Kardazyn-Zdorovia

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Kardazyn-Zdorovia (CARDAZIN-ZDOROVYE)

Skład:

substancja czynna: trimetazydyna;

1 tabletka zawiera 20 mg dimetylohydrazyny dihydrochloranu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; celuloza mikrokryształowa; skrobia ziemniaczana; powidon; stearynian magnezu; dwutlenek krzemu bezwodny koloidalny; talk; dwutlenek tytanu (E 171); kandurin (srebrny połysk) zawierający aluminokrzemian potasu, dwutlenek tytanu (E 171); hydroksypropylometyloceluloza; barwnik „Sepispers DRY 5220 Red” zawierający hydroksypropylometylocelulozę (E 464), celulozę mikrokryształową (E 460), czerwień czarodziejską AC (E 129), dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki powlekane, od barwy różowoczerwonej do czerwonoróżowej z perłowym odcieniem.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Trimetazydyna. Kod ATC C01EB15.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania. Dzięki zachowaniu metabolizmu energetycznego w komórkach cierpiących na niedotlenienie lub niedokrwienie, trimetazidyna zapobiega zmniejszeniu poziomu wewnątrzkomórkowego ATP, zapewniając odpowiednie funkcjonowanie pomp jonowych oraz transbłonowego przepływu sodowo-potasowego przy zachowaniu homeostazy komórkowej.

Trimetazidyna hamuje β-utlenianie kwasów tłuszczowych, blokując długłańcuchową 3-ketoacylo-CoA-tiolazę (3-KAT), co prowadzi do zwiększenia utleniania glukozy. W warunkach niedokrwienia proces pozyskiwania energii poprzez utlenianie glukozy wymaga mniej tlenu w porównaniu z procesem pozyskiwania energii poprzez β-utlenianie kwasów tłuszczowych. Wzmożenie procesu utleniania glukozy optymalizuje procesy energetyczne w komórkach i odpowiednio wspiera wystarczający metabolizm energetyczny w warunkach niedokrwienia.

Skutki farmakodynamiczne. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca trimetazidyna działa jako środek metaboliczny, zachowując wewnątrzkomórkowe poziomy wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym. Skutki przeciwniedokrwienne osiągane są bez towarzyszących efektów hemodynamicznych.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo. Badania kliniczne wykazały skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trimetazidyny w leczeniu pacjentów ze stabilną dławicą piersiową zarówno w monoterapii, jak i w przypadku dodania do innych leków przeciwdławicowych w sytuacji ich niewystarczającej skuteczności.

Randomizowane, podwójne ślepe, kontrolowane placebo badanie (TRIMPOL-II) z udziałem 426 pacjentów wykazało, że dodanie trimetazidyny w dawce 60 mg na dobę do metoprololu 100 mg (50 mg dwa razy dziennie) przez 12 tygodni prowadziło do istotnego poprawienia wyników testów obciążeniowych oraz poprawy klinicznych objawów w porównaniu z placebo: całkowity czas obciążenia – +20,1 s, p=0,023; całkowita wykonywana praca – +0,54 MET, p=0,001; czas do pojawienia się obniżenia odcinka ST o 1 mm – +33,4 s, p=0,003; czas do wystąpienia napadu dławicy – +33,9 s, p<0,001; liczba napadów dławicy/tydzień – -0,73, p=0,014; stosowanie nitratów krótkodziałających/tydzień – -0,63, p=0,032, bez zmiany parametrów hemodynamiki.

Randomizowane, podwójne ślepe, kontrolowane placebo badanie (Sellier) z udziałem 223 pacjentów wykazało, że w podgrupie pacjentów (n=173), którym dodawano trimetazidynę w postaci tabletów o modyfikowanym uwalnianiu, po 35 mg (dwa razy dziennie), do 50 mg atenololu (raz dziennie) przez 8 tygodni, zaobserwowano istotne zwiększenie (+34,4 s, p=0,03) czasu do pojawienia się obniżenia odcinka ST o 1 mm w testach obciążeniowych w porównaniu z placebo, 12 godzin po przyjęciu leku. Potwierdzono również istotną różnicę w czasie do wystąpienia napadu dławicy (p=0,049). W przypadku innych parametrów wtórnych punktów końcowych nie stwierdzono istotnych różnic między dwiema grupami pacjentów (całkowity czas obciążenia, całkowita wykonywana praca oraz kliniczne punkty końcowe).

