Kurosurf®

Ukraina
Nazwa handlowa Kurosurf®
Postać farmaceutyczna zawiesina, do wstrzykiwań endotrahealnych
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/10170/01/01
Kurosurf® zawiesina, do wstrzykiwań endotrahealnych

INSTRUKCJA


do stosowania lekarskiego leku


KUROSFURF®


(CUROSURF®)

Skład:

substancja czynna: poractant alfa (BAN);

1,5 ml zawiesiny zawiera 120 mg frakcji fosfolipidowej wyizolowanej z płuc świni;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Zawiesina do podania endotrahealnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: zawiesina od białego do żółtego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Surfactanty płucne. Naturalne fosfolipidy.

Kod ATX R07A A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika. Surfactant płucny uzupełnia niedobór endogennego surfaktantu płucnego przez egzogenny. Pokrywa wewnętrzną powierzchnię pęcherzyków; obniża napięcie powierzchniowe w płucach, stabilizuje pęcherzyki, zapobiegając ich zapadaniu się na końcu fazy wydechowej, sprzyja odpowiedniemu wymianie gazowej, która utrzymuje się przez cały cykl oddechowy. Równomiernie rozkłada się w płucach i rozprzestrzenia na powierzchni pęcherzyków. U przedwcześnie urodzonych niemowląt przywraca się poziom utlenienia, co wymaga obniżenia stężenia wdychanego tlenu w mieszaninie gazowej; zmniejsza poziom śmiertelności i chorób oddechowych.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne

W badaniu klinicznym spontanicznym (NINSAPP) porównywano podawanie leku Kurosurf ® metodą LISA i za pomocą standardowego podania (intubacja, podanie i wentylacja mechaniczna) w dwóch grupach przedwcześnie urodzonych noworodków z zespołem zaburzeń oddechowych (RDS) i wiekiem ciążowym od 23 do 27 tygodni (grupa LISA: N = 108, grupa kontrolna: N = 105). Metoda LISA nie ustępowała standardowej pod względem pierwotnego punktu końcowego badania (przeżycie bez rozwoju bronchopulmonalnej dysplazji na 36. tygodniu ciążowym). W drugorzędnym punkcie końcowym metoda LISA była skuteczniejsza pod względem przeżycia bez poważnych powikłań i zmniejszała częstość innych chorób związanych z przedwczesnością. Przy zastosowaniu metody LISA potrzeba sztucznej wentylacji płuc znacznie się obniżała.

Farmakokinetyka. Po podaniu do tchawicy większość substancji znajduje się w płucach. Okres półwylugowania wynosi 67 godzin. Poza płucami (w osoczu krwi i innych narządach) po 48 godzinach od podania wykrywane są jedynie śladowe ilości lipidów surfaktantu.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

  • Leczenie zespołu zaburzeń oddechowych (RDS) lub choroby błon szklistych u noworodków.
  • Profilaktyczne stosowanie u przedwcześnie urodzonych noworodków z ryzykiem rozwoju RDS lub z potwierdzonym niedoborem surfaktantu.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na składniki leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Nie ustanowione.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Lek powinien być stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez lekarzy posiadających doświadczenie w leczeniu i reanimacji przedwcześnie urodzonych dzieci.

Dzieci urodzone po długotrwałym okresie bez wód (ponad 3 tygodnie) mogą słabo reagować na terapię zastępczą lekiem, co może być związane z hipoplazją płuc.

Na początku leczenia lekiem Kurosurf ® należy skorygować zakwaszenie, hipotensję tętniczą, anemię, hipoglikemię i hipotermię.

W przypadku refluksu należy przerwać stosowanie Kurosurfu® i, jeśli konieczne, zwiększyć szczytowe ciśnienie wdechu w respiratorze, aż do uwolnienia rury endotrahealnej.

U noworodków, u których występuje znaczne zaburzenie wentylacji w trakcie lub wkrótce po podaniu leku, możliwe jest zablokowanie rury endotrahealnej śluzem, szczególnie jeśli wydzielanie z płuc miało miejsce przed podaniem leku. Wstępnego odsysania śluzu u noworodka może zmniejszyć prawdopodobieństwo obturacji rury endotrahealnej. Jeśli podejrzewa się obturację rury endotrahealnej, a próba odsysania w celu usunięcia obturacji nie powiedzie się, rurę endotrahealną należy natychmiast usunąć.

