Cerezyme 400 j.m.

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Cerezyme 400 j.m. (CEREZYME® 400 U)

Skład:

substancja czynna: imiglucerase;

1 fiolka leku zawiera 400 j.m.* imiglucerezy**;

1 ml roztworu zawiera 40 j.m. (około 1,0 mg) imiglucerezy (400 j.m./10 ml);

substancje pomocnicze: mannitol (E 421), cytrynian sodu, cytrynian sodu dwuhydrolit, polisorbat 80.

* 1 jednostka (j.m.) odpowiada ilości enzymu, który katalizuje hydrolizę 1 μmol syntetycznego substratu paranitrofenylo-β-D-glukopiranozydu (pNP-Glc) w ciągu 1 minuty w temperaturze 37 °C.

Postać leku. Proszek do sporządzenia koncentratu do sporządzenia roztworu do infuzji.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek liofilizowany biały lub prawie biały.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki wpływające na układ trawienny i procesy metaboliczne. Enzymy. Kod ATC A16AB02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania . Choroba Gauchera – rzadka recesywna choroba dziedziczna zaburzająca metabolizm, spowodowana niedoborem lizosomalnego enzymu kwasowej β-glukozydazy. Enzym ten rozkłada glukozyloceramid, główny składnik lipidowej struktury błon komórkowych, na glukozę i ceramid.

** Imiglucereza – to zmodyfikowana forma ludzkiej kwasowej β-glukozydazy, wyprodukowana metodą rekombinowaną DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego (Chinese Hamster Ovary), z modyfikacją mannozy w celu kierowania działania na makrofagi.

Efekty farmakodynamiczne . Imiglucereza (rekombinowana makrofagotropowa β-glukocerebrozydaza) zastępuje niedostateczną aktywność enzymatyczną, hydrolizując glukozyloceramid i w ten sposób korygując pierwotną patofizjologię oraz zapobiegając patologii wtórnej.

Cerezyme 400 j.m. zmniejsza rozmiar śledziony i wątroby, poprawia lub normalizuje stan w przypadku trombocytopenii i anemii, poprawia lub normalizuje gęstość mineralną tkanki kostnej i masę szpiku kostnego oraz zmniejsza lub likwiduje ból kostny i kryz kostny. Cerezyme 400 j.m. zmniejsza tempo zużycia energii w stanie spoczynku. Cerezyme 400 j.m. wykazuje działanie poprawiające zarówno aspekt psychiczny, jak i fizyczny jakości życia u pacjentów z chorobą Gauchera. Cerezyme 400 j.m. obniża poziom chitotryozydazy – biomarkera gromadzenia się glukozyloceramidu w makrofagach i odpowiedzi na leczenie. U dzieci Cerezyme 400 j.m. normalizuje rozwój płciowy, umożliwia osiągnięcie normalnego wzrostu oraz normalnej gęstości mineralnej tkanki kostnej w dorosłym wieku.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo . Szybkość i stopień odpowiedzi na leczenie preparatem Cerezyme 400 j.m. zależą od dawki podanej do organizmu.

Ogólnie poprawa w układach o szybszym metabolizmie, takich jak układ hematologiczny, może być znacznie szybsza niż w układach o wolniejszym metabolizmie, w szczególności w kościach.

W dużym badaniu rejestrowym ICGG Gaucher Registry obejmującym grupę pacjentów (n=528) z chorobą Gauchera typu 1, obserwowano zależność czasu i dawki podania preparatu Cerezyme 400 j.m. w odniesieniu do parametrów hematologicznych i wisceralnych (liczba płytek krwi, stężenie hemoglobiny, objętość śledziony i wątroby) przy zastosowaniu dawek 15, 30 i 60 j.m./kg masy ciała raz na 2 tygodnie. Pacjenci, którym podawano 60 j.m./kg masy ciała raz na 2 tygodnie, wykazali szybszą poprawę i większy maksymalny efekt terapeutyczny w porównaniu z pacjentami, którym podawano mniejsze dawki.

Podobnie w analizie rejestrowej ICGG Gaucher dotyczącej gęstości mineralnej kości z wykorzystaniem dwupromieniowej absorpcjometrii rentgenowskiej (DXA) u 342 pacjentów po 8 latach leczenia osiągnięto normalną gęstość mineralną kości przy stosowaniu preparatu Cerezyme 400 j.m. w dawce 60 j.m./kg masy ciała raz na 2 tygodnie, natomiast ten efekt nie był obserwowany przy stosowaniu niższych dawek – 15 i 30 j.m./kg masy ciała raz na 2 tygodnie (Wenstrup et al, 2007).

