Relikva
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dot. stosowania leku RELIKVA (RELIQUA)
Skład:
substancja czynna: loxoprofen sodu;
1 tabletka zawiera loxoprofenu sodu w postaci hydratu loxoprofenu sodu w ilości odpowiadającej 60 mg loxoprofenu sodu;
substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; hydroksypropyloceluloza niskozastąpiona; hydroksypropyloceluloza; sodowa só kroskarboksymetylocelulozy; stearynian magnezu.
Postać leku. Tabletki.
Główne właściwości fizykochemiczne: białe lub prawie białe tabletki o kształcie okrągłym, z ryflowaną stroną z jednej strony i gładką z drugiej.
Grupa farmakoterapeutyczna
Leki przeciwnowotwórcze niesteroidowe i leki przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego.
Kod ATC M01A E.
Właściwości farmakodynamiczne
Farmakodynamika
Loxoprofen – to niesteroidowy lek przeciwbólowy (NSAID), pochodna kwasu propionowego.
Loxoprofen wykazuje wyraźne działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe, szczególnie silne działanie przeciwbólowe.
Mechanizm działania leku polega na hamowaniu biosyntezy prostaglandyn; molekularnym celem działania jest cyklooksygenaza. Po doustnym przyjęciu lek jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym w niezmienionej formie, powodując przy tym niewielkie podrażnienie błony śluzowej żołądka. Następnie szybko ulega biotransformacji do aktywnego metabolitu – formy trans-OH, który silnie hamuje biosyntezę prostaglandyn, co stanowi podstawę efektów farmakologicznych leku.
Działanie przeciwbólowe
W wyniku testu oceny wrażliwości na ból Randallla-Selitto średnia dawka skuteczna (ED50) loxoprofenu po podaniu doustnym u szczurów wyniosła 0,13 mg/kg, co odpowiada działaniu przeciwbolowemu, które jest 10–20 razy silniejsze niż działanie porównywalnych leków – ketoprofenu, naproksenu i indometacyny. W wyniku testu oceny bólu termicznego w stanach zapalnych średnia dawka hamująca (ID50) loxoprofenu po podaniu doustnym u szczurów wyniosła 0,76 mg/kg, co odpowiadało sile działania porównywalnej z naproksenem oraz od 3 do >5 razy silniejszej niż ketoprofen i indometacyna. W wyniku testu oceny przewlekłego bólu reumatoidalnego po doustnym podaniu loxoprofenu u szczurów zaobserwowano wyraźne działanie przeciwbólowe (ED50: 0,53 mg/kg), które było 4–6 razy silniejsze niż działanie indometacyny, ketoprofenu i naproksenu. Działanie przeciwbólowe loxoprofenu ma charakter obwodowy.
Działanie przeciwzapalne
Loxoprofen po podaniu doustnym wykazuje działanie przeciwzapalne u szczurów, które w całości jest równoważne działaniu ketoprofenu i naproksenu w modelu obrzęku łapy spowodowanego karaghenanem (model ostrego stanu zapalnego) oraz w modelu artretyzmu adiuwantowego (model przewlekłego stanu zapalnego).
Działanie przeciwgorączkowe
Loxoprofen po podaniu doustnym u szczurów wykazał zdolność do działania przeciwgorączkowego, które w całości jest równoważne działaniu ketoprofenu i naproksenu oraz około trzy razy silniejsze niż działanie indometacyny w przypadku gorączki wywołanej drożdżami.
Farmakokinetyka
Wchłanianie
W badaniach przeprowadzonych na 16 zdrowych dorosłych ochotnikach po jednorazowym doustnym przyjęciu loxoprofenu w dawce 60 mg lek był szybko wchłaniany, a we krwi wykrywano loxoprofen (niezmieniony lek) oraz jego metabolit trans-OH (aktywny metabolit). Czas osiągnięcia maksymalnej stężenia w osoczu wynosił około 30 minut dla loxoprofenu i około 50 minut dla metabolitu trans-OH, a okres półtrwania wynosił około 1 godzinę i 15 minut dla obu tych związków.