Jednakże odsysanie wydzieliny tchawiczej nie jest zalecane co najmniej przez 6 godzin po podaniu leku, z wyjątkiem przypadków zagrażających życiu.

Podczas stosowania leku może wystąpić bradykardia, hipotensja tętnicza i obniżenie nasycenia krwi tlenem. Należy przerwać terapię lekiem i podjąć niezbędne działania w celu przywrócenia normalnej częstości skurczów serca, po czym leczenie można kontynuować z dalszym monitorowaniem stanu noworodka.

Po podaniu Kurosurfu ® możliwe jest szybkie zwiększenie elastyczności płuc i rozciągania się płuc (objętość oddechowa), co wymaga korelacji parametrów sztucznej wentylacji płuc.

Zwiększenie wymiany gazowej w pęcherzykach może prowadzić do szybkiego wzrostu stężenia tlenu w tętnicach, dlatego należy szybko skorygować stężenie wdychanego tlenu, aby zapobiec hiperoksji. W celu utrzymania pożądanego poziomu utlenienia krwi, oprócz okresowej analizy stanu gazowego krwi, zaleca się ciągłe monitorowanie transkutanowe ciśnienia tlenu (PaO2) lub nasycenia tlenem.

Można stosować dalsze leczenie z wykorzystaniem przedłużonego ciśnienia w drogach oddechowych przez nos, ale tylko w przypadku posiadania specjalnie wyposażonych oddziałów do stosowania tej techniki.

Noworodki otrzymujące leczenie surfaktantem powinny być pod ścisłą obserwacją w celu wczesnego wykrycia infekcji. Przy pierwszych objawach infekcji należy natychmiast rozpocząć odpowiednią terapię antybiotykami.

W przypadku niewystarczającego efektu terapii Kurosurfem® lub szybko postępującego nawrotu, przed podaniem kolejnej dawki należy rozważyć możliwość wystąpienia innych powikłań związanych z niedojrzałością płodu, takich jak otwarta przewoda tętnicza lub inne choroby płuc, takie jak zapalenie płuc.

Noworodki urodzone po długotrwałym naruszeniu ciągłości pęcherza płodowego (ponad trzy tygodnie) mogą mieć pewien stopień hipoplazji płuc, dlatego optymalny efekt może nie występować w odpowiedzi na podanie egzogennego surfaktantu.

Podanie leku znacznie zmniejsza ciężkość przebiegu zespołu zaburzeń oddechowych i ryzyko jego wystąpienia, jednak nie można uważać, że terapia lekiem pozwoli całkowicie uniknąć śmiertelności i chorób związanych z przedwczesnym porodem, ponieważ u przedwcześnie urodzonych dzieci możliwe jest wystąpienie innych powikłań spowodowanych ich niedojrzałością.

Po podaniu Kurosurfu® zaobserwowano hamowanie aktywności elektrycznej mózgu, które występowało od 2 do 10 minut po podaniu leku i miało odwracalny charakter. Zaobserwowano to tylko w jednym przypadku, a związek przyczynowo-skutkowy nie został potwierdzony.

Gdy Kurosurf® podaje się metodą LISA, zgłaszano zwiększenie częstości występowania bradykardii, apnei i zmniejszenia nasycenia tlenem. Zdarzenia te są zazwyczaj krótkotrwałe, bez skutków ubocznych podczas podania i łatwo regulowane. Jeśli zdarzenia te staną się poważne, należy przerwać terapię surfaktantem i leczyć powikłania.

Brak dostępnych informacji dotyczących skuteczności innych dawek początkowych poza 100 lub 200 mg/kg oraz częstotliwości podawania częstszej niż co 12 godzin lub późniejszego rozpoczęcia stosowania Kurosurfu® niż 15 godzin po rozpoznaniu RDS.

Podawanie Kurosurfu® przedwcześnie urodzonym noworodkom z ciężką hipotensją nie było badane.

Stosowanie Kurosurfu® w celu profilaktyki należy przeprowadzać przy odpowiednim wyposażeniu w sali porodowej i zgodnie z następującymi zaleceniami:

  • profilaktyka (w ciągu 15 minut po porodzie) dla dzieci z wiekiem ciążowym do 27 tygodni;
  • profilaktyka dla dzieci z wiekiem ciążowym od 26 do 30 tygodni w przypadku konieczności intubacji lub braku prenatalnego stosowania leków kortykosteroidowych;
  • w przypadku prenatalnego stosowania leków kortykosteroidowych Kurosurf® należy stosować tylko w przypadku rozwoju zespołu zaburzeń oddechowych.

