Favipirywir-Mikrochim

INSTRUKCJA stosowania leku Favipirywir-Mikrochim (FAVIPIRAVIR-MICROKHIM)

Skład:

substancja czynna: favipirywir;

1 tabletka zawiera 200 mg favipirywiru;

substancje pomocnicze: hydroksypropyloceluloza o niskim stopniu zastępczości, povidon, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, crospovidon, stearylofumaran sodu, hipromeloza, polietylenoglikol 6000 (makrogol 6000), talk, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 172).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: dwuwypukłe, okrągłe tabletki żółtego koloru, powlecane powłoką filmową.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnoustrojowego. Leki przeciwwirusowe o działaniu bezpośrednim. Inne leki przeciwwirusowe. Favipirywir. Kod ATC J05AX27.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Aktywność przeciwwirusowa in vitro

Favipirywir wykazywał aktywność przeciwwirusową wobec laboratoryjnych szczepów wirusa grypy typu A i typu B z półmaksymalną stężeniem skutecznym (EC50) w zakresie 0,014–0,55 μg/ml.

EC50 wobec sezonowych wirusów grypy typu A i typu B, w tym szczepów opornych na adamantany (amantadynę i rymanetydynę), oseltamivir lub zanamivir, wynosił odpowiednio 0,03–0,94 i 0,09–0,83 μg/ml.

EC50 wobec wirusów grypy typu A i typu B opornych na adamantany, oseltamivir i zanamivir wynosił 0,09–0,47 μg/ml, a oporność krzyżowa nie była obserwowana.

EC50 wobec wirusów grypy typu A (w tym szczepów opornych na adamantany, oseltamivir lub zanamivir), takich jak świński typ A i ptasi typ A, w tym szczepy o wysokiej wirulencji (w tym H5N1 i H7N9), wynosił 0,06–3,53 μg/ml.

Mechanizm działania

Favipirywir w komórkach jest metabolizowany do postaci rybozylofosforanu trifosforanu (RTP) favipirywiru i selektywnie hamuje polimerazę RNA biorącą udział w replikacji wirusa grypy. RTP favipirywiru (1000 μmol/l) nie wykazała działania hamującego na ludzką DNA α, ale wykazała działanie hamujące w zakresie 9,1–13,5% na DNA β oraz w zakresie 11,7–41,2% na DNA γ. Stężenie hamujące (IC50) RTP favipirywiru dla polimerazy RNA II człowieka wyniosło 905 μmol/l.

Odporność

Nie zaobserwowano zmian wrażliwości wirusów grypy typu A na favipirywir i nie wykryto wirusów opornych. W przeprowadzonych badaniach klinicznych, w tym globalnym badaniu fazy III, nie zaobserwowano pojawienia się wirusów grypy opornych na favipirywir.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Stężenie we krwi

W poniższej tabeli przedstawiono parametry farmakokinetyczne favipirywiru podawanego doustnie 8 zdrowym dorosłym osobom w dawce 1600 mg dwa razy dziennie w pierwszym dniu, następnie 600 mg dwa razy dziennie przez 4 dni (1600 mg/600 mg dwa razy dziennie), a następnie pojedynczą dawkę 600 mg raz dziennie.

Parametry farmakokinetyczne favipirywiru

Zmiany średniego stężenia favipirywiru w osoczu krwi (średnia ± odchylenie standardowe)

Po wielokrotnym doustnym przyjmowaniu favipirywiru przez zdrowych ochotników przez 7 dni, u których stwierdzono niewielką aktywność aldehydooksydazy (AO), obliczona wartość AUC niezmienionego leku wynosiła 1452,73 μg·h/ml w dniu 1. oraz 1324,09 μg·h/ml w dniu 7.

Rozkład

Gdy 20 zdrowych dorosłych mężczyzn przyjmowało doustnie favipirywir w dawce 1200 mg dwa razy dziennie w pierwszym dniu, a następnie 800 mg dwa razy dziennie przez 4 dni, średnia geometryczna stężenia leku w nasieniu wynosiła 18,341 μg/ml w dniu 3. stosowania leku oraz 0,053 μg/ml w dniu 2. po zakończeniu jego stosowania. Po 7 dniach od zakończenia przyjmowania leku jego poziomy w nasieniu były poniżej granicy oznaczalności (0,02 μg/ml) u wszystkich uczestników badania. Średnia relacja stężenia leku w nasieniu do jego stężenia w osoczu wynosiła 0,53 w dniu 3. stosowania leku oraz 0,45 w dniu 2. po zakończeniu jego stosowania. Współczynnik wiązania z białkami osocza wynosił 53,4–54,4 % (in vitro, ultrafi1tracja odwirowa) przy stężeniu leku we krwi w zakresie 0,3–30 μg/ml.

