Blissel

ULOTKA DO STOSOWANIA LEKU Blissel (BLISSEL)

Skład:

substancja czynna: estriol;

1 g żelu dopochwowy zawiera 50 µg estriolu;

substancje pomocnicze: polycarbophil, carbopol 971P, glikol, sodu metyloparabenian (E 219), sodu propyloparabenian (E 217), kwas chlorowodorowy, sodu wodorotlenek, woda oczyszczona.

Postać leku. Żel dopochwowy.

Główne właściwości fizykochemiczne: jednolity, bezbarwny, od przezroczystego do lekko półprzezroczystego żel, bez widocznych lub wyczuwalnych cząsteczek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony płciowe i leki stosowane w patologiach układu rozrodczego. Naturalne i półsyntetyczne estrogeny. Estriol.

Kod ATC G03C A04.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika

Leczenie objawów wulwowaginalnej atrofii spowodowanych niedoborem estrogenów: miejscowe stosowanie estrogenów ulga w objawach atrofii pochwy u kobiet w okresie menopauzalnym, spowodowanych niedoborem estrogenów.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Skuteczność leku Blissel, żelu dopochwowego, 50 µg/g, badano w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie ślepym, placebo kontrolowanym badaniu z udziałem kobiet w okresie menopauzalnym z objawami i objawami wulwowaginalnej atrofii.

Dopochwowe stosowanie niskiej dawki estriolu (50 mikrogramów na dawkę) prowadziło do istotnej poprawy wskaźników dojrzewania nabłonka pochwy, pH pochwy oraz zmniejszenia objawów atrofii pochwy, takich jak kruche/lamkość, suchość i bladość błony śluzowej oraz spłaszczenie fałdów błony śluzowej. W analizie odpowiedzi na objawy (wtórny punkt końcowy) osiągnięto istotność statystyczną w odniesieniu do suchości pochwy, ale nie w odniesieniu do dyspareunii (p = 0,095), swędzenia pochwy, pieczenia i dyzurii po 12 tygodniach leczenia.

Farmakokinetyka

Po jednorazowym podaniu leku Blissel, żelu dopochwowego, 50 µg/g, estriol jest łatwo wchłaniany, a stężenia szczytowe estriolu w osoczu wynoszą 106 ± 63 pg/ml po 2 godzinach (zakres 0,5–4 godziny).

Po 21 dniach codziennego leczenia lekiem Blissel, żel dopochwowy, 50 µg/g, średnie stężenie szczytowe estriolu w osoczu (± odchylenie standardowe) wynosiło 22,80 (±15,78) pg/ml. Po osiągnięciu szczytu stężenie estriolu w osoczu maleje monoekspotencjalnie ze średnią średnią fazą eliminacji 1,65 ± 0,82 godziny, bez akumulacji.

Systemowe działanie estriolu podczas stosowania leku Blissel, żelu dopochwowego, 50 µg/g, dwa razy w tygodniu nie było badane.

W osoczu praktycznie cały (90%) estriol wiąże się z albuminą i prawie nie oddziałuje z globuliną wiążącą hormony płciowe. Metabolizm estriolu polega głównie na koniugacji i dekoniugacji w trakcie krążenia jelitowo-wątrobowego. Estriol jest głównie wydalany z moczem w formie skoniugowanej. Znaczna część (≤ 2%) jest wydalana z kałem, głównie w postaci niekoniugowanego estriolu.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Profil toksyczności estriolu jest dobrze znany. Nie ma dodatkowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, poza tymi, które zostały już omówione w innych sekcjach.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawów atrofii pochwy związanej z niedoborem estrogenów u kobiet w okresie menopauzalnym.

Przeciwwskazania.