Biorąc pod uwagę inne czynniki ryzyka, profilaktyka jest również zalecana przedwcześnie urodzonym noworodkom z następującymi czynnikami ryzyka rozwoju zespołu zaburzeń oddechowych: asfiksja okołoporodowa, cukrzyca u matki, ciąża mnoga, płeć męska dziecka, dziedziczna skłonność do zespołu zaburzeń oddechowych, cięcie cesarskie.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią. Stosuje się u noworodków.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stosuje się u noworodków.

Sposób podania i dawki.

Leczenie nagłych przypadków.

Zalecana dawka początkowa – 100–200 mg/kg (1,25–2,5 ml/kg), stosowana jako pojedyncza dawka natychmiast po postawieniu diagnozy RDS.

Dodatkowe dawki po 100 mg/kg (1,25 ml/kg) co 12 godzin można podawać, jeśli RDS jest przyczyną dalszego pogorszenia funkcji oddechowej noworodka (maksymalna całkowita dawka – 300–400 mg/kg).

Profilaktyka.

Jednorazową dawkę od 100 do 200 mg/kg podaje się jak najszybciej po porodzie (najlepiej w ciągu 15 minut). Kolejne dawki po 100 mg/kg można podawać 6–12 godzin po pierwszej dawce, następnie co 12 godzin, jeśli u noworodka nadal występują objawy RDS i zależność od respiratora (maksymalna całkowita dawka – 300–400 mg/kg).

Kurosurf ® powinien podawać doświadczony specjalista w dziedzinie reanimacji i stabilizacji przedwcześnie urodzonych dzieci. Kurosurf® podaje się drogą endotraheopłucną noworodkom, u których monitoruje się rytm serca, stężenie i nasycenie tlenem, zgodnie z praktyką stosowaną na oddziałach noworodkowych.

Kurosurf ® przechowywany w lodówce w temperaturze 2–8 °C jest gotowy do użycia. Bezpośrednio przed podaniem fiolkę z lekiem należy ogrzać do temperatury pokojowej, np. trzymając ją w dłoniach i delikatnie odwracając kilka minut, aby uzyskać jednolitą zawiesinę, ale nie wstrząsać.

Zawiesinę należy pobrać z fiolki, używając sterylnych igły i strzykawki. Do podania Kurosurfu ® do płuc należy użyć odpowiedniego kaniula.

Sposoby podania leku Kurosurf ®

a) Z odłączeniem dziecka od respiratora.

Natychmiast odłącz dziecko od respiratora i podaj jednorazowo bolusem od 1,25 do 2,5 ml/kg zawiesiny bezpośrednio do dolnej części tchawicy przez rurę endotrahealną. Przeprowadź wentylację płuc ręcznie, a następnie podłącz dziecko do respiratora z tymi samymi parametrami wentylacji, które były stosowane przed podaniem leku. Kolejne dawki leku, które mogą być potrzebne (1,25 ml/kg), podaje się w ten sam sposób, jak opisano powyżej.

b) Bez odłączania dziecka od respiratora.

Jednorazowo bolusem podaj od 1,25 do 2,5 ml/kg zawiesiny bezpośrednio do dolnej części tchawicy, używając kaniula wprowadzonego przez kanał ssący i przez rurę endotrahealną. Kolejne dawki leku, które mogą być potrzebne (1,25 ml/kg), podaje się w ten sam sposób, jak opisano powyżej.

ALBO

c) Intubacja–Surfaktant–Ekstubacja (INSURE)

Istnieje trzeci sposób podania przez rurę endotrahealną w sali porodowej przed rozpoczęciem sztucznej wentylacji, w takim przypadku stosuje się wentylację workiem lub ekstubację w celu przeprowadzenia terapii ciągłym dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych (CPAP) w sali porodowej lub później po przeniesieniu do oddziału noworodkowego (Intubacja–Surfaktant–Ekstubacja = INSURE).

d) Mniej inwazyjne podanie surfaktantu cienkim kaniula (LISA)

Jako alternatywę przy spontanicznym oddychaniu przedwcześnie urodzonych niemowląt Kurosurf ® można również stosować metodą mniej inwazyjnego podania surfaktantu (LISA), używając cienkiego kaniula. Dawki są takie same, jak podane dla sposobów podania zgodnie z punktami a), b) i c). Cienki kaniula o małej średnicy wprowadza się do tchawicy niemowlęcia w celu terapii ciągłym dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych (CPAP), zapewniając ciągłe oddychanie spontaniczne, przy bezpośredniej wizualizacji więzadeł głosowych za pomocą laryngoskopii. Kurosurf ® podaje się jednorazowo bolusem w ciągu 0,5–3 minut. Po podaniu leku Kurosurf ® kaniulę natychmiast usuwa się. Terapię CPAP należy kontynuować przez cały czas procedury.

