Ekliра® Dzenuer®

INSTRUKCJA dotyczÄ c zastosowania leku Ekliра® Dzenuer® (Eklira® Genuair®)

Skład:

substancja czynna: aclidinium bromide;

1 dawka wydzielona (dawka wydzielona z ustnika) zawiera 375 µg bromku akrydyniny, co odpowiada 322 µg akrydyniny. Odpowiada to dawce odmierzonej 400 µg bromku akrydyniny, co odpowiada 343 µg akrydyniny;

substancja pomocnicza: laktoza monohydrat.

Postać farmaceutyczna. Proszek do inhalacji.

Główne właściwości fizykochemiczne: biały lub prawie biały, drobnoziarnisty, sypki proszek bez widocznych aglomeratów lub zanieczyszczeń.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, leki przeciwcieniotężliwe. Kod ATC R03B B05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Bromek akrydynii jest konkurencyjnym, selektywnym antagonistą receptorów muskarynowych (środek antycholinergicznym) o dłuższym czasie wiązania się z receptorami M3 niż z receptorami M2. Receptory M3 pełnią pośredniczącą rolę w skurczach mięśni gładkich dróg oddechowych. Wdychany bromek akrydynii działa lokalnie w płucach jako antagonist receptorów M3 mięśni gładkich dróg oddechowych i powoduje rozszerzenie oskrzeli. Badania przedkliniczne in vitro i in vivo wykazały szybkie, zależne od dawki i długotrwałe hamowanie przez akrydynię skurczu oskrzeli wywołanego acetylocholiną. Bromek akrydynii szybko ulega rozkładowi w osoczu krwi, dlatego liczba systemowych reakcji niepożądanych o charakterze antycholinergicznym jest niska.

Działanie farmakodynamiczne.

Badania klinicznej skuteczności wykazały, że Ekliра® Dzenuer® zapewnia klinicznie istotne poprawienie funkcji płuc (mierzone objętością wymuszonego wydechu [FEV1]) przez 12 godzin po porannej i wieczornej dawce, co objawiało się w ciągu 30 minut po podaniu pierwszej dawki (zwiększenie FEV1 w porównaniu z wartością wyjściową wynosiło 124–133 ml). Maksymalne rozszerzenie oskrzeli osiągane było w ciągu 1–3 godzin po podaniu dawki, przy średnim wzroście FEV1 w porównaniu z wartością wyjściową wynoszącym 227–268 ml w stanie stacjonarnym.

Elektrofizjologia serca.

Nie zaobserwowano wpływu na interwał QT (skorygowany metodą Friderici lub Bazetta lub indywidualnie skorygowany), gdy bromek akrydynii (200 μg lub 800 μg) podawano zdrowym osobom raz na dobę przez 3 dni.

Ponadto nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu leku Ekliра® Dzenuer® na rytm serca podczas 24-godzinnego monitorowania Holtera po 3 miesiącach leczenia u 336 pacjentów (164 z nich przyjmowało Ekliра® Dzenuer® dwa razy dziennie w dawce 322 μg).

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne.

Program klinicznego rozwoju fazy III obejmował 269 pacjentów przyjmujących Ekliра® Dzenuer® w dawce 322 μg dwa razy dziennie w ramach jednego 6-miesięcznego, randomizowanego badania kontrolowanego placebo oraz 190 pacjentów przyjmujących Ekliра® Dzenuer® w dawce 322 μg dwa razy dziennie w ramach jednego 3-miesięcznego, randomizowanego badania kontrolowanego placebo. Skuteczność oceniano na podstawie funkcji płuc oraz skutków objawowych, takich jak duszność, stan zdrowia charakterystyczny dla choroby, stosowanie leków ratunkowych oraz występowanie zaostrzeń. W długoterminowych badaniach bezpieczeństwa Ekliра® Dzenuer® wykazał działanie rozszerzające oskrzela przez ponad 1 rok.

Rozszerzanie oskrzeli.

