Liberatti®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA LEKU DO STOSOWANIA U LUDZI Liberatti®

Skład:

Substancje czynne: etynilostradiol, drospirenon;

1 tabletka powlekana o powłoce filmowej (różowa) zawiera: etynilostradiolu 0,02 mg, drospirenolu 3 mg;

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia prażelatynizowana (kukurydziana), povidon K-30, sodowa sól kroskarbokselulozy, polisorbat 80, stearynian magnezu; powłoka: opadry® II różowy (alkohol poliwinylowy częściowo uwodorniony, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 3350, talk (E 553b), żelazokwas żółty (E 172), żelazokwas czerwony (E 172), żelazokwas czarny (E 172));

1 tabletka powlekana o powłoce filmowej, placebo (biała) zawiera: laktozę bezwodną, povidon K-30, stearynian magnezu; powłoka: opadry® II biały (alkohol poliwinylowy częściowo uwodorniony, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 3350, talk (E 553b)).

Postać leku. Tabletki powlekane o powłoce filmowej.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, różowe tabletki powlekane o powłoce filmowej, bez żadnych oznaczeń; placebo: okrągłe, białe tabletki powlekane o powłoce filmowej, bez żadnych oznaczeń.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormonalne środki antykoncepcyjne do stosowania systemowego. Estrogeny i gestageny w stałych kombinacjach. Kod ATC G03A A12.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Indeks Pearl wskazujący na niepowodzenia antykoncepcji: 0,41 (dwustronny górny 95% przedział ufności (PU): 0,85). Ogólny indeks Pearl (niepowodzenia antykoncepcji + błędy pacjentek): 0,80 (dwustronny górny 95% PU: 1,30).

Działanie przeciwwyprzętne leku Liberatti® opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejsze to hamowanie owulacji oraz zmiana wydzielania szyjki macicy.

W trwającym trzy cykle badaniu klinicznym, porównując supresję owulacji przy stosowaniu kombinacji drospernonu 3 mg/etynylesztradiolu 0,02 mg w trybie 24-dniowym i 21-dniowym, tryb 24-dniowy był skojarzony z większym hamowaniem rozwoju pęcherzyków. Po celowych błędach w dawkowaniu w trzecim cyklu terapii, u większości kobiet stosujących tryb 21-dniowy zaobserwowano aktywność jajników, w tym owulację, w porównaniu z kobietami stosującymi tryb 24-dniowy. Aktywność jajników powracała do poziomu sprzed rozpoczęcia terapii w cyklu po leczeniu u 91,8% kobiet stosujących tryb 24-dniowy.

Lek Liberatti® to skojarzony doustny środek antykoncepcyjny zawierający etynylesztradiol i progestagen drospernon. W dawkach terapeutycznych drospernon wykazuje działanie antyandrogenowe oraz umiarkowane działanie antymineralokortykoidalne. Nie wykazuje on aktywności estrogenowej, glikokortykoidalnej ani antyglikokortykoidalnej. Drospernon ma zatem profil farmakologiczny zbliżony do naturalnego progesteronu.

Zgodnie z danymi badań klinicznych, umiarkowane właściwości antymineralokortykoidalne leku prowadzą do umiarkowanego wpływu antymineralokortykoidalnego.

Przeprowadzono dwa wieloośrodkowe, podwójnie ślepe, randomizowane, kontrolowane placebo badania oceniające skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet z acne vulgaris o umiarkowanym nasileniu. Po 6 miesiącach terapii, w porównaniu z placebo, lek wykazał istotny statystycznie efekt zmniejszenia liczby elementów zapalnych o 15,6% (49,3% w porównaniu z 33,7%), liczby elementów niezapalnych o 18,5% (40,6% w porównaniu z 22,1%) oraz całkowitej liczby zmian o 16,5% (44,6% w porównaniu z 28,1%). Ponadto większy odsetek pacjentek, tj. 11,8% (18,6% w porównaniu z 6,8%), osiągnął stan „czystej” lub „prawie czystej” skóry, oceniany według skali ISGA (Investigator’s Stated Global Assessment).

Farmakokinetyka.

Drospernon

Wchłanianie. Drospernon po doustnym podaniu jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu krwi wynoszące 38 ng/ml osiągane jest około 1-2 godziny po jednorazowym doustnym podaniu. Bio dostępność wynosi 76-85%. Jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność drospernonu.

Rozkład. Po podaniu doustnym stężenie drospernonu w osoczu krwi maleje ze średniem okresem połowicznego wyeliminowania wynoszącym około 31 godzin. Drospernon wiąże się z albuminą osocza, nie wiąże się natomiast z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Tylko 3-5% jego całkowitej ilości w osoczu krwi występuje w formie wolnej. Zwiększenie stężenia SHBG spowodowane etynylesztradiolem nie wpływa na wiązanie drospernonu z białkami osocza krwi. Średni objętość rozkładu drospernonu wynosi 3,7 ± 1,2 l/kg.

Metabolizm. Drospernon jest znacznie metabolizowany po doustnym podaniu. Głównymi metabolitami w osoczu krwi są formy kwasowe drospernonu powstające w wyniku otwarcia pierścienia laktonowego oraz 4,5-dihydro-drospernon-3-siarczan, powstające w wyniku hydratacji z późniejszym sulfatowaniem. Drospernon jest również podatny na metabolizm oksydacyjny katalizowany przez CYP3A4. In vitro drospernon może słabo lub umiarkowanie hamować enzymy cytochromu P450: CYP1A1, CYP2C9, CYP2C19 oraz CYP3A4.

Eliminacja. Prędkość metabolicznego klirensu drospernonu z osocza krwi wynosi około 1,5 ± 0,2 ml/min/kg. Drospernon wydzielany jest w niezmienionej formie tylko w bardzo niewielkiej ilości. Metabolity wydzielane są z moczem i kałem w stosunku od 1,2 do 1,4. Okres połowicznego wyeliminowania metabolitów z moczem i kałem wynosi około 40 godzin.

