Sulfargin®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Sulfargin® (SULFARGIN)

Skład:

substancja czynna: silver sulfadiazine;

1 g maści zawiera 10 mg sulfadiazyny srebra;

substancje pomocnicze: olej mineralny, propylenoglikol, alkohol cetostearylowy, monosteryna gliceryny, polisorbat 80, metyloparaben (E 218), propyloparaben (E 216), woda oczyszczona.

Postać leku. Maść.

Główne właściwości fizykochemiczne: biała lub prawie biała maść o charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwbakteryjne i chemioterapeutyki stosowane w dermatologii. Sulfonamidy. Kod ATC D06B A01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika. Sulfadiazyna srebra wykazuje działanie przeciwbakteryjne wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych oraz grzybów (Candida, Phycomycetes i Aspergillus spp., grzybice skóry). Działanie maziku oparte jest na jonach srebra, które uwalniają się w ranie w wyniku umiarkowanej dysocjacji sulfadiazyny srebra, co zapewnia długotrwałe działanie przeciwbakteryjne, uzupełniające działanie sulfadiazyny (sulfonamidu). Jony srebra adsorbują się na powierzchni komórek mikroorganizmów i wywierają tzw. oligodynamiczne działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze. Mazik nie wykazuje działania nekroliotycznego ani mutagennego, charakteryzuje się umiarkowaną aktywnością osmotyczną.

Farmakokinetyka. W przypadku stosowania miejscowego może ulec wchłonięciu do 1 % jonów srebra oraz do 10 % sulfadiazyny z całkowitej ilości maziku naniesionego na ranę. Większa część wchłoniętego srebra wydostaje się z żółcią. Wchłonięta sulfadiazyna nie gromadzi się w organizmie i jest szybko wydalana z moczem.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• Profilaktyka zakażeń oraz leczenie zainfekowanych oparzeń, odleżyn, owrzodzeń, powierzchownych ran o słabej ekssudacji, skaleczeń;
• przeszczepienie skóry.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na siarczan siarki, sulfonamidy lub którykolwiek z substancji pomocniczych wchodzących w skład maści;
• wrodzony niedobór glukozo-6-fosforan dehydrogenazy (przy stosowaniu na dużych powierzchniach może wystąpić hemoliza);
• rany ropne i oparzenia z obfitym wydzielaniem (niewskazane);
• porfiria;
• stosowanie u noworodków przedwczesnych, noworodków i dzieci poniżej 3. miesiąca życia (z powodu ryzyka wystąpienia żółtaczki jądrowej).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Siarczan siarki może inaktywować enzymatyczne środki do oczyszczania ran, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków.

Jednoczesne stosowanie cymetydyny może zwiększyć częstość występowania leukopenii.

Podczas leczenia dużych oparzeń, gdy stężenie siarczanu siarki w surowicy osiąga wartości terapeutyczne, należy wziąć pod uwagę możliwość zmiany działania leków stosowanych systemowo.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Należy unikać dostania się maści do oczu.

Z ostrożnością należy stosować u:

• osób z podwyższoną wrażliwością na sulfonamidy (istnieje możliwość wystąpienia reakcji alergicznych);
• wrodzonego niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (po zastosowaniu maści na dużych powierzchniach może dojść do hemolizy);
• zaburzeń czynności nerek i wątroby (może dojść do kumulacji; u tych pacjentów konieczna jest kontrola stężenia sulfonamidu w surowicy krwi).

Należy unikać stosowania maści u pacjentów cierpiących na porfi riotę.

Podczas leczenia sulfadiazyną zgłaszano niebezpieczne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa – Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz. Największe ryzyko wystąpienia takich reakcji istnieje w pierwszych tygodniach leczenia. W przypadku pierwszych objawów nadwrażliwości (postępujące wysypki skórne, często z pęcherzami i zmianami w obrębie błon śluzowych) należy przerwać stosowanie leku.

