Diprophol® EDTA

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku Diprophol® EDTA (Diprofol EDTA)

Skład:

substancja czynna: propofol;

1 ml emulsji zawiera 10 mg propofolu;

substancje pomocnicze: olej sojowy, fosfolipidy jajka kurczaka, gliceryna, wodorotlenek sodu, dinatrium edetat, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Emulsja do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: biała lub prawie biała jednorodna emulsja, praktycznie wolna od cząstek stałych i dużych kropel oleju. Przy długotrwałym odstawieniu możliwe jest nieznaczne rozwarstwienie emulsji.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe. Środki do znieczulenia ogólnego.

Kod ATX N01A X10.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Propofol (2,6-diizopropylofenol) to lek o krótkim działaniu stosowany do znieczulenia ogólnego, którego efekt występuje szybko, po około 30 sekundach. Przebudzenie po znieczuleniu jest zazwyczaj szybkie. Mechanizm działania, podobnie jak innych środków do znieczulenia ogólnego, nie jest w pełni poznany. Uważa się jednak, że propofol wywiera działanie uspokajające i znieczulające poprzez pozytywny wpływ na hamujący neuroprzekaźnik GABA (kwas γ-aminomasłowy), ułatwiając interakcję tego ostatniego z aktywowanymi przez ligand receptory GABAA.

Właściwości farmakodynamiczne

Zazwyczaj przy stosowaniu propofolu 1 % w celu indukcji i utrzymywania znieczulenia obserwuje się obniżenie średniego ciśnienia tętniczego oraz niewielkie zmiany częstości akcji serca. Parametry hemodynamiczne pozostają jednak względnie stabilne podczas utrzymywania znieczulenia, a liczba wystąpień niepożądanych reakcji hemodynamicznych jest niewielka.

Chociaż po podaniu propofolu 1 % może dojść do depresji oddychania, wszystkie reakcje są jakościowo podobne do tych obserwowanych przy stosowaniu innych środków do znieczulenia dożylnego i łatwo korygowalne w praktyce klinicznej.

Propofol 1 % obniża przepływ krwi przez mózg, ciśnienie śródczaszkowe oraz metabolizm mózgu. Obniżenie ciśnienia śródczaszkowego jest bardziej wyrażone u pacjentów z początkowo podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym.

Bezpieczeństwo i skuteczność kliniczna

Przebudzenie po znieczuleniu jest zazwyczaj szybkie i charakteryzuje się szybkim przywróceniem funkcji poznawczych przy niewielkiej liczbie przypadków bólu głowy oraz nudności i wymiotów pooperacyjnych.

Ogólnie rzecz biorąc, po stosowaniu propofolu 1 % nudności i wymioty pooperacyjne występują rzadziej niż przy stosowaniu środków do znieczulenia inhalacyjnego. Istnieją dane sugerujące, że może to być związane z obniżonym potencjałem emetycznym propofolu.

Propofol 1 % nie hamuje syntezy hormonów kory nadnerczy w stężeniach stosowanych klinicznie.

Populacja pediatryczna

Ograniczone dane badań z zastosowaniem propofolu u dzieci wskazują na zachowanie bezpieczeństwa i skuteczności przy czasie trwania znieczulenia do 4 godzin. Zgodnie z opublikowanymi danymi, lek można stosować u dzieci podczas długotrwałych procedur bez zmiany bezpieczeństwa lub skuteczności.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Przy stosowaniu propofolu 1 % w celu utrzymywania znieczulenia stężenie we krwi asymptotycznie zbliża się do stanu równowagi dla danej szybkości wlewania.

Rozkład

Propofol szeroko rozkłada się i szybko wydala z organizmu (ogólny klirens wynosi 1,5–2,0 l/min).

Wydalanie

Spadek stężenia propofolu po dożylnej dawce bolusowej lub zakończeniu infuzji można opisać za pomocą otwartego modelu trójfazowego z bardzo szybkim rozdziałem (półokres rozdziału 2–4 minuty), szybkim wydaleniem (półokres eliminacji 30–60 minut) oraz wolniejszą końcową fazą charakteryzującą się ponownym przekierowaniem propofolu z tkanek słabo perfuzowanych.

Klirens odbywa się poprzez procesy metaboliczne, głównie w wątrobie, gdzie zależy od przepływu krwi, z powstawaniem nieaktywnych koniugatów propofolu i odpowiedniego chinolu, które są wydalane z moczem.

Po dożylnej podaniu jednorazowej dawki 3 mg/kg klirens propofolu na 1 kg masy ciała wzrasta z wiekiem zgodnie z następującą zasadą: średni klirens jest znacznie niższy u noworodków w wieku < 1 miesiąca (n = 25) (20 ml/kg/min) w porównaniu z starszymi dziećmi (n = 36, zakres wieku: 4 miesiące – 7 lat). Ponadto u noworodków obserwowano zmienność tego parametru między pacjentami (zakres 3,7–78 ml/kg/min). Z powodu tych ograniczonych danych badań klinicznych wskazujących na znaczną zmienność, nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Średni klirens propofolu u starszych dzieci po jednorazowej dawce bolusowej 3 mg/kg wynosił: 37,5 ml/kg/min (4–24 miesiące) (n = 8), 38,7 ml/kg/min (11–43 miesiące) (n = 6), 48 ml/kg/min (1–3 lata) (n = 12), 28,2 ml/kg/min (4–7 lat) (n = 10) w porównaniu z 23,6 ml/kg/min u dorosłych (n = 6).