• Rozpoznany, przebyty lub podejrzewany nowotwór złośliwy piersi.
• Rozpoznane lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od estrogenów (np. raka endometrium).
• Krwawienie z pochwy nieustalonej etiologii.
• Nieleczona hiperplazja endometrium.
• Wcześniejsza idiopatyczna lub obecna żylakowa tromboembolia (tromboza żył głębokich, zatorowość płucna).
• Aktywna lub niedawno przebyta tętnicza tromboembolia (np. dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego).
• Rozpoznane zaburzenia trombofilii (np. niedobór białka C, białka S lub antytrombiny) (patrz „Uwagi dotyczące stosowania”).
• Ostre choroby wątroby lub choroby wątroby w wywiadzie, dopóki wartości czynnościowe nie powrócą do normy.
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Porfiria.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań interakcji między lekiem Blissel, żel pochwy, 50 μg/g, a innymi lekami. Ze względu na miejscowy sposób stosowania i minimalną absorpcję ogólnoustrojową mało prawdopodobne jest wystąpienie jakiejkolwiek klinicznie istotnej interakcji lekowej z Blissel. Należy jednak rozważyć możliwość interakcji z innymi lekami miejscowymi stosowanymi w pochwie.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Leczenie lokalne estrogenami w celu złagodzenia objawów pomenopauzalnych należy rozpoczynać wyłącznie w przypadku wystąpienia objawów negatywnie wpływających na jakość życia.

We wszystkich przypadkach należy co najmniej raz w roku dokładnie ocenić stosunek ryzyka do korzyści, a terapię hormonalną (HRT) należy stosować wyłącznie tak długo, jak korzyści z leczenia przewyższają ryzyko.

Nie należy łączyć leku Blissel, żel pochwowy, 50 μg/g, z lekami estrogenowymi stosowanymi systemowo, ponieważ brakuje badań dotyczących bezpieczeństwa i ryzyka związanego z koncentracją estrogenów osiąganą w wyniku leczenia kombinowanego.

Aplikator dożylny, składający się z jednorazowej kanulki i wielokrotnego tłoczka, może powodować niewielkie uszkodzenia miejscowe, szczególnie u kobiet z nasilonym zapaleniem pochwy.

Badań lekarskich / dalszego leczenia

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem / powtórzeniem leczenia estriolem należy zebrać pełną wywiad osobisty i rodzinny. Badanie fizykalne (w tym badanie narządów miednicy małej i gruczołów piersiowych) powinno być przeprowadzone z uwzględnieniem wywiadu pacjentki, przeciwwskazań i ostrzeżeń dotyczących stosowania leku. W trakcie leczenia zaleca się przeprowadzanie okresowych badań lekarskich pacjentki, częstotliwość i rodzaj których zależą od indywidualnych cech. Kobiety powinny być poinformowane, o jakich zmianach w gruczołach piersiowych należy powiadomić lekarza lub pielęgniarkę (patrz „Rak piersi”).

Zaleca się przeprowadzanie badań, w tym mammografii, zgodnie z obowiązującą dotychczas praktyką skriningową, dostosowaną do indywidualnych potrzeb klinicznych konkretnej pacjentki. W przypadku obecności infekcji pochwy należy je wyleczyć przed rozpoczęciem terapii lekiem Blissel, żel pochwowy, 50 μg/g.

Stanów wymagających obserwacji medycznej

W przypadku występowania poniższych stanów lub jeśli były one obserwowane wcześniej i/lub pogorszyły się w czasie ciąży lub poprzedniej terapii hormonalnej, należy dokładnie monitorować stan pacjentki, ponieważ w trakcie leczenia żelem pochwowym mogą one nawracać lub nasilać się:

• mięśniak (fibromyoma macicy) lub endometrioza;
• czynniki ryzyka rozwoju zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (patrz „Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa”);
• czynniki ryzyka nowotworów zależnych od estrogenów, np. występowanie raka piersi u krewnych I linii w wywiadzie rodzinnym;
• nadciśnienie tętnicze;
• choroby wątroby (np. adenoma wątroby);
• cukrzyca z lub bez angiopatii cukrzycowej;
• kamica żółci;
• migrena lub silny ból głowy;
• toczeń rumieniowaty układowy (SLE);
• hiperplazja endometrium w wywiadzie (patrz „Hiperplazja endometrium i rak”);
• padaczka;
• astma;
• otoskleroza.

Podstawy do natychmiastowego przerwania leczenia

Terapię należy natychmiast przerwać w przypadku stwierdzenia któregokolwiek z przeciwwskazań, a także w następujących sytuacjach:

• żółtaczka lub pogorszenie funkcji wątroby;
• istotny wzrost ciśnienia tętniczego;
• nowy napad bólu głowy typu migrenowego;
• ciąża.