Metabolizm

Favipirywir nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 (CYP), jest głównie metabolizowany przez AO i częściowo do formy hydroksylowanej przez ksyantynooksydazę (KO). W badaniach z wykorzystaniem mikrosom wątroby człowieka powstawanie hydroksylatu było w zakresie od 3,98 do 47,6 μmol/mg białka/min z maksymalną zmianą aktywności AO o 12 razy. Poza formą hydroksylowaną, w osoczu i w moczu obserwowano również metabolit w postaci koniugatu glukuronianu.

Wydalanie

Favipirywir jest głównie wydalany przez nerki w postaci aktywnego metabolitu – formy hydroksylowanej, obserwuje się również niewielką ilość niezmienionego leku. W 7-dniowym badaniu po wielokrotnym doustnym podawaniu favipirywiru całkowity współczynnik wydalania niezmienionego leku oraz formy hydroksylowanej wynosił odpowiednio 0,8 % i 53,1 % w ciągu 48 godzin po ostatnim podaniu.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Do leczenia nowych lub powtarzających się infekcji pandemicznych wywołanych wirusem grypy, w przypadkach, gdy leczenie innymi lekami przeciwwirusowymi było nieskuteczne lub niewystarczająco skuteczne.

Przeciwwskazania.

• Ciąża lub podejrzenie ciąży (obserwowano wczesną śmierć embrionalną oraz działanie teratogenne w badaniach na zwierzętach (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”));
• pacjenci z podwyższoną wrażliwością na którykolwiek z składników leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Fawipirywir-Mikrochim nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 (CYP). Głównie metabolizowany jest przez AO oraz częściowo przez KO. Lek hamuje AO i CYP2C8, ale nie indukuje CYP (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Fawipirywir-Mikrochim należy stosować z ostrożnością w przypadku jednoczesnego przepisywania następujących leków:

In vitro. Favipirywir nieodwracalnie hamuje AO w sposób zależny od dawki i czasu, hamuje CYP2C8 w sposób zależny od dawki. Nie zaobserwowano aktywności hamującej wobec KO oraz słabej aktywności hamującej wobec CYP1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. Metabolit hydroksylowany wykazuje słabe działanie hamujące wobec CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4.

Indukcyjne działanie favipirywiru na CYP nie jest obserwowane.

Badania kliniczne dotyczące interakcji lekowych

Wpływ współpodawanych leków na farmakokinetykę favipirywiru

Wpływ favipirywiru na farmakokinetykę leków współpodawanych

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Lek Favipirywir-Mikrochim może być stosowany w leczeniu wirusa grypy wyłącznie w przypadku braku efektu innej terapii i gdy oczekiwana korzyść dla pacjenta przewyższa ryzyko.

Ostrzeżenie

Ponieważ w badaniach na zwierzętach obserwowano przypadki śmierci embrionalnej w wczesnych stadiach rozwoju oraz działanie teratogenne, nie należy stosować leku Favipirywir-Mikrochim u kobiet z potwierdzoną lub podejrzaną ciążą (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

U kobiet w wieku rozrodczym przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić negatywny wynik testu ciążowego. Należy szczegółowo wyjaśnić kobietom, z jakimi ryzykami wiąże się stosowanie tego leku, oraz zdecydowanie zalecić stosowanie najskuteczniejszych metod antykoncepcji przez kobietę i jej partnera w trakcie leczenia tym lekiem oraz przez 7 dni po zakończeniu jego stosowania (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”). W przypadku podejrzenia zajścia w ciążę w trakcie leczenia, należy zalecić kobiecie natychmiastowe przerwanie przyjmowania leku i skonsultowanie się z lekarzem.

Favipirywir przenika do nasienia. U pacjentów płci męskiej stosujących ten lek należy szczegółowo wyjaśnić, z jakimi ryzykami wiąże się leczenie tym lekiem, oraz zdecydowanie zalecić stosowanie najskuteczniejszych metod antykoncepcji podczas stosunków seksualnych w okresie leczenia oraz przez 7 dni po jego zakończeniu (mężczyźni powinni używać prezerwatyw). Ponadto pacjentom płci męskiej należy przekazać informację, że nie powinni mieć kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży (patrz sekcje „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią” oraz „Farmakokinetyka”).

Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie poinformować o skuteczności leku i związanym z nim ryzyku (w tym ryzyku działania na płód).

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem należy dokładnie rozważyć celowość jego stosowania.

Środki ostrożności

Favipirywir-Mikrochim to lek, którego stosowanie należy rozważać wyłącznie w przypadku wybuchu nowych lub ponownie pojawiających się infekcji wirusem grypy, w których inne leki przeciwwirusowe są nieskuteczne lub niewystarczająco skuteczne. Podczas prowadzenia terapii tym lekiem należy zapoznawać się z najnowszymi informacjami i stosować go wyłącznie u odpowiednich pacjentów.

