Uromune-MV140
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dot. stosowania leku Uromune-MV140 (UROMUNE-MV140)
Skład:
substancje czynne: 1 ml zawiesiny zawiera 300 FTU (około 109 bakterii/ml): inaktywowane szczepy bakterii: po 25 % Escherichia coli (V121), Klebsiella pneumoniae (V113), Enterococcus faecalis (V125) oraz Proteus vulgaris (V127);
substancje pomocnicze: glikol (E 422), chloro sodu, sztuczny aromat ananasowy, propyloglikol, woda do wstrzykiwań.
Stężenie określa się jako FTU/ml (jednostki mętności formazynowej/ml).
Postać leku. Aplikator podjęzykowy, zawiesina.
Grupa farmakoterapeutyczna.
Leki przeciwinfekcyjne do stosowania systemowego. Szczepionki bakteryjne. Inne szczepionki bakteryjne. Kod ATC J07AX.
Właściwości immunologiczne i biologiczne.
Farmakodynamika.
Mechanizm działania
Uromune-MV140 to szczepionka stymulująca układ odpornościowy w celu zwiększenia odporności na infekcje dróg moczowych.
Lek Uromune-MV140 wskazany jest do wtórnej profilaktyki nawracających bakteryjnych infekcji dróg moczowych u dorosłych pacjentów.
Substancją czynną leku Uromune-MV140 są bakterie, które są główną przyczyną infekcji dróg moczowych (IDM). Bakterie zawarte w leku są całkowicie inaktywowane i nie mogą przedostać się z błony śluzowej jamy ustnej do krwiobiegu. Najprawdopodobniej są one aktywnie wychwytywane przez komórki dendrytyczne jamy ustnej. Komórki te indukują adaptacyjną odpowiedź immunologiczną lokalną (miejsce indukcji), która rozprzestrzenia się na inne tkanki błony śluzowej, w szczególności na pęcherz moczowy (miejsce działania).
Szczepienie podjęzykowe lekiem Uromune-MV140 stymuluje specyficzną odpowiedź immunologiczną (Th17/Th1) – główny mechanizm zaangażowany w odporność na bakteryjne infekcje pęcherza moczowego. Lek indukuje również odpowiedź regulatorową limfocytów T, która razem z odpowiedzią Th1 hamuje szkodliwe odpowiedzi Th2 związane z nawrotem infekcji pęcherza moczowego. Odpowiedzi te obserwowano in vitro oraz in vivo w badaniach przedklinicznych. Badania in vivo wykazały te reakcje w śledzionie oraz odległych (pachwinowych) węzłach chłonnych po podjęzykowym podaniu. Wczesne odpowiedzi TNF-α obserwowano również w pęcherzu moczowym u myszy poddanych immunizacji podjęzykowej po modelowaniu infekcji bakteriami zawartymi w leku Uromune-MV140. W eksperymentalnym modelu infekcji pęcherza moczowego Escherichia coli lek Uromune-MV140 zapewniał wczesną ochronę, która była związana z szybką odpowiedzią limfocytów T w pęcherzu moczowym oraz zwiększeniem napływu komórek mieloidalnych do moczu. Ponadto lek Uromune-MV140 wywołuje odpowiedź przeciwciał, w tym immunoglobulin A, G i M, wobec bakterii zawartych w jego składzie.
Jego działanie farmakodynamiczne skierowane jest na układ odpornościowy.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku Uromune-MV140 w leczeniu nawracających bakteryjnych infekcji dróg moczowych oceniano w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo, jednorocznym badaniu fazy III z równoległymi grupami, w którym wzięło udział 240 kobiet (w wieku od 18 do 75 lat). Kobiety, które w poprzednim roku miały co najmniej 5 przypadków niepowikłanego zapalenia pęcherza, zostały zakwalifikowane i otrzymywały albo placebo, albo lek Uromune-MV140 przez 3 lub 6 miesięcy. Okres dalszej obserwacji trwał 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.
