Levoksimed

INSTRUKCJA dot. stosowania leku LEVOKSIMED (LEVOXIMED)

Skład:

substancja czynna: lewofloksacyna;

1 ml roztworu zawiera lewofloksacyny (w formie półwodru) 5 mg;

substancje pomocnicze: chlorek sodu, chlorek benzalkoniu, roztwór wodorotlenku sodu lub kwas chlorowodorowy stężony, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, jasnożółty lub zielonkawożółty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna

Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwbakteryjne. Fluorochinolony. Lewofloksacyna. Kod ATX S01A E05.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Levofloksacyna jest izomerem L racemicznego leku ofloksacyny. Działanie przeciwbakteryjne wykazuje głównie izomer L ofloksacyny.

Mechanizm działania

Levofloksacyna to lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów, który hamuje aktywność bakteryjnych topoizomeraz typu II – DNA-girazy oraz topoizomerazy IV. Działanie levofloksacyny na bakterie Gram-ujemne skierowane jest głównie na DNA-girazę, natomiast na bakterie Gram-dodatnie – na topoizomerazę IV.

Mechanizmy powstawania oporności

Istnieją dwa główne mechanizmy powstawania oporności bakterii na levofloksacynę: obniżenie stężenia leku wewnątrz komórki bakteryjnej oraz zmiany w zestawie enzymów, na które działa levofloksacyna. Zmiany te wynikają z mutacji w chromosomowych genach kodujących DNA-girazę (gyrA i gyrB) oraz topoizomerazę IV (parC i parE; grlA i grlB u Staphylococcus aureus). Przyczynami oporności związanymi z obniżeniem stężenia levofloksacyny wewnątrz komórki bakteryjnej są zmiany w porynach błony zewnętrznej (OmpF), co ogranicza możliwość przenikania fluorochinolonów do wnętrza bakterii Gram-ujemnych, lub pompy odpływu substancji. Oporność wynikająca z odpływu substancji została opisana u pneumokoków (PmrA), stafilokoków (NorA), bakterii beztlenowych oraz Gram-ujemnych. Opisano również oporność na chinolony poprzez plazmidową oporność (określoną genem qnr) u Klebsiella pneumoniae oraz E. coli.

Oporność krzyżowa

Może występować oporność krzyżowa między fluorochinolonami. Pojedyncze mutacje zazwyczaj nie powodują oporności klinicznej, jednak wielokrotne mutacje zazwyczaj rzeczywiście prowadzą do oporności klinicznej na wszystkie leki z grupy fluorochinolonów. Zmiany w porynach błony zewnętrznej oraz systemach odpływu substancji mogą mieć szeroki zakres specyficzności substratowej, mogą dotyczyć kilku klas leków przeciwbakteryjnych i prowadzić do powstawania oporności wielokrotnej.

Wartości odcięcia

Wartości odcięcia stężenia MIC (minimalnego stężenia hamującego), które oddzielają wrażliwe i umiarkowanie oporne organizmy od opornych zgodnie z wartościami EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing – Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Leki Przeciwbakteryjne), są następujące:

Pseudomonas spp., Staphylococcus spp., Streptococcus A, B, C, G:

wrażliwe ≤ 1 mg/l, oporne > 2 mg/l;

Streptococcus pneumoniae: wrażliwe ≤ 2 mg/l, oporne > 2 mg/l;

Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis: wrażliwe ≤ 1 mg/l, oporne > 1 mg/l.

Pozostałe patogenne mikroorganizmy: wrażliwe ≤ 1 mg/l, oporne > 2 mg/l.

Właściwości antybakteryjne

Stopień nabytej oporności poszczególnych gatunków może się różnić w zależności od regionu geograficznego i czasu, dlatego zaleca się posiadanie lokalnych danych dotyczących oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji. Dlatego też przedstawione informacje stanowią jedynie ogólne wytyczne i zalecenia dotyczące możliwego wrażliwości mikroorganizmów na levofloksacynę. Jeśli stopień oporności w danej lokalizacji jest na tyle wysoki, że korzyść z zastosowania leku przynajmniej wobec niektórych rodzajów infekcji jest wątpliwa, w razie potrzeby należy skonsultować się z ekspertem. W poniższej tabeli przedstawione są wyłącznie gatunki bakterii, które zazwyczaj powodują zewnętrzne infekcje oczu, takie jak zapalenie spojówek.

