Copaxon 40

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Copaxon 40 (Copaxone® 40)

SkÅ ad:

substancja czynna: acetan glatirameru;

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 40 mg acetanu glatirameru;

substancje pomocnicze: manitol (E 421), woda do wstrzykiwań.

*Acetan glatirameru to octanowa sÅ oć syntezy polipeptydów zawierajÄ cych cztery aminokwasy pochodzenia naturalnego: kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-tyrozyna oraz L-lizyna, których czÄ stoÅÅ e molowe wynoszÄ odpowiednio 0,129-0,153, 0,392-0,462, 0,086-0,100 oraz 0,300-0,374. Å rodkowa masa czÄ steczkowa acetanu glatirameru wynosi 5000-9000 Da.

40 mg acetanu glatirameru odpowiada 36 mg zasady glatirameru.

PostaÄ leku. Roztwór do wstrzykiwaÅ„.

GÅ ówne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizykochemiczne: roztwór praktycznie nie zawiera widocznych czÄ stek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Å rodki przeciwnowotworowe i immunomodulujÄ ce, inne immunostymulatory. Kod ATC: L03A X13.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizmy działania acetianu glatirameru u pacjentów z rozsianym stwardnieniem (RS) nie są w pełni poznane. Przyjmuje się jednak, że jego działanie odbywa się poprzez modyfikację procesu immunologicznego, który obecnie uważa się za odpowiedzialny za patogenezę RS. Hipotezę tę potwierdzają badania prowadzone w celu zbadania patogenezy eksperymentalnego zapalenia encefalomyelitis (EAE) – stanu wywołanego u kilku gatunków zwierząt poprzez immunizację materiałem pochodzącym z ośrodkowego układu nerwowego zawierającym mielinę, stosowanym często jako eksperymentalny model zwierzęcy RS. Badania prowadzone na zwierzętach oraz u pacjentów z RS wskazują, że stosowanie acetianu glatirameru prowadzi do indukcji i aktywacji na obwodzie specyficznych supresyjnych limfocytów T reagujących z acetianem glatirameru.

Postać rzutowo-remisyjna RS

Dane dotyczące skuteczności Copaxonu 40 podawanego w formie podskórnych wstrzyknięć w dawce 40 mg/ml 3 razy w tygodniu w celu zmniejszenia częstości rzutów uzyskano w 12-miesięcznym, podwójnie ślepych badaniach z grupą placebo. Głównym kryterium skuteczności była całkowita liczba potwierdzonych rzutów. Wtórnymi parametrami badania MRI, ocenianymi w 6. i 12. miesiącu, były łączna liczba ognisk oraz nasycenie kontrastem na obrazach ważonych T2 oraz łączna liczba ognisk i nasycenie kontrastem na obrazach ważonych T1.

1404 pacjentów zostało losowo przydzielonych w stosunku 2:1 do grupy otrzymującej Copaxon 40 (40 mg/ml) (n=943) oraz grupy placebo (n=461). Obie grupy leczenia były porównywalne pod względem stanu pacjentów na początku badania, obrazu klinicznego choroby oraz parametrów MRI. Pacjenci mieli średnio 2,0 rzuty w ciągu 2 lat poprzedzających okres selekcji.

W grupie leczonej Copaxonem 40 (40 mg/ml) zaobserwowano zmniejszenie całkowitej liczby rzutów o 34,4% (p<0,0001), z względnym ryzykiem wynoszącym 0,656 oraz 95% przedziałem ufności (PU) [0,539–0,799].

W grupie leczonej Copaxonem 40 (40 mg/ml) zaobserwowano istotne i statystycznie znaczące zmiany w głównych i wtórnych parametrach skuteczności, które były porównywalne ze skutecznością leczenia lekiem Copaxon®-Teva (20 mg/ml) podawanym raz dziennie.

W poniższej tabeli przedstawiono wartości głównych i wtórnych parametrów skuteczności w grupie pacjentów objętych randomizacją.

