Efloran

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Efloran (Efloran®)

Skład:

substancja czynna: metronidazol;

1 tabletka zawiera 400 mg metronidazolu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; powidon; skrobia kukurydziana; celuloza mikrokryształowa; sól sodowa skrobi glikolanowej; talk; stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, nieco dwuwypukłe tabletki o barwie od białej do lekko żółtawej z ryflowaniem po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Pochodne imidazolu. Kod ATX J01X D01.

Leki przeciwpasożytnicze. Środki stosowane w leczeniu amebiazy i innych chorób pasożytniczych. Kod ATX P01A B01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Metronidazol – syntetyczny lek przeciwbakteryjny, pochodna nitroimidazolu, działający przeciwko mikroorganizmom beztlenowym – bakteriom Gram-ujemnym i Gram-dodatnim. Leczy niektóre infekcje pasożytnicze; wykazuje wyraźne działanie przeciwko lambljom i trychomonasom.

Metronidazol działa w kilku etapach: przenika do komórki bakteryjnej, grupa nitro w pozycji 5 ulega przekształceniu do hydroksyloaminy, co wiąże się z hamowaniem DNA mikroorganizmów aż do efektu letalnego, następnie metabolity cytotoksyczne rozpadają się do nietoksycznych, nieaktywnych metabolitów.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Maksymalne stężenie we frakcji osocza krwi jest niemal identyczne po podaniu dożylnym lub doustnym; dostępność biologiczna wynosi od 90% do 100%. Okres półtrwania substancji czynnej wynosi 8 godzin.

Rozkład

Substancja czynna dobrze przenika do wszystkich tkanek, narządów i płynów organizmu, objętość rozkładu osiąga 80% masy ciała.

Po 4–6 godzinach stężenie metronidazolu w tkankach i płynie mózgowo-rdzeniowym osiąga 80–90% stężenia we frakcji osocza krwi. Tylko niewielka część – nie więcej niż 20% – wiąże się z białkami osocza.

Metabolizm

Metronidazol przekształca się głównie w wątrobie. Głównie powstają metabolity oksydacyjne, które głównie wydalane są z moczem w postaci glukuronidów.

Presystemowy metabolizm substancji czynnej jest nieznaczny. Metabolizm spowalnia się u pacjentów z chorobami wątroby. U pacjentów z niewydolnością nerek metabolity mogą się gromadzić.

Wydalanie

Niemetabolizowany metronidazol wydzielany jest głównie z moczem. Z kałem wydala się od 6% do 15% dawki podanej doustnie.

Metronidazol i jego metabolity szybko usuwane są w trakcie hemodializy.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Zakażenia wywołane wrażliwymi na lek mikroorganizmami: amebiaza; trihomonioza przewodu pokarmowego i dróg rodnych; nieswoiste zapalenia pochwy; lamblioza; zakażenia bakteryjne po zabiegach chirurgicznych wywołane wrażliwymi na metronidazol mikroorganizmami beztlenowymi; zastąpienie leczenia dożylnej terapii zakażeń wywołanych wrażliwymi na metronidazol mikroorganizmami beztlenowymi.

W trakcie stosowania metronidazolu należy uwzględniać krajowe i międzynarodowe rekomendacje dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na metronidazol lub leki z grupy imidazoli (nitroimidazole), albo na inne składniki leku.

Wiek dziecięcy do 6 roku życia – wynikający z formy leku (patrz punkt „Szczególne środki ostrożności”).

I trymestr ciąży oraz okres karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Alkohol (jako napój lub substancja pomocnicza)

Pacjentom należy zalecić nie spożywać alkoholu w czasie leczenia metronidazolem oraz przez co najmniej 48 godzin po jego zakończeniu ze względu na możliwość wystąpienia reakcji typu disulfiramowej (efekt Antabusu: zawroty głowy, rumień, wymioty, tachykardia).

Warfaryna i inne przeciwkrzepliwe kumaryny

Metronidazol nasila działanie warfaryny i innych przeciwkrzepliwych kumaryn. W związku z tym przy jednoczesnym stosowaniu należy odpowiednio zmniejszyć dawkę tych leków. Należy kontrolować czas protrombinowy. Metronidazol nie oddziałuje z heparyną.

Disulfiram

Opisywano przypadki delirium i dezorientacji u pacjentów przyjmujących jednocześnie metronidazol i disulfiram. Istnieje ryzyko wystąpienia ostrych epizodów psychicznych lub dezorientacji, które są odwracalne po odstawieniu leku.

