Gadoleryj®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku GADOLERIY® (GADOLERIY)

Skład:

substancja czynna: gadobutrol;

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 604,72 mg gadobutrolu monohydratu (przeliczając na gadobutrol);

substancje pomocnicze: kalcobutrol sodu, trometamol, kwas chlorowodorowy rozcieńczony, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki kontrastowe paramagnetyczne. Kod ATC V08CA09.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika.

Efekt zwiększania kontrastu uzyskuje się dzięki obojętnemu (niejonowemu) kompleksowi składającemu się z gadolinu (III) i makrocyklicznego liganda dihydroksyhydroksymetylopropylotetraazacyklooktodekantrioctowego kwasu (butrolu).

Relaksywność gadobutrolu zmierzona in vitro we krwi/osoczu ludzkim w warunkach fizjologicznych i przy klinicznie istotnych natężeniach pola (1,5 i 3,0 T) mieści się w zakresie 3,47–4,97 L/mmol/s.

W dawkach klinicznych wyraźna relaksywność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasu relaksacji protonów wody w tkankach.

Stabilność kompleksu gadobutrolu badano in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy przy pH 7,4 i 37 °C) przez 15 dni. Ilość uwalnianych jonów gadolinu z gadobutrolu była poniżej granicy oznaczalności 0,1 mol.% całkowitego gadolinu, co wskazuje na wysoką stabilność kompleksu gadobutrolu w warunkach badawczych.

Skuteczność kliniczna

W jednym z badań klinicznych fazy III stosowania gadobutrolu w celu diagnozowania chorób wątroby (przy wykonywaniu połączonej magnetyczno-rezonansowej tomografii (MRI) przed i po podaniu środka kontrastującego) czułość wynosiła średnio 79%. Skuteczność wykrywania i weryfikacji uszkodzeń wątroby podejrzewanych o złośliwość wyniosła 81% (analiza oparta na danych obiektywnych badań pacjentów).

W jednym z badań klinicznych fazy III dotyczących nerek czułość w diagnostyce różnicowej zmian łagodnych i złośliwych wyniosła średnio 91% (analiza oparta na danych obiektywnych badań pacjentów) oraz 85% (analiza oparta na badaniu obszarów zmienionych). Skuteczność wyniosła średnio 52% podczas analizy opartej na danych obiektywnych badań pacjentów oraz 82% podczas analizy opartej na badaniu obszarów zmienionych.

Przy stosowaniu gadobutrolu zwiększenie czułości MRI przed podaniem środka kontrastującego i połączonej MRI przed i po podaniu środka kontrastującego wyniosło 33% przy badaniu wątroby (analiza oparta na danych obiektywnych badań pacjentów) oraz 18% przy badaniu nerek (analiza oparta zarówno na danych obiektywnych badań pacjentów, jak i na badaniu obszarów zmienionych). Zwiększenie skuteczności MRI przed podaniem środka kontrastującego i połączonej MRI przed i po podaniu środka kontrastującego wyniosło 9% przy badaniu wątroby (analiza oparta na danych obiektywnych badań pacjentów), natomiast przy badaniu nerek nie zaobserwowano zwiększenia skuteczności (analiza oparta na danych obiektywnych badań pacjentów i badaniu obszarów zmienionych).

Przeprowadzono uśrednienie wyników anonimowej oceny przez niezależnych radiologów.

W jednym z intrasubiektowych, krzyżowych badań porównawczych z udziałem 132 pacjentów porównywano gadobutrol z megluminy gadoteratem (oba w dawce 0,1 mmol/kg) podczas wizualizacji zmian nowotworowych mózgu.

Pierwotnym punktem końcowym była ogólna przewaga gadobutrolu lub megluminy gadoteratu, określana na podstawie średnich wartości ocenionych przez niezależnych ekspertów. Przewaga gadobutrolu wyraziła się wartością p — 0,0004. W szczególności przewagę gadobutrolu stwierdzono u 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną przewagą megluminy gadoteratu u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z środków kontrastujących.

W drugim wskaźniku używanym w analizie, a mianowicie stosunku intensywności sygnału MR w guzie do intensywności w tkance prawidłowej, wykazano statystycznie istotnie wyższą skuteczność gadobutrolu (p < 0,0003). Procent wzmocnienia był wyższy dla gadobutrolu (p < 0,0003) w porównaniu z megluminą gadoteratem, co wykazało statystycznie istotną różnicę według danych niezależnych ekspertów.