* Bezwzględne zmniejszenie ryzyka określano jako różnicę między skorygowaną liczbą potwierdzonych przypadków nawrotów w ciągu 12 miesięcy przy stosowaniu acetanu glatirameru w dawce 40 mg 3 razy w tygodniu a skorygowaną liczbą potwierdzonych przypadków nawrotów w ciągu 12 miesięcy przy stosowaniu placebo.

** Względne ryzyko określano jako stosunek skorygowanego średniego ryzyka przy stosowaniu acetanu glatirameru w dawce 40 mg 3 razy w tygodniu do skorygowanego średniego ryzyka przy stosowaniu placebo.

Bezpośrednie porównanie bezpieczeństwa stosowania Copaxonu®-Teva (20 mg/ml) 1 raz dziennie oraz Copaxonu 40 (40 mg/ml) 3 razy w tygodniu w jednym badaniu nie było prowadzone.

W trwającym 12 miesięcy badaniu nie uzyskano dowodów, że terapia Copaxonem 40 wpływa na postępowanie niepełnosprawnościowych zmian lub na czas trwania nawrotu.

Obecnie brak danych dotyczących stosowania Copaxonu 40 u pacjentów z pierwotnie lub wtórnie postępującą chorobą.

Farmakokinetyka.

Badania farmakokinetyczne z udziałem pacjentów nie były przeprowadzane. Dane in vitro oraz ograniczone dane z badań przeprowadzonych na zdrowych ochotnikach wskazują, że po podaniu podskórnym acetanu glatirameru substancja czynna jest łatwo wchłaniana, a większa część dawki szybko ulega rozkładowi na mniejsze fragmenty już w tkance podskórnej.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Copaxon 40 wskazany jest w leczeniu postaci rzutowej stwardnienia rozsianego.

Copaxon 40 nie jest wskazany w pierwotnie lub wtórnie postępującym stwardnieniu rozsianym.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną (octan glatirameru) lub na którykolwiek z substancji pomocniczych.

Szczególne środki ostrożności.

Preparat w strzykawce wstępnie napełnionej przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Nieużywany produkt leczniczy lub jego pozostałości należy zniszczyć.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Interakcje między Copaxonem 40 a innymi lekami zostały zbadane niewystarczająco.

Brak danych dotyczących interakcji z beta-interferonem.

Obserwowano zwiększoną częstość reakcji w miejscu wstrzyknięcia u pacjentów otrzymujących jednocześnie Copaxon 40 i terapię kortykosteroidami.

Badania in vitro wskazują, że octan glatirameru silnie wiąże się z białkami osocza krwi, ale nie wypiera i nie jest wypierany przez fenytoinę ani karbamazepinę. Jednakże, ponieważ teoretycznie Copaxon 40 może wpływać na rozkład substancji wiążących się z białkami, należy dokładnie obserwować pacjentów stosujących jednocześnie takie leki.

Szczególne ostrzeżenia i właściwe postępowanie.

Copaxon 40 można stosować wyłącznie w formie iniekcji podskórnych. Leku nie wolno stosować dożylnie ani do mięśni.

Podczas stosowania acetatu glatirameru mogą występować reakcje popostrzykowe oraz reakcje anafilaktyczne (zob. rozdział „Efekty niepożądane”).

Reakcje popostrzykowe

Lekarz prowadzący leczenie powinien poinformować pacjenta, że reakcja wiążąca się z wystąpieniem co najmniej jednego z następujących objawów: wazodilatacja (przypływ krwi), ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca lub tachykardia, może pojawić się kilka minut po wstrzyknięciu Copaxonu 40 (zob. rozdział „Efekty niepożądane”). Większość tych objawów trwa krótko i ustępuje spontanicznie bez konsekwencji. W przypadku wystąpienia poważnej reakcji niepożądanej pacjent powinien natychmiast przerwać stosowanie Copaxonu 40 i skontaktować się z lekarzem. W razie potrzeby lekarz może zastosować leczenie objawowe.

