Brimonal 0,2 %

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DO ZASTOSOWANIA MEDYCZNEGO Brimonal 0,2 % (Brimonal 0,2 %)

Skład:

substancja czynna: 1 ml roztworu zawiera 2 mg taryfianu brimonidyny;

1 ml zawiera 23 krople;

substancje pomocnicze: chloro sodu, kwas winny, tartrat sodu, hydroksypropylometyloceluloza, chlorek benzalkoniu, wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysty, lekko lepki roztwór zielonkawo-żółty, bez widocznych cząstek mechanicznych.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwwąglakomowe i miozyki.

Kod ATC S01E A05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Brymonidyna jest agonistą receptorów α2-adrenergicznych, który jest tysiąc razy bardziej selektywny dla receptorów α2-adrenergicznych niż dla receptorów α1-adrenergicznych.

Taka selektywność jest przyczyną braku midriazy oraz zwężenia mikronaczyń związanych z ksenotransplantatami siatkówki człowieka.

Miejscowe stosowanie tartratu brymonidyny u człowieka obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe przy minimalnym wpływie na parametry czynności serca i układu krążenia oraz płuca.

Tartrat brymonidyny 0,2 % charakteryzuje się szybkim początkiem działania, szczytowy efekt hipotensyjny w oku osiągany jest w ciągu 2 godzin po zastosowaniu. W badaniach tartrat brymonidyny 0,2 % obniżał ciśnienie wewnątrzgałkowe średnio o 4–6 mmHg.

Wyniki badań na zwierzętach i człowieku wskazują, że tartrat brymonidyny wykazuje podwójny mechanizm działania. Uważa się, że tartrat brymonidyny 0,2 % obniża IOP poprzez zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej oraz zwiększenie odpływu uweoskleeralnego.

Właściwości farmakokinetyczne.

Po miejscowym stosowaniu 0,2 % tartratu brymonidyny dwa razy dziennie przez 10 dni stężenia w osoczu były niskie (średnie Cmax wynosiło 0,06 ng/ml). Powtarzane zakapywanie (2 razy dziennie przez 10 dni) prowadziło do nieznacznego gromadzenia się substancji we krwi. Pole pod krzywą stężenia w osoczu w czasie po 12 godzinach w stanie równowagi (AUC 0–12 h) wynosiło 0,31 ng·h/ml w porównaniu do 0,23 ng·h/ml po pierwszej dawce. Średni okres półwydalenia z krążenia ogólnoustrojowego u człowieka po miejscowym zastosowaniu wynosił około 3 godziny. Stopień wiązania brymonidyny z białkami osocza po miejscowym zastosowaniu u człowieka wynosi około 29 %.

W tkankach oka brymonidyna odwracalnie wiąże się z melaniny in vitro i in vivo. Po dwóch tygodniach stosowania w oku stężenia brymonidyny w tęczówce i naczyniówce były od 3 do 17 razy wyższe niż po pojedynczej dawce. W przypadku braku melaniny nie obserwuje się gromadzenia.

Znaczenie wiązania z melaniną nie jest znane. Jednak badania biomikroskopowe pacjentów stosujących tartrat brymonidyny 0,2 % przez okres do 1 roku nie wykazały żadnych istotnych działań niepożądanych dotyczących oka. U małp, którym podawano dawki około 4 razy przekraczające zalecaną dawkę tartratu brymonidyny, nie stwierdzono istotnej toksyczności oka.

U człowieka brymonidyna jest dobrze wchłaniana i szybko wydalana po doustnym przyjęciu. Istotna część dawki (około 75 %) jest wydalana z moczem w postaci metabolitów w ciągu 5 dni. Wyniki badań in vitro przeprowadzonych z wykorzystaniem wątroby zwierząt i człowieka wskazują, że jej metabolizm jest głównie zależny od aldehydooxidazy i cytochromu P450. Uważa się, że wydalanie ogólnoustrojowe jest głównie uzależnione od metabolizmu wątrobowego. Wydalanie z moczem jest główną drogą eliminacji brymonidyny i jej metabolitów.

Pacjenci w wieku podeszłym:

Cmax, AUC oraz okres półwydalenia brymonidyny po podaniu pojedynczej dawki pacjentom w wieku powyżej 65 lat były takie same jak u młodszych dorosłych, co wskazuje, że wiek nie wpływa na wchłanianie ogólnoustrojowe i eliminację leku.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Jaskra otwartego kąta lub podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP).

