Pletol

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Pletol (Pletol)

Skład:

substancja czynna: cilostazol;

1 tabletka zawiera 50 mg lub 100 mg cilostazolu;

tabletki 50 mg: substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, hydroksymetylopropyloceluloza E 5, celuloza mikrokryształyczna 101, stearynian magnezu, celuloza mikrokryształyczna 12, karboksymetyloceluloza wapnia;

tabletki 100 mg: substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, hydroksymetylopropyloceluloza E 5, celuloza mikrokryształyczna 101, stearynian magnezu, karboksymetyloceluloza wapnia.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 50 mg: okrągłe, płaskie tabletki o barwie od białej do prawie białej, z oznaczeniem „50” po jednej stronie;

tabletki 100 mg: okrągłe, płaskie tabletki o barwie od białej do prawie białej, z oznaczeniem „100” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwtrombotyczne. Inhibitory agregacji płytek krwi, z wyjątkiem heparyny.

Kod ATC B01A C23.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Cilostazol jest inhibitorem agregacji płytek krwi. Lek poprawia tolerancję wysiłku fizycznego, co ocenia się na podstawie całkowitej odległości przebytej podczas chodu z przerywanym kulawieniem (lub maksymalnej odległości chodzenia (MDC)) oraz początkowej odległości przerywanego kulawienia (lub odległości chodzenia bez bólu (ODCB)) w teście na bieżni. Wyniki badań przeprowadzonych przy różnych obciążeniach wykazały istotną poprawę o 42 metry w MDC pod wpływem leku w porównaniu z placebo. Odpowiada to względnej poprawie o 100% w porównaniu z placebo. Ten efekt był nieco słabszy u pacjentów z cukrzycą.

Cilostazol wykazuje działanie wazodylatacyjne, co potwierdzono pomiarami przepływu krwi w kończynach dolnych metodą plethyzmografii napięciowej. Cilostazol hamuje również proliferację komórek mięśni gładkich oraz hamuje wydzielanie przez płytki krwi czynnika wzrostu płytek krwi i PF-4.

Badania wykazały, że cilostazol powoduje odwracalne hamowanie agregacji płytek krwi. Inhibicja jest skuteczna wobec szeregu czynników agregacyjnych (w tym kwasu arachidonowego, kolagenu, adenozynodifosforanu (ADP) i adrenaliny); u pacjentów działanie inhibicyjne trwa do 12 godzin, a przywrócenie agregacji po zakończeniu przyjmowania cilostazolu następuje w ciągu 48–96 godzin bez efektu odbicia (hiperagregacji). Wykazano również wpływ cilostazolu na lipidy krążące w osoczu. Stosowanie leku obniża poziom trójglicerydów i zwiększa poziom cholesterolu HDL. Długotrwałe stosowanie leku nie powodowało zwiększenia śmiertelności wśród pacjentów w porównaniu z placebo.

Farmakokinetyka.

Przy regularnym przyjmowaniu cilostazolu w dawce 100 mg dwa razy dziennie u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 4 dni. Maksymalne stężenie (Cmax) cilostazolu oraz jego głównych metabolitów wzrasta w sposób mniej niż proporcjonalny wraz ze zwiększaniem dawki, natomiast pole pod krzywą „stężenie-czas” (AUC) cilostazolu oraz jego metabolitów wzrasta w przybliżeniu proporcjonalnie do dawki. Widoczny okres półtrwania (t1/2) cilostazolu wynosi 10,5 godziny. Istnieją dwa główne metabolity – dehydrocilostazol i 4'-trans-hydroksycilostazol, które charakteryzują się podobnymi wartościami półokresu eliminacji. Metabolit dehydro ma aktywność przeciwzakrzepową 4–7 razy wyższą niż substancja wyjściowa, natomiast metabolit 4'-trans-hydroksy – około 1/5 aktywności cilostazolu. Stężenia w osoczu (określone na podstawie AUC) metabolitów dehydro i 4'-trans-hydroksy wynoszą odpowiednio około 41% i 12% stężenia cilostazolu.

