INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku DOZROPT PLUS

Skład:

substancje czynne: dorzolamid, timolol;

1 ml kropli do oczu, roztwór, zawiera 20 mg dorzolamidu w postaci 22,26 mg chlorowodorku dorzolamidu i 5 mg timololu w postaci 6,84 mg maleinianu timololu;

substancje pomocnicze: hydroksyetyloceluloza; kwas cytrynowy, monohydrat; roztwór wodorotlenku sodu 1 M; manitol (E 421); chlorek benzalkoniowy; roztwór wodorotlenku sodu 1 M lub kwasu chlorowodorowego; woda oczyszczona.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysty, lekko lepki roztwór bez domieszek mechanicznych.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwpowłoczne i środki mioptyczne. Blokery receptorów beta-adrenergicznych.

Kod ATC S01E D51.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Składnikami leku są dwie substancje czynne: chlorek dorzolamidu i małean timololu. Każdy z tych składników obniża podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie sekrecji płynu wewnątrzgałkowego, ale działają one różnym mechanizmem.

Chlorek dorzolamidu jest silnym inhibitorem węglanowej anhydrazy typu II. Inhibicja węglanowej anhydrazy ciała rzęskowego prowadzi do zmniejszenia sekrecji płynu wewnątrzgałkowego poprzez spowolnienie tworzenia się jonów wodorowęglanowych, co z kolei prowadzi do zmniejszenia transportu sodu i płynu.

Małean timololu jest nieselectywnym blokerem receptorów β-adrenergicznych. Dokładny mechanizm działania timololu, który przejawia się w obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego, nie jest do tej pory znany. Badania fluorometryczne i tonograficzne wskazują, że efekt timololu wynika ze zmniejszenia sekrecji cieczy wodnistej. Ponadto timolol może zwiększać odpływ wilgoci.

Łączne działanie obu składników prowadzi do bardziej wyraźnego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego niż monoterapia tymi lekami.

Po miejscowym zastosowaniu Dorzopt Plus obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe niezależnie od tego, czy jego podwyższenie jest związane z jaskrą. Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe odgrywa istotną rolę w patogenezie uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty pola widzenia w jaskrze.

Dorzopt Plus obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe bez rozwoju charakterystycznych dla środków mioptycznych działań niepożądanych, takich jak ślepotę nocna, skurcz akomodacji, zwężenie źrenicy.

Efekty farmakodynamiczne

Efekty kliniczne

Przeprowadzono badania kliniczne trwające do 15 miesięcy, w których porównywano wpływ na obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego leku zawierającego dwie substancje czynne: chlorek dorzolamidu i małean timololu, stosowany dwa razy dziennie (określone dawki rano i wieczorem), z 0,5% timololem i 2,0% dorzolamidem stosowanymi oddzielnie i w kombinacji, u pacjentów z jaskrą lub nadciśnieniem wewnątrzgałkowym, u których terapia kombinowana była uznawana za stosowną i konieczną w tych badaniach. Do badań zakwalifikowano zarówno pacjentów nieleczonych, jak i pacjentów, u których nie osiągnięto odpowiedniego efektu przy monoterapii timololem. Większość pacjentów przed zakwalifikowaniem do badania otrzymywała leczenie lokalnym blokerem β jako monoterapię. W analizie połączonych badań wpływ leku zawierającego dwie substancje czynne: chlorek dorzolamidu i małean timololu, stosowanego dwa razy dziennie, na obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego był większy niż wpływ monoterapii 2% dorzolamidem stosowanym trzy razy dziennie lub 0,5% timololem stosowanym dwa razy dziennie. Wpływ leku zawierającego dwie substancje czynne: chlorek dorzolamidu i małean timololu, stosowanego dwa razy dziennie, na obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego był równoważny wpływowi terapii kombinowanej dorzolamidem i timololem stosowanym dwa razy dziennie. Wpływ leku zawierającego dwie substancje czynne: chlorek dorzolamidu i małean timololu, stosowanego dwa razy dziennie, na obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego obserwowano przy pomiarach w różnych momentach dnia, a ten efekt utrzymywał się podczas długotrwałego stosowania.

