Komplevit®

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ stosowania leku COMPLEVIT® (Komplevit®)

SkÅ ad:

substancje czynne: 1 kapsuÅ a zawiera: kwasu askorbinowego (witamina C) 100 mg; tiaminu chlorowodorku (witamina B1) 15 mg; ryboflawiny (witamina B2) 15 mg; pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) 10 mg; cyjanokobalaminy (witamina B12) 0,002 mg; kwasu foliowego 0,25 mg; nikotynamidu 50 mg; wapnia pantotenianu 25 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; krzemionka koloidalna bezwodna; skrobi ziemniaczanej; stearynian wapnia;

skÅ ad twardych kapsuÅ ek zÅ elatynowych: Å elatyna; barwniki: Å yÅ ywy zachodni FCF (E 110), dwutlenek tytanu (E 171).

PostaÄ leku. Twarde kapsuÅ y.

GÅ ówne wÅ aściwości fizykochemiczne: twarde kapsuÅ y zÅ elatynowe z czapkÄ i korpusem pomaraÅ czowego koloru. Zawartość kapsuÅ ek – proszek Å óÅ to-pomaraÅ czowego koloru o charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Witaminy. ZespoÅ y poliwitaminowe bez dodatków.

Kod ATC A11BA.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Komplevit® – lek wielowitaminowy. Działanie środka leczniczego określane jest przez właściwości rozpuszczalnych w wodzie witamin grupy B oraz witaminy C, które wchodzą w jego skład i są składnikami układów enzymatycznych, aktywnie wpływając na różne funkcje organizmu: regulują procesy energetyczne i metaboliczne, normalizują pracę narządów i układów, przyspieszają procesy regeneracji tkanek, zwiększają wydolność organizmu przy obciążeniach psychicznych i fizycznych, sprzyjają podniesieniu odporności organizmu na choroby zakaźne oraz adaptacji do stresu.

Witamina B1 normalizuje czynnościową aktywność układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i pokarmowego.

Witamina B2 odgrywa ważną rolę w metabolizmie białek, tłuszczów i węglowodanów, uczestniczy w utrzymaniu normalnej ostrości wzroku, normalizuje funkcje skóry.

Witamina B6 jest niezbędna do regeneracji tkanek skórnych i komórek wątroby, przywracania funkcji układu nerwowego, poprawia metabolizm tłuszczów w przypadku miażdżycy.

Kwas foliowy, oprócz działania przeciw anemii w okresie ciąży, chroni płód przed działaniem czynników teratogennych, uczestniczy w metabolizmie i syntezie aminokwasów oraz kwasów nukleinowych.

Witamina PP jest specyficznym środkiem przeciwko pelagrze, poprawia metabolizm węglowodanów.

Pantotenian wapnia odgrywa ważną rolę w procesach utleniania, uczestniczy w metabolizmie węglowodanów i tłuszczów, w syntezie acetylocholiny, która uczestniczy w przekazywaniu impulsów nerwowych.

Witamina B12 wpływa na procesy normalnej dojrzewania wszystkich komórek organizmu, szczególnie komórek krwi i wątroby, pozytywnie wpływa na pracę układu nerwowego i wątroby.

Witamina C odgrywa ważną rolę w regulacji procesów redoks, metabolizmu węglowodanów, krzepnięcia krwi, regeneracji tkanek, normalnej przepuszczalności naczyń włosowatych, tworzenia hormonów steroidowych i składników tkanki łącznej, sprzyja podniesieniu odporności organizmu na choroby zakaźne.

Farmakokinetyka.

Środek leczniczy jest dobrze wchłaniany w przewodzie pokarmowym, produkty jego metabolizmu są wydalane z organizmu głównie z kałem i moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie hipowitaminozy i awitaminozy spowodowanych niedostatecznym dopływem lub zwiększonym zapotrzebowaniem na witaminy: nieregularne i jednostajne odżywianie; poprawa metabolizmu i ogólnego stanu pacjentów wszystkich grup wiekowych; okres zwiększonego obciążenia umysłowego i fizycznego; okres ciąży lub karmienia piersią; okres intensywnej aktywności sportowej; stresy; choroby przewlekłe; okres rekonwalescencji po ciężkich chorobach, po terapii antybiotykami lub chemioterapii, przed i po zabiegach chirurgicznych; w leczeniu wspomagającym pacjentów z miażdżycą, chorobą wieńcową i chorobami wątroby.

