Gekodes®

INSTRUKCJA dot. stosowania leczniczego leku Gekodes® (GEKODEZ)

Skład:

substancja czynna: hydroksyetylokrzemień;

1 ml roztworu zawiera hydroksyetylokrzemień o średniej masie cząsteczkowej 200000 i średnim stopniu zastąpienia cząsteczkowego 0,5 (hydroksyetylokrzemień (200/0,5)) – 60 mg;

substancje pomocnicze: chlorek sodu, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wlewu.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: lekko opalizujący, bezbarwny lub nieco żółtawy płyn. pH 4,00–7,00. Teoretyczna osmolarność – 308 mOsmol/l. Skład jonowy: jon sodu – 154,0 mmol/l; jon chlorkowy – 154,0 mmol/l.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki zastępcze krwi i roztwory do perfuzji. Preparaty hydroksyetylowanego krzemienia. Kod ATX B05A A07.

Właściwości farmakologiczne.

HES (hydroksyetylokrzem) otrzymuje się z amylopektyny i charakteryzuje się według masy cząsteczkowej oraz stopnia zastąpienia. Dla Gekodes® średnia masa cząsteczkowa HES wynosi 200000 Da, a stopień zastąpienia molowego prawie 0,5. Strukturalnie HES przypomina glikogen, co tłumaczy jego wysoką tolerancję i niskie ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych.

Gekodes® to roztwór izoonkotyczny, co oznacza, że objętość wewnątrznaczyniowa osocza po jego infuzji zwiększa się odpowiednio do podanego objętościowo.

Farmakodynamika.

Czas trwania efektu wolemii zależy przede wszystkim od stopnia zastąpienia molowego, a w mniejszym stopniu od średniej masy cząsteczkowej.

Hydroksyetylokrzem (HES) ulega длительнemu hydrolizie, co prowadzi do powstawania onkotycznie aktywnych oligo- i polisacharydów o różnej masie cząsteczkowej, które są wydalane przez nerki.

Gekodes® może obniżać wskaźniki lepkości osocza krwi, w szczególności hematokryt. Efekt wolemii w wyniku izowolemii infuzji Gekodes® trwa co najmniej 6 godzin.

Farmakokinetyka.

HES stanowi mieszaninę cząsteczek o różnym stopniu zastąpienia molowego i różnej masie cząsteczkowej; oba te parametry wpływają na szybkość wydalania. Małe cząsteczki są wydalane przez filtrację kłębuszkową, większe ulegają hydrolizie enzymatycznej α-amylazą, a następnie są wydalane przez nerki. Im wyższy stopień zastąpienia cząsteczki, tym niższa szybkość hydrolizy. Około 50 % jest wydalane z moczem w ciągu 24 godzin.

Po jednorazowym podaniu 1000 ml Gekodes® klirens osocza wynosi 19 ml/min, całkowita absorpcja leku – 58 mg/godz/ml. Okres półwydalania z osocza krwi wynosi 12 godzin.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Hipowolemia spowodowana ostrą utratą krwi w przypadkach, gdy stosowanie wyłącznie kryształoidów uznaje się za niewystarczające.

Przeciwwskazania.

• Wzmożona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek inny składnik leku;
• Opóki;
• Krwawienie śródczaszkowe lub krwotok mózgowy;
• Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby;
• Niewydolność nerek lub leczenie nerkozastępcze;
• Ciężka koagulopatia;
• Ostra niewydolność serca;
• Hiperhydratacja, hipervolemia;
• Obrzęk płuc;
• Ciężka hiperkaliemia, ciężka hiperkalcemia, ciężka hiperchloremia;
• Stan odwodnienia, w którym konieczna jest korekta równowagi wodno-elektrolitowej;
• Przeciwwskazany u pacjentów z przeszczepionymi organami;
• Dziecięcy wiek;
• I trymestr ciąży. W II i III trymestrze ciąży lek należy stosować wyłącznie w przypadku wskazań życiowych.

Z uwagi na ryzyko uszkodzenia nerek i śmiertelnych skutków lek jest przeciwwskazany u pacjentów z sepsą oraz u pacjentów w stanie krytycznym.

Szczególne środki ostrożności.

Nie wolno stosować leku, jeśli roztwór jest nieprzezroczysty lub zawiera widoczne cząstki, jeśli butelka lub pojemnik jest uszkodzony lub był wcześniej otwierany.

Lek należy natychmiast zastosować po otwarciu. W żadnym wypadku otwartej butelki ani pojemnika z lekiem nie wolno przechowywać w celu późniejszej infuzji. Nieużywane resztki roztworu leku oraz inne materiały, które zostały użyte, należy zutylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Aby uniknąć niezgodności, nie należy mieszać Gekodes® z innymi lekami.