W ciągu 9-miesięcznego okresu oceny skuteczności (czyli po 3 miesiącach stosowania) mediana epizodów IDM wyniosła 3,0 [międzykwartylowy zakres, IQR, 0,5–6,0] w grupie placebo w porównaniu do 0,0 [IQR, 0,0–1,0] w obu grupach otrzymujących lek Uromune-MV140 (p < 0,001). Ponadto stwierdzono istotny wzrost częstości przypadków bez IDM (p < 0,001), który wyniósł 25 % u pacjentów z grupy placebo w porównaniu do 55,7 % i 58 % u pacjentów otrzymujących Uromune-MV140 przez 3 lub 6 miesięcy odpowiednio. Średni czas do wystąpienia pierwszego IDM istotnie wydłużył się u osób otrzymujących Uromune-MV140 i wyniósł co najmniej 227 dni. Stwierdzono również bardzo istotne zmniejszenie oceny nasilenia objawów oraz istotną poprawę jakości życia w całym okresie badania w porównaniu do grupy placebo (p < 0,001). Mediana liczby epizodów zastosowania antybiotyków wyniosła 4,5 [IQR, 1,0–8,5] w grupie placebo i zmniejszyła się do 1,0 [IQR, 0,0–3,0] w obu grupach otrzymujących Uromune-MV140 (p < 0,001) w całym okresie badania. Ponadto zaobserwowano istotne zmniejszenie wykorzystania zasobów opieki zdrowotnej, głównie związane z wizytami u urologa i przeprowadzeniem dodatkowych badań. Nie stwierdzono różnic między schematami leczenia aktywnego pod żadnym klinicznym parametrem.
W zakresie bezpieczeństwa tylko 5 pacjentów (2,2 %) zgłosiło niepoważne działania niepożądane: 2 z grupy placebo i 3 z grupy stosowania leku Uromune-MV140 w ciągu 3 miesięcy.
Skuteczność i bezpieczeństwo uzyskane w badaniach nieinterwencyjnych
W różnych badaniach obserwacyjnych profilaktyka lekiem Uromune-MV140 wykazała wyższą skuteczność w leczeniu nawracającej bakteryjnej infekcji dróg moczowych niż profilaktyka za pomocą leków przeciwbakteryjnych, ze względu na zmniejszenie częstości IDM i wydłużenie okresu bez infekcji. W ciągu 15 miesięcy obserwacji (p < 0,001 we wszystkich badaniach) osoby otrzymujące lek Uromune-MV140 codziennie przez 3 miesiące (łącznie 519 kobiet) miały istotnie wyższe wskaźniki braku IDM (35–90 %) niż osoby otrzymujące 6 miesięcy antybiotykoprofilaktyki (0 % spośród 499 kobiet łącznie).
Kobiety z nawracającą bakteryjną infekcją dróg moczowych, u których tradycyjna terapia okazała się nieskuteczna, otrzymywały lek Uromune-MV140 przez 3 miesiące. Większość uczestniczek (78 %) nie miała infekcji po okresie dalszej obserwacji (12 miesięcy), co świadczy o skuteczności leku Uromune-MV140 w zapobieganiu nawrotom IDM u kobiet. Inne badanie prospektywne, które objęło niemal 800 osób, wykazało, że lek Uromune-MV140 istotnie zmniejszył liczbę epizodów IDM zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Ostatnie badanie z udziałem kobiet z różnymi czynnikami ryzyka związanymi z IDM wykazało, że Uromune-MV140 zapewnia ochronę, która utrzymuje się co najmniej częściowo przez 2 lata od rozpoczęcia leczenia. W tym badaniu lek Uromune-MV140 istotnie zmniejszył stosowanie antybiotyków i koszty związane z IDM, związane z opieką zdrowotną.
Inne badania oceniające osoby z powikłanymi IDM systematycznie zgłaszały korzystne wskaźniki braku IDM w zakresie od 30 do 50 %, istotne zmniejszenie częstości IDM oraz poprawę jakości życia. Jedno z tych badań objęło pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, u których leczenie immunosupresyjne czyni ich podatnymi na epizody infekcji. Liczba epizodów IDM, stosowanie antybiotyków oraz potrzeba zasobów opieki zdrowotnej, oceniane 12 miesięcy po rozpoczęciu 3-miesięcznego cyklu leczenia lekiem Uromune-MV140, istotnie zmniejszyły się w porównaniu z rokiem poprzedzającym szczepienie.
Niektóre wstępne badania, obejmujące kobiety w wieku 16–18 lat, oraz różne doniesienia o przypadkach leczenia dzieci w wieku od 6 do 12 lat, oparte na rzeczywistym doświadczeniu klinicznym, wykazały korzyści kliniczne leku Uromune-MV140 u dzieci. Większość dzieci zgłosiła brak nawrotów lub zmniejszenie częstości IDM, zmniejszenie nasilenia epizodów infekcji (bezobjawowa bakteriuria lub brak febrilnych IDM).