W badaniu z udziałem 2 grup pacjentów, którym podawano preparat w średniej dawce 80 j.m./kg masy ciała raz na 4 tygodnie oraz 30 j.m./kg masy ciała raz na 4 tygodnie i u których wskaźnik stopnia zaawansowania uszkodzenia szpiku kostnego wynosił ≥ 6, większość pacjentów z grupy otrzymującej wyższą dawkę (33 %; n=22) osiągnęła zmniejszenie tego wskaźnika o 2 punkty po 24 miesiącach leczenia preparatem Cerezyme 400 j.m. w porównaniu z pacjentami z grupy otrzymującej niższą dawkę (10 %; n=13) (de Fost et al, 2006).

Leczenie z zastosowaniem preparatu Cerezyme 400 j.m. w dawce 60 j.m./kg masy ciała raz na 2 tygodnie wykazało poprawę stanu w przypadku bólu kostnego już po 3 miesiącach, zmniejszenie liczby kryzów kostnych po 12 miesiącach oraz poprawę gęstości mineralnej kości po 24 miesiącach leczenia (Sims et al, 2008).

Standardowa częstotliwość przeprowadzania infuzji to raz na 2 tygodnie (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”). Leczenie podtrzymujące z częstotliwością infuzji raz na 4 tygodnie (Q4) przy podaniu tej samej dawki kumulatywnej (sumarycznej), co przy infuzjach co 2 tygodnie (Q2), badano u dorosłych pacjentów ze stabilną chorobą Gauchera typu 1. Zmiany od poziomu wyjściowego parametrów hemoglobiny, płytek krwi, objętości wątroby i śledziony, kryzów kostnych oraz uszkodzenia kości stanowiły ustaloną złożoną punkt końcowy; osiągnięcie lub utrzymanie ustalonych celów terapeutycznych w leczeniu choroby Gauchera w odniesieniu do parametrów hematologicznych i wisceralnych stanowiło dodatkowy punkt końcowy. Po 24 miesiącach 63 % pacjentów leczonych wg schematu Q4 oraz 81 % pacjentów leczonych wg schematu Q2 osiągnęło złożony punkt końcowy; różnica nie była istotna statystycznie w odniesieniu do przedziału ufności 95 % (-0,357, 0,058). 89 % pacjentów leczonych wg schematu Q4 oraz 100 % pacjentów leczonych wg schematu Q2 osiągnęło punkty końcowe oparte na celach terapeutycznych; różnica nie była istotna statystycznie w odniesieniu do przedziału ufności 95 % (-0,231, 0,060). Schemat przeprowadzania infuzji Q4 można rozważać jako możliwą opcję leczenia dla niektórych dorosłych pacjentów ze stabilną chorobą Gauchera typu 1, jednak dane kliniczne w tej kwestii są ograniczone (niedostateczne).

Nie przeprowadzono specjalnych kontrolowanych badań klinicznych oceniających wpływ preparatu Cerezyme 400 j.m. na objawy neurologiczne choroby. Z tego powodu niemożliwe jest wyciągnięcie jakichkolwiek wniosków dotyczących skuteczności terapii enzymatycznej zastępczej w przypadku objawów neurologicznych.

Lekarze powinni rejestrować pacjentów z chorobą Gauchera, w tym pacjentów z przewlekłą neuropatią, w rejestrze „ICGG Gaucher Registry”. Dane o tych pacjentach będą anonimowo gromadzone w tym rejestrze. Celem utworzenia „ICGG Gaucher Registry” jest poprawa zrozumienia choroby Gauchera oraz ocena skuteczności terapii enzymatycznej zastępczej, co w rezultacie przyczyni się do poprawy bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu Cerezyme 400 j.m.

Dokliniczne badania bezpieczeństwa. Standardowe farmakologiczne badania dokliniczne bezpieczeństwa, badania toksyczności przy jednorazowym i wielokrotnym podaniu oraz badania genotoksyczności imiglucerezy nie wykazały szczególnego ryzyka dla człowieka.

