Sermion®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU SERMION® (SERMION®)

Skład:

substancja czynna: nicergolina;

1 fiolka zawiera 4 mg nicergoliny;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; kwas winny;

roztwornik: chlorek sodu, chlorek benzalkoniowy, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Liofilizat do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: porowaty biały liofilizat.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki wpływające na układ sercowo-naczyniowy. Leki rozszerzające naczynia obwodowe. Alkaloidy jagód pszenicy bezżernowej. Nicergolina. Kod ATC C04AE02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Nikergolina jest pochodną ergoliny o działaniu blokującym receptory α-1-adrenergiczne w przypadku podania dożylnego. Po podaniu doustnym nikergolina ulega szybkiemu i intensywnemu metabolizmowi, w wyniku którego powstaje szereg metabolitów, które również wykazują aktywność na różnych poziomach układu nerwowego centralnego.

Po podaniu doustnym Sermion® wykazuje liczne efekty neurofarmakologiczne: nie tylko zwiększa dopływ i zużycie glukozy w mózgu, nasila biosyntezę białek i kwasów nukleinowych, ale również wpływa na różne układy neuroprzekaźnikowe.

Sermion® poprawia funkcje cholinergiczne w mózgu u starych zwierząt. Długotrwałe stosowanie nikergoliny u starych szczurów zapobiegało obniżeniu stężenia acetylocholiny związanej z wiekiem (w kory mózgowej i ciele prążkowatym), a także ograniczało uwalnianie acetylocholiny (w hipokampie) w warunkach in vivo. Po długotrwałym doustnym stosowaniu Sermion® obserwowano również wzrost aktywności cholinoacetylotransferazy oraz gęstości receptorów muskarynowych. Co więcej, w badaniach in vitro i in vivo nikergolina istotnie obniżała aktywność acetylocholinesterazy. W tych badaniach eksperymentalnych efekty neurochemiczne występowały równolegle z trwałym poprawieniem reakcji behawioralnych. Na przykład, w teście labiryntowym u dojrzałych zwierząt, którym długotrwałe podawano Sermion®, obserwowano rozwój reakcji podobnych do tych występujących u młodych zwierząt.

Stosowanie Sermion® u zwierząt skutkowało również zmniejszeniem objawów niedostateczności funkcji poznawczych wywołanych przez różne czynniki (hipoksję, terapię elektrowstrząsową (ECT), skopolaminę). Podanie doustne Sermion® w niskich dawkach zwiększało metabolizm dopaminy u dojrzałych zwierząt, szczególnie w obszarze mezolimbicznym, najprawdopodobniej poprzez modulację receptorów dopaminergicznych. Sermion® poprawia mechanizmy przekazywania sygnałów międzykomórkowych u dojrzałych zwierząt. Obserwowano wzrost przemiany fosfoinozytydów zarówno podstawowych, jak i wrażliwych na agonisty, zarówno po jednorazowym, jak i długotrwałym podaniu doustnym. Sermion® zwiększa również aktywność i translokację do błony izoform kinazy białkowej C zależnej od wapnia. Enzymy te uczestniczą w mechanizmie sekrecji rozpuszczalnego prekursora białka amyloidalnego, co prowadzi do zwiększenia jego uwalniania i zmniejszenia produkcji patologicznego białka β-amyloidalnego, co potwierdzono w hodowlach ludzkich neuroblastom.

Dzięki swojemu działaniu antyoksydacyjnemu i zdolności aktywowania enzymów detoksykacji, Sermion® zapobiega obumieraniu komórek nerwowych spowodowanemu stresem oksydacyjnym oraz zapobiega apoptozie w modelach eksperymentalnych in vivo i in vitro. Sermion® osłabia wiekowe zmniejszenie ekspresji mRNA neuronalnej syntazy tlenku azotu, co może również przyczyniać się do poprawy funkcji poznawczych.

Badania farmakodynamiczne u ludzi, wykorzystujące komputerowe metody rejestracji elektroencefalogramu (EEG), przeprowadzono na młodych i starszych ochotnikach, a także na starszych pacjentach z zaburzeniami poznawczymi. Nikergolina wykazywała działanie normalizujące na wyniki EEG u starszych pacjentów i młodych dorosłych w warunkach hipoksji, zwiększając aktywność α i β oraz zmniejszając aktywność δ i θ. Pozytywne zmiany w potencjałach wywołanych i odpowiedziach na bodźce odnotowano u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną demencją różnej etiologii (demencja starcza typu Alzheimera i demencja wieloinfarctowa); po długotrwałym leczeniu nikergoliną (2–6 miesięcy) zmiany te korelowały z poprawą objawów klinicznych.