Metabolizm

Cilostazol wydalany jest głównie poprzez metabolizm i dalsze wydalanie jego metabolitów z moczem. Głównymi izoenzymami cytochromu P450 uczestniczącymi w jego metabolizmie są CYP3A4, w mniejszym stopniu CYP2C19 oraz jeszcze w mniejszym stopniu CYP1A2.

Wydalanie

Główną drogą wydalania jest wydalanie z moczem (74%), reszta wydala się z kałem. Niewielkie ilości niezmienionego cilostazolu wydala się z moczem, a mniej niż 2% dawki wydala się w postaci dehydrocilostazolu. Około 30% początkowej dawki wydala się z moczem jako metabolit 4'-trans-hydroksy. Pozostała część wydala się jako suma metabolitów, z których żaden nie przekracza 5% całkowitej ilości.

Rozkład

Cilostazol wiąże się z białkami osocza w 95–98%, głównie z albuminą. Metabolit dehydro oraz metabolit 4'-trans-hydroksy wiążą się z białkami odpowiednio w 97,4% i 66%.

Nie stwierdzono zdolności cilostazolu do indukcji enzymów mikrosomalnych wątroby. Farmakokinetyka cilostazolu oraz jego metabolitów nie zależała w istotnym stopniu od wieku ani płci pacjentów w wieku 50–80 lat.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek frakcja wolna cilostazolu była o 27% wyższa, natomiast Cmax i AUC były odpowiednio o 29% i 39% niższe niż u osób z prawidłową czynnością nerek. Cmax i AUC metabolitu dehydro były odpowiednio o 41% i 47% niższe u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Cmax i AUC 4'-trans-hydroksycilostazolu były u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek o 173% i 209% wyższe. Brak danych dotyczących pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Do zwiększenia maksymalnej bezbolesnej dystansu chodzenia u pacjentów z chwiejnością przemijającą, którzy nie odczuwają bólu w stanie spoczynku i nie wykazują objawów martwicy tkanek obwodowych (choroba tętnic obwodowych, stadium II według Fontaine’a).

Stosować jako terapię drugiej linii u pacjentów, u których zmiana stylu życia (w tym rzucenie palenia oraz kontrolowane programy ćwiczeń fizycznych) oraz inne odpowiednie działania nie przyniosły istotnej poprawy objawów chwiejności przemijającej.

Przeciwwskazania.

• znana nadwrażliwość na cyklostazol lub którykolwiek składnik leku;
• ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny ≤ 25 ml/min);
• umiarkowana lub ciężka niewydolność wątroby;
• niewydolność serca ze stazem;
• ciąża;
• każdy znany skłonność do krwawień (np. wrzód żołądka lub dwunastnicy w okresie zaostrzenia, niedawny udar krwotoczny (w ciągu 6 miesięcy), postać proliferacyjna retinopatii cukrzycowej, słabo kontrolowana nadciśnienie tętnicze);
• tachykardia komorowa, migotanie komór lub wielofocalna ektopia komorowa w wywiadzie u pacjentów leczonych lub nieleczonych odpowiednią terapią, a także wydłużenie odcinka QT;
• ciężka tachyarytmia w wywiadzie;
• jednoczesne leczenie dwoma lub więcej dodatkowymi lekami przeciwpłytkowymi lub lekami przeciwkrzepnączymi (np. kwas acetylosalicylowy, klopidogrel, heparyna, warfaryna, acenokumarol, dabigatran, rywaroksaban lub apiksaban);
• niestabilna dławica piersiowa, zawał mięśnia serca w ciągu ostatnich 6 miesięcy lub interwencja koronarna w ciągu ostatnich 6 miesięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwzakrzepowe. Cyklostazol jest inhibitorem fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym. Stosowanie u zdrowych ochotników w dawce 150 mg przez 5 dni nie prowadziło do wydłużenia czasu krwawienia.