Przeciwwskazania.

Podwyższona indywidualna wrażliwość na którykolwiek składnik leku, erytremia, skłonność do zakrzepicy, tromboflebita, zakrzepica tętnicza, przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze (ciężkie postacie), kamica nerek, ciężkie zaburzenia funkcji nerek, podagra, hiperurykemia, wyraźne zaburzenia funkcji wątroby, aktywne zapalenie wątroby, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy (z powodu możliwego zwiększenia kwasowości soku żołądkowego), nowotwory (z wyjątkiem przypadków towarzyszących anemii megaloblastycznej), erytrocytoza, zaburzenia metabolizmu żelaza i miedzi, hiperkalcemia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Stosowanie sulfonamidów krótkodziałających z kwasem askorbinowym zwiększa ryzyko wystąpienia kryształomocznicy. Współdziałanie z penicyliną nasila działanie tego leku, zwiększa wchłanianie żelaza, zmniejsza skuteczność heparyny i pośrednich leków przeciwkrzepliwych, zwiększa wchłanianie glinu (należy uwzględnić przy jednoczesnym leczeniu lekami przeciwwskazowymi zawierającymi glin).

Wchłanianie witaminy C zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych oraz napojów alkalicznych. Kwas askorbinowy można przyjmować dopiero po upływie 2 godzin od wstrzyknięcia deferozaminy. Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek kwasu askorbinowego zmniejsza skuteczność leczenia disulfiramem. Duże dawki leku zmniejszają skuteczność trójcyklicznych leków przeciwdrgawkowych, neuroleptyków – pochodnych fenytoazyny, kanalikową reabsorpcję amfetaminy, zaburzają wydalanie moksyletyny przez nerki.

Kwas askorbinowy zwiększa całkowity klirens alkoholu etylowego. Leki z grupy chinolonów, chlorek wapnia, salicylany, tetracykliny i kortykosteroidy przy długotrwałym stosowaniu zmniejszają zapasy kwasu askorbinowego w organizmie. Kwas askorbinowy zwiększa wydzielanie szczawianów z moczem i zwiększa ryzyko kryształomocznicy podczas leczenia salicylanami.

Kwas foliowy obniża stężenia fenytionu we krwi, przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi możliwe jest wzajemne zmniejszenie skuteczności klinicznej. Współdziałanie z lekami przeciwkrzepliwymi zwiększa ryzyko krwawienia, z lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze – nasila się hipotensja tętnicza, z lekami obniżającymi poziom lipidów – zwiększa się ryzyko ich toksycznych efektów, z lekami przeciwcukrzycowymi – zmniejsza się działanie hipoglikemizujące tych ostatnich, z metyldopą lub blokerami β-adrenoreceptorów – znacząco obniża się ciśnienie tętnicze, z probenecydem – zmniejsza się działanie probenecydu.

Witamina B6 osłabia działanie lewodopy, zapobiega powstawaniu lub zmniejsza objawy toksyczne izoniazydu i innych leków przeciwbóczkowych.

PASK (kwas paraaminosalicylowy), cymetydyna, leki zawierające wapń oraz alkohol etylowy zmniejszają wchłanianie witaminy B12. Należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z chorobą wieńcową, niestabilną dławicą piersiową i ostrym zawałem mięśnia sercowego, którzy otrzymują nitraty, blokery kanałów wapniowych i β-blokery.

Podczas stosowania kwasu nikotynowego z lewastatyną zgłaszano przypadki rabdomiolizy.

Witamina B1, wpływając na procesy polaryzacji w obszarze synaps nerwowo-mięśniowych, może osłabiać działanie miorelaksantów o działaniu kurarepodobnym.