W przypadku jednoczesnego stosowania z antybiotykami z grupy aminoglikozydów hydroksyetylokrzemień może nasilać ich nefrotoksyczność.

W przypadku stosowania wysokich dawek efekty rozcieńczenia mogą prowadzić do obniżenia stężenia czynników krzepnięcia krwi oraz innych białek osocza krwi i do zmniejszenia hematokrytu.

Особливости stosowania.

Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych (anafilaktycznych/anafilaktydopodobnych) konieczna jest ścisła kontrola stanu pacjenta, a infuzję należy prowadzić wolno. Aby możliwie wcześnie wykryć zagrożenie reakcjami anafilaktydopodobnymi, pierwsze 10–20 ml Gekodes® należy podawać powoli pod stałym nadzorem personelu medycznego.

Należy dokładnie rozważyć wskazania do uzupełnienia objętości przy stosowaniu HES, a do kontroli objętości i dawkowania wymagany jest monitoring hemodynamiczny.

Należy zawsze unikać przeciążenia objętościowego spowodowanego przedawkowaniem lub zbyt szybką infuzją. Dawkowanie należy starannie dostosować, szczególnie u pacjentów z chorobami płuc i zaburzeniami krążenia sercowo-udowego. Należy kontrolować stężenie elektrolitów w surowicy, bilans płynów i funkcję nerek. Należy zapewnić adekwatne nawodnienie (adekwatną hydratację).

W przypadku wyraźnego odwodnienia należy najpierw znormalizować równowagę wodno-elektrolitową.

Preparaty HES są przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością nerek lub u tych, którzy otrzymują terapię zastępczą nerek (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). W przypadku pojawienia się pierwszych objawów uszkodzenia nerek stosowanie HES należy natychmiast przerwać. Donoszono o przypadkach konieczności przeprowadzenia terapii zastępczej nerek w okresie do 90 dni po infuzji HES. Dlatego po zastosowaniu HES u pacjentów należy kontrolować funkcję nerek przynajmniej przez okres 90 dni.

Szczególna ostrożność jest wymagana u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby (z wyłączeniem ciężkich zaburzeń funkcji wątroby, patrz sekcja „Przeciwwskazania”) oraz u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi, przede wszystkim przy hemofilii i stwierdzonej lub podejrzewanej chorobie von Willebranda. U pacjentów z hipowolemią należy również unikać silnego rozcieńczenia krwi, które może wystąpić przy wysokich dawkach roztworów HES. Stosowanie HES należy natychmiast przerwać przy pierwszych objawach koagulopatii. W przypadku ponownego lub długotrwałego stosowania należy dokładnie monitorować wskaźniki krzepnięcia krwi.

U pacjentów poddawanych operacjom na otwartym sercu w połączeniu z pozaustrojowym krążeniem wspomaganym nie zaleca się stosowania preparatów HES ze względu na ryzyko nadmiernej krwawliwości.

Zabiegi chirurgiczne i urazy

Obecnie brak wiarygodnych danych dotyczących bezpieczeństwa długoterminowego stosowania HES u pacjentów po zabiegach chirurgicznych i u pacjentów z urazami. Przed zastosowaniem HES u tych pacjentów należy dokładnie rozważyć oczekiwaną korzyść i niepewność dotyczącą długoterminowego bezpieczeństwa, a także rozważyć możliwość leczenia alternatywnego.

Pacjenci w wieku podeszłym

Należy zapobiegać przeciążeniu objętościowemu, które może wystąpić przy przedawkowaniu Gekodes®, co jest szczególnie niebezpieczne dla pacjentów z współistniejącą chorobą serca i niewydolnością nerek, a także dla pacjentów w wieku podeszłym. U pacjentów w wieku podeszłym, u których większe jest ryzyko niewydolności serca i zaburzeń nerek, wymagana jest staranna kontrola stanu podczas leczenia, a dawkowanie należy odpowiednio dostosować, aby uniknąć powikłań ze strony krążenia sercowo-udowego i nerek spowodowanych hipervolemią.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Podanie hydroksyetylocelulozy może powodować wzrost stężenia amylazy w surowicy. Ten efekt należy rozpatrywać nie jako zaburzenie funkcji trzustki, lecz jako wynik tworzenia się kompleksu hydroksyetylocelulozy z amylazą, z późniejszym opóźnieniem jego wydalania przez nerki i drogi pozanerkowe.

Lek może wpływać na wyniki następujących badań klinicznych i biochemicznych: poziom glukozy we krwi; poziom białka we krwi; szybkość osiadania erytrocytów (SOE); próba biuretowa; poziom kwasów tłuszczowych, cholesterolu i sorbito-dehydrogenazy we krwi; gęstość właściwa moczu.

