Etacizyna

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ETACIZINA (ETHACIZIN)

Skład:

substancja czynna: etacizyna;

1 tabletka powlekana zawiera etacizyny 50 mg;

substancje pomocnicze: skrobi ziemniaczanej, metylocelulozy, sacharozy, stearynianu wapnia; powłoka: sacharoza, powidon, węglan wapnia, węglan magnezu lekki, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, wosk karbouzański, barwniki: żółty chinolinowy (E 104), żółty FCF (E 110), dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki powlekane, okrągłe, dwuwypukłe, żółtego koloru. W przekroju poprzecznym widoczna jest powłoka oraz jądro prawie białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwarhythmiczne, klasa IC. Kod ATC C01BC09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Etacizyna – lek przeciwartytmiężykowy klasy IC. Wykazuje wyraźne i długotrwałe działanie przeciwartytmiężykowe. Hamuje szybkość narastania potencjału czynnościowego, nie zmieniając potencjału spoczynkowego. Działa głównie na kanały sodowe (zarówno na zewnętrzną, jak i wewnętrzną powierzchnię błony komórkowej), zmniejsza amplitudę i spowalnia procesy inaktywacji oraz reaktywacji szybkiego prądu sodowego. Blokuje napływ jonów wapnia przez powolne kanały błonowe. Wydłuża czas trwania okresów refrakcji przedsionków i węzła przedsionkowo-komorowego. Spowalnia szybkość narastania potencjału czynnościowego w włóknach przedsionkowych i komorowych Purkinjego oraz w dodatkowych drogach przewodzenia pobudzenia przez węzeł przedsionkowo-komorowy (węzeł AV) i wiązkę Kenta. Hamuje przewodzenie zatokowo-przedsionkowe, szczególnie przy zespole słabej czynności zatokowego, poszerza kompleks QRS w zapisie EKG (około o 25%), ponieważ spowalnia przewodnictwo w komorach (w układzie Hisa–Purkinjego). Wykazuje negatywne działanie inotropowe, wykazuje działanie miejscowo-znieczulające i rozkurczowe.

Etacizyna nie zmienia częstości skurczów serca przy krótkotrwałym stosowaniu, natomiast zmniejsza ją przy długotrwałym stosowaniu.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym Etacizyna jest szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego i wykrywalna we krwi już po 30–60 minutach. Maksymalna stężenie Etacizyny w osoczu osiągane jest po 2,5–3 godzinach. Biologiczna dostępność wynosi 40%. 90% leku wiąże się z białkami osocza. Okres półwydalenia wynosi średnio 2,5 godziny. Wszystkie wymienione parametry farmakokinetyczne podlegają dużym indywidualnym wahaniom. Etacizyna jest intensywnie metabolizowana podczas pierwszego przejścia przez wątrobę. Niektóre z powstających metabolitów wykazują działanie przeciwartytmiężykowe.

Z organizmu wydala się z moczem w postaci metabolitów.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Ekstrasystolia komorowa i nadkomorowa; napady migotania i trzepotania przedsionków; tachykardia komorowa i nadkomorowa, w tym w zespole przedwczesnego pobudzenia komór.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na etacizynę lub substancje pomocnicze leku;
• wyrażone zaburzenia przewodnictwa (w tym blokada śródpęcznowa, blokada przedsionkowo-komorowa II–III stopnia przy braku sztucznego stymulatora serca), zaburzenia przewodnictwa wewnątrzkomorowego;
• wyrażona hipertrofia mięśnia sercowego lewej komory;
• obecność zespole kardiosterno po zawale serca;
• szok kardiogenny;
• ostry zespół wieńcowy;
• ostry zawał mięśnia sercowego i okres trzech miesięcy po ostrym zawał mięśnia sercowego;
• wyrażone rozszerzenie jamy serca;
• obniżenie frakcji wyrzutowej lewej komory (dane echokardiografii), zatrzymanie węzła zatokowego;
• wyrażona hipotensja tętnicza;
• przewlekła niewydolność serca klasy III i IV;
• wyrażone zaburzenia funkcji wątroby i/lub nerek;
• zaburzenia równowagi elektrolitowej (hipokaliemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia);
• jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO);
• jednoczesne stosowanie leków przeciwnagminowych klasy IC (moracyzyna (etmozyna), propafenon, alapinina) i klasy IA (chinidyna, prokainamid, disopyryd, aymalin);
• zaburzenia rytmu serca w połączeniu z blokadami przewodnictwa w układzie Hisa − włókna Purkinjego;
• okres ciąży i karmienia piersią;
• wiek pacjenta poniżej 18 roku życia.