Krem można stosować samodzielnie tylko w przypadku niewielkich, powierzchownych oparzeń. Pacjenci z głębszymi oparzeniami powinni zawsze skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Oparzenia obejmujące 2 % i więcej powierzchni ciała (powierzchnia dłoni pacjenta odpowiada w przybliżeniu 1 % powierzchni jego ciała) oraz oparzenia obejmujące oczy, uszy, twarz, ręce, nogi i/lub okolice krocza wymagają oceny medycznej.

Konsultacja z lekarzem jest konieczna w przypadku ran skórnych zawierających ciała obce, których nie można usunąć; przy głębokich ranach kłutych; przy ugryzieniach zwierząt; przy ranach towarzyszących silnemu zaczerwienieniu, nagłemu rozwojowi obrzęku oraz ranach towarzyszących gorączce.

W przypadku przewidywanego długotrwałego stosowania na dużych obszarach skóry konieczna jest kontrola parametrów krwi, ponieważ może dojść do leukopenii, trombocytopenii i eozynofilii. Podczas leczenia rozległych ran stężenia sulfadiazyny w osoczu krwi mogą osiągnąć poziomy terapeutyczne. Może dojść do wystąpienia ogólnoustrojowych skutków niepożądanych sulfonamidów. Dlatego zaleca się kontrolę stężenia sulfadiazyny w surowicy krwi, czynności nerek oraz badanie moczu pod kątem możliwości wystąpienia kryształomoczu. Pacjent powinien otrzymywać odpowiednią ilość alkalicznego picia.

Tak jak przy miejscowym stosowaniu innych leków o działaniu przeciwbakteryjnym, przy stosowaniu sulfadiazyny srebrnej może również dojść do rozwoju superinfekcji.

Bardzo rzadko możliwe jest podwyższenie temperatury ciała związane z niepożądanymi skutkami ubocznymi.

Składniki pomocnicze maści, metyloparaben (E 218) i propyloparaben (E 216), mogą powodować reakcje alergiczne (również opóźnione), a w pojedynczych przypadkach – skurcz oskrzeli.

Alkohol cetostearylowy może powodować miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry); propyloglikol może powodować podrażnienie skóry.

Stosowanie w czasie ciąży lub laktacji.

Sulfadiazynę srebrną należy ostrożnie przepisywać kobietom planującym zajście w ciążę.

Nie należy stosować w czasie ciąży ani karmienia piersią.

Wiadomo, że sulfonamidy zwiększają ryzyko encefalopatii bilirubinowej u noworodków, dlatego stosowanie maści jest przeciwwskazane w czasie karmienia piersią. W razie konieczności zastosowania maści w okresie laktacji należy przejść na karmienie alternatywne.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn. Brak danych na temat niekorzystnego wpływu.

Sposób stosowania i dawki.

Maść przeznaczona jest do miejscowego stosowania na zewnątrz.

Po usunięciu tkanek martwiczych maść nanosi się cienką warstwą (2–4 mm) na uszkodzoną powierzchnię zazwyczaj 1–2 razy na dobę, pod jałowy opatrunek lub na odkrytą powierzchnię. W ciężkich przypadkach – do 4 razy na dobę. Ważne jest, aby dotknięte obszary skóry były cały czas pokryte warstwą maści.

Przed każdym kolejnym nałożeniem maści uszkodzoną powierzchnię należy przemyć 0,9 % roztworem chlorku sodu lub roztworem środka przeciwdrobnoustrojowego w celu usunięcia resztek maści oraz wydzieliny z rany.

Maść stosuje się do całkowitego gojenia się rany lub do momentu, gdy powierzchnia rany będzie przygotowana do odpowiedniego zabiegu chirurgicznego.

Sposób stosowania i dawka maści nie zależą od wieku pacjenta, ale zależą od rozmiaru i głębokości uszkodzenia powierzchni rany. Maksymalna pojedyncza dawka – 300 g.