Nie ma dowodów na zwiększone ryzyko wystąpienia tych reakcji niepożądanych u żadnej grupy pacjentów. Mimo to należy zachować ostrożność przy stosowaniu Copaxonu 40 u pacjentów z wywiadem chorób serca. Stan takich pacjentów należy regularnie kontrolować w trakcie leczenia.

Reakcje anafilaktyczne

Po podaniu acetatu glatirameru możliwe są reakcje anafilaktyczne – natychmiastowe lub po krótkim czasie. Jednakże takie reakcje anafilaktyczne mogą pojawić się nawet po kilku miesiącach lub latach od rozpoczęcia leczenia (zob. rozdział „Efekty niepożądane”). Zgłaszano przypadki zakończone śmiercią. Niektóre objawy reakcji anafilaktycznych mogą częściowo pokrywać się z objawami reakcji popostrzykowych.

Wszystkie pacjentki i osoby je opiekujące się powinny być poinformowane o objawach charakterystycznych dla reakcji anafilaktycznych oraz o konieczności natychmiastowego skorzystania z pomocy medycznej w razie wystąpienia takich objawów (zob. rozdział „Efekty niepożądane”).

W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej należy przerwać stosowanie leku Copaxon 40 (zob. rozdział „Przeciwwskazania”).

Przeciwciała reagujące z acetatem glatirameru wykrywano w surowicy krwi pacjentów podczas codziennej, ciągłej terapii lekiem Copaxon. Maksymalne stężenia osiągano średnio po 3–4 miesiącach leczenia, po czym stężenia te obniżały się i ustabilizowały na poziomie nieco wyższym niż początkowy.

Nie ma danych wskazujących, że przeciwciała reagujące z acetatem glatirameru mają działanie neutralizujące lub że ich powstawanie wpływa na skuteczność kliniczną leku Copaxon 40.

U pacjentów z niewydolnością nerek należy monitorować funkcję nerek w trakcie leczenia lekiem Copaxon 40. Choć nie ma dowodów na gromadzenie się kompleksów immunologicznych w kłębuszkach nerkowych, tej możliwości nie można wykluczyć.

Obserwowano rzadkie przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby (w tym zapalenie wątroby z żółtaczką, niewydolność wątroby oraz w pojedynczych przypadkach przeszczepienie wątroby). Uszkodzenie wątroby występowało w okresie od kilku dni do kilku lat po rozpoczęciu stosowania Copaxonu. W większości przypadków ciężkie uszkodzenie wątroby ustępowało po przerwaniu leczenia. W niektórych przypadkach te reakcje występowały przy nadmiernym spożyciu alkoholu, istniejącym lub w wywiadzie uszkodzeniu wątroby oraz stosowaniu innych potencjalnie hepatotoksycznych leków. Należy regularnie kontrolować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów uszkodzenia wątroby i poinformować o konieczności natychmiastowego skorzystania z pomocy medycznej w przypadku pojawienia się objawów uszkodzenia wątroby. W przypadku klinicznie istotnego uszkodzenia wątroby należy rozważyć przerwanie stosowania Copaxonu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Umiarkowana liczba danych dotyczących ciężarnych kobiet (300–1000 przypadków ciąży) wskazuje na brak toksyczności płodowej/noworodkowej lub zaburzeń rozwoju płodu. Badania na zwierzętach nie wykazały toksyczności rozrodczej. W razie potrzeby można rozważyć stosowanie Copaxonu 40 w czasie ciąży.

Karmienie piersią. Właściwości fizykochemiczne oraz niewielkie wchłanianie po podaniu doustnym pozwalają przypuszczać, że wpływ acetatu glatirameru na noworodki/dzieci niemowlęta poprzez mleko matki u ludzi jest niewielki. Nieinterwencyjne retrospektywne badanie z udziałem 60 niemowląt karmionych piersią przez matki narażone na działanie acetatu glatirameru, w porównaniu z 60 niemowlętami karmionymi piersią przez matki nie narażone na działanie żadnej terapii modyfikującej przebieg choroby, oraz ograniczone dane po rejestracji wskazują na brak negatywnego wpływu acetatu glatirameru. Copaxon 40 można stosować w czasie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie prowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Rozpoczęcie terapii lekiem Copaxon 40 powinno odbywać się pod nadzorem neurologa lub lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu stwardnienia rozsianego.