Interakcje z lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie leków przeciwnagminowych klasy IC – moracyzyny, enkajnidu, flekainidu, propafenonu – jest przeciwwskazane. Kombinacja blokerów β-adrenoreceptorów z lekami przeciwnagminowymi klasy IC (Etacizyna) nasila działanie przeciwnagminowe, szczególnie wobec nagminii wywołanych obciążeniem fizycznym lub stresem. Taka kombinacja pozwala stosować lek przeciwnagminowy w mniejszych dawkach, co zmniejsza częstość działań niepożądanych. Kombinacja ta jest wskazana w leczeniu i zapobieganiu nagminom paroksysmalnym, w tym komorowym.

Etacizynę można przyjmować razem z amiodaronem (klasa III). W takich przypadkach należy obniżyć dawki obu leków. W zapobieganiu migotaniu komór lub nagminie komorowej paroksysmalnej można stosować kombinację moksyletyna + etacizyna + anaprylina.

Przy jednoczesnym stosowaniu etacizyny z dигокsyną nasila się działanie przeciwnagminowe obu leków i poprawia się kurczliwość mięśnia sercowego. Przy ich wspólnym stosowaniu możliwe są nudności, anoreksja, związane ze wzrostem stężenia dżigoksyny w osoczu. W takim przypadku należy zmniejszyć dawkę dżigoksyny.

Stosowanie kwasu glutaminowego razem z etacizyną niweluje działanie kardiodepresyjne ostatniego u chorych z początkowymi objawami zaburzeń krążenia.

Etacizyny nie należy przepisywać razem z inhibitorami MAO.

Podczas leczenia etacizyną należy uwzględnić jej interakcję z lekami zawierającymi etanol.

Podczas leczenia etacizyną nie można spożywać alkoholu.

Szczególne wskazania.

Leczenie arytmii wywołanych zawałem mięśnia sercowego należy rozpoczynać nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od wystąpienia zawału mięśnia sercowego — patrz rozdział «Przeciwwskazania».

Etacizynę należy stosować z dużą ostrożnością w przypadku:

zespół słabości węzła zatokowego, bradykardia, blokada AV I stopnia, niepełna blokada odnóg wiązki Hisa, ciężkie zaburzenia krążenia (choroba niedokrwienna serca, przewlekła niewydolność serca), kardiomegalia (zwiększony ryzyko działania arytmogennego), obecność stymulatora serca (zwiększony ryzyko arytmii), zamkniętym kącie jaskry, łagodnym przeroście prostaty, niewydolności wątrobowej/nerek.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwarytmicznych, etacizyna może działać arytmogennie, dlatego przy jej stosowaniu należy przestrzegać następujących zasad:

• Dokładnie zapoznać się z przeciwwskazaniami dotyczącymi stosowania leku.
• Przed rozpoczęciem leczenia należy skorygować stwierdzoną hipokaliemię.
• Nie stosować jednocześnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy 1A i IC.
• Leczenie kursowe zaleca się rozpoczynać w warunkach szpitalnych (szczególnie w pierwszych 3–5 dniach stosowania oraz z uwzględnieniem dynamiki EKG po dawce próbnej i powtórnym dawkowaniu etacizyny lub danych z monitorowania EKG).
• Natychmiast przerwać leczenie kursowe w przypadku zwiększenia liczby ektopowych kompleksów komorowych, wystąpienia blokad lub bradykardii, poszerzenia kompleksów komorowych o więcej niż 25 %, zmniejszenia ich amplitudy, wydłużenia załamka P na EKG o więcej niż 0,12 sekundy lub wydłużenia odcinków QT o więcej niż 500 ms. Lek należy stosować z ostrożnością, jeśli odcinek QT jest dłuższy niż 400 ms.

Czynnikami ryzyka działania arytmogennego etacizyny są: organiczne uszkodzenie serca (szczególnie przebyty zawał mięśnia sercowego), obniżenie frakcji wyrzutowej lewej komory.

Działanie arytmogenne nie zależy bezpośrednio od dawki leku. W celu zmniejszenia ryzyka działania arytmogennego zaleca się jednoczesne stosowanie etacizyny z małymi dawkami β-blokatorów.

Podczas leczenia konieczna jest regularna kontrola stanu pacjenta oraz funkcji układu sercowo-naczyniowego (EKG, ciśnienie tętnicze, echokardiografia).

Etacizyna zawiera sacharozę, dlatego nie należy jej stosować u pacjentów z rzadką wrodzoną nietolerancją fruktozy, malabsorpcją glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomalatazy.

W skład powłoki tabletek wchodzi barwnik „Żółty zachód” (E 110), który może powodować reakcje alergiczne.

Pacjentom z zespołem słabości węzła zatokowego, szczególnie przy pierwszym stosowaniu leku, konieczna jest kontrola EKG po 2–3 dniach od rozpoczęcia przyjmowania leku.