Kwas acetylosalicylowy (KAS). Jednoczesne stosowanie z KAS przez krótki czas (do 4 dni) wiązało się ze wzrostem o 23-25% hamowania ADP-indukowanej agregacji płytek krwi w porównaniu z samym KAS. Nie zaobserwowano wyraźnych tendencji do zwiększenia częstości występowania skutków ubocznych krwotocznych u pacjentów przyjmujących KAS i cyklostazol w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo i równoważne dawki KAS.

Klopidogrel i inne leki przeciwpłytkowe. Jednoczesne stosowanie cyklostazolu i klopidogrelu nie wpływało na liczbę płytek krwi, czas protrombinowy (PT) ani aktywowany częściowy czas tromboplastynowy (APTT). Wszyscy zdrowi ochotnicy mieli wydłużony czas krwawienia przy stosowaniu klopidogrelu jako monoterapii oraz przy jednoczesnym stosowaniu z cyklostazolem, co nie prowadziło do istotnego sumarycznego wpływu na czas krwawienia. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z dowolnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Należy rozważyć możliwość okresowego monitorowania czasu krwawienia. Leczenie cyklostazolem jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących dwa lub więcej dodatkowych leków przeciwpłytkowych/przeciwkrzepnączych. Wyższa częstość krwawień obserwowana była przy jednoczesnym stosowaniu klopidogrelu, KAS i cyklostazolu w badaniu CASTLE.

Leki przeciwkrzepnącze doustne (np. warfaryna). Po jednorazowym przyjęciu nie stwierdzono hamowania metabolizmu warfaryny ani wpływu na parametry krzepnięcia (PT, APTT, czas krwawienia). Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących cyklostazol z dowolnym lekiem przeciwkrzepnączym oraz przeprowadzać okresowy monitoring w celu zminimalizowania ryzyka krwawienia. Leczenie cyklostazolem jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących dwa lub więcej dodatkowych leków przeciwpłytkowych/przeciwkrzepnączych.

Inhibitory cytochromu P450 (CYP). Cyklostazol jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP, szczególnie CYP3A4 i CYP2C19, a w mniejszym stopniu przez CYP1A2. Dehydro metabolit, który ma aktywność przeciwpłytkową 4-7 razy wyższą niż cyklostazol, powstaje najprawdopodobniej głównie pod wpływem CYP3A4. 4'-trans-hydroksymetabolit o aktywności równej 1/5 aktywności cyklostazolu powstaje najprawdopodobniej za pomocą CYP2C19. Zatem leki hamujące CYP3A4 (np. niektóre makrolidy, azole przeciwpłochowe, inhibitory proteazy) lub CYP2C19 (np. inhibitory pompy protonowej) zwiększają ogólną aktywność farmakologiczną odpowiednio o 32% i 42% i mogą nasilać działania niepożądane cyklostazolu. Może być konieczne zmniejszenie dawki cyklostazolu do 50 mg 2 razy dziennie, w zależności od indywidualnej skuteczności i tolerancji.

Przyjmowanie 100 mg cyklostazolu w 7. dniu stosowania erytromycyny (umiarkowany inhibitor CYP3A4) 500 mg 3 razy dziennie prowadziło do wzrostu AUC cyklostazolu o 74%, co towarzyszyło spadkowi AUC jego dehydro metabolitu o 24%, ale znacznemu wzrostowi AUC 4'-trans-hydroksymetabolitu. Biorąc pod uwagę wartości AUC, ogólna aktywność farmakologiczna cyklostazolu zwiększa się o 34% przy jednoczesnym stosowaniu z erytromycyną. Na podstawie tych danych zalecana dawka cyklostazolu wynosi 50 mg 2 razy dziennie przy jednoczesnym stosowaniu z erytromycyną i podobnymi lekami (np. klaritromycyną).

Jednoczesne przyjmowanie pojedynczych dawek ketokonazolu (silny inhibitor CYP3A4) 400 mg i cyklostazolu 100 mg prowadziło do wzrostu AUC cyklostazolu o 117%, co towarzyszyło spadkowi AUC dehydro metabolitu o 15% i wzrostowi AUC 4'-trans-hydroksymetabolitu o 87%. Biorąc pod uwagę wartości AUC, ogólna aktywność farmakologiczna cyklostazolu zwiększa się o 35% przy jednoczesnym stosowaniu z ketokonazolem. Na podstawie tych danych zalecana dawka cyklostazolu wynosi 50 mg 2 razy dziennie przy jednoczesnym stosowaniu z ketokonazolem i podobnymi lekami (np. itrakonazolem).