Gadobutrol (129) wykazał wyższy średni wskaźnik stosunku sygnału do szumu w porównaniu z megluminą gadoteratem (98). Różnica była statystycznie nieistotna.

W badaniu zaprojektowanym jako krzyżowe porównanie, gadobutrol w zmniejszonej dawce 0,075 mmol/kg porównywano z gadoteratem megluminy w standardowej dawce 0,1 mmol/kg w MRI układu nerwowego z kontrastem u 141 pacjentów z uszkodzeniem układu nerwowego. Zmienne pierwotne obejmowały wzmocnienie kontrastu zmian, morfologię zmian i wyznaczenie granic zmian. Obrazy zostały przeanalizowane przez trzech niezależnych „osłoniętych” czytelników. Dla wszystkich trzech głównych zmiennych (przynajmniej 80% efektu zachowane) na podstawie średniego czytelnika wykazano niegorszą skuteczność gadoteratu megluminy w porównaniu z niekontrastowaną wizualizacją. Średnia liczba zmian wykrytych przez gadobutrol (2,14) i gadoterat (2,06) była podobna.

Dzieci

Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z zastosowaniem jednorazowej dawki leku u 138 pacjentów pediatrycznych, u których planowano wykonanie kontrastowej magnetyczno-rezonansowej tomografii (MRI) układu nerwowego (CNS), wątroby i nerek lub kontrastowej magnetyczno-rezonansowej angiografii (MRA), oraz u 44 osób w wieku od urodzenia do 2 lat (w tym u noworodków dojrzałych), u których planowano wykonanie standardowej kontrastowej MRI dowolnego obszaru ciała. Obserwowano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie wiarygodności diagnostycznej wszystkich ocenianych parametrów bez żadnych różnic między pacjentami pediatrycznymi a dorosłymi. Wyniki badania wykazały bardzo dobrą tolerancję gadobutrolu z takim samym profilem bezpieczeństwa, jak u dorosłych.

Bezpieczeństwo kliniczne

Rodzaj i częstość działań niepożądanych po podaniu gadobutrolu w różnych wskazaniach oceniano w dużym międzynarodowym, prospektywnym, nieinterwencyjnym badaniu (GARDIAN). Populacja bezpieczeństwa obejmowała 23708 pacjentów wszystkich grup wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) i osoby starsze (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do < 80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Średni wiek wynosił 51,9 roku.

Dwieście dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych, a 170 (0,7%) zgłosiło 215 zdarzeń sklasyfikowanych jako działania niepożądane, z których większość (97,7%) miała charakter łagodny lub umiarkowany. Najczęstsze zarejestrowane działania niepożądane to nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość działań niepożądanych wyniosła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn. Nie stwierdzono różnic w częstości działań niepożądanych w zależności od dawki gadobutrolu. Spośród 170 pacjentów, u których wystąpiły działania niepożądane (0,02%), u 4 pacjentów wystąpiły poważne działania niepożądane, z których jedno zdarzenie (szok anafilaktyczny) doprowadziło do skutku śmiertelnego. Zdarzenia niepożądane zarejestrowano u 8 z 1142 (0,7%) pacjentów pediatrycznych. U sześciu dzieci zdarzenia te sklasyfikowano jako działania niepożądane (0,5%).

Niewydolność nerek

W prospektywnym, farmakoepidemiologicznym badaniu (GRIP) potencjalnego ryzyka rozwoju zespołu nerczego u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek, 908 pacjentów z różnym stopniem zaburzenia funkcji nerek otrzymało gadobutrol w standardowej, zatwierdzonej dawce do kontrastowego MRI. Wszystkich pacjentów, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (oszacowana szybkość filtracji kłębuszkowej < 30 ml/min/1,73 m²), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastujących zawierających gadolin, obserwowano przez dwa lata pod kątem objawów i sygnałów fibrozy systemowej nerkowej (NSF). U żadnego pacjenta włączonego do badania nie rozwinęła się NSF.

Dane badań doklinicznych.

Na podstawie standardowych badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności przy powtarzanym podawaniu lub genotoksyczności nie wykazano specyficznego ryzyka dla organizmu ludzkiego.