Stan równowagi. W trakcie cyklu stosowania maksymalne stężenie równowagowe drospernonu w osoczu krwi, wynoszące około 70 ng/ml, osiągane jest po 8 dniach stosowania. Stężenia drospernonu w krwi kumulują się 3-krotnie jako skutek stosunku okresu połowicznego wyeliminowania do przedziału dawkowania.

Osobne grupy pacjentek

Kobiety z zaburzeniami funkcji nerek. Stężenie równowagowe drospernonu w osoczu krwi u kobiet z niewydolnością nerek lekkiego stopnia (klirens kreatyniny 50-80 ml/min) było porównywalne do tej wartości u kobiet z normalną funkcją nerek (klirens kreatyniny >80 ml/min). Stężenie drospernonu w osoczu krwi było średnio o 37% wyższe u kobiet z niewydolnością nerek umiarkowanego stopnia (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) w porównaniu z kobietami z normalną funkcją nerek. Stosowanie drospernonu wykazało dobrą tolerancję we wszystkich grupach pacjentek. Udowodniono, że przyjmowanie drospernonu nie ma klinicznie istotnego wpływu na stężenie potasu w osoczu krwi.

Kobiety z zaburzeniami funkcji wątroby

W badaniu jednorazowej dawki leku klirens drospernonu po doustnym podaniu był obniżony o około 50% u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby w porównaniu z dorosłymi ochotnikami z normalną funkcją wątroby. Zaobserwowane odchylenie klirensu drospernonu u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby nie powodowało żadnych wyraźnych różnic w stężeniu potasu w osoczu krwi. Nawet przy cukrzycy i współistniejącej terapii spironolaktonem (dwa czynniki mogące prowokować hiperkaliemię) nie zaobserwowano wzrostu stężenia potasu w osoczu krwi powyżej górnej granicy normy (GGN). Drospernon jest zatem dobrze tolerowany przez pacjentów z niewydolnością wątroby lekkiego i umiarkowanego stopnia (klasa B wg klasyfikacji Childa-Pugha).

Grupy etniczne. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce drospernonu lub etynylesztradiolu u kobiet japońskich w porównaniu z Europejczykami.

Etynylesztradiol

Wchłanianie. Etynylesztradiol po doustnym podaniu jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie osoczowe równe 33 pg/ml osiągane jest w ciągu 1-2 godzin po jednorazowym doustnym podaniu. Biodostępność absolutna wynikająca z koniugacji presystemowej i metabolizmu przy pierwszym przejściu przez wątrobę wynosi około 60%. Jednoczesne spożycie pokarmu zmniejsza biodostępność etynylesztradiolu u około 25% badanych, bez zmiany biodostępności u pozostałych.

Rozkład. Stężenie etynylesztradiolu w osoczu krwi maleje dwufazowo, faza terminalna charakteryzuje się okresem połowicznego wyeliminowania wynoszącym około 24 godziny. Etynylesztradiol silnie, ale niespecyficznie wiąże się z albuminami osocza krwi (około 98,5%) oraz indukuje zwiększenie stężenia SHBG i CBG w osoczu krwi. Umiarkowany objętość rozkładu wynosi około 5 l/kg.

Metabolizm. Etynylesztradiol jest znacznie metabolizowany w przewodzie pokarmowym (GI) oraz przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Etynylesztradiol metabolizowany jest głównie poprzez hydroksylację pierścienia aromatycznego, tworząc szeroki zakres metabolitów hydroksylowanych i metylowanych, występujących w formie wolnej oraz jako koniugaty z glukuronidami i siarczanami. Metaboliczny klirens etynylesztradiolu wynosi około 5 ml/min/kg.

In vitro etynylesztradiol jest odwracalnym inhibitorem CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2, a także na podstawie mechanizmu działania – inhibitorem CYP3A4/5, CYP2C8 i CYP2J2.

Eliminacja. Etynylesztradiol prawie nie wydzielany jest w niezmienionej formie. Metabolity etynylesztradiolu wydzielane są z moczem i żółcią w stosunku 4:6. Okres połowicznego wyeliminowania metabolitów wynosi prawie 1 dobę.

Stan równowagi. Stan równowagi osiągany jest w drugiej połowie cyklu stosowania, kiedy stężenie etynylesztradiolu w osoczu krwi zwiększa się 2,0-2,3-krotnie.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

U zwierząt laboratoryjnych efekty drospernonu i etynylesztradiolu były ograniczone do tych związanych z znanym działaniem farmakologicznym. W szczególności badania oceny toksyczności rozrodczej u zwierząt wykazały obecność wpływu embriotoksycznego i fetotoksycznego specyficznego dla gatunku. Przy ekspozycji przekraczającej ekspozycję u użytkowników leku, u niektórych gatunków zwierząt zaobserwowano wpływ na różnicowanie płciowe. Badania oceny ryzyka ekologicznego wykazały, że etynylesztradiol i drospernon potencjalnie mogą stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego (patrz sekcja „Specjalne środki ostrożności”).

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować kombinowanych środków antykoncepcyjnych (KSAP) w przypadku występowania choćby jednego z poniższych stanów. Jeśli którykolwiek z tych stanów wystąpi po raz pierwszy w trakcie stosowania KSAP, leczenie należy natychmiast przerwać.

• Występowanie lub ryzyko rozwoju żylnej tromboembolii (ŻTE):
  • obecna żylowa tromboembolia, w tym leczona lekami przeciwzakrzepowymi, lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (ŻTG) lub zatorowość płucna (ZP));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do żylnej tromboembolii, taka jak oporność na aktywowany białko C (w tym mutacja czynnika V Leiden), niedobór antytrombiny-III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • duże operacje chirurgiczne z długotrwałą immobilizacją (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”);
  • wysokie ryzyko żylnej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).
• Występowanie lub ryzyko rozwoju tętniczej tromboembolii (ATE):
  • obecna ATE lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub występowanie objawów prodromalnych (np. dławica piersiowa);
  • zaburzenia krążenia mózgowego obecne lub w wywiadzie, występowanie objawów prodromalnych (np. przemijające ataki niedokrwienia mózgu (TIA));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do ATE, taka jak hiperhomocysteinemie i przeciwciała przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant watawski);
  • migrena z objawami ogniskowymi w wywiadzie;
  • wysokie ryzyko ATE z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”) lub z powodu obecności jednego poważnego czynnika ryzyka, takiego jak:
    • cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;
    • ciężka nadciśnienie tętnicze;
    • ciężka dyslipoproteinemie.
• Obecne lub w wywiadzie ciężkie choroby wątroby, dopóki wartości funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Ciężka niewydolność nerek lub ostra niewydolność nerek.
• Obecność guzów wątroby obecnie lub w wywiadzie (łagodnych lub złośliwych).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe (np. narządów płciowych lub gruczołów piersiowych), zależne od hormonów płciowych.
• Niepewna etiologia krwawienia z pochwy.
• Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z komponentów leku.

