Nolicyn

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku Nolicyn (Nolicin®)

Sk³ad:

substancja czynna: norfloksacyna;

1 tabletka powlekana zawiera 400 mg norfloksacyny;

substancje pomocnicze: powidon, sodowa glikolianowa skrobi (typ A), celuloza mikrokryszta³kowa, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, woda oczyszczona;

otoczka: hydroksypropyloceluloza, talk, dwutlenek tytanu (E 171), barwnik ¼ó³ty FCF (E 110), glikol propylenowy.

Postaæ leku. Tabletki powlekane.

G³ówne cechy fizykochemiczne: okr¹g³e, lekko podwójnie wypuk³e tabletki powlekane, pomarañczowe, z ry³kiem z jednej strony.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne z grupy chinolonów. Fluorochinolony. Kod ATC J01M A06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania bakteriobójczego norfloksacyny wynika z hamowania syntezy bakteryjnego kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA). Na poziomie molekularnym trzy główne efekty działania norfloksacyny w komórkach Escherichia coli to:

• hamowanie syntezy bakteryjnego DNA poprzez wpływ na enzym DNA-girazę;

• zapobieganie nadzwijaniu się łańcucha DNA;

• rozpad DNA na mniejsze fragmenty.

Norfloksacyna wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego wobec Gram-dodatnich i Gram-ujemnych bakterii tlenowych.

Zależność farmakokinetyczna/farmakodynamiczna

Stopień aktywności przeciwbakteryjnej norfloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w osoczu krwi (Cmax) lub pola pod krzywą farmakokinetyczną (AUC) do minimalnego stężenia hamującego (MIC (MPC)).

Mechanizm oporności

Głównym mechanizmem rozwoju oporności na chinolony, w tym norfloksacynę, są mutacje w genach kodujących DNA-girazę i topoizomerazę IV – cele działania chinolonów. Dodatkowymi mechanizmami oporności są mutacje białek błony komórkowej.

Nie występuje oporność krzyżowa ze związkami strukturalnie niespokrewnionymi, takimi jak penicyliny, cefalosporyny, tetrazykliny, antybiotyki makrolidowe, aminoglikozydy, sulfonamidy, 2,4-diaminopiryminidyny ani kombinacjami tych substancji (np. kotrimoksazolem).

Punkty odniesienia

Punkty odniesienia MIC rozdzielające wrażliwe (S) patogenne mikroorganizmy od opornych (R), zgodnie z definicją EUCAST (Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Leki Przeciwbakteryjne):

Enterobacteriaceae S < 0,5 μg/ml, R > 1 μg/ml.

Dla Neisseria gonorrhoeae oraz innych szczepów punkty odniesienia MIC nie są określone.

Wrażliwość

Zakres oporności może się różnić geograficznie, dlatego należy brać pod uwagę lokalne dane dotyczące oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji.

Poniżej przedstawiono dane dotyczące prawdopodobnej oporności mikroorganizmów na norfloksacynę.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Norfloksacyna jest szybko wchłaniana po doustnym podaniu. U zdrowych ochotników wchłanianie z przewodu pokarmowego wynosiło 30–40 % dawki doustnej. Skutkiem tego stężenie w osoczu wynosiło 1,5 µg/ml po 1 godzinie od przyjęcia dawki 400 mg doustnie. Średni okres półtrwania wynosił od 3 do 4 godzin i nie zależał od dawki.

Rozkład

Poniżej przedstawiono średnie stężenia norfloksacyny w różnych płynach i tkankach organizmu, zmierzone 1–4 godziny po podaniu dwóch dawek po 400 mg, chyba że określono inaczej:

Tkanka lub płyn Stężenie

Parenchyma nerek 7,3 µg/g

Prostata 2,5 µg/g

Płyn nasenny 2,7 µg/ml

Jądro 1,6 µg/g

Macica/szyjka macicy 3,0 µg/g

Jajowody 1,9 µg/g

Pochwa 4,3 µg/g

Żółć 6,9 µg/ml (po 2×200 mg)

Łączenie z białkami osocza wynosi poniżej 15 %.

