Vazaprostane®

INSTRUKCJA stosowania leku Vazaprostane® (VASAPROSTAN®)

Skład:

substancja czynna: alprostadil;

1 ampułka zawiera 60 μg alprostadilu;

substancje pomocnicze: alfadex, laktoza bezwodna.

Postać leku. Proszek do sporządzenia roztworu do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne:

zawartość ampułki: biały liofilizat skupiony na dnie ampułki;

ampułka: bezbarwna ampułka, 5 ml «OPC» (one-point-cut), szkło typu I z niebieskim punktem nad linią cięcia na szyjce oraz jednym niebieskim pierścieniem kodującym.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Prostaglandyny.

Kod ATC C01EA01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Działanie farmakodynamiczne.

Vazaprostane® zawiera substancję czynną alprostadil, powiązaną w formie klatratu z ɑ-cyklodekstryną.

Mechanizm działania.

Vazaprostane® poprawia zaburzoną mikrokrążenie. Po wstrzyknięciu dożylnym u zdrowych ochotników oraz u pacjentów obserwuje się zwiększenie elastyczności erytrocytów i zmniejszenie ich agregacji. U zwierząt różnych gatunków Vazaprostane® hamuje aktywację płytek krwi in vitro. Ten efekt dotyczy również parametrów zmiany kształtu płytek krwi, agregacji, uwalniania substancji zawartych w granulkach oraz tworzenia tromboksanu – substancji sprzyjającej agregacji. Vazaprostane® prowadzi do hamowania powstawania skrzepliny in vivo w badaniach na modelach zwierzęcych.

W niskich nanomolowych stężeniach in vitro Vazaprostane® hamuje stymulowaną proliferację mięśni gładkich naczyń krwionośnych. W dawkach terapeutycznych alprostadil zmniejsza wywołaną eksperymentalnie aktywność mitotyczną mięśni gładkich naczyń krwionośnych u królików oraz zmniejsza liczbę aktywowanych mięśni gładkich naczyń krwionośnych w naczyniach obwodowych u ludzi.

Ponadto, zależnie od dawki, Vazaprostane® hamuje syntezę cholesterolu w izolowanych monocytach ludzkich. Dane wskazują, że lek zmniejsza wychwyt cholesterolu przez ścianę naczyniową u królików z modelu miażdżycy oraz zwiększa aktywność receptora lipoprotein o niskiej gęstości w wątrobie szczurów, świń i ludzi.

Vazaprostane® wykazał poprawę metabolizmu komórkowego poprzez zwiększenie dostarczania i wykorzystania tlenu oraz glukozy w tkankach niedotlenionych.

In vivo oraz in vitro alprostadil hamuje aktywację neutrofili, co prowadzi do zmniejszenia uwalniania toksycznych metabolitów. W ten sposób lek przeciwdziała jednemu z mechanizmów powodujących uszkodzenie tkanek w procesie zapalnym i być może w niedokrwieniu.

Alprostadil zwiększa przepływ krwi poprzez rozszerzanie tętnic oraz przedkapilarnych zwieraczy.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po przygotowaniu roztworu alprostadil (PGE1) nie jest powiązany z ɑ-cyklodekstryną. Po podaniu oba składniki pozostają oddzielone.

Po wstrzyknięciu dożylnym placebo przez 2 godziny oraz po zakończeniu wlewania średnie stężenie endogennego PGE1 w osoczu krwi zdrowych ochotników wynosiło 1–2 pg/ml. W trakcie 2-godzinnego wlewu dożylnego 60 µg alprostadilu stężenie PGE1 w osoczu krwi szybko wzrastało, osiągając plateau na poziomie 6 pg/ml. Po zakończeniu wlewu stężenie PGE1 w osoczu krwi powracało do wartości wyjściowych w ciągu kilku minut.

Rozkład

Około 90 % PGE1 w osoczu krwi wiąże się z białkami osocza krwi.

