Keravort

ULOTKA dla lekarstwa Keravort (KERAWORT)

Skład:

substancja czynna: imikwimod;

1 saszetka (250 mg kremu) zawiera imikwimodu 12,5 mg;

substancje pomocnicze: sorbitanstearylan, kwas izostearynowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, parafina biała miękka, polisorbat 60, metyloparaben (E 218), propyloparaben (E 216), glikol, guma ksyloanowa, alkohol benzylowy, woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Krem.

Główne właściwości fizykochemiczne: biały lub prawie biały, miękki krem.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki chemo-terapeutyczne do stosowania miejscowego. Imikwimod.

Kod ATC D06B B10.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Imikwimod – modulator odpowiedzi immunologicznej. Imikwimod nie wykazuje bezpośredniego działania przeciwwirusowego, jego działanie wynika z indukcji syntezy interferonu-alfa (IFNα) oraz innych cytokin.

Farmakokinetyka.

Mniej niż 0,9 % znaczonego izotopem radioaktywnym imikwimodu jest wchłaniane przez skórę po jednorazowym zastosowaniu dawki.
Niewielka ilość leku, która dostaje się do krwiogu systemowego, jest szybko wydalana z moczem i przez jelita w stosunku około 3:1. Stężenie leku we krwi po jednorazowym lub wielokrotnym zastosowaniu miejscowym nie osiąga poziomu podatnego na ilościowe oznaczenie (> 5 ng/ml).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Preparat wskazany jest do miejscowego leczenia:

• zewnętrznych przerostów brodawkowatych narządów płciowych i okołoodbytniczych (condylomata acuminata);
• małych, powierzchownych raków podstawnokomórkowych (pBKK);
• klinicznie typowych, bez cech hiperkeratozy lub hipertrofii, keratoz aktynicznych (AK) na skórze twarzy lub części owłosionej głowy u pacjentów z prawidłowo funkcjonującym układem immunologicznym, w przypadkach, gdy skuteczność i/lub akceptowalność krioterapii są ograniczone ze względu na rozmiar lub liczbę ognisk zmian, a inne metody miejscowego leczenia są przeciwwskazane lub mniej wskazane.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na imikwimod lub na którykolwiek z innych składników preparatu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Interakcji imikwimodu z innymi lekami nie badano. Ponieważ imikwimod stymuluje odporność, krem należy stosować z ostrożnością u pacjentów otrzymujących leki immunosupresyjne.

Minimalne wchłanianie przez skórę powinno ograniczać interakcje z lekami działającymi ogólnie.

Szczególne środki ostrożności.

Należy unikać kontaktu z błoną śluzową oczu, warg i nosa.

Imikwimod może nasilać procesy zapalne w skórze.

Krem należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi oraz u pacjentów, którzy przeszli przeszczepienie narządu.

Należy rozważyć stosunek korzyści wynikającej z leczenia imikwimodem do ryzyka związanego z możliwym odrzuceniem przeszczepu lub reakcją „przeszczep przeciwko gospodarzowi”.

Nie zaleca się leczenia kremem w przypadku, gdy skóra nie goiła się po wcześniejszym leczeniu medycznym lub chirurgicznym. Nakładanie kremu na uszkodzoną skórę może zwiększyć wchłanianie imikwimodu do krwiobiegu ogólnego, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Nie zaleca się stosowania opatrunku okluzyjnego.

W pojedynczych przypadkach może wystąpić ostra reakcja zapalna, w tym moknienie lub erozja, po kilku aplikacjach kremu z imikwimodem. Ostrze lokalne reakcje zapalne mogą towarzyszyć lub nawet poprzedzać objawy systemowe przypominające grypę, takie jak niedowład, gorączka, nudności, bóle mięśni i dreszcze.

Imikwimod należy stosować z ostrożnością u pacjentów z anemią.

Zewnętrzne brodawki płciowe.

Leczenie mężczyzn z brodawkami na okolicy napletka jest możliwe tylko pod warunkiem wykonywania codziennych procedur higienicznych. W przypadku ich braku może dojść do zwężenia cewki moczowej lub utrudnienia zsuwania się napletka, co może prowadzić do fimozu i zwężenia.

Nie zaleca się leczenia brodawek w obrębie cewki moczowej, pochwy, szyjki macicy, odbytu lub wewnątrz odbytu. Leczenie tkanek z otwartymi ranami lub owrzodzeniami nie jest wskazane do momentu ich pełnego gojenia.

