Molsikor

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU MOLSICOR (MOLSICOR)

Skład:

substancja czynna: molsydomydyna;

1 tabletka zawiera 2 mg molsydomydyny;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; sacharoza; skrobia ziemniaczana; żółto-pomarańczowy S (E 110); povidon K-25; stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o niejednolitym jasnopomarańczowym kolorze, okrągłe, płaskie z obu stron, z fasetą, z ryflowaną linią podziału z jednej strony.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki rozszerzające naczynia stosowane w leczeniu chorób serca. Molsydomydyna. Kod ATC C01D X12.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Molsydomydyn jest pochodną sydnoniminy. Aktywnym metabolitem molsydomydynu jest lindsydomydyn (SIN-1A) – połączenie obniżające napięcie mięśni gładkich ścian naczyń i wywierające działanie antyodmętkowe. Rozluźnienie mięśni gładkich sprzyja zwiększeniu objętości żył i objętości przestrzeni naczyniowej, co prowadzi do zmniejszenia przypływu żylnego i obniżenia ciśnienia wstępnie obciążającego oba komory serca. Skutkuje to zmniejszeniem obciążenia serca i poprawą warunków hemodynamicznych w krążeniu wieńcowym. Rozszerzenie naczyń tętniczych prowadzi do obniżenia oporu obwodowego, co zmniejsza obciążenie serca, zmniejsza napięcie mięśnia sercowego i w rezultacie obniża zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Ponadto molsydomydyn zmniejsza skurcz tętnic wieńcowych i poszerza ich większe odnogi. Działanie przeciwzakrzepowe molsydomydynu ma znaczenie kliniczne w leczeniu choroby wieńcowej. W przeciwieństwie do nitratów molsydomydyn nie wywołuje tachyfilaksji.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym molsydomydyn wchłania się w przewodzie pokarmowym w przybliżeniu w 90%. Początek działania występuje około 20 minut po przyjęciu, czas działania po podaniu pojedynczej dawki wynosi 4-6 godzin. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest około 30-60 minut po podaniu. Biodostępność wynosi około 65%, wiąże się z białkami osocza krwi w 11%. Molsydomydyn ulega biotransformacji w wątrobie drogą enzymatyczną do aktywnego metabolitu – sydnoniminy 1 (SIN-1), która nielizosomowo przekształca się do N-morfolino-N-aminocyjanooctanu (SIN-1A) – lindsydomydynu.

Nie wiadomo, czy molsydomydyn i jego metabolity przenikają do mleka matki.

Molsydomydyn wydzielany jest głównie z moczem – 90-95% (2% w niezmienionej postaci) oraz z kałem – 3-4%. Całkowity klirens wynosi 40-80 l/h, a dla SIN-1 – 170 l/h. Okres półtrwania leku wynosi 1,6 godziny, a w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby zwiększa się (przy marskości wątroby – około 13,1 godziny). Okres półtrwania metabolitu lindsydomydynu wynosi 1-2 godziny i zwiększa się przy ciężkiej niewydolności wątroby do 7,5 godziny. Lek nie kumuluje się w organizmie.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Profilaktyka i długotrwałe leczenie dławicy piersiowej, gdy inne leki są przeciwwskazane, nie są tolerowane lub okazały się niewystarczająco skuteczne, a także u pacjentów w wieku podeszłym.

Ze względu na opóźniony początek działania lek Molsikor nie nadaje się do kąpania ostrego napadu dławicy piersiowej.

Przeciwwskazania.

− Nadwrażliwość na którykolwiek składnik leku.

− Jaskra, szczególnie z zamkniętym kątem przesionu.

− Ostra faza zawału mięśnia sercowego, szczególnie z obniżeniem ciśnienia tętniczego.

− Ostra niewydolność krążenia, w tym wstrząs kardiogenny, kolaps naczyniowy.

− Hipotensja tętnicza.

− Jednoczesne stosowanie molsydomydu i inhibitorów fosfodiesterazy-5, np. syldenafilu, wardenafilu, tadalafilu (patrz rozdział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

− Jednoczesne podawanie dawców tlenku azotu w dowolnej formie oraz stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej (np. ryocyguatu) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hipotensji tętniczej (patrz rozdział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

− Ciąża i okres karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie molsydomydu z wazodylataktorami obwodowymi, antagonistami jonów wapnia, lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze prowadzi do nasilenia efektu hipotensyjnego.

Jednoczesne stosowanie molsydomydu z kwasem acetylosalicylowym nasila działanie przeciwpłytkowe.

Jednoczesne stosowanie molsydomydu i iloprostu prowadzi do istotnego hamowania agregacji płytek krwi, dlatego w razie potrzeby takiej kombinacji leków należy przeprowadzić odpowiednie badania oceniające obraz krwi oraz agregację płytek krwi.