Lek Liberatti® jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi ombitaswir / paritaprewir / rytonawir, dasabuwir, glekaprewir / pibrentaswir oraz sofosbuvir / welpataswir / woksilaprewir (patrz sekcje „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Szczególne środki ostrożności”).

Szczególne środki ostrożności.

Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Wszelkie nieużywane leki lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Współdziałanie z innymi lekami i inne formy interakcji.

Należy zapoznać się z informacją dotyczącą leku stosowanego jednocześnie w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

• Wpływ innych leków na lek Liberatti®

Interakcje są możliwe z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne. Może to prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, co z kolei powoduje zmiany charakteru krwawienia miesięcznego i/lub utratę skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Leczenie

Indukcja enzymów może być zauważalna po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach. Po odstawieniu leczenia indukcja enzymów może trwać około 4 tygodni.

Krótkoterminowe leczenie

Kobiety przyjmujące leki indukujące enzymy powinny tymczasowo stosować metodę barierową lub inną metodę antykoncepcji dodatkowo do kombinowanego doustnego środka antykoncepcyjnego (KDSA). Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia odpowiednim lekiem i jeszcze przez 28 dni po zakończeniu jego stosowania. Jeśli terapia rozpoczyna się w okresie stosowania ostatnich tabletek KDSA z opakowania, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z kolejnego opakowania KDSA bez zwykłej przerwy bez tabletek.

Długoterminowe leczenie

Kobietom poddawanym długoterminowej terapii substancjami aktywnymi indukującymi enzymy wątrobowe zaleca się stosowanie metody barierowej lub innej odpowiedniej niehormonalnej metody antykoncepcji.

Poniższe interakcje zostały zarejestrowane zgodnie z opublikowanymi danymi.

Substancje czynne zwiększające klirens KDSA (obniżenie skuteczności KDSA przez indukcję enzymów), np.:

barbiturany, bозентan, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna; leki stosowane w zakażeniu HIV: rytonawir, nevirapin i efawiernc; również możliwe: felbamata, gryzeofulwina, oksykarbazepina, topiramat oraz roślinne leki zawierające ekstrakt z zielonego jałowca (Hypericum perforatum).

Substancje czynne o niestabilnym wpływie na klirens KDSA

W przypadku jednoczesnego stosowania z KDSA duża liczba kombinacji inhibitorów proteazy HIV i niejukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w tym kombinacje z inhibitorami wirusa zapalenia wątroby C (WZW C), może zwiększać lub obniżać stężenie estrogenów lub progestagenów we krwi. Łączny wpływ takich zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Dlatego należy zapoznać się z informacją dotyczącą zastosowania leku stosowanego jednocześnie w leczeniu HIV/WZW C w celu wykrycia potencjalnych interakcji oraz wszelkich innych zaleceń. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobiety powinny dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub inhibitorami niejukleozydowej odwrotnej transkryptazy.

Substancje czynne obniżające klirens KDSA (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje niejasna.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększyć stężenia w osoczu estrogenów lub progestagenów, lub obu składników.

W badaniu wielokrotnej dawki kombinacji drosperenonu (3 mg na dobę)/etynylestradiolu (0,002 mg na dobę) oraz silnego inhibitora CYP3A4 ketokonazolu, stosowanego jednocześnie przez 10 dni, wartość AUC(0-24h) drosperenonu i etynylestradiolu wzrosła odpowiednio 2,7 i 1,4 razy.

Etorikoksib w dawkach od 60 mg na dobę do 240 mg na dobę wykazał zwiększenie stężeń w osoczu etynylestradiolu o 1,4–1,6 razy odpowiednio przy jednoczesnym stosowaniu z kombinowanym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym (KSAP) zawierającym 0,035 mg etynylestradiolu.

• Wpływ leku Liberatti® na inne leki

KDSA mogą wpływać na metabolizm niektórych substancji czynnych. W związku z tym stężenie we krwi i w tkankach może wzrastać (np. cyklosporyna) lub obniżać się (np. lamotrygina).

Na podstawie badań interakcji in vivo u kobiet ochotniczek przyjmujących omeprazol, symwastatynę i midazolam jako markery substratów, stwierdzono, że klinicznie istotna interakcja drosperenonu w dawce 3 mg z innymi substancjami aktywnymi indukowanymi przez cytochrom P450 jest mało prawdopodobna.

Dane kliniczne wskazują, że etynylestradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co z kolei powoduje słabe (np. teofilina) lub umiarkowane (np. tizanidyna) zwiększenie ich stężeń w osoczu.

Interakcje farmakodynamiczne

Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi ombitaswir/paritaprewir/rytonawir i dasabuwir z dodatkiem rybawiryny lub bez niej, glekaprewir / pibrentaswir oraz sofosbuvir / welpataswir / woksilaprewir zwiększa ryzyko podwyższenia stężenia

alaninotransaminazy (ALT) (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne środki ostrożności”).

Dlatego kobiety stosujące lek Liberatti® powinny tymczasowo przejść na alternatywną metodę antykoncepcji (np. środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestageny lub metody niehormonalne) przed rozpoczęciem terapii z użyciem wskazanej kombinacji leków. Stosowanie leku Liberatti® można wznowić po 2 tygodniach od zakończenia terapii wskazaną kombinacją.