Podczas leczenia kremem mogą wystąpić rozległe reakcje skórne. W związku z tym, jeśli reakcja skórna stanie się nieznośna, miejsce aplikacji należy przemyć ciepłą wodą z mydłem. Leczenie kremem można wznowić po osłabieniu reakcji skórnych.

Nie ma danych klinicznych dotyczących aplikacji kremu bezpośrednio po leczeniu brodawek narządów płciowych i okołoodbytowych innymi lekami.

Krem z imikwimodem należy zmyć przed współżyciem. Może on zmniejszyć skuteczność prezerwatywy i przeciwwrzodniowej diafragmy pochwy. Należy stosować inne środki antykoncepcyjne.

Ponowne leczenie kremem nie jest zalecane u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym.

W leczeniu brodawek u pacjentów HIV-dodatnich stosowanie kremu nie zawsze było skuteczne.

Powierzchowne raków zasadniczych.

Podczas leczenia raka zasadniczego krem należy nakładać w odległości co najmniej 1 cm od linii włosów, brzegu oka, ust lub nosa.

Podczas leczenia i aż do pełnego wyzdrowienia leczona skóra istotnie różni się od skóry zdrowej. Reakcje skórne lokalne są zjawiskiem normalnym, jednak ich nasilenie zazwyczaj zmniejsza się w trakcie leczenia i ustępują one po zakończeniu terapii.

Istnieje zależność między szybkością wyzdrowienia a nasileniem lokalnych reakcji skórnych (np. zaczerwienienie). Reakcje te mogą być związane ze stymulacją lokalnej odpowiedzi immunologicznej. W przypadku dyskomfortu lub ciężkich reakcji skórnych można zrobić przerwę w leczeniu na kilka dni. Leczenie można wznowić po osłabieniu reakcji skórnych.

Efekt kliniczny leczenia można ocenić po przywróceniu się skóry, około 12 tygodni po zakończeniu terapii.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania kremu u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania kremu u pacjentów z nawracającymi lub wcześniej leczonymi rakami zasadniczymi, dlatego terapia w tej grupie pacjentów nie jest zalecana.

Duże zmiany (>7,25 cm²) są mniej wrażliwe na leczenie imikwimodem.

Obszar skóry poddawany leczeniu należy chronić przed działaniem promieniowania ultrafioletowego.

Keratoza aktyniczna.

W przypadku zmian klinicznie nietypowych dla keratozy aktynicznej lub podejrzenia nowotworu złośliwego należy wykonać biopsję.

Podczas leczenia keratozy aktynicznej kremu nie należy nakładać na powieki, wewnętrzną powierzchnię nosa lub uszu, ani na czerwoną obrąbek warg.

Dane dotyczące stosowania kremu na innych obszarach niż skóra twarzy lub głowy są ograniczone. Dane dotyczące leczenia keratozy w okolicach pach i na grzbietach dłoni nie potwierdzają skuteczności leku.

Imikwimod nie jest zalecany w leczeniu zmian aktynicznych z wyraźnym hiperkeratozą lub hipertrofią, które występują w keratozie rogowej.

Podczas leczenia i aż do pełnego wyzdrowienia leczona skóra istotnie różni się od skóry zdrowej. Reakcje skórne lokalne są zjawiskiem normalnym, jednak ich nasilenie zazwyczaj zmniejsza się w trakcie leczenia i ustępują one po zakończeniu terapii kremem. Istnieje zależność między szybkością wyzdrowienia a nasileniem lokalnych reakcji skórnych (np. zaczerwienienie). Te lokalne reakcje mogą być związane ze stymulacją lokalnej odpowiedzi immunologicznej. Można zrobić przerwę w leczeniu na kilka dni w przypadku dyskomfortu lub ciężkich reakcji skórnych. Leczenie można wznowić po osłabieniu reakcji skórnych.

Każdy okres leczenia nie powinien przekracza 4 tygodni, niezależnie od pominiętych dawek lub okresów przerw.

Efekt kliniczny leczenia można ocenić po przywróceniu się skóry, około 4–8 tygodni po zakończeniu terapii.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania kremu u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym.

Obszary skóry poddawane leczeniu należy chronić przed działaniem promieniowania ultrafioletowego.

Substancje pomocnicze: metyloparaben (E 218) i propyloparaben (E 216) mogą powodować reakcje alergiczne (możliwie opóźnione). Alkohol cetylowy i alkohol stearylowy mogą powodować lokalne reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie zaleca się stosowania w czasie ciąży lub karmienia piersią.

W razie potrzeby stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Podczas leczenia należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z innymi maszynami, a także przy wykonywaniu czynności wymagających zwiększonego skupienia uwagi, ze względu na możliwość wystąpienia osłabienia, zawrotów głowy.