Pacjenci w wieku dziecięcym

Przeprowadzono trzymiesięczne badanie kontrolowane, którego głównym celem było zbadanie i potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania 2% roztworu ocznego chlorku dorzolamidu u dzieci w wieku do 6 lat. W tym badaniu 30 pacjentów w wieku od 2 do 6 lat, u których ciśnienie wewnątrzgałkowe nie było odpowiednio kontrolowane przy monoterapii dorzolamidem lub timololem, otrzymywało lek zawierający dwie substancje czynne: chlorek dorzolamidu i małean timololu w fazie otwartej badania. Skuteczność u tych pacjentów nie została określona. W tej niewielkiej grupie stosowanie leku zawierającego dwie substancje czynne: chlorek dorzolamidu i małean timololu, dwa razy dziennie było ogólnie dobrze tolerowane przez 19 pacjentów, którzy ukończyli okres leczenia, a 11 pacjentów przerwało leczenie z powodu interwencji chirurgicznej, zmiany leku lub z innych przyczyn.

Farmakokinetyka.

Chlorek dorzolamidu.

W przeciwieństwie do doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy, miejscowe stosowanie chlorku dorzolamidu pozwala substancji czynnej na działanie bezpośrednio w oku przy znacznie niższych dawkach i, w konsekwencji, przy mniejszej ekspozycji systemowej. W badaniach klinicznych doprowadziło to do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego bez zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej lub zmian elektrolitów charakterystycznych dla doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy.

Po miejscowym zastosowaniu dorzolamid przenika do krążenia ogólnego. W celu oceny potencjału systemowego hamowania węglanowej anhydrazy po miejscowym zastosowaniu mierzono stężenie substancji czynnej i metabolitu w erytrocytach (RBC) oraz hamowanie węglanowej anhydrazy w osoczu krwi. Przy długotrwałym stosowaniu dorzolamid gromadzi się w erytrocytach w wyniku wiązania z węglanową anhydrazą typu II, utrzymując bardzo niskie stężenia wolnego leku w osoczu krwi. W wyniku metabolizmu dorzolamid tworzy jeden metabolit N-dezetylowy, który słabiej hamuje węglanową anhydrazę typu II w porównaniu z formą pierwotną: hamuje węglanową anhydrazę typu I, mniej aktywny izoenzym. Metabolit również gromadzi się w erytrocytach, gdzie wiąże się głównie z węglanową anhydrazą typu I. Oколо 33% dorzolamidu wiąże się z białkami osocza krwi. Dorzolamid wydala się z moczem w postaci niezmienionej i w postaci metabolitu. Po przerwaniu stosowania leku dorzolamid wydala się nieliniowo z erytrocytów, charakteryzuje się początkowym szybkim spadkiem stężenia i kolejną fazą powolnego wydalenia z okresem półtrwania około 4 miesięcy.

Gdy dorzolamid stosowano doustnie w celu zasymulowania maksymalnego wpływu systemowego po długotrwałym miejscowym stosowaniu okulistycznym, stan równowagi osiągany był w ciągu 13 tygodni. W stanie równowagi praktycznie nie obserwowano wolnej substancji czynnej ani metabolitu w osoczu krwi; hamowanie węglanowej anhydrazy w erytrocytach było mniejsze niż przewidywane jako konieczne do wpływu farmakologicznego na funkcję nerek lub oddychania. Podobne wyniki farmakokinetyczne uzyskano po stałym miejscowym stosowaniu chlorku dorzolamidu. Jednak u niektórych pacjentów starszych z zaburzoną funkcją nerek (określony klirens kreatyniny (CrCl) wynosił 30–60 ml/min) obserwowano wyższe stężenia metabolitu w erytrocytach (RBC), ale istotne różnice w hamowaniu węglanowej anhydrazy i klinicznie istotne działania niepożądane nie były bezpośrednio związane z tym wynikiem.