Dla dorosłych zalecana dawka wynosi 40 mg octanu glatirameru (jeden wstępnie napełniony strzykawka), podawana w postaci podskórnej iniekcji 3 razy w tygodniu. Przerwa między iniekcjami powinna wynosić co najmniej 48 godzin. Zaleca się stosowanie leku w te same dni każdego tygodnia.

Obecnie nie ustalono długości leczenia lekiem Copaxon 40.

Decyzję o długości leczenia podejmuje lekarz indywidualnie w każdym przypadku.

Pacjenci w podeszłym wieku. Stosowania leku Copaxon 40 u pacjentów w podeszłym wieku nie badano specjalnie.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek. Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących stosowania leku Copaxon 40 u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Pacjentom należy udzielić instrukcji dotyczących techniki samodzielnego podania leku oraz zapewnić nadzór lekarza podczas pierwszego samodzielnego podania oraz przez 30 minut bezpośrednio po nim.

W celu zmniejszenia ryzyka podrażnień lub bólu w miejscu iniekcji każde kolejne podanie leku należy wykonywać w inne miejsce. Lek można podawać w okolice brzucha, ramion, ud oraz pośladków.

Ogólne zalecenia dotyczące stosowania

Podczas wykonywania iniekcji leku Copaxon 40 ważne jest przestrzeganie poniższych zasad:

• podawać lek wyłącznie podskórnie;
• stosować dawkę zaleconą przez lekarza;
• używać strzykawki do wykonania iniekcji tylko jeden raz, nie wykorzystany lek lub pozostałości należy zniszczyć;
• nie mieszać ani nie podawać jednocześnie leku Copaxon 40 z innymi lekami;
• nie stosować tej wstępnie napełnionej strzykawki, jeśli w roztworze znajdują się zawieszone cząstki – należy wziąć inną opakowanie.

Instrukcja stosowania

1. Przed podaniem leku należy upewnić się o posiadaniu wszystkiego niezbędnego do wykonania iniekcji:
   • jednego blistera leku Copaxon 40 zawierającego wstępnie napełnioną strzykawkę;
   • pojemnika na zużyte strzykawki i igły.
2. Wziąć jeden blister z wstępnie napełnioną strzykawką z opakowania głównego. Wszystkie nieużywane strzykawki należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
3. Jeśli lek był przechowywany w lodówce, blister z wstępnie napełnioną strzykawką należy pozostawić w temperaturze pokojowej przez co najmniej 20 minut i upewnić się, że osiągnął temperaturę pokojową.
4. Przed podaniem leku należy dokładnie umyć ręce wodą z mydłem.
5. Wybrać miejsce do iniekcji. Na rys. 1 wskazano siedem możliwych punktów na ciele do iniekcji: ramiona, uda, pośladki, brzuch (obszar pępka). W obrębie każdej strefy iniekcji znajduje się wiele punktów ukłucia. Należy za każdym razem używać innego punktu ukłucia, aby zmniejszyć ryzyko podrażnień lub bólu w miejscu iniekcji.

Należy stale zmieniać miejsca iniekcji w obrębie danej strefy.

Nie należy wykonywać iniekcji w to samo miejsce.

Nie należy stosować iniekcji w punkty bolesne, obszary o zbarwieniach skóry ani obszary z zgrubieniami i guzkami.

Zaleca się ustalenie harmonogramu zmiany miejsc wykonywania iniekcji i odnotowywanie odpowiednich wpisów w dzienniku iniekcji. Niektóre obszary ciała są niewygodne do samodzielnego wykonania iniekcji (np. ramiona). W takich przypadkach może być potrzebna pomoc osoby trzeciej.

