Kalimin® 60 N

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Kalimin® 60 N (Kalymin 60 N)

Skład:

substancja czynna: pirydostygminy bromek;

1 tabletka zawiera pirydostygminy bromku 60 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, kwasu glutaminowego hydrochlordek, stearyna magnezu, skrobia kukurydziana, powidon, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, dwutlenek krzemu osadzony.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe, dwuwypukłe, eliptyczne tabletki z ryflowaną linią podziału z jednej strony.

Grupa farmakoterapeutyczna. Inne środki wpływające na układ nerwowy. Parasympatykomimetyki. Środki przeciwcholinesterazowe. Pirydostygmina. Kod ATC N07A A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Bromek pirydostygminy hamuje cholinesterazę. Należy do leków parasympatymimetycznych o działaniu pośrednim. Hamowanie enzymu sprzyja gromadzeniu się acetylocholiny na receptorach w synapsach cholinergicznych, co prowadzi do bardziej wyraźnego i długotrwałego działania acetylocholiny. Lek działa głównie na obwodowy układ nerwowy. Nie wpływa na funkcje ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ ze względu na niską rozpuszczalność w lipidach nie przenika przez barierę krew–mózg.

Farmakokinetyka.

Maksymalna stężenie bromku pirydostygminy w osoczu osiąga się po 1,7–3,2 godziny po podaniu. Po dawce 60 mg stężenie bromku pirydostygminy w osoczu wynosi 40–60 ng/ml. Możliwe są indywidualne wahania Cmax od 4 do 7 razy. W badaniach u pacjentów z miastenią ciężką maksymalne stężenie we krwi osiągano po 3 godzinach, a objawy efektu klinicznego i neurofizjologicznego pojawiały się po 30 minutach i osiągały maksimum po 120–150 minutach. Prawdopodobnie dochodzi do szybkiego rozprowadzenia bromku pirydostygminy w synapsie nerwowo-mięśniowej oraz do pełnej blokady cholinesterazy w momencie osiągnięcia maksymalnego stężenia. Nie stwierdza się wyraźnej zależności między dawką a stężeniami osoczowymi/stężeniem we krwi lub zmianami objawów miastenii. Jednak przy stężeniach powyżej 100 ng/ml skuteczność leku nie wzrasta.

Objętość rozdziału bromku pirydostygminy wynosi około 0,5–1,7 l/kg masy ciała.

Bromek pirydostygminy metabolizuje się głównie w wątrobie. Głównym metabolitem jest 3-hydroksy-N-metylopirydyna. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki; po dożylnej podaniu okres półtrwania z osocza wynosi około 1,5 godziny. Po doustnym podaniu okres półtrwania wydłuża się do 3–3,5 godziny. Biologiczna dostępność bromku pirydostygminy po doustnym przyjęciu wahala się od 8 do 20%. U pacjentów z miastenią ciężką dostępność biologiczna może obniżyć się poniżej 4%. Szybkość i stopień wchłaniania mogą być bardzo różne u różnych pacjentów.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Podskórne wstrzyknięcie toksycznej dawki bromku pirydostygminy u szczurów powodowało nadmierne wydzielanie śliny, drgawki, tremor oraz zaburzenia oddychania. W przypadku doustnego przyjęcia toksycznych dawek szczury umierały na ostrą niewydolność płucną. Histologicznie potwierdzono uszkodzenie synaps nerwowo-mięśniowych przepony. Długotrwałe doustne podawanie u szczurów prowadziło do hamowania cholinesterazy w osoczu krwi oraz acetylocholinesterazy w erytrocytach.

Standardowe badania in vitro i in vivo dotyczące toksyczności genetycznej nie wykazały klinicznie istotnego potencjału genotoksycznego bromku pirydostygminy.

Badania przedkliniczne dotyczące rakotwórczości bromku pirydostygminy nie były prowadzone.

Badania eksperymentalne dotyczące toksyczności rozrodczej przeprowadzono na szczurach po doustnym podaniu bromku pirydostygminy. Nie zaobserwowano wpływu na płodność samców i samic. W badaniach embriotoksyczności przy podaniu toksycznej dawki samicy zaobserwowano zwiększenie resorpcji zarodków oraz opóźnienie tworzenia tkanki kostnej u płodu. W trakcie badań peri- i posnatalnych obserwowano spowolnienie przyrostu masy ciała u młodych samic otrzymujących leczenie.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Miażdżyca (miastenia gravis);

zespoł miasteniczny (zespoł Lamberta–Eatoна) w ramach terapii skojarzonej z guanidyną.

Przeciwwskazania.