Favipirywir nie jest skuteczny wobec infekcji bakteryjnych.

Favipirywir nie powinien być stosowany u dzieci (patrz sekcja „Dzieci”).

Niezależnie od sposobu podania lub rodzaju środków przeciwwirusowych przeciwko grypie, u pacjentów z infekcją wywołaną wirusem grypy odnotowano przypadki nietypowego zachowania (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Aby zapobiec wypadkom, takim jak upadki spowodowane nietypowym zachowaniem, należy podjąć środki zapobiegawcze i poinstruować pacjentów lub ich opiekunów, że:

• może wystąpić nietypowe zachowanie,
• gdy pacjenci są leczeni w domu, opiekunowie lub inne osoby powinny podejmować środki zapobiegające wypadkom, takim jak upadki, przez co najmniej 2 dni od początku gorączki.

Ciężkie formy nietypowego zachowania prowadzące do wypadków z upadkiem częściej obserwowano u chłopców w wieku szkolnym i niepełnoletnich. Wiadomo, że takie objawy pojawiają się najczęściej w ciągu 2 dni od początku gorączki.

Należy dokładnie obserwować pacjentów, a w przypadku wystąpienia jakichkolwiek odchyleń należy przerwać leczenie i podjąć odpowiednie działania.

Infekcja wywołana wirusem grypy może być powikłana infekcjami bakteryjnymi lub towarzyszyć im objawy łatwo mylone z objawami grypy. W przypadku infekcji bakteryjnej lub podejrzenia infekcji bakteryjnej należy podjąć odpowiednie działania, takie jak stosowanie leków przeciwbakteryjnych.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Stosowanie leku Favipirywir-Mikrochim jest przeciwwskazane u kobiet z potwierdzoną lub podejrzaną ciążą. W badaniach na zwierzętach przy stężeniach ekspozycji porównywalnych lub niższych niż ekspozycja kliniczna obserwowano śmierć embrionalną w wczesnych stadiach (u szczurów) oraz działanie teratogenne (u małp, myszy, szczurów i królików).

Karmienie piersią

U kobiet stosujących lek Favipirywir-Mikrochim i karmiących piersią należy przerwać karmienie piersią. W badaniach stwierdzono, że główny metabolit favipirywiru – forma hydroksylowana – przenika do mleka matki.

Ponieważ w badaniach na zwierzętach obserwowano przypadki śmierci embrionalnej w wczesnych stadiach rozwoju oraz działanie teratogenne, nie należy stosować favipirywiru u kobiet z potwierdzoną lub podejrzaną ciążą (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

U kobiet w wieku rozrodczym stosujących favipirywir przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić negatywny wynik testu ciążowego. Należy szczegółowo wyjaśnić kobietom, z jakimi ryzykami wiąże się stosowanie tego leku, oraz zdecydowanie zalecić stosowanie najskuteczniejszych metod antykoncepcji przez kobietę i jej partnera w trakcie leczenia tym lekiem oraz przez 7 dni po zakończeniu jego stosowania. W przypadku podejrzenia zajścia w ciążę w trakcie leczenia, należy zalecić kobiecie natychmiastowe przerwanie przyjmowania leku i skonsultowanie się z lekarzem.

Favipirywir przenika do nasienia. U pacjentów płci męskiej stosujących ten lek należy szczegółowo wyjaśnić, z jakimi ryzykami wiąże się leczenie tym lekiem, oraz zdecydowanie zalecić stosowanie najskuteczniejszych metod antykoncepcji podczas stosunków seksualnych w okresie leczenia oraz przez 7 dni po jego zakończeniu (mężczyźni powinni używać prezerwatyw). Ponadto pacjentom płci męskiej należy przekazać informację, że nie powinni mieć kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń.

Nieznana jest informacja dotycząca wpływu favipirywiru na szybkość reakcji podczas prowadzenia samochodu lub pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Zwykła dawka favipirywiru dla dorosłych wynosi 1600 mg: doustnie 2 razy dziennie w 1. dniu, następnie 600 mg doustnie 2 razy dziennie przez kolejne 4 dni.

Całkowity okres leczenia powinien trwać 5 dni.

Leczenie należy rozpocząć natychmiast po wystąpieniu objawów grypy.

Grupy pacjentów szczególnej uwagi

Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat)

Ponieważ u osób starszych funkcje fizjologiczne są często obniżone, lek Favipirywir-Mikrochim należy stosować z ostrożnością, kontrolując ogólny stan pacjenta.

Pacjenci w wieku dziecięcym (< 18 lat)

Lek nie jest wskazany do stosowania u dzieci.