Podczas stosowania leku Molsikor nie należy stosować syldenafilu ze względu na możliwość nieodwracalnej hipotensji tętniczej z niebezpiecznymi skutkami.

Jednoczesne stosowanie molsydomydu i leków stosowanych w leczeniu zaburzeń erekcji, zawierających jako substancję czynną inhibitory fosfodiesterazy-5, takie jak syldenafil, wardenafil lub tadalafil, jest przeciwwskazane ze względu na możliwość nieprzewidzianego nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego z omdleniem i nawet kolapsem; dlatego przed przepisaniem molsydomydu lekarz powinien poinformować pacjenta o niemożliwości jednoczesnego leczenia tymi lekami. W razie potrzeby przyjęcia molsydomydu po leczeniu syldenafilem można to zrobić dopiero po upływie 24 godzin od zakończenia przyjmowania tego ostatniego.

Przyczyną takiej interakcji jest mechanizm działania leków stosowanych w leczeniu zaburzeń erekcji, zawierających jako substancję czynną inhibitory fosfodiesterazy-5, oraz molsydomydu. Leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji, zawierające jako substancję czynną inhibitory fosfodiesterazy-5, hamują fosfodiesterazę typu 5 (PDE5), odpowiedzialną za metabolizm rozpadu cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP). Z kolei molsydomyd ulega transformacji, w wyniku czego aktywowany jest cGMP i następuje rozszerzenie naczyń krwionośnych. W ten sposób zwiększenie stężenia cGMP w wyniku jednoczesnego przyjmowania leków stosowanych w leczeniu zaburzeń erekcji, zawierających jako substancję czynną inhibitory fosfodiesterazy-5, oraz molsydomydu prowadzi do nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego.

Lek można stosować jednoczesnie z beta-blokerami i antagonistami wapnia.

Alkohol nasila działanie leku, dlatego zabrania się spożywania alkoholu podczas stosowania leku.

Alkaloidy sporyszu. Istnieje możliwa interakcja farmakodynamiczna między donatorami kwasu azotowego a alkaloidami sporyszu, która może prowadzić do wpływu antagonistycznego leków. Należy unikać jednoczesnego stosowania donatorów tlenku azotu i alkaloidów sporyszu.

Jednoczesne stosowanie molsydomydu i stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej (np. ryocyguatu), która jest receptorem tlenku azotu, jest przeciwwskazane, ponieważ kombinacja może prowadzić do zwiększonego ryzyka hipotensji tętniczej.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Ostrzeżenia i szczególne środki ostrożności podczas stosowania

Molsidomin zazwyczaj nie powoduje istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego, jednak należy zachować ostrożność u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem, u osób starszych z obniżoną objętością krwi krążącej oraz u pacjentów leczonych innymi lekami rozszerzającymi naczynia. Wymagana jest staranna obserwacja i dostosowanie dawki w zależności od stanu pacjenta.

Podczas leczenia lekiem Molsikor należy pamiętać, że ciśnienie tętnicze w stanie spoczynku, w szczególności ciśnienie skurczowe, może się obniżać. W takim przypadku nadciśnienie pierwotne reaguje znacznie silniej niż ciśnienie normotensyjne lub hipotensyjne.

Z ostrożnością należy stosować lek u pacjentów z przerośniętą kardiomiopatią zwężającą, uściśnięciem osierdzia (pericarditis constrictiva), tamponadą osierdzia, obniżonym ciśnieniem w komorach serca, przy zwężeniu aorty lub zwężeniu zastawki mitralnej, przy ostrym zawałcie mięśnia sercowego oraz przy zaburzeniach funkcji lewej komory (niewydolności lewej komory).

Szczególną uwagę wymagają pacjenci po niedawno przebytym udarze mózgu krwotocznym, z zaburzeniami krążenia mózgowego i podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym; pacjenci po niedawno przebytym zawałcie mięśnia sercowego oraz chorzy skłonni do reakcji hipotensyjnych.

W przypadku długotrwałego stosowania nitratów zaleca się włączenie do schematu leczenia molsidominy w celu zapobiegania rozwojowi tolerancji na nitrany.

Pacjentom z niewydolnością wątroby lub nerek należy stosować niższe dawki z stopniowym ich zwiększaniem aż do uzyskania wymaganego efektu terapeutycznego. U pacjentów z wyraźnymi zaburzeniami funkcji wątroby (zwiększenie testu bromsulfaleiny o 20–50 %) stężenie molsidominy w osoczu krwi wzrasta, a okres półwydalenia się wydłuża, co wymaga dostosowania dawki leku.