G – góra; C – środek; D – dół.

Rys. 1

1. Wyjąć strzykawkę z ochronnej opakowania blisterowego, usuwając papierową etykietę.
2. Trzymać strzykawkę w ręce piszącej, jak ołówek. Zdjąć ochronny kolpek z igły.
3. Delikatnie zebrać skórę w fałd dużym i wskazującym palcem (rys. 2).
4. Wprowadzić igłę pod skórę (rys. 3). Lek wprowadza się, równomiernie naciskając tłoczek strzykawki w dół aż do całkowitego opróżnienia strzykawki.

Rys. 2 Rys. 3

1. Usunąć strzykawkę z igłą ruchem pionowym do góry.
2. Zużyta strzykawka powinna zostać umieszczona w pojemniku na odpady medyczne.

Dzieci.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania acetatu glatyrameru u dzieci i dorastających. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania Copaxonu 40 u dzieci (do 18. roku życia), aby podać jakiekolwiek rekomendacje dotyczące jego zastosowania. Dlatego nie należy stosować Copaxonu 40 u tej grupy wiekowej.

Przedawkowanie.

Zgłaszano kilka przypadków przedawkowania Copaxonem (stosowanie do 300 mg acetatu glatyrameru). Przypadki te nie były związane z wystąpieniem innych reakcji niż te wymienione w sekcji „Działania niepożądane”.

W przypadku przedawkowania należy obserwować stan pacjenta i zastosować odpowiednią terapię objawową i wspierającą.

Działania niepożądane.

Większość danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania acetatu glatirameru opiera się na doświadczeniu podskórnej aplikacji leku Copaxon 40 (20 mg/ml) raz dziennie. Poniżej przedstawiono dane dotyczące bezpieczeństwa acetatu glatirameru uzyskane w wyniku 4 badań placebo-kontrolowanych stosowania Copaxonu®-Teva (20 mg/ml) raz dziennie oraz jednego badania placebo-kontrolowanego stosowania Copaxon 40 (40 mg/ml) trzy razy w tygodniu.

Bezpośrednie porównanie bezpieczeństwa stosowania Copaxonu®-Teva (20 mg/ml) raz dziennie oraz Copaxon 40 (40 mg/ml) trzy razy w tygodniu w jednym badaniu nie było przeprowadzane.

Copaxon®-Teva (20 mg/ml) raz dziennie

Wszystkie badania kliniczne dotyczące stosowania Copaxonu®-Teva (20 mg/ml) wykazały, że najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były reakcje w miejscu iniekcji, obserwowane u większości pacjentów przyjmujących lek. W badaniach kontrolowanych odsetek pacjentów, u których zaobserwowano te reakcje co najmniej raz, był wyższy po leczeniu lekiem Copaxon®-Teva (20 mg/ml) (70%), niż po iniekcjach placebo (37%). Reakcje w miejscu iniekcji najczęściej obserwowane przy stosowaniu leku Copaxon®-Teva (20 mg/ml) w porównaniu z placebo obejmowały rumień, ból, nowotwór, swędzenie, obrzęk, stan zapalny oraz nadwrażliwość.

Reakcja związana przynajmniej z jednym z takich objawów jak wazodilatacja (przypływ krwi), ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca lub tachykardia, opisana jako natychmiastowa reakcja popostrzykowa. Reakcja ta może wystąpić kilka minut po iniekcji Copaxonu. Przynajmniej jeden z objawów natychmiastowej reakcji popostrzykowej (pojedyncze objawy natychmiastowej reakcji popostrzykowej z podaniem częstości wymienionych poniżej) obserwowano u 31% pacjentów przyjmujących lek Copaxon®-Teva (20 mg/ml) w porównaniu z 13% pacjentów otrzymujących placebo.

