Prozerin

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku PROZERIN

Skład:

substancja czynna: neostygmina;

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg siarczanu neostygminy;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta, bezbarwna ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwcholinesterazowe. Kod ATC N07AA01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Prozerin – syntetyczny odwracalny inhibitor cholinesterazy. Wykazuje wysoką powinność do acetylocholinesterazy, wynikającą ze strukturalnej tożsamości z acetylocholiną. Tak jak acetylocholina, Prozerin początkowo wiąże się z centrum katalitycznym cholinesterazy, jednak w odróżnieniu od acetylocholiny tworzy następnie za pośrednictwem swojej grupy karbaminowej stabilny kompleks z enzymem. Enzym tymczasowo (od kilku minut do kilku godzin) traci swoją specyficzną aktywność. Po upływie tego czasu, w wyniku powolnego hydrolizy Prozerinu, cholinesteraza uwalnia się od blokera i odzyskuje aktywność. Działanie to prowadzi do gromadzenia się i wzmocnienia działania acetylocholiny w synapsach cholinergicznych. Prozerin wykazuje wyraźne działanie muskarynowe i nikotynowe, ma bezpośredni pobudzający wpływ na mięśnie szkieletowe.

Powoduje obniżenie częstości skurczów serca, zwiększa wydzielanie gruczołów egzokrynnych (ślinianek, oskrzeli, potowych i przewodu pokarmowego), sprzyja rozwojowi hipersalwacji, bronchorei, zwiększa kwasowość soku żołądkowego, zwęża źrenice, powoduje skurcz akomodacji, obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe, nasila tonus mięśni gładkich jelita (wzmacnia perystaltykę i rozluźnia zwieracze) oraz pęcherza moczowego, powoduje skurcz oskrzeli, tonizuje mięśnie szkieletowe.

Farmakokinetyka.

Biodostępność Prozerinu po podaniu parenteralnym jest wysoka – 0,5 mg Prozerinu podanego parenteralnie odpowiada 15 mg podanym doustnie. Wraz ze wzrostem dawki leku biodostępność rośnie. Czas osiągnięcia maksymalnej stężenia we krwi po podaniu wewnątrzmięśniowym wynosi 30 minut. Wiązanie z białkami (albuminą) osocza krwi – 15–25%. Lek słabo przenika przez barierę krew–mózg i nie wykazuje działania centralnego. Metabolizowany jest dwoma drogami: poprzez hydrolizę w miejscu połączenia z cholinesterazą oraz przez mikrosomalne enzymy wątroby. W wątrobie powstają metabolity nieaktywne. 80% podanej dawki wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin (z czego 50% w postaci niezmienionej i 30% jako metabolity). Okres półwyladowania po podaniu wewnątrzmięśniowym wynosi 51–90 minut, po podaniu dożylnym – 53 minuty.

Dane kliniczne.

Wskazania. Miastenia, ostry kryz miasteniczny; zaburzenia ruchowe po urazach mózgu; porażenia; okres rekonwalescencji po przebytym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, polio, encefalicie; zapalenie nerwów, atrofia nerwu wzrokowego; atonia jelita, atonia pęcherza moczowego; usuwanie objawów resztkowych po blokadzie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez nierepolaryzujące leki rozkurczowe.

Przeciwwskazania. Nadwrażliwość na substancję czynną lub na inne składniki preparatu. Epilepsja; hiperkinezy; wagogektomia; choroba niedokrwienna serca; dławica piersiowa; arytmie; bradykardia; astma oskrzelowa; nasilony zespół miażdżycowy; tarczycydotoksyczność; choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy; zapalenie otrzewnej; obturacja przewodu pokarmowego i dróg moczowych; przerośnięcie prostaty towarzyszone zaburzeniami miczania; ostry okres choroby zakaźnej; zatrucia u wyraźnie osłabionych dzieci; jednoczesne stosowanie z repolaryzującymi lekami rozkurczowymi.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji. W przypadku jednoczesnego stosowania preparatu z innymi lekami możliwe są:

z lekami do znieczulenia miejscowego oraz niektórymi ogólnymi anestetykami, lekami przeciwwijadłowymi, organicznymi nitratami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdrgawkowymi, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami przeciwparkinsonowymi, guanetydyną – zmniejszenie skuteczności Prozerinu;

z blokerami m-cholinergicznymi – osłabienie efektów m-cholinomimetycznych Prozerinu;

z repolaryzującymi lekami rozkurczowymi – wydłużenie i nasilenie działania tych ostatnich;

z niererepolaryzującymi lekami rozkurczowymi – osłabienie działania tych ostatnich. Prozerin stosować jako antydotę w przypadku przedawkowania niererepolaryzujących leków rozkurczowych;

z innymi lekami przeciwholinesterazowymi – nasilenie toksyczności;

z m-cholinomimetykami – zaburzenia funkcji przewodu pokarmowego, toksyczne działanie na układ nerwowy;

z β-blokerami – nasilenie bradykardii;

z ephedryną – wzmacnianie działania Prozerinu.