• Monoterapia u pacjentów, u których stosowanie miejscowych leków beta-blokujących jest przeciwwskazane.
• W ramach terapii skojarzonej z innymi lekami obniżającymi IOP, gdy monoterapia nie przynosi pożądanego efektu.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników preparatu.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy oraz leków przeciwdepresyjnych wpływających na przewodnictwo noradrenergiczne (np. trójcykliczne i czterocykliczne leki przeciwdepresyjne, mianseryna).
• Wiek dziecięcy (do 18. roku życia).
• Okres karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy oraz lekami przeciwdepresyjnymi wpływającymi na przewodnictwo noradrenergiczne (np. trójcykliczne i czterocykliczne leki przeciwdepresyjne, mianseryna) jest przeciwwskazane.

Chociaż interakcje brimonidyny z innymi lekami nie były szczegółowo badane, należy wziąć pod uwagę możliwość działania addytywnego lub wzajemnego wzmocnienia wpływu na układ nerwowy środkowy (alkohol, barbiturany, opioidy, środki uspokajające i środki znieczulenia).

Brak danych dotyczących poziomu katecholamin we krwi osoczu po podaniu brimonidyny.

Należy jednak zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom stosującym leki mogące wpływać na metabolizm oraz zwiększające stężenie amin we krwi osoczu (np. chloropromazyna, metylfenidat, rezerpina).

U niektórych pacjentów po podaniu tarteranu brimonidyny obserwowano klinicznie nieistotne obniżenie ciśnienia tętniczego, dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu brimonidyny, leków obniżających ciśnienie tętnicze oraz glikozydów nasierdziowych.

Zaleca się obserwację na początku leczenia (lub po zwiększeniu dawki leku) podczas terapii skojarzonej z lekami stosowanymi ogólnie (niezależnie od postaci farmaceutycznej), które mogą oddziaływać z agonistami alfa-adrenoreceptorów lub wpływać na ich skuteczność (np. izoprenolina, prazozyna – agonisty lub antagoniści receptorów adrenergicznych).

Особливости stosowania.

Należy stosować lek z ostrożnością u pacjentów z ciężką, niestabilną oraz niekontrolowaną postacią chorób układu sercowo-naczyniowego.

U pacjentów w wieku podeszłym nie jest wymagana korekta dawki.

U niektórych pacjentów stosujących bromonidynę tartrian 0,2 % obserwowano reakcje alergiczne ze strony oczu. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie środka Brimonal 0,2 %.

Należy stosować Brimonal 0,2 % z ostrożnością u pacjentów z depresją, niedostatecznością krążenia mózgowego i niedostatecznością wieńcową, zespole Raynauda, hipotensją ortostatyczną oraz z obturacyjnym zapaleniem naczyń.

Nie badano wpływu środka Brimonal 0,2 % na pacjentów z niedostatecznością wątroby lub nerek, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu środka u pacjentów z odpowiadającymi chorobami.

Brimonal 0,2 % zawiera środek konserwujący – chlorek benzalkonii, który wchłania się w miękkie soczewki kontaktowe. Podczas stosowania miękkich (hydrofilnych) soczewek kontaktowych nie należy ich nosić przez 15 minut po zastosowaniu środka Brimonal 0,2 %. Jeżeli stosuje się więcej niż jeden środek okulistyczny dożylnie, odstęp czasu między zastosowaniem różnych leków powinien wynosić 5–15 minut.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania bromonidyny tartrianu u kobiet w ciąży, dlatego środek Brimonal 0,2 % nie powinien być stosowany w okresie ciąży.

Nie wiadomo, czy bromonidyna przenika do mleka matki, dlatego nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Bromonidyna może powodować zawroty głowy, senność oraz zaburzenia widzenia, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Do takiej działalności można przystąpić nie wcześniej niż po upływie 15 minut od zastosowania kropli, gdy już oczyścizy się wzrok.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować dorosłym.

Zaleca się zakapywanie jednej kropli leku Brimonal 0,2 % do chorego oka dwa razy dziennie w odstępach 12 godzin.

Korekta dawki u osób starszych nie jest wymagana.

Tak jak w przypadku stosowania wszelkich kropli do oczu, zaleca się naciskanie na worek łzowy w kącie wewnętrznym oka przez minutę w celu zmniejszenia wchłaniania systemowego. Należy to zrobić bezpośrednio po zakapaniu każdej kropli. Jeżeli przepisano więcej niż jeden rodzaj kropli do oczu, należy je zakapywać w odstępach 5–15 minut.

Dzieci.

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania brimonidyny u dzieci nie zostały zbadane.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie przy zastosowaniu okulistycznym.

Nie odnotowano przypadków miejscowego przedawkowania u dorosłych.

Przedawkowanie systemowe po przypadkowym doustnym zażyciu leku.

