Brineks

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Brineks (Brinex)

Skład:

substancja czynna: brinzolamid (brinzolamide);

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg brinzolamidu;

substancje pomocnicze: benzalkonium chlorid, natrium chloridum, dinatrium edetas, carbomer 974P, manitol (E 421), tyloxapol, natrium hydroxidum, acidum hydrochloridum, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kropelki do oczu, zawiesina.

Główne właściwości fizykochemiczne: biała lub prawie biała zawiesina.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwpowikłaniowe i środki mioptyczne. Inhibitory karboanhydrazy.

Kod ATC S01E C04.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Węglanaza (CA) to enzym występujący w wielu tkankach organizmu ludzkiego, w tym w tkankach oka. Węglanaza katalizuje odwracalną reakcję hydratacji dwutlenku węgla oraz dehydratacji kwasu węglowego.

Hamowanie węglanazy w ciele rzęskowatym oka prowadzi do zmniejszenia sekrecji cieczy wewnątrzgałkowej, głównie poprzez spowolnienie powstawania jonów wodorowęglanowych, co skutkuje zmniejszeniem transportu sodu i płynu. W efekcie obniża się ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP), które jest głównym czynnikikiem ryzyka w patogenezie uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty pola widzenia w przebiegu jaskry. Brinzolamid — inhibitor węglanazy II (CA-II), będącego dominującym izoenzymem oka, charakteryzuje się in vitro wartościami IC50 = 3,2 nM oraz Ki = 0,13 nM w odniesieniu do CA-II.

Efekt obniżania IOP badano w terapii skojarzonej leku Brineks z travoprostem (analogiem prostaglandyn). Po 4 tygodniach stosowania travoprostu pacjenci z IOP ≥ 19 mmHg byli dodatkowo losowo przydzielani do grup otrzymujących brinzolamid lub timolol. Obserwowano dodatkowe zmniejszenie dobowej średniej wartości IOP o 3,2–3,4 mmHg w grupie otrzymującej brinzolamid oraz o 3,2–4,2 mmHg w grupie otrzymującej timolol. W grupach otrzymujących brinzolamid/travoprost najczęściej obserwowane były niepoważne reakcje niepożądane oczne, głównie związane z miejscowym podrażnieniem. Reakcje niepożądane były umiarkowane i nie wpływały na decyzję o dalszym uczestnictwie w badaniu (zob. także sekcję „Reakcje niepożądane”).

Na podstawie badań przedklinicznych oceny bezpieczeństwa, toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności oraz działania kancerogennego nie stwierdzono szczególnego ryzyka dla człowieka w przypadku stosowania brinzolamidu.

W badaniach toksyczności przeprowadzonych na królikach po doustnym podaniu brinzolamidu w dawce do 6 mg/kg/dzień (125 razy wyższa niż zalecana dawka terapeutyczna stosowana do celów okulistycznych) nie zaobserwowano wpływu na rozwój płodu, pomimo istotnego działania toksycznego na samice. Analogiczne badania przeprowadzone na szczurach wykazały niewielkie zmniejszenie osifikacji kości czaszki i mostka u płodów matek otrzymujących brinzolamid w dawce 18 mg/kg/dzień (375 razy wyższa niż zalecana dawka terapeutyczna stosowana do celów okulistycznych), natomiast u matek otrzymujących 6 mg/kg/dzień nie obserwowano tego efektu. Otrzymane wyniki uzyskano przy dawkach powodujących zakwaszenie metaboliczne, zmniejszenie przyrostu masy ciała matek oraz zmniejszenie masy płodu. Obserwowano zależne od dawki zmniejszenie masy płodu u matek otrzymujących doustnie brinzolamid: od niewielkiego zmniejszenia (około 5–6%) przy dawce 2 mg/kg/dzień do około 14% przy dawce 18 mg/kg/dzień. Co się tyczy karmienia piersią, poziom niepowodujący negatywnego działania na płód wynosi 5 mg/kg/dzień.

Farmakokinetyka.