Lit

U pacjentów przyjmujących jednocześnie lit i metronidazol obserwowano zatrzymanie litu w organizmie, towarzyszyły mu objawy uszkodzenia nerek. Metronidazol może podnosić stężenie litu we krwi. Dawkę litu należy zmniejszyć lub całkowicie odstawić przed rozpoczęciem leczenia metronidazolem. U pacjentów przyjmujących lit w czasie stosowania metronidazolu należy kontrolować stężenie litu, kreatyniny i elektrolitów we krwi.

5-fluorouracyl

Zwiększenie toksyczności 5-fluorouracylu z powodu spowolnienia jego klirensu.

Cyklosporyna

U pacjentów przyjmujących cyklosporyny istnieje ryzyko wzrostu stężenia cyklosporyny w surowicy krwi. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania z metronidazolem należy kontrolować stężenie cyklosporyny i kreatyniny w osoczu krwi.

Fenytoina i fenobarbital

U pacjentów przyjmujących fenytoinę lub fenobarbital metronidazol jest metabolizowany szybciej niż zwykle, a okres półtrwania skraca się do około 3 godzin. Podobny efekt może występować również przy innych lekach indukujących enzymy wątrobowe.

Cymetydyna

Współistnienie cymetydyny w niektórych przypadkach może zmniejszyć wydalanie metronidazolu i prowadzić do wzrostu jego stężenia w surowicy krwi.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Opisywano przypadki ciężkich pęcherzykowych reakcji skórnych, czasem zakończonych śmiercią, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczny epidermalny nekrolioza (TEN) lub ostrze ogólne egzantematyczne pustulosis (AGEP) podczas stosowania metronidazolu (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Większość przypadków ZSJ zgłaszano w pierwszych 7 tygodniach od rozpoczęcia leczenia metronidazolem. Pacjentów należy poinformować o objawach i objawach reakcji skórnych oraz dokładnie monitorować. Jeśli występują objawy ZSJ, TEN lub AGEP (np. objawy grypopodobne, postępujące wysypki na skórze, często z pęcherzami lub zmianami błon śluzowych), leczenie należy natychmiast przerwać (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia ze strony nerek.

W przypadku niewydolności nerek okres półtrwania metronidazolu pozostaje niezmieniony, dlatego nie jest wymagana korekta dawki. Jednak metabolity metronidazolu opóźniają się u takich pacjentów. Kliniczne znaczenie tego zjawiska jest nieznane.

Metronidazol i jego metabolity są usuwane za pomocą hemodializy w ciągu 8 godzin. Dlatego pacjentom po hemodializie należy natychmiast ponownie podać metronidazol.

Korekta dawki Efloranu nie jest wymagana u pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych dializie peritonealnej frakcyjnej (FPD) lub ciągłej ambulatoryjnej dializie peritonealnej (CAPD).

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Z uwagi na ryzyko nasilenia się objawów neurologicznych, metronidazol należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów z aktywnym uszkodzeniem szpiku kostnego lub ciężkimi aktywnymi lub przewlekłymi zaburzeniami układu nerwowego obwodowego i ośrodkowego, a także u pacjentów w podeszłym wieku.

Monitorowanie.

W przypadku długotrwałej terapii metronidazolem (ponad 10 dni) należy wykonać morfologię krwi i sprawdzić funkcję wątroby. W razie potrzeby długotrwałej terapii lekarz powinien wziąć pod uwagę możliwość neuropatii obwodowej lub leukopenii. Oba efekty są zazwyczaj odwracalne. Zaleca się regularne przeprowadzanie badań hematologicznych i monitorowanie pacjentów pod kątem objawów wskazujących na rozwój działań niepożądanych, takich jak neuropatia obwodowa lub ośrodkowa (parestezje, ataksja, zawroty głowy, napady padaczkowe). Stosowanie wysokich dawek metronidazolu wiązano z przejściowymi napadami padaczkowymi. Metronidazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z aktywnym zaburzeniem układu nerwowego centralnego, z wyjątkiem ropnia mózgu.

Intensywnej lub długotrwałej terapii metronidazolem należy dokonywać wyłącznie w warunkach dokładnego monitorowania efektów klinicznych i biologicznych oraz pod nadzorem specjalisty.

Zaburzenia ze strony wątroby

Ponieważ metronidazol jest przede wszystkim przekształcany w wątrobie, klirens metronidazolu może być zmniejszony u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby. Należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka stosowania metronidazolu w leczeniu trichomoniozy u tych pacjentów. U pacjentów z encefalopatią wątrobą może występować znaczne gromadzenie się metronidazolu. W wyniku wzrostu stężenia metronidazolu we krwi mogą nasilać się objawy encefalopatii. W razie potrzeby dawkę dobową można zmniejszyć do 1/3 i przyjmować raz dziennie.