Stosowanie 100 mg cyklostazolu 2 razy dziennie z dyltiazemem (słaby inhibitor CYP3A4) 180 mg 1 raz dziennie prowadziło do wzrostu AUC cyklostazolu o 44%, co towarzyszyło wzrostowi AUC dehydro metabolitu o 4% i wzrostowi AUC 4'-trans-hydroksymetabolitu o 43%. Biorąc pod uwagę wartości AUC, ogólna aktywność farmakologiczna cyklostazolu zwiększa się o 19% przy jednoczesnym stosowaniu z dyltiazemem. Na podstawie tych danych korekta dawki nie jest wymagana.

Przyjmowanie pojedynczej dawki 100 mg cyklostazolu z 240 ml soku grejpfrutowego (inhibitor CYP3A4 jelitowego) nie wykazywało istotnego wpływu na farmakokinetykę cyklostazolu. W związku z tym korekta dawki nie jest wymagana. Jednak spożycie dużych ilości soku grejpfrutowego może mieć klinicznie istotny wpływ na farmakokinetykę cyklostazolu.

Stosowanie cyklostazolu z omeprazolem (inhibitor CYP2C19) prowadziło do wzrostu AUC cyklostazolu o 22%, co towarzyszyło wzrostowi AUC dehydro metabolitu o 68% i spadkowi AUC 4'-trans-hydroksymetabolitu o 36%. Biorąc pod uwagę wartości AUC, ogólna aktywność farmakologiczna cyklostazolu zwiększa się o 47% przy jednoczesnym stosowaniu z omeprazolem. Na podstawie tych danych zalecana dawka cyklostazolu wynosi 50 mg 2 razy dziennie przy jednoczesnym stosowaniu z omeprazolem.

Substraty enzymu cytochromu P450. Stwierdzono wzrost AUC walmastatyny (czuły substrat CYP3A4) i jej kwasu β-hydroksy przez cyklostazol o 70%. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cizapryd, halofantryna, pimozyd, pochodne ergotaminowe). Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z statynami metabolizowanymi przez enzymy cytochromu CYP3A4, np. z symwastatyną, atorwastatyną i walmastatyną.

Induktory enzymu cytochromu P450. Wpływ induktorów CYP3A4 i CYP2C19 (np. karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, preparaty z zielonego jałowca) na farmakokinetykę cyklostazolu nie był badany. Teoretycznie działanie przeciwzakrzepowe może ulec zmianie, dlatego konieczny jest monitoring w przypadku stosowania cyklostazolu z induktorami CYP3A4 i CYP2C19.

W trakcie badań stwierdzono, że palenie tytoniu (które indukuje CYP1A2) obniża stężenie cyklostazolu w osoczu o 18%.

Inne potencjalne interakcje

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z dowolnym innym lekiem zdolnym do obniżenia ciśnienia tętniczego, z uwagi na możliwość wystąpienia addytywnego efektu hipotensyjnego towarzyszonego odruchową tachykardią.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Należy starannie ocenić stosowność leczenia cyklostazolem w porównaniu z innymi opcjami terapeutycznymi, takimi jak rewaskularyzacja.

Ze względu na mechanizm działania cyklostazol może powodować tachykardię, kołatanie serca, tachyarytmie i/lub hipotensję tętniczą. Zwiększenie częstości rytmu serca związane z cyklostazolem wynosi średnio od 5 do 7 uderzeń na minutę, dlatego u pacjentów narażonych na to zjawisko lek może wywoływać stan dusznicy bolesnej.