Po miejscowym stosowaniu do oka brinzolamid jest wchłaniany do krążenia ogólnego. Dzięki wysokiej powinowactwu do CA-II brinzolamid aktywnie przenika do krwinek czerwonych (erytrocytów) i wykazuje długi okres półwydalenia z krwi (średnio około 24 tygodnie). W praktyce klinicznej stwierdzono powstawanie metabolitu N-detylobrinzolamidu, który również wiąże się z CA i gromadzi się w erytrocytach. Ten metabolit wiąże się głównie z CA-I w obecności brinzolamidu. Stężenia zarówno brinzolamidu, jak i N-detylobrinzolamidu w osoczu są niskie i zazwyczaj poniżej granicy oznaczalności (< 7,5 ng/ml).

Łączenie z białkami osocza nie jest pełne (około 60%). Brinzolamid jest wydalany głównie przez nerki (około 60%). W moczu wykryto około 20% dawki w formie metabolitu. Brinzolamid i N-detylobrinzolamid są głównymi składnikami wydalanymi z moczem, razem ze śladowymi ilościami (< 1%) metabolitów N-detylopropylu i O-detylu.

W trakcie badań farmakokinetycznych zdrowi ochotnicy otrzymywali doustnie brinzolamid w dawce 1 mg w kapsułkach 2 razy dziennie przez 32 tygodnie. W celu oceny stopnia ogólnoustrojowego hamowania CA mierzono aktywność CA w erytrocytach.

Nasycenie CA-II erytrocytów brinzolamidem osiągnięto po 4 tygodniach (stężenie wynosiło około 20 µM). N-detylobrinzolamid gromadził się w erytrocytach do osiągnięcia stężenia stacjonarnego w zakresie 6–30 µM w ciągu 20–28 tygodni. Hamowanie całkowitej aktywności CA-II erytrocytów w stanie stacjonarnym wynosiło około 70–75%.

Pacjentom z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) podawano doustnie po 1 mg brinzolamidu 2 razy dziennie przez 54 tygodnie. Stężenie brinzolamidu w erytrocytach po 4 tygodniach wynosiło od 20 do 40 µM. W stanie stacjonarnym stężenie brinzolamidu i jego metabolitu w erytrocytach wynosiło odpowiednio od 22 do 46,1 oraz od 17,1 do 88,6 µM.

Wraz ze spadkiem klirensu kreatyniny wzrastało stężenie N-detylobrinzolamidu w erytrocytach, a całkowita aktywność CA w erytrocytach zmniejszała się, natomiast stężenie brinzolamidu w erytrocytach oraz aktywność CA-II pozostawały niezmienione. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek hamowanie całkowitej aktywności CA było większe, choć pozostawało poniżej 90% w stanie stacjonarnym.

W badaniach z miejscowym stosowaniem do oka stężenie brinzolamidu w erytrocytach w stanie stacjonarnym było takie samo jak przy doustnym podaniu, natomiast stężenie N-detylobrinzolamidu było niższe. Aktywność węglanazy wynosiła około 40–70% wartości przed leczeniem.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Brineks jest wskazany do obniżania podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego w przypadku:

• nadciśnienia ocznego,
• jaskry otwartego kąta;

jako monoterapia u dorosłych pacjentów niewrażliwych na leki blokujące receptory betaadrenergiczne, u których leki te są przeciwwskazane, lub jako terapia uzupełniająca stosowana w połączeniu z blokerami receptorów betaadrenergicznych lub analogami prostaglandyn.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z innych składników leku.
• Nadwrażliwość na sulfonamidy (patrz także sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).
• Ciężka niewydolność nerek.
• Kwasica hiperchloranemiczna.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji Brineksa z innymi lekami. W trakcie badań klinicznych Brineks stosowano w połączeniu z analogami prostaglandyn i tymlololem w postaci kropli do oczu – nie stwierdzono dowodów na niekorzystne interakcje. Interakcje między lekiem Brineks a miodrykami lub agonistami receptorów adrenergicznych nie były oceniane w ramach skojarzonej terapii jaskry.

Brineks jest inhibitorem węglanowej anhydrazy, a mimo że stosuje się go miejscowo, to wchłania się on systemowo. Po donoszeniu doustnym inhibitorów węglanowej anhydrazy opisywano zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia takiej interakcji u pacjentów przyjmujących Brineks.

Cytochromem P450 odpowiedzialnym za metabolizm brinzolamidu są izoenzymy CYP3A4 (główny), CYP2A6, CYP2C8 oraz CYP2C9. Oczekuje się, że inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klotrymazol, rytonawir i troleandomycyna, hamują metabolizm brinzolamidu przez enzym CYP3A4. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4. Ponieważ brinzolamid wydzielany jest głównie z moczem, jego kumulacja jest mało prawdopodobna. Brinzolamid nie jest inhibitorem izoenzymów cytochromu P450.

