brodawki leczenie należy kontynuować jeszcze przez około 1 tydzień.

Sposób stosowania

Do stosowania miejscowego.

Verrutkan® powinien mieć kontakt wyłącznie z brodawką, a nie ze zdrową skórą wokół niej; jeśli to możliwe, otaczającą skórę należy chronić za pomocą plastra lub maści. Przed nałożeniem zaleca się osuszanie szpatułki o szyjkę butelki. W przypadku bardzo małych brodawek do dokładnego nanoszenia zaleca się stosowanie wykałaczki lub czegoś podobnego zamiast szpatułki.

Przed każdym nowym nałożeniem Verrutkanu® należy usunąć istniejącą warstwę filmu na skórze, po prostu odciągając ją.

W przypadku brodawek okołopaznokciowych, a szczególnie podpaznokciowych, należy upewnić się, że macierz paznokcia nie jest uszkodzona i że Verrutkan® nie dostaje się na łoże paznokcia.

Obszar stosowania nie powinien przekraczać 25 cm².

Doświadczenie wskazuje, że w wielu przypadkach, np. przy dużych brodawkach zwykłych i podeszwowych, korzystne będzie, gdy podczas leczenia Verrutkanem® lekarz będzie usuwał martwą tkankę.

Dzieci.

Verrutkan® nie należy stosować u noworodków.

Przedawkowanie.

Przy nałożeniu Verrutkanu® na powierzchnię skóry 25 cm² nakłada się 0,2 g Verrutkanu®, czyli 1 mg fluorouracylu (FU). Dla osoby o masie ciała 60 kg 1 mg FU odpowiada dawce 0,017 mg/kg masy ciała. Zatrucie układowe występuje przy dawkach dożylnych 15 mg/kg masy ciała, a zatem można je wykluczyć ze względu na tysiąckrotny zapas bezpieczeństwa.

Dodatkowo ten zapas bezpieczeństwa jest jeszcze znacznie większy, ponieważ wchłanianie FU z Verrutkanu® przez skórę jest niewielkie (patrz także sekcja „Farmakokinetyka”).

Ponadto, ponieważ po wchłonięciu przez skórę kwasu salicylowego rzadko osiąga się stężenia surowicy powyżej 5 mg/dl (patrz także sekcja „Farmakokinetyka”), przy stosowaniu Verrutkanu® zgodnie z instrukcją zatrucie salicylanami można praktycznie wykluczyć.

Wczesne objawy zatrucia salicylanami mogą występować przy stężeniach surowicy powyżej 30 mg/dl.

Objawiają się one dzwonieniem w uszach, szumem w uszach z obniżeniem słuchu, krwawieniem z nosa, nudnościami, wymiotami, podrażnieniem i suchością błon śluzowych.

Zatem przy stosowaniu na skórę zgodnie z instrukcją zatrucie układowe substancjami czynnymi jest mało prawdopodobne (patrz wyżej). Jednak przy znacznym przekroczeniu zalecanej częstotliwości aplikacji zwiększają się częstość i nasilenie miejscowych reakcji w miejscu stosowania.

Dzieci mają inne stosunek powierzchni ciała do masy ciała niż dorośli. Dlatego przy znacznym przekroczeniu maksymalnego zalecanego obszaru leczenia lub częstotliwości aplikacji zwiększa się ryzyko zatrucia kwasem salicylowym, szczególnie u małych dzieci.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania wymienione poniżej są pogrupowane według układów narządów zgodnie z MeDRA [Medical Dictionary for Regulatory Activities].

Rzadko uczucie silnego pieczenia może prowadzić do przerwania leczenia.

W wyniku silnego działania złuszczającego może dojść do wybielenia i łuszczenia się naskórka, szczególnie wokół brodawki.

Ze względu na zawartość kwasu salicylowego u wrażliwych pacjentów mogą wystąpić łagodne objawy podrażnienia, takie jak dermatyt i reakcje alergii kontaktowej, które mogą objawiać się świądem, zaczerwienieniem i pęcherzami, nawet poza obszarem kontaktu (tzw. reakcje uogólnione).

Przekazywanie podejrzewanych działań niepożądanych

Przekazywanie informacji o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma duże znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności produktu leczniczego poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Po pierwszym otwarciu — 6 miesięcy.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Nie chłodzić i nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

13 ml roztworu w fiolce z polietylenową, odporną na dzieci, śrubową pokrywką i dołączonym do niej szpatułką. Po 1 fiolce w opakowaniu.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. mibe GmbH Arzneimittel.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Münchenerstrasse 15, Brehna, Saksonia-Anhalt, 06796, Niemcy.