Sposób stosowania i dawki.

Częstotliwość i czas stosowania leku ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta.

Zewnętrzne brodawczaki narządów płciowych u dorosłych.

Krem z imikwimodem należy nakładać trzy razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek lub we wtorek, czwartek i sobotę) przed snem i pozostawiać na skórze przez 6–10 godzin. Leczenie kremem z imikwimodem należy kontynuować aż do zniknięcia brodawczaków narządów płciowych i okołoodbytowych, ale nie dłużej niż przez 16 tygodni przy każdym wystąpieniu brodawczaków.

Krem należy nakładać cienką warstwą i wcierać w czystą powierzchnię zmienionych brodawczakiem obszarów skóry aż do całkowitego wchłonięcia. Krem należy stosować wyłącznie na zmienione obszary. W ciągu 6–10 godzin po nałożeniu kremu należy unikać kąpieli lub prysznica. Po upływie wskazanego czasu krem należy zmyć ciepłą wodą z mydłem. Nadmierne stosowanie kremu lub dłuższy kontakt ze skórą może powodować reakcje miejscowe. Zawartość jednego saszetki wystarcza na powierzchnię skóry o powierzchni 20 cm². Nie wolno ponownie używać kremu z wcześniej otwartej saszetki. Przed i po nałożeniu kremu należy umyć ręce ciepłą wodą z mydłem.

Mężczyźni nieobcięci powinni podczas leczenia brodawczaków pod naparstkiem skórnym przesuwać naparstek skórny i codziennie myć obszar pod nim.

Płaski rak podstawy komórek u dorosłych.

Krem z imikwimodem należy stosować przez 5 kolejnych dni w tygodniu przez 6 tygodni (np. od poniedziałku do piątku) przed snem i pozostawiać na skórze około 8 godzin.

Przed zastosowaniem kremu z imikwimodem należy zmyczyć zmienione obszary mydłem i pozwolić im wyschnąć. Należy nałożyć wystarczającą ilość kremu na całą zmienioną powierzchnię, w tym na zdrową skórę w odległości 1 centymetra od brzegu guza. Krem należy wcierać w zmieniony obszar aż do całkowitego wchłonięcia. Krem należy nakładać przed snem, powinien pozostawać na skórze przez 8 godzin. W tym czasie należy unikać kąpieli lub prysznica. Po upływie wskazanego czasu krem należy zmyć ciepłą wodą z mydłem.

Nie wolno ponownie używać kremu z wcześniej otwartej saszetki. Przed i po nałożeniu kremu należy umyć ręce ciepłą wodą z mydłem.

Odpowiedź zmienionego guza na krem należy ocenić po 12 tygodniach od zakończenia leczenia. Jeśli zmieniony guz nie wykazuje wystarczającej odpowiedzi, należy zastosować inne leczenie.

Jeśli miejscowa reakcja skórna na krem powoduje nasilone uczucie dyskomfortu u pacjenta lub jeśli dojdzie do zakażenia zmienionego obszaru, należy przerwać leczenie na kilka dni.

Keratoza aktyniczna u dorosłych.

Leczenie przepisuje i kontroluje lekarz. Krem z imikwimodem należy nakładać trzy razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek lub we wtorek, czwartek i sobotę) przed snem przez 4 tygodnie i pozostawiać na skórze przez 8 godzin. Należy nałożyć wystarczającą ilość kremu na całą zmienioną powierzchnię. Po 4 tygodniach od zakończenia leczenia należy ocenić obecność keratozy aktynicznej. Jeśli pozostają jakiekolwiek objawy, leczenie należy kontynuować przez kolejne 4 tygodnie.

Maksymalna zalecana dawka – jedna saszetka. Maksymalny zalecany czas leczenia – 8 tygodni.

Jeśli wystąpi silna miejscowa reakcja zapalna lub jeśli dojdzie do zakażenia zmienionego obszaru, należy przerwać leczenie. W tym drugim przypadku należy podjąć odpowiednie działania. Każdy cykl leczenia nie powinien przekraczać 4 tygodni, wliczając w to przerwy w dawkowaniu lub odpoczynek.

Jeśli zmiany nie wykazują wystarczającej odpowiedzi na leczenie podczas dalszej wizyty kontrolnej po 4–8 tygodniach po drugim cyklu leczenia, należy zastosować inne leczenie.