Stosować z ostrożnością jednoczesne z neomycyną, streptomicyną, kanamycyną.

W przypadku miastenii stosować w połączeniu z antagonistami aldosteronu, glikokortykosteroidami oraz hormonami anabolicznymi.

Szczególne środki ostrożności.

Dawkę leku należy dobrać ostrożnie, biorąc pod uwagę możliwą wysoką indywidualną wrażliwość na ten lek.

Z ostrożnością stosuje się u pacjentów z hipotensją tętniczą, zaburzeniami rytmu serca, szczególnie przy bradykardii, przy przewadze napięcia n.vagus, w nadczynności tarczycy, w chorobie Addisona, w wrzodzie żołądka i dwunastnicy, przy stosowaniu leków antycholinergicznym, u dzieci chorych na miastenię, przy jednoczesnym stosowaniu antybiotyków o działaniu antydepolaryzacyjnym (neomycyna, streptomicyna, kanamicyna), znieczuleniach miejscowych i ogólnych, lekach przeciwarhythmicznych wpływających na przekazanie cholinergicznym.

Przy stosowaniu dużych dawek Prozerinu należy wcześniej lub równocześnie podać atropinę.

Z ostrożnością lek należy stosować u pacjentów w wieku podeszłym.

W przypadku wystąpienia podczas leczenia kryzysu miastenicznego (przy niewystarczającej dawce terapeutycznej) lub kryzysu cholinergicznego (w wyniku przedawkowania) dalsze stosowanie leku wymaga starannego rozpoznania różnicowego ze względu na podobieństwo objawów.

Przed leczeniem medycznym lub stomatologicznym, zabiegiem chirurgicznym należy poinformować lekarza o przyjmowaniu Prozerinu.

Z szczególną ostrożnością należy przepisywać lek pacjentom po operacjach jelit i pęcherza moczowego, chorym na parkinsonizm.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią. W czasie ciąży lek jest przeciwwskazany. W razie konieczności zastosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W czasie leczenia przeciwwskazane jest prowadzenie pojazdów samochodowych lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli. Lek należy podawać podskórnie w dawce 0,5–2 mg (1–4 ml) 1–2 razy na dobę. Maksymalna pojedyncza dawka dla dorosłych – 2 mg, dobowe – 6 mg. Czas trwania leczenia (z wyjątkiem miastenii, kryzu miastenicznego, atonii jelita i pęcherza moczowego pooperacyjnej, przedawkowania miorelaksantów) – 25–30 dni. W razie potrzeby kolejny cykl leczenia należy przepisać po 3–4 tygodniach. Większą część całkowitej dobowej dawki należy podawać w ciągu dnia, kiedy chory jest najbardziej zmęczony.

Miastenia: lek należy podawać podskórnie lub do mięśnia w dawce 0,5 mg (1 ml) na dobę. Cykl leczenia jest długotrwały, ze zmianą drogi podania.

Kryz miastenicznego (z zaburzeniami oddychania i połykania): lek należy podawać dożylnie w dawce 0,25–0,5 mg (0,5–1 ml), następnie – podskórnie, w niewielkich odstępach czasu.

Atonia jelita i pęcherza moczowego pooperacyjna, zapobieganie, w tym opóźnionej mikcji pooperacyjnej: lek należy podawać podskórnie lub do mięśnia w dawce 0,25 mg (0,5 ml), możliwie jak najszybciej po operacji, a następnie powtarzać co 4–6 godzin przez 3–4 dni.

Jako antydotum w przypadku przedawkowania miorelaksantów (po wcześniejszym podaniu siarczanu atropiny w dawce 0,6–1,2 mg dożylnie, aż do zwiększenia częstości tętna do 80 uderzeń/min): lek należy podawać powoli dożylnie w dawce 0,5–2 mg co 0,5–2 minuty. W razie potrzeby zastrzyki należy powtarzać (w tym atropiny w przypadku bradykardii), przy całkowitej dawce nie przekraczającej 5–6 mg (10–12 ml) w ciągu 20–30 minut. Podczas procedury należy zapewnić sztuczą wentylację płuc.

