Glutargin

INSTRUKCJA dot. stosowania leku GLUTARGIN (GLUTARGIN)

Skład:

substancja czynna: arginin glutaminian;

1 ml roztworu zawiera argininianu glutaminianu 40 mg;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w chorobach wątroby, substancje lipotropowe. Preparaty hepatotropowe. Argininian glutaminian. Kod ATC A05BA01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Glutargin to połączenie argininy i kwasu glutaminowego, które odgrywają ważną rolę w zapewnieniu procesów biochemicznych neutralizacji i wydalania z organizmu silnie toksycznego metabolitu przemiany materii związków azotowych – amoniaku. Efekty hipolaktemiczne leku realizują się poprzez aktywację oczyszczania amoniaku w cyklu ornitynowym syntezy mocznika, wiązanie amoniaku w nietoksyczny glutamin, a także wzmocnienie wydalenia amoniaku z ośrodkowego układu nerwowego i jego ekskrecję z organizmu. Dzięki tym właściwościom środka farmaceutycznego zmniejszają się ogólnotoksyczne, w tym neurotoksyczne, efekty amoniaku.

Glutargin wykazuje również działanie hepatoprotekcyjne dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym, antyhipoksymicznym i stabilizującym błony komórkowe, pozytywnie wpływa na procesy zapewnienia energii w hepatocytach.

W przypadku zatrucia alkoholem lek stymuluje wykorzystywanie alkoholu w monooksygenazowym układzie wątroby, zapobiega hamowaniu kluczowego enzymu metabolizującego etanol – alkoholodehydrogenazy; przyspiesza inaktywację i wydalanie toksycznych produktów metabolizmu etanolu poprzez zwiększenie tworzenia się i utleniania kwasu bursztynowego; zmniejsza działanie depresyjne alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) dzięki pobudzającym właściwościom neuroprzekaźnikowym kwasu glutaminowego. Dzięki tym właściwościom środek farmaceutyczny wykazuje działanie antytoksyczne i wytrzeźwiające.

W patologii ciąży dzięki działaniu endoteliochronnemu lek zmniejsza zaburzoną przepuszczalność i tromborezystancję naczyń, zapobiega hiperkoagulacji, zmniejsza wrażliwość naczyń na czynniki zwężające naczynia (endotelina, angiotensyna, tromboksan), które powodują uogólniony wazospazm. Arginina po wcześniejszej biotransformacji do tlenku azotu wykazuje działanie rozszerzające naczynia, pozytywnie wpływa na krzepnięcie krwi oraz funkcjonalne właściwości krążących elementów krwi. W wyniku działania rozszerzającego naczynia i antyhipoksymicznego środka farmaceutycznego poprawia się hemodynamika matczyno-płodowa, zmniejsza się wewnątrzmaciczna hipoksja płodu. W patologii ciąży środek farmaceutyczny wykazuje również działanie antytoksyczne i ochronne dla wątroby, działa jako niestandardowy regulator metaboliczny procesów przemiany materii. Dzięki tym właściwościom środka farmaceutycznego w okresie ciąży zmniejsza się poziom cyrkulujących w krwi immunologicznych kompleksów, zmniejsza się nasilenie „metabolicznego” zatrucia i immunitoksycykozy, wzrastają reakcje kompensacyjno-przystosowawcze organizmu.

Glutargin nie wykazuje działania embriotoksycznego, gonadotoksycznego i mutagennego, nie powoduje reakcji alergicznych i immunitoksycznych.

Farmakokinetyka. Nie badano.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania. W leczeniu wspomagającym ostrych i przewlekłych zapaleń wątroby różnego pochodzenia, w tym zatruciach toksynami hepatotropowymi (muchomorem jadowitym, substancjami chemicznymi i lekami), marskości wątroby, leptospirozie, w tym stanach towarzyszących hiperamonemią.

Encefalopatia wątrobowa, stan przedkomowy i śpiączka towarzyszące hiperamonemii.

Ostre zatrucie alkoholem o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, w tym encefalopatia alkoholowa i śpiączka alkoholowa. Stan po zatruciu alkoholem.

