Dvace 200 napój gorący

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Dvace 200 napój gorący (DVATSE 200 HOT DRINK)

Skład:

substancja czynna: acetylcysteine;

1 saszetka zawiera acetylcysteiny 200 mg;

substancje pomocnicze: sorbitol (E 420), acylo-sulfamid potasu, aromat pomarańczowy.

Postać leku. Granulat do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: granulat lub proszek od białego do jasnożółtego koloru o charakterystycznym zapachu. Możliwe występienie aglomeratów, które łatwo się rozpadają.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane przy kaszlu i przeziębieniach. Środki mukolityczne. Acetylcysteina. Kod ATC R05C B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

N-acetylo-L-cysteina (AC) wykazuje wyraźne działanie mukolityczne na wydzieliny śluzowe i śluzowo-gnojne dzięki depolimeryzacji kompleksów mukoproteinowych i kwasów nukleinowych, które nadają lepkość składnikom żelatynowym i ropnym plwocinie oraz innym wydzieliny. Dodatkowe właściwości: obniżenie indukowanej hiperplazji mucozytów, zwiększenie produkcji surfaktantu poprzez stymulację pneumocytów typu II, stymulacja aktywności aparatu mukochłonnego, co sprzyja poprawie klirensu mukochłonnego.

AC wykazuje również bezpośrednie działanie antyoksydacyjne dzięki wpływowi nukleofilowej wolnej grupy tiolowej (SH), która może bezpośrednio oddziaływać z grupami elektrofilowymi rodników tlenowych. Szczególnie interesujące jest to, że AC zapobiega inaktywacji α-1-antytrypsyny – enzymu, który hamuje elastazę – przez kwas chlorowousy (HOCl) – silny utleniacz wytwarzany przez aktywne fagocyty zawierające mieloperoksydazę.

Ponadto struktura cząsteczkowa AC umożliwia jej łatwe przenikanie przez błony komórkowe. Wewnątrz komórki AC ulega deacetylacji z powstaniem L-cysteiny, niezbędnego aminokwasu do syntezy glutationu. Dodatkowo AC, jako prekursor glutationu, wykazuje pośrednie działanie antyoksydacyjne. Glutation jest wysokoaktywnym tripeptydem występującym w różnych tkankach zwierzęcych i jest niezwykle ważny dla zachowania funkcjonalności komórki oraz jej integralności morfologicznej. W rzeczywistości stanowi on część najważniejszego wewnętrznokomórkowego mechanizmu ochrony przed rodnikami tlenowymi, zarówno egzo-, jak i endogennymi, oraz niektórymi substancjami cytotoksycznymi, w tym paracetamolem.

Paracetamol wywiera działanie cytotoksyczne poprzez szybkie obniżenie stężenia glutationu. AC odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu glutationu, dzięki czemu wzmacnia ochronę komórkową. W związku z tym AC stanowi specyficzny antydotum w zatruciach paracetamolem.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) przyjmowanie 1200 mg AC na dobę przez 6 tygodni prowadziło do istotnego wzrostu objętości wdechu i wymuszonej pojemności życiowej płuc (WZJ), być może wskutek zmniejszenia zatrzymania powietrza.

U pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IWP) stosowanie acetylocysteiny doustnie, 600 mg trzy razy na dobę przez rok, w połączeniu ze standardową terapią IWP (prednizolon i azatiopryna), sprzyjało zachowaniu pojemności życiowej płuc (PJ) oraz zdolności dyfuzyjnej płuc, mierzonej metodą jednorazowego wdechu tlenku węgla.

W formie terapii inhalacyjnej przez rok AC sprzyjał zmniejszeniu nasilenia postępu choroby u chorych na IWP.

Stosowanie w bardzo wysokich dawkach (do 3000 mg dziennie przez 4 tygodnie) u chorych na mukowiscydozę nie wywoływało istotnego działania toksycznego.

Efektywność antyoksydacyjna AC wiąże się z wyraźnym obniżeniem aktywności elastazy w plwocinie, co jest najważniejszym wskaźnikiem funkcji płuc u chorych na mukowiscydozę. Ponadto podczas leczenia zaobserwowano zmniejszenie liczby neutrofili w drogach oddechowych oraz zmniejszenie liczby neutrofili aktywnie wydzielających granulki bogate w elastazę.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

U człowieka po przyjęciu doustnym acetylocysteina jest całkowicie wchłaniana. Ze względu na metabolizm w ścianach jelita i efekt pierwszego przejścia biodostępność acetylocysteiny po podaniu doustnym jest bardzo niska (około 10%). Nie stwierdzono różnic między różnymi postaciami leku. U pacjentów z różnymi chorobami układu oddechowego i sercowo-naczyniowego maksymalne stężenie AC w osoczu osiąga się po 1–3 godzinach od przyjęcia i pozostaje wysokie przez 24 godziny.