Obecność w krwi Gekodes® może powodować błędy w oznaczaniu grupy krwi pacjenta. Aby poprawnie określić grupę krwi, próbkę należy pobrać przed podaniem Gekodes®.

Przy długotrwałym, codziennym stosowaniu w dawkach średnich (500 ml/dobę) lub wysokich (1000 ml/dobę) może wystąpić świąd skóry trudny do wyleczenia. Świąd może rozpocząć się kilka tygodni po zakończeniu leczenia i trwać miesiącami.

Obciążenie NaCl

Ten lek zawiera:

30,8 mmol (lub 708,46 mg) na dawkę 200 ml sodu;

38,5 mmol (lub 885,58 mg) na dawkę 250 ml sodu;

61,6 mmol (lub 1416,93 mg) na dawkę 400 ml sodu;

77 mmol (lub 1771,16 mg) na dawkę 500 ml sodu.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety z kontrolowaną zawartością sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania Gekodes® w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego niekorzystnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionu/płodu, poród i rozwój poporodowy. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzonych na zwierzętach z podobnymi preparatami obserwowano krwawienie z pochwy, działanie embriotoksyczne i teratogenne po wielokrotnym leczeniu zwierząt badawczych.

Preparat jest przeciwwskazany w I trymestrze ciąży, a w II i III trymestrze lek można stosować wyłącznie w przypadkach wskazań życiowych, gdy oczekiwana korzyść z leczenia matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Przy stosowaniu leku w okresie ciąży należy poważnie potraktować potencjalne ryzyko reakcji anafilaktydopodobnych, które mogą prowadzić do uszkodzenia mózgu płodu.

Karmienie piersią

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania Gekodes® w okresie karmienia piersią. Nie wiadomo, czy hydroksyetyloceluloza przechodzi do mleka matki. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku kobietom karmiącym piersią. Należy rozważyć możliwość tymczasowego przerwania karmienia.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów samochodowych lub innych maszyn.

Brak informacji. Lek przeznaczony jest do stosowania w warunkach szpitalnych.

Sposób stosowania i dawki.

Stosowanie Gekodes® należy ograniczyć do wczesnej fazy odbudowy objętości, w maksymalnym czasie trwania nie przekraczającym 24 godzin.

Gekodes® należy stosować w najniższych skutecznych dawkach przez najkrótszy możliwy okres czasu. Leczenie powinno odbywać się pod ciągłym nadzorem hemodynamicznym i należy je natychmiast przerwać po osiągnięciu odpowiednich wskaźników hemodynamiki.

Preparat przeznaczony jest do wstrzykiwania dożylnego. Dawkę dzienną i szybkość wstrzykiwania dobiera się w zależności od objętości utraty krwi i parametrów hemodynamiki.

Pierwsze 10–20 ml Gekodesu® należy podawać powoli, nie przekraczając szybkości 500 ml/godz. (co odpowiada 0,1 ml/kg/min), pod stałą kontrolą lekarza, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji anafilaktycznopodobnych.

Dawkę dzienną i szybkość wstrzykiwania roztworu dobiera się w zależności od objętości utraty krwi oraz potrzeby utrzymania lub przywrócenia parametrów hemodynamiki.

Maksymalna dawka dzienna Gekodesu® nie powinna przekraczać 30 ml/kg masy ciała, co odpowiada 1,8 g GHE/kg/24 godz. (około 2250 ml/dzień u pacjenta o masie ciała 75 kg).

Maksymalna szybkość wstrzykiwania zależy od sytuacji klinicznej. W okresie wstrząsu zalecana szybkość podawania wynosi do 20 ml/kg masy ciała na godzinę, co odpowiada 0,33 ml/kg masy ciała na minutę (1,2 g GHE/kg masy ciała/godz.). W sytuacjach krytycznych możliwe jest szybkie podanie 500 ml roztworu (pod ciśnieniem). W przypadku stosowania Gekodesu® w plastikowych pojemnikach, przed podaniem pod ciśnieniem należy usunąć całe powietrze z pojemnika i układu wlewowego, aby zapobiec ryzyku wystąpienia embolii.

Czas trwania terapii zależy od długości i nasilenia hipowolemii, efektu hemodynamicznego terapii oraz stopnia hemodylucji.

Dzieci.

Dane dotyczące stosowania u dzieci są ograniczone, dlatego nie zaleca się stosowania leków GHE w tej grupie pacjentów.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie lub zbyt szybkie wstrzyknięcie leku może prowadzić do przeciążenia objętościowego lub hiperwolemii, hipertracji, a także do hiperkalcemii, które mogą objawiać się obrzękiem obwodowym, śródmiąższowym lub płucnym oraz ostrą niewydolnością serca. Nadmierna podaż chlorków może spowodować kwasicę metaboliczną typu hiperchloremicznego. W przypadku wystąpienia wczesnych objawów reakcji anafilaktycznych lub objawów przeciążenia wolumetrycznego należy natychmiast przerwać podawanie Gekodesu® i w razie potrzeby podać moczopędne.