Zakres działania przeciwbakteryjnego – kategorie wrażliwości i charakterystyka oporności zgodnie z wymogami EUCAST

* MSSA = szczepy Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinę.

** MRSA = szczepy Staphylococcus aureus oporne na metycylinę.

Dane dotyczące oporności, przedstawione w tabeli, oparte są na wynikach wieloośrodkowego badania obserwacyjnego (badanie okulistyczne) dotyczącego częstości występowania oporności wśród izolatów bakterii uzyskanych od pacjentów z infekcjami oczu w Niemczech (czerwiec – listopad 2004 roku).

Mikroorganizmy sklasyfikowano jako wrażliwe na lewofloksacynę na podstawie wrażliwości ustalonej in vitro oraz stężeń we krwi osoczu po leczeniu systemowym. Przy miejscowym stosowaniu osiągnięto wyższe stężenia maksymalne niż we krwi osoczu. Nie wiadomo jednak, czy kinetyka lewofloksacyny po miejscowym zakapaniu do oka może wpływać na jej działanie przeciwbakteryjne i w jaki sposób.

Dzieci

Właściwości farmakodynamiczne są takie same u dorosłych i dzieci od 1 roku życia.

Farmakokinetyka

Po zakapaniu do oka lewofloksacyna jest dobrze utrzymywana w warstwie łzowej.

W trakcie badania u zdrowych ochotników średnie stężenia lewofloksacyny w warstwie łzowej, zmierzone po 4 i 6 godzinach po miejscowym dawkowaniu, wynosiły odpowiednio 17,0 i 6,6 μg/ml. Po 4 godzinach od podania dawki u 5 z 6 badanych ochotników stężenia wynosiły 2 μg/ml lub więcej. U 4 z 6 badanych ochotników takie stężenie obserwowano również po 6 godzinach od podania dawki.

Stężenie lewofloksacyny we krwi osoczu oznaczano u 15 zdrowych dorosłych ochotników w różnych punktach czasowych w ciągu 15-dniowego cyklu leczenia. Średnie stężenie lewofloksacyny we krwi osoczu po 1 godzinie od podania dawki wahalo się od 0,86 ng/ml w 1. dniu do 2,05 ng/ml w 15. dniu. Najwyższe stężenie maksymalne lewofloksacyny – 2,25 ng/ml – odnotowano w 4. dniu po 2 dniach stosowania dawki co 2 godziny (łącznie 8 dawek na dobę). Maksymalne stężenia lewofloksacyny wzrosły z 0,94 ng/ml w 1. dniu do 2,15 ng/ml w 15. dniu, co jest o 1000 razy mniej niż stężenia zgłaszane po podawaniu standardowych dawek doustnych lewofloksacyny.

Stężenia lewofloksacyny we krwi osoczu osiągnięte po zastosowaniu leku w porażone oko są nieznane.

Charakterystyki kliniczne

Wskazania

Lokalne leczenie zewnętrznych bakteryjnych infekcji oczu u pacjentów w wieku od 1 roku, wywołanych drobnoustrojami wrażliwymi na lewofloksacynę.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lewofloksacynę, inne chinolony lub inne składniki leku, takie jak chlorek benzalkoniowy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących interakcji lewofloksacyny stosowanej miejscowo z innymi lekami.

Ponieważ maksymalne stężenia lewofloksacyny we krwi po zakropleniu do oka są co najmniej 1000 razy niższe niż te obserwowane po standardowych dawkach doustnych, interakcje wskazane przy stosowaniu systemowym raczej nie będą miały znaczenia klinicznego przy stosowaniu miejscowym lewofloksacyny.

Pacjenci w wieku dziecięcym

Nie przeprowadzono żadnych badań dotyczących interakcji leków.