U pacjentów z prawidłową funkcją nerek jednoczesne stosowanie drosperenonu i inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (ECA) lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) nie wykazało istotnego wpływu na poziom potasu w surowicy. Jednak jednoczesne stosowanie leku Liberatti® z antagonistami aldosteronu lub diuretykami zatrzymującymi potas nie było badane. W takim przypadku poziom potasu w surowicy należy badać w pierwszym cyklu leczenia (patrz również sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Inne formy interakcji

Badania laboratoryjne

Stosowanie sterydów antykoncepcyjnych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, takich jak parametry biochemiczne funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, na stężenie w osoczu białek transportowych, takich jak globulina wiążąca kortykosteroidy, na stężenie frakcji lipidów/lipoprotein we krwi, na wskaźniki gospodarki węglowodanowej, krzepnięcia i fibrynolizy. Zazwyczaj takie zmiany mieszczą się w granicach normy. Drosperenon zwiększa aktywność reniny i aldosteronu w osoczu, co jest indukowane przez jego umiarkowaną aktywność antymineralokortykoidową.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Decyzja o przepisaniu leku Liberatti® powinna być podejmowana z uwzględnieniem aktualnych indywidualnych czynników ryzyka u kobiety, w tym czynników ryzyka wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych żylnych (VTE), a także ryzyka VTE związanego z przyjmowaniem Liberatti® w porównaniu z innymi doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania”).

Ostrzeżenie

W przypadku występowania jakichkolwiek stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej należy omówić z kobietą celowość stosowania leku Liberatti®.

W przypadku nasilenia się lub pierwszych objawów któregokolwiek z wymienionych stanów lub czynników ryzyka kobietom zaleca się skonsultować się z lekarzem oraz ustalić konieczność przerwania przyjmowania leku Liberatti®.

W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia wystąpienia VTE lub zdarzenia tętniczego (ATE) należy przerwać stosowanie doustnych leków antykoncepcyjnych. Jeśli rozpoczyna się terapię lekami przeciwpłytkowymi, należy zapewnić alternatywną skuteczną metodę antykoncepcji ze względu na działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych (kumaryny).

• Zaburzenia krążenia

Ryzyko wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych żylnych (VTE)

Stosowanie każdego doustnego leku antykoncepcyjnego zwiększa ryzyko wystąpienia VTE u kobiet stosujących te leki w porównaniu z kobietami, które ich nie stosują. Leki zawierające lewonorgeterol, norgestymat lub noretynodrel są związane z niższym ryzykiem VTE. Stosowanie innych leków, takich jak Liberatti®, może zwiększać ryzyko dwukrotnie. Decyzja o stosowaniu leków innych niż te o najniższym ryzyku VTE powinna być podejmowana dopiero po konsultacji z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko VTE związane ze stosowaniem leku Liberatti®, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka oraz fakt, że ryzyko VTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. Według niektórych danych ryzyko VTE może wzrosnąć po wznowieniu stosowania doustnych leków antykoncepcyjnych po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U 2 na 10 000 kobiet, które nie stosują doustnych leków antykoncepcyjnych i nie są w ciąży, rozwija się VTE w ciągu roku. Jednak u każdej poszczególnej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe w zależności od posiadanych czynników ryzyka (patrz poniżej).

Ustalono1, że wśród 10 000 kobiet stosujących doustne leki antykoncepcyjne zawierające drospernon wystąpi VTE u 9–12 kobiet w ciągu jednego roku. Dla porównania, wśród kobiet stosujących doustne leki antykoncepcyjne zawierające lewonorgeterol, wskaźnik ten wynosi 6 przypadków na 10 000.

W obu przypadkach liczba zdarzeń VTE w ciągu roku była mniejsza niż zwykle przewidywana w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

Zdarzenia VTE mogą prowadzić do śmiertelnych skutków w 1–2% przypadków.

Liczba przypadków VTE na 10 000 kobiet w ciągu jednego roku

1 Te wartości oparte są na wszystkich danych badań epidemiologicznych, uwzględniających względne ryzyko związane ze stosowaniem różnych doustnych leków antykoncepcyjnych w porównaniu z doustnymi lekami antykoncepcyjnymi zawierającymi lewonorgeterol.

2 Średnio 5–7 przypadków na 10 000 kobiet-roku, obliczone na podstawie względnego ryzyka stosowania doustnych leków antykoncepcyjnych zawierających lewonorgeterol w porównaniu z kobietami niebiorącymi doustnych leków antykoncepcyjnych (około 2,3–3,6 przypadku).

Czynniki ryzyka wystąpienia VTE

Ryzyko wystąpienia żylnych powikłań zakrzepowo-zatorowych u kobiet stosujących doustne leki antykoncepcyjne może być znacznie wyższe w obecności dodatkowych czynników ryzyka, szczególnie wielu (patrz tabela 1).

Stosowanie leku Liberatti® jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia żylnego zakrzepu (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko wystąpienia VTE. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać doustnych leków antykoncepcyjnych (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1

Czynniki ryzyka wystąpienia VTE

Nie ma jednomyślności co do możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych na rozwój i postęp choroby zakrzepowo-zatorowej żył.

Należy zwrócić uwagę na zwiększone ryzyko wystąpienia zatorowości tętniczej w okresie ciąży, szczególnie w ciągu 6 tygodni po porodzie (informacje dotyczące okresu ciąży lub karmienia piersią patrz w punkcie „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZTP (zakrzepica żył głębokich i zatorowość tętnicy płucnej)

Należy zalecić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniżej wymienionych objawów natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować, że przyjmują KC.

Objawami ZŻG mogą być: jednostronny obrzęk nogi i/lub stopy lub obszaru wzdłuż żyły na nodze; ból lub zwiększona wrażliwość w nodze, który może być odczuwany tylko podczas stania lub chodzenia; uczucie ciepła w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmiana koloru skóry na nodze.

Objawami ZTP mogą być: nagłe duszności o nieustalonej etiologii lub przyspieszone oddychanie; nagłe kaszlecie, możliwe z krwią; nagły ból w klatce piersiowej; stan przedomdleniowy lub zawroty głowy; szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niespecyficzne lub mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne objawy (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyniowej mogą obejmować nagły ból, obrzęk, ostry ból brzucha oraz nieznaczne sinienie kończyny.