U pacjentów z zespołem Cockayne’a obserwowano przypadki szybkiego rozwoju ciężkiej hepatotoksyczności / ostrej niewydolności wątroby, w tym zakończonej śmiercią, po przyjmowaniu leków zawierających metronidazol przeznaczonych do stosowania systemowego. Metronidazol należy stosować pacjentom z tej grupy tylko wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem i nie ma alternatywnego leczenia.

Kontrolę funkcji wątroby należy przeprowadzać bezpośrednio przed rozpoczęciem stosowania leku, w trakcie jego stosowania oraz po zakończeniu leczenia aż do powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy lub wartości wyjściowych. Jeśli podczas stosowania leku badania funkcji wątroby wykażą istotnie podwyższone wartości, należy przerwać stosowanie leku.

Pacjentom z zespołem Cockayne’a należy zalecić, aby w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów możliwego zaburzenia funkcji wątroby natychmiast powiadomić lekarza i przerwać przyjmowanie metronidazolu (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Alkohol.

Pacjenci nie powinni przyjmować alkoholu podczas leczenia metronidazolem oraz przez co najmniej 3 dni po jego zakończeniu ze względu na możliwość wystąpienia efektu antyalkoholowego (efekt antabusowy).

Ponieważ opublikowano dane dotyczące możliwego działania rakotwórczego metronidazolu, nie zaleca się długotrwałego leczenia. Wykazano, że metronidazol i jego metabolit są mutageniczne w niektórych testach z komórkami niebędącymi ssaków.

Pacjentom z porfirią nie powinno się stosować metronidazolu.

Pacjentów należy poinformować o możliwym ciemnieniu moczu spowodowanym obecnością metabolitów metronidazolu.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące niektórych składników Efloranu.

Preparat zawiera laktozę. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją laktozy, z galaktozemią lub zespołem niewchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego preparatu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w I trymestrze ciąży. Później można stosować tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przeważa nad ryzykiem dla płodu.

Karmienie piersią. Metronidazol przenika do mleka matki. Efloran nie powinien być stosowany w czasie karmienia piersią.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Efloran może mieć nieznaczny lub umiarkowany wpływ na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami, szczególnie podczas spożywania alkoholu w czasie leczenia. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia senności, zawrotów głowy, dezorientacji, halucynacji, napadów padaczkowych oraz przemijających zaburzeń wzroku. Lekarz powinien zwrócić na to uwagę pacjenta i zalecić, aby nie prowadził pojazdów mechanicznych ani nie pracował z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować doustnie. Lek w tej dawce (400 mg) można przepisać dzieciom od 6. roku życia oraz dorosłym. Tabletkę można podzielić na równe części.

Tabletki należy połykać nie żując, popijając wodą, podczas lub po posiłku.

Profilaktyka infekcji beztlenowych, szczególnie podczas zabiegów operacyjnych na narządach jamy brzusznej (głównie kolorektalnych) oraz podczas zabiegów ginekologicznych.

Dorośli

Dawka dla dorosłych wynosi 400 mg co 8 godzin bezpośrednio przed operacją, a następnie podawanie dożylnie lub doodbytnicze, aż pacjent będzie w stanie przyjmować tabletki.

Dzieci

Dzieciom od 6. roku życia podaje się w dawce 20–30 mg/kg masy ciała jednorazowo, 1–2 godziny przed operacją.

Leczenie infekcji beztlenowych.

Leczenie trwa przez 7 dni, w zależności od stanu pacjenta i typu infekcji.

Dorośli

Dawka dla dorosłych wynosi 800 mg, następnie po 400 mg co 8 godzin.

Dzieci

Dzieciom od 6. roku życia podaje się 20–30 mg/kg masy ciała dwa razy na dobę. Maksymalna dzienna dawka wynosi 40 mg/kg masy ciała, w zależności od ciężkości infekcji. Zazwyczaj leczenie trwa 7 dni.

Infekcje pasożytnicze i inne infekcje

Pacjenci w wieku podeszłym. Efloran jest zazwyczaj dobrze tolerowany przez pacjentów w wieku podeszłym, jednak ze względu na badania farmakokinetyczne zaleca się ostrożne stosowanie leku.

Przy stosowaniu metronidazolu należy uwzględniać krajowe i międzynarodowe zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Eradykacja Helicobacter pylori u dzieci.

Stosować w terapii skojarzonej przez 7–14 dni w dawce 20 mg/kg/dobę, nie przekraczając 500 mg dwa razy na dobę. Przy stosowaniu należy uwzględniać krajowe i międzynarodowe zalecenia.

Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym

Zaleca się ostrożność, szczególnie przy wysokich dawkach. Brak informacji dotyczących zmiany dawkowania.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek

U pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek nie jest wymagana korekta dawki.

Metronidazol jest wydalany podczas hemodializy, należy go podawać po zakończeniu zabiegu.