Liniowość

Przy stosowaniu propofolu 1 % w zalecanym zakresie szybkości infuzji farmakokinetyka tego leku jest liniowa.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Opublikowane dane badań na zwierzętach (w tym na naczelnym) z zastosowaniem dawek powodujących znieczulenie lekkiego lub umiarkowanego stopnia wskazują, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy prowadzi do utraty komórek rozwijającego się mózgu, co może skutkować trwałym niedoborem poznawczym. Na podstawie porównań danych uzyskanych u różnych gatunków ustalono, że ryzyko rozwoju takich zmian, jak się uważa, jest związane z ekspozycją w trzecim trymestrze ciąży oraz w pierwszych kilku miesiącach życia, ale może utrzymywać się przy ekspozycji do okresu około 3 lat życia u człowieka. U noworodków naczelnych ekspozycja na znieczulenie do 3 godzin w trybie zapewniającym lekkie znieczulenie chirurgiczne nie prowadziła do wzrostu utraty komórek neuronalnych, natomiast tryb znieczulenia trwający 5 godzin lub dłużej powodował taki wzrost. Kliniczne znaczenie tych danych przedklinicznych jest nieznane, dlatego lekarze powinni rozważyć korzyści wynikające z odpowiedniego znieczulenia u dzieci poniżej 3. roku życia oraz u ciężarnych kobiet wymagających zabiegu chirurgicznego oraz potencjalne ryzyka wskazane przez dane przedkliniczne.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Jako środek do ogólnego znieczulenia o krótkim działaniu lek stosuje się dożylnie w celu:

• indukcji i utrzymania ogólnego znieczulenia u dorosłych oraz u dzieci powyżej 1 miesiąca życia;
• sedacji podczas wykonywania procedur diagnostycznych i chirurgicznych, samodzielnie lub w połączeniu z lekami do znieczulenia miejscowego lub regionalnego, u dorosłych oraz u dzieci powyżej 1 miesiąca życia;
• sedacji pacjentów powyżej 16 roku życia podłączonych do sztucznej wentylacji płuc w oddziale intensywnej terapii (OIT).

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Wiek dziecięcy do 1 miesiąca życia (do indukcji i utrzymania ogólnego znieczulenia).

Lek Diprophol® EDTA 1 % zawiera olej sojowy i nie jest przeznaczony do stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na orzechy ziemne lub soję.

Diprophol® EDTA 1 % nie powinien być stosowany w celu sedacji u pacjentów w wieku ≤ 16 lat przebywających na oddziale intensywnej terapii (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Propofol 1 % stosowano w połączeniu z lekami do znieczulenia przewodowego i zewnątrzoponowego, a także często stosowanymi lekami do premedykacji, lekami rozkurczującymi mięśnie, lekami do znieczulenia inhalacyjnego i analgetykami; nie obserwowano przypadków niezgodności farmakologicznej. W przypadku stosowania ogólnego znieczulenia w połączeniu z znieczuleniami lokalnymi możliwe jest zastosowanie mniejszych dawek leku Diprophol® EDTA 1 %. Obserwowano przypadki wyraźnej hipotensji u pacjentów przyjmujących ryfampycynę.

Wspólne stosowanie z innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), np. z lekami do premedykacji, lekami do znieczulenia inhalacyjnego i analgetykami, może prowadzić do nasilenia działania uspokajającego, analgetycznego oraz depresyjnego wpływu leku Diprophol® EDTA 1 % na funkcje układu sercowo-naczyniowego i oddechowego (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

W obecności fentanylu może wzrastać stężenie propofolu we krwi.

Donoszono o przypadkach leukoencefalopatii u pacjentów otrzymujących leczenie cyklosporyną i emulsje lipidowe (takie jak propofol).

Stwierdzono, że pacjenci stosujący midazolam wymagają mniejszej dawki propofolu. Jednoczesne stosowanie midazolamu z propofolem może prowadzić do nasilenia sedacji i depresji oddychania. W przypadku jednoczesnego stosowania należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki propofolu.

Obserwowano potrzebę mniejszych dawek propofolu u pacjentów przyjmujących kwas walproinowy. W przypadku współstosowania należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki propofolu.

Szczególne środki ostrożności.

Lek Diprophol® EDTA 1 % powinien podawać specjalista mający doświadczenie w prowadzeniu znieczulenia (lub, w razie potrzeby, lekarz z doświadczeniem pracy w oddziale intensywnej terapii).

Należy prowadzić ciągłą kontrolę stanu pacjenta. Sprzęt do zapewnienia przejrzystości dróg oddechowych, sztucznej wentylacji płuc, podawania tlenu oraz inne środki reanimacyjne muszą być stale dostępne i gotowe do użycia. Leku Diprophol® EDTA 1 % nie powinna podawać ta sama osoba, która wykonuje procedurę diagnostyczną lub chirurgiczną.

Zgłaszano przypadki nadużywania i rozwoju uzależnienia od propofolu 1 %, głównie wśród personelu medycznego. Jak w przypadku stosowania innych leków do znieczulenia ogólnego, podawanie Diprophol® EDTA 1 % bez wsparcia funkcji oddechowej może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań ze strony układu oddechowego.

Podczas podawania Diprophol® EDTA 1 % w celu sedacji bez utraty przytomności w trakcie procedur chirurgicznych lub diagnostycznych należy prowadzić ciągłą kontrolę pacjenta pod kątem wczesnych objawów hipotensji, zaburzeń przejrzystości dróg oddechowych i obniżenia nasycenia tlenem.

