Lazolvan® do wlewu

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Lazolvan® do wlewu (Lasolvan® for infusions)

Skład:

substancja czynna: ambroxoli hydrochloridum (ambroxol hydrochloride);

1 ampułka zawiera ambroxoli hydrochloridum 15 mg;

substancje pomocnicze: acidum citricum, monohydricum (E 330); natrii hydrophosphas, dihydricum; natrii chloridum; aqua pro injectionibus.

Postać leku. Roztwór do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór, praktycznie wolny od cząsteczek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane przy kaszlu i przeziębieniach. Środki mukolityczne. Kod ATC R05C B06.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Chlorowodorek ambroksolu, substytuowany benzylamina, jest metabolitem bromheksyny. Różni się od bromheksyny brakiem grupy metylowej oraz obecnością grupy hydroksylowej w położeniu para-trans pierścienia cykloheksylowego.

Ambroksol wykazuje działanie sekretolityczne i sekretomotoryczne w drzewie oskrzelowym.

W badaniach przedklinicznych zwiększał on udział składnika serynowego sekrecji oskrzelowej. Ambroksol sprzyja usunięciu śluzu poprzez obniżenie jego lepkości oraz aktywację nabłonka rzęskowego.

Ambroksol aktywuje układ surfaktantowy poprzez bezpośredni wpływ na pneumocyty typu II w pęcherzykach oraz komórki Clara w odcinkach małych dróg oddechowych. Wzmacnia on powstawanie i wydzielanie substancji powierzchniowo czynnej w pęcherzykach oraz drzewie oskrzelowym płodu i organizmu dorosłego. Efekty te zostały wykazane u różnych gatunków biologicznych, w hodowlach komórkowych oraz in vivo.

Ponadto, w różnych badaniach przedklinicznych wykazano działanie antyoksydacyjne ambroksolu.

Farmakokinetyka.

Po podaniu dożylnej dostępność biologiczna leku wynosi z definicji 100%. Po wstrzyknięciu dożylnym kinetyka ambroksolu w zakresie terapeutycznym zastosowania 15–90 mg jest liniowa i zależna od dawki; nawet po podaniu dożylnym 1,0 g nie obserwuje się istotnych odstępstw od liniowości zależnej od dawki.

Rozkład

Około 85% (80–90%) leku wiąże się z białkami osocza krwi. W tkance płucnej ambroksol osiąga wyższe stężenia niż w osoczu krwi po podaniu parenteralnym. Ambroksol może przenikać do płynu mózgowo-rdzeniowego, przez barierę łożyskową oraz wydzielanie się do mleka matki.

Biotransformacja

Tworzenie metabolitów zdolnych do przenikania do nerek (np. kwas dibromantrolinowy, glukuronid) zachodzi w wątrobie.

Eliminacja

Prawie 90% leku wydala się z moczem w postaci metabolitów powstających w wątrobie. Mniej niż 10% ambroksolu wydala się z moczem w niezmienionej formie. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami, duży objętości rozkładu oraz powolny ponowny przepływ leku z tkanek do krwi, istotna eliminacja ambroksolu podczas dializy lub wymuszonego moczowania jest mało prawdopodobna.

Okres półtrwania eliminacji z osocza krwi wynosi 7–12 godzin. Okres półtrwania ambroksolu i jego metabolitów z osocza krwi wynosi około 22 godziny.

Po podaniu dożylnym u zdrowych pacjentów całkowity klirens wynosił 660 ml/min, przy czym klirens nerkowy stanowił około 4,5% całkowitego klirensu.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby klirens ambroksolu zmniejsza się o 20–40%. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek należy uwzględnić kumulację metabolitów ambroksolu. U dorosłych pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby wydalanie chlorowodorku ambroksolu jest zmniejszone, co powoduje stężenie w osoczu krwi wyższe o 1,3–2 razy. Ze względu na wystarczająco szeroki zakres terapeutyczny chlorowodorku ambroksolu, nie ma potrzeby zmiany dawkowania.

Dzieci

U noworodków, którym powtarzano podawanie ambroksolu dożylne, okres półtrwania był mniej więcej podwojony, co wskazuje na zmniejszony klirens.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Do stymulacji produkcji surfaktantu płucnego u przedwcześnie urodzonych dzieci i noworodków z zespołem zaburzeń oddychania.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na chlorowodorek ambroksolu lub inne składniki preparatu.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Do chwili obecnej nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji preparatu z innymi lekami.

Jednoczesne stosowanie preparatu Lazolvan**®** do wlewu i leków przeciwhistaminowych działających wyłuszczająco może prowadzić do nadmiernego gromadzenia się wydzieliny wskutek ucisku odruchu kaszlowego; taka kombinacja jest możliwa tylko po starannym oszacowaniu przez lekarza stosunku oczekiwanej korzyści do możliwego ryzyka związanego ze stosowaniem.

Badania laboratoryjne

Jednoczesne stosowanie ambroksolu i antybiotyków (amoksycylina, cefuroksym, doksycyklina i erytromycyna) prowadzi do zwiększenia stężenia antybiotyków w sekretach oskrzowo-płucnych i wydzielaniu mokroty.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Nadeszły doniesienia o ciężkich uszkodzeniach skóry, takich jak: zespół wielopostaciowej rumienia, zespół Stevensa-Johnsona/odpadanie się nabłonka toksyczne oraz ostrze upośledzonej ogólnikowatej egzantematycznej pustulopatii, związane z zastosowaniem chlorowodorku ambroksolu. Jeśli występują objawy nasilania się wysypek na skórze (czasem związane z powstawaniem pęcherzy lub uszkodzeniem błon śluzowych), należy natychmiast przerwać leczenie chlorowodorkiem ambroksolu i skonsultować się z lekarzem.