Przed nałożeniem kremu należy zmyczyć zmienione obszary mydłem i pozwolić im wyschnąć. Należy nałożyć wystarczającą ilość kremu na całą zmienioną powierzchnię. Krem należy wcierać w zmieniony obszar aż do całkowitego wchłonięcia. Krem należy nakładać przed snem, powinien pozostawać na skórze przez około 8 godzin. W tym czasie należy unikać kąpieli lub prysznica. Po upływie wskazanego czasu krem należy zmyć ciepłą wodą z mydłem.

Nie wolno ponownie używać kremu z wcześniej otwartej saszetki. Przed i po nałożeniu kremu należy umyć ręce ciepłą wodą z mydłem.

Jeśli pominięto dawkę, pacjent powinien nałożyć krem, gdy tylko sobie o tym przypomni, a następnie kontynuować leczenie zgodnie z normalnym harmonogramem. Należy jednak pamiętać, że krem można stosować nie więcej niż raz na dobę.

Dzieci.

Przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie jest mało prawdopodobne ze względu na niską wchłanialność leku. Nadmierne przedawkowanie przy miejscowym stosowaniu kremu może powodować ciężkie miejscowe reakcje skórne.

Po przypadkowym przyjęciu doustnie dawki imikwimodu 200 mg, co odpowiada zawartości około 16 saszetek, mogą wystąpić nudności, wymioty, ból głowy, mięśniowy ból i gorączka. Najpoważniejszym z klinicznego punktu widzenia skutkiem ubocznym przyjęcia doustnie kilku dawek po 200 mg jest hipotensja tętnicza, która ustępowała po leczeniu doustnym lub dożylnej terapii infuzyjnej.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania pod względem częstości występowania określa się jako: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10) i rzadko (od ≥1/1000 do <1/100).

Zewnętrzne brodawki narządów płciowych. Podczas stosowania kremu 3 razy w tygodniu najczęściej występującymi niepożądanymi reakcjami były reakcje w miejscu aplikacji kremu, a mianowicie: zaczerwienienie, erozja, łuszczenie i obrzęk. Obserwowano również niektóre niepożądane działania systemowe, w szczególności ból głowy, objawy grypopodobne i ból mięśni.

Opóźnione reakcje skórne, głównie zaczerwienienie, obserwowano również na niezmienionych skórnie obszarach, które mogły mieć kontakt z kremem zawierającym imikwimod. Większość tych reakcji ustępowała w ciągu 2 tygodni po zakończeniu leczenia. Jednak w niektórych przypadkach reakcje te były ciężkie i powodowały dysurię u kobiet.

Infekcje i inwazje.

Częste: skłonność do infekcji bakteryjnych.

Rzadkie: opryszczka zwykła, kandydoza narządów płciowych, zapalenie pochwy, infekcja bakteryjna, mikoz, infekcje dróg oddechowych górnych, zapalenie sromu.

Ze strony krwi i układu chłonnego. Rzadkie: chłoniakowatość.

Ze strony przemiany materii. Rzadkie: anoreksja.

Ze strony psychiki. Rzadkie: bezsenność, depresja.

Ze strony układu nerwowego. Częste: ból głowy.

Rzadkie: parestezje, zawroty głowy, migrena połowa, senność.

Ze strony narządu słuchu i równowagi. Rzadkie: szum w uszach.

Ze strony układu naczyniowego. Rzadkie: hiperemia.

Ze strony układu oddechowego. Rzadkie: zapalenie gardła, katar.

Ze strony układu pokarmowego. Częste: nudności.

Rzadkie: wymioty, ból brzucha, biegunka, bolesne parcie na stolec, zaburzenia w okolicy odbytu.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Rzadkie: świąd, zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zaczerwienione wysypki, egzema, nasilone pocenie, pokrzywka.

Ze strony mięśni i tkanki łącznej.

Częste: ból mięśni.

Rzadkie: ból stawów, ból pleców.

Ze strony nerek i układu moczowego. Rzadkie: dysuria.

Ze strony układu rozrodczego.

Rzadkie: ból w okolicy narządów płciowych u mężczyzn, zaburzenia penisa, ból podczas stosunku, dysfunkcja erektilna, opadanie macicy i pochwy, ból pochwy, zapalenie pochwy zanikowe, zaburzenia w okolicy sromu.

Reakcje ogólne. Bardzo często: świąd i ból w miejscu aplikacji.

Częste: pieczenie i podrażnienie w miejscu aplikacji, zmęczenie.

Rzadkie: hipertermia, objawy grypopodobne, ból, osłabienie, uczucie dyskomfortu, dreszcze.