W przypadku okluzji naczyń oka wczesnym objawem może być nieostre widzenie, bez bólu, które może postępować do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiastowo.

Ryzyko wystąpienia tętniczej zatorowości (ZTP)

Według danych badań epidemiologicznych stosowanie KC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia ZTP (zawał mięśnia sercowego) lub zdarzeń mózgowo-naczyniowych (przemijające omdlenia neurologiczne, udar mózgu). Zdarzenia tętnicze zakrzepowo-zatorowe mogą mieć śmiertelny przebieg.

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTP

Podczas stosowania KC ryzyko wystąpienia powikłań tętniczych zakrzepowo-zatorowych lub zdarzeń mózgowo-naczyniowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Stosowanie leku Liberatti® jest przeciwwskazane, jeśli kobieta ma jeden poważny lub wiele czynników ryzyka ZTP, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (patrz punkt „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz punkt „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTP

Objawy ZTNE

Należy doradzić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniższych objawów natychmiast skontaktowały się z lekarzem i poinformowały, że przyjmują KC.

Objawami zaburzeń mózgowego przepływu krwi mogą być: nagłe zdrętwienie twarzy, osłabienie lub zdrętwienie kończyn, szczególnie jednostronne; nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utrata równowagi lub koordynacji; nagłe zamroczenie, zaburzenia mowy lub jej zrozumienia; nagłe pogorszenie wzroku w jednym lub obu oczach; nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny; utrata przytomności lub omdlenia z drgawkami lub bez nich.

Przejściowy charakter objawów może wskazywać na przejściowe niedokrwienie mózgu (TIA).

Objawami zawału serca mogą być: ból, dyskomfort, uczucie ucisku lub ciężkości w klatce piersiowej, kończynie lub poniżej mostka; uczucie dyskomfortu promieniujące do pleców, żuchwy, gardła, ręki lub żołądka; uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub duszności; nasilone pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy; nadmierna słabość, niepokój lub duszność; przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Nowotwory

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na dodatkowe zwiększenie ryzyka raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu KC (> 5 lat), jednakże te stwierdzenia pozostają kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono w pełni, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne i inne czynniki, np. infekcję wirusem ludzkich brodawek (HPV).

Metaanaliza oparta na 54 epidemiologicznych badaniach wskazuje na niewielki wzrost względnego ryzyka (WR = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet przyjmujących KC. Zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania KC. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet aktualnie przyjmujących KC lub niedawno je stosujących jest niewielki w porównaniu do ogólnego ryzyka raka piersi. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet przyjmujących KC, jak i z działania biologicznego KC, albo z połączenia obu tych czynników. Zauważono tendencję, że rak piersi wykryty u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały KC, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy KC nie stosowały.

W pojedynczych przypadkach u kobiet przyjmujących KC obserwowano łagodne, a rzadziej – złośliwe guzy wątroby, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwawienia wewnątrzbrzusznego. W przypadku wystąpienia skarg na silny ból w okolicy nadbrzusza, powiększenie wątroby lub objawy krwawienia wewnątrzbrzusznego w trakcie diagnozy różnicowej należy uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet stosujących KC.

Stosowanie KC w wysokich dawkach (50 μg etynylestradiolu) zmniejsza ryzyko raka endometrium i jajników. Nadal pozostaje niepotwierdzone, czy te dane dotyczą również KC o niskich dawkach.

Inne stany

Składnik progestynowy leku Liberatti® jest antagonistą aldosteronu o działaniu zatrzymującym potas. W większości przypadków nie przewiduje się podwyższenia poziomu potasu. W trakcie badań klinicznych u niektórych pacjentów z niewydolnością nerek o lekkim i umiarkowanym stopniu oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków zatrzymujących potas stwierdzono niewielkie podwyższenie stężenia potasu w surowicy krwi podczas stosowania drosperenonu. Dlatego zaleca się kontrolę poziomu potasu w pierwszym cyklu leczenia u pacjentek z niewydolnością nerek. Pacjentkom tym zaleca się również, aby przed rozpoczęciem stosowania leku poziom potasu w surowicy nie przekraczał GZN, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków zatrzymujących potas (patrz dział „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Kobiety z hipertrójglicerydemią lub rodzinny wywiad dotyczący tego zaburzenia należą do grupy ryzyka rozwoju zapalenia trzustki przy stosowaniu KC.

Chociaż u wielu kobiet przyjmujących KC obserwowano niewielkie podwyższenie ciśnienia tętniczego, klinicznie istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego występuje rzadko. Natychmiastowe zaprzestanie stosowania KC jest konieczne tylko w tych pojedynczych przypadkach. W przypadku długotrwałej nadciśnienia tętniczego lub niemożności kontrolowania wartości ciśnienia tętniczego za pomocą leków przeciwnadciśnieniowych, należy zaprzestać stosowania KC u kobiet przyjmujących KC. W razie wskazania stosowanie KC można wznowić po osiągnięciu normotensji za pomocą terapii przeciwnadciśnieniowej.

Opisywano wystąpienie lub nasilenie poniższych chorób w okresie ciąży i przy stosowaniu KC, ale związek przyczynowy z przyjmowaniem estrogenów/progestyn nie został ostatecznie potwierdzony: żółtaczka i/lub świąd związane z cholestazą, kamica żółciowa, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, chorea Sydenhama, opryszczka ciężarnych, utrata słuchu związana z otosklerozą.

Estrogeny egzogenne mogą powodować pojawienie się lub nasilenie objawów dziedzicznego lub nabytego obrzęku naczynioruchowego.

Ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać zaprzestania stosowania KC, aż do powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy i wykluczenia związku przyczynowego z KC.

W przypadku nawrotu żółtaczki cholostatycznej i/lub świądu związanego z cholestazą, które wcześniej występowały w okresie ciąży lub poprzedniego przyjmowania hormonów płciowych, należy zaprzestać stosowania KC.