Zaburzenia funkcji wątroby

U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby (klasy A i B wg skali Childa-Pugha, po 6 osób w każdej klasie) przy stosowaniu favipirywiru doustnie w dawkach 1200 mg 2 razy dziennie w 1. dniu, a następnie 800 mg 2 razy dziennie przez kolejne 4 dni, wartości Cmax i AUC w 5. dniu były odpowiednio około 1,6-krotnie i 1,7-krotnie wyższe u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami funkcji wątroby oraz 1,4-krotnie i 1,8-krotnie wyższe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji wątroby w porównaniu do zdrowych dorosłych ochotników.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha, 4 osoby) przy stosowaniu favipirywiru doustnie w dawce 800 mg 2 razy dziennie w 1. dniu, a następnie 400 mg 2 razy dziennie przez 2 dni, wartości Cmax i AUC w 3. dniu były odpowiednio około 2,1-krotnie i 6,3-krotnie wyższe w porównaniu do zdrowych dorosłych ochotników.

Sytuacje, w których stosowanie leku wymaga ostrożności

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z aktywną podagrą lub wywiadem podagry, a także u pacjentów z hiperurykemią (u takich pacjentów może wzrosnąć poziom kwasu moczowego we krwi, co może nasilić objawy).

Dzieci.

Lek nie jest stosowany w populacji pediatrycznej.

Przedawkowanie.

Nie ma dostępnych informacji dotyczących przedawkowania favipirywiru.

Reakcje niepożądane.

Favipirywir-Mikrochim nie był stosowany w dawce zatwierdzonej. W japońskich badaniach klinicznych oraz globalnym badaniu klinicznym fazy III (badania prowadzone z dawkami niższymi niż zatwierdzone), reakcje niepożądane obserwowano u 100 z 501 pacjentów (19,96%) i oceniano je pod kątem bezpieczeństwa (w tym nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych).

Główne reakcje niepożądane obejmowały: podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi (u 24 pacjentów (4,79%)), biegunkę (u 24 pacjentów (4,79%)), obniżenie liczby neutrofili (u 9 pacjentów (1,80%)), podwyższenie AST (GOT) (u 9 pacjentów (1,80%)), podwyższenie ALT (GPT) (u 8 pacjentów (1,60%)).

Reakcje niepożądane o znaczeniu klinicznym

Chociaż związek przyczynowo-skutkowy jest nieznany, zgłaszano objawy psychoneurotyczne, takie jak niestandardowe zachowanie, po stosowaniu leków przeciwwirusowych przeciwko grypie, w tym favipirywiru (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności przy stosowaniu”).

Reakcje niepożądane o znaczeniu klinicznym (na podstawie analogicznych leków)

Następujące reakcje niepożądane o znaczeniu klinicznym zostały zarejestrowane przy użyciu innych leków stosowanych przeciwko wirusowi grypy.

Ze strony układu odpornościowego: szok, anafilaksja.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersia: zapalenie płuc.

Ze strony układu wątrobowo-pęcherzykowego: zaawansowany zapalenie wątroby, zaburzenia funkcji wątroby, żółtaczka.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: toksyczny epidermalny nekrolioza (TEN), zespół Stevensa-Johnsona.

Ze strony nerek i układu moczowego: ostra niewydolność nerek.

Ze strony układu krwiotwórczego i układu limfatycznego: zmniejszenie liczby leukocytów, neutrofili, płytek krwi.

Ze strony psychiki: zaburzenia świadomości, delirium, halucynacje, mania, drgawki.

Ze strony przewodu pokarmowego: zapalenie jelita krwotoczne.

Konieczne jest zapewnienie ciągłej opieki nad pacjentem i w przypadku wystąpienia reakcji niepożądanych należy przerwać leczenie oraz podjąć odpowiednie działania.

Inne reakcje niepożądane obserwowane w japońskich badaniach klinicznych oraz globalnym badaniu klinicznym fazy III (badania prowadzone z dawkami niższymi niż zatwierdzone)

W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych należy podjąć odpowiednie działania zgodnie z istniejącą objawowością.

Termin ważności.

1,5 roku.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze, po 4 blistery w tece z tektury lub po 10 tabletek w blistrze, po 10 blisterów w tece z tektury.

Lub po 40 tabletek w słoiku, po 1 słoiku w tece z tektury lub po 100 tabletek w słoiku, po 1 słoiku w tece z tektury.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Sp. z o.o. NWF „Mikrochim”.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

Ukraina, 93400, obwód ługański, miasto Siewierodonieck, ul. Promysłowa 24-w.

Wnioskodawca.

Sp. z o.o. NWF „Mikrochim”.

Adres siedziby wnioskodawcy.

Ukraina, 01013, miasto Kijów, ul. Budyndustriji 5.

Data ostatniego przeglądu.

O niepożądanych zjawiskach występujących podczas stosowania leku można powiadomić pod numerem telefonu +38 (050) 309-83-54 (całodobowo).