W badaniach toksyczności reprodukcyjnej zastosowanie powtarzanych dawek (dożylne) powodowało opóźnienie rozwoju embrionalnego u szczurów i królików, zwiększenie śmiertelności embrionalnej u szczurów, królików i małp w dawkach, które były 8–16 razy (w przeliczeniu na jednostkę powierzchni ciała) lub 25–50 razy (w przeliczeniu na jednostkę masy ciała) wyższe niż dawki diagnostyczne u ludzi. Nie wiadomo, czy te efekty mogą być również wywołane jednorazowym podaniem. Badania toksyczności jednorazowej i powtarzanych dawek u noworodków i płciowo niezdrowych szczurów nie wskazują na obecność specyficznego ryzyka przy stosowaniu u dzieci wszystkich grup wiekowych, w tym u noworodków dojrzałych i niemowląt.

Z radioaktywnie znakowanego gadobutrolu podanego karmiącym samicom szczurów mniej niż 0,1% podanej dawki przechodziło do potomstwa z mlekiem. U szczurów po doustnym podaniu wchłanianie było bardzo niskie i wynosiło około 5% (przy obliczaniu dawki wchłoniętej na podstawie poziomu wydalania z moczem).

Na podstawie danych badań doklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku, ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwowano przemijające podwyższenie ciśnienia krwi i kurczliwość mięśnia sercowego zależne od podanej dawki. Te efekty nie były obserwowane u ludzi.

Badania ekologiczne wykazały, że trwałość i ruchliwość środków kontrastujących zawierających gadolin wskazują na potencjalne rozprzestrzenianie się w warstwach wody i ewentualnie w wodach gruntowych.

Farmakokinetyka.

Rozkład

Po dożylnej podaniu gadobutrol szybko rozkłada się w przestrzeni pozakomórkowej. Wiązanie z białkami jest nieznaczne. Parametry farmakokinetyczne gadobutrolu w organizmie ludzkim były proporcjonalne do dawki. Po podaniu gadobutrolu w dawce do 0,4 mmol/kg masy ciała poziom leku we krwi osoczu obniżał się dwufazowo. Po podaniu leku w dawce 0,1 mmol/kg masy ciała średnio 0,59 mmol/l osoczu stwierdzono po 2 minutach po iniekcji i 0,3 mmol/l osoczu po 60 minutach po iniekcji.

Biotransformacja

W osoczu krwi ani w moczu metabolitów nie wykryto.

Wydalanie

Gadobutrol wydala się z osocza krwi ze średnią końcową fazą półprzewidywania 1,81 godziny (1,3–2,1 godziny). Ponad 50% dawki gadobutrolu podanej dożylnie wydala się w ciągu dwóch godzin z moczem, a po 12 godzinach — ponad 90% podanej dawki. Przy dawce 0,1 mmol/kg masy ciała średnio 100,3 ± 2,6% podanej dawki wydalało się z moczem w ciągu 72 godzin po iniekcji. Klirens nerkowy gadobutrolu wynosi 1,1–1,7 ml/min/kg u praktycznie zdrowych osób i jest podobny do klirensu nerkowego inuliny, co wskazuje, że gadobutrol wydala się drogą filtracji kłębuszkowej. Mniej niż 0,1% wydala się z kałem.

Pacjenci pediatryczni

Profil ogólnej farmakokinetyki gadobutrolu u pacjentów pediatrycznych (< 18 lat) jest podobny do profilu u dorosłych (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z udziałem pacjentów pediatrycznych (< 18 lat). Profil farmakokinetyki określono u 130 pacjentów pediatrycznych w wieku 2 — < 18 lat oraz u 43 pacjentów pediatrycznych w wieku < 2 lat (w tym noworodków dojrzałych).

Profil farmakokinetyki gadobutrolu u dzieci wszystkich grup wiekowych jest podobny do profilu farmakokinetyki u dorosłych, co powoduje podobne wartości pola pod krzywą (AUC), całkowitego klirensu (CLtot) i objętości rozkładu (Vss), jak również okresu półprzewidywania i szybkości wydalania.

Około 99% (średnia wartość) dawki wydalało się z moczem w ciągu 6 godzin (w grupie wiekowej 2 — < 18 lat).