Poniżej przedstawiono parametry farmakokinetyczne loxoprofenu i jego metabolitu trans-OH po jednorazowej dawce doustnej 60 mg.
| Analit |
N |
Cmax (μg/ml) |
t max (h) |
t 1/2 (h) |
AUC (μg·h/ml) |
Stała szybkości wchłaniania (h-1) |
Stała szybkości eliminacji (h-1) |
| Loksuprofen |
16 |
5,04 ± 0,27 |
0,45 ± 0,03 |
1,22 ± 0,07 |
6,70 ± 0,26 |
11,21 ± 1,82 |
λ1 = 4,04 ± 0,93 λ2 = 0,59 ± 0,04 |
| Metabolit trans-OH |
16 |
0,85 ± 0,02 |
0,79 ± 0,02 |
1,31 ± 0,05 |
2,02 ± 0,05 |
3,56 ± 0,21 |
λ1 = 4,99 ± 0,07 λ2 = 0,54 ± 0,02 |
W badaniu, w którym wzięło udział 5 zdrowych ochotników płci męskiej, po wielokrotnym doustnym stosowaniu loxoprofenu w dawce 80 mg trzy razy dziennie przez 5 dni nie stwierdzono istotnych różnic w stężeniach leku we krwi w porównaniu ze stężeniami po pojedynczym zażyciu, a także nie zaobserwowano oznak akumulacji leku.
Rozkład
Stopień wiązania loxoprofenu z białkami osocza krwi określano u zdrowych ochotników płci męskiej 1 godzinę po pojedynczym doustnym podaniu loxoprofenu. Stopień wiązania loxoprofenu oraz jego metabolitu trans-OH z białkami osocza krwi wynosił odpowiednio 97,0% i 92,8%.
Po doustnym podaniu 14C-loxoprofenu sodu w postaci hydratu w dawce 2 mg/kg u szczurów
w 14. dniu po porodzie stężenie leku w mleku matki było 4,3 razy wyższe po 4 godzinach i 3,9 razy wyższe po 6 godzinach od podania leku w porównaniu ze stężeniem we krwi matki.
Biotransformacja
W badaniu inhibicji metabolizmu in vitro, w którym wykorzystano mikrosomy wątroby człowieka, loxoprofen nie wpływał na metabolizm różnych leków będących substratami izoenzymów cytochromu P450 (CYP 1A1/2, 2A6, 2B6, 2C8/9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4), nawet w stężeniu około 10-krotnie przekraczającym maksymalne stężenie w osoczu krwi (200 μmol/l) po pojedynczym doustnym przyjęciu dawki 60 mg u zdrowych ochotników płci męskiej.
Wydalanie
Po pojedynczym doustnym podaniu dawki 60 mg u 6 zdrowych ochotników płci męskiej lek był szybko wydawany z moczem, a większość dawki wydanej z moczem stanowiły koniugaty glukuronidowe niezmienionego loxoprofenu oraz jego metabolitu trans-OH.
Charakterystyka kliniczna
Wskazania
Lek Relikva wskazany jest jako lek przeciwbólowy i przeciwzapalny w następujących chorobach i objawach:
- reumatoidalne zapalenie stawów,
- osteoarthryt,
- ból w lędźwiowym odcinku kręgosłupa,
- zapalenie mazi bocznej stawu barkowego,
- zespół szyjno-ramienny,
- ból zęba,
- działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne po zabiegach chirurgicznych, urazach i ekstrakcji zębów.
Lek wskazany jest również jako środek przeciwgorączkowy i przeciwbólowy w ostrym zapaleniu górnych dróg oddechowych (w tym ostre zapalenie górnych dróg oddechowych towarzyszące ostrym zapaleniem oskrzeli).