Małean timololu. Po miejscowym stosowaniu okulistycznym timolol jest wchłaniany systemowo. Ekspozycję systemową na timolol określano po miejscowym stosowaniu 0,5% roztworu okulistycznego 2 razy dziennie. Maksymalne stężenie w osoczu krwi po podaniu dawki rano wynosiło 0,46 ng/ml, a po podaniu dawki wieczornej – 0,35 ng/ml.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta lub jaskrą pseudoeksofoliatywną, gdy miejscowe stosowanie wyłącznie leków blokujących receptory beta jest niewystarczające.

Przeciwwskazania.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z:

chorobami reaktywnymi dróg oddechowych, w tym astmą oskrzelową lub wywiadem astmy oskrzelowej, lub ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc;
bradykardią zatokową, zespołem słabości węzła zatokowego, blokiem zatokowo-komorowym, blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia nie kontrolowanym za pomocą stymulatora serca, ciężką niewydolnością serca, szokiem kardiogennym;
ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny (CrCl) < 30 ml/min) lub kwasością z hiperchloridemią;
nadwrażliwością na jedną lub obie substancje czynne, lub na którykolwiek składnik preparatu, a także w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Wymienione powyżej stanu chorobowe oparte są na informacjach dotyczących indywidualnych składników aktywnych i nie są specyficzne dla tej kombinacji.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji między lekiem Dorzopt Plus a innymi lekami.

W badaniach klinicznych ten lek stosowano jednocześnie z następującymi lekami działającymi ogólnie bez objawów (bez potwierdzenia) niepożądanych interakcji: inhibitory ACE, blokery kanałów wapniowych, środki moczopędne (diuretyki), niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy i hormony (np. estrogeny, insulinę, tyroksynę).

Istnieje ryzyko wystąpienia efektów addytywnych prowadzących do hipotensji tętniczej i/lub wyraźnej bradykardii, gdy roztwór oczny zawierający bloker receptora beta stosuje się jednocześnie z doustnymi blokerami kanałów wapniowych, lekami obniżającymi produkcję katecholamin, lub innymi beta-adrenoblokerami, lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem), glikozydami naparstnicy, parasympatomyketykami, guanetydyną, lekami przeciwbólowymi i inhibitorami monoaminooksydazy (MAO).

Donoszono o wzmacnianiu ogólnoustrojowej blokady beta (np. obniżenie częstości skurczów serca, depresja) przy leczeniu skojarzonym z inhibitorami CYP2D6 (np. chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) i timololem.

Chociaż Dorzopt Plus jako monoterapia wywiera niewielki wpływ lub nie wpływa na wielkość źrenicy oka, czasem donoszono o wystąpieniu midriazy w wyniku jednoczesnego stosowania ocznych beta-blokerów i adrenaliny (epinefryny).

Beta-blokery mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych.

Doustne beta-adrenoblokery mogą wywoływać odrzutowe podwyższenie ciśnienia tętniczego po odstawieniu klonidyny.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Reakcje ze strony układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego

Podobnie jak inne leki okulistyczne działające miejscowo, timolol jest wchłaniany ogólnoustrojowo. Ponieważ timolol jest lekiem blokującym receptory β, możliwe są wystąpienie działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego, które pojawiają się po ogólnoustrojowym stosowaniu takich leków. Częstość występowania ogólnoustrojowych działań niepożądanych po miejscowym stosowaniu leków okulistycznych jest niższa niż po ich ogólnoustrojowym stosowaniu. W celu zmniejszenia ogólnoustrojowego wchłaniania, patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

Zaburzenia ze strony serca

U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca (CNS), dławica naczyniowa/ dławica Prinzmetala, niewydolność serca) oraz z hipotensją tętniczą należy dokładnie ocenić wskazania do leczenia beta-blokerami i rozważyć leczenie innymi substancjami czynnymi. U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego należy prowadzić obserwację pod kątem pojawienia się objawów pogorszenia przebiegu tych chorób oraz działań niepożądanych.

Z uwagi na negatywny wpływ na czas przewodzenia impulsu, beta-blokery należy stosować z ostrożnością u pacjentów z blokadą serca I stopnia.

