Ebrantil

INSTRUKCJA dot. stosowania leku EBRANTIL (EBRANTIL®)

Skład:

substancja czynna: urapidil;

1 ml roztworu zawiera 5 mg urapidilu, co odpowiada 5,47 mg urapidilu hydrochloranu;

substancje pomocnicze: propylenoglikol; fosforan sodu dwuwodny; fosforan sodu wodorodwuwodny; woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczy, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Lek przeciwnadciśnieniowy. Blokery receptorów adrenergicznych α. Kod ATC C02CA06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Urapidil powoduje obniżenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego poprzez zmniejszenie oporu obwodowego.

Częstotliwość akcji serca pozostaje praktycznie niezmieniona. Odpływ serca również pozostaje niezmieniony; odpływ serca, który może zmniejszać się w wyniku zwiększonego obciążenia końcowego, może wzrosnąć.

Mechanizm działania. Urapidil wykazuje działanie centralne i obwodowe.

Na poziomie obwodowym urapidil blokuje głównie postsynaptyczne receptory α-1-adrenergiczne, hamując w ten sposób działanie zwężające naczynia katecholamin.

Na poziomie centralnym urapidil moduluje aktywność ośrodka regulacji krążenia, zapobiegając odruchowemu zwiększeniu napięcia układu współczulnego lub obniżeniu napięcia współczulnego.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. Po dożylnej podaniu 25 mg urapidilu obserwuje się dwufazowy spadek stężenia leku we krwi (faza wstępna rozprowadzenia, faza terminalna eliminacji). Okres półtrwania wynosi około 35 minut. Okres półwyprowadzenia leku z osocza krwi po dożylnej dawce bolusowej wynosi 2,7 godziny (1,8–3,9 godziny).

Łączenie urapidilu z białkami osocza krwi (surowica człowieka) in vitro wynosi 80%. Relatywnie niska wiązalność urapidilu z białkami osocza krwi może tłumaczyć, dlaczego dotychczas nie znane są interakcje urapidilu z lekami o silnym wiązaniu z białkami osocza krwi.

Rozkład. Objętość rozkładu wynosi 0,77 l/kg masy ciała. Substancja przenika przez barierę krew–mózg oraz przechodzi przez łożysko.

Metybolizm. Urapidil metabolizuje się głównie w wątrobie. Głównym metabolitem jest hydroksylowany urapidil w pozycji 4 pierścienia fenolowego, który nie wykazuje istotnej aktywności przeciw nadciśnieniowej. O-dimetylowany metabolit urapidilu wykazuje praktycznie taką samą aktywność biologiczną co urapidil, ale powstaje w bardzo niewielkich ilościach.

Wydalanie i eliminacja. Eliminacja urapidilu i jego metabolitów u ludzi następuje w 50–70% drogą nerkową, z czego około 15% podanej dawki stanowi farmakologicznie aktywny urapidil; reszta, przede wszystkim para-hydroksylowany urapidil, który nie wykazuje działania przeciw nadciśnieniowego, wydala się z kałem.

Grupy specjalne. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z postępującą niewydolnością wątroby i/lub nerek objętość rozkładu i klirens urapidilu zmniejszają się, a okres półwyprowadzenia z osocza krwi wydłuża się.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• Hipertensyjny stan zagrożenia.
• Ciężki lub bardzo ciężki stopień nadciśnienia tętniczego.
• Nadciśnienie tętnicze oporne.
• Kontrolowane obniżenie ciśnienia tętniczego w przypadku jego wzrostu podczas i/lub po zabiegu chirurgicznym.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na którykolwiek z składników leku.
• Zespół niedomykalności aorty.
• Szunt arteriowo-żylny (z wyjątkiem pacjentów z hemodynamicznie nieistotnym szuntem dializacyjnym).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Działanie hipotensyjne leku Ebrantil może być nasilane podczas jednoczesnego stosowania z blokerami receptorów adrenergicznych alfa, lekami rozszerzającymi naczynia oraz innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, a także w przypadku hipowolemii (np. biegunka, wymioty) i spożycia alkoholu.

Jednoczesne stosowanie cyklosporyny może zwiększyć maksymalne stężenie urapidylu w osoczu o 15%.

Obecnie informacje dotyczące terapii skojarzonej z inhibitorami ACE nie są wystarczające, dlatego leczenie takie nie jest zalecane.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Preparat Ebrantil należy stosować z ostrożnością:

• u chorych z niewydolnością serca spowodowaną zaburzeniami czynnościowymi mechanicznymi (np. zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej), u chorych z zakrzepicą płucną lub zaburzeniami czynności serca spowodowanymi zaburzeniami osierdzia;
• u dzieci, ponieważ nie przeprowadzono badań u tej grupy wiekowej;
• u chorych z niewydolnością wątroby;
• u chorych z umiarkowanym lub ciężkim stopniem niewydolności nerek;
• u chorych w podeszłym wieku;
• u chorych stosujących jednocześnie cymetydynę (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

W przypadku wcześniejszego stosowania innych leków przeciwhypertensyjnych, iniekcji urapidylu nie należy stosować, zanim upłynie wystarczająco dużo czasu na wykazanie się efektu terapeutycznego wcześniej podanego leku. Dawkę preparatu Ebrantil należy odpowiednio zmniejszyć. Zbyt szybki spadek ciśnienia tętniczego może prowadzić do bradykardii lub zatrzymania serca.