Jeśli wstrzykiwanie dożylne odbywa się zbyt szybko, w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić ból głowy, zwiększona zmęczalność, wyczerpanie oraz uczucie ciężkości w nogach.

Ponieważ ambroksol może nasilać wydzielanie śluzu, lek Lazolvan® do wlewu, roztwór do wlewu, należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami ruchomości oskrzeli oraz nasilonym wydzielaniem śluzu (np. przy takiej rzadkiej chorobie jak pierwotna dyskineza rzęsek).

Środek leczniczy ten zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu. Każda ampułka zawiera 6,598 mg sodu.

Lek Lazolvan® do wlewu, roztwór do wlewu, należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub ciężkimi chorobami wątroby. Podczas stosowania ambroksolu, tak jak innych substancji czynnych metabolizowanych w wątrobie, a następnie wydalanymi z moczem, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek może dochodzić do gromadzenia się metabolitów powstających w wątrobie.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Brak danych z powodu braku wskazań.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie dotyczy, ponieważ lek stosuje się u noworodków i przedwcześnie urodzonych niemowląt.

Sposób stosowania i dawki.

Do wlewu dożylnego.

Dawkowanie

30 mg na 1 kg masy ciała i na dobę, podzielone na 4 dawki pojedyncze.

Dawkowanie w niewydolności nerkowej i/lub wątrobowej

W przypadku ciężkiej niewydolności nerkowej lub ciężkiej niewydolności wątrobowej dawkę utrzymaniową należy odpowiednio zmniejszyć lub wydłużyć odstępy między dawkami.

Roztwór należy podawać za pomocą urządzenia pompowego do wlewu w postaci krótkiego wlewu trwającego co najmniej 5 minut. Lazolvan® do wlewu można również podawać w formie wlewu kroplowego. Nadają się do tego następujące roztwory: roztwór fizjologiczny, roztwór Ringera.

Czas trwania leczenia – 5 dni.

Zawartość 1–6 ampułek należy rozcieńczyć w 250–500 ml roztworu fizjologicznego lub roztworu Ringera. Roztwór rozcieńczony za pomocą roztworu fizjologicznego lub roztworu Ringera jest stabilny pod względem fizyko-chemicznym przez 24 godziny w temperaturze 15–25 °C. Stabilność przygotowanego roztworu została potwierdzona w zakresie stężeń od 0,03 mg/ml do 0,34 mg/ml. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, jeśli otwarcie ampułek i rozcieńczenie wiąże się z ryzykiem zanieczyszczenia mikrobiologicznego, roztwór należy natychmiast użyć po przygotowaniu. Jeśli tak się nie stanie, odpowiedzialność za warunki i okresy przechowywania ponosi użytkownik. Jeśli żaden z tych rozcieńczalników nie jest dostępny, jako alternatywę można zastosować 5 % roztwór glukozy. W przypadku stosowania 5 % roztworu glukozy zawartość ampułek należy rozcieńczać bezpośrednio przed użyciem. Jeśli roztwór nie został użyty natychmiast po przygotowaniu, należy go zutylizować.

Dzieci.

Stosować u noworodków przedwcześnie urodzonych i u noworodków zgodnie z wskazaniami.

Przedawkowanie.

Obecnie nie ma doniesień o specyficznych objawach przedawkowania. Objawy obserwowane w przypadku przypadkowego przedawkowania lub błędu medycznego są podobne do znanych działań niepożądanych występujących przy stosowaniu w dawkach zalecanych i mogą wymagać leczenia objawowego.

Niepożądane działania.

Do oceny częstości niepożądanych działań zastosowano następującą klasyfikację:

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko – reakcje nadwrażliwości;

nieznane – reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej:

nieczęsto – zaczerwienienie;

rzadko – wysypka, pokrzywka;

nieznane – poważne działania niepożądane ze strony skóry (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona/ toksyczny zespół martwicy naskórka i ostrą ogólnoustrojową pustulozę egzantamatyczną).

Ze strony układu pokarmowego:

nieczęsto – suchość w ustach, zaparcia, ślinotok, suchość w gardle;

nieznane – nudności, wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia:

nieczęsto – rhinorrhea, duszność (jako objaw reakcji nadwrażliwości).

Ze strony nerek i układu moczowego:

nieczęsto – zaburzenia oddawania moczu.

Zaburzenia ogólne oraz stanowiska po wstrzyknięciu leku:

nieczęsto – podwyższenie temperatury ciała i dreszcze, reakcje ze strony błony śluzowej.

Przekazywanie podejrzeń działań niepożądanych

Przekazywanie informacji o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Lazolvan**®** do wlewu, roztwór do wlewu, nie należy mieszać z innymi roztworami oprócz roztworu fizjologicznego i roztworu Ringera.

Opakowanie.

Po 2 ml w ampułkach szklanych; po 10 ampułek w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

SANOFI S.R.L., Włochy / SANOFI S.R.L., Italy.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

Via Valcanello, 4 – 03012 ANAGNI (FR), Włochy / Via Valcanello, 4 – 03012 ANAGNI (FR), Italy.

Wniosek składający.

Sp. z o.o. „Opella Helthcare Ukraina”, Ukraina.

Miejsce zamieszkania składającego wniosek.

Ukraina, 01033, miasto Kijów, ul. Żyliańska 48-50A.