W 6-miesięcznym badaniu u pacjentów przyjmujących Ekliра® Dzenuer® w dawce 322 μg dwa razy dziennie zaobserwowano klinicznie istotne poprawienie funkcji płuc (mierzone za pomocą FEV1). Maksymalne działanie rozszerzające oskrzela objawiało się od pierwszego dnia i nasilało się w ciągu 6-miesięcznego okresu leczenia. Po 6 miesiącach terapii średnie poprawienie przed podaniem porannej dawki (minimum) FEV1 w porównaniu z placebo wyniosło 128 ml (95 % CI 85–170; p < 0,0001).

Podobne obserwacje dokonano dla Ekliра® Dzenuer® podczas 3-miesięcznych badań.

Ekliра® Dzenuer® zapewniał klinicznie istotne zmniejszenie duszności (oceniane za pomocą dynamicznego indeksu duszności [TDI]), z poprawą TDI po 6-miesięcznym leczeniu w porównaniu z 1,0 jednostki placebo (p < 0,001).

Odsetek pacjentów z klinicznie istotną poprawą TDI (określoną jako wzrost co najmniej o 1 jednostkę zmiany TDI) był wyższy w grupie leku Eklira® Dzenuer® w porównaniu z placebo (56,9 % w porównaniu z 45,5 %; p = 0,004).

Eklira® Dzenuer® wykazał klinicznie istotne osłabienie objawów z poprawą ogólnych wyników w porównaniu z placebo – o 4,6 jednostki (p < 0,0001). Odsetek pacjentów, którzy osiągnęli klinicznie istotną poprawę w porównaniu z wartością wyjściową, był wyższy w grupie leku Eklira® Dzenuer® w porównaniu z placebo (57,3 % w porównaniu z 41,0 % odpowiednio; p < 0,001).

Pacjentom przyjmującym Eklira® Dzenuer® potrzeba było mniej leków ratunkowych niż pacjentom przyjmującym placebo (zmniejszenie o 0,95 wstrzyknięć na dzień przez 6 miesięcy [p = 0,005]). Eklira® Dzenuer® poprawiał również objawy dzienne przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) (duszność, kaszel i wydzielanie plwociny), jak również objawy nocne i poranne.

Analiza skumulowana skuteczności 6-miesięcznych i 3-miesięcznych badań kontrolowanych placebo wykazała istotne zmniejszenie częstości umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń (wymagających leczenia antybiotykami lub kortykosteroidami lub kończących się hospitalizacją) przy stosowaniu 322 μg akrydynii dwa razy dziennie w porównaniu z placebo.

Długoterminowe badanie bezpieczeństwa i skuteczności trwające do 3 lat.

Wpływ bromku akrydynii na występowanie głównych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (major adverse cardiovascular events, MACE) oceniano w ramach randomizowanego, podwójnie ślepego, kontrolowanego placebo, badania równoległego z udziałem 3630 dorosłych pacjentów w wieku od 40 do 91 lat, cierpiących na POChP od umiarkowanego do bardzo ciężkiego stopnia, którzy otrzymywali leczenie przez okres do 36 miesięcy. Spośród nich 58,7 % stanowili mężczyźni, a 90,7 % należało do rasy europejskiej, ze średnią wartością FEV1 po podaniu rozszerzacza oskrzeli wynoszącą 47,9 % wartości przewidywanej oraz średnią wartością CAT (metoda oceny POChP) 20,7. Wszyscy pacjenci mieli w wywiadzie choroby układu sercowo-naczyniowego lub naczyń mózgowych i/lub istotne czynniki ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych. U 59,8 % pacjentów wystąpił co najmniej jeden epizod zaostrzenia POChP w ciągu ostatnich 12 miesięcy po wizycie skriningowej. U około 48 % pacjentów biorących udział w badaniu w wywiadzie stwierdzono co najmniej jedno udokumentowane zdarzenie ze strony układu sercowo-naczyniowego; choroby naczyń mózgowych (13,1 %), choroby tętnic wieńcowych (35,4 %), naczyń obwodowych lub kulecie (13,6 %).