Rozkład

Acetylocysteina rozkłada się w organizmie zarówno w postaci niezmienionej (20%), jak i w postaci metabolitów (aktywnych) (80%), przy czym wykrywa się ją głównie w wątrobie, nerkach, płucach i wydzielinie oskrzowym. Objętość rozkładu AC wynosi od 0,33 do 0,47 l/kg. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50% po 4 godzinach od przyjęcia i zmniejsza się do 20% po 12 godzinach.

Metabolizm i wydalanie

Po podaniu doustnym AC szybko i intensywnie metabolizuje się w ścianach jelita i w wątrobie. Powstały metabolit, cysteina, uznaje się za aktywny. Następnie acetylocysteina i cysteina metabolizowane są tą samą drogą. Około 30% dawki wydala się z moczem. Okres półtrwania (T1/2) AC wynosi 6,25 godziny.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie ostrych i przewlekłych chorób układu oskrzelowo-płucnego towarzyszących zwiększonemu wydzielaniu się wydzieliny.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na acetyle cysteina lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku. Wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, krwawienie z dróg oddechowych, krwawienie płucne, ciężkie zaostrzenie astmy oskrzelowej.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie zaleca się rozpuszczania acetyle cysteiny w jednym szklance z innymi lekami.

Badania interakcji prowadzono wyłącznie z udziałem dorosłych.

Stosowanie acetyle cysteiny razem z lekami przeciwhistaminowymi może nasilić stasis wydzieliny z powodu hamowania odruchu kaszlowego.

Węgiel aktywny zmniejsza skuteczność acetyle cysteiny.

W przypadku jednoczesnego stosowania z takimi antybiotykami jak tetracykliny (z wyjątkiem doksycykliny), amperyloyna, amfoterycyna B, cefalosporyny, aminoglikozydy możliwe jest ich oddziaływanie z grupą tiolową acetyle cysteiny, co prowadzi do zmniejszenia aktywności obu leków. Dlatego odstęp czasu między stosowaniem tych leków powinien wynosić co najmniej 2 godziny. Nie dotyczy to cefiksymu i lorakarbefu.

W przypadku jednoczesnego przyjmowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny zaobserwowano istotne obniżenie ciśnienia tętniczego i rozszerzenie tętnicy skroniowej. W razie konieczności jednoczesnego stosowania nitrogliceryny i acetyle cysteiny u pacjentów należy kontrolować hipotensję, która może mieć ciężki przebieg, a także należy uwzględnić możliwość wystąpienia bólu głowy.

Zarejestrowano synergizm acetyle cysteiny z broncholitykami.

Acetyle cysteina może być donorem cysteiny i zwiększać poziom glutationu, co sprzyja detoksykacji wolnych rodników tlenu oraz niektórych toksycznych substancji w organizmie.

Acetyle cysteina zmniejsza działanie hepatotoksyczne paracetamolu.

Wpływ na badania laboratoryjne

Acetyle cysteina może wpływać na kolorymetryczne badanie salicylanów oraz na oznaczanie ciał ketonowych w moczu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Istnieją pojedyncze doniesienia o ciężkich reakcjach skórnych (zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella) podczas stosowania acetylocysteiny, dlatego w przypadku wystąpienia zmian skórnych lub błon śluzowych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem w sprawie dalszego leczenia.

Należy ostrożnie przepisywać acetylocysteinę pacjentom z astmą oskrzelową ze względu na możliwość wystąpienia oskrzelowego skurczu. W przypadku wystąpienia oskrzelowego skurczu leczenie acetylocysteiną należy natychmiast przerwać.

Zaleca się ostrożne stosowanie leku u pacjentów z wywiadem choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków podrażniających błonę śluzową żołądka.

Pacjentom z chorobami wątroby lub nerek acetylocysteinę należy przepisywać z ostrożnością w celu uniknięcia gromadzenia się związków azotowych w organizmie.

Acetylocysteina wpływa na metabolizm histaminy, dlatego nie należy stosować jej przez dłuższy czas u pacjentów z nietolerancją histaminy, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów nietolerancji (bóle głowy, katar naczynioruchowy, świąd).

Stosowanie acetylocysteiny, zazwyczaj na początku leczenia, może spowodować rozcieńczenie wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie jej objętości. Jeżeli pacjent nie jest w stanie skutecznie odkasływać wydzieliny, konieczne są drenaż posturalny i aspiracja oskrzelowa.

Leki mukolityczne mogą powodować obturację oskrzeli u dzieci poniżej 2. roku życia. Z powodu fizjologicznych cech układu oddechowego u dzieci tej grupy wiekowej zdolność samooczyszczania się dróg oddechowych jest ograniczona. Dlatego leków mukolitycznych nie należy stosować dzieciom poniżej 2. roku życia.

Lekki zapach siarki nie jest objawem zmiany leku, a jest charakterystyczny dla substancji czynnej.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych.