Pacjenci w wieku starszym (od 65 lat)

Z powodu fizjologicznych zmian funkcji nerek z wiekiem ekspozycja systemowa u zdrowych ochotników w wieku starszym (od 65 lat) zwiększa się o 33% u mężczyzn i o 54% u kobiet, okres końcowy półprzewidywania zwiększa się o 33% u mężczyzn i o 58% u kobiet. Klirens w osoczu krwi zmniejsza się odpowiednio o 25% (mężczyźni) i 35% (kobiety). Wydalanie z nerek podanej dawki odbywa się u wszystkich pacjentów w pełnym zakresie w ciągu 24 godzin, nie stwierdzono różnic między zdrowymi pacjentami w wieku starszym i młodszym.

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek okres półprzewidywania substancji z osocza krwi jest wydłużony ze względu na zmniejszoną filtrację kłębuszkową. Średni końcowy okres półprzewidywania u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek wynosi 5,8 godziny (80 > klirens kreatyniny > 30 ml/min), u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie poddawanych dializie (klirens kreatyniny < 30 ml/min) — do 17,6 godziny. Średni klirens nerkowy z osocza krwi zmniejsza się u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (80 > klirens kreatyniny > 30 ml/min) do 0,49 ml/min/kg, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie poddawanych dializie (klirens kreatyniny < 30 ml/min) — do 0,16 ml/min/kg.

Pełne wydalanie z moczem u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek lekkiego lub umiarkowanego stopnia obserwowano w ciągu 72 godzin. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek co najmniej 80% podanej dawki wydalało się z moczem w ciągu 5 dni (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Szczególne wskazania”). U pacjentów poddawanych dializie gadobutrol jest niemal całkowicie usuwany z osocza krwi po trzecim sesji.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Lek stosowany w celu diagnostycznym. Gadoleryj® wskazany jest dorosłym, młodzieży i dzieciom wszystkich grup wiekowych (w tym noworodkom dojrzałym) w celu:

• poprawy kontrastu obrazu podczas rezonansu magnetycznego (MRI) głowy i rdzenia kręgowego,
• poprawy kontrastu obrazu podczas rezonansu magnetycznego wątroby lub nerek u pacjentów z podejrzeniem lub potwierdzonymi zmianami ogniskowymi w celu zaklasyfikowania ich jako zmiany łagodne lub złośliwe,
• poprawy kontrastu obrazu podczas angio-MRI (angio-rezonansu magnetycznego).

Gadoleryj® może być również stosowany podczas rezonansu magnetycznego patologicznych zmian w całym organizmie.

Gadoleryj® ułatwia wizualizację nieprawidłowych zmian lub uszkodzeń oraz pozwala na różnicowanie tkanek prawidłowych i patologicznych.

Gadoleryj® należy stosować tylko wtedy, gdy informacja diagnostyczna jest istotna i nie może być uzyskana za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI) bez środka kontrastującego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z innych składników leku.

Środki ostrożności szczególne.

Preparat przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku (do jednego badania).

Ten produkt medyczny należy dokładnie sprawdzić przed zastosowaniem. Gadoleryj® nie wolno stosować w przypadku istotnej zmiany barwy, wykrycia cząsteczek stałych lub naruszenia integralności plastikowego opakowania.

Nie wykorzystane podczas badania resztki środka kontrastującego nie nadają się do późniejszego użycia i należy je zutylizować.

Strzykawki należy wyjmować z plastikowego opakowania bezpośrednio przed zastosowaniem.

Czapkę strzykawki należy zdejmować bezpośrednio przed zastosowaniem.

Lek Gadoleryj® należy pobierać do strzykawki z fiolki bezpośrednio przed wstrzyknięciem. Nie wolno nakłuwać gumowego korka fiolki więcej niż jeden raz.

Jeśli ten lek ma być podany za pomocą automatycznego systemu podawania, to możliwość jego zastosowania musi być potwierdzona przez producenta sprzętu / wyrobu medycznego. Należy przestrzegać wszelkich dodatkowych instrukcji producenta sprzętu / wyrobu medycznego.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań interakcji z innymi lekami.

Szczególne środki ostrożności.

Podczas wstrzykiwania środka kontrastowego Gadoleryj® do małych żył mogą wystąpić takie działania niepożądane, jak zaczerwienienie i obrzęk.