Blissel, żel pochwowy, 50 μg/g, jest lekiem miejscowym o niskiej dawce estriolu, dlatego wystąpienie poniższych stanów jest mniej prawdopodobne niż przy leczeniu systemowym estrogenami.

Hiperplazja endometrium i rak

• U kobiet z zachowanym macicą ryzyko hiperplazji i raka endometrium wzrasta, jeśli estrogeny systemowe są stosowane samodzielnie przez dłuższy okres.
• Nie zaleca się stosowania leków zawierających progestageny razem z lekami do stosowania pochwowego zawierającymi estrogen, w których ekspozycja systemowa na estrogen pozostaje w granicach normalnego zakresu pomenopauzalnego.
• Bezpieczeństwo dla endometrium długotrwałego (ponad jeden rok) lub powtarzającego się stosowania leków do wstrzykiwania pochwowego zawierających estrogen nie jest znane. Z tego powodu w przypadku konieczności ponownego cyklu leczenia należy co najmniej raz w roku przeanalizować potrzebę leczenia.
• Jeśli podczas terapii występują krwawienia przebijające lub plamienia, należy ustalić przyczynę, przeprowadzając badania, które mogą obejmować biopsję endometrium w celu wykluczenia złośliwych nowotworów endometrium.
• Niekontrolowana stymulacja estrogenami może prowadzić do przedrakowej transformacji pozostałości ognisk endometriozy. Dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu tego leku kobietom, które przeszły histerektomię z powodu endometriozy, szczególnie w przypadku obecności u nich pozostałej endometriozy.

Poniższe ryzyka są związane z systemową HRT i w mniejszym stopniu dotyczą leków do stosowania pochwowego zawierających estrogen, w których ekspozycja systemowa na estrogen pozostaje w granicach normalnego zakresu pomenopauzalnego. Należy jednak brać pod uwagę te ryzyka w przypadku długotrwałego lub wielokrotnego stosowania tego leku.

Rak piersi

Dane epidemiologiczne z dużego metaanalizy wskazują na brak zwiększonego ryzyka raka piersi przy stosowaniu leków do stosowania pochwowego zawierających estrogen w niskiej dawce u kobiet, które nie miały raka piersi w wywiadzie. Nie wiadomo, czy stosowanie leków do stosowania pochwowego zawierających estrogen w niskiej dawce stymuluje występowanie nawrotów raka piersi.

Rak jajników

Rak jajników występuje znacznie rzadziej niż rak piersi. Dane epidemiologiczne z dużego metaanalizy wskazują na nieco zwiększone ryzyko u kobiet przyjmujących systemową HRT zawierającą wyłącznie estrogeny, które staje się widoczne po 5 latach stosowania i maleje z czasem po zakończeniu takiej terapii.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE)

Stosowanie terapii hormonalnej prowadzi do 1,3–3-krotnego zwiększenia ryzyka wystąpienia VTE, tj. zakrzepicy żył głębokich lub zatoru płucnego. Ryzyko wystąpienia takich zjawisk jest większe w pierwszym roku HRT niż później (patrz „Efekty uboczne”).

• Pacjenci z potwierdzonymi chorobami towarzyszącymi zaburzeniom trombofilnym mają zwiększone ryzyko wystąpienia VTE, a terapia hormonalna może zwiększać to ryzyko. Dlatego terapia hormonalna jest przeciwwskazana tym pacjentkom (patrz „Przeciwwskazania”).
• Znane czynniki ryzyka rozwoju VTE obejmują stosowanie estrogenów, starszy wiek pacjentki, przebytą dużą operację, długotrwałe unieruchomienie, otyłość (wskaźnik masy ciała > 30 kg/m²), ciążę, okres poporodowy, toczeń rumieniowaty układowy (SLE) i nowotwory. Nie ma jednoznacznej opinii na temat roli żylaków w rozwoju VTE.

Choroba niedokrwienna serca (CHD)

Terapia hormonalna lekami o działaniu systemowym wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia choroby niedokrwiennej serca.