Przeciwwskazania
- Podwyższona wrażliwość na loxoprofen lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku;
- Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy;
- Ciężkie zaburzenia hematologiczne;
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek;
- Ciężka niewydolność serca;
- Pacjenci z astmą oskrzelową wywołaną kwasem acetylosalicylowym (napad astmy wywołany niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi itp.) lub z wywiadem astmy oskrzelowej (kwas acetylosalicylowy może wywołać napad astmy);
- Trzeci trymestr ciąży.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku Relikva w połączeniu z lekami wymienionymi w poniższej tabeli.
| Leki lecznicze |
Objawy kliniczne / działania |
Mechanizm interakcji / czynniki ryzyka |
| Leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna) |
Może dochodzić do wzmocnienia działania przeciwzakrzepowego tych leków. W związku z tym należy zachować ostrożność i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę leku |
Inhibicyjny wpływ loxoprofenu na biosyntezę prostaglandyn może prowadzić do hamowania agregacji płytek krwi i zaburzeń krzepnięcia krwi, co z kolei wzmocnia działanie przeciwzakrzepowe tych leków |
| Inhibitory czynnika Xa (edoksaban i inne) |
Może zwiększać ryzyko wystąpienia krwawień |
Uważa się, że loxoprofen wzmocnia działanie przeciwzakrzepowe |
| Peroralne środki hipoglikemiczne z grupy pochodnych sulfoniliomocznika (np. chlorpropamid i inne) |
Może dochodzić do wzmocnienia działania hipoglikemicznego tych leków. W związku z tym należy zachować ostrożność i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę leku |
Uważa się, że stopień wiązania tego leku z białkami osocza u ludzi wynosi 97,0% dla loxoprofenu i 92,8% dla jego metabolitu trans-OH, a przy stosowaniu w połączeniu z lekami o wysokim stopniu wiązania z białkami wzrasta frakcja aktywna towarzyszącego leku we krwi i jego działanie się wzmaga |
| Chinolony / fluorochinolony |
Może dochodzić do wzmocnienia działania prokonwulsyjnego tych leków |
Chinolony / fluorochinolony hamują wiązanie kwasu γ-aminomasłowego (GABA) – neuroprzekaźnika o działaniu hamującym w ośrodkowym układzie nerwowym – z odpowiednimi receptorami, powodując w ten sposób działanie prokonwulsyjne. Uważa się, że jednoczesne stosowanie tego leku z chinolonami / fluorochinolonami wzmaga działanie hamujące |
| Metotreksat |
Może wzrastać stężenie metotreksatu w osoczu krwi, co wzmaga jego działanie. W razie potrzeby należy zmniejszyć dawkę leku |
Dokładny mechanizm tej interakcji nie jest znany, ale uważa się, że działanie hamujące tego leku na biosyntezę prostaglandyn w nerkach prowadzi do zmniejszenia wydalenia tych leków przez nerki i wzrostu ich stężenia w osoczu krwi |
| Preparaty litu (np. węglan litu) |
Może wzrastać stężenie litu w osoczu krwi, co zwiększa częstość występowania zatrucia litem. W związku z tym należy dokładnie monitorować stężenie litu w osoczu krwi i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę leku |
Dokładny mechanizm tej interakcji nie jest znany, ale uważa się, że działanie hamujące tego leku na biosyntezę prostaglandyn w nerkach prowadzi do zmniejszenia wydalenia tych leków przez nerki i wzrostu ich stężenia w osoczu krwi |
| Diuretyki tiazydowe (np. hydroflumetyazyna, hydrochlorotiazyd i inne) |
Może dochodzić do osłabienia działania moczopędnego i przeciwciśnieniowego tych leków |
Ogólnie uważa się, że działanie hamujące tego leku na biosyntezę prostaglandyn w nerkach prowadzi do zmniejszenia wydalenia wody i sodu |
| Leki przeciwcisnieniowe (inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę [ACE], antagoniści receptorów angiotensyny II i inne) |
Może dochodzić do osłabienia działania przeciwciśnieniowego |
Działanie hamujące tego leku na biosyntezę prostaglandyn może osłabić działanie przeciwciśnieniowe |
| Leki przeciwcisnieniowe (inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę [ACE], antagoniści receptorów angiotensyny II i inne) |