Metabolizm i wydalanie

Norfloksacyna jest wydalana poprzez metabolizm, wydzielanie żółciowe i wydalanie nerkowe. Po jednorazowym przyjęciu 400 mg norfloksacyny otrzymano średnie wartości działania przeciwbakteryjnego odpowiadające 278, 773 i 82 µg norfloksacyny/g kału po 12, 24 i 48 godzinach odpowiednio.

Wydalanie nerkowe odbywa się zarówno przez filtrację kłębuszkową, jak i sekrecję kanalikową, o czym świadczy wysoki poziom klirensu nerkowego (około 275 ml/min). Po jednorazowym przyjęciu dawki 400 mg stężenia w moczu osiągają wartość 200 µg/ml lub więcej u zdrowych ochotników i pozostają powyżej 30 µg/ml przez co najmniej 12 godzin. W ciągu pierwszych 24 godzin odnajduje się w moczu 33–48 % leku.

Norfloksacyna występuje w moczu w postaci norfloksacyny i sześciu aktywnych metabolitów o słabszym działaniu przeciwbakteryjnym. Związek pierwotny stanowi ponad 70 % całkowitego wydalania. Działanie bakteriobójcze norfloksacyny nie zależy od pH moczu.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Norfloksacyna jest bakteriobójczym lekiem z grupy chinolonów o szerokim spektrum działania, który należy stosować tylko wtedy, gdy uznano za nieskuteczne lub nieuzasadnione stosowanie innych środków przeciwbakteryjnych, w leczeniu następujących chorób: niepowiklane, ostre infekcje górnych i dolnych dróg moczowych:

• Niepowikłany i przewlekły zapalenie pęcherza moczowego;
• Oste zapalenie pęcherza moczowego;
• Niepowikłane ostre zapalenie nerek;
• Bakteryjne zapalenie prostaty;
• Epidydymo-orchitis, w szczególności spowodowane wrażliwymi szczepami Neisseria gonorrhoeae;
• Zapalenie cewki moczowej, w szczególności spowodowane wrażliwymi szczepami Neisseria gonorrhoeae;
• Powikłane infekcje dróg moczowych (z wyłączeniem zapalenia nerek).

Należy wziąć pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na norfloksacynę, na którykolwiek inny składnik tego leku lub na inne leki z grupy chinolonów. W wywiadzie występuje zapalenie ścięgien lub pęknięcie ścięgien związane z leczeniem pochodnymi chinolonu. Ciąża i okres karmienia piersią.

Lek jest również przeciwwskazany dzieciom ze względu na niewystarczające doświadczenie w stosowaniu u pacjentów z tej grupy wiekowej oraz możliwość uszkodzenia chrząstek stawowych w okresie wzrostu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne przyjmowanie probencyd nie wpływa na stężenie norfloksacyny w osoczu krwi, ale zmniejsza wydalanie leku z moczem.

Badania in vitro wykazały, że chinolony, w tym norfloksacyna, są inhibitorami izoenzymu CYP1A2. Jednoczesne przyjmowanie leku z lekami, które metabolizowane są za pomocą izoenzymu CYP1A2 (np. kofeina, klozapina, ropinirol, teofilina, tizanidyna), może prowadzić do podwyższenia stężenia tych leków i stanowić potencjalne ryzyko zwiększenia toksyczności. U pacjentów przyjmujących leki towarzyszące metabolizowane przez enzym CYP1A2 należy dokładnie obserwować i zaleca się pomiar ich stężenia w osoczu krwi.

Norfloksacyna stosowana jednoczesnie z teofiliną lub cyklosporyną zwiększa stężenie tych leków w osoczu krwi, dlatego zaleca się pomiar ich stężenia w osoczu krwi.

Jeśli rozpoczyna się lub przerywa przyjmowanie norfloksacyny, może być konieczna korekta dawki klozapiny lub ropinirolu u pacjentów, którzy już przyjmują te leki.

Nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania tizanidyny i norfloksacyny.

Chinolony, w tym norfloksacyna, mogą nasilać działanie leku przeciwkrzepliwego, takiego jak warfaryna, oraz jej pochodnych, wypierając znaczne ilości leku przeciwkrzepliwego z miejsc wiązania w albuminie osocza. Podczas leczenia norfloksacyną czas krzepnięcia krwi się wydłuża, dlatego gdy nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków, należy zmierzyć czas protrombinowy lub wykonać inne odpowiednie badania krzepnięcia.