Pacjentom z zaburzeniami funkcji wątroby należy stosować się z ostrożnością w przypadku długotrwałego leczenia, ze względu na możliwy wpływ hepatotoksyczny (przy ciężkich zaburzeniach funkcji wątroby stosowanie jest przeciwwskazane).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych z badań klinicznych dotyczących stosowania etacizyny w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na ciążę, rozwój embrionu/płodu. Stosowanie w okresie ciąży jest przeciwwskazane.

Karmienie piersią

Etacizyna wydostaje się z mlekiem matki, dlatego stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Stosowanie etacizyny może powodować zawroty głowy, zaburzenia widzenia, dlatego w takich przypadkach należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz pracy z potencjalnie niebezpiecznymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Etacizynę należy przyjmować doustnie, niezależnie od przyjęcia pokarmu, rozpoczynając od dawki 50 mg 2–3 razy na dobę. W przypadku niewystarczającego efektu klinicznego dawkę należy zwiększyć (koniecznie z kontrolą EKG) do 50 mg 4 razy na dobę (200 mg).

Po osiągnięciu trwałego działania przeciwarhythmicznego należy prowadzić leczenie utrzymujące w indywidualnie dobranych minimalnych dawkach skutecznych.

Niektórzy pacjenci do osiągnięcia stabilnego działania przeciwarhythmicznego wymagają leczenia skojarzonego etacizyną i blokerami β-adrenoreceptorów.

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym należy zachować ostrożność przy stosowaniu etacizyny. Należy zastosować niższą dawkę początkową oraz ostrożnie zwiększać dawkę.

Naruszenia funkcji wątroby

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby należy zachować ostrożność podczas długotrwałego leczenia, ponieważ możliwe jest działanie hepatotoksyczne. W przypadku ciężkich zaburzeń funkcji wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane.

Dzieci.

Stosowanie leku u dzieci jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie

Etacizyna charakteryzuje się małą szerokością terapeutyczną, dlatego łatwo może dojść do ciężkiej intoksykacji (szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwarhythmicznych).

Objawy: wydłużenie odcinka PR i poszerzenie zespołu QRS, zwiększenie amplitudy załamka T, bradykardia, blokada sinowo-komorowa i blokada A–K, asystolia, napady tachyarytmii komorowej polimorficznej i monomorficznej, zmniejszenie kurczliwości mięśnia serca, trwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, zamroczenie lub pogorszenie wzroku, ból głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Leczenie: przepłukanie żołądka. Leczenie objawowe: wodorowęglan sodu, który może wyeliminować poszerzenie zespołu QRS, bradykardię oraz hipotensję tętniczą. Nie należy stosować leków przeciwarhythmicznych klasy IA i IC w leczeniu tachyarytmii komorowej.

Ścisła obserwacja pacjenta z kontrolą ciśnienia tętniczego i EKG (monitorowanie przez minimum 6 godzin do ustąpienia niepożądanych zmian w EKG).

Niepożądane działania.

Klasyfikacja niepożądanych działań ze względu na częstość występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100); niezbyt często (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznane (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Niepożądane działania nie występują u wszystkich pacjentów i często zależą od wielkości dawki. Aby je uniknąć, nie należy od razu przepisywać maksymalnych dawek leku.

U osób z indywidualną nietolerancją możliwe są reakcje alergiczne.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: rzadko – zatrzymanie węzła zatokowego, blok AV, zaburzenia przewodnictwa wewnątrzkomorowego, zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego, zmniejszenie przepływu krwi wieńcowej; bardzo rzadko – działanie arytmogenne, szczególnie po przebytym zawałcie mięśnia sercowego i przy innej patologii serca prowadzącej do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego i rozwoju niewydolności serca; bardzo rzadko – efekt proarytmogenny z ryzykiem nagłego śmiertelnego skutku.

Zmiany w EKG: bardzo rzadko – wydłużenie odcinka PQ, poszerzenie załamka P i zespołu QRS.

Ze strony układu nerwowego środkowego: często – zawroty głowy, zaburzenia akomodacji (na początku leczenia); rzadko – ból głowy, nieznaczna senność; bardzo rzadko – zaburzenia równowagi podczas chodzenia lub gwałtownych ruchów głową; bardzo rzadko – podwójne widzenie (diplopie).

Ze strony przewodu pokarmowego: rzadko – nudności, ból w nadbrzuszu.

Okres przydatności do użycia.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25°C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrze. Po 5 blisterów w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

AT „Olfa”/Olpha AS.

Adres producenta i miejsce wykonywania działalności.

ul. Rupnicu 5, Olaine, rejon Olaines, LV-2114, Łotwa / Rupnicu iela 5, Olaine, Olaines novads, LV-2114, Latvia.