Badanie miało projekt kierowany zdarzeniami i zostało zakończone po osiągnięciu wystarczającej liczby zdarzeń MACE do przeprowadzenia pierwotnej analizy bezpieczeństwa. W przypadku wystąpienia MACE leczenie było przerywane, a pacjentów przenoszono do grupy obserwacji po leczeniu w trakcie badania. Według oceny badacza, 70,7 % pacjentów ukończyło udział w badaniu. Średni czas trwania leczenia w grupach pacjentów przyjmujących Eklira® Dzenuer® i placebo wyniósł odpowiednio 1,1 i 1 rok. Średni czas uczestnictwa w badaniu w grupach pacjentów przyjmujących Eklira® Dzenuer® i placebo wynosił odpowiednio około 1,4 i 1,3 roku.

Pierwotnym punktem końcowym dotyczącym bezpieczeństwa był czas do pierwszego wystąpienia zdarzenia MACE, zdefiniowanego jako którekolwiek z poniższych potwierdzonych zdarzeń: śmierć z przyczyn sercowo-naczyniowych, niezgonny zawał mięśnia sercowego (ZMS) lub niezgonny udar niedokrwienny. Częstość wystąpienia co najmniej jednego zdarzenia MACE u pacjentów wyniosła odpowiednio 3,85 % i 4,23 % w grupach stosowania akrydynii i placebo. Stosowanie leku Eklira® Dzenuer® nie prowadziło do zwiększenia ryzyka rozwoju zdarzeń MACE u pacjentów z POChP w porównaniu z placebo przy dodaniu do aktualnej terapii podstawowej (stosunek ryzyka – hazard ratio (HR) [SR] 0,89; 95 % CI: 0,64, 1,23). Górna granica przedziału ufności wyklucza zdefiniowaną granicę ryzyka wynoszącą 1,8.

Częstość występowania umiarkowanych lub ciężkich zaostrzeń POChP, obliczona na pacjenta w ciągu roku, w pierwszym roku leczenia była oceniana jako pierwotny punkt końcowy skuteczności badania. U pacjentów otrzymujących Eklira® Dzenuer® zaobserwowano statystycznie istotne zmniejszenie o 22 % w porównaniu z placebo (stosunek częstości [SC] 0,78; 95 % CI od 0,68 do 0,89; p < 0,001). Ponadto stosowanie leku Eklira® Dzenuer® prowadziło do statystycznie istotnego zmniejszenia częstości hospitalizacji o 35 % w wyniku zaostrzeń POChP w trakcie leczenia w pierwszym roku w porównaniu z placebo (SC 0,65; 95 % CI od 0,48 do 0,89; p = 0,006).

W grupie pacjentów przyjmujących Eklira® Dzenuer® opóźnienie czasu do pierwszego zaostrzenia choroby umiarkowanego lub ciężkiego stopnia w trakcie leczenia było statystycznie istotne w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących placebo. W grupie pacjentów przyjmujących bromek akrydynii zaobserwowano względne zmniejszenie ryzyka zaostrzenia choroby o 18 % (SR 0,82; 95 % CI [0,73, 0,92], p < 0,001).

Wytrzymałość na obciążenia fizyczne.

W 3-tygodniowym, krzyżowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym stosowanie leku Eklira® Dzenuer® było związane ze statystycznie istotną poprawą wytrzymałości na obciążenia fizyczne w porównaniu z 58 sekundami przy stosowaniu placebo. Eklira® Dzenuer® statystycznie istotnie zmniejszał nadmierną napełnienie płuc w stanie spoczynku, a także zwiększał objętość wdechu i zmniejszał duszność podczas ćwiczeń.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Bromek akrydynii szybko wchłania się z płuc, osiągając maksymalną stężenie w osoczu krwi w ciągu 5 minut po inhalacji u zdrowych osób i zazwyczaj w ciągu pierwszych 15 minut u pacjentów z POChP. Frakcja inhalowanej dawki, która osiągnęła obieg ogólnoustrojowy w postaci niezmienionego akrydynii, była bardzo niska, poniżej 5 %.

W stanie stacjonarnym maksymalne stężenie w osoczu krwi osiągnięte u pacjentów z POChP po inhalacji proszku suchego w dawce 400 μg bromku akrydynii wynosiło około 224 pg/ml. Stan stacjonarny w osoczu krwi osiągany był w ciągu 7 dni przy stosowaniu dwa razy dziennie.