Udar niedokrwienny

Terapia hormonalna lekami o działaniu systemowym wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia udaru niedokrwiennego. Jednakże, ponieważ pierwotne absolutne ryzyko udaru niedokrwiennego w znaczący sposób zależy od wieku pacjenta, ogólne ryzyko udaru u kobiet otrzymujących HRT wzrasta z wiekiem (patrz „Efekty uboczne”).

Inne stany

Estrogeny o działaniu systemowym mogą powodować zatrzymanie płynu w organizmie lub zwiększać stężenie trójglicerydów w osoczu krwi, dlatego pacjentki z chorobami układu sercowo-naczyniowego, niewydolnością nerek lub wcześniejszą hipertriglicerydemią w wywiadzie powinny być pod ścisłym nadzorem lekarza w pierwszych tygodniach leczenia. Lek Blissel, żel pochwowy, 50 μg/g, zawiera niską dawkę estriolu i jest przeznaczony do stosowania miejscowego, dlatego nie oczekuje się działania systemowego. Należy dokładnie monitorować stan pacjentek z ciężką niewydolnością nerek, ponieważ u nich może dojść do wzrostu stężenia estriolu we krwi.

Estrogeny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy dziedzicznej lub nabytej nadyżerzy.

Ostrzeżenie dotyczące substancji pomocniczych

Lek Blissel, żel pochwowy, 50 μg/g, zawiera metyloestry kwasu parahydroksybenzoesowego sodu (E 219) i propyloestry kwasu parahydroksybenzoesowego sodu (E 217), które mogą powodować reakcje alergiczne (może to być reakcja opóźniona).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Plodność

Brak danych dotyczących wpływu leku na płodność.

Ciąża

Leku nie stosuje się w czasie ciąży. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w trakcie leczenia, terapię należy natychmiast przerwać.

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu estriolu na przebieg ciąży.

Dotychczas wyniki większości badań epidemiologicznych dotyczących niezamierzonego wpływu estrogenów na płód nie wskazują na obecność działania teratogennego lub fetotoksycznego.

Okres karmienia piersią

Leku nie stosuje się w czasie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Lek Blissel, żel pochwowy, 50 μg/g, nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki

Do stosowania donaczyniowego.

Lek wprowadza się do pochwy za pomocą aplikatora składającego się z jednorazowej kanulki z oznaczeniem napełnienia i wielokrotnego tłoczka, dokładnie przestrzegając poniżej zamieszczonej „Instrukcji stosowania”. Wprowadzanie leku najlepiej przeprowadzić przed snem.

Jedna dawka (kanulka napełniona do oznaczenia) zawiera 1 g żelu, co odpowiada 50 µg estriolu.

Leczenie można rozpocząć w dowolnym czasie po wystąpieniu objawów zaniku pochwy.

Leczenie wstępne: Jedna dawka żelu donaczynego dziennie przez 3 tygodnie.

Leczenie поддерживающее: Zalecana jedna dawka żelu donaczynego dwa razy w tygodniu. Oceny konieczności kontynuacji leczenia po 12 tygodniach powinien dokonać lekarz.

W leczeniu wstępnym i kontynuacyjnym objawów menopauzy należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas (patrz „Szczególne wskazania”).

Nie zaleca się stosowania leków zawierających progestogeny razem z lekami donaczynymi zawierającymi estrogeny, w przypadku których ekspozycja systemowa na estrogen pozostaje w granicach normalnego zakresu po menopauzie (patrz „Szczególne wskazania”).

W przypadku pominięcia dawki leku należy ją podać natychmiast po zażyciu, jeśli od zaplanowanego czasu podania minęło nie więcej niż 12 godzin. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, pominiętej dawki nie należy podawać, a leczenie należy kontynuować według zwykłego harmonogramu.

Instrukcja stosowania

Dzieci.

Leku nie stosuje się u dzieci.

Przedawkowanie.

Toksykologia estriolu jest bardzo niska, dlatego przedawkowanie leku Blissel, żel wagninalny, 50 μg/g, przy zastosowaniu do pochwy jest mało prawdopodobne. Objawy, które mogą wystąpić w przypadku przypadkowego połknięcia wysokiej dawki, obejmują nudności, wymioty oraz krwawienia pochwowe u kobiet. Nie zna się specyficznego antydota. W razie potrzeby należy przeprowadzić leczenie objawowe.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania są zwykle zgłaszane u 3–10 % pacjentów poddawanych leczeniu.

