Glucagen® 1 mg Hipokit

I N S T R U K C J A dotyczaca stosowania leczniczego leku Glucagen® 1 mg Hipokit (GLUCAGEN® 1 MG HYPOKIT)

Skład:

substancja czynna: glucagon,

ludzki glukagon wytwarzany z zastosowaniem technologii rekombinowanego DNA w Saccharomyces cerevisiae.

1 fiolka zawiera 1 mg glukagonu w postaci chlorku biosyntetycznego, co odpowiada 1 mg (1 MI) glukagonu/ml po odtworzeniu leku;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; kwas solny stężony; wodorotlenek sodu; rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań.

Odtworzony roztwór zawiera 107 mg/ml laktozy jednowodnej.

Postać leku. Liofilizat i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przed rozpuszczeniem liofilizat powinien być proszkiem białym lub prawie białym. Rozpuszczalnik powinien być klarowny, bezbarwny i nie zawierać widocznych cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony trzustki. Hormony glikogenolityczne.

Kod ATC H04AA01.

Właściwości farmakologiczne.

Glucagen® 1 mg Hipokit to lek zawierający biosyntetyczny glukagon, który strukturalnie jest identyczny z ludzkim glukagonem.

Farmakodynamika.

Glukagon jest środkiem hiperglikemizującym, który mobilizuje glikogen wątrobowy, uwalniając go do krwi w postaci glukozy. Glukagon hamuje napięcie i perystaltykę mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym.

W leczeniu ciężkiej hipoglikemii wpływ na poziom cukru we krwi obserwuje się w ciągu 10 minut. Początek działania hamującego na motorykę przewodu pokarmowego po zastrzyku dożylnym występuje w ciągu 1 minuty. Czas trwania działania wynosi 5–20 minut, w zależności od dawki. Po zastrzyku domięśniowym początek działania leku występuje w ciągu 5–15 minut i trwa 10–40 minut.

Farmakokinetyka.

Glukagon jest rozkładany przez enzymy w osoczu krwi i w narządach, do których przenika. Nerki i wątroba to narządy, w których głównie zachodzi rozkład glukagonu, każdy z tych narządów odpowiada za około 30% klirensu metabolicznego. Okres półtrwania glukagonu we krwi jest krótki i wynosi 3–6 minut.

Klirens metaboliczny glukagonu w organizmie człowieka wynosi 10 ml/kg/min.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Brak istotnych danych przedklinicznych zawierających informacje przydatne dla personelu medycznego przepisującego lek.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Wskazanie terapeutyczne

Glucagen® 1 mg Hipokit stosuje się w leczeniu ciężkich reakcji hipoglikemicznych, które mogą wystąpić u dorosłych i dzieci chorych na cukrzycę insulinozależną, otrzymujących insulinę.

Wskazanie diagnostyczne

Glucagen® 1 mg Hipokit stosuje się w celu hamowania perystaltyki jelit u dorosłych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych. Feochromocytoma.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Poniżej wymienione interakcje mogą występować przy stosowaniu leku Glucagen® 1 mg Hipokit.

Insulina działa antagonystycznie wobec glukagonu. W obecności indometacyny glukagon może utracić zdolność podnoszenia stężenia glukozy we krwi lub działać paradoksalnie i nawet powodować hipoglikemię. Glukagon może nasilać działanie przeciwkrzepliwe warfaryny. U pacjentów stosujących betyczniki można spodziewać się większego wzrostu częstości pulsowania i ciśnienia tętniczego, jednakże taki wzrost będzie tymczasowy ze względu na krótki okres półtrwania glukagonu. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca taki wzrost ciśnienia tętniczego i częstości pulsowania może wymagać terapii objawowej.

Przy stosowaniu leku Glucagen® 1 mg Hipokit zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami nie obserwowano interakcji z innymi lekami.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Śledzenie

W celu poprawy śledzenia biologicznych leków, nazwa i numer serii podanego leku powinny być wyraźnie wskazane na opakowaniu.

Ze względu na niestabilność leku Glucagen® 1 mg Hipokit w roztworze, należy go podawać natychmiast po rozcieńczeniu, a nie stosować w formie wlewu dożylnego.

Wskazanie terapeutyczne

W celu zapobiegania nawrotowi hipoglikemii, pacjent powinien jak najszybciej po skutecznym działaniu leku przyjąć węglowodany doustnie w celu odbudowy zapasów glikogenu w wątrobie.

