Tionex
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dot. stosowania leczniczego leku TIONEX (THIONEX)
Skład:
substancja czynna: tiokolchikozid;
1 ampułka (2 ml) zawiera tiokolchikozidu 4,0 mg;
substancje pomocnicze: sodu chloridum, woda do wstrzykiwań.
Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.
Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysty, lekko żółtawy roztwór.
Grupa farmakoterapeutyczna. Relaksanty mięśni o działaniu ośrodkowym. Tiokolchikozid. Kod ATC M03BX05.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Tionex – to półsyntetyczny związek siarkowy pochodny kolchikozidu, naturalnego glikozydu kolchikumu, wykazujący działanie miorelaksacyjne, bez efektu podobnego do środków kurare. Niektóre badania wykazały selektywne działanie agonistyczne na receptory GABA-ergiczne i glicynowe. Takie działanie może tłumaczyć skuteczność tionexu zarówno w przypadkach kurczów o charakterze refleksyjnym, reumatycznym i pourazowym, jak i w przypadkach kurczowych kurczów o pochodzeniu centralnym. Tionex nie wpływa na ruchy dowolne ani nie wpływa na mięśnie oddechowe. Nie wpływa również na układ sercowo-naczyniowy.
Farmakokinetyka.
Wchłanianie
Po wstrzyknięciu do mięśnia maksymalna stężenie w osoczu (Cmax) tionexu obserwuje się po 30 minutach; wartości 113 ng/ml osiąga się po dawce 4 mg, a 175 ng/ml – po dawce 8 mg. Odpowiednie wartości pola pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie–czas” (AUC) wynoszą 283 ng∙h/ml i 417 ng∙h/ml.
Farmakologicznie aktywny metabolit SL18.0740 występuje również w niższych stężeniach, przy Cmax 11,7 ng/ml osiąganym po 5 godzinach od podania dawki, a AUC – 83 ng∙h/ml.
Brak danych dotyczących nieaktywnego metabolitu SL59.0955.
Rozkład
Udzielny objętość rozkładu tionexu oszacowano na poziomie 42,7 l po wstrzyknięciu do mięśnia dawki 8 mg. Brak danych dotyczących obu metabolitów.
Eliminacja
Po wstrzyknięciu do mięśnia oczekiwany okres półtrwania tionexu wynosi 1,5 godziny, a klirens osoczowy – 19,2 l/h.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa
Metabolit aglikon (3-demetiltioneksyn-SL59.0955), powstający głównie po doustnym stosowaniu, indukuje uszkodzenia chromosomów in vitro (test mikrojąderek na limfocytach ludzkich) oraz uszkodzenia chromosomów in vivo (test mikrojąderek w szpiku kostnym szczurów po doustnym podaniu). Mikrojądka powstawały głównie na skutek utraty chromosomów (mikrojądka centromero-poztywne po barwieniu centromeru metodą FISH lub CREST), co wskazuje na właściwości aneugenne. Działanie aneugenne SL59.0955 obserwowano przy stężeniach in vitro oraz ekspozycji w teście in vivo zbliżonych do stężeń obserwowanych w osoczu ludzkim przy dawkach terapeutycznych 8 mg dwa razy na dobę doustnie. Działanie aneugenne w komórkach dzielących się może prowadzić do aneuploidii komórek. Aneuploidia – to zmiana liczby chromosomów i utrata heterozygotyczności, uznawana za czynnik ryzyka teratogenności, toksyczności dla embrionu/spontanicznych poronień oraz pogorszenia płodności u mężczyzn (przy uszkodzeniu komórek rozrodczych), a także potencjalny czynnik ryzyka rozwoju nowotworów (przy uszkodzeniu komórek somatycznych). Obecność metabolitu aglikonu (3-demetiltioneksyn-SL59.0955) po wstrzyknięciu do mięśnia nie była badana, dlatego jego powstawanie przy tym sposobie podania nie może być wykluczone. Tionex oraz jego metabolity wykazują aktywność aneugenną przy różnych poziomach stężeń, co uznaje się za czynnik ryzyka zaburzeń płodności u ludzi.