Metabolizm

Enzymatyczne utlenienie grupy hydroksylowej C15 oraz redukcja wiązań podwójnych C13,14 prowadzi do powstawania metabolitów pierwotnych – 15-keto-PGE1, PGE0 (13,14-dihydro-PGE1) oraz 15-keto-PGE0. Tylko PGE0 i 15-keto-PGE0 są wykrywalne w osoczu krwi ludzkiej. Potencjał działania PGE0 jest zbliżony do PGE1 w odniesieniu do większości ocenianych parametrów, w przeciwieństwie do metabolitów 15-keto, które charakteryzują się niższą aktywnością farmakologiczną niż związek wyjściowy. Średnie stężenie PGE0 w osoczu krwi, mierzone u zdrowych ochotników podczas i po 2-godzinnym wlewie dożylnym placebo, wynosiło około 1 pg/ml. Podczas wlewu dożylnego alprostadilu w dawce 60 µg/2 godziny zaobserwowano wzrost stężenia PGE0 w osoczu krwi do 13 pg/ml.

Wydalanie

Po dalszym rozpadzie głównych metabolitów poprzez beta-oksydację oraz omega-oksydację bardziej polarne metabolity są wydalane w ciągu 72 godzin, głównie z moczem (88 %) i kałem (12 %). 92 % leku jest wydalane w ciągu 24 godzin po podaniu.

W moczu nie wykryto niezmienionego PGE1. Ponadto nie ma żadnych dowodów na kumulację alprostadilu ani jego metabolitów w tkankach.

Liniowość/nieliniowość

Stężenie w osoczu krwi wzrasta proporcjonalnie do podanej dawki (oceniano dawki 30 µg/2 godziny, 60 µg/2 godziny, 120 µg/2 godziny).

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie przewlekłych chorób obturacyjnych tętnic III stopnia (według klasyfikacji Fontaine’a), które nie podlegają rewaskularyzacji lub u których rewaskularyzacja nie była skuteczna.

Przeciwwskazania.

• nadwrażliwość na alprostadil lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku;

• niewydolność serca III i IV klasy według klasyfikacji New York Heart Association (NYHA);
• zaburzenia rytmu powodujące zaburzenia hemodynamiczne;
• niestabilna choroba niedokrwienna serca;
• niewydolność i/lub zwężenie zastawek aortalnej i/lub mitralnej;
• niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego (w ciągu ostatnich 6 miesięcy);
• ostry obrzęk płuc lub obrzęk płuc w wywiadzie u pacjentów z niewydolnością serca;
• ciężkie przewlekłe choroby obturacyjne płuc lub weno-okluzyjne choroby płuc;
• rozsiane infiltraty w płucach;
• czerwienica krwotoczna;
• aktywne lub potencjalne źródło krwawienia, takie jak ostry zanikowy zapalenie żołądka, aktywne owrzodzenie żołądka i/lub dwunastniczki lub podejrzenie krwotoku śródczaszkowego;
• ciąża i karmienie piersią;
• ostra niewydolność wątroby (podwyższony poziom transaminaz lub GGTP) lub udokumentowana ciężka niewydolność wątroby (w tym w wywiadzie);
• ciężka dysfunkcja nerek (oligoanuria) (eGFR ≤ 29 ml/min/1,73 m²);
• udar mózgu w wywiadzie w ciągu ostatnich 6 miesięcy;
• ciężka hipotensja tętnicza;
• ogólne przeciwwskazania do terapii dożylnej (np. niewydolność serca zastoinowa, obrzęk płuc lub mózgu oraz hiperhydratacja).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Alprostadil może nasilać działanie leków obniżających ciśnienie tętnicze, w tym leków stosowanych w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Lek Vazaprostane® można stosować jednocześnie z lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze tylko pod kontrolą ciśnienia tętniczego.

Sympatomymetyki, adrenalina, noradrenalina osłabiają działanie rozszerzające naczynia leku.

Ponieważ Vazaprostane® wykazuje słabe działanie hamujące agregację płytek in vitro, należy stosować go ostrożnie u pacjentów równocześnie przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub inhibitory agregacji płytek.