Szczególne środki ostrożności

Nie wolno wprowadzać leku pod spojówkę. Nie należy wstrzykiwać roztworu bezpośrednio do przedniej komory oka.

Tak jak w przypadku innych leków przeciwbakteryjnych, długotrwałe stosowanie lewofloksacyny może prowadzić do nadmiernego rozmnażania się mikroorganizmów opornych, w tym grzybów. W przypadku pogorszenia się stanu pacjenta z powodu infekcji lub braku poprawy klinicznej w odpowiednim czasie należy przerwać stosowanie leku i rozpocząć leczenie alternatywne.

W razie potrzeby pacjenta należy przebadać z wykorzystaniem przyrządów powiększających, np. biomikroskopii z lampą szczelinową, a w razie potrzeby z barwieniem fluoresceiną.

Stosowanie fluorochinolonów doustnych wiąże się z wystąpieniem reakcji nadwrażliwości, nawet po podaniu pojedynczej dawki. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku.

Podczas stosowania fluorochinolonów doustnych, w tym lewofloksacyny, może dochodzić do zapalenia i pęknięcia ścięgien, szczególnie u pacjentów starszych, którzy jednocześnie przyjmują kortykosteroidy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku i w przypadku pierwszych objawów zapalenia ścięgien należy przerwać jego stosowanie (patrz dział „Efekty niepożądane”).

Lek zawiera benzalkonium chlorid jako środek konserwujący. Przed zakapaniem leku należy zdejmować soczewki kontaktowe i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym założeniem. Benzalkonium chlorid może zmieniać kolor miękkich soczewek kontaktowych.

Pacjenci z bakteryjnym zewnętrznym zapaleniem oka nie powinni nosić soczewek kontaktowych.

Zgłaszano również, że benzalkonium chlorid może powodować podrażnienie oczu, objawy suchego oka i może wpływać na film łzowy oraz powierzchnię rogówki. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z suchym okiem oraz u pacjentów, u których może występować uszkodzenie rogówki oka. W przypadku długotrwałego stosowania należy obserwować pacjenta.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania lewofloksacyny u ciężarnych kobiet. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na funkcję rozrodczą. Ryzyko dla człowieka jest nieznane. Leku nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że oczekiwana korzyść dla matki uzasadnia potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią

Lewofloksacyna przenika do mleka matki. Jednak przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych nie przewiduje się żadnego wpływu na niemowlę karmione piersią. Leku nie należy stosować w czasie karmienia piersią, chyba że oczekiwana korzyść dla matki uzasadnia potencjalne ryzyko dla noworodka.

Plodność

Lewofloksacyna nie powodowała zmniejszenia płodności u szczurów przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne działanie u ludzi po zastosowaniu okulistycznym.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek wywiera nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek tymczasowe zaburzenia widzenia, pacjent powinien odczekać, aż jego wzrok się ustabilizuje, zanim zacznie prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.

Sposób stosowania i dawki

Lek jest przeznaczony do stosowania okulistycznego.

Krople do oczu należy zakapywać po 1–2 krople do chorego(-ych) oka (oczach) co 2 godziny, do 8 razy na dobę przez pierwsze 2 dni (natychmiast po przebudzeniu), od dnia 3. do 5. – 4 razy na dobę.

Czas trwania leczenia zależy od ciężkości zaburzenia oraz od przebiegu klinicznego i bakteriologicznego choroby. Zwykle leczenie trwa 5 dni.

W celu zapobiegania zanieczyszczeniu końcówki pipety oraz roztworu, jej brzeg nie powinien mieć kontaktu z powiekami ani otaczającymi obszarami oka.

W przypadku jednoczesnego stosowania różnych miejscowych leków okulistycznych, odstęp między zakapywaniem powinien wynosić co najmniej 15 minut.

Pacjenci w wieku podeszłym

U tych pacjentów nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania leku.