Stosowanie u pacjentów z ciężkim niedostatecznością wątroby

U pacjentów z ciężkim niedostatecznością wątroby należy zmniejszyć dawkę i kontrolować stężenie metronidazolu w osoczu krwi.

Dzieci.

Stosować u dzieci powyżej 6. roku życia.

Przedawkowanie.

Najczęstszymi objawami przedawkowania są nudności, wymioty, zawroty głowy, ataksja i lekkie zaburzenia orientacji; w cięższych przypadkach występują ataksja, parestezje i drgawki.

Nie istnieje specyficzny antydotum. Leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Efekty uboczne, które mogą wystąpić podczas stosowania Efloranu, są wymienione według układów narządów.

Częstotliwość efektów ubocznych określa się według następujących kategorii: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstotliwość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie częstotliwości efekty uboczne są wymienione według malejącego stopnia powagi.

Zakażenia i inwazje:

• rzadko: kandydoza jamy ustnej i kandydoza pochwy.

Z układu nerwowego:

• rzadko: ból głowy, zawroty głowy, zawroty, podwyższenie temperatury ciała, uczucie suchości w ustach;
• rzadko: czuciowa neuropatia obwodowa;
• częstotliwość nieznana: dezorientacja i podostre zapalenie móżdżku (np. ataksja, dysartria, zaburzenia chodu, niestagmus, drżenie), które mogą ustąpić po zaprzestaniu stosowania leku. Przemijające napady padaczkowe, oponiak bezobjawowy.

W przypadku wystąpienia niepożądanych działań ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak drgawki, dezorientacja, pobudzenie, ataksja itp., pacjent powinien natychmiast zaprzestać przyjmowania leku i skontaktować się z lekarzem.

Z układu pokarmowego:

• rzadko: nudności, ból brzucha, smak metaliczny, anoreksja;
• bardzo rzadko: wymioty, biegunka, zapalenie trzustki.

Z układu odpornościowego:

• rzadko: reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy), reakcja Herxheimera.

Z nerek i układu moczowego:

• rzadko: ciemny lub czerwono-brązowy kolor moczu (spowodowany metabolitem metronidazolu), uczucie pieczenia w cewce moczowej lub pochwie.

Z skóry i tkanki podskórnej:

• częstotliwość nieznana: swędzenie skóry, ropne wysypki, GGEP, swędzenie, zaczerwienienie, wielopostaciowa rumień, SSZ lub TEN, trwała rumień lekowy.

Z narządów wzroku:

• częstotliwość nieznana: zaburzenia funkcji wzroku, takie jak podwójne widzenie, krótkowzroczność, tymczasowa nieostrość widzenia, neuropatia nerwu wzrokowego / zapalenie nerwu wzrokowego.

Z narządów słuchu i labiryntu:

• częstotliwość nieznana: zaburzenia słuchu / utrata słuchu (w tym neurosenzoryczna), szumy w uszach.

Z serca:

• rzadko: zmiany na EKG.

Z układu naczyniowego:

• rzadko: zapalenie żył zatorowe.

Z psychiki:

• częstotliwość nieznana: przygnębienie nastroju, reakcje psychotyczne z dezorientacją i halucynacjami.

Z krwi i układu limfatycznego:

• rzadko: przemijające obojętnopłytkowość;
• częstotliwość nieznana: agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia, leukopenia.

Z układu wątrobowo-żółciowego:

• rzadko: zaburzenia funkcji wątroby;
• bardzo rzadko: encefalopatia wątrobową, zapalenie wątroby cholesteryczne, żółtaczka;
• częstotliwość nieznana: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (AST [aspartaminotransferaza], ALT [alaninotransferaza], fosfataza alkaliczna), uszkodzenie komórek wątroby.

Zgłaszano przypadki ciężkiej niewydolności wątroby, wymagającej przeszczepienia wątroby, głównie w przypadku stosowania w połączeniu z innymi antybiotykami.

U pacjentów z zespołem Cockayne’a odnotowano przypadki ciężkiej, nieodwracalnej hepatotoksyczności / ostrej niewydolności wątroby, w tym przypadki śmiertelne z bardzo szybkim przebiegiem, na tle stosowania metronidazolu drogą ogólnoustrojową (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Z układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej:

• częstotliwość nieznana: mięśniaki, artrologia.

Z narządów płciowych i gruczołów mlekowych:

• rzadko: ginekomastia.

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy przerwać leczenie.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w butelce szklanej, w pudełku tekturowym.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent.

KRKA, d.d., Novo mesto, Słowenia/KRKA, d.d., Novo mesto, Slovenia.

Miejsce produkcji i adres miejsca prowadzenia działalności.

Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia/Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenia.