Cystoral

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Cystoral (CISTORAL)

Skład:

substancja czynna: fosfomycyna;

1 paczka zawiera 3 g fosfomycyny;

substancje pomocnicze: sacharoza; sody sacharyna; aromat „pomarańczowy” zawierający dekstrynę maltozę, akację, kwas askorbinowy, alfa-tokoferol, dwutlenek siarki (E 220).

Postać leku. Granulki do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: granulowany proszek biały lub prawie biały.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwdrobnoustrojowe do stosowania systemowego. Inne środki przeciwdrobnoustrojowe. Kod ATC J01X X01.

Właściwości farmakologiczne.

Cystoral zawiera substancję czynną fosfomycynę w postaci soli trometamolu fosfomycyny. Fosfomycyna jest antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym (pochodna kwasu fosfonowego). Hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, blokując jeden z pierwszych etapów syntezy peptydoglikanu.

Farmakodynamika.

Cystoral zawiera fosfomycynę [mono (2-amino-2-hydroksymetylo-1,3-propanodiol) (2R-cis)-(3-metoksyranil) fosfonian] – antybiotyk pochodzący od kwasu fosfonowego, stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych.

Fosfomycyna wpływa na pierwszy etap syntezy ściany komórkowej bakterii.

Struktura fosfomycyny jest analogiczna do struktury fosfoenolopirianu. Dlatego też inaktywuje enzym enolopiranylotransferazę, nieodwracalnie blokując tym samym kondensację uridylofosforanu-N-acetyloglukozaminy z fosfoenolopirianem – jeden z pierwszych etapów syntezy ściany komórkowej bakterii. Fosfomycyna może również zmniejszać adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wywołującym nawracające infekcje.

W poniższej tabeli przedstawiono dane dotyczące aktywności trometamolu fosfomycyny in vitro wobec klinicznie wyizolowanych mikroorganizmów. Minimalne stężenie hamujące (MIC) określono metodą dyfuzyjno-krążkową z zastosowaniem krążków trometamolu fosfomycyny o mocy 200 μg. Mikroorganizmy o średnicy stref całkowitego hamowania > 16 mm (na podłożu Mullera-Hintona) sklasyfikowano jako wrażliwe (co odpowiada 200 μg/ml).

Oporność/przeciwoporność krzyżowa

Fosfomycyna zachowuje skuteczność wobec najczęstszych bakterii wyizolowanych w przypadku infekcji dróg moczowych.

Tylko niektóre bakterie mogą rozwijać oporność. Odporność E. coli powodującą rozwój niepowikłanych infekcji dróg moczowych jest bardzo niska.

Większość wieloopornych E. coli oraz innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae produkujących ESBL (β-laktamazy o szerokim spektrum działania) jest wrażliwa na fosfomycynę. Ponadto większość szczepów opornych na metycylinę Staphylococcus aureus (MRSA) jest wrażliwa na fosfomycynę.

Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków oporności krzyżowej z innymi substancjami przeciwbakteryjnymi. Oporność krzyżowa jest mało prawdopodobna, ponieważ fosfomycyna różni się od innych antybiotyków strukturą chemiczną i ma unikalny mechanizm działania.

Skuteczność kliniczna

Fosfomycyna charakteryzuje się szerokim zakresem działania przeciwbakteryjnego, w tym wobec większości bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych wywołujących infekcje dróg moczowych, a także szczepów produkujących penicylinazę.

In vivo obserwuje się oporność Enterobacter spp., Klebsiella spp., Enterococci, Proteus mirabilis, Staphylococcus aureus oraz Staphylococcus saprophyticus.

Dodatkowo fosfomycyna zmniejsza adhezję bakterii do nabłonka pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wywołującym nawrotowe infekcje.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po podaniu doustnym około 50 % fosfomycyny trometamolu jest szybko wchłaniane. Po podaniu dawki 50 mg/kg masy ciała, Tmax wynosi 2–2,5 godziny, a Cmax wynosi 20–30 μg/ml.

Rozkład

Łączenie fosfomycyny z białkami osocza krwi jest bardzo niskie (poniżej 5 %). Objętość rozkładu wynosi 1,5–2,4 l/kg masy ciała.

Fosfomycyna przenika przez barierę łożyskową i wydzielana jest z mlekiem matki.

Metabolizm

Fosfomycyna nie jest metabolizowana.

Eliminacja

Okres półtrwania w osoczu krwi wynosi około 4 godziny. Po pojedynczej dawce 3 g fosfomycyny trometamolu stężenie w moczu wynoszące 1800–3000 μg/ml osiągane jest po 2–4 godzinach. Terapeutycznie skuteczne stężenia (200–300 μg/ml) mogą utrzymywać się do 48 godzin po podaniu. 40–50 % dawki wydzielane jest z moczem w ciągu pierwszych 48 godzin w niezmienionej postaci.

Kinetyka u szczególnych grup pacjentów

U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku opóźnia się w zależności od stopnia zaburzeń czynności nerek, podczas gdy okres półtrwania w osoczu krwi wydłuża się (T1/2 do 50 godzin przy klirensie kreatyniny 10 ml/min).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie niepowikłanych ostrych infekcji dolnych dróg moczowych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na fosfomycynę u mężczyzn oraz u dziewcząt w wieku od 12 lat i dorosłych kobiet. Profilaktyka podczas zabiegów diagnostycznych i interwencji chirurgicznych u dorosłych pacjentów.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na składniki leku, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min), wiek pediatryczny poniżej 12 roku życia, przeprowadzanie hemodializy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie z metoklopramidem i innymi lekami zwiększającymi motorykę przewodu pokarmowego obniża wchłanianie fosfomycyny, co prowadzi do obniżenia stężenia leku w surowicy i moczu.

Stężenia fosfomycyny we krwi i moczu obniżają się, gdy lek przyjmuje się podczas posiłku. Dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po posiłku lub po przyjęciu innych leków.

Specyficzne problemy związane z wahaniem INR (międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego). Opisywano liczne przypadki nasilonej aktywności antagonistycznej wobec witaminy K u pacjentów przyjmujących antybiotyki. Do czynników ryzyka należą: ciężkie infekcje lub stan zapalny, wiek starszy i złe ogólne stany zdrowia. W takich przypadkach trudno określić, czy zmiana INR jest spowodowana chorobą infekcyjną czy przyjmowanym lekiem. Istnieją jednak pewne grupy antybiotyków, których stosowanie częściej wiąże się z wahaniem INR: fluorochinolony, makrolidy, cykliny, ko-trimoksazol i niektóre cefalosporyny.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie na dorosłych.

Szczególne wskazania.

Brak wystarczających dowodów skuteczności stosowania Cystoralu u dzieci, ponieważ dawka 3 g nie jest wskazana dla dzieci poniżej 12. roku życia, dlatego lek nie powinien być stosowany w tej grupie wiekowej.

Stosowanie fosfomycyny może prowadzić do rozwoju reakcji nadwrażliwości, w tym do anafilaksji i wstrząsu anafilaktycznego, które mogą zagrażać życiu (patrz dział «Reakcje niepożądane»). W przypadku wystąpienia tych reakcji należy przerwać stosowanie fosfomycyny, ponowne jej podawanie pacjentom jest niedopuszczalne. Należy podjąć odpowiednie działania lecznicze.

Stosowanie antybiotyków, w tym trometamolu fosfomycyny, może prowadzić do wystąpienia powiązanej z antybiotykiem biegunki. Stopień ciężkości może się różnić od łagodnej biegunki do zapalenia okrężnicy zakończonego śmiercią. Pojawienie się ciężkiej, trwającej i/lub krwawej biegunki podczas lub po (w tym kilka tygodni po) zakończeniu leczenia antybiotykami może być objawem biegunki wywołanej przez Clostridium difficile (CDAD). Dlatego należy wziąć pod uwagę możliwość tego rozpoznania u pacjentów, u których pojawiła się ciężka biegunka podczas lub po przyjmowaniu trometamolu fosfomycyny. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia rozpoznania należy niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. W takiej sytuacji leki hamujące perystaltykę są przeciwwskazane.

Niewydolność nerek: stężenie fosfomycyny w moczu pozostaje terapeutycznie skuteczne przez 48 godzin, jeśli klirens kreatyniny przekracza 10 ml/min.

Lek zawiera sacharozę. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem tego leku.

Lek rzadko może powodować reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli (reakcje na substancję pomocniczą – dwutlenek siarki).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Jednorazowe dawki stosowane w leczeniu infekcji dróg moczowych u kobiet w ciąży nie są uważane za wskazane.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniej lub pośredniej toksyczności wpływającej na ciążę, rozwój embrionalny, rozwój płodu i/lub rozwój poporodowy.

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fosfomycyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Te dane nie wskazują na rozwój wad wrodzonych ani toksyczności płodowej/noworodkowej fosfomycyny.

W okresie ciąży stosowanie leku jest możliwe w razie potrzeby, gdy oczekiwany efekt terapii dla ciężarnej przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Fosfomycyna wydzielana jest do mleka matki nawet po przyjęciu pojedynczej dawki. W okresie karmienia piersią należy przerwać stosowanie leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Cystoral może powodować zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracę z mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Cystoral stosuje się wewnętrznie na czczo, najlepiej przed snem, po opróżnieniu pęcherza moczowego. Zawartość saszetki rozpuszcza się w 1 szklance wody i natychmiast wypija przygotowany roztwór.

Jednoczesne spożycie pokarmu opóźnia wchłanianie fospomycyny. Dlatego zaleca się stosowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po jedzeniu.

Lek w tej dawce (3 g) stosuje się według wskazań u pacjentów o masie ciała od 50 kg.