Chociaż KC mogą wpływać na oporność insulinową obwodową i tolerancję glukozy, nie ma danych na temat potrzeby zmiany trybu terapii u kobiet z cukrzycą przyjmujących KC o niskiej dawce (< 0,05 mg etynylestradiolu). Jednakże kobiety z cukrzycą powinny być dokładnie badane w trakcie stosowania KC, szczególnie na początku leczenia.

Obserwowano również przypadki nasilenia depresji endogennej, padaczki, choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego podczas stosowania KC.

Zmniejszony nastrój i depresja są dobrze znanymi reakcjami niepożądanymi, które mogą wystąpić podczas stosowania środków antykoncepcyjnych hormonalnych (patrz dział „Działania niepożądane”). Depresja może być stanem ciężkim i jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety powinny być zachęcane do kontaktu z lekarzem w przypadku zmian nastroju i pojawienia się objawów depresji, w tym krótko po rozpoczęciu przyjmowania leku.

Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas stosowania KC.

Tabletki różowe i białe zawierają monohydryt laktozy. Należy to wziąć pod uwagę w przypadku rzadkich dziedzicznych zaburzeń nietolerancji galaktozy, niedoboru laktozy Lapp, lub nieprawidłowego wchłaniania glukozy-galaktozy, a także w przypadku stosowania diety bezlaktozowej. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z lekarzem przed przyjmowaniem tego leku.

Zwiększenie poziomu ALAT

W trakcie badań klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących terapię lekami przeciwwirusowymi w celu leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/ritonavir z dodatkiem ribawiryny lub bez niej, podwyższenie poziomu transaminaz (ALAT) powyżej 5 razy wyższego niż GZN obserwowano znacznie częściej u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak KC. Podwyższenie stężenia ALAT obserwowano również przy stosowaniu innych leków przeciwwirusowych przeciwko WZW C zawierających glecaprevir/pibrentasvir oraz sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir. (patrz dział „Przeciwwskazania” oraz „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Konsultacje/badania medyczne

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem przyjmowania leku Liberatti® zaleca się zebranie pełnego wywiadu medycznego (w tym wywiadu rodzinnego), wykonanie pełnego badania medycznego oraz wykluczenie ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie medyczne, biorąc pod uwagę przeciwwskazania (patrz dział „Przeciwwskazania”) oraz ostrożność (patrz dział „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Należy zwrócić uwagę kobiety na informacje dotyczące zakrzepicy żył i tętnic, w tym ryzyko związane ze stosowaniem leku Liberatti® w porównaniu z ryzykiem przy stosowaniu innych KC, objawy ZTNE i ZTNAT, znane czynniki ryzyka oraz działania, które należy podjąć w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Pacjentkom zaleca się uważne przeczytanie ulotki dołączanej do leku i przestrzeganie zawartych w niej zaleceń.

Częstotliwość i charakter badań powinny opierać się na obowiązujących standardach praktyki medycznej z uwzględnieniem indywidualnych cech każdej kobiety.

Należy uprzedzić pacjentki, że środki antykoncepcyjne hormonalne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) ani żadną inną chorobą przenoszoną drogą płciową.

Obniżenie skuteczności

Skuteczność KC może być obniżona w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego stosowania innych leków (patz dział „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Naruszenia cyklu

Podczas stosowania KC mogą występować nieregularne krwawienia (plamienie lub krwawienia przebijające), szczególnie w pierwszych kilku miesiącach. Jeśli takie krwawienia trwają po trzech cyklach miesięcznych, należy je uznać za poważne.

Jeśli nieregularne krwawienia utrzymują się lub pojawiają się po okresie regularnych krwawień, należy rozważyć przyczyny niesterydowe krwawień i odpowiednie badania diagnostyczne, w tym badania mające na celu wykluczenie nowotworów i ciąży. Do działań diagnostycznych może należeć wyczurowanie.

U niektórych kobiet może nie wystąpić krwawienie odbiorcze w trakcie przerwy w przyjmowaniu leku. Przy prawidłowym stosowaniu KC zgodnie z instrukcją w dziale „Sposób stosowania i dawki” ciąża jest mało prawdopodobna. Jednakże jeśli KC były stosowane nieregularnie przed brakiem pierwszego krwawienia odbiorczego lub jeśli krwawienia odbiorcze nie wystąpiły w ciągu dwóch cykli, przed kontynuacją stosowania KC należy wykluczyć ciążę.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Ten lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży.

W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania Liberatti® należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania. Wyniki badań epidemiologicznych nie wskazują jednak na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci matek przyjmujących KC przed ciążą, ani na działanie teratogenne przy przypadkowym przyjmowaniu KC w trakcie ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały występowanie działań niepożądanych w trakcie ciąży i laktacji (patrz dział „Właściwości farmakologiczne”). Na podstawie tych badań na zwierzętach nie można wykluczyć działań niepożądanych wynikających z działania hormonalnego substancji czynnych. Jednakże ogólne doświadczenie stosowania KC w trakcie ciąży nie wskazuje na istniejące niekorzystne działanie u ludzi.

Dostępne dane dotyczące przyjmowania leku w trakcie ciąży są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dotyczące negatywnego wpływu leku Liberatti® na przebieg ciąży, zdrowie płodu i noworodka. Do tej pory nie ma odpowiednich danych epidemiologicznych.

Przy wznowieniu stosowania leku Liberatti® należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko ZTNE w okresie poporodowym (patrz dział „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

Okres karmienia piersią. KC mogą wpływać na karmienie piersią, ponieważ mogą zmniejszać ilość mleka matki oraz zmieniać jego skład. Z tego powodu KC nie zaleca się stosować w okresie karmienia piersią. Niewielkie ilości środków antykoncepcyjnych steroidowych i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki podczas stosowania KC. Te ilości mogą wpływać na dziecko.

Plodność. Lek Liberatti® jest wskazany do zapobiegania ciąży. Informacje dotyczące przywrócenia płodności znajdują się w dziale „Właściwości farmakologiczne”.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku Liberatti® na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. Nie odnotowano wpływu na zdolność prowadzenia samochodu lub pracy z mechanizmami u kobiet przyjmujących KC.