W trakcie randomizowanego, podwójnego ślepego badania (badanie Vasco) z udziałem 1962 pacjentów, trwającego 3 miesiące, do terapii atenololem w dawce 50 mg na dobę dodawano trimetazidynę w dawce 70 mg na dobę lub 140 mg na dobę lub placebo. W populacji ogólnej, obejmującej pacjentów z objawami i bez nich, trimetazidyna nie wykazała przewagi zarówno pod względem parametrów ergometrycznych (całkowity czas obciążenia fizycznego, czas do pojawienia się obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz czas do wystąpienia napadu dławicy), jak i pod względem klinicznych punktów końcowych. Jednak w podgrupie pacjentów z objawami (n=1574) stosowanie trimetazidyny w dawce 140 mg na dobę istotnie poprawiło całkowity czas obciążenia fizycznego (+23,8 s vs +13,1 s placebo; p=0,001) oraz czas do wystąpienia napadu dławicy (+46,3 s vs +32,5 s placebo; p=0,005).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po doustnym podaniu trimetazidyna jest szybko i całkowicie wchłaniana, a maksymalna stężenie w osoczu osiągane jest w mniej niż 2 godziny. Maksymalne stężenie w osoczu krwi po jednorazowym doustnym przyjęciu 20 mg trimetazidyny wynosi około 55 ng/ml. Przy powtarzanym stosowaniu stan równowagi osiągany jest po 24–36 godzinach.

Rozkład. Objętość rozkładu wynosi 4,8 l/kg; wiązanie z białkami osocza jest niskie: według pomiarów in vitro – 16%.

Wydalanie. Trimetazidyna wydzielana jest głównie z moczem, głównie w niezmienionej formie. Okres półtrwania wynosi średnio 6 godzin.

Liniowość. Farmakokinetyka trimetazidyny jest liniowa po jednorazowym podaniu dawki do 100 mg. Powtarzane dawki wykazały liniową w czasie odpowiedź farmakokinetyczną.

Kategorie specjalne pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku możliwe jest zwiększenie stężenia trimetazidyny z powodu wiekowego obniżenia funkcji nerek. Specjalne badanie farmakokinetyczne z udziałem pacjentów w wieku 75–84 lat lub ≥ 85 lat wykazało, że u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) stężenie trimetazidyny było wyższe odpowiednio 1 i 1,3 raza w porównaniu z młodszy pacjentami (w wieku 30–65 lat) z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Specjalne badanie kliniczne z udziałem pacjentów w podeszłym wieku (od 75 roku życia), którzy stosowali trimetazidynę w postaci tabletów o modyfikowanym uwalnianiu, po 35 mg (1 tablet) dwa razy dziennie, z analizą wyników metodą kinetyki populacyjnej wykazało zwiększenie stężenia w osoczu krwi średnio 2 razy u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) w porównaniu z pacjentami z klirensem kreatyniny > 60 ml/min.

W tej populacji nie zaobserwowano żadnych niepokojących aspektów bezpieczeństwa w porównaniu z populacją ogólną.

Zaburzenia funkcji nerek. Eksponencja na trimetazidynę zwiększa się średnio 1,7 raza u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny – 30–60 ml/min) oraz średnio 3,1 raza u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami z prawidłową funkcją nerek (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Przeciwwskazania”).

W tej populacji nie zaobserwowano żadnych niepokojących aspektów bezpieczeństwa w porównaniu z populacją ogólną.

Dzieci. Farmakokinetyka trimetazidyny nie była badana u pacjentów w wieku do 18 lat.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania. U dorosłych trimetazydyna jest wskazana w połączeniu z innymi lekami do leczenia objawowego stabilnej choroby wieńcowej w przypadku niewystarczającej skuteczności lub nietolerancji leków przeciwdrgawkowych pierwszego rzutu.

Przeciwwskazania. Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych leku. Choroba Parkinsona, objawy parkinsonizmu, drżenie, zespół niespokojnych nóg oraz inne zaburzenia ruchowe związane z powyższym. Ciężkie zaburzenia funkcji nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji. Nie wykazano.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Lek nie jest przeznaczony do kątowania napadów dławicy piersiowej. Nie należy go stosować w przypadku dławicy piersiowej niestabilnej lub zawału mięśnia sercowego jako terapii pierwszego rzutu na etapie przedszpitalnym ani w pierwszych dniach hospitalizacji.

W przypadku wystąpienia napadu dławicy piersiowej niestabilnej na tle prowadzonej terapii należy przeanalizować stan pacjenta i dostosować leczenie (leczenie farmakologiczne oraz możliwość rewaskularyzacji).