Szczególne środki ostrożności.

Działanie systemowe

Brineks, inhibitor węglanowej anhydrazy, jest pochodną sulfonamidu i po zastosowaniu miejscowym ulega wchłanianiu systemowemu. Po zastosowaniu miejscowym mogą wystąpić takie same działania niepożądane charakterystyczne dla sulfonamidów, w tym zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ) i toksyczny epidermalny nekrolioza (TEN). Pacjentów leczonych kroplami do oczu Brineks należy poinformować o objawach i objawach działań niepożądanych oraz o konieczności dokładnego monitorowania reakcji skóry. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich działań niepożądanych lub nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

Zgłaszano zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej po doustnym stosowaniu inhibitorów węglanowej anhydrazy. Ze względu na ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ryzykiem uszkodzenia nerek (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).

Doustne inhibitory węglanowej anhydrazy mogą pogarszać zdolność wykonywania zadań wymagających skupienia umysłowego i/lub koordynacji fizycznej u pacjentów starszych. Ponieważ Brineks ulega wchłanianiu systemowemu, takie efekty mogą również wystąpić po zastosowaniu miejscowym.

Stosowanie jednoczesne

U pacjentów przyjmujących doustne inhibitory węglanowej anhydrazy oraz Brineks istnieje możliwość nasilenia znanych działań niepożądanych systemowych inhibitorów węglanowej anhydrazy. Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania Brineksu i doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy, dlatego nie zaleca się takiego połączenia (patrz również sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Brineks był głównie oceniany w połączeniu z tymololem w leczeniu kombinowanym jaskry. Ponadto badano efekt obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP) po jednoczesnym stosowaniu Brineksu z analogiem prostaglandyny – travoprostem w terapii kombinowanej. Brak długoterminowych badań oceniających jednoczesne stosowanie Brineksu z travoprostem jako terapii kombinowanej (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Istnieje ograniczone doświadczenie w stosowaniu Brineksu u pacjentów z jaskrą pseudoeksfoliacyjną i jaskrą pigmentarną. Zaleca się ostrożne przepisywanie leku tym pacjentom oraz dokładne monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania Brineksu u pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku u takich pacjentów.

Nie przeprowadzono badań wpływu brinzolamidu na funkcję nabłonka rogówki u pacjentów z uszkodzoną rogówką (w szczególności u pacjentów z niską liczbą komórek nabłonkowych). Nie badano działania leku u pacjentów noszących soczewki kontaktowe. W przypadku stosowania brinzolamidu u tych pacjentów wymagana jest dokładna kontrola, ponieważ inhibitory węglanowej anhydrazy mogą wpływać na nawodnienie rogówki, a jednoczesne stosowanie soczewek kontaktowych zwiększa ryzyko uszkodzenia rogówki. W przypadku stosowania Brineksu u pacjentów z uszkodzeniem rogówki, np. u chorych na cukrzycę, również zaleca się dokładne monitorowanie stanu pacjenta.

Zgłaszano, że benzalkonium chloroek, stosowany powszechnie jako środek konserwujący w lekach okulistycznych, może powodować keratopatię punktową i/lub toksyczną keratopatię wrzodziejącą. Ponieważ Brineks zawiera benzalkonium chloroek, wymagana jest dokładna kontrola podczas częstego lub długotrwałego leczenia u pacjentów z suchym okiem lub uszkodzeniami rogówki.

Nie badano stosowania leku Brineks u pacjentów noszących soczewki kontaktowe. Brineks zawiera benzalkonium chloroek, który może powodować podrażnienie oka i odbarwiać miękkie soczewki kontaktowe. Należy unikać kontaktu z miękkimi soczewkami kontaktowymi. Pacjentów należy poinformować, że przed zastosowaniem kropli do oczu Brineks należy zdjąć soczewki kontaktowe i odczekać 15 minut po zakropleniu, zanim ponownie założą soczewki kontaktowe.