Rozkład.

Całkowita ilość bromku akrydynii inhalowanego za pomocą inhalatora Eklira® Dzenuer® i osiągającego płuca wynosiła około 30 % dawki zmierzonej.

Wiązanie bromku akrydynii z białkami osocza krwi in vitro najprawdopodobniej odpowiada wiązaniu metabolitów z białkami ze względu na szybki hydrolizę bromku akrydynii w osoczu krwi. Wiązanie z białkami osocza krwi wynosiło 87 % dla metabolitu kwasu karboksylowego i 15 % dla metabolitu alkoholowego. Głównym białkiem osocza krwi wiążącym bromek akrydynii jest albumina.

Biotransformacja.

Bromek akrydynii szybko i aktywnie ulega hydrolizie do swoich farmakologicznie nieaktywnych pochodnych alkoholowych i pochodnych kwasu karboksylowego. Zachodzi zarówno hydroliza chemiczna (nieenzymatyczna), jak i enzymatyczna z udziałem esteraz. Główną esterazą zaangażowaną w hydrolizę u człowieka jest butyrylocholinesteraza. Stężenie metabolitu kwasowego w osoczu krwi po inhalacji jest około 100 razy wyższe niż stężenie metabolitu alkoholowego i niezmienionej substancji czynnej. Niska absolutna biodostępność bromku akrydynii przy podaniu inhalacyjnym (< 5 %) wiązana jest z tym, że bromek akrydynii podlega aktywnemu ogólnoustrojowemu i presystemowemu hydrolizie zarówno w płucach, jak i po podaniu doustnym. Biotransformacja z udziałem enzymów CYP450 odgrywa niewielką rolę w ogólnym klirensie metabolicznym bromku akrydynii.

Badania in vitro wykazały, że bromek akrydynii w dawce terapeutycznej lub jego metabolity nie hamują ani nie indukują żadnych enzymów cytochromu P450 (CYP450) i nie hamują aktywności esteraz (karboksylaz, acetylocholinesterazy i butyrylocholinesterazy). Badania in vitro wykazały, że bromek akrydynii lub jego metabolity nie są substratami ani inhibitorami glikoproteiny P.

Wydalanie.

U pacjentów z POChP po inhalacji leku dwa razy dziennie w dawce 400 μg okres półtrwania końcowy i efektywny okres półtrwania bromku akrydynii wynoszą odpowiednio około 14 godzin i 10 godzin.

Po dożylnej dawce 400 μg radioaktywnie znaczonego bromku akrydynii zdrowym uczestnikom badań około 1 % dawki wydalało się w niezmienionej postaci z moczem. Do 65 % dawki wydalało się w postaci metabolitów z moczem i do 33 % – w postaci metabolitów z kałem.

Po podaniu inhalacyjnym zdrowym osobom i pacjentom z POChP dawek 200 μg i 400 μg bromku akrydynii bardzo mała ilość, około 0,1 % przyjętej dawki, wydalała się w niezmienionej postaci z moczem, co wskazuje, że klirens nerkowy odgrywa niewielką rolę w ogólnym klirensie akrydynii z osocza krwi.

Liniowość/nieliniowość.

Bromek akrydynii w zakresie terapeutycznym wykazał kinetykę liniową i niezależną od czasu farmakokinetykę.

Grupy specjalne pacjentów.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby.

Badania z udziałem pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby nie były prowadzone. Ponieważ bromek akrydynii metabolizuje się głównie poprzez chemiczne i enzymatyczne rozszczepienie w osoczu krwi, mało prawdopodobne jest, że zaburzenia funkcji wątroby zmieniają jego ogólnoustrojowe działanie. Dla pacjentów z POChP i zaburzeniem funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Pacjenci w wieku starszym.

Właściwości farmakokinetyczne bromku akrydynii u pacjentów z POChP od umiarkowanego do ciężkiego stopnia są analogiczne do tych u pacjentów w wieku 40–59 lat i u pacjentów powyżej 70 roku życia. Dlatego dla pacjentów w wieku starszym z POChP nie jest wymagana korekta dawki.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek.