Mleko i jogurt (płynne produkty mleczne), leki przeciwwątrobowe i sukralfat osłabiają wchłanianie leku Nolicyn. Pacjenci powinni przyjmować Nolicyn 1 godzinę przed lub 2 godziny po spożyciu produktów mlecznych.

Jednoczesne przyjmowanie norfloksacyny z lekami zawierającymi żelazo, glin, bizmut, magnez, wapń lub cynk prowadzi do powstania dużych kompleksów (chinolon – metal), które nie są wchłaniane. Pacjenci powinni przyjmować leki przeciwwątrobowe, sukralfat i leki zawierające te składniki 2 godziny po przyjęciu Nolicynu.

Jednoczesne przyjmowanie chinolonów i steroidów kortykosteroidowych może zwiększyć ryzyko wystąpienia zapalenia ścięgien lub pęknięcia ścięgien.

Zgłaszano również nasilenie działania środków przeciwdziałających cukrzycy (sulfonylomoczniki) przy ich jednoczesnym przyjmowaniu z norfloksacyną. Dlatego, jeśli te środki należy przyjmować jednoczesnie, zaleca się monitorowanie poziomu glukozy we krwi.

Jednoczesne przyjmowanie norfloksacyny z nitrofurantyną prowadzi do osłabienia działania obu leków.

Leków zawierających didanowir nie należy przyjmować razem z norfloksacyną ani w ciągu 2 godzin po jej przyjęciu, ponieważ mogą one przeszkadzać we wzajemnym wchłanianiu, powodując niskie stężenie norfloksacyny w osoczu krwi i w moczu.

Jednoczesne przyjmowanie niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NSAID) z lekiem z grupy chinolonów, w tym z norfloksacyną, zwiększa ryzyko pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i napadów konwulsyjnych. Dlatego norfloksacynę należy przyjmować ostrożnie przy jednoczesnym stosowaniu z NSAID.

Dane badań na zwierzętach wykazały, że chinolony w połączeniu z fenbufenem mogą prowadzić do napadów drgawkowych. Dlatego należy unikać jednoczesnego przyjmowania chinolonów i fenbufenu.

Norfloksacynę, tak jak inne fluorochinolony, należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki zdolne do wydłużania odcinka QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia lub III, trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Kofeina. Norfloksacyna, tak jak inne chinolony, hamuje dehydrogenację kofeiny, co może prowadzić do zmniejszenia wydalania i zwiększenia T½ kofeiny z osocza krwi. Należy to wziąć pod uwagę przy spożywaniu kawy, a także przy stosowaniu leków zawierających kofeinę (np. niektóre środki przeciwbólowe).

Hormonalne środki antykoncepcyjne. W pojedynczych przypadkach działanie przeciwwrzodowe doustnych środków antykoncepcyjnych może być zagrożone podczas leczenia z zastosowaniem antybiotyków, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu norfloksacyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zaleca się dodatkowe stosowanie nienowotworowych metod antykoncepcji.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Należy unikać stosowania norfloksacyny pacjentom, którzy wcześniej doświadczyli ciężkich działań niepożądanych po zastosowaniu chinolonów lub fluorochinolonów (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Leczenie tych pacjentów norfloksacyną należy rozpoczynać wyłącznie wtedy, gdy nie ma dostępnych alternatywnych metod leczenia, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Reakcje nadwrażliwości

Norfloksacyna może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne i anafilakto-idne), czasem już po pierwszej dawce (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Pacjentom należy zalecić natychmiastowe przerwanie leczenia w przypadku wystąpienia takich reakcji oraz skontaktowanie się z lekarzem lub z oddziałem ratunkowym, który rozpocznie odpowiednie działania ratunkowe.