Cienkie kaniule CE, oznaczone do tego zastosowania, należy stosować do adsorpcji substancji powierzchniowo czynnych.

Po podaniu leku Kurosurf ® parametry czynnościowe oddychania zmienią się bardzo szybko, co wymaga szybkiej zmiany parametrów wentylacji w respiratorze. Poprawa wentylacji pęcherzykowej może prowadzić do gwałtownej zmiany stężenia tlenu w krwi tętniczej, dlatego szybka zmiana parametrów wentylacji pomaga zapobiegać hiperoksji. Aby uniknąć hiperoksji, zaleca się monitorowanie transkutanego ciśnienia tętniczego tlenu (PaO2) lub nasycenia tlenem.

Szczególne grupy pacjentów

Niewydolność nerek lub wątroby: bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Kurosurf ® u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby nie były oceniane.

Szczególne wymagania dotyczące stosowania leku

.

Przed zastosowaniem fiolkę należy ogrzać do temperatury pokojowej, a następnie delikatnie odwrócić bez wstrząsania, aby uzyskać jednorodną zawiesinę.

Zawiesinę należy pobrać z fiolki, używając sterylnych strzykawki i igły.

Aby pobrać zawiesinę, należy postępować zgodnie z instrukcją:

  • ustawić znak (FLIP UP) na zabarwionej plastikowej pokrywie;
  • podnieść pokrywę od strony znaku i otworzyć;
  • ściągnąć plastikową pokrywę z aluminiową częścią w dół;
  • usunąć aluminiowe pierścień;
  • usunąć gumową pokrywę, aby pobrać zawartość fiolki.

Fiolkę tylko do jednorazowego użycia. Nie stosować pozostałości leku z fiolki. Nie można przechowywać niewykorzystanych resztek leku do późniejszego użycia.

Nieotwarta, nieużywana fiolka Kurosurfu ® , która została ogrzana do temperatury pokojowej, może być ponownie umieszczona do przechowywania przez 24 godziny w chłodnych warunkach z możliwością późniejszego użycia.

Dzieci. Lek stosuje się u przedwcześnie urodzonych noworodków w celu leczenia RDS oraz u dzieci z ryzykiem rozwoju RDS.

Przedawkowanie.

Do tej pory nie zaobserwowano przypadków przedawkowania w wyniku stosowania Kurosurfu ® . Jednak w przypadku przedawkowania i tylko przy wyraźnych klinicznych zaburzeniach oddychania, wentylacji lub utlenienia, należy przeprowadzić możliwie maksymalną aspirację nadmiaru leku z płuc i terapię skierowaną na utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej.

Reakcje niepożądane.

Niepożądane działania uboczne, które wystąpiły podczas badań klinicznych i w okresie postmarketingowym, przedstawiono w tabeli według układów narządów (zgodnie z wymaganiami terminologicznymi systemu MedDRA) i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥1/100 do <1/10); nieczęsto (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Klasy układów narządów

Reakcje niepożądane

Częstość

Infekcje i inwazje

Sepsa

Niekęsto

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Krwawienia wewnątrzczaszkowe

Niekęsto

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego

Bradykardia,

hipotensja tętnicza

Rzadko

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia

Bronchopulmonalna dysplazja

Rzadko

Pneumotoraks

Niekęsto

Krwawienia płucne

Rzadko

Hiperoksja,

cynamon noworodkowy,

apnea

Nieznane

Badania instrumentalne

Obniżenie utlenienia

Rzadko

Odchylenia od normy wyników elektroencefalogramu

Nieznane

Urazy, zatrucia i powikłania związane z procedurą

Powikłania endotrahealnej intubacji

Nieznane

W wyniku przedwczesnych urodzeń niemowląt mogą występować apneę oraz sepsa.