Równoczesne stosowanie z cefamandolem, cefaperazonem, cefatetanem osłabia działanie leku Vazaprostane®.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Podczas każdej infuzji pacjenci leczeni lekiem Vazaprostane® muszą pozostawać pod dokładnym nadzorem. Należy kontrolować funkcję układu sercowo-naczyniowego (w tym ciśnienie tętnicze i częstość skurczów serca, bilans płynów).

Pacjentom z grupy ryzyka leczenie lekiem należy prowadzić z ostrożnością, pod ciągłym nadzorem stanu pacjenta podczas podawania każdej dawki.

Pacjentom narażonym na niewydolność serca z powodu wieku oraz pacjentom z chorobą wieńcową należy zapewnić hospitalizację i nadzór w czasie oraz przez jeden dzień po zakończeniu leczenia lekiem. Lek należy przepisywać z ostrożnością w przypadku łagodnej lub umiarkowanej hipotensji tętniczej.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności podanego na opakowaniu.

W celu zapobiegania nadmiernemu nawodnieniu objętość infuzji nie powinna przekraczać 50–100 ml na dobę (podawanie za pomocą urządzenia do infuzji), należy ściśle przestrzegać zaleceń podanych w rozdziale „Sposób stosowania i dawki”. Konieczne są monitorowanie masy ciała, ciśnienia w centralnej żyłach oraz echokardiografia. Pacjenta można wypisać ze szpitala dopiero po ustabilizowaniu się wskaźników ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Taki sam nadzór jest wymagany u pacjentów z obrzękami obwodowymi.

Należy dokładnie obserwować funkcję nerek i układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z łagodną (prędkość filtracji kłębuszkowej < 89 ml/min/1,73 m²) i umiarkowaną (prędkość filtracji kłębuszkowej < 59 ml/min/1,73 m²) niewydolnością nerek leczonych lekiem Vazaprostane® (np. kontrola bilansu płynów i wskaźników czynności nerek).

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom poddawanym hemodializie (leczenie należy prowadzić w okresie podydializacyjnym), chorym na cukrzycę typu I, szczególnie przy wyraźnym uszkodzeniu naczyń.

Lek Vazaprostane® powinni podawać wyłącznie lekarze posiadający doświadczenie w leczeniu obturacyjnych chorób tętnic obwodowych, którzy są zapoznani z nowoczesnymi metodami ciągłego monitorowania wskaźników układu sercowo-naczyniowego i posiadają odpowiednie wyposażenie.

Alprostadilu nie wolno podawać w postaci wstrzyknięcia bolusowego. Alprostadilu nie należy stosować u kobiet, które mogą zajść w ciążę. Kobiety w wieku rozrodczym, które zamierzają stosować alprostadil, należy zachęcać do korzystania z niezawodnych metod antykoncepcji podczas leczenia.

Alprostadil należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (w tym z wrzodziejącym zapaleniem żołądka, krwawieniami przewodu pokarmowego oraz wrzodem żołądka i/lub dwunastnicy) lub z podejrzeniem krwotoku śródczaszkowego w wywiadzie oraz przy innych chorobach towarzyszących krwawieniu (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Zaleca się zachowanie ostrożności przy leczeniu pacjentów, którzy otrzymują terapię wspomagającą lekami, które mogą zwiększyć ryzyko krwawienia, takimi jak leki przeciwzakrzepowe lub inhibitory agregacji płytek krwi (patrz rozdział „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

U takich pacjentów należy dokładnie obserwować występowanie objawów i objawów krwawienia.

Dzieci

Alprostadil nie jest zalecany do stosowania u dzieci.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek Vazaprostane® jest ścisłym przeciwwskazaniem w czasie ciąży, planowania ciąży oraz w okresie karmienia piersią (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Kobietom w wieku rozrodczym należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w celu zapobiegania ciąży podczas stosowania leku.