Powikłania w III trymestrze ciąży: późne porażenie ciążowe, w tym ciężkie postacie – pre-eklampsja i eklampsja, niewydolność łożyska, przewlekłe choroby układu wątrobowo-żółciowego u ciężarnych, w tym stany towarzyszące hiperamonemii.

Przeciwwskazania. Podwyższona wrażliwość na składniki leku. Stan śpiączki, podwyższona pobudliwość oraz psychiczne reakcje o gwałtownym przebiegu, ciężkie zaburzenia funkcji filtracyjnej (wydzielania azotu) nerek.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji. W przypadku jednoczesnego stosowania aminofilina potencjalnie zwiększa stężenie endogennego insuliny we krwi. Glutargin może nasilać działanie leków przeciwpłytkowych (dipyrydamolu). Zapobiega i osłabia objawy neurotoksyczne, które mogą wystąpić podczas stosowania izoniasydu. Osłabia działanie winblastyny.

Особливости stosowania.

Przy przepisywaniu leku pacjentom z zaburzeniami funkcji gruczołów endokrynnych należy wziąć pod uwagę, że lek stymuluje sekrecję insuliny oraz hormonu wzrostu. Lek aktywuje wiązanie amoniaku w mocznik, co może towarzyszyć krótkotrwałe podwyższenie jego poziomu we krwi.

Po zakończeniu leczenia roztworem Glutarginu, w razie potrzeby, można przejść na przyjmowanie tabletek Glutarginu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią. Bezpieczeństwo klinicznego stosowania leku w I i II trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią nie zostało zbadane. W razie konieczności stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów samochodowych lub innych maszyn. Ponieważ podczas leczenia lekiem mogą wystąpić działania niepożądane ze strony OUN (ból głowy, zawroty głowy, drżenie), należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów samochodowych lub innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy podawać dorosłym dożylnie kroplowo.

Zapalenia wątroby, hiperamonemia. Podawać kroplowo 2 razy na dobę po 50 ml (2 g) w 150–250 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy z prędkością 60–70 kropli na minutę. W przypadkach ciężkich dawkę dobową leku można zwiększyć do 150–200 ml (6–8 g). Leczenie trwa 5–10 dni. Maksymalna dawka dobowa – 200 ml (8 g).

Zatrucie alkoholem. Podawać po 20 ml (0,8 g) kroplowo w 150–250 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy z prędkością 60–70 kropel na minutę 2 razy na dobę przez 2–3 dni, następnie dawkę zmniejszyć do 10 ml (0,4 g) 2 razy na dobę przez 10 dni. W przypadkach ciężkich (śpiączka alkoholowa) dawkę dobową zwiększyć do 50 ml (2 g) 2 razy na dobę.

Po zakończeniu leczenia roztworem Glutargin należy w razie potrzeby przejść na przyjmowanie tabletek Glutargin.

Patologie ciąży. Podawać 1–2 razy na dobę po 50 ml (po 2 g). Leczenie trwa 5–7 dni. Maksymalna dawka dobowa – 100 ml (4 g).

Dzieci. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku nie zostały wystarczająco przebadane, dlatego nie należy stosować leku u pacjentów z tej grupy wiekowej.

Przedawkowanie.

Objawy: nasilenie objawów działań niepożądanych, ból w klatce piersiowej, blokada przedsionkowo-komorowa.

Leczenie: w przypadku przedawkowania – dożylne podanie kortykosteroidów.

Leczenie objawowe.

Działania niepożądane. Rzadko możliwe:

ogólne zaburzenia: duszność, ból za mostkiem, hipertermia, dreszcze;

z zakresu układu sercowo-naczyniowego: zaburzenia rytmu serca w postaci migotania przedsionków, hipotensja tętnicza, tachykardia;

z zakresu przewodu pokarmowego: nudności, ból w nadbrzuszu;

z zakresu układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, drżenie, osłabienie;

z zakresu skóry: świąd, wysypka, zaczerwienienie;

z zakresu układu odpornościowego: reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, obrzęk Quinckego;

zaburzenia miejscowe: zmiany w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie żył.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

*Niezgodność. Brak danych. Stosować wyłącznie zalecane rozpuszczalniki.

Opakowanie. Po 5 ml w ampułkach nr 10 w pudełku; nr 10 (5×2) w blisterach w pudełku.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.