Powierzchowne raków komórkowy skóry (bazalio). Podczas stosowania kremu 5 razy w tygodniu występowały reakcje w miejscu aplikacji kremu, a mianowicie: zaczerwienienie, erozja, ciężka forma strupów i łuszczenie. Obserwowano również niektóre niepożądane działania systemowe, w tym ból pleców i objawy grypopodobne.

Infekcje i inwazje.

Częste: skłonność do infekcji bakteryjnych, trądzik.

Ze strony układu chłonnego.

Częste: chłoniakowatość.

Ze strony psychiki. Rzadkie: drażliwość.

Ze strony układu pokarmowego. Rzadkie: nudności, suchość w ustach.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej. Rzadkie: zapalenie skóry.

Ze strony mięśni i tkanki łącznej. Częste: ból pleców.

Reakcje ogólne. Bardzo często: świąd w miejscu aplikacji.

Częste: pieczenie, podrażnienie i ból w miejscu aplikacji, zaczerwienienie, krwawienie w miejscu aplikacji, powstawanie grudek w miejscu aplikacji, parestezja w miejscu aplikacji, wysypka w miejscu aplikacji.

Rzadkie: objawy grypopodobne, wydzielina w miejscu aplikacji, zapalenie, obrzęk w miejscu aplikacji, powstawanie strupów, zniszczenie miejsca aplikacji, powstawanie pęcherzy, osłabienie.

Keratoza aktyniczna. Podczas stosowania kremu 3 razy w tygodniu w dwóch cyklach po 4 tygodnie obserwowano reakcje w miejscu aplikacji kremu, a mianowicie: świąd i pieczenie. Ciężkie zaczerwienienie oraz ciężka forma powstawania strupów i łuszczenia występowały często. Obserwowano również niektóre niepożądane działania systemowe, w szczególności ból mięśni.

Infekcje i inwazje.

Rzadkie: skłonność do infekcji bakteryjnych, trądzik, grypa, katar.

Ze strony krwi i układu chłonnego. Rzadkie: chłoniakowatość.

Ze strony przemiany materii. Częste: anoreksja.

Ze strony psychiki. Rzadkie: depresja.

Ze strony układu nerwowego. Częste: ból głowy.

Ze strony narządu wzroku. Rzadkie: obrzęki powiek, zapalenie spojówek.

Ze strony układu oddechowego. Rzadkie: ból gardła, zatkany nos.

Ze strony układu pokarmowego. Częste: nudności.

Rzadkie: biegunka.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Rzadkie: zaczerwienienie, keratoza aktyniczna, obrzęki twarzy, owrzodzenia skóry.

Ze strony mięśni i tkanki łącznej. Częste: ból mięśni, ból stawów.

Rzadkie: ból kończyn.

Reakcje ogólne. Bardzo często: świąd miejsca aplikacji.

Częste: zmęczenie, pieczenie, podrażnienie i ból w miejscu aplikacji, zaczerwienienie, reakcja w miejscu aplikacji.

Rzadkie: krwawienie w miejscu aplikacji, powstawanie grudek, parestezja, hipertermia, osłabienie, dreszcze, zapalenie skóry, wydzielina w miejscu aplikacji, hiperestezja w miejscu aplikacji, obrzęk, powstawanie strupów i blizn, opuchlizna i powstawanie owrzodzeń w miejscu aplikacji, powstawanie pęcherzy, uczucie gorąca w miejscu aplikacji, uczucie dyskomfortu, zapalenie.

W odniesieniu do niepożądanych działań obserwowanych przy wszystkich wskazaniach należą hipopigmentacja i hiperpigmentacja po stosowaniu kremu, oraz alopecia w miejscu stosowania lub wokół niego. W pojedynczych przypadkach obserwowano obniżenie poziomu hemoglobiny, poziomu leukocytów we krwi, całkowitej liczby neutrofili i płytek krwi, jednak nie wymagało to interwencji. W pojedynczych doniesieniach odnotowano podwyższone stężenie enzymów wątrobowych oraz nasilenie stanów autoimmunologicznych. Do ciężkich reakcji skórnych, które były zgłaszane w raportach z badań klinicznych, należą: erythema multiforme, zespół Stevensa-Johnsona i toczeń rumieniowaty układowy.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 250 mg kremu w saszetce. Po 12 lub 24 saszetki w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Glenmark Pharmaceuticals Ltd.

Miejsce produkcji i adres siedziby.

Działka nr S-7, Strefa Przemysłowa Colvale, Colvale, Bardez, Goa – 403 513, Indie /
Plot No S-7, Colvale Industrial Estate, Colvale, Bardez, Goa – 403 513, India.