Tak jak w przypadku stosowania innych leków działających na OUN, podczas stosowania Diprophol® EDTA 1 % w celu sedacji w trakcie procedur chirurgicznych u pacjentów mogą wystąpić mimowolne ruchy. Podczas procedur wymagających unieruchomienia, takie ruchy mogą stanowić niebezpieczeństwo dla pacjenta.

Przed wypisaniem pacjenta musi upłynąć wystarczająco dużo czasu, aby upewnić się o pełnym odzyskaniu funkcji organizmu po zastosowaniu Diprophol® EDTA 1 %. Bardzo rzadko stosowanie Diprophol® EDTA 1 % może wiązać się z późną utratą przytomności po zabiegu, która może towarzyszyć zwiększonemu napięciu mięśniowemu. Stanowi temu może poprzedzać okres bezsenności. Choć stan ten ustępuje spontanicznie, należy zapewnić pacjentowi, który stracił przytomność, niezbędną pomoc.

Zazwyczaj zaburzenia funkcji spowodowane stosowaniem Diprophol® EDTA 1 % ustępują w ciągu 12 godzin. Należy uwzględnić wpływ Diprophol® EDTA 1 %, rodzaj wykonanej procedury, stosowanie innych leków, wiek i stan pacjenta przy udzielaniu porad dotyczących:

• konieczności opuszczenia placówki opieki zdrowotnej w towarzystwie innej osoby;
• czasu do odzyskania zdolności do wykonywania czynności wymagających skupienia lub stanowiących zagrożenie, takich jak prowadzenie pojazdów;
• stosowania innych leków działających na OUN (np. benzodiazepin, opioidów, etanolu).

Tak jak w przypadku innych leków do znieczulenia dożylnego, lek Diprophol® EDTA 1 % należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami czynności serca, oddechu, nerek lub wątroby, a także u pacjentów z hipowolemją lub wyczerpaniem. Klirens Diprophol® EDTA 1 % zależy od przepływu krwi, dlatego jednoczesne stosowanie leków obniżających minutową objętość wyrzutową serca spowoduje zmniejszenie klirensu Diprophol® EDTA 1 %.

Lek Diprophol® EDTA 1 % nie wykazuje wyraźnej aktywności wagolitycznej, jednak jego stosowanie wiąże się z przypadkami wystąpienia bradykardii (w pojedynczych przypadkach głębokiej) oraz asystolii. Należy rozważyć możliwość podania dożylnie leku antycholinergicznego przed indukcją lub w trakcie utrzymywania znieczulenia, szczególnie w przypadku możliwego dominującego napięcia nerwu błędnego lub stosowania Diprophol® EDTA 1 % w połączeniu z innymi lekami, które mogą wywołać bradykardię.

Tak jak w przypadku innych leków do znieczulenia dożylnego i leków działających na OUN, pacjentom należy podkreślić konieczność unikania spożycia alkoholu przed i co najmniej przez 8 godzin po podaniu Diprophol® EDTA 1 %.

Podczas bolusowego podawania leku w trakcie procedur chirurgicznych należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową lub zdechliwieniem oddechowym.

Stosowanie łączone z lekami działającymi na OUN, np. z etanolem, lekami do znieczulenia ogólnego i analgetykami narkotycznymi, prowadzi do nasilenia się efektów depresyjnych na OUN. W połączeniu Diprophol® EDTA 1 % z lekami działającymi na OUN podawanymi pozajelitowo może dojść do ciężkiej depresji czynności układu oddechowego i układu sercowo-naczyniowego. Zaleca się podawanie Diprophol® EDTA 1 % po zastosowaniu analgetyku, a dawkę należy ostrożnie dobrać z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Podczas indukcji znieczulenia może wystąpić hipotensja i tymczasowe apnea, w zależności od dawki, przeprowadzonych zabiegów premedykacji i stosowania innych leków.

W pojedynczych przypadkach do korekcji hipotensji może być konieczne podanie płynów dożylnie oraz zmniejszenie szybkości podawania Diprophol® EDTA 1 % w okresie utrzymywania znieczulenia.

Podczas podawania Diprophol® EDTA 1 % pacjentom z epilepsją istnieje ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych.

Pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów i stanami, w których należy ostrożnie stosować emulsje tłuszczowe, należy zapewnić odpowiednią pomoc (patrz sekcja „Sposób podania i dawki”).

Nie zaleca się stosowania podczas elektrowstrząsowej terapii.

Tak jak w przypadku innych leków do znieczulenia, w okresie przebudzenia może wystąpić seksualne rozhamowanie.

Przed powtórnym lub długotrwałym (> 3 godziny) stosowaniem propofolu u dzieci poniżej 3 roku życia lub u kobiet w ciąży należy dokładnie ocenić korzyści i ryzyko zaproponowanej procedury, ponieważ w badaniach przedklinicznych zgłaszano neurotoksyczność.

Rekomendacje dotyczące stosowania u pacjentów w oddziale intensywnej terapii (OIT)

Stosowanie emulsji propofolu do infuzji w celu sedacji w OIT wiąże się z różnorodnymi zaburzeniami metabolicznymi i niewydolnością różnych układów organizmu, które mogą prowadzić do śmiertelnego zakończenia. Zgłaszano rozwój kombinacji niepożądanych zjawisk: kwasica metaboliczna, rabdomioliza, hiperkaliemia, hepatomegalia, niewydolność nerek, hiperlipidemia, arytmia serca, elektrokardiogram (EKG) typu Brugadego (podniesienie odcinka ST i wypukły ząb T) oraz szybko postępująca niewydolność serca, która zazwyczaj nie odpowiada na terapię wspomagającą inotropikami. Kombinację tych zjawisk określa się jako zespół infuzyjny propofolu, który obserwuje się zazwyczaj u pacjentów z ciężkimi urazami głowy i u dzieci z infekcjami dróg oddechowych, którym podawano dawki przekraczające zalecane dawki dla dorosłych w celu sedacji w oddziale intensywnej terapii.

