Nitrosorbid

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ stosowania leku NITROSORBID (NITROSORBID)

SkÅ ad:

substancja czynna: nitrogliceryna;

1 tabletka zawiera dinetryn izosorbidu w postaci rozcieÅ niczonej dinetryny izosorbidu (w przeliczeniu na 100% i suchÄ substancjÄ ) – 10 mg;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, crospovidon, stearyna wapÅ iowa.

PostaÄ leku. Tabletki.

GÅ ówne fizyko-chemiczne wÅ asnoÅ ci: tabletki o ksztaÅ cie okrÄ gÅ ym, z powierzchniÄ pÅ askÄ i Å czÄ szonymi brzegami, biaÅ e.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Leki rozszerzajÄ ce naczynia stosowane w kardiologii. Dinetryna izosorbidu. Kod ATC C01D A08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Izosorbidu dinitrat – jeden z głównych leków przeciwdławiczych z grupy nitratów organicznych, rozszerzający naczynia obwodowe, działający głównie na naczynia żylne.

Podobnie jak wszystkie nitraty organiczne, izosorbidu dinitrat działa jako donator tlenku azotu (NO). NO prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich naczyń (głównie żył i tętnic systemowych) poprzez stymulację guanyloocyklazy i dalszy wzrost stężenia cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP) wewnątrzkomórkowego. W efekcie stymulowana jest kinaza białkowa zależna od cGMP i zmienia się fosforylacja różnych białek w komórkach mięśni gładkich. Powoduje to defosforylację lekkich łańcuchów miozyny i obniżenie kurczliwości.

Działanie izosorbidu dinitratu związane jest ze zmniejszeniem zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen poprzez zmniejszenie obciążenia wstępnego (rozширzenie żył obwodowych i zmniejszenie dopływu krwi do prawego przedsionka) oraz obciążenia następczego (zmniejszenie ogólnego oporu obwodowego), a także bezpośrednie działanie rozszerzające naczynia wieńcowe. Izosorbidu dinitrat sprzyja przerynżutowi obiegu wieńcowego do obszarów o obniżonym ukrwieniu. Zwiększa tolerancję na obciążenia fizyczne u pacjentów z chorobą wieńcową i dławicą.

Stosowanie izosorbidu dinitratu poprawia perfuzję wieńcową bez rozwoju „zjawiska okradania”. Wykazuje działanie przeciwciśnieniowe. W ciężkich postaciach niewydolności serca, dzięki obniżeniu napięcia obwodowych naczyń żylnych, lek zmniejsza obciążenie serca, ciśnienie w naczyniach małego obiegu krwi i duszność.

Farmakokinetyka.

Biodostępność po podaniu doustnym wynosi 22% (efekt pierwszego przejścia przez wątrobę). Początek działania pojawia się po 15–40 minutach, maksymalny efekt rozwija się po 1,5–2 godzinach, całkowity czas działania – 4–6 godzin i dłużej. Metabolizowany jest w wątrobie. Okres półtrwania – 4 godziny, może się wydłużać przy stosowaniu dawkowym. Wydalany jest z moczem niemal całkowicie w postaci metabolitów.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