Potencjału kancerogennego nie oceniano.
Charakterystyki kliniczne.
Wskazania
Terapia przeciwbólowa kurczów mięśniowych w przypadkach ostrej patologii kręgosłupa u dorosłych oraz u dzieci w wieku od 16 lat.
Przeciwwskazania
Tionex nie należy stosować:
- u pacjentów z podwyższoną wrażliwością na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych leku;
- przez cały okres ciąży;
- w okresie karmienia piersią;
- u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych podczas leczenia lekiem Tionex oraz przez okres jednego miesiąca po zakończeniu leczenia (patrz rozdziały „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Stosowanie w okresie ciąży i laktacji”);
- u mężczyzn, którzy nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych podczas leczenia lekiem Tionex oraz przez okres trzech miesięcy po zakończeniu leczenia (patrz rozdziały „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Stosowanie w okresie ciąży i laktacji”);
- u pacjentów cierpiących na wiotką porażenie, hipotonię mięśniową.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Brak informacji dotyczących interakcji.
Szczególne środki ostrożności.
Tiocholchikozid może wywołać napady drgawek, szczególnie u pacjentów z epilepsją lub u pacjentów będących w grupie ryzyka wystąpienia drgawek (patrz sekcja „Działania niepożądane”).
Po wstrzyknięciu domięśniowym obserwowano przypadki omdlenia wazowaginalnego, dlatego pacjent powinien pozostawać pod obserwacją po podaniu zastrzyku (patrz sekcja „Działania niepożądane”).
Potencjał genotoksyczny
Zgodnie z danymi badań przedklinicznych, jeden z metabolitów tiocholchikozidu, SL59.0955, powoduje aneuploidię (zmiana liczby chromosomów w dzielących się komórkach) w stężeniach zbliżonych do poziomu oddziaływania na człowieka, obserwowanego przy dawkach 8 mg dwa razy dziennie doustnie (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).
Aneuploidia jest uważana za czynnik ryzyka teratogenności, toksyczności dla embrionu/płodu, poronienia, zaburzeń płodności u mężczyzn oraz potencjalny czynnik ryzyka wystąpienia nowotworu. W celu zapobiegania należy unikać przekraczania zalecanej dawki leku lub jego długotrwałego stosowania (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).
Pacjenci powinni być dokładnie poinformowani o potencjalnych ryzykach dla możliwego zajścia w ciążę oraz o skutecznych środkach antykoncepcyjnych, które należy stosować (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).
W doniesieniach z okresu po wprowadzeniu na rynek zgłaszano uszkodzenia wątroby związane z przyjmowaniem tiocholchikozidu. U pacjentów stosujących równolegle leki niesteroidowe przeciwzapalne (NLPZ) lub paracetamol odnotowano ciężkie przypadki uszkodzeń wątroby (np. ostra niewydolność wątroby). Pacjentom należy zalecić przerwanie leczenia i natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem w przypadku pojawienia się objawów uszkodzenia wątroby (patrz sekcja „Działania niepożądane”).
Maksymalna dawka dzienna nie powinna przekraczać 8 mg, którą należy podzielić na dwa podania z 12-godzinnym odstępem. W przypadku pominięcia kolejnej dawki, następną dawkę należy podać w ustalonym czasie.
Reakcje w miejscu podania
Po domięśniowym podaniu tiocholchikozidu zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym martwicę w miejscu wstrzyknięcia oraz embolię lekową skóry, znaną również jako zespół Nicolau oraz dermatyt lividoidny (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Przy podawaniu tiocholchikozidu domięśniowo należy przestrzegać właściwej techniki wstrzykiwania.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Antykoncepcja u kobiet i mężczyzn
Tionex jest przeciwwskazany kobietom w wieku rozrodczym oraz mężczyznom, którzy nie stosują skutecznych środków antykoncepcji (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).