Po zakończeniu leczenia lekiem Brineks spodziewane jest, że obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego będzie utrzymywało się przez 5–7 dni i potencjalnie może wystąpić efekt odstawienia.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych lub dostępne dane są ograniczone co do stosowania brinzolamidu w okulistyce u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na funkcję rozrodczą po zastosowaniu systemowym (patrz również sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Brineks nie powinien być przepisywany kobietom w ciąży ani kobietom w wieku rozrodczym, które nie stosują środków antykoncepcyjnych.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy brinzolamid lub jego metabolity wydzielają się w mleku matki po miejscowym zastosowaniu okulistycznym. Badania na zwierzętach wykazały, że po doustnym stosowaniu brinzolamid w minimalnej ilości wydzielany jest do mleka matki.

Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy kobieta powinna przerwać karmienie piersią, czy przerwać/odstąpić od leczenia lekiem Brineks, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z terapii dla matki.

Funkcja rozrodcza

Podczas badań na zwierzętach nie stwierdzono żadnych efektów brinzolamidu na funkcję rozrodczą. Nie przeprowadzono badań dotyczących możliwego wpływu brinzolamidu na funkcję rozrodczą człowieka po miejscowym zastosowaniu w okulistce.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Chwilowe zamazanie widzenia lub inne zaburzenia wzroku mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie innych maszyn (patrz również sekcja „Szczególne środki ostrożności”). Jeśli po zakropleniu wystąpi zamazanie widzenia, należy odczekać, aż wzrok się ustabilizuje, zanim zacznie się prowadzić samochód lub obsługiwać maszyny.

Pacjentom, szczególnie osobom starszym (patrz sekcje „Szczególne środki ostrożności” i „Działania niepożądane”), należy zwrócić uwagę, że lek może pogorszyć zdolność wykonywania czynności wymagających skupienia umysłowego i/lub koordynacji fizycznej.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki.

W przypadku stosowania Brineks jako monoterapii lub terapii uzupełniającej dawkowanie wynosi 1 kroplę (do worka结wytkowego porażonego oka) 2 razy na dobę. U niektórych pacjentów lepsze efekty mogą być osiągnięte przez zakraplanie 1 kropli 3 razy na dobę.

W przypadku zastąpienia innego leku przeciwwąglaczkowego na Brineks należy przerwać stosowanie poprzedniego leku i rozpocząć stosowanie Brineks od następnego dnia.

Jeśli stosuje się więcej niż jeden lek okulistyczny miejscowo, odstęp między ich stosowaniem powinien wynosić co najmniej 5 minut. Maści do oczu należy stosować jako ostatnie.

Jeśli pominięto przyjęcie dawki, leczenie należy kontynuować, stosując następną dawkę zgodnie ze schematem leczenia. Dawka nie powinna przekraczać 1 kropli do porażonego oka 3 razy na dobę.

Sposób stosowania.

Do stosowania okulistycznego.

Zaleca się ucisk w okolicy przewodu nosowo-słzowego oraz ostrożne zamknięcie powiek po zakraplaniu. Ma to na celu zmniejszenie wchłaniania systemowego leków wprowadzonych do oka, co zmniejsza ryzyko wystąpienia skutków ubocznych o charakterze systemowym.

Przed zastosowaniem krople należy dobrze potrząsnąć. Aby uniknąć zanieczyszczenia końcówki kroplówki i zawartości fiolki, należy zachować ostrożność i nie dotykać powiek, obszaru wokół oka ani innych powierzchni końcówką fiolki-kroplówki. Podczas przechowywania fiolkę należy trzymać szczelnie zamkniętą.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie przy zaburzeniach funkcji wątroby i nerek.

Stosowanie Brineks u pacjentów z niewydolnością wątroby nie było badane, dlatego nie zaleca się przepisywania tego leku.

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania Brineks u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) ani u pacjentów z kwasowością z nadmiarem chlorków (hiperchloremic acidosis). Ponieważ brinzolamid i jego główny metabolit są wydalane głównie przez nerki, Brineks jest przeciwwskazany w leczeniu tych pacjentów (patrz również sekcja „Przeciwwskazania”).

Dzieci.

Stosowanie brinzolamidu u noworodków przedwczesnych (poniżej 36 tygodnia ciąży) lub u noworodków w wieku do 1 tygodnia nie było badane.

Bezpieczeństwo i skuteczność leku Brineks u dzieci (do 18 roku życia) nie zostały ustalone.

Brineks nie stosuje się dzieciom (do 18 roku życia).

Przedawkowanie.