U pacjentów z normalną funkcją nerek i z jej zaburzeniem nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce. Dlatego dla pacjentów z POChP i zaburzeniem funkcji nerek nie jest wymagana korekta dawki ani dodatkowa obserwacja.

Przynależność rasowa.

U mieszkańców Japonii i Europejczyków po powtarzanych inhalacjach obserwowano podobny ogólnoustrojowy wpływ bromku akrydynii.

Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna.

Ponieważ bromek akrydynii działa lokalnie w płucach i szybko ulega rozkładowi w osoczu krwi, nie ma bezpośredniego związku między farmakokinetyką a farmakodynamiką.

Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

W badaniach przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, opartych na tradycyjnych badaniach farmakologicznych, toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, potencjalnej kancerogennego działania, toksyczności rozrodczej nie wykryto szczególnych ryzyk dla człowieka. W badaniach przedklinicznych efekty dotyczące parametrów układu sercowo-naczyniowego (zwiększenie częstości skurczów serca u psów), toksyczności rozrodczej (działanie fetotoksyczne) oraz płodności (niewielkie zmniejszenie częstości zapłodnień, liczby ciał żółtych oraz przed- i pozaimplantacyjna śmierć embrionów) obserwowano tylko przy wartościach ekspozycji znacznie przekraczających maksymalne narażenie u człowieka, co wskazuje na małą istotność dla zastosowania klinicznego. Niska toksyczność, wykazana w badaniach przedklinicznym toksyczności, jest częściowo spowodowana szybkością metabolizmu bromku akrydynii w osoczu i brakiem istotnej aktywności farmakologicznej większości metabolitów. Zakres bezpieczeństwa dla człowieka przy ogólnoustrojowym narażeniu wynoszącym 400 μg dwa razy dziennie w tych badaniach wahał się od 7- do 73-krotności maksymalnej dawki leku niepowodującej rozwoju obserwowanych reakcji niepożądanych.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Wsparcie bronchodilatacyjne w celu złagodzenia objawów przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych pacjentów (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na bromek aklidynii lub na substancje pomocnicze.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie zaleca się stosowania bromku aklidynii w połączeniu z innymi lekami przeciwbłoniopochodnymi, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej dziedzinie. Choć formalnych badań interakcji lekowych in vivo nie przeprowadzono, bromek aklidynii w postaci inhalacji stosowano łącznie z innymi lekami stosowanymi w terapii POChP, w tym bronchodilatatorami: sympatykomimetykami, metyloksantynami oraz steroidami – w postaci inhalacji i doustnej, bez stwierdzenia objawów klinicznych interakcji lekowych. Badania in vitro wykazały, że bromek aklidynii w dawce terapeutycznej lub jego metabolity nie oddziałują z substancjami czynnymi będącymi substratami glikoproteiny P (P-gp), ani z substancjami czynnymi, które ulegają metabolizmowi przez enzymy cytochromu P450 (CYP450) i esterazy (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Paradoksalny skurcz oskrzeli.

Stosowanie leku Ekliра® Dzenuer® może powodować paradoksalny skurcz oskrzeli. W takim przypadku należy natychmiast przerwać leczenie lekiem Ekliра® Dzenuer® i rozważyć możliwość zastosowania terapii alternatywnej.

Utrudnienie przebiegu choroby.

Aklidyniu bromek jest lekiem rozszerzającym oskrzela o działaniu wspomagającym i nie powinien być stosowany do łagodzenia ostrych napadów skurczu oskrzeli, tj. jako lek ratunkowy. Jeśli w trakcie leczenia aklidyniu bromkiem u pacjenta dojdzie do zmiany nasilenia objawów POChP, która wymaga stosowania dodatkowej terapii ratunkowej, należy ponownie ocenić stan pacjenta oraz sposób jego leczenia.

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy.

Zaobserwowano występowanie zaburzeń rytmu serca, w tym migotania przedsionków i tachyarytmii paroksystycznej, po podaniu leku Ekliра® Dzenuer® (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego lek Ekliра® Dzenuer® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, z wywiadem zaburzeń rytmu serca lub z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu serca.