Glukagon nie będzie skuteczny u pacjentów z niedoborem glikogenu w wątrobie. Dlatego efekt glukagonu jest niewielki lub nieobecny u chorych, którzy długo nie przyjmowali pokarmu, u pacjentów z niewydolnością nadnerczy, przewlekłą hipoglikemią lub gdy hipoglikemia została spowodowana nadmiernym spożyciem alkoholu. W przeciwieństwie do adrenaliny, glukagon nie wpływa na fosforylazy mięśni, a zatem nie może wspomagać transportu węglowodanów z miejsc, gdzie zgromadzone są znacznie większe zapasy glikogenu niż w mięśniach szkieletowych.

Wskazanie diagnostyczne

Podawanie glukagonu w celach diagnostycznych może wiązać się z uczuciem dyskomfortu, zwłaszcza gdy odbywa się na czczo. Opisywano przypadki wystąpienia nudności, hipoglikemii oraz zmian ciśnienia tętniczego w takich sytuacjach. Po zakończeniu procedury diagnostycznej pacjent powinien przyjąć pokarm bogaty w węglowodany, o ile nie przeciwwskazuje tego przeprowadzona procedura diagnostyczna. Jeśli procedura diagnostyczna wymaga powstrzymania się od przyjmowania pokarmu po jej zakończeniu lub jeśli u pacjenta rozwija się ciężka hipoglikemia, może być konieczne podanie glukozy dożylnie.

Glucagen® 1 mg Hipokit może zwiększać zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen oraz prowadzić do podwyższenia ciśnienia tętniczego i częstotliwości pulsu. Podczas stosowania leku Glucagen® 1 mg Hipokit jako środka diagnostycznego należy obserwować pacjentów z chorobami serca i w razie potrzeby podać odpowiednie leczenie.

Podczas stosowania jako środka diagnostycznego Glucagen® 1 mg Hipokit może powodować krótkotrwałą hiperglikemię u pacjentów z cukrzycą. Należy monitorować stan pacjentów z cukrzycą w celu kontroli zmian poziomu glukozy we krwi i w razie potrzeby podać odpowiednie leczenie.

Leku należy stosować z ostrożnością jako środek diagnostyczny u pacjentów z guzami wydzielającymi glukagon (glukagonoma).

Wskazanie terapeutyczne i diagnostyczne

Należy pamiętać, że glukagon jest antagonistą insuliny.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku Glucagen® 1 mg Hipokit u pacjentów z insulinoma.

Nie należy stosować roztworu, jeśli ma on konsystencję żelu lub jeśli proszek Glucagen® 1 mg Hipokit nie rozpuścił się całkowicie.

Glukagon stymuluje uwalnianie katecholamin. W przypadku obecności feochromocytomu glukagon może spowodować uwalnianie dużej ilości katecholamin, co prowadzi do ostrych reakcji nadciśnieniowych.

Glukagon jest przeciwwskazany u pacjentów z feochromocytomą (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Substancje pomocnicze

Glucagen® 1 mg Hipokit zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na maksymalną dawkę (2 ml), co oznacza praktycznie brak sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Glucagen® 1 mg Hipokit nie przenika przez ludzką barierę łożyskową. Opisywano stosowanie glukagonu u ciężarnych z cukrzycą, jednak obecnie nie znane są szkodliwe skutki leku na przebieg ciąży ani na zdrowie płodu i noworodka.

Glucagen® 1 mg Hipokit można stosować w leczeniu ciężkiej hipoglikemii podczas ciąży.

Karmienie piersią

Glukagon jest bardzo szybko usuwany z krwi (głównie przez wątrobę) (t1/2 3–6 min); oczekuje się zatem, że ilość glukagonu wydalonego z mlekiem matki karmiącej piersią po leczeniu ciężkich epizodów hipoglikemii będzie skrajnie niewielka. Ponieważ glukagon ulega zniszczeniu w przewodzie pokarmowym i nie może być wchłonięty w niezmienionej formie, nie wywiera żadnego wpływu metabolicznego na dziecko. Glucagen® 1 mg Hipokit można stosować w czasie karmienia piersią.

Funkcja rozrodcza

Nie przeprowadzono badań wpływu leku Glucagen® 1 mg Hipokit na funkcję rozrodczą u zwierząt. Badania na szczurach nie wykazały zaburzeń funkcji rozrodczej po podawaniu glukagonu.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwanie maszyn.

Po epizodzie ciężkiej hipoglikemii u pacjenta może dochodzić do zaburzeń koncentracji i zdolności reakcji. Z tego względu po epizodzie hipoglikemii pacjent nie powinien kierować pojazdem ani obsługiwać maszyn do momentu pełnej stabilizacji stanu zdrowia.