Z uwagi na aneugenny potencjał tiocholchikozidu oraz jego metabolitów, kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcji podczas leczenia tiocholchikozidem oraz przez 1 miesiąc po zakończeniu leczenia (patrz sekcja „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”).
Mężczyźni powinni stosować skuteczne środki antykoncepcji podczas leczenia tiocholchikozidem oraz przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).
Ciąża
Dane dotyczące stosowania tiocholchikozidu u kobiet w ciąży są ograniczone.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne tego leku (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).
Lek Tionex jest przeciwwskazany w czasie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich środków antykoncepcji (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).
Okres karmienia piersią
Stosowanie tiocholchikozidu jest przeciwwskazane w czasie karmienia piersią, ponieważ przechodzi on do mleka matki (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).
Płodność
Tiocholchikozid oraz jego metabolity wykazują działanie aneugenne przy różnych poziomach stężeń, co stanowi czynnik ryzyka dla płodności człowieka (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.
Nie przeprowadzono badań wpływu tiocholchikozidu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.
Ponieważ senność jest zjawiskiem powszechnym, należy to uwzględnić podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami.
Sposób stosowania i dawki.
Lek Tionex podaje się wewnątrzmięśniowo.
Zalecana maksymalna dawka dobową wynosi 4 mg co 12 godzin (8 mg na dobę). Leczenie nie powinno przekraczać 5 kolejnych dni.
Należy unikać przekraczania zalecanej dawki lub długości stosowania (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).
Dzieci.
Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 16. roku życia.
Przedawkowanie .
Przypadki przedawkowania są nieznane lub opisane wyłącznie w specjalistycznej literaturze.
W przypadku przedawkowania zaleca się staranne monitorowanie medyczne oraz podjęcie środków objawowych.
Niepożądane reakcje.
Poniżej wymienione niepożądane reakcje zostały uporządkowane według klas układów narządów według MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), nieczęsto (≥1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana częstość (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych).
Ze strony układu odpornościowego
Niezbyt często: świąd.
Rzadko: pokrzywka.
Bardzo rzadko: obniżenie ciśnienia tętniczego.
Nieznana częstość: obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.
Ze strony układu nerwowego
Często: senność (patrz sekcja „Wpływ na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych maszyn”).
Rzadko: pobudzenie lub krótkotrwała dezorientacja.
Nieznana częstość: uczucie niedobytu, towarzyszące lub nie towarzyszące omdleniu wazowagальнemu w ciągu pierwszych kilku minut po wstrzyknięciu do mięśnia, drgawki (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności przy stosowaniu”).
Ze strony układu pokarmowego
Często: biegunka, ból brzucha.
Niezbyt często: nudności, wymioty.
Rzadko: zgaga.
Ze strony wątroby i dróg żółciowych
Nieznana częstość: uszkodzenie wątroby pochodzenia lekowego (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności przy stosowaniu”).
Ze strony skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: alergiczne reakcje skórne.
Stan ogólny oraz stan w miejscu wstrzyknięcia.
Nieznana częstość: reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból, zaczerwienienie, obrzęk wokół miejsca wstrzyknięcia; embolia lekowa skóry (zespoł Nicolau).
Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych reakcji
Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych reakcji po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych reakcji oraz brak skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.
Okres ważności. 3 lata.
Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Niezgodność.
Brak danych.
Opakowanie.
Po 2 ml w strzykawkach; po 6 strzykawek w blistrze. Po 1 blisterze w opakowaniu kartonowym.
Kategoria wydawania. Na receptę.
Producent.
LABORATORIO FARMACEUTICO S.T. S.R.L., Włochy.
Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.
Via Dante Alighieri, 71 –18038 Sanremo (Imperia), Włochy.
Wnioskodawca.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Farmliga”/UAB „Farmlyga”.
Adres wnioskodawcy.
ul. Antakalnio 48A-304, Wilno, Republika Litewska / Antakalnio g. 48A-304, Vilnius, Republic of Lithuania.