Gadobutrol nie może być stosowany do podania do przestrzeni podpajęczynówkowej. Zgłaszano poważne, zagrażające życiu i śmiertelne przypadki, głównie z reakcjami neurologicznymi (np. śpiączka, encefalopatia, drgawki), po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej.

Ogólne zasady bezpieczeństwa stosowane podczas rezonansu magnetycznego (MRI), szczególnie wykluczenie ferromagnetycznych implantów, dotyczą również stosowania środka kontrastowego Gadoleryj®.

• Nadwrażliwość

Podanie środka kontrastowego Gadoleryj®, tak jak innych środków kontrastowych dożylnych, może wiązać się z reakcjami anafilaktycznymi / reakcjami nadwrażliwości lub innymi reakcjami idiosynkrazyjnymi w postaci objawów sercowo-naczyniowych, oddechowych lub skórnych, aż po ciężkie reakcje, w tym wstrząs. U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego ryzyko poważnych lub nawet śmiertelnych następstw ciężkich reakcji nadwrażliwości jest większe.

Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości jest większe u pacjentów z poniższymi stanami lub chorobami:

• reakcja na wcześniejsze podanie środków kontrastowych;
• w wywiadzie astma oskrzelowa;
• w wywiadie alergiczne reakcje.

Decyzję o zastosowaniu środka kontrastowego Gadoleryj® u pacjentów z tendencją do reakcji alergicznych należy podejmować po szczególnej analizie stosunku ryzyka do korzyści.

Większość tych reakcji pojawia się w ciągu pół godziny po podaniu środka. Dlatego zaleca się obserwację pacjenta po badaniu.

Zawsze należy mieć pod ręką odpowiednie leki do leczenia reakcji nadwrażliwości oraz środki do pomocy w nagłych wypadkach (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”).

W pojedynczych przypadkach obserwowano opóźnione reakcje (pojawiające się kilka godzin lub dni po podaniu) (patrz dział „Działania niepożądane”).

• Zaburzenia funkcji nerek

Przed podaniem środka kontrastowego Gadoleryj® należy wykonać badania laboratoryjne w celu wykluczenia dysfunkcji nerek u wszystkich pacjentów.

U pacjentów z ostrym lub przewlekłym ciężkim niewydolnością nerek (filtracja kłębuszkowa < 30 ml/min/1,73 m²) obserwowano przypadki nefrogennego fibrozy systemowego (NFS) związane z podawaniem środków kontrastowych zawierających gadolin. Szczególne ryzyko występuje u pacjentów po przeszczepieniu wątroby, ponieważ częstość ostrych niewydolności nerek w tej grupie jest wysoka.

Ze względu na ryzyko rozwoju NFS podczas stosowania środka kontrastowego Gadoleryj®, decyzję o podaniu środka pacjentom z ciężką niewydolnością nerek oraz pacjentom w okresie okołoprzeszczepowym wątroby należy podejmować po dokładnej analizie stosunku ryzyka do korzyści i tylko wtedy, gdy informacja diagnostyczna jest absolutnie konieczna i nie może być uzyskana podczas rezonansu magnetycznego bez kontrastowania.

Hemodializa przeprowadzona w krótkim czasie po podaniu środka kontrastowego Gadoleryj® może pomóc w jego usunięciu z organizmu. Brak danych dotyczących stosowania hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia NFS u pacjentów, którzy wcześniej nie byli dializowani.

• Noworodki i niemowlęta

Ze względu na niedojrzałość funkcji nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia, środek Gadoleryj® należy stosować u tych pacjentów ostrożnie i tylko po dokładnej ocenie wskazań.

• Pacjenci w wieku podeszłym

Ponieważ klirens nerkowy gadobutrolu u pacjentów w wieku podeszłym może być zaburzony, szczególnie ważne jest wykonanie badań w celu wykrycia dysfunkcji nerek u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.

• Drgawki

Tak jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu środka kontrastowego Gadoleryj® pacjentom z niskim progiem drażliwości drgawkowego.