Witamina B2 jest niekompatybilna ze streptomycyną i zmniejsza skuteczność leków przeciwbakteryjnych (oksytetracykliny, doksycykliny, erytromycyny, tetracykliny i linkomycyny). Trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe, imipramina i amitryptylina hamują metabolizm ryboflawiny, szczególnie w tkankach serca.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Przy stosowaniu leku należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i długości trwania kuracji. Nie zaleca się stosowania w połączeniu z innymi kompleksami poliwitaminowymi w celu uniknięcia przedawkowania i rozwoju działań niepożądanych.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z cukrzycą, chorobami wiotrzałymi serca, chorobami narządów układu krwiotwórczego, zaburzeniami metabolizmu żelaza (hemochromatoza, hemosyderoza, talasemia), chorobami przewodu pokarmowego, jaskrą, krwotokami oraz z przeciennym stopniem hipotensji. Podczas stosowania leku konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i stanu nerek. Należy pamiętać, że stosowanie kwasu askorbinowego w wysokich dawkach może wpływać na niektóre wyniki badań laboratoryjnych (poziom glukozy we krwi, transaminaz, kwasu moczowego, kreatyniny). Jednoczesne przyjmowanie kwasu askorbinowego z napojami alkalicznymi zmniejsza jego wchłanianie, dlatego nie należy zapijać leku alkaliczną wodą mineralną. Nie wolno przyjmować leku z gorącymi napojami (szczególnie kawą) ani alkoholem. Nie zaleca się przyjmowania leku w późnych godzinach dnia, ponieważ kwas askorbinowy wywiera lekki efekt stymulujący. Nie należy przekraczać zalecanej dawki. Podczas stosowania leku, tak jak innych preparatów poliwitaminowych, konieczne jest stosowanie pełnowartościowej diety białkowej, co sprzyja lepszemu wchłanianiu i przemianie witamin, szczególnie rozpuszczalnych w wodzie.

Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy lub zespołem niedowchłaniania glukozy-galaktozy.

Możliwe jest zabarwienie moczu na żółto, co jest całkowicie nieszkodliwe i wynika z obecności ryboflawiny w preparacie.

Ze względu na obecność barwnika „Żółty zachód FCF” (E 110) możliwe są reakcje alergiczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Należy przyjmować wyłącznie na pisemne polecenie lekarza. W okresie ciąży nadmierne dawki kwasu askorbinowego mogą prowadzić do jego niedoboru i uzależnienia u płodu. Kwas askorbinowy przenika do mleka matki.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie ma danych wskazujących, że lek może negatywnie wpływać na prowadzenie samochodu lub pracę z złożonymi urządzeniami, jednak kierowcom i operatorom skomplikowanych mechanizmów należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia takich działań niepożądanych, jak zawroty głowy, senność, zaburzenia wzroku.

Sposób stosowania i dawki.

Komplevit® należy przyjmować podczas jedzenia, popijając dostateczną ilością wody.

Dorosłym i dzieciom od 14. roku życia przepisuje się po 1–2 kapsułki 1 raz dziennie, leczenie trwa 20 dni. W razie potrzeby po 2 miesiącach można przeprowadzić kolejny cykl leczenia (po konsultacji z lekarzem).

Dzieci.

Leku w tej postaci leczniczej nie stosuje się dzieciom poniżej 14. roku życia.

Przedawkowanie.

Kwas askorbinowy jest witaminą rozpuszczalną w wodzie, jego nadmiar wydala się z moczem. Jednak przy długotrwałym stosowaniu witaminy C w dużych dawkach możliwe jest przygnębienie czynności aparatu wyspowego trzustki, co wymaga kontroli poziomu cukru we krwi. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydzielania nerkowego kwasu askorbinowego i moczowego podczas acetylowania moczu, z ryzykiem wytrącania się kamieni szczawianowych.

Przy przedawkowaniu mogą wystąpić objawy nieżytu żołądka i jelit (nudności, wymioty, biegunka, ból w nadbrzuszu), reakcje alergiczne (świerdzenie, wysypka skórna), zmiany ze strony skóry i włosów, zaburzenia czynności wątroby, ból głowy, senność, osłabienie, zaczerwienienie twarzy, drażliwość. W takich przypadkach należy przerwać przyjmowanie leku. Leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Ze strony układu odpornościowego: możliwe reakcje podwyższonej wrażliwości na składniki leku, w tym szok anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy Quincke.

Ze strony metabolizmu i trawienia: hiperkalcemia.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze.