Z uwagi na powyższe, wyraźne jest, że nikergolina działa poprzez modulację szerokiego spektrum mechanizmów komórkowych i molekularnych zaangażowanych w patofizjologię demencji.

W podwójnie ślepych, placebo-kontrolowanych badaniach klinicznych wzięło udział ponad 1500 pacjentów z demencją (typu Alzheimera, naczyniową i mieszaną), którzy otrzymywali nikergolinę w dawce 60 mg na dobę lub placebo. Po długotrwałym leczeniu nikergoliną obserwowano ciągłe zmniejszanie się zaburzeń poznawczych i behawioralnych związanych z demencją. Zmiany te można było zaobserwować już po 2 miesiącach leczenia i utrzymywały się przez okres jednego roku terapii.

Farmakokinetyka.

Po podaniu 2 mg H3-nikergoliny trzem zdrowym ochotnikom w formie dożylnej infuzji trwającej około 10 minut, nikergolina ulegała szybkiemu hydrolizowi wiązania estrowego, w wyniku czego powstawał metabolit 1-metylo-10-metoksydihydrolyzerol (MMDL). W wyniku dalszej utraty grupy metylowej w pozycji 1 struktury ergoliny powstaje główny metabolit – 10-metoksydihydrolyzerol (MDL). Niezmienioną nikergolinę stwierdzono u wszystkich trzech pacjentów w okresie do 90 minut po infuzji, ze średniym stężeniem w osoczu około 4,5 ng/ml po 20 minutach, po czym stężenie szybko spadało, co wiązało się z okresem półtrwania krótszym niż 30 minut. Maksymalne stężenie MMDL obserwowano już po 20 minutach od podania leku, a jego poziomy szybko spadały w ciągu następnych 8 godzin. Maksymalne stężenie MDL wynosiło około 2,2 ng/ml po 4 godzinach od zakończenia infuzji, po czym obserwowano wolniejszą fazę eliminacji niż w przypadku MMDL. W ciągu 4 dni z moczem wydalone zostało około 50%, a w ciągu 7 dni z kałem około 10% podanej substancji radioaktywnej.

Grupy pacjentów o szczególnych cechach.

Wpływ zaburzeń funkcji nerek na farmakokinetykę nikergoliny oceniano u pacjentów z łagodnym (klirens kreatyniny – KKr 60–80 ml/min), umiarkowanym (KKr 30–50 ml/min) i ciężkim (KKr 10–25 ml/min) zaburzeniem czynności nerek. U pacjentów z łagodnym (n = 5), umiarkowanym (n = 5) i ciężkim (n = 4) zaburzeniem czynności nerek zaobserwowano istotne różnice w ilości MDL wydalanego z moczem w ciągu 120 godzin po przyjęciu 30 mg nikergoliny doustnie (odpowiednio 38,1%, 42,6% i 25,7% dawki leku); dla MMDL odpowiednie wartości wynosiły 1,7%, 0,6% i 0,2%. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek zaobserwowano istotne zmniejszenie wydalania MDL z moczem w porównaniu z dwiema innymi grupami. Ponadto u pacjentów z łagodnym, umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności nerek zaobserwowano średnie zmniejszenie wydalania MDL z moczem (0–72 godziny) odpowiednio o 32%, 32% i 59% w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek w innym badaniu przy podawaniu tabletek 30 mg.

Farmakokinetyka nikergoliny nie była badana u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Farmakokinetyka nikergoliny nie była badana u dzieci.

Farmakokinetyka nikergoliny u pacjentów w wieku starszym nie została w pełni zbadana.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Ostre i przewlekłe zaburzenia przepływu mózgowego i zaburzenia metabolizmu spowodowane miażdżycą, zakrzepem i zakrzepicą mózgową, przemijające zaburzenia przepływu mózgowego (przemijające ataki niedokrwne).

Bóle głowy.

Leczenie wspomagające w nadciśnieniu tętniczym.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną, alkaloidy konwali, lub którykolwiek składnik preparatu. Niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, krwawienie w ostrym okresie, hipotensja ortostatyczna, ciężka bradykardia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Preparat należy stosować z ostrożnością w połączeniu z:

• lekami przeciw nadciśnieniu (nycergolina może nasilać ich działanie). Nycergolina może nasilać wpływ β-blokatorów na serce;
• lekami sympatomietycznymi (alfa i beta): nycergolina może przeciwdziałać działaniu vasoconstryktorowemu leków sympatomietycznych, ponieważ wykazuje działanie blokujące α-adrenergiczne (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP2D6: ponieważ nycergolina metabolizowana jest przez izoenzym CYP2D6, nie można wykluczyć interakcji z innymi lekami metabolizowanymi tym samym szlakiem;
• lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwkrzepliwymi (np. z kwasem acetylosalicylowym): nycergolina zwiększa wpływ na hemostazę, co może wydłużać czas krwawienia;
• lekami wpływającymi na metabolizm kwasu moczowego: nycergolina może powodować bezobjawowe podwyższenie stężenia kwasu moczowego w osoczu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Badania dotyczące jednorazowej lub wielokrotnej dawki nycergolidu wykazały, że nycergolid może obniżać ciśnienie tętnicze skurczowe i w mniejszym stopniu – ciśnienie tętnicze rozkurczowe u pacjentów z normotensją oraz u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem tętniczym. Oddziaływanie nycergolidu na ciśnienie tętnicze może być różne, ponieważ w innych badaniach nie zaobserwowano zmian ciśnienia skurczowego ani rozkurczowego.

Agonisty sympatomietyczne (alfa i beta) należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących nycergolid (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Nycergolid należy stosować z ostrożnością u pacjentów z hiperurykemią lub z wywiadem podagu oraz podczas leczenia współistniejących chorób lekami, które mogą wpływać na metabolizm i wydalanie kwasu moczowego (patrz dział „Działania niepożądane”).

Stwierdzono powiązanie między stosowaniem niektórych alkaloidów sporyszu, które wykazują aktywność agonistyczną wobec 5-HT2β-receptorów serotoniny, a występowaniem włóknienia (np. włóknienia płuc, serca, zastawek serca oraz włóknienia przestrzeni zaotrzewnowej).

Zgłaszano występowanie objawów ergotyzmu (w tym nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha i zwężenie naczyń obwodowych) podczas stosowania niektórych alkaloidów sporyszu i ich pochodnych.

Lekarze przed zastosowaniem tej grupy leków powinni zapoznać się z objawami i objawami przedawkowania alkaloidami sporyszu.

Lek ten zawiera 13,3 mg sodu w jednej ampułce z 4 ml rozpuszczalnikiem, co odpowiada 0,7% rekomendowanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki 2 g sodu dla dorosłego. Sód występuje wyłącznie w ampułce z rozpuszczalnikiem.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Nycergolid nie wykazywał toksycznego wpływu na funkcję rozrodczą ciężarnych samic szczurów i królików. Nie przeprowadzono badań klinicznych u ciężarnych kobiet. Ze względu na wskazania do zatwierdzenia, zastosowanie leku u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest mało prawdopodobne. Nycergolid można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść dla kobiety przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy nycergolid przenika do mleka matki, dlatego Sermion® nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią.

Plodność

W badaniach na szczurach nycergolid nie wpływał na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Chociaż działanie kliniczne leku Sermion® jest skierowane na poprawę czujności i koncentracji, wpływ leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami nie był badany. Należy zachować ostrożność, biorąc pod uwagę podstawową chorobę pacjenta.

Podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia czasem zawrotów głowy lub senności (patrz dział „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

Wstrzykiwania domięśniowe: 2–4 mg (2–4 ml) dwa razy dziennie (używa się rozpuszczalnika dołączanego do opakowania).

Powolne wlewy dożylne: 4–8 mg rozpuszczone w 100 ml roztworu fizjologicznego lub roztworu glukozy. Dawka ta może być według uznania lekarza powtarzana kilkakrotnie w ciągu doby.

Istnieje doświadczenie w stosowaniu leku Sermion® w postaci wstrzykiwań wewnąterz tętniczych: 4 mg rozpuszczone w 10 ml roztworu fizjologicznego, podawanych w ciągu 2 minut.