Dzieci (wyłącznie w warunkach szpitalnych).

Miastenia gravis:

• noworodki: na wstępnym etapie lek należy podawać w dawce 0,1 mg w postaci zastrzyków do mięśnia. Następnie dawkę należy dobrać indywidualnie, zazwyczaj 0,05–0,25 mg lub 0,03 mg/kg masy ciała leku do mięśnia co 2–4 godziny. Ze względu na szczególny charakter choroby u noworodków dobową dawkę leku można zmniejszać, aż do całkowitego odstawienia;
• dzieci do 12 roku życia: lek należy podawać w dawce 0,2–0,5 mg w postaci zastrzyków w razie potrzeby. Dawkowanie leku powinno być dostosowane do odpowiedzi pacjenta.

Jako antydotum w przypadku przedawkowania miorelaksantów (po wcześniejszym podaniu siarczanu atropiny w dawce 0,02–0,03 mg/kg masy ciała dożylnie, aż do zwiększenia częstości tętna do 80 uderzeń/min): lek należy podawać powoli dożylnie w dawce 0,05–0,07 mg/kg masy ciała w ciągu 1 minuty. Maksymalna zalecana dawka u dzieci wynosi 2,5 mg.

Inne wskazania: lek należy podawać w dawce 0,125–1 mg w postaci zastrzyków. Dawki mogą być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Dzieci. Lek u dzieci należy stosować wyłącznie w warunkach szpitalnych.

Przedawkowanie.

Objawy: związane z nadmiernym pobudzeniem cholinoceptorów (kryz cholinerbowy): tachykardia, bradykardia, nadmierna ślinotoka, trudności z połykaniem, miazm, skurcz oskrzeli, trudności z oddychaniem, nudności, wymioty, nasilenie perystaltyki, biegunka, częste oddawanie moczu, zaburzenia koordynacji, drgawki mięśni języka i mięśni szkieletowych, zimny pot, stopniowy rozwój osłabienia ogólnego, porażenie, obniżenie ciśnienia tętniczego, niepokój, panika. Bardzo wysokie dawki mogą powodować agitację, niecierpliwość. Skutkiem śmiertelnym może być zatrzymanie serca lub porażenie oddechowe, obrzęk płuc. U chorych na miastenię gravis, u których przedawkowanie jest bardziej prawdopodobne, drgawki mięśni oraz efekty parasympatomymetyczne mogą być nieobecne lub słabo wyrażone, co utrudnia rozpoznanie różnicowe przedawkowania z kryzysem miastenicznym.

Leczenie: zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. W razie potrzeby należy podać atropinę (1 ml 0,1% roztworu), metacynę. Dalsze leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

Strona układu sercowo-naczyniowego: arytmia, brady- lub tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, rytm węzłowy, niestandardowe zmiany na EKG, zatrzymanie serca, obniżenie ciśnienia tętniczego (głównie po podaniu parenteralnym).

Strona układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, omdlenia, osłabienie, senność, drżenie, drgawki, skurcze i mimowolne skurcze mięśni szkieletowych, w tym mięśni języka i krtani, mrowienie kończyn dolnych, dysartria.

Strona narządów wzroku: miazga, zaburzenia widzenia.

Strona układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia: duszność, osłabienie oddychania aż do zatrzymania, skurcz oskrzeli, nasilenie wydzielania oskrzelowego.

Strona przewodu pokarmowego: nadmierna ślinotoka, skurczowe skurcze i nasilenie perystaltyki jelit, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, niekontrolowane wypróżnianie.

Strona układu moczowego: częstsze oddawanie moczu, niekontrolowane oddawanie moczu.

Strona układu immunologicznego, skóry i tkanki podskórnej: reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, świąd, zaczerwienienie, pokrzywka, reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania: nasilenie potnienia, uczucie gorąca, łzawienie, artrologia, zaburzenia w miejscu podania, w tym zaczerwienienie, świąd, obrzęk skóry.

W celu wyeliminowania działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę leku lub przerwać jego stosowanie. W razie konieczności podać atropinę, metacynę lub inne środki cholinolityczne.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność. Prozerin nie powinien być mieszany w jednej strzykawce z roztworami alkalicznymi i utleniaczami, ponieważ prowadzi to do jego rozpadu.

Opakowanie. Po 1 ml w ampułkach № 10 w opakowaniu kartonowym; № 10 w blisterze w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Doświadczalny Zakład „GNCLS”.

SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Worobjowa 8.

(Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Doświadczalny Zakład „GNCLS”)

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.

(SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”)