Doświadczenie u pacjentów z towarzyszącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego w trakcie badań klinicznych jest ograniczone (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Te stany mogą być wpływowane przez antycholinergiczną mechanikę działania leku.

Działanie antycholinergicznego.

Suchość w ustach, obserwowana podczas leczenia lekami o działaniu antycholinergicznym, przy ich długotrwałym stosowaniu może być związana z rozwojem próchnicy zębów.

Z uwagi na działanie antycholinergiczne aklidyniu bromek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z objawową przerośnięciem prostaty, zwężeniem szyjki pęcherza moczowego lub z zamknięciem kąta komory przedniej oka (mimo że bezpośrednie narażenie oka na lek jest mało prawdopodobne).

Substancje pomocnicze.

Ten lek zawiera laktozę. Każda dawka wyzwalana zawiera około 12 mg laktozy (w postaci monohydratu). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, pełnym niedoborem laktoazy lub zaburzeniem wchłaniania glukozy/galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brak danych dotyczących stosowania aklidyniu bromku u ciężarnych kobiet.

Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały działanie toksyczne na płód tylko w dawkach znacznie przekraczających maksymalne stężenie aklidyniu bromku u ludzi (patrz „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”). Aklidyniu bromek może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią.

Nie wiadomo, czy aklidyniu bromek/metabolity przenikają do mleka kobiecego. Badania na zwierzętach wykazały, że aklidyniu bromek i/lub jego metabolity przenikają do mleka w niewielkich ilościach. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci w wieku niemowlęcym. Decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub o zaprzestaniu/zawstrzymaniu leczenia lekiem Ekliра® Dzenuer® należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety.

Fertylność.

Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały niewielkie zmniejszenie płodności tylko przy zastosowaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne stężenie aklidyniu bromku u ludzi (patrz „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”). Uważa się za mało prawdopodobne, aby aklidyniu bromek stosowany w zalecanej dawce wpływał na płodność u ludzi.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Aklidyniu bromek może mieć nieznaczny wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów. Pojawienie się bólu głowy, zawrotów głowy lub zamazania widzenia po podaniu aklidyniu bromku (patrz sekcja „Działania niepożądane”) może wpływać na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Do inhalacji.

Pacjenci powinni zostać poinstruowani o poprawnym stosowaniu leku, ponieważ inhalator Dzenuer® może działać inaczej niż inhalatory, których pacjenci mogli wcześniej używać. Ważne jest, aby pacjent dokładnie przeczytał instrukcję stosowania.

Zalecana dawka to 1 inhalacja 322 μg akrydynii 2 razy dziennie.

W przypadku opuszczenia dawki, następną dawkę należy zastosować tak szybko, jak to możliwe. Jednak jeśli czas podania następnej dawki jest już prawie nadchodzący, opuszczonej dawki nie należy stosować.

Pacjenci w podeszłym wieku.

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana korekta dawki (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Upośledzenie funkcji nerek.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek nie jest wymagana korekta dawki (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Upośledzenie funkcji wątroby.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Instrukcja stosowania.

Rozpoczęcie stosowania.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy dokładnie przeczytać niniejszą instrukcję.

Inhalator białego koloru z wbudowanym wskaźnikiem dawek i zielonym przyciskiem dawkującym. Dysza jest pokryta zdejmowanym osłonowym kapturkiem. Inhalator znajduje się w foliowanym opakowaniu plastikowym, zapakowany w tekturowe pudełko.

Zapoznaj się z elementami składającymi się na inhalator Dzenuer®.

Rysunek A

Przed użyciem:

• Przed pierwszym zastosowaniem należy rozerwać opakowanie i wyjąć inhalator. Opakowanie wyrzuć.
• Nie naciskaj zielonego przycisku, dopóki nie będziesz gotowy na przyjęcie dawki.
• Zdejmij kaptur, delikatnie naciskając na strzałki oznaczone z każdej strony (rysunek B).