Stosowanie u pacjentów z epilepsją i innymi chorobami układu nerwowego

Nolicyn należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami układu nerwowego (szczególnie z epilepsją i innymi stanami predysponującymi do wystąpienia drgawek), ponieważ rzadko, przy stosowaniu norfloksacyny, pojawiały się drgawki. Pacjentom z epilepsją lub z chorobami obniżającymi próg drgawkowy lek należy przepisać wyłącznie w przypadku nagłej potrzeby klinicznej. Norfloksacyna może prowadzić do nasilenia objawów u pacjentów z rozpoznaną lub podejrzaną chorobą psychiczną, halucynacjami i/lub niepokojem. W przypadku wystąpienia napadów drgawkowych leczenie norfloksacyną należy przerwać.

Przedłużające się, inwalidzujące i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane

U pacjentów przyjmujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od wieku i obecności czynników ryzyka, odnotowano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (kilka miesięcy lub lat), inwalidyzujących i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych, wpływających na różne układy organizmu (układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, psychiczny i narządy zmysłów).

Stosowanie norfloksacyny należy natychmiast przerwać po pojawieniu się pierwszych objawów lub oznak jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego, a pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Neuropatia obwodowa

U pacjentów przyjmujących chinolony i fluorochinolony odnotowano rzadkie przypadki sensorycznej lub sensomotorycznej polineuropatii osiowej, uszkadzającej cienkie i/lub grube osiowe włókna nerwowe, prowadzącej do wystąpienia parestezji, hipestezji, dizestezji lub osłabienia. Jeśli u pacjenta stosującego norfloksacynę pojawią się objawy neuropatii, takie jak ból, pieczenie, mrowienie, odrętwienie i/lub osłabienie, lub jeśli stwierdzono zaburzenia odczuwania dotyku, bólu, temperatury, pozycji ciała, wibracji i/lub siły motorycznej, przed kontynuacją leczenia należy poinformować lekarza, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnego stanu (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Wrażliwość na światło

Reakcje fotosensytyzacji obserwowano u pacjentów narażonych na nadmierną ekspozycję na światło słoneczne podczas przyjmowania niektórych leków tej grupy.

Podczas leczenia pacjentom zaleca się unikanie przebywania na słońcu. W przypadku wystąpienia reakcji fotosensytyzacji leczenie należy przerwać.

Zaburzenia wzroku

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń wzroku należy natychmiast skonsultować się z okulistą.

Zapalenie ścięgna i pęknięcie ścięgna

Norfloksacyny nie należy stosować pacjentom z obecnym lub wcześniejszym urazem, zapaleniem lub pęknięciem ścięgna Achillesa. Stosowanie norfloksacyny, podobnie jak innych chinolonów, może prowadzić do wystąpienia sporadycznych przypadków zapalenia ścięgna i/lub pęknięcia ścięgna (szczególnie ścięgna Achillesa), czasem dwustronnego, już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia, a czasem nawet kilka miesięcy po jego zakończeniu. Ryzyko rozwoju zapalenia ścięgna i pęknięcia ścięgna jest większe u pacjentów starszych, pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, pacjentów z przeszczepionymi narządami oraz pacjentów leczonych kortykosteroidami. Przy pierwszych objawach zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, zaczerwienienie) leczenie norfloksacyną należy przerwać i rozważyć leczenie alternatywne. Konieczne jest odpowiednie leczenie uszkodzonej kończyny (np. unieruchomienie), a także konsultacja z lekarzem.

W przypadku podejrzenia zapalenia ścięgna lub jego pęknięcia leczenie norfloksacyną należy przerwać.

Należy unikać dużych obciążeń fizycznych podczas leczenia i bezpośrednio po jego zakończeniu.

Stosowanie u pacjentów z miastenią gravis

Chinolony, w tym norfloksacyna, mogą nasilać objawy miastenii gravis i powodować zagrożenie życia ze względu na osłabienie mięśni oddechowych. Dlatego chinolony, w tym norfloksacyna, należy stosować z ostrożnością u pacjentów z miastenią gravis (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zmiany poziomu glukozy we krwi

Podczas stosowania wszystkich chinolonów zgłaszano przypadki zaburzeń poziomu glukozy we krwi, w tym hipoglikemii i hiper- glikemii, które występowały głównie u pacjentów z cukrzycą leczonych lekami obniżającymi poziom glukozy (np. glibenklamidem) lub insuliną. Znane są przypadki hipoglikemicznego śpiączki. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne monitorowanie poziomu glukozy we krwi (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Deficyt glukozo-6-fosforan dehydrogenazy