• Substancje pomocnicze

Gadoleryj® zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 1 dawkę (obliczone na podstawie średniej dawki dla pacjenta o masie ciała 70 kg), co oznacza praktycznie brak sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Dane dotyczące stosowania środków kontrastowych opartych na gadolinie, w tym gadobutrolu, u ciężarnych kobiet są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy wpływ gadolinu wiąże się z działaniami niepożądanymi na płód.

W badaniach na zwierzętach przy wielokrotnym podawaniu wysokich dawek środek wykazywał toksyczność reprodukcyjną (patrz dział „Właściwości farmakologiczne”).

Gadoleryj® nie zaleca się stosować w czasie ciąży, chyba że istnieją absolutne wskazania.

Karmienie piersią. Substancje kontrastowe zawierające gadolin przechodzą do mleka matki w bardzo niewielkich ilościach (patrz dział „Właściwości farmakologiczne”). Po podaniu dawek klinicznych nie należy oczekiwać wpływu na niemowlęta ze względu na niewielką ilość substancji czynnej wydzielanej z mlekiem matki oraz słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego. Decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub jego przerwaniu na 24 godziny po podaniu środka kontrastowego Gadoleryj® powinny podejmować lekarz i kobieta karmiąca piersią.

Plodność. Wyniki badań na zwierzętach nie wykazały zaburzeń płodności.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu samochodu lub innych maszyn.

Nieznana.

Sposób stosowania i dawki.

Gadoleryj® należy stosować wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny posiadający doświadczenie w klinicznej praktyce MRI.

Lek stosuje się do diagnostyki wyłącznie drogą dożyczną.

Wymaganą dawkę podaje się dożylnie w formie wstrzyknięcia bolusowego. Badanie rezonansu magnetycznego można rozpoczynać natychmiast (po krótkim okresie po wstrzyknięciu, w zależności od sekwencji impulsowej i protokołu badania). Optymalna kontrastowość obserwuje się podczas pierwszego przejścia przez tętnice w przypadku MRA oraz przez około 15 minut po wstrzyknięciu środka kontrastowego Gadoleryj® przy zastosowaniu do badań układu nerwowego (ten czas zależy od rodzaju zmiany chorobowej/tkanki).

Sekwencje skanowania ważone T1 są szczególnie odpowiednie do badań z zwiększoną kontrastowością.

Wewnątrznaczyniowe podawanie środka kontrastowego należy przeprowadzać, jeśli to możliwe, gdy pacjent znajduje się w pozycji leżącej. Po podaniu substancji pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 30 minut, ponieważ doświadczenie w stosowaniu środków kontrastowych wskazuje, że większość reakcji niepożądanych pojawia się właśnie w tym okresie (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dawkowanie

W celach diagnostycznych należy stosować najniższą dawkę zapewniającą wystarczającą kontrastowość. Dawka powinna być obliczona zgodnie z masą ciała pacjenta i nie powinna przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała, jak podano w niniejszym rozdziale.

Dorośli

Zalecenia dotyczące MRI mózgu i rdzenia kręgowego

Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 0,1 mmol środka leczniczego Gadoleryj® na 1 kg masy ciała (mmol/kg masy ciała), co odpowiada 0,1 ml na 1 kg masy ciała roztworu o stężeniu 1,0 M.

Jeśli pomimo normalnych wyników MRI istnieje podejrzenie obecności zmiany (zgodnie z danymi klinicznymi), lub gdy bardziej szczegółowa informacja może wpłynąć na leczenie pacjenta, w ciągu 30 minut po pierwszej iniekcji można podać lek ponownie w dawce do 0,2 ml na 1 kg masy ciała.

Dawkę 0,075 mmol gadobutrolu na kilogram masy ciała (równoważną 0,075 ml środka leczniczego Gadoleryj na kilogram masy ciała) można podawać jako minimalną dawkę do wizualizacji układu nerwowego (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

MRI całego ciała (poza MRA)

Zazwyczaj podanie środka Gadoleryj® w dawce 0,1 ml/kg masy ciała jest wystarczające do rozwiązania podstawowych problemów klinicznych.

Poprawa kontrastowości obrazu podczas angiografii metodą rezonansu magnetycznego (PC-MRA)

Tworzenie obrazu dla jednego pola widzenia:

7,5 ml, jeśli masa ciała jest mniejsza niż 75 kg;

10 ml, jeśli masa ciała wynosi 75 kg lub więcej (co odpowiada 0,1–0,15 mmol/kg masy ciała).