Może wpływać na funkcję nerek |
Uważa się, że działanie hamujące tego leku na biosyntezę prostaglandyn prowadzi do zmniejszenia przepływu krwi przez nerki |
Szczególne środki ostrożności
Należy stosować lek ostrożnie u następujących grup pacjentów:
- pacjenci z wrzodami żołądka i dwunastnicy w wywiadzie, ponieważ istnieje możliwość nawrotu choroby (patrz dział «Przeciwwskazania»);
- pacjenci z erozyjno-żołądkowymi zmianami żołądka i dwunastnicy spowodowanymi długotrwałym przyjmowaniem NLPZ, którzy są leczeni misoprostolem i wymagają długotrwałego stosowania loxoprofenu;
- pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem jelita lub chorobą Leśniowskiego-Crohna, ponieważ możliwe jest pogorszenie przebiegu choroby;
- pacjenci z zaburzeniami hematologicznymi (w tym w wywiadzie), z wyjątkiem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami hematologicznymi (patrz dział «Przeciwwskazania»): u tej grupy pacjentów częściej występują działania niepożądane, takie jak anemia hemolityczna;
- pacjenci z niewydolnością serca, z wyjątkiem pacjentów z ciężką niewydolnością serca (patrz dział «Przeciwwskazania»). Stosowanie leku może prowadzić do obrzęków i zwiększenia objętości krążącej cieczy w organizmie, co zwiększa obciążenie serca i może pogorszyć objawy;
- pacjenci z astmą oskrzelową (z wyjątkiem pacjentów z astmą aspirynową lub z wywiadem takiej astmy). Stosowanie leku Relikva może pogorszyć stan pacjenta (patrz dział «Przeciwwskazania»);
- pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek (w tym w wywiadzie), z wyjątkiem pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (patrz dział «Przeciwwskazania»): mogą wystąpić takie działania niepożądane jak obrzęk, proteinuria, podwyższenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi i hiperkaliemia;
- pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby (w tym w wywiadzie), z wyjątkiem pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby (patrz dział «Przeciwwskazania»): zaburzenia funkcji wątroby mogą się nasilać lub nawracać;
- pacjenci z powikłaniami infekcyjnych chorób: loxoprofen może maskować objawy infekcji. Takim pacjentom lek należy przepisywać ostrożnie, w razie potrzeby stosować odpowiednie środki przeciwbakteryjne i dokładnie obserwować pacjentów. Istnieje ryzyko przejścia infekcji w formę podkliniczną;
- pacjenci w podeszłym wieku.
Zaleca się przyjmowanie leku przez możliwie najkrótszy okres czasu i w minimalnej dawce efektywnej, niezbędnej do złagodzenia objawów. Jeśli konieczne jest przyjmowanie leku dłużej niż 5 dni, należy skonsultować się z lekarzem.
Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Relikva i innych NLPZ lub środków przeciwbólowych.
Przy stosowaniu loxoprofenu możliwe jest nadmierne obniżenie temperatury ciała, kolaps naczyniowy i zimne kończyny, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku z wysoką temperaturą ciała oraz u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi.
Ponieważ przy stosowaniu leku Relikva i innych NLPZ możliwe są działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, leukopenia, anemia hemolityczna, anemia aplastyczna i trombocytopenia, konieczne jest monitorowanie parametrów krwi obwodowej u pacjentów.
Przy stosowaniu leku Relikva w leczeniu chorób o ostrym przebiegu:
- wybór schematu dawkowania leku należy dostosować do stopnia ostrego zapalenia, bólu i podwyższonej temperatury ciała;
- należy unikać długotrwałego stosowania tego samego leku;
- jeśli istnieje terapia etiotropowa dla danej choroby, należy ją zastosować w pierwszej kolejności, a loxoprofen należy stosować wyłącznie w przypadku wskazań.
Przy stosowaniu leku Relikva w leczeniu chorób przewlekłych (reumatoidalne zapalenie stawów, osteoartroza):
- przy długotrwałym stosowaniu należy kontrolować parametry krwi obwodowej oraz funkcję wątroby i nerek;
- należy rozważyć możliwość stosowania leczenia nielikwidowego.