Należy dokładnie obserwować pacjentów, u których istnieje podwyższone ryzyko poważnych działań niepożądanych ze strony serca w wyniku zwiększenia częstości rytmu serca, np. u pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca. Należy pamiętać, że cyklostazol jest przeciwwskazany u pacjentów, którzy przebyli niestabilną dusznicę bolesną lub zawał mięśnia sercowy/więżenie koronarne w ciągu ostatnich 6 miesięcy, oraz u pacjentów z ciężką tachyarytmią w wywiadzie.

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu cyklostazolu pacjentom z ektopią przedsionkową i komorową, a także pacjentom z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków.

Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem w przypadku wystąpienia krwawień lub siniaków podczas terapii. W przypadku wystąpienia krwawień ocznych należy przerwać przyjmowanie cyklostazolu.

Ze względu na zdolność leku do hamowania agregacji płytek krwi, zwiększa się ryzyko krwawień podczas zabiegów chirurgicznych (w tym mniejszych, np. ekstrakcji zęba). Jeżeli pacjentowi ma być przeprowadzony zabieg chirurgiczny, a efekt przeciwagregacyjny jest niepożądany, należy przerwać przyjmowanie cyklostazolu 5 dni przed operacją.

Były pojedyncze doniesienia o zaburzeniach hematologicznych, w tym trombocytopenii, leukopenii, agranulocytozie, pancytopenii i anemii aplastycznej. Większość pacjentów wyzdrowiała po zaprzestaniu przyjmowania cyklostazolu. Jednakże kilka przypadków pancytopenii i anemii aplastycznej miało śmiertelny skutek.

Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego zgłaszania wszelkich objawów mogących wskazywać na wczesny rozwój patologicznych zmian krwi, takich jak hipertermia i ból gardła. Należy przeprowadzić pełny morfologię krwi, jeśli podejrzewa się infekcję lub występują inne objawy kliniczne wskazujące na patologiczne zmiany krwi. Należy przerwać przyjmowanie cyklostazolu, jeśli występują objawy kliniczne lub laboratoryjne wskazujące na patologiczne zmiany krwi.

U pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A4 lub CYP2C19 obserwowano zwiększenie stężenia cyklostazolu w osoczu. W takich przypadkach zalecana dawka cyklostazolu wynosi 50 mg 2 razy dziennie.

Wymagana jest ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z inhibitorami lub induktorami CYP3A4, CYP2C19 lub substratami CYP3A4.

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z ektopią przedsionkową lub komorową, migotaniem lub trzepotaniem przedsionków.

Wymagana jest ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z innymi lekami, które mogą obniżać ciśnienie tętnicze, ponieważ istnieje ryzyko addytywnego efektu hipotensyjnego z odruchową tachykardią.

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu cyklostazolu w połączeniu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Nie badano wpływu cyklostazolu na zapobieganie udarowi mózgu w przypadku bezobjawowego udaru niedokrwiennego.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak potwierdzonych danych dotyczących stosowania cyklostazolu u ciężarnych, potencjalne ryzyko jest nieznane. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną. Ze względu na nieznane potencjalne ryzyko cyklostazol nie powinien być stosowany w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Badania na zwierzętach wykazały, że cyklostazol może przenikać do mleka matki. Brak dokładnych danych dotyczących przenikania cyklostazolu do mleka kobiet. Ze względu na możliwy negatywny wpływ na dziecko stosowanie leku w czasie karmienia piersią nie jest zalecane. W razie konieczności leczenia cyklostazolem należy przerwać karmienie piersią.

Plodność

Badania na zwierzętach wykazały, że cyklostazol nie wpływa na płodność.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Należy zachować ostrożność, ponieważ przyjmowanie leku może powodować zawroty głowy.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Zalecana dawka leku to 100 mg 2 razy na dobę. Tabletki należy przyjmować 30 minut przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku, rano i wieczorem.