Kalimin® 60 N jest przeciwwskazany u pacjentów znaną nadwrażliwością na składniki leku, przy mechanicznej niedrożności przewodu pokarmowego i dróg moczowych; przy chorobach towarzyszących zwiększonemu napięciu mięśni gładkich oskrzeli (np. astma oskrzelowa i zapalenie oskrzeli spastyczne), zapaleniu oka (zapalenie tęczówki), w okresie karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

W połączeniu z innymi inhibitorami cholinesterazy lub parasympatykomimetykami może nasilać się działanie bromku pirydostygminy. Lek może nasilać działanie parasympatykomimetyczne morfiny i jej pochodnych. Wydłuża się działanie depolaryzujących leków rozkurczowych (np. sukcynylcholiny). Agenty antymuskarynowe (np. atropina) hamują działanie muszarynowe bromku pirydostygminy na gruczoły ślinowe, oczy, serce, mięśnie oskrzeli i jelita. Działania nikotynowe na mięśnie szkieletowe pozostają bez zmian. Metyloceluloza całkowicie hamuje wchłanianie bromku pirydostygminy, a węgiel aktywowany prawie całkowicie go adsorbuje. Aminoglikozydowe antybiotyki (np. streptomycyna, neomycyna, kanamycyna, gentamycyna), antybiotyki polipeptydowe (polimyksyna, kolistyna), niektóre inne antybiotyki, np. oksytetracyklina, klinynamycyna i lincomycyna, liczne leki przeciwarytmiczne (chinidyna, prokainamid, propranolol), penicylamina, lit, trankwilityzatory benzodiazepinowe oraz fenotiazyny (np. chloropromazyna) przeszkadzają w przewodzeniu nerwowo-mięśniowym i mogą osłabiać działanie pirydostygminy, powodując objawy miastenii. Wysokie dawki kortykosteroidów mogą również osłabiać działanie bromku pirydostygminy.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Kalimin® 60 N należy stosować u pacjentów z wrzodem żołądka, tężycą, niedokompensowaną niewydolnością serca oraz zawałem mięśnia sercowym tylko po dokładnej ocenie ryzyka i oczekiwanego korzyści terapeutycznej. Z格外ową ostrożnością należy stosować Kalimin® 60 N u chorych z obniżoną częstością skurczów serca (bradykardia), u chorych na cukrzycę, u pacjentów z niewydolnością nerek (w razie potrzeby należy dostosować dawkę leku), u chorych na chorobę Parkinsona, u osób z przebytymi chorobami wątroby oraz po operacjach przewodu pokarmowego.

Jeśli Kalimin® 60 N nie został zażyty na czas, nie należy zwiększać dawki, lecz kontynuować leczenie zgodnie z opisanym schematem dawkowania. Nie należy przerywać stosowania leku Kalimin® 60 N bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, ponieważ objawy choroby mogą ponownie się nasilić.

U pacjentów z przebytymi chorobami wątroby należy regularnie kontrolować funkcje wątroby.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Brakuje wystarczających danych dotyczących stosowania leku Kalimin® 60 N w okresie ciąży. W badaniach na zwierzętach stosowanie bromku pirydostygminy nie wykazało wpływu teratogennego po podaniu doustnym. Obserwowano jednak działanie fetotoksyczne oraz wpływ na potomstwo. Wiadomo, że dożylne podanie leków przeciwholinesterazowych w okresie ciąży może wywołać poród przedwczesny. Ryzyko porodu przedwczesnego jest większe przy stosowaniu leku Kalimin® 60 N na końcu ciąży. Dlatego w okresie ciąży lek należy stosować tylko w przypadku ścisłych wskazań.

Okres karmienia piersią. Bromek pirydostygminy przenika do mleka matki, dlatego Kalimin® 60 N nie powinno się stosować w okresie karmienia piersią. Jeśli stosowanie leku Kalimin® 60 N jest absolutnie konieczne, należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługi mechanizmów.

Podczas leczenia lekiem należy unikać kierowania pojazdami lub pracy z innymi mechanizmami. W przypadku niedostatecznej kompensacji choroby podstawowej lub rozwoju efektu cholinergicznego po względnym przedawkowaniu leku zdolność kierowania pojazdem oraz pracy z innymi mechanizmami może być zaburzona.

Sposób stosowania i dawki.

Do stosowania doustnego. Dawkę i długość leczenia ustala lekarz w zależności od przebiegu choroby oraz reakcji pacjenta na leczenie.

Miaśnia poszczególna

W leczeniu objawowym mięśni poszczególnej u dorosłych zaleca się stosowanie po 1–3 tabletce leku Kalimin® 60 N 3–4 razy na dobę (180–720 mg na dobę).

Miaśniczy zespół (zespoł Lamberta–Eaton)

Leczenie należy rozpocząć od podania Kaliminu® 60 N w dawce dobowej 180–720 mg, podzielonej na 3 lub 4 dawki. Jeżeli dawka ta nie okaże się wystarczająco skuteczna, terapię można uzupełnić guanidyną w dawce 375–1000 mg, którą należy podawać między dawkami leku Kalimin® 60 N. Dawkę leku należy ustalać indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.

Uwaga. Dawkę bromku pirydostygminy w mięśni poszczególnej należy ustalać indywidualnie, w zależności od stopnia nasilenia choroby oraz reakcji pacjenta na leczenie. Dlatego zalecenia dotyczące dawkowania mają charakter wyłącznie orientacyjny. Ogólnie nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej bromku pirydostygminy.