Lek zawiera sorbitol, dlatego nie należy go stosować pacjentom z wrodzoną nietolerancją fruktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane kliniczne dotyczące stosowania acetylocysteiny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego negatywnego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród oraz rozwój poporodowy.

Okres karmienia piersią

Brak informacji o przenikaniu acetylocysteiny do mleka matki.

Leku należy stosować w czasie ciąży lub karmienia piersią tylko po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Nie ma potwierdzenia, że acetylocysteina wpływa na zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwanie innych urządzeń mechanicznych.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia

400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki.

Dzieci

2–6 lat: 200–400 mg na dobę, podzielone na 1–2 dawki;

6–12 lat: 400–600 mg na dobę, podzielone na 2–3 dawki;

od 12. roku życia – dawki jak u dorosłych.

Zaleca się przyjmowanie po posiłku.

Zawartość saszetki rozpuścić, mieszając, w połowie szklanki zimnej wody, następnie dolać gorącej, ale nie wrzącej wody do pełnej szklanki. Roztwór należy wypić po ochłodzeniu do dogodnej temperatury, ale nie później niż w ciągu 30 minut od przygotowania. Kolejność rozpuszczania proszku (najpierw dodawać wodę zimną, potem gorącą) nie może być zmieniana.

Podczas rozpuszczania acetylcysteiny należy używać szklanej naczynia, unikać kontaktu z powierzchniami metalowymi i gumowymi.

Dodatkowe spożycie płynów nasila działanie mukolityczne leku.

Czas trwania leczenia lekarz ustala indywidualnie, w zależności od charakteru choroby. W przypadku ostrych, niepowikłanych chorób stosować acetylcysteinę przez 4–5 dni.

Dzieci.

Stosować u dzieci od 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Brak danych dotyczących przypadków przedawkowania przy doustnym stosowaniu acetylcysteiny.

Dorośli ochotnicy przyjmowali 11,6 g acetylcysteiny na dobę przez trzy miesiące bez wystąpienia jakichkolwiek poważnych działań niepożądanych.

Acetylcysteina w dawce 500 mg/kg/dobę nie powoduje przedawkowania.

Objawy.

Przedawkowanie może objawiać się objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka. U dzieci istnieje ryzyko hipersekrecji.

Leczenie.

Nie ma specyficznego antydotum w zatruciu acetylcysteiną, leczenie jest objawowe.

Efekty uboczne.

Poniżej przedstawiono skutki uboczne po stosowaniu acetylocysteiny doustnie.

Wszystkie skutki uboczne są wymienione według układów i narządów oraz częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 – < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 – < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 – < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia ze strony narządu słuchu i aparatu przedsionkowego: rzadko – szumy w uszach.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia: rzadko – duszność, skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z nadreaktywnością dróg oddechowych, związaną z astmą oskrzelową); częstość nieznana – rhinorrhea.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: rzadko – oparzenie w przełyku, stomatyt, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka; rzadko – dyspepsja; częstość nieznana – nieprzyjemny zapach z ust.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: rzadko – ból głowy.

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego: rzadko – tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego; bardzo rzadko – krwawienia.

Zaburzenia ze strony krwi i układu chłonnego: częstość nieznana – anemia.

Zaburzenia ze strony układu immunologicznego: rzadko – nadwrażliwość; bardzo rzadko – wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne/ anafilakto-idne.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: rzadko – świąd, pokrzywka, egzantema, wysypka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quincka); częstość nieznana – egzema.

Zaburzenia ogólne: rzadko – hipertermia; częstość nieznana – obrzęk twarzy.

W bardzo rzadkich przypadkach po podaniu acetylocysteiny zgłaszano ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella).

W większości przypadków przynajmniej jeden inny lek może być bardziej prawdopodobną przyczyną wystąpienia zespołu skórno-słuzowego. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek nowych zmian na skórze lub błonach śluzowych należy natychmiast przerwać przyjmowanie acetylocysteiny i skonsultować się z lekarzem.

Podczas stosowania acetylocysteiny bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie krwawień, które najprawdopodobniej były związane z rozwojem reakcji nadwrażliwości.

Zarejestrowano przypadki obniżenia agregacji płytek krwi, jednak nie ma potwierdzenia klinicznego.

Raportowanie podejrzewanych efektów ubocznych.

Raportowanie podejrzewanych efektów ubocznych po rejestracji produktu leczniczego jest ważnym postępowaniem. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka dla danego leku. Osoby pracujące w służbie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane efekty uboczne poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać antybiotyków i acetylocysteiny przed przyjęciem z powodu możliwości inaktywacji antybiotyków in vitro (głównie antybiotyków β-laktamowych).

Opakowanie. 200 mg/1 g w saszetce, 20 saszetek w opakowaniu.

Kategoria dystrybucji. Bez recepty.

Producent. Spółka farmaceutyczna „Darnica” sp. z o.o.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 02093, miasto Kijów, ul. Borispielska 13.