Zaburzenia ze strony układu naczyniowego

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami obwodowego przepływu krwi (np. ciężka choroba Raynauda lub zespół Raynauda) leczenie należy prowadzić z ostrożnością.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego

Opisywano przypadki reakcji ze strony układu oddechowego, w tym śmiertelne, wynikające z oskrzelowego skurczu, u pacjentów z astmą po stosowaniu niektórych beta-blokerów okulistycznych.

Dorzopt Plus należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodną/umiarkowaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc i tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Zaburzenia funkcji wątroby

Nie prowadzono badań dotyczących stosowania tego leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, dlatego należy przepisywać go z ostrożnością tym pacjentom.

Reakcje immunologiczne i reakcje nadwrażliwości

Podobnie jak inne leki okulistyczne działające miejscowo, ten lek może być wchłaniany ogólnoustrojowo. Dorzolamid, podobnie jak sulfonamidy, zawiera grupę sulfonamidową. Dlatego działania niepożądane obserwowane po ogólnoustrojowym stosowaniu leków sulfonamidowych mogą również występować po miejscowym stosowaniu, w tym ciężkie reakcje takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczny epidermalny nekrolyz. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich reakcji lub reakcji nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku.

Podczas stosowania tego leku obserwowano miejscowe działania niepożądane ze strony narządu wzroku, podobne do tych pojawiających się po stosowaniu kropli ocznych z dorzolamidem chlorowodorem. W przypadku wystąpienia takich reakcji należy rozważyć przerwanie leczenia.

U pacjentów z atopią lub z wywiadem ciężkich reakcji anafilaktycznych na różne alergeny, stosowanie beta-blokerów może zwiększać wrażliwość na ponowne narażenie na te alergeny podczas reakcji anafilaktycznych i może nie odpowiadać na standardową dawkę adrenaliny.

Leczenie towarzyszące

Wpływ na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub znany ogólnoustrojowy wpływ beta-blokerów może być nasilony u pacjentów stosujących już beta-bloker ogólnoustrojowy, przy jednoczesnym stosowaniu timololu. U takich pacjentów należy dokładnie monitorować odpowiedź na leczenie. Nie zaleca się stosowania dwóch miejscowych beta-adrenoblokerów (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Nie zaleca się stosowania dorzolamidu jednocześnie z doustnymi inhibitorami karboanhydrazy.

Przerywanie leczenia

Podobnie jak w przypadku stosowania beta-blokerów działających ogólnoustrojowo, należy stopniowo przerywać stosowanie okulistycznego timololu u pacjentów z CNS, gdy konieczne jest odstawienie leku.

Dodatkowe efekty beta-blokerów

Hipoglikemia/cukrzyca

Beta-blokery należy stosować z ostrożnością u pacjentów narażonych na samoistną hipoglikemię lub u pacjentów z niestabilną cukrzycą, ponieważ beta-blokery mogą maskować objawy hipoglikemii.

Beta-blokery mogą również maskować objawy nadczynności tarczycy. Nagłe odstawienie beta-blokerów może prowadzić do nasilenia objawów.

Zaburzenia rogówki

Beta-blokery okulistyczne mogą powodować suchość oczu. U pacjentów z chorobami rogówki należy leczyć z ostrożnością.

Znieczulenie podczas zabiegu chirurgicznego

Beta-blokery okulistyczne mogą blokować ogólnoustrojowe działanie beta-agonistów, np. adrenaliny. Należy poinformować anestezjologa, że pacjent przyjmuje timolol.

Leczenie beta-blokerami może nasilać objawy miastenii gravis.

Dodatkowe efekty hamowania karboanhydrazy

Leczenie doustnymi inhibitorami karboanhydrazy wiązano z rozwojem kamicy moczowej w wyniku zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, szczególnie u pacjentów z wywiadem kamicy moczowej. Choć zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej nie obserwowano po stosowaniu tego leku, rzadko opisywano przypadki rozwoju kamicy moczowej. Ponieważ inhibitor karboanhydrazy po miejscowym stosowaniu jest wchłaniany ogólnoustrojowo, pacjenci z wywiadem kamicy moczowej mogą mieć wyższe ryzyko rozwoju kamicy moczowej podczas stosowania leku Dorzopt Plus.