Substancje pomocnicze
Lek zawiera monohydrat laktozy. Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy Lapp lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy, nie należy podawać tego leku.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią
Ciąża
Lek należy przepisywać tylko w przypadkach, gdy korzyść terapeutyczna przewyższa ryzyko. Przy stosowaniu leku Relikva należy zachować ostrożność, stosować minimalne dawki umożliwiające osiągnięcie wymaganego efektu i w razie potrzeby kontrolować objętość płynu owodniowego. Istnieją doniesienia o tym, że stosowanie inhibitorów cyklooksygenazy (leki doustne, dopochwowe) u ciężarnych kobiet prowadziło do zaburzeń funkcji nerek i zmniejszenia wydzielania moczu u płodu, co powodowało małowodzie.
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie Relikvy może powodować oligohydramnios w wyniku zaburzeń funkcji nerek płodu. Może to wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zazwyczaj jest odwracalne po jego zakończeniu. Ponadto istnieją doniesienia o zwężeniu przewodu tętniczego po leczeniu w II trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po zakończeniu leczenia. Dlatego w I i II trymestrze ciąży nie należy przepisywać leku, chyba że jest to konieczne. Jeśli lek Relikva stosuje kobieta próbująca zajść w ciążę lub w I i II trymestrze ciąży, dawka powinna być jak najniższa, a czas leczenia jak najkrótszy. Monitorowanie okołoporodowe w kierunku oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego należy rozważyć po kilku dniach leczenia, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie leku Relikva należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.
W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować ryzyko:
dla płodu:
- toksyczność sercowo-płucna (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
- dysfunkcja nerek (patrz wyżej);
dla matki na końcu ciąży i dla noworodka:
- możliwe wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwzakrzepowy, który może wystąpić nawet przy bardzo niskich dawkach;
- hamowanie skurczów macicy, prowadzące do opóźnienia lub wydłużenia porodu.
Zatem lek Relikva jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży (patrz dział «Przeciwwskazania»).
Były doniesienia o przypadkach tymczasowej bezpłodności u kobiet przyjmujących NLPZ przez dłuższy czas.
Karmienie piersią
Matkom karmiącym piersią należy unikać przyjmowania leku Relikva. Jeśli uznaje się za konieczne zastosowanie tego leku, należy przerwać karmienie piersią.
Plodność
Brak danych dotyczących wpływu loxoprofenu na płodność u kobiet. Istnieją dowody, że długotrwałe stosowanie NLPZ może powodować odwracalne problemy z płodnością u kobiet.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów
Wpływ leku Relikva na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów nie był badany. Pacjentom, u których podczas przyjmowania leku występuje zawroty głowy, należy wstrzymać się od prowadzenia pojazdów i pracy z mechanizmami.
Sposób stosowania i dawki
Sposób stosowania
Lek należy przyjmować doustnie. Tabletkę należy połknąć całą, nie żując, popijając wodą. Należy unikać przyjmowania leku na czczo. Tabletka nie jest przeznaczona do dzielenia wzdłuż linii podziału (rys).
Schemat dawkowania
Jako lek przeciwwzapalny i przeciwbólowy w następujących chorobach i objawach: reumatoidalne zapalenie stawów, osteoartretyzm, ból lędźwiowy, zapalenie okołostawowe barku, zespół szyjno-ramienny, ból zęba, działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne po zabiegach chirurgicznych, urazach i ekstrakcji zęba.
Zalecana dawka leku Relikva wynosi 60 mg (1 tabletka) 3 razy na dobę. Dawkę można dostosować w zależności od wieku i obecnych objawów. W przypadku nieregularnego stosowania można podać 120 mg (2 tabletki) w jednym dawce.
Maksymalna dawka dobowa leku nie powinna przekraczać 180 mg (3 tabletki).
Jako lek przeciwgorączkowy i przeciwbólowy w ostrym zapaleniu górnych dróg oddechowych (w tym ostrym zapaleniu górnych dróg oddechowych towarzyszącym ostrym zapaleniu oskrzeli).