W rzadkich przypadkach u pacjentów z ukrytym lub stwierdzonym zaburzeniem aktywności glukozo-6-fosforan dehydrogenazy, przyjmujących leki przeciwbakteryjne z grupy chinolonów, w tym norfloksacynę, wystąpiły reakcje hemolityczne (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia serca

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu fluorochinolonów, w tym norfloksacyny, u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia interwału QT, takimi jak:

• wrodzony zespół wydłużonego interwału QT;
• jednoczesne stosowanie leków wydłużających interwał QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe, makrolidy, leki przeciwpadaczkowe);
• niekorygowany dysbalans elektrolitowy (np. hipokaliemia, hipomagnezemia);
• choroby układu sercowo-naczyniowego (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia).

Pacjenci starsi i kobiety są bardziej wrażliwi na leki wydłużające interwał QT. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu fluorochinolonów, w tym norfloksacyny, u tych grup pacjentów (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”, „Sposób dawkowania i dawka”, „Działania niepożądane” oraz „Przedawkowanie”).

Niektóre chinolony, w tym norfloksacyna, należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących cyzapryd, erytromycynę, leki przeciwpadaczkowe, trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe lub u których w wywiadzie osobistym lub rodzinnym występuje wydłużenie interwału QT.

Aneurysma aorty i rozwarstwienie aorty oraz regurgitacja/niewydolność zastawek serca.

Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko aneurysmy aorty i rozwarstwienia aorty, a także ryzyko regurgitacji aorty i zastawki mitralnej, szczególnie u pacjentów starszych po przyjmowaniu fluorochinolonów. U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki aneurysmy aorty i rozwarstwienia aorty, towarzyszące pęknięciom aorty (w tym przypadki śmiertelne), oraz regurgitację/niewydolność dowolnej zastawki serca (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i rozważeniu innych metod terapii u pacjentów z aneurysmą aorty lub wrodzonymi wadami zastawek serca w wywiadzie rodzinnym, u pacjentów, u których wcześniej zdiagnozowano aneurysmę aorty i/lub rozwarstwienie aorty, u pacjentów z chorobą zastawek serca lub w obecności innych czynników ryzyka:

• aneurysmy aorty i/lub rozwarstwienie aorty oraz regurgitacja/niewydolność zastawek serca: choroby tkanki łącznej, np. zespół Marfana, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów;
• aneurysmy i rozwarstwienie aorty: zaburzenia naczyniowe, takie jak tętniak Takayasu, tętniak giantocellularny, miażdżyca, zespół Sjögrena;
• regurgitacja/niewydolność zastawek serca: bakteryjne zapalenie wsierdzia.

Ryzyko rozwoju aneurysmy i rozwarstwienia aorty, a także jej pęknięcia, jest zwiększone u pacjentów jednoczenie leczonych kortykosteroidami doustnymi.

W przypadku nagłego bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców pacjentom należy zalecić natychmiastową konsultację lekarską.

Pacjentom należy zalecić natychmiastową pomoc medyczną w przypadku wystąpienia ostrej duszności, nowego napadu przyspieszonego rytmu serca lub rozwoju obrzęku brzucha lub kończyn dolnych.

Stosowanie u niewydolności nerek

Przy stosowaniu norfloksacyny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka (patrz sekcja „Sposób dawkowania i dawka”). Stężenie norfloksacyny w moczu może być obniżone u chorych z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek, ponieważ norfloksacyna jest głównie wydalana przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkę należy odpowiednio skorygować.

Kryształomocz

W przypadku długotrwałego leczenia należy monitorować pacjenta pod kątem wystąpienia kryształomoczu. Mimo że kryształomocz nie jest oczekiwany przy normalnych warunkach i dawkowaniu 400 mg 2 razy dziennie, nie należy przekraczać zalecanej dawki. Pacjent powinien spożywać wystarczającą ilość płynów, aby zapewnić odpowiednie nawodnienie i adekwatną funkcję wydzielniczą nerek.

Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym norfloksacyny, zgłaszano przypadki wystąpienia kolitu pseudomembranaceusznego, który może wahać się od łagodnego do zagrożonego życia. Dlatego u pacjentów, u których po zastosowaniu leku przeciwbakteryjnego pojawiła się biegunka, ważne jest przeprowadzenie diagnostyki w celu wykluczenia tej choroby. Badania wskazują, że toksyny produkowane przez Clostridium difficile są przyczyną kolitu związanego z antybiotykiem.

Jeśli podejrzewa się lub potwierdza biegunkę związaną z antybiotykiem, należy przerwać stosowanie antybiotyku nieprzeciwdziałającego Clostridium difficile. Należy odpowiednio monitorować poziom płynów, elektrolitów, białka, leczyć Clostridium difficile antybiotykami (np. wancomycyna 4 x 250 mg doustnie) oraz przeprowadzić ocenę chirurgiczną w zależności od stanu klinicznego. Leki hamujące perystaltykę jelit są przeciwwskazane.

Cholesteryczny zapalenie wątroby

Podczas leczenia norfloksacyną zgłaszano przypadki cholesterycznego zapalenia wątroby. Pacjentom zaleca się przerwanie leczenia i skonsultowanie się z lekarzem, jeśli pojawią się objawy choroby wątroby, takie jak brak apetytu, żółtaczka, ciemny mocz, świąd lub ból brzucha przy ucisku.

Norfloksacynę należy przyjmować 2 godziny przed lub 4 godziny po zastosowaniu leków wapnia, poliwitamin zawierających wapń, pożywki doustnej oraz produktów mlecznych.

Ostrzeżenia dotyczące nieczynnych składników

Nolicyn zawiera barwnik „Żółty zachód FCF” (E 110), który może powodować reakcje alergiczne.

Zawartość sodu

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza praktycznie brak sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek jest przeciwwskazany w czasie ciąży.

Karmienie piersią należy przerwać podczas leczenia lekiem.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Chinolony mogą, choć rzadko, powodować drgawki, dlatego nie powinny być stosowane u pacjentów z wywiadem drgawek.

Działania niepożądane Nolicynu, takie jak ból głowy i zawroty głowy, występują bardzo rzadko, ale mogą zmniejszać czujność, szczególnie przy jednoczesnym spożyciu alkoholu.

Podczas leczenia lekiem należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami do czasu ustalenia reakcji na leczenie.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletki można przyjmować przed lub po posiłku, popijając płynem.

* W badaniach z udziałem ponad 600 pacjentów wykazano skuteczność i dobre tolerowanie norfloksacyny po trzydniowym leczeniu niepowikłanych infekcji dróg moczowych.

** Jeśli w ciągu pierwszych 4 tygodni leczenia osiągnięte zostanie odpowiednie podostrzenie infekcji, dawkę norfloksacyny można zmniejszyć do 400 mg na dobę.

Podczas leczenia należy utrzymywać prawidłowy diurezę.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min, zaleca się zmniejszenie dawki. Można wówczas dwukrotnie zmniejszyć dawkę pojedynczą lub dwukrotnie wydłużyć odstępy między dawkami.

Dla pacjentów poddawanych hemodializie, pod warunkiem utrzymania diurezy, zaleca się również dwukrotne zmniejszenie dawki w porównaniu z dawką standardową.

Pacjentom poddawanym długotrwałej ambulatoryjnej dializie otnierznej z utrzymaniem diurezy można podawać taką samą dawkę, jak pacjentom z prawidłową funkcją nerek.

Pacjenci w wieku podeszłym

Badania farmakokinetyczne nie wykazały istotnych różnic w porównaniu z parametrami uzyskanymi u młodszych pacjentów, z wyjątkiem nieznacznego wydłużenia okresu półtrwania. W przypadku braku zaburzeń czynności wątroby nie ma potrzeby modyfikacji dawki. W niektórych badaniach klinicznych wykazano, że norfloksacyna jest dobrze tolerowana przez tych pacjentów.

Dzieci.

Lek jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawy: przedawkowanie może powodować głównie nudności, wymioty, biegunkę, a w cięższych przypadkach – zawroty głowy, zmęczenie, dezorientację i drgawki.