Ze strony układu krwiotwórczego: hemoliza erytrocytów u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosfodwodorem dehydrogenazy, zaburzenia krzepnięcia krwi.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, podwyższona pobudliwość, zmęczenie.

Ze strony narządów wzroku: zaburzenia widzenia, suchość skóry/powłok śluzowych oczu.

Ze strony przewodu pokarmowego: dyspepsja, nudności, wymioty, odbijanie, ból brzucha, zaparcia, biegunka, zwiększenie sekrecji soku żołądkowego.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie.

Ze strony nerek i dróg moczowych: zmiana koloru moczu, hiperkalcymuria, krystaluria, glukozuria.

Zaburzenia ogólne i zaburzenia warunków przyjmowania: hipertermia, drażliwość, hiperhidroza, napływy, które mogą towarzyszyć uczuciu kołatania serca.

Podczas długotrwałego przyjmowania wysokich dawek mogą wystąpić następujące efekty uboczne.

Ze strony metabolizmu i trawienia: hiperurykemia, zaburzenia tolerancji glukozy, hiper glikemia, zaburzenia metabolizmu cynku, miedzi.

Ze strony układu nerwowego: parestezje, skurcze, anoreksja.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: arytmie, nadciśnienie tętnicze.

Ze strony układu krwiotwórczego: erytrocytopenia, neutrofilowy leukocytoza.

Ze strony przewodu pokarmowego: zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wypadanie włosów, seborzea, hiperpigmentacja.

Ze strony nerek i dróg moczowych: zaburzenia funkcji nerek, niewydolność nerek.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: żółtaczka, stłuszczenie wątroby.

Ze strony układu kostno-szkieletowego: mialgia, miopatia.

Wskaźniki laboratoryjne: tymczasowy wzrost poziomu aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy mleczanowej, podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi, zaburzenia równowagi elektrolitowej.

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 kapsułek w blisterze; po 2 blistry w puszce.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent. SPÓŁKA AKCYJNA „KIJEWSKI ZAKŁAD WITAMIN” (AT «KYIVSKYI VITAMINNYI ZAVOD»).

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

04073, Ukraina, miasto Kijów, ul. Kopylowska 38.

Strona internetowa: www.vitamin.com.ua.

INSTRUKCJA

dotycząca stosowania leku

KOMPLEVIT

(COMPLEVIT)

Skład:

substancje czynne: 1 kapsułka zawiera: kwasu askorbinowego (witamina C) 100 mg; tiaminu chlorowodorku (witamina B1) 15 mg; ryboflawiny (witamina B2) 15 mg; pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) 10 mg; cyjanokobalaminy (witamina B12) 0,002 mg; kwasu folicznego 0,25 mg; nikotynamidu 50 mg; pantotenianu wapnia 25 mg;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; skrobia ziemniaczana; stearyna wapnia;

skład twardych kapsułek żelatynowych: żelatyna; barwniki: żółć FCF (E 110), dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Kapsułki twarde.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: twarde kapsułki żelatynowe z kapturkiem i korpuskiem w kolorze pomarańczowym. Zawartość kapsułek – proszek żółto-pomarańczowy o charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Witaminy. Kompleksy wielowitaminowe bez dodatków.

Kod ATC A11BA.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Komplevit® – lek wielowitaminowy. Działanie środka farmakologicznego wynika z właściwości wodorozpuszczalnych witamin grupy B i witaminy C, które wchodzą w jego skład i są składnikami układów enzymatycznych, aktywnie wpływają na różne funkcje organizmu: regulują procesy energetyczne i metaboliczne w organizmie, normalizują pracę narządów i układów, przyspieszają procesy regeneracji tkanek, zwiększają wydolność organizmu przy obciążeniu psychicznym i fizycznym, sprzyjają zwiększeniu odporności organizmu na choroby zakaźne, adaptacji do stresu.

Witamina B1 normalizuje czynną aktywność układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i układu pokarmowego.

Witamina B2 odgrywa ważną rolę w metabolizmie białek, tłuszczów i węglowodanów, bierze udział w utrzymaniu normalnej ostrości widzenia, normalizuje funkcje skóry.

Witamina B6 jest niezbędna do regeneracji powłok skórnych i komórek wątroby, przywracania pracy układu nerwowego, poprawia metabolizm tłuszczowy przy miażdżycy.