Powyższe badania zostały przeanalizowane systematycznie i stwierdzono, że Uromune-MV140 zmniejsza IDM od 2 do 6 razy w ciągu 12 miesięcy, przy czym u prawie 90 % pacjentów nie występuje infekcja.
Badania u pacjentów starszych wykazują, że po bakteryjnej immunoprofilaktyce liczba IDM po 12 miesiącach od leczenia autowakcyną lub Uromune-MV140 istotnie zmniejszyła się zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet we wszystkich grupach leczenia w porównaniu z liczbą przypadków przed szczepieniem. Średnia liczba IDM po profilaktyce wynosiła od 0,0 do 0,3 epizodu na miesiąc, w zależności od grupy badawczej.
Ogólnie tempo zmniejszenia się wahało od 7-krotnego u osób otrzymujących nowy cykl autowakcyny do 40-krotnego u kobiet otrzymujących po raz pierwszy leczenie lekiem Uromune-MV140. Warto zaznaczyć, że we wszystkich grupach zaobserwowano istotnie większe zmniejszenie IDM u osób otrzymujących Uromune-MV140 w porównaniu z tymi, które otrzymywały autowakcyny. W zakresie frakcji osób, które nie chorowały na infekcje dróg moczowych, prawie 60 % osób otrzymujących Uromune-MV140 nie miało infekcji dróg moczowych na końcu okresu obserwacji, natomiast żadna z grup stosujących autowakcynację. Na końcu badania nie stwierdzono różnic w liczbie przypadków IDM między grupami pacjentów pod względem płci, jak również między grupami otrzymującymi pierwotne leczenie a grupami, w których stosowano autowakcynację.
W kilku badaniach stosowanie leku Uromune-MV140 jako leczenia profilaktycznego u pacjentów z nawracającą bakteryjną infekcją dróg moczowych zgłaszano dobrą tolerancję oraz brak działań niepożądanych podczas i po 3 miesiącach codziennego przyjmowania Uromune-MV140. W badaniach pozarejestracyjnych, obejmujących tysiące przypadków terapii lekiem Uromune-MV140, zarejestrowano 13 spontanicznych zgłoszeń działań niepożądanych na całym świecie w ciągu ostatnich 6 lat stosowania Uromune-MV140.
Farmakokinetyka.
Ze względu na sposób podania substancje czynne (inaktywowane szczepy bakterii) nie są wchłaniane do krwiobiegu. W związku z tym nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych na zwierzętach ani badań klinicznych profilu farmakokinetycznego i metabolizmu leku Uromune-MV140.
Bezpieczeństwo przedkliniczne
Dane przedkliniczne nie wskazują na szczególną niebezpieczeństwo dla człowieka na podstawie standardowych badań toksyczności dawek wielokrotnych, miejscowej tolerancji oraz bezpieczeństwa stosowania ocenianego w badaniach farmakodynamiki/mechanizmu działania.
Charakterystyka kliniczna.
Wskazania.
Lek na bazie terapii immunologicznej wskazany u dorosłych w profilaktyce nawracających bakteryjnych infekcji dróg moczowych.
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na składniki leku (patrz dział „Skład”).
Wiek dziecięcy (do 18. roku życia).
Okres ciąży lub karmienia piersią.
Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Interakcje z innymi lekami nie były badane.
Szczególne wskazania dotyczące stosowania.
Lek należy stosować wyłącznie na pisemne polecenie lekarza.
Nie wykorzystanego leku lub jego odpadów należy pozbyć się zgodnie z lokalnymi przepisami.
Preparat zawiera całkowicie inaktywowane mikroorganizmy, dlatego nie wykazuje zdolności zakaźnych.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 1 ml, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Ciąża
Brak danych lub dane są ograniczone co do stosowania leku Uromune-MV140 u kobiet w ciąży, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku w czasie ciąży.
Karmienie piersią
Brak wystarczających informacji o wpływie leku Uromune-MV140 na noworodki/niemowlęta, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku w czasie karmienia piersią.
Fertylność
Brak danych.
Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Leki zawierające alergeny nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.
Sposób stosowania i dawki.
Zalecana dawka to 2 zraszania dziennie w jednej procedurze (jedna dawka – 2 zraszania), maksymalna dawka dzienna – 0,2 ml. Długość leczenia wynosi około 90 dni (3 miesiące).
Uromune-MV140 należy stosować oddzielnie od spożycia pokarmu i/lub napojów (co najmniej 30 minut przed lub po spożyciu pokarmu i/lub napojów). Nie myć zębów ani nie płukać jamy ustnej przez 30 minut przed lub po zażyciu.