Nie zgłaszano przypadków przedawkowania.

W przypadku przedawkowania leczenie powinno być objawowe i wspierające. Może wystąpić zaburzenie równowagi elektrolitowej, stan kwasowy (acidosis) oraz możliwy wpływ na układ nerwowy. Należy kontrolować poziom elektrolitów w surowicy krwi (szczególnie potasu) oraz pH krwi.

Skutki uboczne

Zgłoszono poniższe skutki uboczne, które sklasyfikowano następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), rzadko (≥1/1000 do <1/100), pojedyncze przypadki (≥1/10000 do <1/1000) lub izolowane przypadki (<1/10000) albo częstość występowania nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Podczas stosowania brinzolamidu jako monoterapii lub w ramach terapii skojarzonej równocześnie z maleinianem timololu 5 mg/ml najczęstszymi skutkami ubocznymi związanymi ze stosowaniem leku były: dysgezja (gorzki lub nietypowy smak, patrz niżej) oraz przejściowe zamazanie widzenia po instalacji, trwające od kilku sekund do kilku minut (zobacz również sekcję „Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługi mechanizmów”).

W ograniczonych, krótkoterminowych badaniach klinicznych u około 12,5 % pacjentów pediatrycznych obserwowano działania niepożądane związane z zastosowaniem brinzolamidu, z których większość stanowiły niepoważne miejscowe reakcje okulistyczne, takie jak przekrwienie spojówek, podrażnienie oczu, wydzielina z oczu, nadmierne łzawienie (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

W badaniach klinicznych z zastosowaniem kropli do oczu zawierających brinzolamid często zgłaszano ogólnoustrojowe działanie niepożądane w postaci dysgezji (gorzki lub nietypowy smak w ustach po zakropleniu). Prawdopodobnie było ono spowodowane przedostaniem się kropli do oczu do gardła przez przewód nosowo-słzowy. Naciskanie w okolicy przewodu nosowo-słzowego lub mocne zamknięcie powiek po zakropleniu zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia tej reakcji (patrz również sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Brinzolamid jest inhibitorem węglanowej anhydrazy i należy do grupy sulfonamidów wchłanianych ogólnoustrojowo. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, nerwowego, hematologicznego, nerek oraz zaburzenia metaboliczne zazwyczaj występują przy stosowaniu ogólnoustrojowych inhibitorów węglanowej anhydrazy. Działania niepożądane charakterystyczne dla inhibitorów węglanowej anhydrazy przyjmowanych doustnie mogą również wystąpić przy ich miejscowym stosowaniu.

W trakcie prowadzenia terapii skojarzonej z zastosowaniem kropli do oczu zawierających brinzolamid i travoprostu nie zaobserwowano żadnych nieprzewidzianych działań niepożądanych. Działania niepożądane obserwowane podczas leczenia skojarzonego występowały również przy stosowaniu każdego leku oddzielnie.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Pracownikom medycznym i farmaceutycznym, a także pacjentom lub ich prawnym przedstawicielom należy zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

2 lata.

Okres ważności po otwarciu fiolki – 42 doby.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 5 ml lub po 10 ml w fiolce z korkiem-kroplówką i pokrywką; nr 1 w pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

SENTISS PHARMA PVT. LTD., Indie / SENTISS PHARMA PVT. LTD., Indie.

Miejsce produkcji i adres działalności.

Village Khera Nihla, Tehsil Nalagarh, Distt. Solan, Himachal Pradesh, 174 101, Indie /
Village Khera Nihla, Tehsil Nalagarh, Distt. Solan, Himachal Pradesh, 174 101, India.

Wnioskodawca.

SENTISS PHARMA PVT. LTD., Indie / SENTISS PHARMA PVT. LTD., India.

Numery telefonów i adresy e-mail osoby kontaktowej odpowiedzialnej za nadzór farmakologiczny wnioskodawcy (do zgłaszania wszystkich przypadków podejrzewanych działań niepożądanych i braku skuteczności leku, dostępne 24 godziny na dobę): 0681291858 (kom.), 0445850460 (tel./faks), [email protected].

Miejsce zamieszkania wnioskodawcy.

212/D-1, Ashirwad Commercial Complex, Green Park, New Delhi, 110016, Indie /
212/D-1, Ashirwad Commercial Complex, Green Park, New Delhi, 110016, India.