W niektórych przypadkach po przeprowadzeniu procedur diagnostycznych opisywano wystąpienie hipoglikemii. Dlatego kierowanie pojazdem lub obsługa maszyn są możliwe dopiero po przyjęciu pokarmu bogatego w węglowodany.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki

Wskazanie terapeutyczne (ciężka hipoglikemia)

Dawkowanie dla dorosłych: podaje się 1 mg drogą podskórną lub domięśniową.

Osobne grupy pacjentów

Dzieci (< 18 lat): Glucagen® 1 mg Hipokit może być stosowany w leczeniu ciężkiej hipoglikemii u dzieci i nastolatków.

Dawkowanie dla dzieci: podaje się 0,5 mg (dzieciom o masie ciała do 25 kg lub w wieku do 6–8 lat) lub 1 mg (dzieciom o masie ciała powyżej 25 kg lub w wieku od 6–8 lat).

Pacjenci w wieku podeszłym (≥ 65 lat): Glucagen® 1 mg Hipokit może być stosowany u osób w wieku podeszłym.

Naruszenie funkcji nerek i wątroby: Glucagen® 1 mg Hipokit może być stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby.

Wskazanie diagnostyczne (hamowanie perystaltyki przewodu pokarmowego)

Dawkowanie dla dorosłych pacjentów: dawka diagnostyczna w celu rozluźnienia żołądka, trzustki dwunastniczej, jelita dwunastniczego i cienkiego wynosi 0,2–0,5 mg w postaci wstrzyknięcia dożylnego lub 1 mg domięśniowo; dawka w celu rozluźnienia jelita grubego wynosi 0,5–0,7 mg dożylnie lub 1–2 mg domięśniowo.

Osobne grupy pacjentów

Dzieci (< 18 lat): bezpieczeństwo i skuteczność Glucagen® 1 mg Hipokit w hamowaniu perystaltyki przewodu pokarmowego u dzieci i nastolatków nie były badane. Brak danych.

Pacjenci w wieku podeszłym (≥ 65 lat): Glucagen® 1 mg Hipokit może być stosowany u osób w wieku podeszłym.

Naruszenie funkcji nerek i wątroby: Glucagen® 1 mg Hipokit może być stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby.

Glucagen® 1 mg Hipokit jest dostarczany w postaci sterylnej, liofilizowanej białej substancji glukagonu (Glucagen®) w fiolce o pojemności 2 ml, w zestawie z rozpuszczalnikiem (wodą sterylną do wstrzykiwań) w jednorazowym strzykawce o pojemności 1,5 ml. Fiolka posiada ochronny plastikowy kapturk, który należy usunąć w celu rozpuszczenia proszku. Jeśli kapturk słabo trzyma się fiolki lub jest nieobecny, produkt nie powinien być stosowany.

Po rozpuszczeniu proszku glukagonu wodą sterylną do wstrzykiwań otrzymuje się roztwór o stężeniu 1 mg (1 JM) w 1 ml.

Rozpuścić liofilizowany proszek w dostarczonym rozpuszczalniku zgodnie z instrukcją w sekcji „Przygotowanie i podanie wstrzyknięcia”. Roztwór leku Glucagen® 1 mg Hipokit przeznaczony jest do podania podskórnie, domięśniowo lub dożylnie.

Wskazanie terapeutyczne (ciężka hipoglikemia)

Lek podaje się podskórnie lub domięśniowo. Zwykle efekt kliniczny po podaniu leku pojawia się w ciągu 10 minut. Gdy chory będzie w stanie przełknąć, należy podać mu posiłek bogaty w węglowodany w celu uzupełnienia zapasów glikogenu w wątrobie i zapobieżenia nawrotowi hipoglikemii. Jeśli chory nie odpowiada na podanie leku w ciągu 10 minut, należy podać glukozę dożylne.

Wskazanie diagnostyczne (hamowanie perystaltyki przewodu pokarmowego)

Glucagen® 1 mg Hipokit podaje personel medyczny. Działanie leku rozpoczyna się po 1 minucie po podaniu 0,2–0,5 mg dożylne i trwa 5–20 minut. Rozpoczęcie działania leku po podaniu 1–2 mg domięśniowo następuje po 5–15 minutach i trwa 10–40 minut.

Po zakończeniu procedury diagnostycznej pacjent powinien przyjąć posiłek zawierający węglowodany, o ile nie przeciwwskazuje tego przeprowadzona procedura diagnostyczna.