• Zapobieganie i leczenie napadów dławicy piersiowej, w tym powypostinfarktowej.
• Leczenie przewlekłej niewydolności serca w połączeniu z glikozydami naparstnicy i diuretykami.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na izosorbidy dinitrat, inne nitraty lub którykolwiek składnik preparatu;
• podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe (w tym przy urazach głowy, udarze mózgu krwotocznym), ponieważ rozszerzanie żył może prowadzić do dalszego wzrostu ciśnienia;
• wyrażona hipotensja tętnicza (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg), krwawienia, hipowolemia (izosorbidy dinitrat, zmniejszając przypływ żylny, może sprowokować omdlenie);
• ostra niewydolność krążenia (wstrząs, kolaps naczyniowy);
• wstrząs kardiogenny (jeśli nie są podejmowane odpowiednie działania w celu utrzymania wystarczającego poziomu ciśnienia końcowo-diastolowego);
• dławica piersiowa spowodowana przerostową kardiomiopatią obturacyjną;
• tamponada serca, zwężenie aorty, zwężenie zastawki mitralnej, zapalenie osierdzia typu zaciskającego;
• ostry zawał mięśnia sercowego;
• pierwotne choroby płuc (ze względu na ryzyko wystąpienia hipoksemii, które może być spowodowane przepływem krwi do stref hipewentylacji), toksyczny obrzęk płuc, serce płucne;
• ciężka anemia;
• jaskra zamkniętociśnieniowa;
• ciężkie zaburzenia funkcji wątroby i/lub nerek, nadczynność tarczycy;
• jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Inhibitory fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil, wardenafil) − podczas stosowania izosorbidy dinitratu jest przeciwwskazane leczenie dysfunkcji erektilnej tymi lekami, ponieważ istnieje potencjalne niebezpieczeństwo niekontrolowanej hipotensji oraz niebezpiecznych dla życia powikłań sercowo-naczyniowych. W razie potrzeby inhibitory fosfodiesterazy należy przyjmować nie wcześniej niż po upływie 72 godzin od przyjęcia nitratów.

Alkohol − możliwe ciężkie reakcje typu disulfiramu z alkoholem, w tym ciężka hipotensja, kolaps.

Leki obniżające ciśnienie (np. beta-blokery, inhibitory ACE, antagoniści wapnia, leki rozszerzające naczynia), fenotiazyny, inne nitraty/nitryty, chinidyna, prokainamid, cykliczne leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO, analgetyki narkotyczne − wzmacnianie działania hipotensyjnego izosorbidy dinitratu, możliwe wystąpienie kolapsu ortostatycznego.

Disopyramid − możliwe zmniejszenie skuteczności izosorbidy dinitratu.

Dihydroergotamina − stężenie dihydroergotaminy we krwi może wzrastać, co prowadzi do nasilenia jej działania hipertensyjnego.

Noradrenalina, acetylocholina, histamina − osłabienie ich działania przy stosowaniu z nitratami, ponieważ izosorbidy dinitrat może być ich fizjologicznym antagonistą.

Leki sympatomietyczne (w tym adrenalina, efedryna, noradrenalina, naftyzyna, mezaton, izadryna) − możliwe zmniejszenie działania przeciwdławicowego nitratów.

Heparina − możliwe zmniejszenie jej działania przeciwzakrzepowego.

Hydralazyna − poprawia się frakcja wyrzutowa serca w niewydolności serca przy stosowaniu łączonego z izosorbidy dinitratem.

Leki mioptyczne − izosorbidy dinitrat zmniejsza ich skuteczność.

Atropina i inne leki o działaniu M-cholinolitycznym (np. etacizyna, etmozyna) − możliwe zmniejszenie działania rozszerzającego naczynia izosorbidy dinitratu oraz podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Dawcy grup sulfhydrylowych (kapoten, acetylocysteina, unithiol) odnawiają zmniejszoną wrażliwość na lek.

Sapropteryna (tetrahydrobiopteryna, BH4) – kofaktor syntetazy tlenku azotu. Z ostrożnością należy stosować leki zawierające sapropterynę z dowolnymi lekami wywierającymi działanie wazodylatacyjne poprzez metabolizm tlenku azotu lub zawierające w składzie donory tlenku azotu (w tym nitrogliceryna (GTN), izosorbidy dinitrat (ISDN), izosorbidy mononitrat).

Szczególne wskazania.

Nie stosować leku do łagodzenia napadów dławicy piersiowej.

Opisano przypadki rozwoju tolerancji oraz tolerancji krzyżowej do innych nitratów podczas stosowania leku. Aby zapobiec zmniejszeniu się lub utracie efektu, należy unikać długotrwałego przyjmowania dużych dawek. W przypadku wystąpienia tolerancji „nitratowej” zaleca się odstawienie Nitrosorbida na 24–48 godzin lub po 3–6 tygodniach regularnego przyjmowania zrobić przerwę trwającą 3–5 dni, zastępując w tym czasie Nitrosorbid innymi lekami przeciwdławicowymi. Pacjentów należy uprzedzić, że działanie przeciwdławicowe dininitratu izosorbidu ściśle zależy od schematu dawkowania, dlatego należy dokładnie przestrzegać zaleconego trybu dawkowania.

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom skłonnym do reakcji ortostatycznych, z niedoczynnością tarczycy, hipotermią, niedożywieniem oraz osobom starszym z uwagi na zmiany związane z wiekiem w funkcji wątroby, nerek i serca, choroby współistniejące oraz przyjmowanie innych leków.

Podczas leczenia, szczególnie przy stopniowym zwiększaniu dawki, konieczna jest kontrola ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca.

Nitrosorbid należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawkę.

Aby zapobiec hipotensji tętniczej oraz bólowi głowy spowodowanemu nitratami, leczenie należy rozpocząć od dawki minimalnej. Możliwe jest stosowanie aspiryny i/lub acetaminofenu w celu złagodzenia bólu głowy wywołanego przez dininitrat izosorbidu bez negatywnego wpływu na działanie przeciwdławicowe dininitratu izosorbidu.

Leczenie lekiem może powodować rozwój reakcji ortostatycznych, które częściej występują przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub innych leków rozszerzających naczynia.

Podczas leczenia Nitrosorbidem należy wstrzymać się od spożycia alkoholu.

U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozy-6-fosforanowej możliwe jest wystąpienie ostrego hemolizmu (fawizmu) po zastosowaniu dininitratu izosorbidu.

Przyjmowanie dininitratu izosorbidu może wpływać na wyniki kolorymetrycznego oznaczania cholesterolu.

Pacjentów, którzy otrzymują leczenie поддерживающее lekiem, należy poinformować, że nie mogą przyjmować leków zawierających inhibitory fosfodiesterazy (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) ze względu na ryzyko wystąpienia niekontrolowanej hipotensji.

U pacjentów z pierwotnie zamkniętym kątem jaskry możliwe jest zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Lek zawiera laktozę, dlatego jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi stanami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktoazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania dininitratu izosorbidu w okresie ciąży są niewystarczające. W I trymestrze ciąży stosowanie Nitrosorbida jest przeciwwskazane. W II i III trymestrze ciąży lek należy stosować tylko po uwzględnieniu stosunku oczekiwana korzyść dla matki/potencjalne ryzyko dla płodu.

W razie konieczności stosowania leku w okresie karmienia piersią należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność sterowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Należy wstrzymać się od prowadzenia samochodu lub obsługi innych maszyn, dopóki nie zostanie ustalona indywidualna reakcja na lek, biorąc pod uwagę możliwość wystąpienia podczas leczenia obniżenia zdolności koncentracji uwagi oraz spowolnienia reakcji psychomotorycznych, zawrotów głowy, zaburzeń widzenia.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie i długość terapii lekarz określa indywidualnie.

Stosować dorosłym doustnie po 10–20 mg 3–4 razy na dobę, 30 minut przed jedzeniem, nie żuć, popijając wystarczającą ilością płynu. W przypadku niewystarczającej skuteczności leczenia możliwe jest stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnej – 120 mg na dobę.

U pacjentów z obturacyjnym niewydolnością serca do ustalenia indywidualnego dawkowania istotne znaczenie ma monitorowanie hemodynamiki.

Interwał między dawkami leku powinien wynosić co najmniej 4 godziny.

Pacjenci w podeszłym wieku: dawkę można obniżyć, szczególnie przy zaburzeniach funkcji nerek i/lub wątroby.

Dzieci.

Brak doświadczeń w stosowaniu u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawy: obniżenie ciśnienia tętniczego, bladość, nasilone pocenie się, słabe napełnienie tętna, zawroty głowy, ból głowy, hipotensja ortostatyczna, osłabienie, tachykardia odruchowa, hipertermia, nudności, wymioty, biegunka. Ponieważ podczas biotransformacji izosorbidydu dinityratu uwalniają się jony nitrytowe, nie można wykluczyć możliwości rozwoju metahemoglobinemii z cyjanozą, kolejnym tachypne, uczuciem niepokoju, utratą przytomności, zatrzymaniem serca.

Przy nadmiernych dawkach możliwe jest zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego z pojawieniem się objawów mózgowych, w tym drgawek.

Leczenie: przy hipotensji tętniczej pacjentowi należy nadać pozycję poziomą z podniesionymi kończynami dolnymi, zapewnić dopływ tlenu. Jeśli ciśnienie tętnicze nie normalizuje się, należy przeprowadzić korektę objętości krwi krążącej, w ciężkich przypadkach wskazane jest podawanie dopaminy oraz sympatykomimetyków. Stosowanie adrenaliny (epinefryny) jest przeciwwskazane. W przypadku metahemoglobinemii, w zależności od ciężkości stanu, można stosować antydoty: witaminę C (1 g doustnie), błękit metylenowy (do 50 ml 1 % roztworu dożylne), błękit toluidynowy (początkowo 2–4 mg/kg masy ciała dożylne, następnie – w zależności od ciężkości stanu), a także terapię tlenową, hemodializę, terapię przetoczeniową. W przypadku objawów zatrzymania oddychania lub krążenia należy niezwłocznie zastosować środki resuscytacyjne.

Efekty uboczne.

Układ odpornościowy: alergiczne reakcje skórne (w tym świąd, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), rozszerzenie naczyń skóry, w tym zaczerwienienie twarzy i tułowia, uczucie gorąca, potliwość, napływy gorąca; egfoliatywny zapalenie skóry/zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quincka.

Układ sercowo-naczyniowy: hipotensja tętnicza i/lub ortostatyczna z odruchową tachykardią, objawową kołatania serca oraz objawami niedokrwienia mózgu (w tym senność, zawroty głowy, osłabienie, nieostrość wzroku) najczęściej na początku leczenia i przy zwiększaniu dawki; obrzęki obwodowe, zwykle u pacjentów z niewydolnością lewej komory; nasilenie/większa częstotliwość napadów dławicy bolesnej związane ze spadkiem ciśnienia tętniczego, bladość skóry; kolaps związany z bradykardią, zaburzeniami rytmu serca i stanem synkopalnym; alveolarne niedowentylacja prowadząca do hipoksemii i ryzyka rozwoju hipoksji/infarktu mięśnia sercowego u pacjentów z chorobą wieńcową.

Układ pokarmowy: nudności, wymioty, zgaga, zaparcia, uczucie lekkiego pieczenia języka, suchość w ustach.

Układ nerwowy: ból głowy („ból głowy nitratowy”) na początku leczenia, który zazwyczaj stopniowo ustępuje/znika przy dalszym stosowaniu leku, ale może być silny i trwały; krwawienie do przysadki u pacjentów z niezdiagnozowanym guzem przysadki.

Krew i układ chłonny: reakcje hematologiczne, w tym metemoglobinemia, przypadki hemolitycznej anemii indukowanej przez dinitrat izosorbidy u pacjenta z współistniejącą niedoborem glukozo-6-fosforanodwodorem dehydrogenazy.

Oczy: nieostrość widzenia; jaskra zamkniętostanowa; przypadki halucynacji wzrokowych; zwężenie pola widzenia.

Inne: opisano przypadki rozwoju tolerancji na dinitrat izosorbidy, a także tolerancji krzyżowej w stosunku do innych nitratów. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek i/lub skrócenie odstępu między dawkami może prowadzić do osłabienia lub nawet utraty działania leku. Opisano przypadki istotnego wzrostu stężenia reniny i aldosteronu w osoczu, powiązanego ze zmniejszeniem szybkości filtracji kłębuszkowej i klirensu osmotycznie wolnej wody u chorych na marskość wątroby, szczególnie z wodobrzuszem.

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, z dala od ognia.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrze, po 4 blistery w opakowaniu.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

Spółka Akcyjna Publiczna „Ośrodek Naukowo-Warsztatowy „Borszczagiwski Zakład Chemiczno-Farmaceutyczny”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 03134, miasto Kijów, ul. Myru, 17.