Leczenie: w przypadku przedawkowania należy przeprowadzić przemywanie żołądka, dokładne obserwowanie pacjenta oraz, w razie potrzeby, leczenie objawowe.

Dla zapewnienia odpowiedniego diurezu bardzo ważne jest aktywne nawadnianie.

W przypadku przedawkowania leczenie powinno być objawowe. Należy prowadzić monitorowanie EKG ze względu na możliwość wydłużenia odcinka QT.

Efekty uboczne.

Ogólna częstość występowania działań niepożądanych związanych z przyjmowaniem leku, o których donoszono podczas badań klinicznych, wynosiła około 3%.

Najczęstsze działania niepożądane to reakcje psychoneurologiczne, skórne oraz przewodu pokarmowego, w tym nudności, ból głowy, zawroty głowy, wysypka, zgaga, ból/spazmy brzucha oraz biegunka.

Rzadziej donoszono o innych działaniach niepożądanych, takich jak utrata apetytu, zaburzenia snu, depresja, niepokój/nerwowość, drażliwość, euforia, dezorientacja, halucynacje, szum w uszach oraz epifora.

Podczas badań klinicznych obserwowano następujące działania niepożądane: leukopenia, podwyższenie poziomu ALAT (SGPT), ASAT (SGOT), eozynofilia, neutropenia, trombocytopenia.

Podczas szerszego stosowania leku donoszono o dodatkowych działaniach niepożądanych.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje nadwrażliwości (naczyniówka), obrzęk naczynioruchowy, duszność, zapalenie naczyń, artretyzm, mięśniaki, artretyzm oraz zapalenie śródmiąższowe nerek, anafilaksja.

Ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. anafilaksja). W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać leczenie norfloksacyną i podjąć odpowiednie środki ratunkowe (np. podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, sympatykomimetyków, w razie potrzeby — sztuczna wentylacja płuc).

Zaburzenia psychiczne**: zmiany nastroju, dezorientacja, strach (uczucie niepokoju), halucynacje, depresja, niepokój, drażliwość, euforia, dezorientacja, zaburzenia psychiczne oraz reakcje psychotyczne.

Ze strony metabolizmu i odżywiania: hipoglikemiczna koma (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: reakcje skórne, toksyczny nekroza nabłonka (zespół Lyella), egzfoliatywny zapalenie skóry, wielopostaciowa czerwień (zespół Stevensa-Johnsona), reakcje fotouczulenia (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”), swędzenie, egzantema, wysypka.

Ze strony przewodu pokarmowego: anoreksja, utrata apetytu, wymioty, ból i spazmy brzucha, zgaga, nudności, biegunka, kolit pseudobłoniasty, zapalenie trzustki.

W przypadku wystąpienia kolitu pseudobłoniastego lekarz powinien rozważyć przerwanie leczenia norfloksacyną i natychmiast rozpocząć odpowiednie leczenie działania niepożądanego (np. stosowanie odpowiednich antybiotyków/chimioterapeutyków, których skuteczność została klinicznie potwierdzona). Nie należy stosować leków hamujących perystaltykę.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: zapalenie wątroby cholestotyczne, żółtaczka, w tym żółtaczka cholestotyczna oraz podwyższone wskaźniki funkcji wątroby.

Ze strony układu kostno-szkieletowego i tkanek łącznych**: rabdomioliza, tendinitis (zapalenie ścięgna Achillesa), tendosynowitis, ból mięśni i/lub stawów, zapalenie stawów, pęknięcie ścięgna (np. ścięgna Achillesa), zazwyczaj w połączeniu z innymi szkodliwymi czynnikami, możliwe nasilenie ciężkiej miastenii (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”), podwyższenie poziomu kreatyninokinazy (CK).

Ze strony układu nerwowego**: polineuropatia, w tym zespół Guillaina-Barré, drgawki, zacienienie świadomości (napady epilopatyczne), parestezje, hipozestezja, zaburzenia psychiczne, w tym reakcje psychotyczne, konwulsje, drżenie, mioklonia, omdlenie, senność, bezsenność, zaburzenia snu, zmiana nastroju, dezorientacja, ból głowy, zawroty głowy.