Zalecana dawka leku Relikva wynosi 60 mg (1 tabletka) w jednej dawce.
Dawkę można dostosować w zależności od wieku i obecnych objawów. W razie potrzeby lek można stosować 2 razy na dobę, jednak maksymalna dawka dobowa leku nie powinna przekraczać 180 mg (3 tabletki).
Osobliwe grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, lek należy stosować u tych pacjentów z ostrożnością, starannie monitorując ich stan.
Zaleca się rozpoczęcie leczenia od najniższej dawki, starannie obserwując stan pacjenta.
Czas trwania leczenia
Zaleca się przyjmowanie leku przez możliwie najkrótszy okres czasu i w minimalnej dawce efektywnej, niezbędnej do wyeliminowania objawów. Jeżeli konieczne jest przyjmowanie leku przez ponad 5 dni, należy skonsultować się z lekarzem.
Lek Relikva należy stosować wyłącznie wskazaniami i dawkami, które podano w instrukcji do użytku medycznego.
Dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Relikva u dzieci w wieku do 18 lat nie zostały ustalone.
Przedawkowanie
Nie ma doniesień o objawach przedawkowania loxoprofenu, jednak można się spodziewać, że w takim przypadku będą obserwowane bardziej nasilone objawy i znaki wymienione w sekcji „Działania niepożądane”.
Leczenie
Nie istnieje specyficzny antydot na loxoprofen. W przypadku przedawkowania należy podjąć standardowe działania mające na celu zmniejszenie wchłaniania (np. przemywanie żołądka i stosowanie węgla aktywnego) oraz przyspieszenie wydalania leku z organizmu.
W przypadku rzeczywistego lub podejrzanego przedawkowania należy starannie monitorować stan pacjenta i utrzymywać odpowiednią ilość płynów w organizmie. Zaleca się leczenie objawowe i wspierające.
Efekty uboczne
Ogólny przegląd efektów ubocznych
Efekty uboczne, które mogą wystąpić podczas stosowania leku Relikva, pogrupowane są według klas systemowo-organowych MedDRA z wskazaniem częstości ich występowania zgodnie z klasyfikacją Światowej Organizacji Zdrowia (WHO): bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), niezwykle rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). Efekty uboczne w obrębie każdej klasy systemowo-organowej wymienione są w kolejności zmniejszającej się ciężkości, z wskazaniem częstości ich występowania (w obrębie jednej grupy częstości).
Tabela z ogólnym przeglądem efektów ubocznych
| Układ krwiotwórczy i chłonny |
Częstość występowania |
Reakcje niepożądane |
| Układ krwiotwórczy i chłonny |
Rzadko |
Eozynofilia |
| Częstość nieznana |
Anemia, leukopenia, trombopenia |
|
| Układ nerwowy |
Niekonie |
Odmęczalność |
| Rzadko |
Ból głowy, zawroty głowy, mrowienie |
|
| Układ sercowo-naczyniowy |
Rzadko |
Odczuwanie przyspieszonego rytmu serca |
| Układ sercowo-naczyniowy |
Rzadko |
Podwyższone ciśnienie tętnicze |
| Układ pokarmowy |
Niekonie |
Ból brzucha, dyskomfort w żołądku, brak apetytu, nudności, biegunka, zaparcia, zgaga, stomatyt, wzdęcia, suchość w ustach |
| Rzadko |
Wymioty |
|
| Częstość nieznana |
Wrzody peptyczne*, wrzody w jelicie cienkim i/lub grubym*, niestrawność |
|
| Wątroba i drogi żółciowe |
Niekonie |
Zwiększony poziom AST, zwiększony poziom ALT |
| Rzadko |
Zwiększony poziom fosfatazy alkalicznej |
|
| Skóra i tkanka podskórna |
Niekonie |
Wysypka*, świąd* |
| Częstość nieznana |
Podwyższenie temperatury ciała*, pokrzywka* |
|
| Nerki i drogi moczowe |
Niekonie |
Proteinuria |
| Częstość nieznana |
Hematuria, dolegliwości podczas oddawania moczu, zmniejszona diureza |
|
| Stan ogólny i reakcje w miejscu podania leku |
Niekonie |
Opuchlizna, przypływ krwi do twarzy (uczucie gorąca) |
| Częstość nieznana |
Ból w klatce piersiowej, osłabienie, potliwość |
* Jeśli wystąpią następujące działania niepożądane, stosowanie leku należy natychmiast przerwać.