INSTRUKCJA

do stosowania leku

Favipirywir-Mikrochim

(FAVIPIRAVIR-MICROKHIM)

Skład:

substancja czynna: favipirywir;

1 tabletka zawiera 200 mg favipirywiru;

substancje pomocnicze: hydroksypropyloceluloza o niskim stopniu zastąpienia, povidon, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, crospovidon, stearylofumaran sodu, hipromeloza, polietylenoglikol 6000 (makrogol 6000), talk, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 172).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: dwuwypukłe, okrągłe tabletki żółtego koloru, powleczone powłoką filmową.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego. Leki przeciwwirusowe o działaniu bezpośrednim. Inne leki przeciwwirusowe. Favipirywir. Kod ATC J05AX27.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Aktywność przeciwwirusowa in vitro

Fawipirywir-Mikrochim wykazywał aktywność przeciwwirusową wobec laboratoryjnych szczepów wirusa grypy typu A i typu B z półmaksymalną stężeniem efektywnym (EC50) 0,014–0,55 μg/ml.

EC50 wobec sezonowych wirusów grypy typu A i typu B, w tym szczepów opornych na adamantany (amantadynę i rymanetydynę), osetelamiwir lub zanamirywir, wynosił odpowiednio 0,03–0,94 i 0,09–0,83 μg/ml.

EC50 wobec wirusów grypy typu A i typu B opornych na adamantany, osetelamiwir i zanamirywir wynosił 0,09–0,47 μg/ml, a oporność krzyżowa nie była obserwowana.

EC50 wobec wirusów grypy typu A (w tym szczepów opornych na adamantany, osetelamiwir lub zanamirywir), takich jak świński typ A i ptasi typ A, w tym szczepy o wysokiej wirulencji (w tym H5N1 i H7N9), wynosił 0,06–3,53 μg/ml.

Mechanizm działania

Fawipirywir-Mikrochim jest metabolizowany w komórkach do postaci rybozylofosforanu trifosforanowego (RTF) fawipirywiru i selektywnie hamuje polimerazę RNA biorącą udział w replikacji wirusa grypy. RTF fawipirywiru (1000 μmol/l) nie wykazała działania hamującego na α DNA człowieka, ale wykazała działanie hamujące w zakresie 9,1–13,5% na β oraz w zakresie 11,7–41,2% na γ DNA człowieka. Stężenie hamujące (IC50) RTF fawipirywiru dla polimerazy II RNA człowieka wyniosło 905 μmol/l.

Odporność

Nie zaobserwowano zmian wrażliwości wirusów grypy typu A na fawipirywir-Mikrochim i nie wykryto wirusów opornych. W przeprowadzonych badaniach klinicznych, w tym globalnym badaniu fazy III, nie obserwowano pojawienia się wirusów grypy opornych na fawipirywir-Mikrochim.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Stężenie we krwi

W poniższej tabeli przedstawiono parametry farmakokinetyczne fawipirywiru-Mikrochim podawanego doustnie 8 zdrowym dorosłym w dawce 1600 mg dwa razy dziennie w pierwszym dniu, następnie 600 mg dwa razy dziennie przez 4 dni (1600 mg/600 mg dwa razy dziennie), a następnie jednorazowym podaniu dawki 600 mg jeden raz dziennie.

Parametry farmakokinetyczne fawipirywiru-Mikrochim

Zmiany średniego stężenia favipirywiru w osoczu krwi (średnia ± odchylenie standardowe)

Po wielokrotnym doustnym przyjmowaniu favipirywiru przez zdrowych ochotników przez 7 dni, u których stwierdzono niewielką aktywność aldehydooksydazy (AO), obliczona wartość AUC niezmienionego leku wynosiła 1452,73 μg·h/ml w dniu 1. i 1324,09 μg·h/ml w dniu 7.

Rozkład

Gdy 20 zdrowych dorosłych mężczyzn przyjmowało doustnie favipirywir w dawce 1200 mg dwa razy dziennie w pierwszym dniu, a następnie 800 mg dwa razy dziennie przez 4 dni, średnia geometryczna stężenia leku w nasieniu wynosiła 18,341 μg/ml w dniu 3. stosowania leku i 0,053 μg/ml w dniu 2. po zakończeniu stosowania leku. Po 7 dniach od zakończenia stosowania leku jego poziomy w nasieniu były poniżej granicy oznaczalności (0,02 μg/ml) u wszystkich uczestników badania. Średnia relacja stężenia leku w nasieniu do jego stężenia w osoczu wynosiła 0,53 w dniu 3. stosowania leku i 0,45 w dniu 2. po zakończeniu stosowania leku. Współczynnik wiązania z białkami osocza wynosił 53,4–54,4% (in vitro, ultrafiLTRACJA centryfugowa) przy stężeniu leku we krwi w zakresie 0,3–30 μg/ml.