Działania niepożądane wykryte podczas badań klinicznych oraz w okresie pogodniowym przedstawiono poniżej. Dane badań klinicznych pochodzą z 4 podstawowych, podwójnie ślepych, placebo-kontrolowanych badań klinicznych z udziałem łącznie 512 pacjentów przyjmujących lek Copaxon®-Teva (20 mg/dobę) oraz 509 pacjentów przyjmujących placebo przez okres 36 miesięcy. W trzech badaniach nad postacią remitująco-odnową stwardnienia rozsianego wzięto łącznie udział 269 pacjentów przyjmujących lek Copaxon®-Teva (20 mg/dobę) oraz 271 pacjentów z grupy placebo przez okres 35 miesięcy. W czwartym badaniu klinicznym uczestniczyli pacjenci z pierwszym epizodem klinicznym, którzy zostali sklasyfikowani jako grupa wysokiego ryzyka rozwoju klinicznie potwierdzonego stwardnienia rozsianego. W tym badaniu 243 pacjentów przyjmowało lek Copaxon®-Teva (20 mg/dobę) oraz 238 pacjentów przyjmowało placebo przez okres 36 miesięcy.

Działania niepożądane wymienione poniżej sklasyfikowano według klas układów narządów oraz częstości: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100, <1/10); rzadko (≥1/1000, <1/100); niezwykle rzadko (≥1/10000, <1/1000); częstość nieznana (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje

Bardzo często: infekcje, grypa.

Często: zapalenie oskrzeli, zapalenie żołądka i jelit, opryszczka zwykła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie nosa, zębowy absces, kandydoza pochwy*.

Rzadko: absces, cellulit, furunkul, opryszczka półgęsia, zapalenie nerek.

Zwyczajne, nowotwory złośliwe i nieokreślone (w tym cysty i polipy)

Często: łagodne guzy skóry, nowotwór.

Rzadko: nowotwór skóry.

Z boku układu krwi i układu limfatycznego

Często: limfadenopatia*.

Rzadko: leukocytoza, leukopenia, powiększenie śledziony, trombocytopenia, nieprawidłowa morfologia limfocytów.

Z boku układu odpornościowego

Często: nadwrażliwość.

Rzadko: reakcja anafilaktyczna.

Z boku układu endokrynnego

Rzadko: wole, nadczynność tarczycy.

Z boku metabolizmu i odżywiania

Często: anoreksja, przyrost masy ciała*.

Rzadko: nietolerancja alkoholu, podagra, hiperlipidemia, podwyższenie poziomu sodu we krwi, obniżenie poziomu ferrytyny w osoczu.

Z boku psychiki

Bardzo często: niepokój*, depresja.

Często: drażliwość.

Rzadko: nieprawidłowe sny, dezorientacja, euforia, halucynacje, agresywność, mania, zaburzenia osobowości, próba samobójstwa.

Z boku układu nerwowego

Bardzo często: ból głowy.

Często: dysgezja, hipertonus, migrena, zaburzenia mowy, omdlenie, drżenie*.

Rzadko: zespół cieśni nadgarstka, zaburzenia poznawcze, drgawki, dysgrafia, dysleksja, dystonia, dysfunkcja motoryczna, mioklonus, zapalenie nerwów, blokada nerwowo-mięśniowa, niestagmus, porażenie, porażenie nerwu peroneusznego, stupor, defekt pola widzenia.

Z boku narządów wzroku

Często: podwójne widzenie, zaburzenia narządów wzroku*.

Rzadko: zaćma, uszkodzenie rogówki, suchość oczu, krwotok do oka, opadanie powieki górnej, midriaza, zanik nerwu wzrokowego.

Z boku narządów słuchu i równowagi

Często: zaburzenia narządów słuchu.

Z boku układu sercowo-naczyniowego

Bardzo często: wazodilatacja*.

Często: kołatanie serca*, tachykardia*.

Rzadko: ekstrasystolia, zatamowanie zatokowe, tachykardia paroksystyczna, żylaki.

Z boku układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Bardzo często: duszność*.