Kwas foliowy, oprócz działania przeciw anemii w okresie ciąży, chroni płód przed działaniem czynników teratogennych, bierze udział w metabolizmie i syntezie aminokwasów i kwasów nukleinowych.

Witamina PP jest specyficznym środkiem przeciwko pelagrze, poprawia metabolizm węglowodanowy.

Pantotenian wapnia odgrywa ważną rolę w procesach utleniania, bierze udział w metabolizmie węglowodanowym i tłuszczowym, w syntezie acetylocholiny, biorącej udział w przekazywaniu impulsów nerwowych.

Witamina B12 wpływa na procesy normalnej dojrzewania wszystkich komórek organizmu, szczególnie komórek krwi i wątroby, korzystnie wpływa na pracę układu nerwowego i wątroby.

Witamina C odgrywa ważną rolę w regulacji procesów utleniania i redukcji, metabolizmu węglowodanowego, krzepnięcia krwi, regeneracji tkanek, normalnej przepuszczalności naczyń włosowatych, tworzenia hormonów sterydowych i składników tkanki łącznej, sprzyja zwiększeniu odporności organizmu na choroby zakaźne.

Farmakokinetyka.

Środek farmakologiczny dobrze wchłania się w przewodzie pokarmowym, produkty jego metabolizmu wydalane są z organizmu głównie z kałem i moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie hipowitaminozy i awitaminozy spowodowane niedostatecznym dopływem lub zwiększonym zapotrzebowaniem na witaminy: nieregularne i jednostajne odżywianie; poprawa metabolizmu i ogólnego stanu wszystkich grup wiekowych; okres zwiększonych obciążeń umysłowych i fizycznych; okres ciąży lub karmienia piersią; okres intensywnych zajęć sportem; stresy; choroby przewlekłe; okres rekonwalescencji po ciężkich chorobach, po antybiotykoterapii i chemioterapii, przed i po operacjach chirurgicznych, w kompleksowym leczeniu pacjentów z miażdżycą, chorobą niedokrwienną serca i chorobami wątroby.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość indywidualna na dowolny składnik leku, erytremia, skłonność do zakrzepów, tromboflebita, zakrzepowo-zatorowe zapalenie żył, przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze (ciężkie postacie), kamica nerkowa, ciężkie zaburzenia funkcji nerek, podagra, hiperurykemia, wyraźne zaburzenia funkcji wątroby, aktywne zapalenie wątroby, wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy (z powodu możliwego zwiększenia kwasowości soku żołądkowego), nowotwory (z wyjątkiem przypadków towarzyszących anemii megaloblastycznej), erytrocytoza, zaburzenia metabolizmu żelaza i miedzi, hiperkalcemia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Podczas stosowania sulfonamidów krótkodziałających z kwasem askorbinowym zwiększa się ryzyko wystąpienia krystalurii. W przypadku jednoczesnego stosowania wzmaga działanie penicyliny, zwiększa wchłanianie żelaza, zmniejsza skuteczność heparyny i pośrednich przeciwkrzepnących, zwiększa wchłanianie aluminium (należy wziąć pod uwagę przy jednoczesnym leczeniu środkami przeciwwkwasowymi zawierającymi aluminium).

Wchłanianie witaminy C zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, napojów alkalicznych. Kwas askorbinowy można przyjmować dopiero po upływie 2 godzin od zastrzyku deferoxaminy. Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek kwasu askorbinowego zmniejsza skuteczność leczenia disulfiramem. Duże dawki leku zmniejszają skuteczność leków przeciwdepresyjnych trójcyklicznych, neuroleptyków – pochodnych fenytoazyny, kanalikową reabsorpcję amfetaminy, zakłócają wydalanie moksyklotynu przez nerki.

Kwas askorbinowy zwiększa całkowity klirens alkoholu etylowego. Preparaty z grupy chinolonów, chlorek wapnia, salicylany, tetracykliny, kortykosteroidy przy długotrwałym stosowaniu zmniejszają zapasy kwasu askorbinowego w organizmie. Kwas askorbinowy zwiększa wydzielanie szczawianów z moczem i zwiększa ryzyko krystalurii podczas leczenia salicylanami.