Wystąpienie napadów epilopatycznych. W takich przypadkach należy podjąć standardowe środki ratunkowe (np. utrzymanie drożności dróg oddechowych, podanie leków przeciwdrgawkowych, w szczególności diazepamu lub barbituranów).

Ze strony układu krwi i chłonnego: agranulocytoza, obniżenie hematokrytu, neutropenia, trombocytopenia, wydłużenie czasu protrombinowego, anemia hemolityczna*.

Ze strony nerek i układu moczowego: niewydolność nerek, krystaluria, kłębuszkowe zapalenie nerek, dyzuria, poliuria, albuminuria, krwawienia z cewki moczowej, hiperkreatyninemia.

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: kandydoza pochwy.

Ze strony narządów wzroku**: zaburzenia widzenia, zwiększone łzawienie.

Ze strony narządów słuchu i przedsionka**: szum w uszach, utrata słuchu.

Ogólne zaburzenia i stan miejsca podania**: dysgezja, zwiększona zmęczalność.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego***: tachykardia, hipotensja, wydłużenie odcinka QT oraz arytmia komorowa (w tym torsade de pointes) może występować przy przyjmowaniu niektórych leków z grupy chinolonów, w tym norfloksacyny.

Arytmia komorowa i polimorficzna tachykardia komorowa typu torsade de pointes (głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odcinka QT), wydłużenie odcinka QT w EKG (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Przedawkowanie”).

Ze strony naczyń***: plamki posocznicze, krwotoczne pęcherze, grudki tworzące strupy (zapalenie naczyń).

Badania: podwyższenie poziomu fosfatazy alkalicznej, transaminaz, dehydrogenazy mlekowej, poziomu kreatyniny w moczu i krwi, obniżenie poziomu hematokrytu, leukopenia.

Fluorochinolony mogą powodować wystąpienie zapalenia ścięgien lub pęknięcie ścięgien, ale zdarza się to bardzo rzadko i zazwyczaj w połączeniu z innymi szkodliwymi czynnikami.

W przypadku długotrwałej biegunki może wystąpić kolit pseudobłoniasty, choć bardzo rzadko jest on związany z leczeniem norfloksacyną.

Fotouczulenie obserwowano u pacjentów, którzy podczas długotrwałej terapii lekami podobnymi do chinolonów spędzali dużo czasu na słońcu lub w solarium [reakcje fototoksyczne, fotosensybilizacja z powstawaniem pęcherzy, zaczerwienieniem, obrzękiem i zmianą koloru] (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy przerwać leczenie.

„Opis poszczególnych działań niepożądanych”

* Czasami stwierdzana anemia związana z niedoborem glukozo-6-fosforan dehydrogenazy

**Podczas stosowania chinolonów i fluorochinolonów donoszono o bardzo rzadkich przypadkach trwałej (kilka miesięcy lub lat) niepełnosprawności oraz potencjalnie nieodwracalnych poważnych działań niepożądanych, które czasem obejmowały kilka układów narządów i narządy zmysłów (w tym takie reakcje jak zapalenie ścięgien, pęknięcie ścięgna, artretyzm, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatia związana z parestezjami), zmęczenie, objawy psychiatryczne (w tym zaburzenia snu, depresja), zaburzenia pamięci oraz pogorszenie słuchu, wzroku, smaku i węchu), niezależnie od obecności lub braku czynników ryzyka, a także obejmujących niepokój, myśli samobójcze, ataki paniki, neuralgię i zaburzenia koncentracji jako potencjalne aspekty długotrwałych i niepełnosprawiających działań niepożądanych wywołanych przez fluorochinolony. (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

***U pacjentów przyjmujących fluorochinolony obserwowano przypadki tętniaka aorty i rozwarstwienie aorty, towarzyszone pęknięciem aorty (w tym przypadki śmiertelne), oraz o regurgitację/niewydolność dowolnej z zastawek serca (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Termin ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 10 tabletek w blisterze; 1 lub 2 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria sprzedaży. Na receptę.

Producent.

KRKA, d.d., Ново место/ KRKA, d.d., Novo mesto.

Miejsce pochodzenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia/ Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenia.