Nimodypina

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ stosowania leku NIMODYPI NA (nimodypina)

SkÅ ad:

substancja czynna: nimodypina;

1 tabletka zawiera 30 mg nimodypiny (przeliczonÄ na suchÄ substancjÄ 100 %);

substancje pomocnicze: powidon, celuloza mikrokrysztaÅ‚owa, skrobiÄ kukurydzianÄ, laktozÄ jednowodnÄ, krosppowidon, stearynian magnezu; powÅÅ ka filmowa (hydroksypropylohometyloceluloza, kopowidon, glikol polietylenowy, trójglicerydy ÅÅ cuchaÅšredniego, polidekstroza, dwutlenek tytanu (E171), tlenek żelaza czerwony (E172), tlenek żelaza żółty (E172)).

PostaÄ leku. Tabletki powlekane.

GÅÅ wne wÅÅ ciwoÅšci fizykochemiczne: tabletki powlekane, żółte, o powierzchni dwuwypukÅ‚ej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Selektywne blokery kanałów wapniowych dziaÅ‚ajÄ ce przede wszystkim na naczynia. Kod ATC C08CA06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Nimodypina – selektywny bloker wapniowych kanałów typu L, ograniczający transbłonowe przechodzenie jonów wapnia. Lek wykazuje działanie naczyniorozszerzające, głównie na naczynia mózgu. Działanie przeciwdrgawkowe wynika z wpływu na mięśnie gładkie naczyń. Zapobiega i łagodzi skurcze naczyń wywołane działaniem zwężającym serotoniny, prostaglandyn, histaminy. Nimodypina zwiększa perfuzję w uszkodzonych odcinkach mózgu spowodowaną zaburzeniem ukrwienia, szczególnie po krwotokach podpajęczynówkowych. Działanie terapeutyczne leku przejawia się zmniejszeniem nasilenia objawów neurologicznych spowodowanych niedokrwieniem mózgu. Lek stabilizuje funkcjonalny stan neuronów mózgowych. Nimodypina istotnie nie wpływa na ogólnoustrojowe ciśnienie tętnicze. Właściwości przeciwniedokrwienne wynikają z działania rozszerzającego na naczynia wieńcowe.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym z przewodu pokarmowego wchłania się 50% nimodypiny. Już po 10–15 minutach po przyjęciu leku nimodypina i jej metabolity pojawiają się we krwi. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest w ciągu godziny i wynosi średnio 31 mg/ml. Biodostępność leku jest niska, co wynika z intensywnego metabolizmu przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Nimodypina dobrze przenika przez barierę krew–mózg (BBB) i występuje w płynie mózgowo-rdzeniowym w stężeniu stanowiącym około 0,5% stężenia leku we krwi. Możliwe jest przenikanie nimodypiny przez łożysko oraz wydzielanie jej z mlekiem matki.

Stopień wiązania nimodypiny z białkami osocza krwi wynosi 97–99%. Nimodypina wydalana jest w postaci nieaktywnych metabolitów (50% – przez nerki, 30% – z żółcią).

Wczesny okres półtrwania eliminacji nimodypiny wynosi 1–2 godziny, a końcowy – 8–9 godzin.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Profilaktyka i leczenie zaburzeń neurologicznych spowodowanych wazospazmem naczyń mózgowych po krwotoku podpajęczynówkowym spowodowanym pęknięciem aneurysmy.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość indywidualna na nimodypynę i inne składniki leku;
• stosowanie w trakcie i przez miesiąc po zawałach mięśnia sercowego oraz epizodach niestabilnej dławicy piersiowej;
• stosowanie w połączeniu z ryfampicyną oraz lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, ponieważ skuteczność nimodypiny znacząco zmniejsza się przy jednoczesnym przyjmowaniu tych leków.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Leki wpływające na metabolizm lub klirens nimodypiny

Nimodypina metabolizowana jest przez układ CYP3A4, zlokalizowany w błonie śluzowej jelita i w wątrobie. Dlatego leki wpływające na ten układ enzymatyczny mogą zmieniać metabolizm wstępnego lub klirens nimodypiny (przy doustnym stosowaniu).

Przy jednoczesnym stosowaniu tabletek nimodypiny z poniższymi lekami należy wziąć pod uwagę stopień oraz czas trwania interakcji.

Fluoksetyna (inhibitor układu CYP3A4): wzrost stężenia nimodypiny w osoczu krwi w stanie stacjonarnym o około 50% u pacjentów w podeszłym wieku oraz znaczne obniżenie stężenia fluoksetyny w osoczu, podczas gdy stężenie jej aktywnego metabolitu norfluoksetyny nie zmienia się.

Nortryptylina: długotrwałe stosowanie razem z nimodypiną prowadzi do nieznacznego obniżenia stężenia nimodypiny w osoczu krwi w stanie stacjonarnym; stężenie nortryptyliny pozostaje bez zmian. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest ustalone.

Ryfampicyna: na podstawie doświadczeń z zastosowania innych antagonistów kanałów wapniowych można oczekiwać, że ryfampicyna, jako induktor układu CYP3A4, wzmocni metabolizm nimodypiny, co prowadzi do istotnego zmniejszenia jej skuteczności. Stosowanie tej kombinacji jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Induktory układu cytochromu P450 3A4 (leki przeciwpadaczkowe, takie jak fenobarbital, fenytoina lub karbamazepina; preparaty z zioła św. Jana): wcześniejsze długotrwałe przyjmowanie tych leków znacząco zmniejsza biodostępność doustnej formy nimodypiny i jej skuteczność. Jednoczesne stosowanie doustnej nimodypiny z tymi lekami jest przeciwwskazane.

Przy jednoczesnym stosowaniu poniższych inhibitorów układu cytochromu P450 3A4 należy kontrolować ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby rozważyć korektę dawki nimodypiny.

Silne inhibitory układu CYP3A4: możliwe istotne zwiększenie stężenia nimodypiny w osoczu krwi. Takiej kombinacji należy unikać. Jeśli jest to niemożliwe, należy dokładnie kontrolować ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę nimodypiny.

Do tych leków należą niektóre antybiotyki makrolidowe (np. klaritromycyna, telitromycyna), inhibitory proteazy HIV (np. indynawir, nelfinawir, sakwinawir, rytonawir), inhibitory proteazy HCV (np. boceprevir, telaprevir), antymykotyki azolowe (np. ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol), konivaptan, delawirdyna, nefazodon.

Azitromycyna, mimo że strukturalnie należy do klasy antybiotyków makrolidowych, nie hamuje CYP3A4.

Średnie i słabe inhibitory układu CYP3A4: możliwe zwiększenie stężenia nimodypiny w osoczu krwi i nasilenie jej działania hipotensyjnego. Przy takiej kombinacji należy kontrolować ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę nimodypiny. Do tych leków należą alprazolam, amprenewir, amiodaron, aprepitant, atazanawir, cymetydyna, cyklosporyna, diltiazem, erytromycyna, fluconazol, izoniazyd, doustne środki antykoncepcyjne, chinuprystatyna/dalfuprystatyna, kwas walproinowy, werapamil.

Mimo że nie przeprowadzono oficjalnych badań potencjalnych interakcji między nimodypiną a powyższymi lekami, nie można wykluczyć istotnego i klinicznie znaczącego wzrostu stężenia nimodypiny w osoczu krwi przy jednoczesnym stosowaniu tych leków (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Wpływ nimodypiny na inne leki

Leki hipotensyjne, takie jak moczopędne, blokery beta, inhibitory ACE, blokery receptorów angiotensyny, inne blokery kanałów wapniowych, alfa-adrenoblokery (w tym antagoniści alfa1-adrenoreceptorów), inhibitory PDE-5, alfa-metylodopa: możliwe nasilenie ich działania hipotensyjnego. Jeśli nie można uniknąć takiej kombinacji, należy dokładnie kontrolować ciśnienie tętnicze i w razie potrzeby regulować dawki leków hipotensyjnych.

Zidowudyna: badania przeprowadzone na małpach wykazały, że jednoczesne dożylne podawanie nimodypiny (w formie wstrzyknięcia bolusowego) i leku przeciwwirusowego HIV zidowudyny prowadzi do istotnego wzrostu stężenia zidowudyny w osoczu krwi (AUC) przy zmniejszeniu jej objętości rozprzestrzenienia i klirensu. Znaczenie kliniczne tego zjawiska jest nieznane, jednak ponieważ profil działań niepożądanych zidowudyny zależy od dawki, tę interakcję należy brać pod uwagę, jeśli pacjent otrzymuje jednocześnie nimodypiny i zidowudynę.

Interakcje z pożywieniem i napojami

Sok grejpfrutowy: możliwe podniesienie stężenia nimodypiny w osoczu krwi poprzez hamowanie metabolizmu utleniającego dihydropirydyn oraz nasilenie jej działania hipotensyjnego. Ten efekt może trwać do 4 dni po ostatnim spożyciu soku grejpfrutowego/grejpfruta. Jednoczesne spożycie soku grejpfrutowego/grejpfruta i nimodypiny nie jest zalecane.

Inne rodzaje interakcji

Nie wykazano interakcji lekowej między nimodypiną a haloperidolem u pacjentów długotrwale stosujących haloperidol.

Przy jednoczesnym stosowaniu nimodypiny z diazepamem, dicygoksyną, glibenklamidem, indometacyną, ranitydyną, warfaryną również nie zaobserwowano żadnych interakcji.

Leki potencjalnie nefrotoksyczne (aminoglikozydy, cefalosporyny, furosemid): funkcja nerek może się pogorszyć.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Nie należy stosować nimodypiny u pacjentów z traumatycznym krwotokiem podpajęczynówkowym, ponieważ korzyść w stosunku do ryzyka nie została ustalona, a konkretne zalecenia dla tej grupy pacjentów nie są określone.

Nimodypinę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z obrzękiem mózgu lub znacznym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Choć nie udowodniono, że leczenie nimodypiną może być związane ze wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, w takich przypadkach lub przy uogólnionym obrzęku mózgu zaleca się szczególną ostrożność oraz dokładne monitorowanie stanu pacjenta.

Stosowanie tego leku może wiązać się z ryzykiem obniżenia ciśnienia tętniczego. W trakcie leczenia należy stale monitorować ciśnienie tętnicze. Donoszono o nasileniu efektu obniżania ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwcieniowych (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z hipotensją tętniczą, szczególnie gdy ciśnienie skurczowe jest niższe niż 100 mmHg, ponieważ obniżenie ciśnienia tętniczego może prowadzić do spadku ciśnienia perfuzyjnego mózgu.

U pacjentów z marskością wątroby, którzy przyjmują nimodypinę, może dojść do obniżenia klirensu leku, dlatego u tych pacjentów zaleca się dokładne monitorowanie ciśnienia tętniczego.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku powinno być ogólnie ostrożne, ze względu na większą częstość występowania obniżonej funkcji wątroby, nerek lub serca, a także obecność chorób współistniejących lub innej terapii lekowej.

W przypadku ciężkiej niewydolności nerek, ze względu na brak wystarczających danych, stosowanie nimodypiny należy prowadzić z ostrożnością: zaleca się wzmocnione monitorowanie kliniczne oraz, w razie potrzeby, zmniejszenie dawki.

Przy przepisywaniu nimodypiny należy uwzględnić terapię towarzyszącą, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek i/lub wątroby, ze względu na klinicznie istotne interakcje lekowe tego środka.

Nimodypina jest metabolizowana przez układ CYP450 3A4. Leki wpływające na ten układ enzymatyczny mogą zmieniać metabolizm wątrobowy lub klirens nimodypiny. Leki, które znane są jako inhibitory cytochromu P450 3A4, mogą prowadzić do wzrostu stężenia nimodypiny w osoczu, np.:

• makrolidy (w tym erytromycyna);
• inhibitory proteazy HIV (w tym rytonawir);
• azolowe leki przeciwgrzybicze (w tym ketokonazol);
• antydepresant nefazodon i fluoksetyna;
• chinuprystin/dalfoprystin;
• cyklotymidyna;
• kwas walproinowy.

Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków należy monitorować ciśnienie tętnicze i, w razie potrzeby, rozważyć zmniejszenie dawki nimodypiny (szczegółowe informacje w sekcji „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Pacjenci z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować leku Nimodypina (skład zawiera laktozę).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie przeprowadzono odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań wpływu nimodypiny na kobiety w ciąży. W razie potrzeby stosowania leku w czasie ciąży należy dokładnie ocenić korzyść dla matki i potencjalne ryzyko dla płodu wynikające z przyjmowania leku, w zależności od ciężkości obrazu klinicznego.

Stężenie nimodypiny i jej metabolitów w mleku matki odpowiada stężeniu w osoczu matki. W razie potrzeby przyjęcia leku przez kobiety karmiące piersią, karmienie piersią należy przerwać na okres leczenia.

W pojedynczych przypadkach w warunkach zapłodnienia in vitro antagoniści wapnia byli kojarzeni z odwracalnymi zmianami biochemicznymi w regionie główki plemnika, co może prowadzić do zaburzeń funkcji plemników. Nie wiadomo, na ile te zmiany są istotne przy krótkotrwałym leczeniu.

Wpływ na zdolność sterowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Zdolność reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania innych maszyn może być zaburzona ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletki należy przyjmować wewnętrznie, nie żuwając, z odpowiednią ilością płynu, niezależnie od posiłku, w odstępach nie krótszych niż 4 godziny między dawkami leku. Należy unikać spożycia soku grejpfrutowego/grejpfruta jednocześnie z lekiem (patrz rozdział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Profilaktyka i leczenie zaburzeń neurologicznych spowodowanych niedokrwieniem, wynikających z kurczu naczyń mózgowych po krwotoku podpajęczynówkowym spowodowanym pęknięciem aneurysmy.

Po 5–14-dniowym cyklu intensywnej terapii dożylnej zaleca się przyjmowanie leku w dawce 60 mg (2 tabletki) 6 razy na dobę przez kolejne około 7 dni (łączna dzienna dawka – 360 mg). Alternatywnie leczenie profilaktyczne można rozpocząć bezpośrednio przyjmowaniem tabletek w powyższej dawce nie później niż w 4. dniu po krwotoku podpajęczynówkowym.

Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby, szczególnie przy dolegliwościach wątroby, mogą prowadzić do zwiększenia biodostępności nimodypiny z powodu zmniejszenia stopnia pierwszego metabolizmu i obniżenia klirensu metabolicznego. W takich przypadkach działania niepożądane (np. obniżenie ciśnienia tętniczego) mogą być bardziej nasilone.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę, a w razie potrzeby – przerwać stosowanie leku.

Podczas jednoczesnego stosowania leku z inhibitorami lub induktorami CYP3A4 może zaistnieć potrzeba dostosowania dawki (patrz rozdział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania nimodypiny w leczeniu dzieci (do 18 roku życia) nie zostały ustalone. Doświadczenie w stosowaniu nimodypiny u dzieci i młodzieży jest niewystarczające, dlatego nie należy przepisywać leku pacjentom z tej grupy wiekowej.

Przedawkowanie.

Objawy: przy ostrym przedawkowaniu występuje nasilona hipotensja tętnicza, tachykardia lub bradykardia oraz (w przypadku przedawkowania doustnego) zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, nudności.

Leczenie: w przypadku ostrego przedawkowania – natychmiastowe odstawienie leku, terapia objawowa. Jako środek ratunkowy zaleca się przepłukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego. W przypadku nasilonej hipotensji tętniczej możliwe jest dożylne podanie dopaminy lub noradrenaliny.

Ponieważ nie znane jest specyficzne przeciwtrucie, w leczeniu innych działań niepożądanych stosuje się terapię objawową skierowaną na najbardziej nasilone objawy. Hemodializa nie jest skuteczna.

Działania niepożądane.

Poniżej przedstawiono listę działań niepożądanych ustalonych podczas badań klinicznych stosowania leku Nimodypina wskazanego w przypadku krwawienia podpajęczynówkowego spowodowanego aneurysmą.

Układ pokarmowy: nudności, objawy niedrożności jelit.

Układ wątrobowo-żółciowy: przejściowe podwyższenie aktywności transaminaz wątrobowych.

Układ sercowo-naczyniowy: możliwe wyraźne obniżenie ciśnienia tętniczego (szczególnie na tle wstępnego podwyższenia), tachykardia, bradykardia, wazodilatacja (w tym zaczerwienienie, potliwość, napoty).

Układ nerwowy: ból głowy. Zgłaszano zawroty głowy, pojedyncze przypadki zespołu pozapiramidowego przy stosowaniu niektórych blokerów kanałów wapniowych.

Krew i układ limfatyczny: trombocytopenia.

Układ odpornościowy: reakcje alergiczne (w tym wysypka na skórze).

Układ oddechowy, klatka piersiowa i przestrzeń międzybłoniowa: hipoksja.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowo upoważnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 5 lat. Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletów w blistrze, 3 lub 5 blisterów w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Spółka akcyjna publiczna „Naukowo-produkcyjny ośrodek „Borszczagiwski Zakład Chemiczno-Farmaceutyczny”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 03134, miasto Kijów, ulica Myru, 17.

Data ostatniego przeglądu.

ZATWIERDZONO

Rozporządzenie Ministerstwa

Zdrowia Ukrainy

08.05.2019 № 1030

Numer pozwolenia rejestracyjnego

№ UA/1230/01/01