Na początku leczenia, gdy błona śluzowa pochwy wciąż jest zanikowa, może wystąpić miejscowe podrażnienie w postaci uczucia gorąca i/lub swędzenia.

Niepożądane działania zaobserwowane w badaniach klinicznych leku Blissel, żel pochwyowy, 50 μg/g, sklasyfikowano zgodnie z częstością występowania:

Blissel, żel do stosowania pochwowego, 50 μg/g, to lek do miejscowego stosowania zawierający estriol w bardzo niskiej dawce, a tym samym wykazujący ograniczone działanie systemowe (praktycznie nieznaczne po wielokrotnym podaniu). Dlatego mało prawdopodobne jest, aby stosowanie leku powodowało poważniejsze niepożądane reakcje niż te związane z doustną terapią zastępczą estrogenami.

Skutki związane z systematyczną HTZ, charakterystyczne dla tej klasy leków

Poniższe ryzyka są związane z systematyczną HTZ i w mniejszym stopniu dotyczą leków estrogenowych, przy których miejscowym stosowaniu pochwowym ekspozycja systemowa na estrogen pozostaje w granicach normalnego zakresu po menopauzie.

Rak jajników

Stosowanie systematycznej HTZ wiązało się z nieco zwiększonym ryzykiem rozpoznania raka jajników (patrz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Metaanaliza 52 badań epidemiologicznych wykazała zwiększone ryzyko rozwoju raka jajników u kobiet stosujących systematyczną HTZ w porównaniu z kobietami, które nigdy nie stosowały HTZ (OR 1,43, 95 % CI 1,31–1,56). U kobiet w wieku od 50 do 54 lat, które przyjmują HTZ przez ostatnie 5 lat, prowadzi to do około jednego dodatkowego przypadku na 2000 pacjentek. U kobiet w wieku od 50 do 54 lat, które nie przyjmują HTZ, u około 2 kobiet na 2000 zostanie rozpoznany rak jajników w ciągu 5-letniego okresu.

Ryzyko rozwoju żylnej tromboembolii (ŻTE)

Podczas stosowania HTZ względne ryzyko wystąpienia ŻTE, tj. zakrzepicy żył głębokich lub zakrzembicy tętnicy płucnej, wzrasta od 1,3 do 3 razy (patrz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Wyniki badań Women’s Health Initiative (WHI) przedstawiono poniżej.

Badanie WHI: dodatkowe ryzyko ŻTE w ciągu 5 lat stosowania

* Badania u kobiet po usunięciu macicy.

Zwiększony ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego

Stosowanie systemowej HTZ wiąże się ze wzrostem względnego ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego o 1,5-krotność. Stosowanie HTZ nie zwiększa ryzyka wystąpienia udaru hemoragicznego.

To względne ryzyko nie zależy od wieku pacjentki ani od długości stosowania leku, jednak ponieważ pierwotne ryzyko w dużym stopniu zależy od wieku, całkowite ryzyko udaru rośnie wraz z wiekiem osób stosujących HTZ (patrz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Badania WHI: dodatkowe ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego* w ciągu 5 lat stosowania

*Nie przeprowadzono różnicowania między udarem niedokrwiennym a krwotocznym.

Podczas systematycznego leczenia estrogenem/progestogenem występowały również inne działania niepożądane:

• Choroby pęcherza żółciowego.
• Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: chloasma, wielopostaciowe rumień, rumień węzlasty, purpura hemoragiczna.
• Możliwe demencja u osób w wieku powyżej 65 lat.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności produktu leczniczego za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 g żelu vaginalnego w tubie aluminiowej z nakrętką, 1 tuba aluminiowa z nakrętką w zestawie z 1 blisterem zawierającym 10 jednorazowych kaniuli oraz 1 strzykawką wielokrotnego użytku, w pudełku tekturowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

ITALFARMACO, S.A.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

C/San Rafael 3, Pol. Ind. Alcobendas, Alcobendas, Madryt, 28108, Hiszpania.