Dawkowanie, długość leczenia oraz sposób podania zależą od indywidualnej sytuacji klinicznej. W niektórych przypadkach zaleca się rozpoczęcie leczenia od podania leku drogą parenteralną, a następnie przejście na długotrwałe doustne przyjmowanie leku.

Efekt terapeutyczny rozwija się stopniowo. Ponieważ leczenie jest zazwyczaj długotrwałe, lekarz powinien co pewien czas, ale nie rzadziej niż co 6 miesięcy, oceniać celowość kontynuowania terapii.

Pacjenci w wieku podeszłym. Zgodnie z wynikami badań farmakokinetycznych i badań tolerancji leku, u pacjentów w wieku podeszłym nie jest konieczna korekta dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek. Ponieważ wydalanie z moczem jest główną drogą eliminacji (80%) nycergoliny i jej metabolitów, zaleca się obniżenie dawki leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (stężenie kreatyniny w surowicy ≥ 2 mg/ml) (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania nycergoliny u dzieci nie zostały ustalone. Brak dostępnych danych.

Przedawkowanie. Przy stosowaniu nycergoliny w wysokich dawkach możliwe jest tymczasowe obniżenie ciśnienia tętniczego. Specjalnego leczenia zazwyczaj nie wymaga; wystarczy leżenie przez kilka minut. W wyjątkowych przypadkach, przy rozwoju wyraźnego niedokrwienia mózgu i serca, zaleca się podawanie sympatomietyków i ciągłe monitorowanie ciśnienia tętniczego.

Działania niepożądane.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane według klas narządów i układów w kolejności malejącej ich ciężkości. Częstotliwość określa się następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); rzadziej (od ≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstotliwość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia ze strony psychiki: rzadziej: niepokój, dezorientacja, bezsenność.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: rzadziej: senność, zawroty głowy, ból głowy; częstotliwość nieznana: uczucie gorącaa.

Zaburzenia naczyniowe: rzadziej: hipotensja tętnicza, napoty.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: często: dyskomfort brzucha; rzadziej: biegunka, nudności, zaparcia.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: rzadziej: świąd; częstotliwość nieznana: wysypkaa.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania: częstotliwość nieznana: fibrozaa.

Wyniki badań: rzadziej: podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi.

a Ocena częstotliwości działań niepożądanych oparta była na wynikach badań włączonych do kompleksowego podsumowania bezpieczeństwa leku (reakcje występujące po rozpoczęciu leczenia z dowolnej przyczyny). To kompleksowe podsumowanie bezpieczeństwa obejmuje dane z 8 podwójnie ślepych badań kontrolowanych z udziałem pacjentów z łagodną lub umiarkowaną demencją, z których 1246 pacjentów otrzymywało nicergolinę. „Zasada trzech” nie była stosowana, ponieważ w bazie danych kompleksowego podsumowania bezpieczeństwa nicergoliny uczestniczyło mniej niż 3000 pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego jest ważnym środkiem. Pozwala to na dalsze monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w zastosowaniu leku. Prosimy pracowników opieki zdrowotnej o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Po odtworzeniu przechowywać w opakowaniu tekturowym w celu ochrony przed światłem, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Roztwór należy użyć w ciągu 48 godzin.

Niezgodność. Do wstrzykiwań domięśniowych stosuje się rozpuszczalnik dołączony do opakowania. Do wstrzykiwań dożylnych/infuzji stosuje się roztwór fizjologiczny lub roztwór glukozy.

Opakowanie. 4 mg liofilizatu w fiolce; 4 ml rozpuszczalnika w ampułce. 2 fiolki i 2 ampułki w opakowaniu blisterowym; 2 opakowania blisterowe w pudełku tekturowym; lub 1 fiolka z proszkiem i 1 ampułka z rozpuszczalnikiem umieszczane w pudełku tekturowym razem z instrukcją dla zastosowania medycznego. 4 pudełka tekturowe, zapakowane razem w pudełko tekturowe.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Pfizer Manufacturing Belgium/Pfizer Manufacturing Belgium.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Rijksweg 12, Puurs-Sint-Amands, 2870, Belgia/Rijksweg 12, Puurs-Sint-Amands, 2870, Belgium.