Senadexin

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU SENADEXIN

Skład:

substancja czynna: 1 tabletka zawiera sumę ekstraktu z liści kasztanowca (sennydy A i B wapnia) w przeliczeniu na zawartość 20% sennydów A i B wapnia – 70 mg;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; skrobia kukurydziana; wanilina; stearynian magnezu; kwas stearynowy; talk.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: całe, regularne, okrągłe cylindry, górna i dolna powierzchnia płaskie, krawędzie powierzchni ukośne, z ryflowaniem do dzielenia, od jasnobrunatnej do ciemnobrunatnej barwy z domieszkami, z zapachem waniliny.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przewodowe działające miejscowo. Glikozydy senny. Kod ATC A06AB06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Lek roślinnego pochodzenia działający na perystaltykę jelita grubego (liść senny, liść aleksandryjski lub liść kasji ostrolistnej).

Działanie farmakologiczne wynika z zawartych w nim antroglukozydów (głównie senozidów A i B), a także innych glikozydów. Po podaniu doustnym glikozydy senny przechodzą przez żołądek i jelito cienkie w niezmienionej postaci, nie ulegając wchłonięciu. W jelicie grubym antroglukozydy są rozkładane przez florę bakteryjną jelita na farmakologicznie czynne antrony i antranole, które pobudzając interoreceptory jelita grubego, nasilają perystaltykę i przyspieszają wypróżnienia. Antrony i antranole przeszkadzają w wchłanianiu wody i elektrolitów, sprzyjając dyfuzji wody do światła jelita. W wyniku efektu osmotycznego następuje zwiększenie objętości masy kałowej i wzrost ciśnienia wypełnienia, co sprzyja stymulacji perystaltyki.

Działanie przeczyszczające pojawia się po 6–12 godzinach. Przy długotrwałym stosowaniu leku intensywność jego działania może się zmniejszać z powodu obniżenia stężenia potasu w organizmie.

Farmakokinetyka.

Substancje czynne – metabolity antroglukozydów senny – praktycznie nie są wchłaniane, głównie wydalane są z kałem, a także z moczem. Wydalane są również z potem, niewielka ilość przechodzi do mleka matki.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Zaparcia spowodowane atonią jelita różnego pochodzenia.

Przygotowanie do badań rentgenowskich.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku. Nudności, wymioty, ostre choroby zapalne przewodu pokarmowego (choroba Crohna, kolity), niezdiagnozowane choroby przewodu pokarmowego, które mogą wynikać z ostrych chorób jelitowych lub interwencji chirurgicznych (zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie otrębi, zapalenie otrzewnej, częsta biegunka), niedrożność jelit, zaparcia spastyczne, uwięźnięta przepuklina, krwawienia przewodu pokarmowego i macicy, zapalenie pęcherza, ból nadbrzusza nieustalonego pochodzenia, ból spastyczny, organiczne uszkodzenia wątroby, ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej (hipokaliemia), krwawienia z odbytu.

Szczególne środki ostrożności.

Lek zaleca się stosować tylko wtedy, gdy nie uda się osiągnąć normalizacji wypróżnień poprzez zmianę diety; należy przyjmować minimalną dawkę skuteczną niezbędną do przywrócenia normalnej funkcji jelit.

Pacjentom przyjmującym glikozydy nasierdziowe, leki przeciwarytmiczne, leki wydłużające odstęp QT, diuretyki, kortykosteroidy lub leki zawierające korzeń anyżowy, należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

Jeśli przyczyna zaparcia jest nieznana lub występują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności i wymioty), przed rozpoczęciem stosowania środków przeczyszczających lekarz musi ustalić przyczynę zaparcia, ponieważ te objawy mogą być oznakami rozwijającej się lub już istniejącej niedrożności jelit.

Lek przeznaczony jest do stosowania okazjonalnego, dlatego należy stosować go z ostrożnością i po wcześniejszej konsultacji z lekarzem, jeśli stosowanie leku trwa dłużej niż 1 tydzień, ponieważ długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających pobudzających czynność jelit może prowadzić do nasilenia atonii jelit.

Nie należy stosować leku w ciągu 2 godzin po zastosowaniu innych leków ani w dawkach przekraczających zalecane.

Dorosłym cierpiącym na nietrzymanie stolca (inkontynencję) należy podczas stosowania leku unikać długotrwałego kontaktu skóry ze stolcem poprzez regularną zmianę wkładek (serwetek).