Sposób stosowania
Uromune-MV140 stosuje się podjęzykowo.
- Zdejmij plastikowy korek z jednego flakonu.
- Delikatnie wstrząśnij flakonem.
- Obróć aplikator na bok. Naciśnij 3 lub 4 razy, aby napełnić mechanizm pompy (tylko podczas aktywacji flakonu).
- Podnieś język, skieruj aplikator pod język i zraszaj dwukrotnie, aby zastosować odpowiednią dawkę.
**
**
- Przytrzymaj lek pod językiem przez około 1–2 minuty przed połknięciem.
- Obróć aplikator z powrotem do pionowej pozycji wyjściowej, blokując tym samym mechanizm zraszania.
- Umieść flakon z powrotem do opakowania i przechowuj zgodnie z wytycznymi w sekcji „Warunki przechowywania”.
Dzieci.
Nie stosować u dzieci (do 18. roku życia).
Przedawkowanie.
Nie odnotowano przypadków przedawkowania lekiem Uromune-MV140. Ze względu na specyfikę leku przedawkowanie jest mało prawdopodobne.
W przypadku przypadkowego przedawkowania lub niewłaściwego zastosowania u pacjentów mogą wystąpić pewne działania niepożądane (patrz sekcja „Działania niepożądane”).
Niepożądane działania.
Rzadko mogą występować zaburzenia ze strony układu pokowego, uczucie i/lub dyskomfort w gardle. Obecność wymienionych reakcji nie oznacza, że leczenie należy przerwać lub odłożyć, ale może być konieczna kontrola przyjmowania leku.
Informacje o niepożądanych działaniach wymienione poniżej zostały uzyskane w trakcie badań klinicznych, doniesień spontanicznych oraz z literatury medycznej.
Niepożądane działania są sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); nieczęsto (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000), nieznane (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).
O wszystkich niepożądanych działaniach należy powiadomić lekarza.
| Klasy i układy narządów |
Bardzo często |
Często |
Nieczęsto |
Rzadko |
Bardzo rzadko |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania |
Obniżenie apetytu |
||||
| Zaburzenia układu nerwowego |
Formikacja (halucynacje dotykowe w postaci uczucia pełzania, ugryzień mrówek lub innych owadów) Bóle głowy |
||||
| Zaburzenia oka |
Ból oczu |
||||
| Zaburzenia układu oddechowego |
Astma / zaostrzenie astmy Zespół kaszlu dróg oddechowych górnych Dyspnea |
||||
| Zaburzenia układu pokarmowego |
Ból w jamie ustnej Odczucie dyskomfortu w okolicy nadbrzusza Odwarstwienie błony śluzowej jamy ustnej Dyskomfort w zębach Schabienie jamy ustnej Przewlekły stan zapalny żołądka |
Dyskomfort brzucha Ból brzucha Choroba języka Nudności Biegunka Refluks żołądkowo-przełykowy |
|||
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej |
Świerdzenie |
Wysypka Świądowa wysypka Przyustny zapalenie skóry |
|||
| Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego |
Bóle stawów Ból kończyn |
||||
| Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania |
Niepokój |
Odczucie gorąca Obrzęk ogólny Ból Powtarzające się napływy gorąca |
Większość działań niepożądanych jest rzadka lub bardzo rzadka. Mogą one mieć charakter miejscowy (w miejscu podania) lub ogólny.
Reakcje miejscowe (oro-faryngealne), choć rzadkie, są najczęściej zgłaszane. Ich wystąpienie nie oznacza konieczności przerwania lub odroczenia leczenia, jednak może wymagać kontroli stosowania.
Rzadko mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania niepożądane, takie jak niedowolność, wysypka, ogólny świąd. Ponadto odnotowano bardzo niewielką liczbę przypadków astmy lub zaostrzenia astmy, a w przypadku wystąpienia ostatniego z wymienionych przypadków leczenie należy przerwać i należy niezwłocznie poinformować lekarza.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.
Okres ważności.
3 lata.
Okres przechowywania po pierwszym otwarciu fiolki – 45 dni.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w miejscu ciemnym.
Przechowywać w lodówce (2–8 °C). Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
2 fiolki po 9 ml, zamknięte aplikatorem plastikowym z wbudowanym rozpylaczem, w pudełku plastikowym.
Kategoria wydawania.
Na receptę.
Producent.
INMUNOTEK, S.L.
Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.
Calle Punto Móvil, 5, Alcalá de Henares, 28805 Madryt, Hiszpania