Dzieci

Dawki leku stosowane u dorosłych i dzieci od 1. roku życia są podobne.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania kropli do oczu z lewofloksacyną u dzieci od 1. roku życia zostały ustalone. Szczególne środki ostrożności i zapobiegawcze przy stosowaniu są takie same dla dorosłych i dzieci od 1. roku życia.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania kropli do oczu z lewofloksacyną u dzieci poniżej 1. roku życia nie zostały ustalone. Brak odpowiednich danych.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku w leczeniu jaskrawki rogówki i oftalmii noworodków nie zostały ustalone.

Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 1. roku życia.

Przedawkowanie

Całkowita ilość lewofloksacyny w fiolce z kroplami do oczu jest zbyt mała, aby spowodować efekty toksyczne po przypadkowym przyjęciu doustnym. W razie potrzeby pacjenta należy poddać badaniu klinicznemu i podjąć działania wspomagające. Po miejscowym przedawkowaniu leku oczy należy przemyć czystą wodą o temperaturze pokojowej.

Pacjenci w wieku dziecięcym

Środki stosowane w przypadku przedawkowania są podobne do tych stosowanych u dorosłych.

Działania niepożądane

Działania niepożądane można oczekiwać u około 10 % pacjentów. Reakcje te są zazwyczaj słabe lub umiarkowane, przejściowe i głównie ograniczają się do obszaru oka.

Ponieważ lek zawiera benzalkonium chlorurek, substancja czynna tego konserwantu może powodować kontaktowe zapalenie skóry i/lub podrażnienie.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane uznane za pewne, prawdopodobne lub możliwe powiązane z leczeniem, o których zgłaszano w trakcie badań klinicznych oraz nadzoru pozarejestrowego.

Kryteria oceny częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); rzadko (≥ 1/1000, < 1/100); nieczęsto (≥ 1/10000, < 1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko – alergiczne reakcje oczne pozazapłonne, w tym wysypka na skórze; bardzo rzadko – anafilaksja.

Ze strony układu nerwowego:

nieczęsto – ból głowy.

Ze strony narządów wzroku:

często – uczucie pieczenia w oku, osłabienie wzroku oraz pojawianie się nitek śluzu; nieczęsto – matowienie powiek, chemoza, reakcja brodawkowata spojówek, zapalenie powiek z objawami obrzęku i rumienia, dyskomfort w oku, świąd oczu, ból oczu, infekcja spojówek, zaczerwienienie spojówek, folikule spojówkowe, suchość oczu, rumień powiek oraz fotowstręt.

Odkładanie się substancji na rogówce nie było obserwowane w trakcie badań klinicznych.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersiowej:

nieczęsto – katar; bardzo rzadko – obrzęk krtani.

Pacjenci w wieku dziecięcym.

Można oczekiwać, że częstość, typ i nasilenie działań niepożądanych u dzieci będą podobne do tych występujących u dorosłych.

Dodatkowe działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu substancji czynnej (lewofloksacyna) w sposób systemowy, które mogą potencjalnie wystąpić podczas stosowania tego leku.

U pacjentów stosujących fluorochinolony w formie systemowej zgłaszano zerwania ścięgien barku, rąk, Achillesa i innych ścięgien, które wymagały interwencji chirurgicznej lub prowadziły do długotrwałej utraty sprawności. Badania pozarejestrowe oraz doświadczenie ze stosowania chinolonów w formie systemowej wskazują, że istnieje możliwość zwiększenia ryzyka zerwania ścięgien u pacjentów stosujących kortykosteroidy, szczególnie u pacjentów w starszym wieku oraz u osób z ścięgniami poddanymi dużemu obciążeniu, w tym ścięgna Achillesa (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Farmakonadzoru pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

3 lata.

Po otwarciu fiolki lek można stosować przez 28 dni.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

5 ml w polimerowych fiolkach-kroplówkach; 1 fiolka-kroplówka w tekturowym opakowaniu kartonowym.

Kategoria receptury

Na receptę.

Producent

UORLД MEDICIN ILAC SAN. VE TİC. A.Ш /

WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turkey.

Wnioskodawca

WORLD MEDICINE, LLC, Ukraina /