W przypadku stosowania maści na dużej powierzchni należy kontrolować funkcję nerek i wątroby oraz parametry krwi (zawartość elementów morfotycznych krwi). Pacjentowi należy podawać obficie zasadowe napoje.

Dzieci.

Ze względu na ryzyko wystąpienia żółtaczki jądernej nie można stosować srebra sulfadiazyny u noworodków przedwczesnych, noworodków oraz dzieci w wieku do 3 miesięcy.

Ponieważ skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy nie zostały określone, zaleca się przepisywanie leku pacjentom z tej grupy wiekowej po konsultacji z lekarzem.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych związanych z ogólnoustrojowym działaniem wszystkich sulfonamidów (patrz rozdział „Działania niepożądane”).

Długotrwałe stosowanie dużych dawek srebra sulfadiazyny może prowadzić do wzrostu stężenia srebra w surowicy. Jednak te stężenia normalizują się po zakończeniu leczenia.

U pacjentów z ciężkimi oparzeniami przy długotrwałym stosowaniu obserwowano istotne zwiększenie osmolarności surowicy. Przyczyną może być zwiększona resorpcja propylenoglikolu, który wchodzi w skład leku, przez uszkodzoną skórę.

Leczenie objawowe. W razie potrzeby należy kontrolować funkcję nerek i parametry krwi. Wchłoniętą sulfadiazynę łatwo usuwa się dializą krwi lub dializą otrzewnową.

Działania niepożądane.

Reakcje miejscowe.

Maść rzadko może wywoływać miejscowe działanie drażniące (przejściwe pieczenie, ból), które ustępuje po 5–10 minutach. U pacjentów o podwyższonej wrażliwości mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna, uczucie pieczenia, swędzenie, zaczerwienienie, katar alergiczny, astma alergiczna, fotosensybilizacja, nekroza skóry, hiperpigmentacja, kontaktowe zapalenie skóry.

Przy długotrwałym leczeniu lub leczeniu dużych powierzchni skóry może wystąpić argyria – w wyniku gromadzenia się srebra tkanki skóry mogą przyjąć lekko szarawe zabarwienie.

Reakcje systemowe.

Przy długotrwałym leczeniu dużych powierzchni oparzonych w osoczu krwi mogą powstawać stężenia sulfonamidów porównywalne ze stężeniami powstającymi przy stosowaniu doustnym. Mogą wystąpić charakterystyczne dla sulfonamidów działania niepożądane: nudności, wymioty, biegunka, glosyt, ból stawów, zaburzenia funkcji i nekroza wątroby, cholestazowy zapalenienie wątroby, niewydolność wątroby, ból głowy, gorączka lekowa, dezorientacja, niepokój, drgawki, krystaluria, śródmiąższowe zapalenienie nerek, reakcje skórne, wysypki, plamica węzłowa, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliozy, odłuszczające zapalenie skóry, leukopenia, trombocytopenia, eozynofilia, anemia, niedobór kwasu foliowego.

Przejściowa leukopenia zazwyczaj nie wymaga przerwania terapii ani podejmowania innych szczególnych środków. Zaleca się monitorowanie parametrów krwi pacjenta.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie przechowywać w lodówce i zamrażarce. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 50 g w tubie aluminiowej; po 1 tulejce w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

AT „Grindeks”.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

ul. Krustpils 53, Ryga, LV-1057, Łotwa.

Wnioskodawca.

AT „Grindeks”.

Miejsce zamieszkania wnioskodawcy i/lub przedstawiciela wnioskodawcy.

ul. Krustpils 53, Ryga, LV-1057, Łotwa. Tel./faks: +371 67083205 / +371 67083505. E-mail: [email protected]

INSTRUKCJA

do stosowania leku

SULFARGIN®

(SULFARGIN)

Skład:

Substancja czynna:
silver sulfadiazine;

1 g maści zawiera 10 mg sulfadiazyny srebra;

Substancje pomocnicze:
olej mineralny, glikol propylenowy, alkohol cetostearylowy, gliceryna monosterynowa, polisorbat 80, metyloparaben (E 218), propyloparaben (E 216), woda oczyszczona.