Pojawienie się krwotoków wewnątrzczaszkowych po podaniu Kurosurf® wiąże się ze zmniejszeniem wartości ciśnienia tętniczego krwi oraz wczesnymi szczytami tlenowego ciśnienia tętniczego (PaO2). Zaleca się unikanie wysokich wartości PaO2 poprzez modyfikację parametrów sztucznej wentylacji od razu po podaniu leku.

Zgodnie z przeprowadzonymi badaniami klinicznymi zaobserwowano niewielką tendencję do zwiększenia liczby pacjentów z otwartym przewodem tętniczym, którzy otrzymywali leczenie Kurosurfem®. Ten fenomen został również potwierdzony przy stosowaniu innych egzogennych surfaktantów i należy go przypisać zmianom hemodynamicznym wywołanym szybkim rozszerzeniem płuc podczas podawania surfaktantu. Wykryto również pojawienie się przeciwciał wobec białkowych składników Kurosurf®, jednak bez objawów klinicznie istotnych.

Niemowlęta przedwczesne są narażone na wysokie ryzyko wystąpienia krwotoków mózgowych i niedokrwień, określanymi jako leukomalacja okołokomorowa oraz wrodzone wady hemodynamiczne, takie jak otwarty przewód tętniczy i obecna krążenie płodowe, pomimo intensywnej pomocy medycznej. Takie niemowlęta są również narażone na wysokie ryzyko rozwoju infekcji, takich jak zapalenie płuc i bakteriemia (septycemia). Udar może również występować w okresie okołoporodowym. U niemowląt przedwcześnie urodzonych często rozwijają się również zaburzenia hematologiczne i zaburzenia równowagi elektrolitowej, których nasilenie może być spowodowane ciężkimi chorobami oraz sztuczną wentylacją płuc. U niemowląt przedwczesnych nasilenie choroby oraz stosowanie sztucznej wentylacji płuc, jak również konieczność przeprowadzenia reoksygenacji, może prowadzić do: napięciowego zapalenia opłucnej (pnevmotoraks), emfizyki międzywęzłowej płuc oraz krwotoków płucnych. Długotrwałe podawanie tlenu w wysokich stężeniach oraz prowadzenie sztucznej wentylacji płuc wiąże się z rozwojem dysplazji oskrzelowo-płucnej oraz retinopatii u niemowląt przedwcześnie urodzonych.

Metoda LISA

W badaniach klinicznych niektóre krótkotrwałe i łagodne niepożądane zdarzenia bez powikłań podczas podawania występują częściej u pacjentów z grupy LISA niż u pacjentów z grup kontrolnych standardowego leczenia; w szczególności: desaturacja tlenowa (57,4% grupa LISA vs 26,6% grupa standardowa), apneę (21,8% vs 12,8%), bradykardię (11,9% vs 2,8%), pianę z ust (21,8% vs 2,8%), kaszel (7,9% vs 0,9%), duszność (6,9% vs 1,8%) oraz kichanie (5% vs 0). Różnica ta między dwiema grupami może wynikać z rzadszego stosowania terapii uspokajającej w grupach LISA w porównaniu do standardowej opieki medycznej. Większość tych zdarzeń łatwo poddawała się korekcie.

W trakcie spontanicznego porównawczego badania klinicznego (NINSAPP) w niektórych przypadkach zgłaszano nekrotyzujące zapalenie jelita (8,4% w grupie LISA i 3,8% w grupie standardowego podania – intubacja/WZ), jak również ogniskowe perforacje międzywęzłowe wymagające interwencji chirurgicznej (11,2% w grupie LISA i 10,6% w grupie standardowej), bez istotnej statystycznie różnicy między grupami. Zdarzenia te mogą być powikłaniami przedwczesności lub skutkami innych metod leczenia u noworodków przedwcześnie urodzonych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Ważne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Prosimy o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych przez krajowy system raportowania.

Okres ważności. 18 miesięcy.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze od +2 do +8°C, w oryginalnym opakowaniu!

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowanie. 1,5 ml leku w fiolce. 1 fiolka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Chiesi Farmaceutici S.p.A., Włochy / Chiesi Farmaceutici S.p.A., Italy.

Chiesi Pharmaceuticals GmbH, Austria / Chiesi Pharmaceuticals GmbH, Austria.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

Via San Leonardo 96, 43122, Parma, Włochy / Via San Leonardo 96 – 43122, Parma, Italy.

Gonzagagasse 16/16, 1010 Wiedeń, Austria / Gonzagagasse 16/16, 1010 Wien, Austria.