Specjalne środki ostrożności dotyczące obchodzenia się z lekiem i jego utylizacji

Rozcieńczony roztwór powinien być przezroczysty i bezbarwny. Należy przygotować wstrzyknięcie 1 mg (1 JM) na 1 ml do podania podskórnie, domięśniowo lub dożylne (podanie).

Przygotowanie i podanie wstrzyknięcia

Wymagana ilość leku

Zalecana dawka wynosi:

• Dorośli: podaj pełną dawkę leku (1 ml), czyli ilość odpowiadającą oznaczeniu „1,0” na strzykawce.
• Dzieci poniżej 8. roku życia lub dzieci powyżej 8. roku życia o masie ciała mniejszej niż 25 kg: podaj połowę dawki leku (0,5 ml), czyli ilość odpowiadającą oznaczeniu „0,5” na strzykawce.
• Dzieci powyżej 8. roku życia lub dzieci poniżej 8. roku życia o masie ciała przekraczającej 25 kg: podaj pełną dawkę leku (1 ml), czyli ilość odpowiadającą oznaczeniu „1” na strzykawce.

Należy zwrócić uwagę, że do przeprowadzania procedur diagnostycznych może być stosowne użycie strzykawki z cieńszą igłą i dokładniejszą skalą podziału.

Niezużytej części leku oraz wszystkich odpadów należy pozbyć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Podawanie leku przez inne osoby

W przypadku ciężkiej hipoglikemii, gdy chory znajduje się w stanie uniemożliwiającym przyjęcie węglowodanów doustnie, przyjaciele lub członkowie rodziny powinni podać mu glukagon podskórnie lub domięśniowo do górnej zewnętrznej części mięśnia uda (w dawkach podanych powyżej).

Po odzyskaniu przytomności chory powinien przyjąć doustnie posiłek zawierający węglowodany w celu zapobiegania nawrotowi hipoglikemii oraz skontaktować się z lekarzem.

Dzieci.

Stosowanie u dzieci zależy od wieku i/lub masy ciała dziecka.

Stosuje się według następującego schematu:

dzieciom o masie ciała przekraczającej 25 kg lub w wieku 6–8 lat podaje się całą zawartość fiolki – 1 mg;

dzieciom o masie ciała do 25 kg lub w wieku poniżej 6–8 lat podaje się zawartość połowy fiolki – 0,5 mg.

Przedawkowanie.

Podanie nadmiernie dużej dawki leku Glucagen® 1 mg Hipokit może spowodować nudności i wymioty. Ze względu na krótki okres półtrwania glukagonu objawy te szybko ustępują. W takich przypadkach specyficzne leczenie zazwyczaj nie jest wymagane. W przypadku bardzo dużego przedawkowania możliwe jest obniżenie stężenia potasu w surowicy krwi, co wymaga monitorowania i w razie potrzeby korekty.

Działania niepożądane.

Streszczenie profilu bezpieczeństwa

Przypadki ciężkich działań niepożądanych są bardzo rzadkie, choć czasem mogą wystąpić nudności, wymioty i bóle brzucha. Reakcje nadwrażliwościowe, w tym reakcje anafilaktyczne, obserwowano bardzo rzadko (rzadziej niż 1 przypadek na 10 000 pacjentów). W przypadku stosowania leku w celach diagnostycznych odnotowano przypadki hipoglikemii/śpiączki hipoglikemicznej, szczególnie gdy procedura diagnostyczna była wykonywana na czczo. W przypadku stosowania leku Glucagen® 1 mg Hipokit jako środka pomocniczego podczas zabiegów endoskopowych lub rentgenologicznych zgłaszano działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, w szczególności tachykardię oraz zmiany ciśnienia tętniczego.

Zestawiona tabela działań niepożądanych

Najczęstsze działania niepożądane po podaniu leku Glucagen® 1 mg Hipokit to nudności i wymioty, szczególnie przy podawaniu dawki przekraczającej 1 mg lub szybkim wstrzyknięciu leku (w czasie krótszym niż 1 minuta). Nudności i wymioty mogą czasem występować 2–3 godziny po wstrzyknięciu.

W pojedynczych przypadkach może wystąpić wtórna hipoglikemia (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Poniżej przedstawiono częstość działań niepożądanych zaobserwowanych w trakcie badań klinicznych i/lub obserwacji po wprowadzeniu na rynek, związanych ze stosowaniem leku. Częstość działań niepożądanych, których nie obserwowano w trakcie badań klinicznych, ale o których zgłaszano spontanicznie, oznaczono jako bardzo rzadko (< 1/10 000).