Inne szczególne wskazania

Leczenie pacjentów z ostrą jaskrą zamkniętostanową wymaga stosowania innych środków terapeutycznych oprócz leków obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe. Nie prowadzono badań dotyczących stosowania tego leku u pacjentów z ostrą jaskrą zamkniętostanową.

Opisywano przypadki obrzęku rogówki i nieodwracalnej dekompensacji rogówki u pacjentów z istniejącymi przewlekłymi schorzeniami rogówki i/lub z wywiadem operacji wewnątrzgałkowej po stosowaniu dorzolamidu. U pacjentów z małą liczbą komórek endotelialnych istnieje wysokie prawdopodobieństwo rozwoju obrzęku rogówki. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku Dorzopt Plus tym pacjentom.

Opisywano przypadki odwarstwienia tunic choroidalnej oka po przeprowadzeniu zabiegów filtracyjnych i stosowaniu leków obniżających wydzielanie cieczy wewnątrzgałkowej (np. timolol, acetylozolamid).

Podobnie jak przy stosowaniu innych leków przeciwjaskrowych, opisywano zmniejszenie wrażliwości na okulistyczny timololu maleinian po długotrwałym leczeniu u niektórych pacjentów. Jednak w badaniach klinicznych, w których 164 pacjentów było pod obserwacją przez co najmniej trzy lata, nie zaobserwowano istotnej różnicy w średnim poziomie ciśnienia wewnątrzgałkowego po wstępnym ustabilizowaniu ciśnienia.

Stosowanie soczewek kontaktowych

Ten lek zawiera środek konserwujący benzalkonium chloroek, który może powodować podrażnienie oczu. Należy zdjąć soczewki kontaktowe przed zakapanie leku i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym założeniem. Wiadomo, że benzalkonium chloroek może wybielać miękkie soczewki kontaktowe.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Nie należy stosować leku w czasie ciąży.

Dorzolamid

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu na ciążę. U królików dorzolamid wykazywał działanie teratogenne podczas ciąży.

Timolol

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania timololu w czasie ciąży. Timololu nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że jest to konieczne. W celu zmniejszenia ogólnoustrojowego wchłaniania, patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

Podczas badań epidemiologicznych nie uzyskano danych wskazujących na ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego po stosowaniu doustnych beta-blokerów w czasie ciąży. Ponadto u noworodków obserwowano objawy blokady beta (np. bradykardię, hipotensję, zespół ostrej niewydolności oddechowej i hipoglikemię), gdy beta-blokery były stosowane przed porodem. W przypadku stosowania tego leku przed porodem, u noworodków należy prowadzić dokładną obserwację w pierwszych dniach po urodzeniu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy dorzolamid przenika do mleka matki. U szczurów, które otrzymywały dorzolamid, obserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa. Beta-blokery przenikają do mleka matki. Jednak przy stosowaniu kropli ocznych z timololem w dawkach terapeutycznych mało prawdopodobne jest, aby w mleku matki znajdowała się wystarczająca ilość substancji, aby wywołać objawy blokady beta u niemowlęcia. Informacje dotyczące zmniejszenia ogólnoustrojowego wchłaniania znajdują się w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Jeśli konieczne jest stosowanie leku Dorzopt Plus, karmienie piersią nie jest zalecane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów. Możliwe działania niepożądane, takie jak nieostre widzenie, mogą negatywnie wpływać na zdolność niektórych pacjentów do prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki

Dorzopt Plus stosuje się po 1 kropli do worka spojówkowego chorego(-ych) oka(ocz) 2 razy na dobę.

Jeśli jednocześnie stosuje się inny lek miejscowy oczny, odstęp czasowy między wstawieniem kropli Dorzopt Plus a innego środka leczniczego powinien wynosić co najmniej 10 minut.

Pacjenci powinni umyć ręce przed zastosowaniem leku i unikać kontaktu końcówki flakonu z powierzchnią oka lub powiekami.