Główne czynniki ryzyka rozwoju tych zjawisk: niedotlenienie tkanek; poważne urazy neurologiczne i/lub sepsa; stosowanie dużych dawek jednego lub kilku z następujących leków: zwężacze naczyń, sterydy, inotropiki i/lub Diprophol® EDTA 1 % (zazwyczaj w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. przy czasie podawania dłuższym niż 48 godzin).

Personel medyczny powinien być przygotowany na możliwe wystąpienie tych zjawisk u pacjentów z powyższymi czynnikami ryzyka i powinien natychmiast przerwać podawanie propofolu w przypadku pojawienia się wskazanych objawów. Dawki wszystkich leków działających na OUN oraz innych leków stosowanych w oddziale intensywnej terapii należy dobrać tak, aby zapewnić wystarczające zaopatrzenie tkanek w tlen i zachować parametry hemodynamiczne. Pacjenci z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym powinni otrzymywać odpowiednie leczenie skierowane na utrzymanie wystarczającego ciśnienia perfuzyjnego mózgu w trakcie tych zmian terapii.

Nie zaleca się przekraczania dawki 4 mg/kg/godz.

Pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów i innymi stanami, w których należy ostrożnie stosować emulsje tłuszczowe, należy zapewnić odpowiednią pomoc.

Zaleca się monitorowanie stężenia lipidów we krwi u pacjentów z podwyższonym ryzykiem przeciążenia tłuszczami podczas stosowania propofolu. Jeśli wyniki monitorowania wskazują na zaburzenia wydalania tłuszczów z organizmu, należy odpowiednio skorygować podawanie propofolu. Jeśli pacjentowi jednocześnie podaje się dożylnie inne roztwory zawierające lipidy, należy zmniejszyć dawkę z uwzględnieniem ilości tłuszczu wprowadzanego do organizmu w trakcie infuzji jako składnika formy leku propofolu; 1,0 ml Diprophol® EDTA 1 % zawiera około 0,1 g tłuszczu.

Lek Diprophol® EDTA 1 % zawiera olej z nasion sojowych. W przypadku alergii na orzechy ziemne lub soję nie należy stosować tego leku.

Lek Diprophol® EDTA 1 % zawiera 0,0018 mmol/ml sodu. Należy to uwzględnić podczas leczenia pacjentów na diecie z ograniczonym spożyciem sodu.

Dodatkowe środki ostrożności

Należy ostrożnie leczyć pacjentów z chorobami mitochondrialnymi. U tych pacjentów może dojść do nasilenia choroby podczas znieczulenia, zabiegów chirurgicznych i innych procedur w OIT. U takich pacjentów zaleca się utrzymanie normotermii, zapewnienie węglowodanów i odpowiedniej ilości płynów. Wczesne objawy nasilenia chorób mitochondrialnych i zespołu infuzyjnego propofolu mogą być podobne.

Lek Diprophol® EDTA 1 % nie zawiera konserwantów przeciwbakteryjnych, dlatego nie zapobiega wzrostowi mikroorganizmów.

Edetat sodu dwuhydrolowy jest chelatorem jonów metali, w tym cynku, i hamuje wzrost mikroorganizmów. Przy długotrwałym stosowaniu Diprophol® EDTA 1 % należy rozważyć konieczność dodatkowego stosowania związków cynku, szczególnie u pacjentów narażonych na niedobór cynku, np. u osób z oparzeniami, biegunką i/lub ciężką sepsą.

Przed zastosowaniem leku Diprophol® EDTA 1 % należy od razu po otwarciu ampułki lub fiolki nabrać go do sterylnego strzykawki lub systemu infuzyjnego w warunkach bezpylnych. Następnie należy natychmiast rozpocząć podawanie leku. W trakcie infuzji wszystkie czynności związane z Diprophol® EDTA 1 % i sprzętem infuzyjnym należy wykonywać w warunkach bezpylnych. Roztwory do infuzji należy dodawać do systemu infuzyjnego z lekiem Diprophol® EDTA 1 % bezpośrednio przed miejscem podania. Diprophol® 1 % nie należy stosować w systemach z filtrem mikrobiologicznym.

Lek Diprophol® EDTA 1 % oraz strzykawki zawierające ten lek przeznaczone są wyłącznie do jednorazowego stosowania u jednego pacjenta. Zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi stosowania innych emulsji tłuszczowych, jednorazowa infuzja propofolu nie powinna trwać dłużej niż 12 godzin. Na końcu procedury lub po 12 godzinach, w zależności od tego, który z tych momentów nastąpi wcześniej, pojemnik z propofolem i linię infuzyjną należy usunąć i zastąpić nowymi.

Zawartość opakowania pierwotnego należy wstrząsnąć przed użyciem.

Każdą pozostałą ilość leku po zastosowaniu należy usunąć.

Przed podaniem Diprophol® EDTA 1 % nie należy mieszać go z roztworami do wstrzykiwań lub infuzji, z wyjątkiem 5 % roztworu dekstrozy lub roztworu do wstrzykiwań lidokainy (patrz sekcja „Sposób podania i dawki”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania Diprophol® EDTA 1 % w czasie ciąży nie zostało ustalone. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną propofolu. Diprophol® EDTA 1 % nie powinno się stosować kobietom w ciąży, z wyjątkiem przypadków absolutnej konieczności. Jednak Diprophol® EDTA 1 % można stosować podczas sztucznego przerywania ciąży.

Poród

Diprophol® EDTA 1 % przenika barierę łożyskową i może powodować przypadki depresji noworodków (zespół lekowej depresji noworodków). Leku tego nie należy stosować do znieczulenia porodowego, z wyjątkiem przypadków absolutnej konieczności.

Okres karmienia piersią

Badania u kobiet karmiących piersią wykazały, że niewielkie ilości propofolu 1 % wydzielają się w mleku matki. Dlatego kobiety nie powinny karmić piersią przez 24 godziny po podaniu Diprophol® EDTA 1 %. Mleko wydzielane w tym okresie należy odpompować i wylać.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Lek Diprophol® EDTA 1 % wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Pacjentów należy ostrzec, że wykonywanie skomplikowanych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów lub praca z innymi automatyzowanymi systemami, może być utrudnione przez pewien czas po znieczuleniu ogólnym.

Zazwyczaj zaburzenia funkcji spowodowane stosowaniem Diprophol® EDTA 1 % ustępują w ciągu 12 godzin (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Sposób stosowania i dawki.

Indukcja znieczulenia ogólnego

Dorośli

Pacjentom z przeprowadzoną lub nieprzeprowadzoną premedykacją zaleca się dobrać dawkę Dipropholu® EDTA 1 % (podawaną dorosłemu pacjentowi w postaci dozowania bolusowego lub infuzji, około 4 ml [40 mg] co 10 sekund) z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej do wystąpienia objawów znieczulenia. U większości dorosłych pacjentów w wieku do 55 lat ogólnie wystarczające jest podanie dawki 1,5–2,5 mg/kg masy ciała Dipropholu® EDTA 1 %. Całkowitą niezbędną dawkę można zmniejszyć poprzez obniżenie szybkości podania (2–5 ml/min [20–50 mg/min]). U osób w wieku powyżej 55 lat dawka potrzebna do osiągnięcia znieczulenia ogólnego jest ogólnie mniejsza. Pacjentom z oceną kliniczną 3 lub 4 według skali Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologów (ASA) należy stosować lek z mniejszą szybkością podania (około 2 ml [20 mg] co 10 sekund).

Osoby starsze

Osoby starsze wymagają podania mniejszych dawek leku Diprophol® EDTA 1 % w celu indukcji znieczulenia. Przy zmniejszaniu dawki należy uwzględnić stan zdrowia i wiek pacjenta. Zmniejszoną dawkę należy podawać wolniej i dobrać ją z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej.

Populacja pediatryczna

Nie zaleca się stosowania leku Diprophol® EDTA 1 % w celu indukcji znieczulenia u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

W celu indukcji znieczulenia u dzieci powyżej 1 miesiąca życia dawkę Dipropholu® EDTA 1 % należy stopniowo dobrać aż do wystąpienia objawów znieczulenia. Dawkę należy dobrać zgodnie z wiekiem i/lub masą ciała. U większości pacjentów powyżej 8 roku życia do indukcji znieczulenia wystarczające jest podanie dawki Dipropholu® EDTA 1 % w dawce około 2,5 mg/kg masy ciała. Młodszym dzieciom, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, może być konieczne podanie większych dawek (2,5–4 mg/kg masy ciała).

Pacjentom z oceną kliniczną 3 lub 4 według ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Utrzymanie znieczulenia ogólnego

Dorośli

Utrzymanie znieczulenia można zapewnić poprzez podanie Dipropholu® EDTA 1 % w postaci ciągłej infuzji lub powtarzanych dawek bolusowych w celu utrzymania odpowiedniej głębokości narkozy. Przywrócenie świadomości jest zazwyczaj szybkie, dlatego ważne jest kontynuowanie podania leku Diprophol® EDTA 1 % do końca procedury.

Infuzja ciągła

Wymagana szybkość podania może znacznie różnić się u różnych pacjentów, jednak wartości w zakresie 4–12 mg/kg/h są zazwyczaj wystarczające do utrzymania odpowiedniej głębokości znieczulenia.

Powtarzane dawki bolusowe

Przy powtarzanych dawkach bolusowych zaleca się stopniowe zwiększanie dawek od 25 mg (2,5 ml) do 50 mg (5,0 ml) z uwzględnieniem klinicznej potrzeby.

Osoby starsze

Przy stosowaniu Dipropholu® EDTA 1 % w celu utrzymania znieczulenia należy zmniejszyć szybkość podania lub docelową stężenie. Pacjenci z oceną kliniczną 3 lub 4 według ASA wymagają dalszego zmniejszenia dawki i szybkości podania. Należy unikać szybkiego podania bolusowego (jednorazowego i powtarzanego) leku osobom starszym, ponieważ może to prowadzić do hamowania funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Populacja pediatryczna

Nie zaleca się stosowania leku Diprophol® EDTA 1 % w celu utrzymania znieczulenia u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

Utrzymanie znieczulenia u dzieci powyżej 1 miesiąca życia można zapewnić poprzez podanie Dipropholu® EDTA 1 % w postaci infuzji lub powtarzanych dawek bolusowych w celu utrzymania odpowiedniej głębokości narkozy. Wymagana szybkość podania może znacznie różnić się u różnych pacjentów, jednak wartości w zakresie 9–15 mg/kg/h są zazwyczaj wystarczające do osiągnięcia odpowiedniej głębokości znieczulenia. Młodszym dzieciom, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, może być konieczne podanie większych dawek.

Pacjentom z oceną kliniczną 3 lub 4 według ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz również sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Sedacja pacjentów w oddziale intensywnej terapii

Dorośli

W celu przeprowadzenia sedacji pacjentów przebywających w oddziale intensywnej terapii należy podawać Diprophol® EDTA 1 % w postaci ciągłej infuzji. Szybkość infuzji należy dobrać w zależności od pożądanej głębokości sedacji. U większości pacjentów wystarczającą głębokość sedacji można osiągnąć stosując dawkę 0,3–4,0 mg/kg/h (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Diprophol® EDTA 1 % nie należy stosować w celu sedacji u dzieci poniżej 16 roku życia przebywających w oddziale intensywnej terapii (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Podanie Dipropholu® EDTA 1 % można rozcieńczać 5 % roztworem dekstrozy (patrz tabela 1).

Zaleca się monitorowanie stężenia lipidów we krwi u pacjentów z wysokim ryzykiem przeciążenia tłuszczami podczas stosowania Dipropholu® EDTA 1 %. Jeżeli wyniki monitorowania wskazują na zaburzenia wydalania tłuszczów z organizmu, podanie Dipropholu® EDTA 1 % należy odpowiednio skorygować. Jeżeli pacjentowi jednocześnie podaje się inne roztwory dożylne zawierające lipidy, należy zmniejszyć dawkę z uwzględnieniem ilości tłuszczów dostarczanych do organizmu podczas infuzji jako składnik formy farmaceutycznej Dipropholu® EDTA 1 %; 1,0 ml Dipropholu® EDTA 1 % zawiera około 0,1 g tłuszczu.

Jeśli czas trwania sedacji przekracza 3 doby, monitorowanie stężenia lipidów należy przeprowadzać u wszystkich pacjentów.

Osoby starsze

Przy stosowaniu Dipropholu® EDTA 1 % w celu sedacji należy zmniejszyć szybkość infuzji. Pacjenci z oceną kliniczną 3 lub 4 według ASA wymagają dalszego zmniejszenia dawki i szybkości podania. Należy unikać szybkiego podania bolusowego (jednorazowego i powtarzanego) leku osobom starszym, ponieważ może to prowadzić do hamowania funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Populacja pediatryczna

Diprophol® EDTA 1 % nie należy stosować w celu przeprowadzenia sedacji u dzieci w wieku < 16 lat, którym prowadzi się wentylację mechaniczną w oddziale intensywnej terapii.

Sedacja przed przeprowadzeniem procedur diagnostycznych i chirurgicznych

Dorośli

W celu zapewnienia odpowiedniej sedacji podczas przeprowadzania procedur diagnostycznych i chirurgicznych należy indywidualnie dobrać szybkość podania i dobrać dawkę z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej.

U większości pacjentów indukcję sedacji można osiągnąć poprzez podanie leku w dawce 0,5–1,0 mg/kg przez 1–5 minut.

Utrzymanie sedacji zapewnia dobrać dawkę Dipropholu® EDTA 1 % podawanego w postaci infuzji do pożądanej głębokości sedacji; u większości pacjentów wystarczające jest podanie 1,5–4,5 mg/kg/h. Oprócz infuzji możliwe jest podanie bolusowe 10–20 mg, jeśli konieczne jest szybkie zwiększenie głębokości sedacji. Pacjentom z oceną kliniczną 3 lub 4 według ASA może być konieczne zmniejszenie szybkości podania i dawki.

Osoby starsze

Przy stosowaniu Dipropholu® EDTA 1 % w celu sedacji należy zmniejszyć szybkość podania lub docelowe stężenie. Pacjenci z oceną kliniczną 3 lub 4 według ASA będą wymagali dalszego zmniejszenia dawki i szybkości podania. Należy unikać szybkiego podania bolusowego (jednorazowego i powtarzanego) leku osobom starszym, ponieważ może to prowadzić do hamowania funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Populacja pediatryczna

Nie zaleca się stosowania Dipropholu® EDTA 1 % podczas przeprowadzania procedur diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

U dzieci powyżej 1 miesiąca życia dawkę i szybkość podania należy dobrać zgodnie z niezbędną głębokością sedacji i odpowiedzią kliniczną. U większości dzieci indukcję sedacji można osiągnąć poprzez podanie Dipropholu® EDTA 1 % w dawce 1–2 mg/kg masy ciała. Utrzymanie sedacji można osiągnąć przez dobrać dawek podczas infuzji do uzyskania pożądanej głębokości sedacji. Większości pacjentów wystarczy dawka 1,5–9,0 mg/kg/h. Infuzję można uzupełnić podaniem bolusowym dawek do 1 mg/kg masy ciała, jeśli konieczne jest szybkie zwiększenie głębokości sedacji.

Pacjentom z oceną kliniczną 3 lub 4 według ASA może być konieczne zmniejszenie dawki.

Sposób stosowania

Diprophol® EDTA 1 % nie wykazuje aktywności przeciwbólowej, dlatego zazwyczaj konieczne jest współrzutne podanie dodatkowych leków przeciwbólowych.

Diprophol® EDTA 1 % można stosować do infuzji nierozcieńczony z pojemników szklanych Dipropholu® EDTA 1 % lub rozcieńczony 5 % roztworem dekstrozy (do infuzji dożylnej) z worków infuzyjnych z PVC lub szklanych flakonów infuzyjnych. Rozcieńczenie, które nie powinno przekraczać 1 do 5 (2 mg propofolu na 1 ml), należy wykonywać w warunkach bezpiecznych bezpośrednio przed podaniem, a rozcieńczoną emulsję należy stosować w ciągu 6 godzin od przygotowania.

Zaleca się, aby przy stosowaniu rozcieńczonego Dipropholu® EDTA 1 % całkowicie zastąpić emulsją Dipropholu® EDTA 1 % objętość 5 % roztworu dekstrozy usuniętą z worka infuzyjnego podczas procesu rozcieńczania (patrz tabela 1).

Rozcieńczenie można przeprowadzać z zastosowaniem różnych urządzeń do kontroli infuzji, jednak samo zastosowanie zestawu do infuzji nie wykluczy ryzyka przypadkowej niekontrolowanej infuzji dużych objętości rozcieńczonego Dipropholu® EDTA 1 %. Do linii infuzyjnej należy dołączyć buretkę, licznik kropel lub pompę wolumetryczną. Ryzyko niekontrolowanej infuzji należy wziąć pod uwagę przy określaniu maksymalnej objętości Dipropholu® EDTA 1 % w buretce.

Przy stosowaniu leku nierozcieńczonego w celu utrzymania znieczulenia zaleca się zawsze stosowanie takiego sprzętu, jak pompa strzykawkowa lub pompa infuzyjna wolumetryczna, w celu kontroli szybkości infuzji.

Diprophol® EDTA 1 % można podawać przez rozgałęzienie typu Y, umieszczone bezpośrednio przed miejscem infuzji następujących roztworów:

• 5 % roztwór dekstrozy do infuzji dożylnej;
• 0,9 % roztwór sodu chlorku do infuzji dożylnej;
• 4 % roztwór dekstrozy z 0,18 % roztworem sodu chlorku do infuzji dożylnej.

Diprophol® EDTA 1 % można wstępnie mieszać z alfentanilem, roztworem do wstrzykiwań zawierającym 500 µg/ml alfentanilu, w stosunku objętościowym od 20:1 do 50:1. Mieszanki należy przygotowywać z zachowaniem warunków sterylności i stosować w ciągu 6 godzin od przygotowania.

W celu zmniejszenia bólu podczas pierwszego podania Dipropholu® EDTA 1 % można mieszać go z roztworem lidokainy do wstrzykiwań (0,5 % lub 1 %, bez konserwantów) (patrz tabela 1).

Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące docelowych stężeń propofolu. Z uwagi na zmienność farmakokinetyki i farmakodynamiki propofolu u pacjentów, w zależności od przeprowadzenia lub nieprzeprowadzenia premedykacji, należy dobrać docelowe stężenie propofolu z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej w celu osiągnięcia wymaganej głębokości narkozy.

Indukcja i utrzymanie znieczulenia ogólnego

U dorosłych pacjentów w wieku do 55 lat znieczulenia można zazwyczaj osiągnąć przy docelowych stężeniach propofolu 4–8 µg/ml. Zaleca się zastosowanie początkowego docelowego stężenia 4 µg/ml u pacjentów z przeprowadzoną premedykacją i 6 µg/ml – bez premedykacji. Czas indukcji przy tych docelowych stężeniach zazwyczaj wynosi 60–120 sekund. Wyższa szybkość pozwoli na wcześniejszą indukcję znieczulenia, ale może być związana z bardziej wyraźnym hamowaniem funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Pacjentom w wieku powyżej 55 lat i/lub z oceną kliniczną 3 lub 4 według ASA należy stosować niższe początkowe docelowe stężenie. Następnie docelowe stężenie można stopniowo zwiększać o 0,5–1,0 µg/ml co minutę w celu osiągnięcia stopniowej indukcji znieczulenia.

Zazwyczaj będzie konieczne przeprowadzenie dodatkowej analgezji. W takim przypadku stopień zmniejszenia docelowego stężenia w celu utrzymania znieczulenia będzie zależał od dawki współpodawanych analgetyków. Docelowe stężenia propofolu w zakresie 3–6 µg/ml zazwyczaj zapewniają odpowiednie znieczulenie.

Oczekiwane stężenie propofolu przy przebudzeniu zazwyczaj wynosi 1,0–2,0 µg/ml; na ten parametr wpływa dawka analgetyków podanych podczas utrzymania znieczulenia.

Tabela 1

Rozcieńczanie i współpodawanie Dipropholu® EDTA 1 % z innymi lekami lub roztworami do infuzji (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania Diprophol® EDTA u noworodków, ponieważ stosowanie leku w tej grupie pacjentów nie zostało w pełni przebadane. Dane farmakokinetyczne (patrz sekcja „Farmakokinetyka”) wskazują, że u noworodków klirens leku jest znacząco obniżony i charakteryzuje się bardzo dużą zmiennością między pacjentami. Podawanie dawek zalecanych dla starszych dzieci może prowadzić do względnego przedawkowania i rozwoju ciężkiego przygnębienia funkcji układu sercowo-naczyniowego.

Nie zaleca się stosowania leku Diprophol® EDTA 2 % u dzieci w wieku < 3 lat z powodu trudności w dozowaniu małych objętości.