Z ostrożnością należy stosować lek u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek, z przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit.

Lek zawiera laktozę, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji laktozy, niedoborem laktozy, zespołem niemocy wchłaniania glukozy-galaktozy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Do chwili obecnej nie zgłaszano przypadków klinicznie istotnych interakcji lekowych.

Możliwe jest obniżenie stężenia substancji czynnych w osoczu krwi przy jednoczesnym stosowaniu siarczanu chinidyny (lek przeciwarytmiczny) z powodu właściwości konkurencyjnych z przeczyszczającymi związkami antrachinonowymi. Jednoczesne stosowanie z glikozydami nasierdziowymi może w wyniku hipokaliemii spowodować arytmie serca. Przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych, diuretyków i kortykosteroidów może rozwijać się osłabienie mięśni. Przy długotrwałym stosowaniu lub stosowaniu w wysokich dawkach lek zaburza wchłanianie tetracyklin. Obniża skuteczność leków powoli wchłanianych w przewodzie pokarmowym.

Szczególne wskazania.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Chociaż stosowanie leku Senadexin u kobiet w ciąży nie jest przeciwwskazane, zaleca się stosowanie go wyłącznie pod nadzorem lekarza. Stosowanie leku u kobiet w ciąży wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych (ból brzucha, biegunka).

W czasie leczenia lekiem Senadexin zaleca się przerwanie karmienia piersią, ponieważ składniki leku mogą przenikać do mleka matki i powodować częste, wodniste stolce u niemowlęcia. Jednocześnie przy odpowiednim dozowaniu ryzyko wystąpienia niepożądanych działań u dziecka jest niewielkie.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Lek Senadexin zazwyczaj nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów oraz wykonywania pracy wymagającej zwiększonej uwagi, szybkości reakcji psychicznych i ruchowych. Należy jednak sprawdzić indywidualną reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy przyjmować doustnie, popijając niewielką ilością płynu, zazwyczaj przed snem lub rano.

Dorosłym i dzieciom od 12. roku życia zaleca się przyjmowanie 2 tabletek 1–2 razy na dobę. Maksymalna dawka dzienna – 4 tabletki.

Pacjentom w podeszłym wieku warto rozpocząć leczenie od dawki 1 tabletka.

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania może rozwinąć się biegunka, powodująca zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, kolki jelitowe, podrażnienie narządów przewodu pokarmowego, nudności, ból nadbrzusza, skurcze, pogorszenie funkcji jelit, kolaps naczyniowy oraz kwasica metaboliczna.

Leczenie: objawowe, w tym przemywanie żołądka. W przypadku zagrożenia ciężką biegunką zalecana jest rehydratacja (przyjmowanie dużej ilości wody).

Efekty uboczne.

Preparat jest zazwyczaj dobrze tolerowany, jednak rzadko mogą wystąpić efekty uboczne, które zazwyczaj są odwracalne i szybko ustępują po przerwaniu przyjmowania leku lub zmniejszeniu jego dawki.

Z przewodu pokarmowego: w pojedynczych przypadkach możliwe są anoreksja, ból brzucha, biegunka; przy długotrwałym stosowaniu/nadużyciu – nudności, wymioty, wzdęcia, pseudomelanozę jelita, atonię jelita grubego, zaburzenia trawienia, kolki, utrata masy ciała.

Z układu moczowego: zmiana zabarwienia moczu (czerwony lub brązowy w zależności od wartości pH, co nie ma znaczenia klinicznego); przy długotrwałym stosowaniu/nadużyciu – proteinuria, hematuria.

Z metabolizmu i gospodarki mineralnej: długotrwałe stosowanie/nadużycie środków przeczyszczających może prowadzić do utraty elektrolitów, głównie potasu, co może powodować zaburzenia czynności serca, uczucie zmęczenia, osłabienie mięśni, skurcze, kolaps.

Z układu odpornościowego: możliwe są reakcje alergiczne (wypryski skórne, świąd, pokrzywka, lokalna lub uogólniona egzantema).

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrach;

po 10 tabletów w blisterze, po 5 lub 10 blisterów w puszce.

Kategoria wydawania.

Bez recepty: tabletki № 10.

Na receptę: tabletki № 50 (5×10), № 100 (10×10).

Producent.

AT „Lubnifarm”.

Siedziba producenta oraz jego adres miejsca wykonywania działalności.

Ukraina, 37500, obwód połtawski, miasto Lubny, ul. Barwińkowa 16.