Pacjentów należy poinformować, że roztwory do oczu w przypadku nieodpowiedniej ich higieny mogą ulec zakażeniu typowymi bakteriami, które jak wiadomo powodują infekcje oczu. Stosowanie zakażonych roztworów może prowadzić do poważnych uszkodzeń oka i dalszej utraty wzroku.

Instrukcja stosowania

Należy dokładnie przestrzegać instrukcji stosowania leku Dorzopt Plus. Zaleca się dokładne umycie rąk przed zastosowaniem kropli do oczu.

Przed pierwszym użyciem leku należy upewnić się, że ochronna taśma na zewnętrznej stronie flakonu nie jest uszkodzona.
Aby otworzyć flakon, należy odkręcić pokrywkę, obracając ją, aż do odkręcenia ochronnego pierścienia.
Należy odchylić głowę do tyłu i delikatnie pociągnąć dolną powiekę w dół, aby pojawiła się przestrzeń między powieką a okiem.
Odwrócić flakon i delikatnie nacisnąć palcem wskazującym lub dużym na specjalnie oznaczone miejsce na flakonie, tak aby jedna kropla trafiła do oka. NIE DOTYKAĆ POWIERZCHNI OKA ANI POWIEK KONCÓWKĄ FLAKONU.
Powtórzyć punkty 3 i 4 dla obu oczu, jeśli lekarz zalecił stosowanie w obu oczach.
Zamknąć flakon pokrywką, obracając ją, aż szczelnie zakryje flakon. Aby potwierdzić pewne zamknięcie flakonu, strzałka po lewej stronie pokrywki musi pokrywać się ze strzałką po lewej stronie etykiety flakonu. Nie należy zbyt mocno dokręcać pokrywki, ponieważ może to spowodować uszkodzenie flakonu i pokrywki.
Po zastosowaniu wszystkich wymaganych dawek może pozostać reszta leku w flakonie. Ponieważ flakon zawiera dodatkową ilość środka leczniczego, gwarantuje to pacjentom otrzymanie pełnej objętości leku Dorzopt Plus przepisanego przez lekarza. Nie należy próbować usuwać nadmiaru leku z flakonu.

Stosowanie okluzji nosowo-słznej lub zamknięcie powiek przez 2 minuty zmniejsza wchłanianie ogólnoustrojowe. Może to prowadzić do zmniejszenia ogólnoustrojowych działań niepożądanych i zwiększenia działania miejscowego.

Dzieci.

Skuteczność stosowania u dzieci nie została ustalona.

Bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia nie zostało ustalone (informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania u dzieci w wieku ≥ 2 i < 6 lat znajdują się w sekcji „Farmakodynamika”).

Przedawkowanie.

Brak danych dotyczących przedawkowania leku w przypadku przypadkowego lub celowego połknięcia.

Objawy

Istnieją doniesienia o przypadkowym przedawkowaniu roztworu ocznego maleinianu timololu, w wyniku którego mogą rozwijać się działania systemowe, takie jak zawroty głowy, ból głowy, duszność, bradykardia, skurcz oskrzeli i zatrzymanie krążenia, podobne do tych obserwowanych przy przedawkowaniu beta-blokerów stosowanych ogólnoustrojowo. Najczęściej przewidywanymi objawami przy przedawkowaniu dorzolamidu są zaburzenia równowagi elektrolitowej, rozwój zakwaszenia i możliwy wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.

Dane dotyczące przedawkowania leku u ludzi w przypadku przypadkowego lub celowego połknięcia są ograniczone. Zgłaszano senność po doustnym przyjęciu. Przy miejscowym stosowaniu zgłaszano nudności, zawroty głowy, ból głowy, osłabienie, nietypowe sny i dysfagię (utrudnione przełykanie).

Leczenie

Leczenie jest objawowe i wspomagające. Należy kontrolować poziom elektrolitów w surowicy krwi (szczególnie potasu) oraz parametry pH krwi. Badania wykazały, że timolol nie jest całkowicie usuwany podczas dializy.

Efekty niepożądane.

W badaniach klinicznych leku zawierającego dwa substancje czynne: dorzolamidu hydrochloridum i timololum maleat, zaobserwowane efekty niepożądane odpowiadały tym, o których wcześniej raportowano przy stosowaniu dorzolamidu hydrochloridu i/lub timololum maleat.

Podczas badań klinicznych 1035 pacjentów otrzymywało leczenie lekiem zawierającym dwie substancje czynne: dorzolamidu hydrochloridum i timololum maleat. U około 2,4 % wszystkich pacjentów leczenie tym lekiem zostało przerwane z powodu wystąpienia miejscowych ocznych efektów niepożądanych, u około 1,2 % wszystkich pacjentów leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia miejscowych efektów niepożądanych o charakterze alergicznym lub podwyższonej wrażliwości (a mianowicie zapalenie powiek i zapalenie spojówek).

Tak jak inne leki do stosowania miejscowego w oku, timololum jest wchłaniany do krwiobiegu ogólnego. Może to powodować niepożądane działanie podobne do obserwowanego przy stosowaniu ogólnoustrojowych leków blokujących receptory beta. Częstość występowania ogólnoustrojowych efektów niepożądanych po miejscowym stosowaniu leku okulistycznego jest niższa niż po podaniu ogólnoustrojowym.

O poniższych efektach niepożądanych zgłaszano przy stosowaniu leku DORZOPT PLUS lub jednego z jego składników.

Częstość: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1 000 do <1/100), bardzo rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000), częstość nieznana (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego

DORZOPT PLUS

Bardzo rzadko: objawy ogólnoustrojowych reakcji alergicznych, w tym obrzęk naczyniowy, pokrzywka, świąd, wysypka, reakcja anafilaktyczna.

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Bardzo rzadko: objawy reakcji alergicznych, w tym obrzęk naczyniowy, pokrzywka, plamiste i rozlanych wysypki, reakcja anafilaktyczna.

Częstość nieznana**: świąd.

Ze strony przemiany materii i odżywiania

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Częstość nieznana**: hipoglikemia.

Ze strony psychiki

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Rzadko: depresja*.

Bardzo rzadko: bezsenność*, noce bolesne*, utrata pamięci.

Częstość nieznana**: halucynacje.

Ze strony układu nerwowego

Dorzolamidu hydrochloridum, krople do oczu, roztwór

Często: ból głowy*.

Bardzo rzadko: zawroty głowy*, parestezje* (zaburzenia czucia skóry).

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Często: ból głowy*.

Rzadko: zawroty głowy*, omdlenia*.

Bardzo rzadko: parestezje*, nasilenie objawów i objawy miastenii gravis, zmniejszenie popędu seksualnego (libido)*, zaburzenia krążenia mózgowego*, niedokrwienie mózgu.

Ze strony narządów wzroku

DORZOPT PLUS

Bardzo często: pieczenie i mrowienie.

Często: zasinienie spojówek, nieostrość widzenia, erozja rogówki, świąd oka, łzawienie.

Dorzolamidu hydrochloridum, krople do oczu, roztwór

Często: zapalenienie powiek*, podrażnienie powiek*.

Rzadko: irydocyklit*.

Bardzo rzadko: podrażnienie oczu, w tym zaczerwienienie*, ból oka*, łuszczenie się powiek*, tymczasowa krótkowzroczność (znikająca po przerwaniu leczenia), obrzęk rogówki*, obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego*, odwarstwienie tunic oka (z późniejszą operacją filtrującą)*.

Częstość nieznana: uczucie ciała obcego w oku.

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Często: objawy podrażnienia oka, w tym zapalenie powiek (blefaropatia)*, zapalenie rogówki (keratopatia)*, obniżenie wrażliwości rogówki, suchość oczu*.

Rzadko: zaburzenia widzenia, w tym zmiany refrakcji (w niektórych przypadkach spowodowane odstawieniem środków mioptycznych)*.

Bardzo rzadko: powiek opadająca (ptosis), podwójne widzenie (diplopia), odwarstwienie tunic oka z późniejszą operacją filtrującą* (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Częstość nieznana**: świąd, łzawienie, zaczerwienienie, nieostrość widzenia, erozja rogówki.