Postać leku.
Maść.

Główne właściwości fizykochemiczne:
maść biała lub prawie biała o charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna.
Leki przeciwbakteryjne i chemo-terapeutyczne stosowane w dermatologii. Sulfonamidy. Kod ATC D06B A01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Sulfadiazyna srebra wykazuje działanie przeciwbakteryjne wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych oraz grzybów (Candida, Phycomycetes i Aspergillus spp., dermatofity). Aktywność maści oparta jest na jonach srebra, które uwalniane są w ranie w wyniku umiarkowanej dysocjacji sulfadiazyny srebra, co zapewnia długotrwałe działanie przeciwbakteryjne, wspierane przez sulfadiazynę (sulfanilamid). Jony srebra adsorbują się na powierzchni komórek mikroorganizmów i wywierają tzw. oligodynamiczne działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze. Maść nie wykazuje działania nekrotycznego i mutagennego, charakteryzuje się umiarkowaną aktywnością osmotyczną.

Farmakokinetyka. Przy zastosowaniu miejscowym może ulec wchłonięciu do 1 % jonów srebra oraz do 10 % sulfadiazyny w stosunku do całkowitej ilości maści naniesionej na ranę. Większa część wchłoniętego srebra wydzielana jest z żółcią. Wchłonięta sulfadiazyna nie gromadzi się w organizmie i szybko wydzielana jest z moczem.

Dane kliniczne.

Wskazania.

• Profilaktyka zakażeń oraz leczenie zakażonych oparzeń, odleżyn, owrzodzeń, powierzchniowych ran o słabej egzudacji, skaleczeń;
• przeszczepienie skóry.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na siarczan sulfadiazyny, sulfonamidy lub którykolwiek ze składników pomocniczych zawartych w maści;
• wrodzony niedobór glukozo-6-fosforan dehydrogenazy (przy stosowaniu na dużych powierzchniach może wystąpić hemoliza);
• rany ropne i oparzeniowe z obfitym wydzielaniem (nie wskazane);
• porfiria;
• stosowanie u noworodków przedwczesnych, noworodków oraz dzieci poniżej 3. miesiąca życia (z powodu ryzyka wystąpienia żółtaczki jądrowej).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Siarczan sulfadiazyny może inaktywować enzymatyczne środki do oczyszczania ran, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych preparatów.

Jednoczesne stosowanie cymetydyny może zwiększyć częstość występowania leukopenii.

Podczas leczenia dużych oparzeń, gdy stężenie siarczanu sulfadiazyny w osoczu osiąga wartości terapeutyczne, należy wziąć pod uwagę możliwość zmiany działania leków stosowanych ogólnie.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Należy unikać dostania się maści do oczu.

Z ostrożnością należy stosować u pacjentów:

• z podwyższoną wrażliwością na sulfonamidy (ze względu na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych);
• z wrodzonym niedoborem glukozo-6-fosforanodehydrogenazy (po zastosowaniu maści na dużych powierzchniach może dojść do hemolizy);
• z zaburzeniami czynności nerek i wątroby (może dojść do kumulacji; u tych pacjentów konieczna jest kontrola stężenia sulfonamidu we krwi).

Należy unikać stosowania maści u pacjentów cierpiących na porfi riot.

Podczas leczenia sulfadiazyną zgłaszano poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa – Johnsona i toksyczne martwicze zapalenie nabłonka. Największe ryzyko wystąpienia takich reakcji istnieje w pierwszych tygodniach leczenia. W przypadku pierwszych objawów nadwrażliwości (postępujące wysypki skórne, często z pęcherzami i zaangażowaniem błon śluzowych) należy przerwać stosowanie leku.

Krem można stosować samodzielnie tylko w przypadku niewielkich, powierzchownych oparzeń. Pacjenci z głębszymi oparzeniami powinni zawsze skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Oparzenia obejmujące 2 % lub więcej powierzchni ciała (powierzchnia dłoni pacjenta odpowiada w przybliżeniu 1 % powierzchni jego ciała) oraz oparzenia obejmujące oczy, uszy, twarz, ręce, nogi i/lub okolice krocza wymagają oceny medycznej.

Konsultacja z lekarzem jest konieczna w przypadku ran skórnych zawierających ciała obce, których nie można usunąć; przy głębokich ranach kłutych; przy ugryzieniach zwierząt; przy ranach z wyraźnym zaczerwienieniem, nagłym rozwojem obrzęku oraz ranach towarzyszących gorączce.

Jeśli leczenie wymaga długotrwałego stosowania na dużych obszarach skóry, konieczna jest kontrola parametrów krwi, ponieważ możliwe jest wystąpienie leukopenii, trombocytopenii i eozynofilii. W przypadku leczenia rozległych ran stężenia sulfadiazyny w osoczu mogą osiągnąć poziomy terapeutyczne. Może dojść do wystąpienia systemowych działań niepożądanych sulfonamidów. Dlatego zaleca się kontrolę stężenia sulfadiazyny w surowicy krwi, funkcji nerek oraz badanie moczu pod kątem możliwości wystąpienia kryształkomoczu. Pacjentowi należy podawać odpowiednią ilość alkalicznego napoju.

Tak jak przy miejscowym stosowaniu innych leków z działaniem przeciwdrobnoustrojowym, przy stosowaniu sulfadiazyny srebra może również dojść do rozwoju superinfekcji.

Bardzo rzadko możliwe jest podwyższenie temperatury ciała związane z niepożądanymi działaniami niepożądanymi.

Substancje pomocnicze zawarte w maści: metyloparaben (E 218) i propyloparaben (E 216) mogą powodować reakcje alergiczne (również opóźnione), w pojedynczych przypadkach – skurcz oskrzeli.

Alkohol cetylostearylowy może powodować miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry); propylenoglikol może powodować podrażnienie skóry.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Sulfadiazynę srebra należy stosować z ostrożnością u kobiet planujących zajść w ciążę.

Nie należy stosować w czasie ciąży ani karmienia piersią.

Wiadomo, że sulfonamidy zwiększają ryzyko encefalopatii bilirubinowej u noworodków, dlatego stosowanie maści jest przeciwwskazane w czasie karmienia piersią. W razie konieczności zastosowania maści w czasie karmienia piersią należy przejść na karmienie alternatywne.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Brak danych na temat niekorzystnego wpływu.

Sposób stosowania i dawki.

Maść przeznaczona jest do miejscowego stosowania zewnętrznego.

Po usunięciu tkanek martwicznych maść nakłada się cienką warstwą (2–4 mm) na uszkodzoną powierzchnię zazwyczaj 1–2 razy na dobę, pod jałowy opatrunek lub na odkrytą powierzchnię. W ciężkich przypadkach – do 4 razy na dobę. Ważne jest, aby dotknięte obszary skóry cały czas były pokryte warstwą maści.

Przed każdym kolejnym nałożeniem maści uszkodzoną powierzchnię należy przemyć 0,9 % roztworem chlorku sodu lub roztworem środka przeciwdrobnoustrojowego w celu usunięcia resztek maści oraz wydzieliny z rany.

Maść stosuje się aż do całkowitego gojenia się rany lub do momentu, gdy powierzchnia rany będzie przygotowana do odpowiedniego zabiegu chirurgicznego.

Sposób stosowania i dawka maści nie zależą od wieku pacjenta, ale zależą od wielkości i głębokości uszkodzenia powierzchni rany. Maksymalna pojedyncza dawka – 300 g.