5 ml roztworu do wstrzykiwań Ebrantil zawiera 500 mg propyloglikolu, co odpowiada 100 mg propyloglikolu w 1 ml roztworu do wstrzykiwań.

10 ml roztworu do wstrzykiwań Ebrantil zawiera 1000 mg propyloglikolu, co odpowiada 100 mg propyloglikolu w 1 ml roztworu do wstrzykiwań.

Nie należy stosować tego leku w czasie ciąży ani karmienia piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podczas stosowania tego leku na polecenie lekarza mogą być przeprowadzane dodatkowe badania.

Nie należy stosować tego leku, jeśli występują choroby wątroby lub nerek, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podczas stosowania tego leku na polecenie lekarza mogą być przeprowadzane dodatkowe badania.

Propyloglikol zawarty w tym leku może wywoływać efekty podobne do spożycia alkoholu i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Nie należy stosować preparatu dzieciom poniżej 5. roku życia.

Preparat należy stosować wyłącznie na polecenie lekarza. Podczas stosowania tego leku na polecenie lekarza mogą być przeprowadzane dodatkowe badania.

Ebrantil zawiera sód, ale mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 5 ml roztworu do wstrzykiwań, co czyni go praktycznie pozbawionym sodu.

Ebrantil zawiera sód, ale mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 10 ml roztworu do wstrzykiwań, co czyni go praktycznie pozbawionym sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym.

Kobietom w wieku rozrodczym, które nie stosują środków antykoncepcyjnych, Ebrantil nie jest zalecany.

Ciąża.

Brak danych lub dostępne dane są ograniczone co do stosowania urapidylu u ciężarnych kobiet.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną.

Urapidyl przenika przez łożysko.

Ebrantil nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że leczenie urapidylem jest konieczne ze względu na stan kliniczny kobiety.

Karmienie piersią.

Nie wiadomo, czy urapidyl przenika do mleka matki.

Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka/dziecka.

Ebrantil nie powinien być stosowany w czasie karmienia piersią.

Fertylność.

Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących wpływu na płodność u mężczyzn i kobiet. Badania na zwierzętach wykazały, że urapidyl wpływa na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. W pojedynczych przypadkach niektóre działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy) mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami. Jest to szczególnie istotne na początku leczenia, przy zwiększaniu dawki/zamianie leku lub przy jednoczesnym spożyciu alkoholu.

Sposób stosowania i dawki.

Zespół nadciśnieniowy, ciężka lub bardzo ciężka nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie oporne.

1. Wstrzyknięcie dożylnie: 10–50 mg urapidylu podaje się powoli dożylnie pod stałą kontrolą ciśnienia tętniczego. Obniżenie ciśnienia tętniczego występuje w ciągu 5 minut po wstrzyknięciu. Terapię parenteralną można powtarzać w przypadku ponownego wzrostu ciśnienia tętniczego.
2. Powolne dożylne wlewanie kroplowe lub ciągłe wlewanie za pomocą pompy wlewniczej.

Roztwór do wlewania kroplowego, przeznaczony do utrzymania ciśnienia tętniczego na poziomie osiągniętym po wstrzyknięciu, należy przygotować następująco:

250 mg preparatu Ebrantil dodać do 500 ml odpowiedniego roztworu do wlewania (np. 0,9 % roztwór sodu chloridum lub roztwór glukozy 5 % lub 10 %).

Jeśli do podania dawki utrzymującej stosuje się pompę wlewniczą, 20 ml roztworu do wstrzykiwań (100 mg preparatu Ebrantil) wprowadza się do strzykawki pompy i uzupełnia do objętości 50 ml odpowiednim roztworem do wlewania (patrz wyżej).

Maksymalne dopuszczalne stężenie – 4 mg urapidylu na 1 ml roztworu do wlewania.

Szybkość wlewania kroplowego zależy od indywidualnej reakcji ciśnienia tętniczego.

Zalecana maksymalna początkowa szybkość – 2 mg/min.

Dawka utrzymująca – średnio 9 mg/godz., tj. 250 mg urapidylu po dodaniu do 500 ml roztworu do wlewania (1 mg = 44 krople = 2,2 ml).

Kontrolowane obniżenie ciśnienia tętniczego w celu regulacji epizodów nadciśnieniowych podczas i/lub po zabiegu chirurgicznym.

Ciągłe wlewanie za pomocą pompy wlewniczej lub wlewanie kroplowe stosuje się w celu utrzymania ciśnienia tętniczego na poziomie osiągniętym po wstrzyknięciu.