Metabolizm

Favipirywir nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 (CYP), metabolizowany jest głównie przez AO i częściowo do formy hydroksylowanej przez ksyntynooksydazę (KO). W badaniach z wykorzystaniem mikrosom wątroby ludzkiej powstawanie hydroksylatu było w zakresie od 3,98 do 47,6 μmol/mg białka/min z maksymalną zmianą aktywności AO do 12 razy. Poza formą hydroksylowaną, wśród innych metabolitów obserwowano również w osoczu i w moczu koniugat glukuronianu.

Wydalanie

Favipirywir jest wydalany głównie przez nerki w postaci aktywnego metabolitu – formy hydroksylowanej, obserwowana jest również niewielka ilość niezmienionego leku. W 7-dniowym badaniu po wielokrotnym doustnym podawaniu favipirywiru całkowity współczynnik wydalania niezmienionego leku i formy hydroksylowanej wynosił odpowiednio 0,8% i 53,1% w ciągu 48 godzin po ostatniej dawce.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Do leczenia nowych lub powracających infekcji pandemicznych wywołanych wirusem grypy, w przypadkach gdy leczenie innymi lekami przeciwwirusowymi okazało się nieskuteczne lub niewystarczająco skuteczne.

Przeciwwskazania.

• Ciąża lub podejrzenie ciąży (obserwowano wczesną śmierć embrionalną i działanie teratogenne w badaniach na zwierzętach (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”));
• pacjenci z podwyższoną wrażliwością na którykolwiek z składników leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Fawipirywir-Mikrochim nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 (CYP). Głównie metabolizowany jest przez AO i częściowo przez KO. Lek hamuje AO i CYP2C8, ale nie indukuje CYP (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Fawipirywir-Mikrochim należy stosować z ostrożnością w przypadku jednoczesnego przepisywania następujących leków.

In vitro. Favipirywir nieodwracalnie hamuje AO w sposób zależny od dawki i czasu, hamuje CYP2C8 w sposób zależny od dawki. Nie zaobserwowano działania hamującego wobec KO oraz słabej aktywności hamującej wobec CYP1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. Metabolit hydroksylowany wykazuje słabe działanie hamujące wobec CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4.

Indukcyjne działanie favipirywiru na CYP nie jest obserwowane.

Badania kliniczne dotyczące interakcji lekowych

Wpływ współpodawanych leków na farmakokinetykę favipirywiru

Wpływ favipirywiru na farmakokinetykę leków współadministrowanych

Szczególne środki ostrożności.

Zastosowanie leku Favipirywir-Mikrochim w leczeniu wirusa grypy możliwe jest tylko w przypadku braku skuteczności innej terapii oraz gdy oczekiwana korzyść dla pacjenta przewyższa ryzyko.

Ostrzeżenie

Ponieważ w badaniach na zwierzętach zaobserwowano przypadki śmierci embrionu w wczesnym okresie rozwoju oraz efekty teratogenne, nie należy stosować leku kobietom z potwierdzoną lub podejrzaną ciążą (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Przy zastosowaniu leku Favipirywir-Mikrochim u kobiet w wieku rozrodczym przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić negatywny wynik testu ciążowego. Należy szczegółowo wyjaśnić kobietom, z jakimi ryzykami wiąże się stosowanie tego leku, oraz zdecydowanie zalecić stosowanie najskuteczniejszych metod antykoncepcji zarówno kobiecie, jak i jej partnerowi w trakcie leczenia tym lekiem oraz przez 7 dni po zakończeniu jego stosowania (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”). W przypadku podejrzenia ciąży w trakcie leczenia należy zalecić kobiecie natychmiastowe przerwanie przyjmowania tego leku oraz skonsultowanie się z lekarzem.

Favipirywir przenika do nasienia. Przy zastosowaniu leku pacjentom płci męskiej należy szczegółowo wyjaśnić, z jakimi ryzykami wiąże się leczenie tym lekiem, oraz zdecydowanie zalecić stosowanie najskuteczniejszych metod antykoncepcji podczas stosunków seksualnych w okresie leczenia oraz przez 7 dni po jego zakończeniu (mężczyźni powinni stosować prezerwatywy). Ponadto pacjentom płci męskiej należy przekazać informację, że nie powinni mieć kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży (patrz sekcje „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią” oraz „Farmakokinetyka”).

Przed rozpoczęciem leczenia należy szczegółowo poinformować o skuteczności leku oraz ryzykach (w tym ryzyku wpływu na płód).

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem należy dokładnie rozważyć celowość jego stosowania.

Środki zapobiegawcze

Favipirywir-Mikrochim to lek, którego stosowanie należy rozważać wyłącznie w przypadku wybuchu nowych lub ponownie pojawiających się infekcji wywołanych przez wirusa grypy, gdy inne leki przeciwwirusowe są nieskuteczne lub niewystarczająco skuteczne. W trakcie prowadzenia terapii tym lekiem należy zapoznać się z najnowszymi informacjami oraz przepisać lek wyłącznie odpowiednim pacjentom.

Favipirywir nie jest skuteczny wobec infekcji bakteryjnych.

Favipirywir nie należy stosować dzieciom (patrz sekcja „Dzieci”).

Niezależnie od sposobu podania lub rodzaju środków przeciwwirusowych przeciwgrypowych, u pacjentów z infekcją wywołaną przez wirusa grypy odnotowano przypadki nietypowego zachowania (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Aby zapobiec wypadkom, takim jak upadki spowodowane nietypowym zachowaniem, jako środek zapobiegawczy należy poinstruować pacjentów lub ich opiekunów, że:

• może występować nietypowe zachowanie,
• gdy pacjenci są leczeni w domu, opiekunowie lub inne osoby powinny podejmować środki zapobiegające wypadkom, takim jak upadki, przez co najmniej 2 dni od początku gorączki.

Ciężkie formy nietypowego zachowania prowadzące do wypadków z upadkiem częściej obserwowano u chłopców w wieku szkolnym i niepełnoletnich. Wiadomo, że takie objawy pojawiają się najczęściej w ciągu 2 dni od początku gorączki.

Należy dokładnie obserwować pacjentów, a w przypadku wystąpienia jakichkolwiek odchyleń należy przerwać leczenie i podjąć odpowiednie działania.

Infekcja wywołana przez wirusa grypy może być powikłana infekcjami bakteryjnymi lub towarzyszyć objawom, które łatwo pomylić z objawami grypopodobnymi. W przypadku infekcji bakteryjnej lub podejrzenia infekcji bakteryjnej należy podjąć odpowiednie działania, takie jak zastosowanie leków przeciwbakteryjnych.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Stosowanie leku Favipirywir-Mikrochim jest przeciwwskazane u kobiet z potwierdzoną lub podejrzaną ciążą. W badaniach na zwierzętach przy stężeniach ekspozycji analogicznych lub niższych niż ekspozycja kliniczna obserwowano śmierć embrionu w wczesnym okresie (u szczurów) oraz efekty teratogenne (u małp, myszy, szczurów i królików).

Karmienie piersią

Przy zastosowaniu leku Favipirywir-Mikrochim u kobiet karmiących piersią należy przerwać karmienie piersią. W badaniach stwierdzono, że główny metabolit favipirywiru – forma hydroksylowana – przenika do mleka matki.

Ponieważ w badaniach na zwierzętach zaobserwowano przypadki śmierci embrionu w wczesnym okresie rozwoju oraz efekty teratogenne, nie należy stosować favipirywiru kobietom z potwierdzoną lub podejrzaną ciążą (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Przy zastosowaniu favipirywiru kobietom w wieku rozrodczym przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić negatywny wynik testu ciążowego. Należy szczegółowo wyjaśnić kobietom, z jakimi ryzykami wiąże się stosowanie tego leku, oraz zdecydowanie zalecić stosowanie najskuteczniejszych metod antykoncepcji zarówno kobiecie, jak i jej partnerowi w trakcie leczenia tym lekiem oraz przez 7 dni po zakończeniu jego stosowania. W przypadku podejrzenia ciąży w trakcie leczenia należy kobiecie zalecić natychmiastowe przerwanie przyjmowania tego leku oraz skonsultowanie się z lekarzem.

Favipirywir przenika do nasienia. Przy zastosowaniu leku pacjentom płci męskiej należy szczegółowo wyjaśnić im, z jakimi ryzykami wiąże się leczenie tym lekiem, oraz zdecydowanie zalecić stosowanie najskuteczniejszych metod antykoncepcji podczas stosunków seksualnych w okresie leczenia oraz przez 7 dni po jego zakończeniu (mężczyźni powinni stosować prezerwatywy). Ponadto pacjentom płci męskiej należy przekazać informację, że nie powinni mieć kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Nieznana jest informacja dotycząca wpływu favipirywiru na szybkość reakcji podczas prowadzenia samochodu lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Standardowa dawka favipirywiru dla dorosłych wynosi 1600 mg: doustnie 2 razy dziennie w dniu 1, następnie 600 mg doustnie 2 razy dziennie przez kolejne 4 dni.

Całkowity okres leczenia powinien trwać 5 dni.

Leczenie należy rozpocząć natychmiast po wystąpieniu objawów grypy.

Grupy pacjentów szczególne

Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat)

Ponieważ u osób starszych funkcje fizjologiczne są często obniżone, lek Favipirywir-Mikrochim należy stosować z ostrożnością, monitorując ogólny stan pacjenta.