Sposób stosowania i dawki

Sposób stosowania: doustnie.

Tabletki należy przyjmować codziennie zgodnie z kolejnością podaną na opakowaniu blisterowym, w przybliżeniu o tej samej porze dnia, popijając niewielką ilością płynu. Lek należy przyjmować po 1 tabletce dziennie przez 28 kolejnych dni. Następną paczkę należy zaczynać przyjmować następnego dnia po zakończeniu poprzedniej paczki.

Do opakowania dołączono uchwyt na blister, do którego można włożyć blister, gdy trzeba go zabrać ze sobą, oraz skalę kalendarzową.

Blister zawiera 24 tabletki aktywne (różowe tabletki) oraz 4 tabletki placebo (białe tabletki), które nie zawierają substancji czynnych.

• Rozpoczęcie stosowania leku Liberatti®

Jeśli w poprzednim okresie (w poprzednim miesiącu) nie stosowano środków hormonalnych, to przyjmowanie tabletek należy rozpocząć w pierwszym dniu cyklu naturalnego (czyli w pierwszy dzień krwawienia miesięcznego). Można również rozpocząć przyjmowanie tabletek w dniach 2–5 cyklu, jednak w takim przypadku należy stosować dodatkową metodę antykoncepcji (np. barierową) przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku.

• Zamiana z innego KC, pierścienia dopochwowego lub plastra przeciwdziałającego ciąży

Zaleca się rozpoczęcie przyjmowania tabletek Liberatti® następnego dnia po przyjęciu ostatniej tabletki hormonalnej poprzedniego KC, ale nie później niż następnego dnia po przerwie w przyjmowaniu tabletek lub po przyjęciu tabletek placebo poprzedniego KC. W przypadku stosowania przeciwdziałającego ciąży pierścienia dopochwowego lub plastra przeciwdziałającego ciąży należy rozpocząć stosowanie leku Liberatti® w dniu usunięcia środka, ale nie później niż w dniu, w którym byłby wymagany kolejny cykl stosowania tych środków.

• Zamiana z metody opartej wyłącznie na stosowaniu progestagenów („minipigułka”, zastrzyki, implanty lub wewnątrzmaczny system z progestagenem)

Można rozpocząć stosowanie leku Liberatti® w dowolnym dniu po zaprzestaniu przyjmowania „minipigułki” (w przypadku implantu lub wewnątrzmaczynego systemu – w dniu ich usunięcia, w przypadku zastrzyku – zamiast kolejnego zastrzyku). Jednak we wszystkich przypadkach zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku.

• Po przerywaniu ciąży w pierwszym trymestrze

Można rozpocząć przyjmowanie leku Liberatti® natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcji.

• Po porodzie lub przerywaniu ciąży w drugim trymestrze

W przypadku karmienia piersią patrz sekcję „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”. Zaleca się rozpoczęcie przyjmowania leku Liberatti® w dniach 21–28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w drugim trymestrze ciąży. W przypadku późniejszego rozpoczęcia przyjmowania tabletek zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek. Jednak jeśli stosunek seksualny już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania leku należy wykluczyć możliwość ciąży lub odczekać do wystąpienia pierwszej miesiączki.

Co zrobić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki

Pominięcie przyjęcia tabletki placebo można pominąć. Należy jednak usunąć je z opakowania, aby uniknąć przypadkowego wydłużenia fazy przyjmowania placebo. Poniższe wskazówki dotyczą wyłącznie pominięcia przyjęcia różowych tabletek zawierających substancje czynne.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu różowej tabletki nie przekracza 24 godzin, działanie antykoncepcyjne leku nie jest osłabione. Pominiętą tabletkę należy przyjąć natychmiast, gdy tylko to zostanie zauważone. Następną tabletkę z tej paczki należy przyjąć w ustalonym czasie.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu różowej tabletki przekracza 24 godziny, ochrona antykoncepcyjna może być osłabiona. W takim przypadku należy kierować się dwoma podstawowymi zasadami:

1. Przerwa w przyjmowaniu tabletek nie powinna nigdy przekraczać 4 dni.
2. Odpowiednie stłumienie układu podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się przez ciągłe przyjmowanie tabletek przez 7 dni.

Zgodnie z tym, w życiu codziennym należy kierować się poniższymi zaleceniami:

• Dzień 1–7

Należy jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. Ponadto przez następne 7 dni należy stosować metodę barierową antykoncepcji, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek zostało pominiętych i im bliższy jest okres przyjmowania tabletek placebo, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

• Dzień 8–14

Należy jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. Jeśli kobieta przez 7 dni przed pominięciem poprawnie przyjmowała tabletki, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcji. Jeśli tak nie było lub pominięto więcej niż jedną tabletkę, zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez 7 dni.

• Dzień 15–24

Ryzyko zajścia w ciążę wzrasta w miarę zbliżania się do okresu przyjmowania tabletek placebo. Można jednak uniknąć osłabienia ochrony antykoncepcyjnej, jeśli przestrzega się schematu przyjmowania tabletek. Jeśli przestrzega się jednej z poniższych zaleceń, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcji, pod warunkiem że tabletki były poprawnie przyjmowane przez 7 dni przed pominięciem. Jeśli tak nie było, zaleca się postępowanie zgodnie z pierwszą z poniższych zaleceń i stosowanie dodatkowych środków antykoncepcji przez następne 7 dni.

1. Należy jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie aż do zakończenia różowych tabletek zawierających substancje czynne. 4 tabletek placebo nie należy przyjmować. Tabletki z następnej paczki należy zacząć przyjmować natychmiast po przyjęciu ostatniej różowej tabletki. Mało prawdopodobne, aby krwawienie miesięczne wystąpiło przed zakończeniem przyjmowania wszystkich różowych tabletek z drugiej paczki, choć podczas przyjmowania tabletek mogą występować plamienia lub krwawienia przebijające.
2. Można również przerwać przyjmowanie tabletek z bieżącej paczki. W takim przypadku przerwa w przyjmowaniu leku powinna trwać 4 dni, wliczając dni pominięcia tabletek; przyjmowanie tabletek należy wznowić z następnej paczki.