Farmakokinetyka. Równowagowa aktywność enzymatyczna imiglucerezy w 4 dawkach (7,5; 15; 30; 60 j.m./kg) osiągana jest po 30 minutach od rozpoczęcia wlewu wewnętrznego preparatu Cerezyme 400 j.m. przez 1 godzinę. Przerwanie infuzji prowadzi do szybkiego spadku aktywności enzymatycznej w osoczu, przy czym okres półtrwania imiglucerezy waha się od 3,6 do 10,4 minuty. Średnia wartość klirensu osoczowego wynosi 14,5±4,0 (zakres: 9,8 – 20,3) ml/min/kg. Średni objętość rozdziału imiglucerezy skorygowana o masę ciała wynosi 0,12 ± 0,02 (zakres: 0,09 – 0,15) l/kg.

Dane te nie są uważane za zależne od dawki ani czasu trwania infuzji, ponieważ tylko 1 lub 2 pacjentów zostało przebadanych przy każdej dawce i szybkości infuzji.

Właściwości kliniczne.

Wskazania. Cerezyme 400 j.m. (imiglucereza) wskazane jest do długotrwałej enzymatycznej terapii zastępczej u pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem choroby Gauchera typu nietypowego neuronopatycznego (typ 1) lub przewlekłego typu neuronopatycznego (typ 3), u których występują klinicznie istotne objawy nietypowe neuronopatyczne, do których należą:

Do objawów nietypowych neuronopatycznych choroby Gauchera należą:

• anemia (po wykluczeniu innych przyczyn, w szczególności niedoboru żelaza);
• trombocytopenia;
• choroby kości (po wykluczeniu innych przyczyn, w szczególności niedoboru witaminy D);
• hepatomegalia lub splenomegalia.

Przeciwwskazania. Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych preparatu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z innymi lekami.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Zjawiska nadwrażliwości.
W wyniku przesiewowego enzymatycznego testu immunologicznego (ELISA) oraz potwierdzającego radioimmunoprecypitacyjnego testu stwierdzono, że przeciwciała IgG przeciwko imiglucerase powstają u około 15% pacjentów w ciągu pierwszego roku terapii. Przeciwciała przeciwko leku Cerezyme 400 j.m. powstają zazwyczaj w ciągu pierwszych 6 miesięcy i rzadko po 12 miesiącach terapii. Pacjenci z podejrzeniem zmniejszenia skuteczności terapii powinni być okresowo monitorowani pod kątem powstawania przeciwciał IgG przeciwko imiglucerase.

Pacjenci z przeciwciałami przeciwko imiglucerase są narażeni na wysokie ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). W przypadku pacjentów z wywiadem reakcji wywołujących nadwrażliwość zaleca się oznaczenie obecności przeciwciał przeciwko imiglucerase. Jak każdy inny białkowy produkt podawany dożylnie, Cerezyme 400 j.m. może powodować bardzo poważne reakcje nadwrażliwości typu alergicznego, jednak zdarzają się one rzadko. W przypadku wystąpienia takiej reakcji podawanie leku Cerezyme 400 j.m. należy natychmiast przerwać; zaleca się podjęcie odpowiedniej terapii. Należy udzielić pomocy medycznej zgodnie z obowiązującymi standardami medycznymi.

Pacjentów, u których stwierdzono przeciwciała lub objawy nadwrażliwości na Ceredase (alglucerase), należy szczególnie starannie monitorować podczas leczenia lekiem Cerezyme 400 j.m. (imiglucerase).

Zawartość sodu.
Ten lek zawiera 41 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2% rekomendowanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki spożycia 2 g sodu dla dorosłego. Lek podaje się w postaci 0,9% roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania dożylnego (patrz sekcja „Sposób podania i dawki”). Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów przestrzegających diety o ograniczonym spożyciu sodu.