Trimetazydyna może wywoływać lub nasilać objawy parkinsonizmu (drżenie, akinezję, zwiększone napięcie mięśniowe), które należy regularnie monitorować, szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym. W przypadkach wątpliwych pacjentów należy skierować do neurologa w celu odpowiedniego badania. W przypadku wystąpienia zaburzeń ruchowych, takich jak objawy parkinsonizmu, zespół niespokojnych nóg, drżenie, niestabilność chodu, należy natychmiast odstawić trimetazydynę. Zaburzenia te występują rzadko i zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku – u większości pacjentów w ciągu 4 miesięcy od momentu zaprzestania stosowania trimetazydyny. Jeśli objawy parkinsonizmu utrzymują się ponad 4 miesiące po odstawieniu leku, należy skonsultować się z neurologiem.

Ciężkie reakcje skórne (CRS). Opisywano ciężkie reakcje skórne (CRS), w tym wywołaną lekami eozynofilię z objawami systemowymi (DRESS) oraz ostrą ogólną egzantematyczną pustulozę (OGEP), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do śmierci, w związku ze stosowaniem trimetazydyny. Podczas leczenia pacjenta należy poinformować o objawach i dokładnie monitorować reakcje skórne. W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na te reakcje, trimetazydynę należy natychmiast odstawić, a w razie potrzeby rozważyć leczenie alternatywne.

Możliwe są upadki związane z niestabilnością chodu lub hipotensją tętniczą, szczególnie u pacjentów otrzymujących leczenie przeciw nadciśnieniu (patrz rozdział „Efekty niepożądane”).

Trimetazydynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów, u których przewiduje się zwiększoną ekspozycję:

• u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki” oraz podrozdział „Farmakokinetyka”);
• u pacjentów w wieku ≥75 lat (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Lek zawiera laktozę. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinien on skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Sportowcy. Ten lek zawiera substancję czynną, która może dać pozytywny wynik w teście antydopingowym.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Brak danych dotyczących stosowania trimetazydyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego toksycznego wpływu na układ rozrodczy. Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania trimetazydyny w czasie ciąży.

Karmienie piersią. Nie wiadomo, czy trimetazydyna lub jej metabolity wydzielają się w mleku matki. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci niemowląt. Nie należy stosować trimetazydyny w czasie karmienia piersią.

Fekundacja. Badania toksyczności rozrodczej nie wykazały wpływu na płodność samic i samców szczurów.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Według danych z badań klinicznych trimetazydyna nie wpływa na hemodynamikę, jednak w okresie po marketingowym odnotowano przypadki zawrotów głowy i senności (patrz rozdział „Efekty niepożądane”), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwanie innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Do stosowania doustnego.

Dawkowanie. 1 tabletka (20 mg trimetazydyny) 3 razy dziennie podczas jedzenia.

Po 3 miesiącach leczenia należy ocenić efekty terapii, a w przypadku braku efektu należy odstawić trimetazydynę.

Kategorie specjalne pacjentów.

Zaburzenia funkcji nerek. Dla pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny – 30–60 ml/min) (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania” oraz podsekcja „Farmakokinetyka”) zalecana dawka wynosi 1 tabletka 2 razy dziennie, rano i wieczorem podczas jedzenia.

Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku może występować zwiększona ekspozycja na trimetazydynę z powodu wiekowego obniżenia funkcji nerek (patrz podsekcja „Farmakokinetyka”). Dla pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny – 30–60 ml/min) zalecana dawka wynosi 1 tabletka 2 razy dziennie, rano i wieczorem podczas jedzenia.

U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie należy dostosowywać ostrożnie (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Dzieci. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania trimetazydyny u dzieci (do 18. roku życia) nie zostały ustalone. Brak danych.

Przedawkowanie. Informacje o przedawkowaniu trimetazydyny są ograniczone. Leczenie objawowe.

Reakcje niepożądane.

W sprawie reakcji niepożądanych związanych z zastosowaniem trimetazydyny, patrz także sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”.

Poniższa tabela zawiera reakcje niepożądane zgłoszone dobrowolnie oraz wynikające z literatury naukowej.

Bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); nieczęsto (≥ 1/1000, < 1/100); rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000); częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Tabletki № 10×3, № 30, № 30×2 w blistrach w pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDOROVIA”.

SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „FARMEKS GRUP”.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności. Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.

(SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIU „KORPORACJA „ZDOROVIA”)

Ukraina, 08301, obwód kijowski, miasto Boryspol, ulica Szewczenki 100.

(SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „FARMEKS GRUP”)