Działania niepożądane.

Najczęstsze działania niepożądane występujące bezpośrednio związane są z głównymi efektami roztworów Gek i dawką leku. Mogą występować reakcje nadwrażliwości o różnym stopniu ciężkości, w tym reakcje anafilaktyczne (objawy grypopodobne (ból głowy, ból mięśni, ból w odcinku lędźwiowym), bradykardia, tachykardia, skurcz oskrzeli, niekardiogenny obrzęk płuc), pokrzywka, hipotensja, nudności, wymioty. Podwyższenie temperatury ciała, dreszcze, obrzęk kończyn dolnych, zwiększenie ślinotoku, szok anafilaktyczny. Możliwe obniżenie czynników krzepnięcia w wyniku hemodylucji wskutek podania roztworów Gek bez równoczesnego podawania składników krwi.

Reakcje alergiczne występują dość rzadko i nie zależą od dawki podanego leku. Znanym działaniem niepożądanym po długotrwałym podawaniu wysokich dawek hydroksyetylocelulozy jest swędzenie skóry.

Częstość działań niepożądanych określa się następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100), bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000), nieznana częstość (na podstawie dostępnych danych ocena niemożliwa).

Ze strony krwi i układu chłonnego

Bardzo często: w wyniku hemodylucji dochodzi do obniżenia hematokrytu i stężenia białek w osoczu krwi.

Często (w zależności od podanej dawki): stosunkowo wysokie dawki hydroksyetylocelulozy powodują rozcieńczenie stężenia czynników krzepnięcia i w ten sposób wpływają na krzepliwość krwi. Może dojść do wydłużenia czasu krwawienia oraz wskaźnika APTC (aktywowany częściowy czas tromboplastynowy), a stężenie kompleksu czynnika VIII/czynnika von Willebranda (vWF) po podaniu wysokich dawek leku może się obniżyć.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego

Nieznana częstość: uszkodzenie wątroby.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: powtarzające się w ciągu kilku dni wlewanie roztworów Gek, szczególnie przy osiągnięciu wysokich dawek kumulowanych, może spowodować swędzenie trudne do wyleczenia. Swędzenie to może pojawić się kilka tygodni po zakończeniu wlewania skrobi i trwać przez kilka miesięcy.

Wyniki dodatkowych metod badań

Bardzo często: podawanie Gek prowadzi do zwiększenia stężenia α-amylazy w osoczu krwi, co związane jest z tworzeniem się kompleksu α-amylazy ze skrobią, który z kolei jest powoli wydalany drogą nerkową i pozanerkową, co może być błędnie oceniane jako biochemiczny atak zapalenia trzustki.

Ze strony nerek i dróg moczowych

Rzadko: zgłaszano przypadki wystąpienia bólu w okolicy nerek. W takich przypadkach należy przerwać wlewanie, zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu pacjenta oraz dokładnie kontrolować poziom kreatyniny we krwi. W przypadku odwodnienia podanie leku może prowadzić do anurii.

Nieznana częstość: uszkodzenie nerek.

Ze strony układu odpornościowego

Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne/anafilakto-idne różnego nasilenia. Szczegółowe informacje podano poniżej.

Reakcje anafilaktyczne/anafilakto-idne

Po podaniu hydroksyetylocelulozy możliwe jest wystąpienie reakcji anafilaktycznych/anafilakto-idnych niezależnie od podanej dawki. Dlatego należy dokładnie obserwować wszystkich pacjentów otrzymujących wlewy skrobi pod kątem wystąpienia reakcji anafilaktycznych/anafilakto-idnych. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej/anafilakto-idnej należy natychmiast przerwać wlewanie i rozpocząć standardowe leczenie nagłe.

Nie można przewidzieć na podstawie testów, u których pacjentów może wystąpić reakcja anafilaktyczna/anafilakto-idna ani jak będzie przebieg i nasilenie takiej reakcji. Nie wykazano wpływu profilaktycznego profilaktyki za pomocą kortykosteroidów.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu. Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Zwilgotnienie wewnętrznej powierzchni nie jest przeciwwskazaniem do stosowania.

Niezgodność.

Farmaceutycznie niezgodny z roztworami innych leków.

Opakowanie.

200 ml lub 400 ml w butelkach.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

TOV „Yuria-Farm”.

Miejsce produkcji i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 18030, obwód czerczeński, miasto Czerczesy, ul. Kozarska 108. Tel.: (044) 281-01-01.