Hipotensja płucna.
Hipotensja płucna jest znanym powikłaniem choroby Gauchera. Pacjenci, którzy przeszli splenektomię, są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju hipotensji płucnej. Terapia lekiem Cerezyme 400 j.m. w większości przypadków zmniejsza potrzebę przeprowadzenia splenektomii, wczesne leczenie tym lekiem wiąże się z niższym ryzykiem rozwoju hipotensji płucnej. Zaleca się monitorowanie stanu pacjenta w celu wykrycia hipotensji płucnej po rozpoznaniu choroby Gauchera oraz w dalszym okresie. Pacjenci z rozpoznaną hipotensją płucną, w szczególności, powinni otrzymywać odpowiednie dawki leku Cerezyme 400 j.m., aby zagwarantować kontrolę nad chorobą Gauchera, która stanowi podłoże tego stanu, oraz należy ocenić potrzebę dodatkowego, specyficznego leczenia hipotensji płucnej.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.
Ograniczone dane (głównie pochodzące ze spontanicznych doniesień i opublikowanych przeglądów) dotyczące ponad 150 ciężarnych, które przyjmowały Cerezyme 400 j.m., wskazują, że stosowanie leku jest uzasadnione w celu zapewnienia kontroli nad chorobą Gauchera w czasie ciąży. Otrzymane dane nie potwierdzają również żadnego działania teratogennego na płód, choć potwierdzenie statystyczne jest zbyt słabe. Występowanie śmierci embrionalnej/śmierci wewnątrzmacicznej płodu zgłaszano bardzo rzadko, jednak nie jest wiadomo, czy jest to związane ze stosowaniem leku Cerezyme 400 j.m. czy z przebiegiem samej choroby Gauchera.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływu leku Cerezyme 400 j.m. na ciążę, rozwój płodu, poród i rozwój poporodowy u zwierząt. Nie wiadomo, czy Cerezyme 400 j.m. przenika przez łożysko ani czy wpływa na rozwój płodu.

U pacjentek z chorobą Gauchera w czasie ciąży oraz u tych, które planują zajść w ciążę, ocena ryzyka i korzyści z leczenia jest konieczna w każdym indywidualnym przypadku i dla każdej ciąży.

U pacjentek z chorobą Gauchera w czasie ciąży oraz w okresie poporodowym mogą występować okresy nasilenia aktywności choroby. Obejmuje to zwiększony ryzyko wystąpienia patologii kości, nasilenie cytopenii, krwawienia oraz zwiększone zapotrzebowanie na przetaczanie krwi. Wiadomo, że ciąża i karmienie piersią obciążają homeostazę wapnia u matki i przyspieszają odnowę tkanki kostnej. Może to sprzyjać powstawaniu patologii kości w chorobie Gauchera.

Kobietom, które wcześniej nie były leczone, należy zalecić rozważenie rozpoczęcia terapii przed zajściem w ciążę, aby osiągnąć optymalny stan zdrowia. U kobiet leczonych lekiem Cerezyme 400 j.m. należy rozważyć kontynuację terapii w czasie ciąży. Staranne monitorowanie przebiegu ciąży oraz objawów klinicznych choroby Gauchera jest konieczne w celu indywidualnego doboru dawki zgodnie z potrzebami pacjentki i odpowiedzią na leczenie. Lek Cerezyme 400 j.m. należy stosować z ostrożnością u ciężarnych kobiet.

Karmienie piersią.
Nie wiadomo, czy substancja czynna leku przenika do mleka matki, jednak enzymy prawdopodobnie są trawione w przewodzie pokarmowym dziecka. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku Cerezyme 400 j.m. u kobiet karmiących piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Cerezyme 400 j.m. nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie skomplikowanych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Leczenie pacjenta należy prowadzić pod nadzorem lekarza posiadającego wystarczające doświadczenie i wiedzę w zakresie leczenia choroby Gauchera.

Dawkowanie.

Ze względu na heterogeniczność i wieloukładowy charakter choroby Gauchera dawkę leku Cerezyme 400 j.m. dobiera się indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając kliniczne objawy choroby. Po ustaleniu odpowiedzi każdego pacjenta na wszystkie istotne objawy kliniczne choroby, dawkowanie i częstotliwość stosowania leku można dostosować do konkretnego celu terapeutycznego: utrzymania osiągniętych optymalnych parametrów we wszystkich objawach klinicznych lub dalszego poprawienia tych parametrów klinicznych, które nie zostały jeszcze znormalizowane.

Wykazano skuteczność różnych schematów dawkowania w odniesieniu do niektórych lub wszystkich nieurologicznych objawów choroby. Stosowanie dawki początkowej 60 j.m./kg co 2 tygodnie prowadzi do poprawy parametrów hematologicznych i wewnętrznych (wisceralnych) po 6 miesiącach od rozpoczęcia terapii, a dalsze leczenie lekiem Cerezyme 400 j.m. zatrzymuje postęp lub zmniejsza ciężkość zmian kostnych.

Podanie najniższej dawki, wynoszącej 15 j.m./kg masy ciała co 2 tygodnie, prowadzi do poprawy parametrów hematologicznych i zmniejszenia objawów organomegalii, jednak nie wpływa na objawy kostne.