Znane są 2 przypadki wystąpienia działań niepożądanych po przypadkowym doustnym zażyciu 9–10 kropli brimonidyny przez pacjentów dorosłych. U tych pacjentów obserwowano znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, u jednego z nich około 8 godzin po zażyciu leku odnotowano wzrost ciśnienia tętniczego. Stan obu pacjentów całkowicie normalizował się w ciągu 24 godzin. U kolejnego pacjenta, który przypadkowo przyjął doustnie nieznaną ilość leku, nie odnotowano żadnych działań niepożądanych. Znane są przypadki wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dzieci po przypadkowym doustnym zażyciu brimonidyny. Obserwowano u nich takie objawy jak: depresja układu nerwowego, krótkotrwała śpiączka lub utrata przytomności, hipotensja tętnicza, bradykardia, hipotermia oraz apnea, wymagające terapii intensywnej z intubacją. Stan wszystkich pacjentów całkowicie normalizował się w ciągu 6–24 godzin.

Przy przedawkowaniu innych agonistów α2 zgłaszano przypadki występowania takich objawów jak: hipotensja tętnicza, osłabienie, wymioty, letargia, osowienie, bradykardia, arytmia, mioza, apnea, hipotermia, depresja oddychania oraz drgawki.

Leczenie jest objawowe.

Dzieci:

Zarejestrowano również reakcje niepożądane u dzieci po przypadkowym połknięciu brimonidyny. Obejmowały one depresję OUN, tymczasową śpiączkę, zaburzenia świadomości, letargię, senność, hipotensję tętniczą, bradykardię, hipotermię, bladość, depresję oddychania, apneę, wymagające odpowiednio terapii intensywnej i intubacji.

Objawy całkowicie ustąpiły w ciągu 6–24 godzin u wszystkich osób.

Działania niepożądane.

W każdej grupie niepożądane zdarzenia są wymienione według stopnia nasilenia. Częstotliwość występowania określono następująco: bardzo częste (˃ 1/10); częste (< 1/10); rzadkie (< 1/100); bardzo rzadkie (< 1/1000); nieznane (częstotliwość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Rzadkie: uczucie kołatania serca, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia i tachykardia).

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Bardzo częste: ból głowy, senność.

Częste: zawroty głowy, zaburzenia smaku.

Bardzo rzadkie: omdlenia.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku.

Bardzo częste: podrażnienie oczu (pracowica oka, uczucie pieczenia i mrowienia, uczucie ciała obcego, folikule na spojówce, swędzenie oczu), zamazane widzenie, zapalenie powiek alergicznego, zapalenie spojówek i powiek alergicznego, zapalenie spojówek alergicznego, reakcje alergiczne oczu oraz zapalenie folikularne spojówek.

Częste: podrażnienie miejscowe (zaczerwienienie powieki, obrzęk powieki, zapalenie powiek, ból oka i łzawienie, wydzielina z spojówki, obrzęk spojówki), światłowstręt, erozja, suchość oczu, bladość spojówki, zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek.

Bardzo rzadkie: zapalenie tęczówki (przednie zapalenie uweity), miazga.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, jamy piersiowej i śródpiersia.

Częste: objawy ze strony górnych dróg oddechowych.

Rzadkie: suchość w nosie.

Bardzo rzadkie: duszność.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Bardzo częste: suchość w ustach.

Częste: objawy ze strony przewodu pokarmowego.

Zaburzenia naczyniowe.

Bardzo częste: nadciśnienie tętnicze, hipotensja.

Zaburzenia ogólne i stan związany z miejscem podania.

Bardzo częste: zmęczenie.

Częste: osłabienie.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego.

Rzadkie: reakcje alergiczne systemowe.

Zaburzenia ze strony psychiki.

Rzadkie: depresja.

Bardzo rzadkie: bezsenność.

W trakcie stosowania brimonidyny po rejestracji w praktyce klinicznej odnotowano poniższe działania niepożądane (częstotliwość występowania nieznana, ponieważ zostały one zgłoszone spontanicznie w populacji o nieznanej liczbie pacjentów).

Zaburzenia ze strony narządów wzroku:

zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego (przednie zapalenie uweity), swędzenie powiek.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej:

reakcje skórne, w tym rumień, obrzęk twarzy, swędzenie, wysypka oraz rozszerzenie naczyń.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, chronionym przed światłem, w temperaturze nie przekraczającej 25 °C. Nie zamarzać. Po pierwszym otwarciu przechowywać nie dłużej niż 28 dni.

Opakowanie.

Po 5 ml lub 10 ml w plastikowym butelce-kroplarce zamkniętej nakrętką z kontrolą pierwszego otwarcia.

Po 1 butelce-kroplarce w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Sp. z o.o. „UNIMED PHARMA” / „UNIMED PHARMA Ltd”.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby działalności.

ul. Orieskova 11, 821 05, Bratysława, Republika Słowacka /
Orieskova 11, 821 05 Bratislava, Slovak Republic.