Pacjenci w wieku dziecięcym (< 18 lat)

Lek nie jest wskazany do stosowania u dzieci.

Zaburzenia funkcji wątroby

U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby (klasy A i B wg skali Childa-Pugha, po 6 osób w każdej klasie) przy stosowaniu favipirywiru doustnie w dawce 1200 mg 2 razy dziennie w dniu 1, a następnie 800 mg 2 razy dziennie przez kolejne 4 dni, w porównaniu ze zdrowymi dorosłymi ochotnikami, wartości Cmax i AUC w dniu 5 były odpowiednio około 1,6-krotnie i 1,7-krotnie wyższe u pacjentów z łagodnym zaburzeniem funkcji wątroby oraz 1,4-krotnie i 1,8-krotnie wyższe u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby.

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha, 4 osoby) przy stosowaniu favipirywiru doustnie w dawce 800 mg 2 razy dziennie w dniu 1, a następnie 400 mg 2 razy dziennie przez 2 dni, w porównaniu ze zdrowymi dorosłymi ochotnikami, wartości Cmax i AUC w dniu 3 były odpowiednio około 2,1-krotnie i 6,3-krotnie wyższe.

Sytuacje, w których stosowanie leku wymaga ostrożności

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z aktywną dżumą stawową lub z wywiadem dżumy stawowej, a także u pacjentów z hiperurykemią (u tych pacjentów może wzrosnąć poziom kwasu moczowego we krwi, co może nasilić objawy).

Dzieci.

Lek nie jest stosowany w populacji pediatrycznej.

Przedawkowanie.

Nie ma dostępnych informacji dotyczących przedawkowania favipirywiru.

Efekty uboczne.

Fawipirywir nie był stosowany w dawce zatwierdzonej. W japońskich badaniach klinicznych oraz globalnym badaniu klinicznym fazy III (badania prowadzone z dawkami niższymi niż zatwierdzone), reakcje niepożądane obserwowano u 100 z 501 pacjentów (19,96%) i oceniano je pod kątem bezpieczeństwa (w tym nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych).

Główne reakcje niepożądane obejmowały: podwyższenie stężenia kwasu moczowego we krwi (u 24 pacjentów (4,79%)), biegunkę (u 24 pacjentów (4,79%)), obniżenie liczby neutrofili (u 9 pacjentów (1,80%)), podwyższenie AST (GOT) (u 9 pacjentów (1,80%)), wzrost ALT (GPT) (u 8 pacjentów (1,60%)).

Reakcje niepożądane klinicznie istotne

Chociaż związek przyczynowo-skutkowy jest nieznany, zgłaszano objawy psychoneurotyczne, takie jak niestandardowe zachowanie, po stosowaniu leków przeciwwirusowych przeciwko grypie, w tym fawipirywiru (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Reakcje niepożądane klinicznie istotne (obserwowane przy analogicznych lekach)

Następujące klinicznie istotne reakcje niepożądane zostały zarejestrowane przy innych lekach stosowanych przeciwko wirusowi grypy.

Ze strony układu odpornościowego: szok, anafilaksja.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia: zapalenie płuc.

Ze strony układu wątrobowo-pęcherzowego: fulminantny zapalenie wątroby, zaburzenia funkcji wątroby, żółtaczka.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (TEN), zespół Stevensa–Johnsona.

Ze strony nerek i układu moczowego: ostra niewydolność nerek.

Ze strony układu krwi i układu limfatycznego: zmniejszenie liczby leukocytów, neutrofili, płytek krwi.

Ze strony psychiki: zaburzenia świadomości, deliryj, halucynacje, mania, drgawki.

Ze strony przewodu pokarmowego: zapalenie jelita krwawe.

Należy zapewnić ciągłą obserwację pacjentów i w przypadku wystąpienia reakcji niepożądanych przerwać leczenie oraz podjąć odpowiednie działania.

Inne reakcje niepożądane obserwowane w japońskich badaniach klinicznych oraz globalnym badaniu klinicznym fazy III (badania prowadzone z dawkami niższymi niż zatwierdzone)

W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych należy podjąć odpowiednie działania zgodnie z istniejącą objawowością.

Okres ważności.

1,5 roku.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrze, po 4 blistery w pudełku z tektury lub po 10 tabletów w blistrze, po 10 blisterów w pudełku z tektury.

Lub po 40 tabletów w słoiku, po 1 słoiku w pudełku z tektury lub po 100 tabletów w słoiku, po 1 słoiku w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

TOV NVF „Favipirywir-Mikrochim”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 01013, miasto Kijów, ul. Budindustrii 5.

Wnioskodawca.

TOV NVF „Favipirywir-Mikrochim”.

Adres wnioskodawcy.

Ukraina, 01013, miasto Kijów, ul. Budindustrii 5.