Częstość zgłaszania działań niepożądanych podczas użytkowania na rynku jest bardzo rzadka. Jednakże w okresie po wprowadzeniu na rynek możliwe, że nie wszystkie przypadki działań niepożądanych są rejestrowane, co należy uwzględnić przy analizie podanej częstości zgłoszeń.

Wskazanie terapeutyczne

Zaburzenia układu odpornościowego: bardzo rzadko (< 1/10 000) – reakcje nadwrażliwościowe, w tym reakcje anafilaktyczne/chock.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: często (≥ 1/100 do < 1/10) – nudności; rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100) – wymioty, bardzo rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) – ból brzucha.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu wstrzyknięcia: nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych) – reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Dzieci

Na podstawie danych uzyskanych w trakcie badań klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu na rynek można stwierdzić, że częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci nie różnią się od działań niepożądanych u dorosłych pacjentów.

Inne określone grupy pacjentów

Na podstawie danych uzyskanych w trakcie badań klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu na rynek można stwierdzić, że częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby nie różnią się od działań niepożądanych obserwowanych w populacji ogólnej.

Wskazanie diagnostyczne

Zaburzenia układu odpornościowego:

bardzo rzadko (< 1/10 000) – reakcje nadwrażliwościowe, w tym reakcje anafilaktyczne/chock.

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania: rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100) – hipoglikemia: po zakończeniu procedur diagnostycznych przeprowadzanych na czczo hipoglikemia może być szczególnie wyraźna (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”); bardzo rzadko (< 1/10 000) – śpiączka hipoglikemiczna.

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego: bardzo rzadko (< 1/10 000) – tachykardia, hipotensja, nadciśnienie: o rozwoju działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego zgłaszano wyłącznie przy stosowaniu leku Glucagen® 1 mg Hipokit jako środka pomocniczego podczas zabiegów endoskopowych lub rentgenologicznych.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego:

często (od ≥ 1/100 do < 1/10) – nudności;

rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100) – wymioty;

bardzo rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000) – ból brzucha.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu wstrzyknięcia

nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych) – reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Dzieci

Brak danych dotyczących stosowania leku Glucagen® 1 mg Hipokit w celach diagnostycznych u dzieci.

Inne określone grupy pacjentów

Na podstawie danych uzyskanych w trakcie badań klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu na rynek można stwierdzić, że częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u pacjentów w podeszłym wieku, a także u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby nie różnią się od działań niepożądanych obserwowanych w populacji ogólnej.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie, ponieważ pozwala na kontynuację monitorowania stosunku korzyści do ryzyka stosowania tego leku.

Okres ważności.

2 lata.

Odtworzony roztwór leku Glucagen® 1 mg Hipokit należy podać natychmiast po przygotowaniu.

Datę zakończenia okresu ważności podano na etykiecie opakowania pierwotnego oraz na etykiecie pudełka po słowach „Przydatny do”.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Nie dopuszczać do zamarznięcia. Przechowywać w miejscu chronionym przed światłem.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Roztwór należy podać natychmiast po przygotowaniu. Nie pozostawiać roztworu do późniejszego użycia.

Nigdy nie stosować leku po upływie okresu ważności podanego na opakowaniu.

W rzadkich przypadkach, gdy po odtworzeniu w roztworze występują włókienka lub cząstki nierozpuszczone, lek należy zniszczyć.

Niezgodność. Nie mieszać w jednej strzykawce ani w jednym fiolce z innymi lekami. Należy podawać w oryginalnej strzykawce zawartej w opakowaniu. Nieznane są reakcje niezgodności leku Glucagen® 1 mg Hipokit z innymi lekami.

Opakowanie.

Opakowanie dla liofilizatu Glucagen® 1 mg Hipokit

Fiolka ze szkła typu 1, zatkana korkiem z bromobutylu, przykryta aluminiową pokrywką.

Opakowanie dla rozpuszczalnika

Wstępnie napełniona strzykawka ze szkła typu 1 z tłokiem z gumy bromobutylowej i igłą.

Fiolka ma ochronny plastikowy kaptur, który należy zdjąć w celu odtworzenia proszku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent/Wnioskodawca.

A/T Novo Nordisk / Novo Nordisk A/S.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia jego działalności/miejsce położenia wnioskodawcy.

A/T Novo Nordisk, Novo Allé, Bagsværd, 2880, Dania / Novo Nordisk A/S, Novo Allé, Bagsværd, 2880, Denmark.