Podawanie leku podczas jedzenia może zwiększać jego maksymalne stężenie w osoczu krwi, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Znaczne poprawy stanu pacjentów obserwuje się po leczeniu przez 16–24 tygodnie, choć poprawę zauważano już po 4–12 tygodniach leczenia. Jeśli po 6 miesiącach leczenia nie odnotowano skuteczności, lekarz powinien przepisać inną terapię. Pacjentom leczonym cyklostazolem należy zalecić zmiany stylu życia (rzucenie palenia i ćwiczenia fizyczne) oraz kontynuować interwencje farmakologiczne (np. stosowanie leków obniżających poziom lipidów i leków przeciwpłytkowych), aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych. Cyklostazol nie zastępuje tych form leczenia.

Zaleca się zmniejszenie dawki do 50 mg 2 razy na dobę u pacjentów przyjmujących leki silnie hamujące CYP3A4, np. niektóre makrolidy, azolowe leki przeciwpłaskienicze, inhibitory proteazy, lub leki silnie hamujące CYP2C19, np. omeprazol (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tej grupy pacjentów.

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z klirem kreatyniny > 25 ml/min specjalne dostosowanie dawki nie jest wymagane. Cyklostazol jest przeciwwskazany u pacjentów z klirem kreatyniny ≤ 25 ml/min.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z łagodnym schorzeniem wątroby nie trzeba zmieniać dawki. Brak danych dotyczących pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Ponieważ cyklostazol jest intensywnie metabolizowany przez enzymy wątrobowe, jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby.

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tej grupy pacjentów.

Dzieci.

Leku nie zaleca się stosować u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności jego zastosowania.

Przedawkowanie.

Informacje dotyczące ostrego przedawkowania są ograniczone. Możliwe są silne bóle głowy, biegunka, tachykardia i zaburzenia rytmu serca. Pacjent wymaga obserwacji i leczenia wspomagającego. Należy opróżnić żołądek poprzez wywołanie wymiotów lub przemywanie żołądka.

Niepożądane działania.

Najczęściej występujące niepożądane reakcje zgłaszane w badaniach klinicznych leku to ból głowy (>30%), biegunka (>15%) oraz zaburzenia działania jelita (>15%). Reakcje te zazwyczaj miały łagodny lub umiarkowany nasilenie i czasem ustępowały po zmniejszeniu dawki.

Niepożądane efekty, które mogą czasem wystąpić podczas stosowania cyklostazolu, wymieniono w poniższej tabeli.

Częstość występowania niepożądanych reakcji: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100, <1/10); rzadko (≥1/1000, <1/100); bardzo rzadko (≥1/10000, <1/1000); nieznana częstość (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych). Częstość niepożądanych reakcji obserwowanych po rejestracji leku uznaje się za nieznaną (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych).

Zwiększenie liczby przypadków uczucia kołatania serca oraz obrzęków obwodowych obserwowano, gdy cyklostazol stosowano łącznie z innymi lekami rozszerzającymi naczynia, które mogą powodować odruchową tachykardię, np. z dihydropirydynowymi blokerami kanałów wapniowych.

Jedynym skutkiem ubocznym, przy którym wymagano przerwania leczenia u ≥3 % pacjentów otrzymujących cyklostazol, był ból głowy. Innymi częstymi powodami przerwania leczenia były silne kołatania serca oraz biegunka (występujące z częstością 1,1 %).

Stosowanie cyklostazolu może wiązać się z zwiększonego ryzykiem krwawień, a ryzyko to może wzrastać przy jednoczesnym stosowaniu leku z innymi lekami o podobnym działaniu.

Ryzyko krwawień wewnątrzgałkowych może być większe u pacjentów z cukrzycą.

U pacjentów w wieku powyżej 70 lat obserwowano zwiększoną częstość występowania biegunki oraz silnych kołatania serca.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym procederem. Pozwala ono na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do danego leku. Osoby pracujące zawodowo w ochronie zdrowia powinny zgłaszać wszystkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w opakowaniu pierwotnym.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrze; po 3 lub 6 blisterów w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

AT „Adamed Pharma”.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

ul. Marszałka J. Piłsudskiego 5, 95-200 Pabianice, Polska.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

SEM Pharmaceuticals Limited.

Siedziba właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

Kennedy Avenue 89/201, 1077 Nikozja, Cypr.