Ogólnie nie zaleca się modyfikowania dawkowania molsidominy u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Jednakże, biorąc pod uwagę, że 90–95 % metabolitów molsidominy wydala się z moczem, możliwe jest obniżenie dawki lub wydłużenie przedziałów między dawkami leku w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na lek.

Ze względu na zawartość laktozy lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadką wrodzoną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.

W przypadku stwierdzenia nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Ze względu na obecność w składzie leku barwnika żółto-pomarańczowego S (E 110) możliwe są reakcje alergiczne.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego leku. Jednak ze względu na brak przekonujących danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku Molsikor u kobiet w ciąży, lek ten jest przeciwwskazany w czasie ciąży.

Molsidomin przenika do mleka matki. Stosowanie leku w czasie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Ze względu na działania niepożądane leku (zawroty głowy) oraz możliwość negatywnego wpływu na koncentrację uwagi, lek może być przepisywany z ostrożnością osobom kierującym pojazdami lub pracującym z innymi maszynami, jedynie po dokładnej ocenie możliwego ryzyka.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie leku ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od stopnia nasilenia objawów i fazy aktywności choroby, jak również od reakcji pacjenta na leczenie.

Preparat można stosować niezależnie od przyjmowania pokarmu, w równych odstępach czasu, popijając wystarczającą ilością płynu.

Zwykle podaje się 1 tabletę 2 razy na dobę (równoważnik 4 mg molsydomydu na dobę). W niektórych przypadkach wystarczające może być podawanie 1/2 tabletu 2 razy na dobę (równoważnik 2 mg molsydomydu na dobę). W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 1–2 tabletek 3 razy na dobę (równoważnik 6–12 mg molsydomydu na dobę), maksymalnie do dawki 2 tabletki 4 razy na dobę (równoważnik 16 mg molsydomydu na dobę).

Grupy pacjentów szczególnej uwagi. U niektórych pacjentów, np. z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek, u pacjentów z niewydolnością serca typu zastoinowego lub u pacjentów leczonych innymi lekami rozszerzającymi naczynia (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”), może być wskazane zastosowanie niższej dawki początkowej.

Czas trwania leczenia zależy od ciężkości i przebiegu choroby i jest ustalany przez lekarza.

Dzieci.

Nie stosować preparatu u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawami przedawkowania są silny ból głowy, hipotensja tętnicza, tachykardia, bradykardia, osłabienie, senność, zawroty głowy towarzyszone nudnościami i wymiotami, w ciężkich przypadkach – stany kolapsu i szoku.

Leczenie: wymuszone moczowanie. W przypadku przyjęcia dawki znacznie przekraczającej zwykłą dawkę pojedynczą i jeśli nie upłynęło więcej niż godzinę, należy przepłukać żołądek. W razie potrzeby należy prowadzić leczenie objawowe. Nie ma danych na temat skuteczności dializy w przypadku przedawkowania.

Działania niepożądane.

Częstotliwość występowania działań niepożądanych sklasyfikowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), pojedyncze (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz nieznana częstość.

Dane z badań klinicznych

Z zakresu układu odpornościowego

Rzadko: reakcje nadwrażliwości (np. skórne reakcje alergiczne, w tym wysypka na skórze, skurcz oskrzeli, astma).

Z zakresu układu nerwowego środkowego

Często: ból głowy, pojawiający się na początku leczenia i zazwyczaj ustępujący w trakcie kontynuowania terapii.

Rzadko: zawroty głowy.

Nieznana częstość: szybkie zmęczenie, ogólne osłabienie, spowolnienie szybkości reakcji psychomotorycznych i ruchowych (w większości przypadków – na początku leczenia).

Z zakresu układu sercowo-naczyniowego

Często: hipotensja tętnicza. Leczenie lekiem Molsikor może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego, rzadko – do rozwoju kolapsu lub szoku. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki lub odstawienie leku.

Rzadko: tachykardia odruchowa, dysregulacja ortostatyczna.

Nieznana częstość: kolaps.

Z zakresu układu pokarmowego

Rzadko: nudności.

Nieznana częstość: utrata apetytu, anoreksja, wymioty, biegunka.

Z zakresu skóry

Nieznana częstość: zaczerwienienie skóry twarzy, pokrzywka.

Dane z okresu po rejestracji

W okresie po rejestracji obserwowano następujące działania niepożądane u leków zawierających molsydomydynę:

Z zakresu układu krwi i układu limfatycznego

Nieznana częstość: trombocytopenia.

Z zakresu układu odpornościowego

Bardzo rzadko: szok anafilaktyczny.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu chronionym przed światłem i niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 30 tabletek w blistrze; po 1 blisterze w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Zakład Farmaceutyczny „POLFAрма” S.A.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

ul. Metalowca 2, 39-460 Nowa Demba, Polska.

Wniosek składający.

PROFARMA International Trading Limited, Malta.