Standardowym schematem leczenia jest jednorazowe podanie dożylnie leku Cerezyme 400 j.m. co 2 tygodnie (jest to również częstotliwość, przy której uzyskano większość danych).

Skuteczność leku Cerezyme 400 j.m. u pacjentów z objawami neurologicznymi, chorych na przewlekłą neuropatyczną chorobę Gauchera, nie była badana. W związku z tym nie można zalecić żadnego specjalnego trybu dawkowania w przypadku takich objawów choroby (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne. Farmakodynamika”).

Sposób stosowania.

Po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu (patrz „Przygotowanie roztworu do infuzji z zastosowaniem technik jałowych”) lek stosuje się dożylnie w formie infuzji. Podczas początkowych infuzji Cerezyme 400 j.m. należy wprowadzać lek z prędkością nie przekraczającą 0,5 j.m. na 1 kg masy ciała pacjenta na minutę. Podczas kolejnych wlewek prędkość infuzji można zwiększyć, ale nie powinna ona przekraczać 1 j.m. na 1 kg masy ciała na minutę. Zwiększenie szybkości podania leku należy przeprowadzać wyłącznie pod nadzorem lekarza.

Można rozważyć możliwość przeprowadzania infuzji w domu u pacjentów, którzy przez kilka miesięcy dobrze tolerowali leczenie lekiem Cerezyme 400 j.m. Decyzję o możliwości przeprowadzania pacjentowi infuzji w domu należy podjąć po dokładnej ocenie i zgodnie z rekomendacjami lekarza prowadzącego terapię. Przeprowadzanie infuzji leku Cerezyme 400 j.m. przez samego pacjenta lub opiekuna w domu wymaga wcześniejszego odpowiedniego szkolenia u specjalisty medycznego w klinice. Pacjent lub opiekun powinien zostać poinstruowany na temat metody przeprowadzania infuzji oraz prowadzenia dziennika leczenia. Pacjenci, u których podczas infuzji wystąpią działania niepożądane, powinni natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Kolejne infuzje być może konieczne będzie przeprowadzać w klinice. Podczas stosowania leku w domu dawka oraz szybkość podania leku muszą pozostać niezmienione i nie mogą być zmieniane bez nadzoru lekarza.

Personel medyczny proszony jest o rejestrowanie pacjentów z chorobą Gauchera, w tym z przewlekłymi objawami neuropatycznymi, w rejestrze „ICGG Gaucher Registry” (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne. Farmakodynamika”).

Przygotowanie roztworu do infuzji z zastosowaniem technik jałowych.

Fiolka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku.

Proszek do sporządzenia stężonego roztworu do infuzji należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, a następnie rozcieńczyć 0,9 % roztworem chlorku sodu do wlewu dożylnego.

Określ liczbę fiolki leku, które należy przygotować do rozpuszczenia, biorąc pod uwagę indywidualny schemat dawkowania dla danego pacjenta i wyjmij fiolki z lodówki.

Czasami możliwe są niewielkie korekty dawki w celu uniknięcia częściowego wykorzystania zawartości fiolki. Dawkę leku można zaokrąglić do wartości odpowiadającej najbliższej pełnej zawartości fiolki, jednak należy pamiętać, że całkowita ilość imiglucerezy podana w ciągu miesiąca musi dokładnie odpowiadać dawce indywidualnie obliczonej dla każdego pacjenta.

Rozpuszczenie. Rozpuść zawartość fiolki dodając 10,2 ml wody do wstrzykiwań do proszku. Nie wprowadzaj wody silnym strumieniem; zawartość fiolki mieszaj ostrożnie, nie dopuszczając do powstawania pęcherzyków powietrza. W wyniku rozpuszczenia powstaje 10,6 ml roztworu (pH około 6,1). Po rozpuszczeniu powstaje przezroczysty, bezbarwny roztwór bez żadnych zanieczyszczeń.

Następnie otrzymany roztwór należy rozcieńczyć. Przed dalszym rozcieńczeniem wizualnie upewnij się o braku w każdej z fiolki przeznaczonych do infuzji cząstek obcych oraz zmiany koloru roztworu. Nie należy stosować roztworu do infuzji, jeśli zawiera on zanieczyszczenia, cząstki obce lub jeśli zmienił kolor.