Schemat dawkowania

Ebrantil, roztwór do wewnątrzżylnego stosowania, podaje się pacjentowi w pozycji leżącej na plecach, w formie wstrzyknięcia lub infuzji.

Możliwe są pojedyncze lub powtarzane wstrzyknięcia oraz wewnątrzżylne infuzje kroplowe.

Wstrzyknięcie leku jest kompatybilne z późniejszą infuzją kroplową.

Natywne leczenie parenteralne można kontynuować, przechodząc na długoterminową terapię kapsułkami Ebrantil o modyfikowanym uwalnianiu (początkowa zalecana dawka 2 x 60 mg) lub innymi doustnymi lekami przeciwhypertensyjnymi.

Okres leczenia trwający 7 dni uznaje się za bezpieczny z toksykologicznego punktu widzenia i zazwyczaj nie jest przekraczany w trakcie leczenia parenteralnego przeciw nadciśnieniu. Terapia parenteralna może być stosowana wielokrotnie w przypadku nawrotowego wzrostu ciśnienia tętniczego.

Osoby szczególne.

Niewydolność wątroby. U pacjentów z niewydolnością wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki leku Ebrantil.

Niewydolność nerek. U pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek może być konieczne zmniejszenie dawki leku Ebrantil w przypadku długotrwałego leczenia.

Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku leki przeciwhypertensyjne należy stosować ostrożnie, rozpoczynając leczenie od niższych dawek, ponieważ wrażliwość pacjentów w tym wieku na leki tej grupy jest często zmieniona.

Dzieci. Brak danych klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w leczeniu dzieci.

Przedawkowanie.

Objawy:

• ze strony układu sercowo-naczyniowego: zawroty głowy, ortostatyczne obniżenie ciśnienia tętniczego, kolaps;
• ze strony ośrodkowego układu nerwowego: zwiększona senność i zaburzenia szybkości reakcji.

Leczenie. Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego można złagodzić poprzez uniesienie kończyn dolnych w pozycji leżącej oraz uzupełnienie objętości krwi.

Jeśli te środki okażą się niewystarczające, można powoli podawać wewnętrznie wazokonstryktory pod kontrolą ciśnienia tętniczego.

W bardzo rzadkich przypadkach konieczna jest wewnątrzżylna iniekcja katecholamin (np. 0,5–1,0 mg adrenaliny rozcieńczonej w 10 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu).

Efekty uboczne.

Większość poniższych niepożądanych działań wynika z gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego, jednak doświadczenie kliniczne wskazuje, że zjawiska te ustępują w ciągu kilku minut, nawet po przeprowadzeniu infuzji dożylnej. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku.

Niepożądane efekty klasyfikowane są pod względem częstości występowania według następujących kategorii:

bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), nieznane (dane nie pozwalają oszacować częstości).

Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego.

Rzadko: kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, uczucie ucisku lub bólu za mostkiem (objawy podobne do dławicy piersiowej), duszność, obniżenie ciśnienia tętniczego przy zmianie pozycji ciała, np. przy wstawaniu z pozycji leżącej (regulacja ortostatyczna).

Zaburzenia układu pokarmowego.

Często: nudności.

Rzadko: wymioty.

Zaburzenia ogólne.

Rzadko: zwiększona uczucie zmęczenia, zmiany w miejscu podania.

Badania.

Rzadko: nieregularny rytm serca.

Bardzo rzadko: trombocytopenia*.

Zaburzenia układu nerwowego.

Często: zawroty głowy, ból głowy.

Zaburzenia ze strony psychiki.

Bardzo rzadko: uczucie niepokoju.

Zaburzenia układu rozrodczego i gruczołów mlekowych.

Bardzo rzadko: zaburzenia erekcji (priapizm).

Zaburzenia układu oddechowego.

Rzadko: uczucie zatkania nosa.

Zaburzenia skóry i tkanek podskórnych.

Rzadko: zwiększona potliwość.

Bardzo rzadko: nadwrażliwość, w tym swędzenie, zaczerwienienie skóry, wysypka.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy (Quinckego), pokrzywka.

* - W pojedynczych przypadkach zaobserwowano obniżenie liczby płytek krwi w czasowym związku ze stosowaniem leku Ebrantil, jednak związek przyczynowo-skutkowy ze stosowaniem urapidylu nie może być potwierdzony, np. za pomocą badań immunologicznych.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Niezgodność. Nie należy mieszać zastrzykowego roztworu Ebrantil z roztworami lub infuzjami o odczynie zasadowym ze względu na ciemnienie roztworu lub wytrącanie się osadu w postaci płatków, co jest spowodowane właściwościami kwasowymi roztworu do wstrzykiwań.

Opakowanie. Ampułki po 5 ml lub 10 ml. Po 5, 10 lub 50 ampułek w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Takeda Austria GmbH, Austria

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

St. Peter-Strasse 25, 4020 Linz, Austria