Propofolu nie należy stosować pacjentom w wieku do 16 lat włącznie w celu sedacji w oddziale intensywnej terapii, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność propofolu w tej grupie wiekowej są nieznane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Przedawkowanie.

Przypadkowe przedawkowanie najprawdopodobniej będzie charakteryzować się przygnębieniem funkcji układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego. Przygnębienie funkcji układu oddechowego należy leczyć za pomocą sztucznej wentylacji płuc i podawania tlenu. W przypadku przygnębienia funkcji układu sercowo-naczyniowego należy ułożyć pacjenta w pozycji poziomej z niskim pochyleniem głowy, a w ciężkich przypadkach podać roztwory zastępcze osocza oraz leki presyjne.

Działania niepożądane.

Systemowe

Indukcja i utrzymywanie znieczulenia lub sedacja przebiegają zazwyczaj sprawnie, z minimalną fazą pobudzenia. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane są farmakologicznie przewidywalnymi skutkami środka znieczulenia/lączki działającej depresyjnie na OUN, takimi jak hipotensja. Charakter, ciężkość i częstość występowania działań niepożądanych u pacjentów otrzymujących lek Diprophol® EDTA 1 % mogą być związane ze stanem pacjenta oraz z wykonywanymi zabiegami chirurgicznymi lub terapeutycznymi.

W tabeli 2 zastosowano następujące kryteria określania częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), nieczęsto (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), nieznane (nie można ustalić częstości na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

• Przypadki ciężkiej bradycardii są rzadkie. Istnieją pojedyncze doniesienia o postępie do asystolii.
  • W pojedynczych przypadkach do korekcji hipotensji może być konieczne podanie płynów dożylnie oraz zmniejszenie szybkości podania leku.
    • Bardzo rzadko zgłaszano przypadki rozwoju rabdomiolizy, gdy propofol podawano w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. w celu sedacji na OIOM.
      • Możliwe jest minimalizowanie bólu miejscowego poprzez podawanie do żył o większej średnicy: żył przedramienia i dołka łokciowego; ból miejscowy można również zmniejszyć poprzez współpodanie lidokainy.
        • Zespół tych zjawisk nazywany jest zespołem infuzyjnym propofolu, który może występować u ciężko chorych pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka rozwoju tych zjawisk (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
          • EKG typu Brugadów: podniesienie odcinka ST i wypukły ząb T w EKG.
            • Szybko postępujące niewydolność serca (w niektórych przypadkach zakończone śmiertelnie) u dorosłych. Niewydolność serca w tych przypadkach była zazwyczaj oporna na leczenie wspomagające inotropami.
              • Używanie w sposób nieodpowiedni oraz uzależnienie od propofolu, głównie wśród personelu medycznego.
                • Częstość nieznana, ponieważ nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych z badań klinicznych.
                  • O zgłoszeniach martwicy meldowano w przypadku naruszenia żywotności tkanek.
                    • Po nagłym przerwaniu podawania propofolu podczas intensywnej terapii.
                      • Po leczeniu długotrwałym i krótkotrwałym, a także u pacjentów bez podstawowych czynników ryzyka.

Zgłoszono omdlenia, hipotensję tętniczą, asystolię, bradycardię, drgawki, przypadki rozwoju dystonii/dyskinezy. Rzadko obserwowano rabdomiolizę, kwasycę metaboliczną, hiperkaliemię lub niewydolność serca, czasem zakończone śmiertelnie, przy stosowaniu propofolu w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. w celu osiągnięcia efektu uspokajającego w warunkach intensywnej terapii.

Doniesienia dotyczące niezatwierdzionego stosowania propofolu w celu indukcji znieczulenia u noworodków wskazują, że może dochodzić do depresji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego przy zastosowaniu schematu dawkowania przeznaczonego dla dzieci.

Lokalne

Ból miejscowy, który może wystąpić w fazie indukcji znieczulenia Diprophol® EDTA 1 %, można zminimalizować poprzez współpodanie lidokainy (patrz sekcja „Sposób podania i dawki”) oraz poprzez podawanie do żył o większej średnicy: żył przedramienia i dołka łokciowego. Przypadki rozwoju trombozy i zapalenia żyły są rzadkie. Przypadkowe podanie pozajamiste oraz badania na zwierzętach wskazują na minimalną reakcję tkanek. Przy dożylnej podaniu zwierzętom nie obserwowano miejscowych efektów tkanek.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważne. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w ochronie zdrowia proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 3 lata.

Rozcieńczony preparat należy użyć natychmiast po przygotowaniu.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25°C.

Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Diprophol® EDTA jest niezgodny z roztworami do wstrzykiwań i infuzji (w szczególności z roztworem chlorku sodu, roztworem Ringera z laktem), dlatego nie należy go mieszać z nimi przed zastosowaniem. Jeśli dostęp do żyły jest również wykorzystywany do podawania innych leków, należy je dodać na końcu linii infuzyjnej.

Do leków niezgodnych z lekiem Diprophol® EDTA należą atrakurium i mivakurium. Środki zwiotniające mięśnie atrakurium i mivakurium nie powinny być podawane przez tę samą dożylną linię, przez którą podawano Diprophol® EDTA 1 %, bez wcześniejszego jej przepłukania.

Opakowanie. Po 20 ml w ampułce. Po 5 ampułek w paczce. Po 20 ml w fiolce. Po 1, 5 lub 10 fiolach w paczce. Po 50 ml w fiolce. Po 1 fiolce w paczce.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. AT „Farmak”.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.