Często: kaszel, sezonowe zapalenie nosa.

Rzadko: apnea, krwawienie z nosa, hiperventylacja, laryngospazm, choroby płuc, uczucie duszności.

Z boku układu pokarmowego

Bardzo często: nudności*.

Często: zaburzenia okołoodbytowe, zaparcia, próchnica zębów, dyspepsja, dysfagia, nietrzymanie stolca, wymioty*.

Rzadko: zapalenie okrężnicy, polip jelitowy, zapalenie jelit, odbijanie, owrzodzenie przełyku, zapalenie przyzębia, krwawienie z odbytu, powiększenie gruczołów ślinowych.

Z boku układu wątrobowo-pęcherzowego

Często: zaburzenia funkcji wątroby.

Rzadko: kamica żółciowa, powiększenie wątroby.

Niezwykle rzadko: toksyczne zapalenie wątroby, uszkodzenie wątroby.

Częstość nieznana: niewydolność wątroby#.

Z boku skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często: wysypka*.

Często: siniaki, nadpotliwość, swędzenie, zaburzenia skóry*, pokrzywka.

Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, zapalenie kontaktowe skóry, rumień węzłowaty, guzki skórne.

Z boku układu kostno-mięśniowego i tkanki łącznej

Bardzo często: ból stawów, ból pleców*.

Często: ból szyi.

Rzadko: zapalenie stawów, zapalenie okostnej, ból boku, atrofia mięśni, osteoartroza.

Z boku nerek i układu moczowego

Często: naglące parcie do oddania moczu, polakiuria, zatrzymanie moczu.

Rzadko: hematuria, kamica nerek, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia wyników ogólnego badania moczu.

Z boku układu rozrodczego i gruczołów mlekowych

Rzadko: zaczerwienienie gruczołów mlekowych, zaburzenia erekcji, opadanie narządów miednicy, priapizm, zaburzenia prostaty, nieprawidłowy posiew z szyjki macicy, zaburzenia jąder, krwawienie z pochwy, zaburzenia pochwowo-włosiste.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania

Bardzo często: osłabienie, ból w klatce piersiowej*, reakcje w miejscu iniekcji*^, ból*.

Często: dreszcze*, obrzęk twarzy*, atrofia w miejscu iniekcji◊, reakcja miejscowa*, obrzęk obwodowy, obrzęk, hipertermia.

Rzadko: torbiel, objawy kaca, hipotermia, natychmiastowa reakcja popostrzykowa, stan zapalny, martwica w miejscu iniekcji, zaburzenia błony śluzowej.

Zaburzenia, zatrucia i komplikacje

Rzadko: zespół popostrzykowy.

*Liczba przypadków była większa niż 2% (>2/100) w grupie stosowania Copaxon 40 w porównaniu z grupą placebo. Działania niepożądane bez symbolu * oznaczają różnicę mniejszą niż 2% lub równą 2%.

^Termin „reakcje w miejscu iniekcji” (różne typy) obejmuje wszystkie działania niepożądane występujące w miejscu iniekcji, z wyjątkiem atrofii w miejscu iniekcji oraz martwicy w miejscu iniekcji, które są wymienione osobno.

◊Obejmuje terminy odnoszące się do zlokalizowanej lipotrofii w miejscu iniekcji.

#Zgłoszono kilka przypadków przeszczepienia wątroby.

W czwartym badaniu, wspomnianym powyżej, po okresie kontrolowanym placebo prowadzona była otwarta faza leczenia. Nie zaobserwowano zmian w znanym profilu bezpieczeństwa Copaxonu®-Teva (20 mg/ml) podczas dalszego 5-letniego badania otwartego.

Copaxon 40 (40 mg/ml), stosowany trzy razy w tygodniu

Bezpieczeństwo stosowania leku Copaxon 40 (40 mg/ml) oceniano w trakcie podwójnie ślepego badania placebo-kontrolowanego z udziałem chorych na remitująco-odnowe stwardnienie rozsiane. W trakcie badania 943 pacjentów otrzymywało Copaxon 40 (40 mg/ml) trzy razy w tygodniu, a 461 pacjentów otrzymywało placebo przez okres 12 miesięcy.