Ogólny przegląd profilu bezpieczeństwa
Pacjentów należy poinformować, że w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
Należy poinformować pacjentów, że przy stosowaniu leku Relikva mogą wystąpić następujące poważne działania niepożądane (częstość nieznana):
- wstrząs anafilaktyczny z takimi objawami jak obniżenie ciśnienia tętniczego, pokrzywka, tachykardia, obrzęk krtani, duszność i inne;
- agranulocytoza, anemia hemolityczna, leukopenia, anemia aplastyczna oraz trombocytopenia;
- toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona, wielopostaciowe wypryskiowe rumienie, ostra ogólnoustrojowa egzantematyczna pustulopatia;
- ostra niewydolność nerek, zespół nerczny oraz zapalenie międzykomórkowe nerek. Należy zwrócić szczególną uwagę na hiperkaliemię, która może wystąpić przy ostrym uszkodzeniu nerek;
- przewlekła niewydolność serca;
- zapalenie międzypłatowe płuc z takimi objawami jak podwyższona temperatura ciała, kaszel, duszność, odchylenia od normy w prześwietleniu klatki piersiowej oraz eozynofilia. W przypadku wystąpienia takich objawów/zmian u pacjenta należy natychmiast przerwać stosowanie leku i rozpocząć odpowiednią terapię – na przykład podać leki steroidowe;
- choroba wrzodowa, krwawienie z przewodu pokarmowego. Rozwój ciężkich wrzodów trawiennych lub krwawień z przewodu pokarmowego w jelicie cienkim i/lub grubym może towarzyszyć takim objawom jak wymioty krwią, melena, hematocheza oraz szok towarzyszący. W przypadku wystąpienia u pacjenta takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i rozpocząć odpowiednią terapię;
- perforacja przewodu pokarmowego z takimi objawami jak ból w nadbrzuszu lub ból w całym brzuchu. W przypadku wystąpienia u pacjenta takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku;
- zwężenie lub niedrożność jelita cienkiego i grubego związane z powstawaniem wrzodów w jelicie cienkim i grubym, z takimi objawami jak nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia. W przypadku wystąpienia u pacjenta takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku;
- zaburzenia funkcji wątroby, w tym żółtaczka oraz podwyższenie poziomu asparianotransaminazy (AST), alaninotransaminazy (ALT) i gamma-glutamylotranspeptydazy (γ-GTP), rozwój zapalenia wątroby typu fulminans;
- napady astmy oskrzelowej;
- ostra zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych z takimi objawami jak gorączka, ból głowy, nudności, wymioty, sztywność karku oraz dezorientacja. Ostra zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych występuje szczególnie często u pacjentów z toczeniem układowym lub mieszanym schorzeniem tkanki łącznej;
- rabdomioliza, która objawia się takimi objawami jak mięsaki, osłabienie, podwyższenie poziomu kinazy kreatynowej, podwyższenie poziomu mioglobiny we krwi i w moczu itp. Należy również zachować szczególną ostrożność w przypadku rozwoju ostrej niewydolności nerek w wyniku rabdomiolizy.
Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.
Okres ważności
3 lata.
Warunki przechowywania
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie
Po 10 tabletek w blisterze, po 1 blisterze w tece kartonowej.
Kategoria wydania
Na receptę.
Producent
Dr. Reddy’s Laboratories Limited.
Siedziba producenta i adres miejsca prowadzenia działalności
Oddział produkcyjny - VІ c. Khol, Nalagar road, Baddi, district Solan, Himachal Pradesh, 173205, Indie.