Rysunek B

1. 3. Trzymaj inhalator poziomo, dyszą skierowaną w swoją stronę, zielony przycisk powinien być skierowany do góry (rysunek G).

**

**

Rysunek G

1. 4. Naciśnij zielony przycisk w dół do końca, aby przygotować dawkę leku (rysunek D).

Gdy naciskasz przycisk całkowicie w dół, okienko kontrolne zmienia kolor z czerwonego na zielony.

Upewnij się, że zielony przycisk znajduje się u góry. Nie nachylaj inhalatora.

1. 5. Zwolnij zielony przycisk (rysunek E).

Upewnij się, że przycisk został zwolniony, aby inhalator mógł poprawnie działać.

Rysunek E

Dawka leku nie została przygotowana. Wróć do sekcji „KROK 1: Przygotuj dawkę leku” i powtórz punkty od 1.1 do 1.6.

KROK 2: Wykonaj inhalację leku

Przeczytaj dokładnie punkty od 2.1 do 2.7 przed zastosowaniem leku. Nie nachylaj inhalatora.

1. 1. Trzymając inhalator w odległości od ust, wydechuj całkowicie. Nigdy nie wydechuj do inhalatora (rysunek Z).

Rysunek Z

1. 2. Trzymaj głowę w pozycji pionowej, umieść dyszę między wargami i mocno zaciskaj wargi wokół niej (rysunek H).

Nie naciskaj zielonego przycisku podczas wdechu.

Rysunek H

1. 3. Wykonaj silny, głęboki wdech przez usta. Kontynuuj wdech tak długo, jak to możliwe.

Jeśli inhalacja została wykonana poprawnie, rozlegnie się kliknięcie. Po usłyszeniu kliknięcia kontynuuj wdech tak długo, jak to możliwe. Niektórzy pacjenci mogą nie usłyszeć kliknięcia. Użyj okienka kontrolnego, aby upewnić się, że inhalacja została wykonana poprawnie.

1. 4. Wyjmij inhalator z ust.
2. 5. Zatrzymaj oddech tak długo, jak to możliwe.
3. 6. Wydechuj powoli, ale nie do inhalatora.

Niektórzy pacjenci mogą odczuwać uczucie drobinki w ustach lub słabe słodkie lub gorzkie posmakowanie. Nie wdychaj dodatkowej dawki leku, nawet jeśli nie odczuwasz żadnego posmaku lub niczego nie odczuwasz po inhalacji.

Zatrzymaj się i sprawdź:

1. 7. Upewnij się, że okienko kontrolne jest teraz czerwone (rysunek I). Oznacza to, że inhalacja leku została wykonana poprawnie.

Rysunek I

Oznacza to, że inhalacja leku została wykonana niepoprawnie. Wróć do sekcji „KROK 2: Wykonaj inhalację leku” i powtórz punkty od 2.1 do 2.7.

Jeśli okienko kontrolne nadal nie zmieniło koloru na czerwony, możliwe, że zapomniałeś zwolnić zielony przycisk przed inhalacją lub wdech podczas inhalacji był niewystarczająco silny. W takim przypadku spróbuj ponownie. Upewnij się, że zwolniłeś zielony przycisk i całkowicie wydechujesz. Następnie wykonaj silny, głęboki wdech przez dyszę.

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli po ponownych próbach okienko kontrolne pozostaje zielone.

Po każdym użyciu załóż osłonowy kaptur na dyszę (rysunek J), aby zapobiec zanieczyszczeniu inhalatora kurzem lub innymi substancjami. W przypadku utraty kaptura inhalator należy wyrzucić.

Dodatkowe informacje.

Co zrobić, jeśli przypadkowo przygotowałeś dawkę leku przed zastosowaniem?

Przechowuj inhalator z założonym osłonowym kapturkiem do momentu zaplanowanego przyjęcia leku, a następnie zdejmij kaptur i przejdź do punktu 1.6.

Jak działa wskaźnik dawek?

Wskaźnik dawek pokazuje całkowitą liczbę dawek leku pozostałych w inhalatorze (rysunek K).