Po rozpuszczeniu należy szybko rozcieńczyć zawartość fiolki bezpośrednio przed infuzją. Nie wolno przechowywać przygotowanego roztworu do późniejszego użycia. Przygotowany roztwór należy zastosować natychmiast.

Rozcieńczenie. Rozpuszczony Cerezyme **®** 400 j.m. zawiera 40 j.m. imiglucerezy w 1 ml. Z każdej z przeznaczonych do podania fiolki pobierz po 10 ml roztworu (co odpowiada 400 j.m. imiglucerezy) i przenieś do osobnej sterylnej pojemności. Rozcieńcz cały roztwór leku 0,9 % roztworem chlorku sodu do wlewu dożylnego do objętości całkowitej 100–200 ml i delikatnie wymieszaj przygotowany roztwór. Podanie. Rozcieńczony roztwór zaleca się podawać przez wbudowany filtr o wielkości porów 0,2 mikrona o niskim powinowactwie do białek, aby zapobiec wprowadzeniu do organizmu cząstek białkowych. Nie powoduje to utraty aktywności imiglucerezy.

Zaleca się podanie pacjentowi rozcieńczonego roztworu leku Cerezyme 400 j.m. nie później niż w ciągu 3 godzin od przygotowania.

Rozcieńczony w 0,9 % roztworze chlorku sodu lek pozostaje chemicznie stabilny przez 24 godziny pod warunkiem przechowywania w temperaturze od 2 do 8 °C w miejscu zabezpieczonym przed światłem. Stopień zakażenia mikrobiologicznego leku zależy od przestrzegania warunków aseptycznych podczas przygotowywania roztworu do infuzji.

Ponieważ Cerezyme 400 j.m. nie zawiera substancji konserwujących, nieużyty lek lub jego resztki należy zniszczyć zgodnie z lokalnymi wymaganiami.

Cerezyme 400 j.m. podaje się dożylnie w formie infuzji trwającej 1–2 godziny. Przy ustalaniu szybkości podania leku należy kierować się podstawową zaleceniem: podawać nie więcej niż 1 j.m. imiglucerezy na 1 kg masy ciała pacjenta na minutę.

Aby nie marnować roztworu pozostałego w fiolce, można go dodać do dawki jednorazowej leku ustalonej dla danego pacjenta, jednak należy pamiętać, że całkowita ilość imiglucerezy podana w ciągu miesiąca musi dokładnie odpowiadać dawce indywidualnie obliczonej dla każdego pacjenta.

Dzieci. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki przy stosowaniu leku u dzieci.

Przedawkowanie. Do tej pory nie zgłoszono przypadków przedawkowania leku. Pacjentom podawano lek w dawce do 240 j.m./kg masy ciała co 2 tygodnie.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania wymieniono w poniższej tabeli i sklasyfikowano według układów narządów oraz częstości występowania (często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100) oraz bardzo rzadko (≥1/10000 do <1/1000)). W obrębie każdej grupy działania niepożądane uporządkowano według stopnia nasilenia powikłań.

Objawy nadwrażliwości pojawiały się u około 3 % pacjentów (oznaczone „*” w powyższej tabeli). Objawy te występowały podczas lub krótko po podaniu leku. Zazwyczaj ustępują one po zastosowaniu leków przeciwhistaminowych i/lub kortykosteroidów. Pojawienie się objawów nadwrażliwości wymaga przerwania leczenia oraz skonsultowania się z lekarzem.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu jest ważnym elementem, umożliwiającym ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszystkie podejrzewane działania niepożądane do Państwowego Centrum Ekspertyz Ministerstwa Zdrowia Ukrainy.

Okres ważności.
3 lata.

Warunki przechowywania.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Lek w formie pierwotnej należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8 °C.

Niezgodność.
W przypadku braku badań dotyczących niezgodności, nie należy mieszać Cerezyme 400 j.m. z innymi lekami.

Opakowanie.
We fiolkach po 20 ml; po 1 lub 5 fiolki w tekturowym pudełku.

Kategoria dystrybucji.
Na receptę.

Producent.

Genzyme Ireland Limited / Genzyme Ireland Limited.

Miejsce produkcji
oraz
adres
siedziby
prowadzącego
działalność.

IDA Industrial Park, Old Kilmeaden Road, Waterford, Irlandia /
IDA Industrial Park, Old Kilmeaden Road, Waterford, Ireland.

Wniosek składający.
Sanofi B.V., Holandia / Sanofi B.V., the Netherlands.