Dane badań przedklinicznych dotyczących płodności nie wskazują na wpływ leku na płodność przy stosowaniu dawek klinicznych.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Lek Vazaprostane® może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego i w związku z tym może umiarkowanie wpływać na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów o możliwym działaniu leku oraz konieczności zachowania ostrożności podczas kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Stosowanie u dorosłych

Zgodnie z obecną wiedzą, w przypadku stosowania wlewów dożylnych leku należy stosować następujące dawkowanie.

Zawartość 1 ampułki (60 µg alprostadyłu) rozpuścić w 50–250 ml roztworu chlorku sodu 0,9 % i podawać w postaci wlewu dożylnego trwającego 2 godziny, 1 raz na dobę.

Roztwór leku Vazaprostane® należy przygotować bezpośrednio przed wlewem. Ampułka nie wymaga dalszego nacinania: miejsce nacinania znajduje się pod niebieskim punktem. Ampułkę należy otworzyć w sposób standardowy.

Grupy specjalne

Dysfunkcja nerek

Należy dokładnie monitorować funkcję nerek u pacjentów z łagodną (GFR < 89 ml/min/1,73 m²) oraz umiarkowaną (GFR < 59 ml/min/1,73 m²) niewydolnością nerek (np. kontrola bilansu płynów i wskaźników czynności nerek).

Pacjentom z zaburzoną czynnością nerek (stężenie kreatyniny > 1,5 mg/dl) stosowanie leku dożylnie należy rozpocząć od dawki 20 µg 2 razy na dobę, przy czym każda infuzja trwa 2 godziny. W zależności od obrazu klinicznego dawkę można stopniowo, w ciągu 2–3 dni, zwiększyć do dawki zalecanej pacjentom z prawidłową czynnością nerek.

Pacjentom z niewydolnością nerek oraz pacjentom z niewydolnością sercowo-naczyniową objętość infuzji należy zmniejszyć, ograniczając objętość płynu wprowadzanego z lekiem Vazaprostane® do 50–100 ml na dobę, a infuzję należy koniecznie podawać za pomocą urządzenia do infuzji.

Kobiety w wieku rozrodczym

Alprostadyłu nie należy stosować kobietom, które mogą zajść w ciążę.

Dzieci

Alprostadyłu nie zaleca się stosować dzieciom.

Czas trwania leczenia

Po trzech tygodniach leczenia należy ocenić skuteczność stosowania leku. W przypadku braku efektu terapeutycznego leczenie należy przerwać. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 tygodnie.

Sposób podania

Zawartość ampułki to suchy, biały proszek tworzący warstwę stałą o grubości 3 mm. Na tej warstwie mogą występować drobne pęknięcia i okruchy, co nie wpływa na jakość leku. Sucha substancja rozpuszcza się natychmiast po dodaniu roztworu chlorku sodu 0,9 %. Początkowo roztwór może być nieco mętny, co wynika z powstawania pęcherzyków powietrza. W krótkim czasie pęcherzyki znikają, a roztwór staje się przezroczysty.

Roztwór do wlewu należy przygotować bezpośrednio przed podaniem.

W przypadku uszkodzenia ampułki sucha substancja staje się zazwyczaj wilgotna i lepka oraz traci na objętości. W takim przypadku leku nie wolno stosować!

Dzieci.

Nie stosować u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawy.

Przedawkowanie leku może prowadzić do następujących objawów ogólnych: obniżenie ciśnienia tętniczego z tachykardią, inne możliwe objawy związane z pobudzeniem nerwu błędnego: omdlenie z bladością, nadmierne pocenie się, nudności, wymioty. Możliwe są również reakcje miejscowe: ból, obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły, do której prowadzono infuzję.

W przypadku przedawkowania objawiającego się powyższymi objawami należy zmniejszyć szybkość wlewu lub natychmiast go przerwać. W przypadku obniżenia ciśnienia tętniczego należy przede wszystkim położyć pacjenta na plecach i unieść kończyny dolne. Jeśli objawy nie ustępują, należy sprawdzić/kontrolować czynność układu sercowo-naczyniowego. W razie potrzeby należy zastosować leki wspomagające stabilizację krążenia (np. sympatykomimetyki). W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony układu sercowo-naczyniowego (np. niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca) infuzję należy natychmiast przerwać i rozpocząć leczenie nagłe.