Ogólnie u pacjentów otrzymujących leczenie Copaxonem 40 (40 mg/ml) (trzy razy w tygodniu) obserwowano takie same działania niepożądane i z taką samą częstością jak przy stosowaniu leku Copaxon®-Teva (20 mg/ml) (codziennie).

W szczególności działania niepożądane w miejscu iniekcji oraz natychmiastowe reakcje po iniekcji u pacjentów stosujących Copaxon 40 (40 mg/ml) (trzy razy w tygodniu) występowały rzadziej niż u pacjentów otrzymujących leczenie lekiem Copaxon®-Teva (20 mg/ml) (codziennie) (35,5% vs 70% dla reakcji w miejscu iniekcji oraz 7,8% vs 31% dla natychmiastowych reakcji po iniekcji odpowiednio).

Reakcje w miejscu iniekcji obserwowano u 36% pacjentów otrzymujących leczenie lekiem Copaxon 40 (40 mg/ml), w porównaniu z 5% pacjentów przyjmujących placebo. Natychmiastowa reakcja po iniekcji obserwowana była u 8% chorych otrzymujących leczenie lekiem Copaxon 40 (40 mg/ml), w porównaniu z 2% chorych stosujących placebo.

Zarejestrowano kilka specyficznych działań niepożądanych:

• Po podaniu acetatu glatirameru możliwe jest wystąpienie reakcji anafilaktycznych – natychmiastowych lub po krótkim czasie. Jednak takie reakcje anafilaktyczne mogą wystąpić nawet po kilku miesiącach lub latach od rozpoczęcia leczenia (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).
• Brak doniesień o martwicy w miejscu iniekcji.
• Rumień skóry oraz ból kończyn, które nie występowały przy stosowaniu leku Copaxon®-Teva (20 mg/ml), obserwowano u 2,1% pacjentów przyjmujących Copaxon 40 (40 mg/ml) (często: ≥1/100, <1/10).
• Uszkodzenie wątroby oraz toksyczne zapalenie wątroby obserwowano przy stosowaniu Copaxonu 40 (40 mg/ml), każde z działań niepożądanych u jednego pacjenta (0,1%) (rzadko: ≥1/1000, <1/100).

W niekontrolowanych badaniach klinicznych oraz w trakcie stosowania pogodniowego również zgłaszano reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne) oraz podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych bez klinicznie istotnych skutków u pacjentów z SR otrzymujących leczenie acetatem glatirameru.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. O wszystkich przypadkach podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku należy zgłaszać pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem w temperaturze 2-8 °C (w lodówce). Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Jeśli nie ma możliwości przechowywania wstępnie napełnionych strzykawek w lodówce, mogą być one przechowywane w temperaturze 15-25 °C nie dłużej niż 1 miesiąc.

Jeśli po upływie tego jednomiesięcznego okresu wstępnie napełnione strzykawki z roztworem Copaxon 40 nie zostały wykorzystane i znajdują się w oryginalnym opakowaniu, należy je przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8 °C.

Niezgodność.

Nie należy mieszać leku z innymi lekami, ponieważ nie przeprowadzono badań na zgodność.

Opakowanie. 1 ml roztworu w wstępnie napełnionej strzykawce; 1 strzykawka w blisterze (z oznaczeniem lub bez oznaczenia); 12 strzykawek w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Teva Pharmaceutical Industries Ltd.

Norton Healthcare Ltd. T/A Ives Pharmaceuticals UK.

Lokalizacja producentów oraz adresy miejsc prowadzenia ich działalności.

ul. Eli Hurwitz 18, Strefa Przemysłowa, Kfar-Saba, Izrael.

Aston Lane North, Whitehouse Way Industrial Estate, Runcorn, WA7 3FA, Wielka Brytania.