Leczenie
Dorośli i nastolatkowie o masie ciała od 50 kg – 1 saszetka Cystoralu 3 g 1 raz na dobę.
Profilaktyka

Dorośli o masie ciała od 50 kg – 1 saszetka Cystoralu 3 g 3 godziny przed zabiegiem i po 24 godzinach od zabiegu.

Dzieci.

Możliwe stosowanie w leczeniu ostrych, niepowikłanych infekcji dróg moczowych dolnych u dziewcząt od 12. roku życia.

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku w celach terapeutycznych u chłopców od 12. roku życia, jak również brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku w celach profilaktycznych zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt.

Przedawkowanie.

Dane dotyczące przedawkowania fospomycyny przy doustnym sposobie stosowania są ograniczone.

Objawy: zaburzenia wchłaniania, pogorszenie słuchu, metaliczny smak w jamie ustnej i ogólne obniżenie wrażliwości smakowej.

Przypadki hipotensji, nasilonego osłabienia, zaburzeń elektrolitowych, trombocytopenii, a także hipoprotrombinemii odnotowano po podaniu fospomycyny drogą parenteralną.

Leczenie: terapia objawowa i wspierająca. Zaleca się obfite picie płynów w celu zwiększenia diurezy.

Niepożądane działania.

Do najbardziej powszechnych niepożądanych działań po pojedynczym przyjęciu fosphomycyny trometamolu należą zaburzenia działania przewodu pokarmowego, głównie biegunka. Zjawiska te są najczęściej nietrwałe i ustępują samodzielnie.

W poniższej tabeli przedstawiono niepożądane działania, które zostały zarejestrowane podczas badań klinicznych lub są znane z doświadczeń z okresu po wprowadzeniu na rynek.

Częstotliwość niepożądanych działań określa się w następujący sposób:

• bardzo często (≥ 1/10);
• często (≥ 1/100 – <1/10);
• nieczęsto (≥ 1/1000 – <1/100);
• rzadko (≥ 1/10000 – <1/1000);
• bardzo rzadko (< 1/10000);
• częstotliwość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie częstotliwości niepożądane działania są wymienione według malejącego nasilenia.

| Kategoria układu ciała | Bardzo często | Często | Niekęsto | Rzadko | Bardzo rzadko | Częstotliwość nieznana | |------------------------|-------------|--------|----------|--------|----------------|------------------------| | Zaburzenia przewodu pokarmowego | biegunka | nudności, wymioty, ból brzucha | zaparcia, wzdęcia | zapalenie jelita grubego, w tym zapalenie okrężnicy spowodowane przez Clostridium difficile* | — | — | | Zaburzenia skórne i tkanek podskórnych | — | wysypka, swędzenie skóry | — | uogólnione wypryski, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwościowe | — | — | | Zaburzenia układu odpornościowego | — | — | — | reakcje nadwrażliwościowe, w tym anafilaktyczne | — | — | | Zaburzenia ogólnego charakteru | — | bóle głowy | — | — | — | — | | Zaburzenia układu moczowego | — | — | — | — | — | zapalenie pochwy, candidiasis pochwy | | Zaburzenia układu nerwowego | — | — | — | — | — | zawroty głowy, senność | | Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | — | — | — | — | — | podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (ALT, AST) | | Zaburzenia układu krwiotwórczego | — | — | — | — | — | eozynofilia, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia | | Zaburzenia metaboliczne i odżywienia | — | — | — | — | — | hiperglikemia | | Zaburzenia nerek i dróg moczowych | — | — | — | — | — | zaburzenia funkcji nerek | | Zaburzenia serca | — | — | — | — | — | kołatanie serca | | Zaburzenia oddechowe, śródpiersia i klatki piersiowej | — | — | — | — | — | astma, duszność | | Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej | — | — | — | — | — | bóle mięśni, bóle stawów | | Zaburzenia laboratoryjne | — | — | — | — | — | podwyższenie stężenia kreatyniny w surowicy |

* Może wystąpić po leczeniu antybiotykami.

W przypadku przedłużającego się nasilonego biegunki z krwią i/lub dużą ilością śluzu, czasem z bólem brzucha i/lub gorączką, należy rozważyć możliwość wystąpienia zapalenia okrężnicy spowodowanego przez Clostridium difficile i rozważyć odpowiednie leczenie.

Zgłaszanie niepożądanych działań niepożądanych

Istotne jest zgłaszanie niepożądanych działań niepożądanych po rejestracji leków. Umożliwia to kontynuację monitorowania stosunku korzyści do ryzyka leku. Pracownicy ochrony zdrowia są zobowiązani zgłaszać wszystkie przewidywane działania niepożądane poprzez krajowy system raportowania.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 8 g proszku granulowanego (3 g substancji czynnej) w torebce z folii aluminiowej; po jednej torebce w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORA­CJA „ZDROWIE”.

Adres siedziby producenta oraz miejsce wykonywania działalności.

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki, budynek 22.