Efekty uboczne.

Efekty uboczne sklasyfikowano według układów narządów i częstości występowania w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000, w tym pojedyncze doniesienia), nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Ze strony krwi i układu chłonnego: rzadko – trombocytopenia, leukopenia, leukocytoza, anemia.

Ze strony układu nerwowego: często – ból głowy, parestezje kończyny, na której przeprowadzono zabieg; rzadko – dezorientacja, drgawki mózgowe; nieznana częstość – udar.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: nieczęsto – obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego, tachykardia, dławica piersiowa; rzadko – arytmia, dwukomorowa niewydolność serca z przypadkami ostrego obrzęku płuc, co może prowadzić do całkowitej niewydolności serca; nieznana częstość – zawał mięśnia sercowego, krwawienia.

Ze strony układu oddechowego, organów klatki piersiowej i jamy międzybłoniowej: rzadko – obrzęk płuc; nieznana częstość – duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: nieczęsto – reakcje przewodu pokarmowego, w tym biegunka, nudności, wymioty oraz przyspieszenie perystaltyki jelit, które są właściwościami alprostadolu (biegunka, nudności, wymioty); nieznana częstość – krwawienia przewodu pokarmowego.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: rzadko – zaburzenia poziomu enzymów wątrobowych.

Badania: nieczęsto – podwyższenie wskaźników czynności wątroby (transaminaz); podwyższenie temperatury; zmiany stężenia CRP (białka C-reaktywnego), po zakończeniu leczenia szybko następuje normalizacja.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często – zaczerwienienie, obrzęk, uczucie gorąca; nieczęsto – reakcje alergiczne (podwyższona wrażliwość skóry, tj. wysypka skórna, ból stawów, reakcja febrilna, potliwość, dreszcze).

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania leku: bardzo często – ból, rumień lub obrzęk kończyny, do której podawano infuzję wewnątrz tętniczą; często – uczucie ciepła, uczucie opuchnięcia, obrzęk w miejscu podania, parestezje; przy podaniu dożylnej dodatkowo – zaczerwienienie żył w miejscu podania infuzji, ból, ból głowy; po podaniu wewnątrz tętniczym – uczucie ciepła, uczucie opuchnięcia, obrzęk w miejscu podania, parestezje; nieczęsto – nasilona potliwość, dreszcze, gorączka; przy podaniu dożylnej – uczucie ciepła, uczucie opuchnięcia, obrzęk w miejscu podania, parestezje; bardzo rzadko – reakcje anafilaktyczne lub anafilakto-idne; nieznana częstość – zapalenie żyły w miejscu podania, zakrzepica w miejscu wkładania kaniuli, miejscowe krwawienia.

Ze strony układu odpornościowego: nieczęsto – reakcje alergiczne (reakcje nadwrażliwości skóry, w tym wysypka skórna, uczucie obrzęku, dyskomfort w stawach, reakcja febrilna, potliwość, dreszcze); bardzo rzadko – reakcje anafilaktyczne lub anafilakto-idne.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: nieczęsto – objawy stawowe; bardzo rzadko – odwracalny hiperostoz kości długich po zastosowaniu leku przez ponad 4 tygodnie.

Nieznana częstość – hipotensja ortostatyczna, nasilone zmęczenie.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu jest ważne. Umożliwia to dalsze monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem leku. Osoby pracujące zawodowo w ochronie zdrowia proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie stwierdzono.

Opakowanie.

60 µg alprostadolu w fiolce o pojemności 5 ml. 10 fiol w kartonowej puszce.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent.

Aesica Pharmaceuticals GmbH, Niemcy.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Alfred-Nobel-Str. 10, Monheim am Rhein, 40789, Niemcy.