Tworzenie obrazu dla więcej niż jednego pola widzenia:

15 ml, jeśli masa ciała jest mniejsza niż 75 kg;

20 ml, jeśli masa ciała wynosi 75 kg lub więcej (odpowiada to 0,2–0,3 mmol/kg masy ciała).

Osobne grupy pacjentów

Dzieci

Dla dzieci wszystkich grup wiekowych (w tym noworodków dojrzałych) zalecana dawka wynosi 0,1 mmol środka leczniczego Gadoleryj® na 1 kg masy ciała (co odpowiada 0,1 ml/kg masy ciała) dla wszystkich wskazań.

Noworodki (do 4 tygodni życia) i niemowlęta (do 1 roku życia)

Z powodu niedojrzałości funkcji nerek u noworodków (do 4 tygodni życia) i niemowląt (do 1 roku życia), Gadoleryj® należy stosować tym pacjentom wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści i w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg masy ciała. Podczas jednego skanowania nie należy stosować więcej niż jednej dawki. Z uwagi na niewystarczającą informację dotyczącą wielokrotnego podawania leku, odstęp między kolejnymi wstrzyknięciami środka Gadoleryj® powinien wynosić co najmniej 7 dni.

Pacjenci w wieku podeszłym (65 lat i więcej)

Nie stwierdzono potrzeby korekty dawki dla pacjentów geriatrycznych. W przypadku stosowania u pacjentów w wieku podeszłym wymagana jest szczególna ostrożność (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Niewydolność nerek

Decyzję o stosowaniu środka Gadoleryj® u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (szybkość filtracji kłębuszkowej < 30 ml/min/1,73 m²) oraz u pacjentów w okresie okołotransplantacyjnym wątroby należy podejmować po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści i tylko wtedy, gdy informacja diagnostyczna jest absolutnie konieczna i nie może być uzyskana podczas MRI bez kontrastowania (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). W przypadku konieczności zastosowania środka Gadoleryj® dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg masy ciała. Podczas jednego skanowania nie należy stosować więcej niż jednej dawki. Ze względu na niewystarczające dane dotyczące ponownego stosowania, wstrzyknięcia środka Gadoleryj® nie należy powtarzać, z wyjątkiem przypadków, gdy odstęp między wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni.

Dzieci.

Gadoleryj® stosuje się dzieciom wszystkich grup wiekowych (w tym noworodkom dojrzałym).

Przedawkowanie.

Maksymalna jednorazowa dawka gadobutrolu podana człowiekowi wynosiła 1,5 mmol na 1 kg masy ciała. Do chwili obecnej nie zaobserwowano żadnych objawów zatrucia w wyniku przedawkowania podczas klinicznego stosowania leku.

W przypadku przypadkowego przedawkowania zaleca się monitorowanie układu sercowo-naczyniowego (w tym EKG) oraz kontrolę funkcji nerek.

W przypadku przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek środek Gadoleryj® można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy. Po 3 sesjach dializy z organizmu usuwa się około 98% substancji czynnej. Brakuje jednak danych na temat możliwości stosowania hemodializy w celu zapobiegania rozwojowi nefrogennego fibrozy systemowego.

Efekty uboczne

Dane dotyczące profilu bezpieczeństwa gadobutrolu pochodzą z badań klinicznych z udziałem ponad 6300 pacjentów oraz z okresu obserwacji pogwarancyjnych. Najczęstsze reakcje niepożądane (≥ 0,5 %) u pacjentów otrzymujących gadobutrol to ból głowy, nudności i zawroty głowy.

Najpoważniejszymi reakcjami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących gadobutrol były zatrzymanie krążenia oraz ciężkie reakcje anafilakto-idne (w tym zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny).

Rzadko obserwowano opóźnione reakcje anafilakto-idne (od kilku godzin po podaniu do kilku dni) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Większość efektów ubocznych miała charakter łagodny lub umiarkowany.

Poniżej przedstawiono reakcje niepożądane obserwowane po podaniu gadobutrolu, sklasyfikowane według układów narządów zgodnie z MedDRA [Medical Dictionary for Regulatory Activities]. Do opisu poszczególnych reakcji, ich objawów oraz stanów o podobnej symptomatologii zastosowano odpowiednie terminy MedDRA.