Podczas stosowania maści na dużych powierzchniach należy kontrolować funkcję nerek i wątroby oraz parametry krwi (zawartość elementów morfotycznych krwi). Pacjentowi należy podawać obficie zasadowe napoje.

Dzieci.

Ze względu na niebezpieczeństwo wystąpienia żółtaczki jądrzowej nie można stosować srebra sulfadiazyny u wcześniaków, noworodków oraz dzieci poniżej 3. miesiąca życia.

Ponieważ skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci w wieku powyżej 3. miesiąca życia nie zostały ustalone, zaleca się przepisywanie leku pacjentom z tej grupy wiekowej po konsultacji z lekarzem.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych związanych z działaniem ogólnoustrojowym wszystkich sulfonamidów (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Długotrwałe stosowanie dużych dawek srebra sulfadiazyny może prowadzić do zwiększenia stężenia srebra w surowicy. Jednak poziomy te normalizują się po zakończeniu leczenia.

U pacjentów z ciężkimi oparzeniami przy długotrwałym stosowaniu obserwowano istotne zwiększenie osmolarności surowicy. Może to być spowodowane zwiększoną resorpcją propylenoglikolu, który wchodzi w skład leku, przez uszkodzoną skórę.

Leczenie jest objawowe. W razie potrzeby należy kontrolować funkcję nerek oraz parametry krwi. Wchłoniętą sulfadiazynę łatwo usuwa się dializa hemodialityczna i dializa otna.

Działania niepożądane.

Reakcje miejscowe.

Maść rzadko może wywoływać miejscowe działanie drażniące (przejściowe pieczenie, ból), które ustępuje po 5–10 minutach. U pacjentów z podwyższoną wrażliwością mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna, uczucie pieczenia, swędzenie, zaczerwienienie, katar alergiczny, astma alergiczna, fotosensybilizacja, nekroza skóry, hiperpigmentacja, kontaktowe zapalenie skóry.

Przy długotrwałym leczeniu lub leczeniu dużych powierzchni skóry może wystąpić argiria – w wyniku gromadzenia się srebra tkanki skóry mogą przybrać lekko szarawe zabarwienie.

Reakcje systemowe.

Przy długotrwałym leczeniu dużych powierzchni oparzonych w osoczu krwi mogą powstawać stężenia sulfonamidów porównywalne ze stężeniami powstającymi przy stosowaniu systemowym. Mogą wystąpić charakterystyczne dla sulfonamidów działania niepożądane: nudności, wymioty, biegunka, glosyt, ból stawów, zaburzenia funkcji i nekroza wątroby, cholestazyjny zapalenienie wątroby, niewydolność wątroby, ból głowy, gorączka lekowa, dezorientacja, niepokój, drgawki, krystaluria, śródmiąższowe zapalenie nerek, reakcje skórne, wysypki, rumień węzłowaty, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, odłuszczeniowe zapalenie skóry, leukopenia, trombocytopenia, eozynofilia, anemia, niedobór kwasu foliowego.

Przejściowa leukopenia zazwyczaj nie wymaga przerwania terapii ani podejmowania innych specjalnych środków. Zaleca się monitorowanie parametrów krwi pacjenta.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie przechowywać w lodówce ani zamrażarce. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 50 g w tubce aluminiowej; po 1 tubce w pudełku kartonowym.

Kategoria sprzedaży.

Na receptę.

Producent.

AT Talliński Zakład Farmaceutyczny.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Tondi TN 33, dzielnica Kristiine, Tallinn, województwo Harjumaa, 11316, Estonia.

Wnioskodawca.

AT „Grindeks”.

Adres wnioskodawcy i/lub przedstawiciela wnioskodawcy.

ul. Krustpils 53, Ryga, LV-1057, Łotwa. Tel./faks: +371 67083205 / +371 67083505. E-mail: [email protected]