Jeśli po pominięciu przyjęcia tabletki nie wystąpi oczekiwana miesiączka w trakcie pierwszej normalnej przerwy w przyjmowaniu leku, możliwe jest zajście w ciążę. Należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania tabletek z nowej paczki.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego

W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego możliwe jest niepełne wchłonięcie leku. W takim przypadku należy stosować dodatkowe środki antykoncepcji. Jeśli wymiotowanie wystąpi w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki Liberatti®, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi pominięcia tabletki.

Jak zmienić termin wystąpienia miesiączki lub opóźnić miesiączkę

Aby opóźnić miesiączkę, należy kontynuować przyjmowanie tabletek zawierających substancje czynne (różowe) leku Liberatti® z nowej paczki i nie robić przerwy w przyjmowaniu tabletek hormonalnych. Jeśli chce się, okres przyjmowania można przedłużyć aż do zakończenia różowych tabletek z drugiej paczki. W tym czasie mogą występować krwawienia przebijające lub plamienia. Zazwyczaj przyjmowanie leku Liberatti® wznawia się po przyjęciu tabletek placebo nie zawierających hormonów.

Aby przenieść termin wystąpienia miesiączki na inny dzień tygodnia, zaleca się skrócenie przerwy w przyjmowaniu tabletek placebo bez hormonów o tyle dni, o ile się chce. Należy zaznaczyć, że im krótsza będzie przerwa, tym częściej może nie wystąpić krwawienie miesięczne oraz częściej mogą występować plamienia lub krwawienia przebijające podczas przyjmowania tabletek z drugiej paczki (podobnie jak w przypadku opóźnienia miesiączki).

Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentek

Pacjentki w podeszłym wieku. Lek Liberatti® nie jest wskazany do stosowania po menopauzie.

Pacjentki z niewydolnością wątroby. Lek Liberatti® jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” i „Przeciwwskazania”).

Pacjentki z niewydolnością nerek. Lek Liberatti® jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością nerek lub ostrą niewydolnością nerek (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” i „Przeciwwskazania”).

Dzieci.

Ten lek jest wskazany do stosowania wyłącznie po wystąpieniu regularnych menstruacji i tylko na receptę lekarza.

Przedawkowanie.

Do chwili obecnej nie ma danych z badań klinicznych dotyczących przedawkowania tabletek leku Liberatti®. Zgodnie z ogólnym doświadczeniem w stosowaniu COC, w przypadku przedawkowania może wystąpić nudności, wymiotowanie i krwawienie odstawne. Krwawienie odstawne może wystąpić u dziewcząt nawet przed menarche w przypadku przypadkowego/nieumyślnego przyjęcia leku. Nie istnieje specyficzny antydotum, leczenie powinno być objawowe.

Niepożądane działania.

W przypadku poważnych niepożądanych działań u pacjentek stosujących COC, zobacz również rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

W „tabeli 3” przedstawiono niepożądane działania według klas i układów narządów MedDRA. Częstość podano na podstawie danych klinicznych. Do opisu poszczególnych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych użyto najbardziej odpowiednich terminów MedDRA.

Tabela 3

Częstość niepożądanych działań zgłaszanych podczas badań klinicznych leku jako doustnego środka antykoncepcyjnego oraz w leczeniu łagodnego trądziku, zgodnie z terminami i klasami układów narządów MedDRA.

*Nieregularne krwawienia zazwyczaj ustępują w trakcie kontynuacji terapii.

Opis poszczególnych niepożądanych reakcji

U kobiet przyjmujących COC zaobserwowano zwiększony ryzyko wystąpienia zjawisk zakrzepowo-zatorowych żylno- i tętniczych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijających ataków niedokrwiennych, zakrzepicy żył oraz zakrzepicy płucnej, które szczegółowo opisano w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Poniżej wymienione poważne niepożądane reakcje obserwowano u kobiet stosujących COC, które opisano również w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”:

• zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żylne;
• zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnicze;
• nadciśnienie tętnicze;
• guzy wątroby;
• rozwój lub nasilenie chorób, w których związek z przyjmowaniem COC nie został jednoznacznie potwierdzony: choroba Leśniowskiego-Crohna, nieswoisty zapalenie jelita grubego, padaczka, mięsień macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszczka ciężarnych, chorea Sydenhama, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna;
• chloasma;
• ostre lub przewlekłe zaburzenia czynności wątroby, które mogą wymagać przerwania stosowania COC do czasu powrotu wskaźników czynności wątroby do normy;
• u kobiet z genetycznym predyspozycjami do obrzęku naczynioruchowego egzogenne estrogeny mogą wywoływać lub nasilać objawy obrzęku naczynioruchowego;
• egzogenne estrogeny mogą powodować pojawienie się lub nasilenie objawów dziedzicznego lub nabytego obrzęku naczynioruchowego.

Częstość rozpoznania raka piersi nieco wzrasta u kobiet stosujących COC. Ponieważ raka piersi u kobiet w wieku do 40 lat występuje rzadko, wzrost liczby rozpoznań raka piersi u kobiet aktualnie stosujących lub niedawno stosujących COC jest niewielki w porównaniu do ogólnego ryzyka zachorowania na raka piersi. Związek z przyjmowaniem COC nie jest znany. Zobacz również sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Interakcje

Krwawienia przebijające i/lub zmniejszenie działania antykoncepcyjnego mogą wystąpić w wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (zobacz sekcję „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych reakcji

Zgłaszanie niepożądanych reakcji po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, jak również pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych reakcji oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Tabletki powlekane, 0,02 mg/3 mg, nr 28 (24 + 4) w blisterze; 1 blister wraz z skalą kalendarzową i uchwyt do blistera w pudełku z tektury.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Laboratorios Leon Farma, S.A.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Calle La Vallina S/N, Poligono Industrial Navatejera, Villaquilambre, 24193, Hiszpania.

Wnioskodawca.

WORWARTS PHARMA Sp. z o.o.

Miejsce położenia wnioskodawcy.

Ukraina, 03142, miasto Kijów, ul. Omeliana Pryczaka 4.