Przy pierwszym użyciu każdy inhalator zawiera co najmniej 60 dawek lub co najmniej 30 dawek – w zależności od wielkości opakowania.

Za każdym razem przygotowania dawki leku poprzez naciśnięcie zielonego przycisku wskaźnik dawek przesuwa się nieco w kierunku kolejnej liczby (50, 40, 30, 20, 10 lub 0).

Kiedy potrzebujesz nowego inhalatora?

Nowego inhalatora potrzebujesz:

Jeśli Twój inhalator został uszkodzony lub utraciłeś kaptur, lub

Gdy na wskaźniku dawek pojawią się czerwone paski, co oznacza zbliżenie się do ostatniej dawki leku (rysunek K), lub

Gdy Twój inhalator jest pusty (rysunek L).

Wskaźnik dawek powoli przesuwa się w kierunku od 60 do 0: 60, 50, 40, 30, 20, 10, 0.

Jak utrzymać inhalator w czystości?

NIGDY nie używaj wody do czyszczenia inhalatora, ponieważ może to uszkodzić lek.

Jeśli chcesz go wyczyścić, po prostu przetrzyj dyszę zewnętrznie suchą tkaniną lub chusteczką papierową.

Dzieci.

Lek Ekliра® Dzenuer® nie jest zalecany dla dzieci (do 18 roku życia) ze względu na brak wystarczającego doświadczenia klinicznego.

Przedawkowanie.

Wysokie dawki bromku akrydynii mogą powodować objawy i objawy działania antycholinergicznego. Jednak jednorazowa dawka inhalacyjna bromku akrydynii do 6000 μg u zdrowych osób nie powodowała systemowych niepożądanych reakcji antycholinergiczych. Ponadto nie obserwowano klinicznie istotnych działań niepożądanych po 7-dniowym stosowaniu bromku akrydynii do 800 μg dwa razy dziennie u zdrowych osób.

Rozwój ostrych objawów zatrucia przy przypadkowym zastosowaniu bromku akrydynii jest mało prawdopodobny ze względu na niską biodostępność po podaniu doustnym oraz inhalacyjny mechanizm dawkowania inhalatora Dzenuer®.

Niepożądane działania.

Najczęściej występującymi niepożadanymi działaniami podczas stosowania leku Ekliра® Dzenuer® są ból głowy (6,6%) i zatokowe zapalenie gardła (5,5%).

Częstość wymienionych poniżej niepożądanych działań ustalono na podstawie ogólnych współczynników występowania działań niepożądanych (tj. działań powiązanych ze stosowaniem leku Eklira® Dzenuer®). Obserwowano je podczas stosowania leku Ekliра® Dzenuer® w dawce 322 μg (636 pacjentów) w jednym sześciomiesięcznym i dwóch trzymiesięcznych randomizowanych badaniach klinicznych z kontrolą placebo lub w wynikach badań pozarejestracyjnych.

W badaniu kontrolowanym placebo, w którym wzięło udział 1791 pacjentów z POChP o umiarkowanym i bardzo ciężkim nasileniu, przy długości leczenia lekiem Ekliра® Dzenuer® do 36 miesięcy, nie stwierdzono innych niepożądanych działań.

Częstość niepożądanych działań określono następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), nieczęsto (od ≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (od 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000); częstotliwość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych).

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności produktu leczniczego za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata. Użyć w ciągu 90 dni od momentu otwarcia.

Warunki przechowywania.

Nie wymagane są specjalne warunki przechowywania. Inhalator Dzenuer® należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu do momentu rozpoczęcia użytkowania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 30 dawek proszku w inhalatorze; po 1 inhalatorze w folii plastikowej w pudełku kartonowym;

po 60 dawek proszku w inhalatorze; po 1 lub po 3 inhalatory w folii plastikowej, każdy w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Industrias Farmacéuticas Almirall S.A.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Ctra. de Martorell 41-61, 08740 Sant Andreu de la Barca (Barcelona), Hiszpania.

Wnioskodawca.

Berlin-Chemie AG.

Miejsce położenia wnioskodawcy.

Glinkiker Weg 125, 12489 Berlin, Niemcy.