W celu podania niskich dawek dostępne są tabletki zawierające 10 mg bromku pirydostygminy.

Tabletki przyjmuje się, popijając niewielką ilością płynu (około ½ szklanki wody). Tabletki mają rowek podziałowy z jednej strony, co umożliwia ich podzielenie na dwie równe części. Umożliwia to przyjęcie połowy tabletu.

Leczenie pacjentów z chorobami nerek

U pacjentów z istotnym zaburzeniem funkcji nerek lub niewydolnością nerek czas działania bromku pirydostygminy może się wydłużać, ponieważ bromek pirydostygminy jest wydalany z organizmu głównie nerkami w niezmienionej postaci (75%). Przy stężeniu kreatyniny w osoczu 2 mg/dl należy stosować połowę dawki utrzymania lub odpowiednio podwoić odstępy między dawkami leku. Dlatego dawkę należy dobrać indywidualnie dla każdego chorego, w zależności od reakcji na terapię lekiem. U takich chorych zaleca się staranne nadzorowanie medyczne.

Dzieci. Kalimin® 60 N nie stosuje się u dzieci.

Przedawkowanie.

W przypadku przypadkowego przedawkowania leku Kalimin® 60 N należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Objawy zatrucia. Ślinotok, łzawienie, zaczerwienienie skóry, zwiększona potliwość, zmęczenie, osłabienie, zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, nudności, wymioty, niepoddające się kontroli oddawanie moczu i kału, skurcze brzuszne oraz porażenie mięśni (jako skutek blokady nerwowo-mięśniowej), skurcz oskrzeli, obrzęk płuc, obniżenie ciśnienia tętniczego aż do rozwoju kolapsu naczyniowego, bradykardia, możliwa tachykardia odruchowa.

Leczenie przedawkowania. Lek należy natychmiast odstawić. Jako specyficzny antydot należy powoli wstrzyknąć dożylnie 1–2 mg siarczanu atropiny. Dawkowanie zależy od działania siarczanu atropiny; w razie potrzeby początkową dawkę można powtórzyć w zależności od częstości pulsu po upływie 2–4 godzin. Należy zapewnić przepływność dróg oddechowych i w razie potrzeby zapewnić sztuczne oddychanie.

W przypadku zatrzymania serca należy wykonać masaż serca.

Należy przywrócić równowagę wodno-elektrolitową. W przypadku przedawkowania po podaniu doustnym bromku pirydostygminy konieczne jest przepłukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego.

Działania niepożądane.

Do określenia częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację: bardzo często (≥ 10 %); często (≥ 1 % – < 10 %); rzadko (≥ 0,1 % – < 1 %); bardzo rzadko (≥ 0,01 % – < 0,1 %); niezwykle rzadko (< 0,01 %, w tym pojedyncze przypadki).

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka, napady bólu brzucha związane ze zwiększonym ruchem perystaltycznym jelit, nadmierna produkcja śliny.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: po podaniu w wysokich dawkach możliwe są gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego (hipotensja tętnicza) oraz zaburzenia rytmu serca o charakterze bradykardii.

Ze strony układu oddechowego: nasilenie wydzielania śluzu przez gruczoły oskrzelowe.

Ze strony skóry: w pojedynczych przypadkach – wysypka na skórze.

Ze strony narządu wzroku: zaburzenia akomodacji, nadmierne łzawienie.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: skurcze i osłabienie mięśni, drżenie mięśni.

Inne: nasilone potnienie, częstsze odruchy oddawania moczu.

Wymienione efekty niepożądane mogą być objawami przedawkowania lub kryzu cholinergicznego. Dlatego należy koniecznie ustalić przyczynę występowania objawów i w razie potrzeby podać siarczan atropiny drogą podskórną, domięśniową lub powoli dożylnie w celu wyeliminowania efektów parasympatymimetycznych.

Przedawkowanie bromkiem pirydostygminy może prowadzić do rozwoju kryzu cholinergicznego, charakteryzującego się wyraźnym lub nasilającym się osłabieniem mięśni aż do porażenia mięśni oddechowych, co stanowi zagrożenie dla życia chorego. Innymi towarzyszącymi efektami mogą być gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi aż do załamania naczyniowego, bradykardia aż do całkowitego zatrzymania serca lub paradoksalna reakcja odruchowa w postaci tachykardii. W takim przypadku po natychmiastowym zaprzestaniu stosowania leku należy podać 1–2 mg siarczanu atropiny drogą powolnego dożylnej infuzji.

Okres ważności. 3 lata. Po pierwszym otwarciu – 6 miesięcy.

Warunki przechowywania. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 50 lub 100 tabletek w butelce, 1 butelka w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Merkle GmbH.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Ludwig-Merckle-Strasse 3, 89143 Blaubeuren, Niemcy.