Wymienione poniżej reakcje niepożądane, zarejestrowane podczas badań klinicznych z zastosowaniem gadobutrolu, zostały podzielone według częstości występowania: często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadziej (≥ 1/1000 do < 1/100), pojedynczo (≥ 1/10000 do < 1/1000). Częstość reakcji niepożądanych wykrytych wyłącznie w okresie obserwacji pogwarancyjnej nie jest znana i została oznaczona jako „częstość nieznana”. W każdej grupie reakcje niepożądane są wymienione w kolejności malejącej według nasilenia objawów.

Reakcje niepożądane stwierdzone podczas badań klinicznych oraz w okresie obserwacji pogwarancyjnej u pacjentów otrzymujących gadobutrol.

§ Reakcje nadwrażliwościowe/anafilaktyczne stwierdzono wyłącznie podczas obserwacji pogwarancyjnej (częstość nieznana).

* Reakcje niepożądane, które mogą stanowić zagrożenie dla życia.

º Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (różnego typu), w tym następujące warianty kliniczne: ekstrawazacja miejscowa, uczucie gorąca w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie lub wysypka w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, hematoma powystrawiacyjna.

#Oprócz pokrzywki, żaden ze objawów wymienionych w nawiasach reakcji niepożądanych nie był obserwowany w badaniach klinicznych z częstością wyższą niż „pojedyncze”.

U pacjentów skłonnych do reakcji alergicznych reakcje nadwrażliwościowe występują częściej niż u innych.

Zgłaszano pojedyncze przypadki wystąpienia NFG w związku z zastosowaniem gadobutrolu (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności podczas stosowania”).

Po zastosowaniu gadobutrolu obserwowano zmiany parametrów czynności nerek, w tym podwyższenie stężenia kreatyniny.

Dzieci i młodzież

Dane dwóch badań fazy I/III dotyczące zastosowania pojedynczej dawki leku u 138 podmiotów w wieku od 2 do 17 lat oraz u 44 podmiotów w wieku do 2 lat (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”) wskazują, że częstość, typ i nasilenie reakcji niepożądanych u dzieci we wszystkich grupach wiekowych (w tym u noworodków dojrzałych) nie różnią się od profilu reakcji niepożądanych obserwowanych u dorosłych. Wnioski te potwierdzono wynikami badania fazy IV z udziałem ponad 1100 pacjentów pediatrycznych oraz danymi z obserwacji pogwarancyjnej.

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Okres ważności po pierwszym otwarciu: pozostałości roztworu do wstrzykiwań, które nie zostały wykorzystane podczas badania, należy zutylizować. Stabilność chemiczna, fizyczna i mikrobiologiczna roztworu może być potwierdzona przez okres 24 godzin. Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zastosować natychmiast. Jeżeli nie został zastosowany natychmiast, odpowiedzialność ponosi użytkownik.

Warunki przechowywania. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Niezgodność.

Z uwagi na brak badań dotyczących zgodności, niniejszego leku nie należy mieszać z innymi lekami.

Opakowanie.

Po 2 ml lub 5 ml, lub 7,5 ml, lub 10 ml, lub 15 ml, lub 30 ml, lub 65 ml w fiolkach. Po 1 fiolce w opakowaniu.

Po 5 ml lub 7,5 ml, lub 10 ml, lub 15 ml w strzykawce wstępnie napełnionej. Po 1 strzykawce wstępnie napełnionej w blisterze. Po 1 lub 5 blisterów w opakowaniu.

Po 5 ml lub 7,5 ml, lub 10 ml, lub 15 ml w strzykawce wstępnie napełnionej. Po 1 strzykawce wstępnie napełnionej z oddzielnie umieszczoną igłą w pojemniku i/lub podpórka pod palec w blisterze. Po 1 lub 5 blisterów w opakowaniu.

Po 5 ml lub 7,5 ml, lub 10 ml, lub 15 ml w strzykawce wstępnie napełnionej. Po 1 strzykawce wstępnie napełnionej w blisterze z oddzielnie umieszczoną igłą w pojemniku i/lub podpórka pod palec w opakowaniu. Po 1 lub 5 blisterów w opakowaniu.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. A.T. „Farmak”.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia jego działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Cyrylowska 74.