Kwas foliowy obniża stężenia fenytioniny w osoczu, przy stosowaniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi możliwe wzajemne zmniejszenie skuteczności klinicznej. W przypadku jednoczesnego stosowania ze środkami przeciwtrombotycznymi zwiększa się ryzyko krwawienia, ze środkami obniżającymi ciśnienie – nasila się hipotensja tętnicza, ze środkami obniżającymi poziom lipidów – zwiększa się ryzyko ich efektów toksycznych, z lekami przeciwcukrzycowymi – zmniejsza się działanie obniżające poziom cukru we krwi, z metyldopą lub blokerami β-adrenoreceptorów – znacznie obniża się ciśnienie tętnicze, z probenecydem – zmniejsza się działanie probenecydu.

Witamina B6 osłabia działanie lewodopy, zapobiega powstawaniu lub zmniejsza objawy toksyczne izoniazydu i innych leków przeciwgruźliczych.

PASK (kwas para-aminosalicylowy), cyklosporyna, leki wapnia, alkohol etylowy zmniejszają wchłanianie witaminy B12. Ostrożnie należy stosować u pacjentów z chorobą wieńcową, niestabilną dławicą piersiową i ostrym zawałem mięśnia sercowego, którzy przyjmują nitraty, blokery kanałów wapniowych i β-blokery.

Podczas stosowania kwasu nikotynowego z lowastatyną zgłaszano przypadki rabdomiolizy.

Witamina B1, wpływając na procesy polaryzacji w obszarze synaps nerwowo-mięśniowych, może osłabiać działanie kuraropodobne miorelaksantów.

Witamina B2 jest niekompatybilna ze streptomycyną i zmniejsza skuteczność leków przeciwbakteryjnych (oksytetrazykliny, doksycykliny, erytromycyny, tetracykliny i linkomycyny). Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, imipramina i amitryptylina hamują metabolizm ryboflawiny, szczególnie w tkankach serca.

Szczególne wskazania.

Podczas stosowania leku należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawki i długości cyklu przyjmowania. Nie zaleca się stosowania z innymi kompleksami wielowitaminowymi w celu uniknięcia przedawkowania i rozwoju efektów ubocznych.

Lek należy przyjmować ostrożnie u pacjentów z cukrzycą, chorobami dystroficznymi serca, chorobami narządów układu krwiotwórczego, zaburzeniami metabolizmu żelaza (hemochromatoza, talasemia), przy chorobach przewodu pokarmowego, jaskrze, krwotokach, umiarkowanym niskim ciśnieniu tętniczym. Podczas stosowania leku konieczna jest kontrola ciśnienia tętniczego i stanu nerek. Należy wziąć pod uwagę, że stosowanie kwasu askorbinowego w wysokich dawkach może zmieniać niektóre wyniki badań laboratoryjnych (poziom glukozy we krwi, transaminaz, kwasu moczowego, kreatyniny). Jednoczesne przyjmowanie kwasu askorbinowego z napojami alkalicznymi zmniejsza jego wchłanianie, dlatego nie należy popijać leku alkaliczną wodą mineralną. Nie przyjmować leku z gorącymi napojami (szczególnie kawą), alkoholem. Nie zaleca się przyjmowania leku późnym wieczorem, ponieważ kwas askorbinowy ma lekkie działanie pobudzające. Nie należy przekraczać zalecanej dawki. Podczas stosowania leku, jak i innych leków wielowitaminowych, konieczna jest pełnowartościowa dieta białkowa, sprzyjająca lepszemu wchłanianiu i metabolizmowi witamin, szczególnie wodorozpuszczalnych.

Lek zawiera laktozę, dlatego nie należy go stosować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy lub zespołem niemożliwości wchłaniania glukozy-galaktozy.

Możliwe zabarwienie moczu na żółto, co jest całkowicie bezpieczne i wynika z obecności ryboflawiny w leku.

Ze względu na obecność w składzie leku barwnika „Żółć FCF” (E 110) możliwe są reakcje alergiczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Przyjmować tylko na polecenie lekarza. W okresie ciąży nadmierne dawki kwasu askorbinowego mogą prowadzić do rozwoju jego niedoboru i uzależnienia u płodu. Kwas askorbinowy przenika do mleka matki.