Ze strony narządów słuchu i równowagi

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Bardzo rzadko: szumy w uszach*.

Ze strony serca

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Rzadko: bradykardia*.

Bardzo rzadko: ból w klatce piersiowej*, przyspieszone bicie serca*, obrzęk*, arytmia*, niewydolność serca zastoinowa*, zatrzymanie krążenia*, blok serca.

Częstość nieznana**: blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca.

Dorzolamidu hydrochloridum, krople do oczu, roztwór

Częstość nieznana: tachykardia, przyspieszone bicie serca.

Ze strony układu naczyniowego

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Bardzo rzadko: hipotensja tętnicza*, kulawizna, zespół Raynauda*, uczucie zimna w nadgarstkach i stopach*.

Dorzolamidu hydrochloridum, krople do oczu, roztwór

Częstość nieznana: nadciśnienie.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy opłucnowej

DORZOPT PLUS

Często: zatkanie nosa (zatoka).

Bardzo rzadko: duszność, niewydolność oddechowa, zapalenie nosa (rinopatia), rzadko – skurcz oskrzeli.

Dorzolamidu hydrochloridum, krople do oczu, roztwór

Bardzo rzadko: krwawienie z nosa*.

Częstość nieznana: duszność.

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Rzadko: trudności w oddychaniu (duszność)*.

Bardzo rzadko: skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z istniejącą chorobą skurczową oskrzeli)*, niewydolność oddechowa, kaszel*.

Ze strony przewodu pokarmowego

DORZOPT PLUS

Bardzo często: dysgezja (zmiana wrażeń smakowych).

Dorzolamidu hydrochloridum, krople do oczu, roztwór

Często: nudności*.

Bardzo rzadko: podrażnienie gardła, suchość w ustach*.

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Rzadko: nudności*, niestrawność*.

Bardzo rzadko: biegunka, suchość w ustach*.

Częstość nieznana**: dysgezja (zmiana wrażeń smakowych), ból brzucha, wymioty.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych

DORZOPT PLUS

Bardzo rzadko: zapalenie skóry kontaktowe, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza.

Dorzolamidu hydrochloridum, krople do oczu, roztwór

Bardzo rzadko: wysypka*.

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Bardzo rzadko: łysienie*, wysypka w przebiegu łuszczycy lub nasilenie łuszczycy.

Częstość nieznana**: wysypka na skórze.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Bardzo rzadko: toczeń rumieniowaty układowy.

Częstość nieznana**: miastenia.

Ze strony nerek i dróg moczowych

DORZOPT PLUS

Rzadko: kamica moczowa.

Ze strony narządów płciowych i gruczołu piersiowego

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Bardzo rzadko: choroba Peyroniego*, zmniejszenie popędu seksualnego (libido).

Częstość nieznana**: dysfunkcja seksualna.

Ogólne zaburzenia i zaburzenia w miejscu podania

Dorzolamidu hydrochloridum, krople do oczu, roztwór

Często: osłabienie/astenia*.

Timololum maleat, krople do oczu, roztwór

Rzadko: osłabienie/astenia*.

_________________________

* Efekt niepożądany zaobserwowany po zastosowaniu dorzolamidu z timololem w terapii.

** Dodatkowy efekt niepożądany zaobserwowany po zastosowaniu okulistycznych leków blokujących receptory beta, który może prawdopodobnie wystąpić po zastosowaniu dorzolamidu z timololem.

Zgłaszanie podejrzewanych efektów niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych efektów niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych efektów niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Po otwarciu flakonu stosować nie dłużej niż przez 4 tygodnie.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

5 ml w butelce-kroplówce z dozownikiem i tece kartonowej.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

K. T. ROMFARM COMPANY S.R.L.

Miejsce produkcji i adres siedziby prowadzącego działalność.

ul. Eroilor nr 1A, Otopeni, 075100, okręg Ilfov, Rumunia – budynek Rompharm 1 i Rompharm 2.