Sposób wpływania na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych urządzeń.

Brak danych o tym, że lek może negatywnie wpływać na prowadzenie samochodu lub pracę ze skomplikowaną techniką, ale kierowcy i operatorzy skomplikowanych urządzeń powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia takich efektów ubocznych, jak zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia.

Sposób stosowania i dawki.

Komplevit® przyjmować podczas jedzenia, popijając wystarczającą ilością wody.

Dorosłym i dzieciom od 14 lat przepisuje się po 1–2 kapsułki 1 raz dziennie, cykl leczenia – 20 dni. W razie potrzeby po 2 miesiącach przeprowadza się kolejny cykl (po konsultacji z lekarzem).

Dzieci.

Leku w tej postaci nie należy stosować dzieciom poniżej 14 roku życia.

Przedawkowanie.

Kwas askorbinowy jest witaminą wodorozpuszczalną, jego nadmiar wydala się z moczem. Jednak przy długotrwałym stosowaniu witaminy C w dużych dawkach możliwe jest osłabienie funkcji aparatu wyspowego trzustki, co wymaga kontroli poziomu cukru. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydzielania nerek kwasu askorbinowego i moczowego podczas acetylowania moczu, z ryzykiem wytrącania się osadu kamieni szczawianowych.

Przy przedawkowaniu mogą występować objawy dyspeptyczne (nudności, wymioty, biegunka, ból w nadbrzuszu), reakcje alergiczne (świąd, wysypka skórna), zmiany ze strony skóry i włosów, zaburzenia funkcji wątroby, ból głowy, senność, osłabienie, zaczerwienienie twarzy, drażliwość. W takich przypadkach przyjmowanie leku należy przerwać. Leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Ze strony układu odpornościowego: możliwe reakcje podwyższonej wrażliwości na składniki leku, w tym szok anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy Quincke.

Ze strony metabolizmu i trawienia: hiperkalcemia.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze.

Ze strony układu krwiotwórczego: hemoliza erytrocytów u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosfodwodorem dehydrogenazy, zaburzenia krzepnięcia krwi.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, podwyższona pobudliwość, zmęczenie.

Ze strony narządów wzroku: zaburzenia widzenia, suchość skóry/powłok śluzowych oczu.

Ze strony przewodu pokarmowego: dyspepsja, nudności, wymioty, odbijanie, ból w żołądku, zaparcia, biegunka, zwiększenie sekrecji soku żołądkowego.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie.

Ze strony nerek i dróg moczowych: zmiana koloru moczu, hiperkalcymuria, krystaluria, glukozuria.

Zaburzenia ogólne i zaburzenia warunków przyjmowania: hipertermia, drażliwość, hiperhidroza, napływy, które mogą towarzyszyć uczuciu kołatania serca.

Podczas długotrwałego przyjmowania wysokich dawek mogą wystąpić następujące efekty uboczne.

Ze strony metabolizmu i trawienia: hiperurykemia, zaburzenia tolerancji glukozy, hiper glikemia, zaburzenia metabolizmu cynku, miedzi.

Ze strony układu nerwowego: parestezje, skurcze, anoreksja.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: arytmie, nadciśnienie tętnicze.

Ze strony układu krwiotwórczego: erytrocytopenia, neutrofilowy leukocytoza.

Ze strony przewodu pokarmowego: zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wypadanie włosów, seborzea, hiperpigmentacja.

Ze strony nerek i dróg moczowych: zaburzenia funkcji nerek, niewydolność nerek.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: żółtaczka, stłuszczenie wątroby.

Ze strony układu kostno-szkieletowego: mialgia, miopatia.

Wskaźniki laboratoryjne: tymczasowy wzrost poziomu aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy mleczanowej, podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi, zaburzenia równowagi elektrolitowej.

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 kapsułek w blisterze; po 2 blistry w puszce.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent. SPÓŁKA AKCYJNA „KIJEWSKI ZAKŁAD WITAMIN” (AO «KYIVSKYI VITAMINNYI ZAVOD»).

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

04073, Ukraina, miasto Kijów, ul. Kopylowska 38.

Strona internetowa: www.vitamin.com.ua.