Aurotaz-R

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Aurotaz-R (AUROTAZ-R)

Skład:

substancje czynne: piperacyllina, tazobaktama;

1 fiolka zawiera piperacylliny sodowej odpowiadającej piperacyllinie 2 g, tazobaktamy sodowej odpowiadającej tazobaktamowi 0,25 g (dla dawki 2,25 g) lub

1 fiolka zawiera piperacylliny sodowej odpowiadającej piperacyllinie 4 g, tazobaktamy sodowej odpowiadającej tazobaktamowi 0,5 g (dla dawki 4,5 g).

Postać leku. Proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek kryształowy od białego do żółtawego koloru w przezroczystej szklanej fiolce, zamkniętej szarym korkiem gumowym z aluminiową pokrywką typu Flip-off, z plastikowym kapturkiem fioletowego koloru (dla dawki 2,25 g) lub z plastikowym kapturkiem czerwonego koloru (dla dawki 4,5 g).

Grupa farmakoterapeutyczna. Kombinacje penicylin, w tym z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR05.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Piperacylina, półsyntetyczny antybiotyk o szerokim zakresie działania z grupy penicylin, hamuje aktywność bakterii poprzez inhibicję formowania się przegrodów komórkowych oraz syntezy ściany komórkowej.

Tazobaktam, beta-laktam strukturalnie podobny do penicylin, jest inhibitorem wielu beta-laktamaz, które zazwyczaj powodują oporność na penicyliny i cefalosporyny, jednak nie hamuje enzymów AmpC ani metalo-beta-laktamaz. Tazobaktam poszerza zakres działania antybakteryjnego piperacyliny, obejmując wiele bakterii produkujących beta-laktamazy, które są oporne na samą piperacylinę.

Stosunek farmakokinetyczny/farmakodynamiczny

Czas, w którym stężenie w osoczu przekracza jego minimalne stężenie hamujące (ang. % T> MIC), uznaje się za główny czynnik określający skuteczność farmakodynamiczną piperacyliny.

Mechanizm oporności.

Istnieją dwa mechanizmy oporności na Aurotaz-R, a mianowicie:

• Inaktywacja składnika piperacyliny przez beta-laktamazy, które nie są hamowane przez tazobaktam: beta-laktamazy klas molekularnych B, C i D. Ponadto tazobaktam nie chroni przed beta-laktamazami o szerokim spektrum działania (ESBLs) klas molekularnych A i D.
• Modyfikacja białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zmniejszenia powinowactwa piperacyliny do jego celu molekularnego w bakterii.

Dodatkowo, zmiany w przepuszczalności błony bakteryjnej, jak również ekspresja wielopomp efliuksowych, mogą powodować lub sprzyjać oporności bakterii na Aurotaz-R, szczególnie bakterii Gram-ujemnych.

Wartości progowe.

EUCAST (Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Antybiotyki) ustalił kliniczne wartości progowe MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla piperacyliny/tazobaktamu (2020-01-01, wersja 10.0). W celu testowania wrażliwości antybakteryjnej przyjęto stężenie tazobaktamu na poziomie 4 mg/l.

Wrażliwość

Rozprzestrzenienie nabytej oporności wybranych szczepów może się różnić w zależności od położenia geograficznego i czasu dla poszczególnych gatunków, dlatego zaleca się posiadanie lokalnych informacji dotyczących oporności, szczególnie przy leczeniu ciężkich zakażeń. W razie potrzeby, jeśli lokalne rozprzestrzenienie oporności podważa celowość stosowania leku przynajmniej w przypadku niektórych typów zakażeń, należy skonsultować się z ekspertem.

Badanie Merino [infekcje krwi wywołane producentami ESBL].

W prospektywnym, otwartym, randomizowanym badaniu klinicznym oceniającym niegorszość z równoległymi grupami leczenia piperycyliną/tazobaktamem w porównaniu z meropenemem nie stwierdzono niegorszości pod względem śmiertelności w ciągu 30 dni u dorosłych pacjentów z infekcjami krwi wywołanymi przez E. coli lub K. pneumoniae oporne na ceftriakson.

Ogółem 23 spośród 187 pacjentów (12,3 %), którzy zostali randomizowani do otrzymywania piperycyliny/tazobaktamu, osiągnęło pierwotny wynik dotyczący śmiertelności w ciągu 30 dni w porównaniu z 7 spośród 191 pacjentów (3,7 %) w grupie otrzymującej meropenem (różnica ryzyka 8,6 % [jednostronny 97,5 % przedział ufności (PU) od –∞ do 14,5 %]; P = 0,90 dla niegorszości). Różnica nie spełniła granicy niegorszości wynoszącej 5 %. Efekty były spójne w analizie populacji zgodnej z protokołem: 18 spośród 170 pacjentów (10,6 %) osiągnęło pierwotny wynik w grupie piperycyliny/tazobaktamu w porównaniu z 7 spośród 186 (3,8 %) w grupie meropenemu (różnica ryzyka 6,8 % [jednostronny 97,5 % PU od –∞ do 12,8 %]; P = 0,76 dla niegorszości).

Efekty kliniczne i mikrobiologiczne (wtórne wyniki) obserwowano u 121 spośród 177 pacjentów (68,4 %) w grupie piperycyliny/tazobaktamu w porównaniu z 138 spośród 185 (74,6 %) w grupie meropenemu (różnica ryzyka 6,2 % [95 % PU od 15,5 do 3,1 %]; P = 0,19). Dla wtórnych wyników testy statystyczne były dwustronne, przy czym wartość P < 0,05 uznawano za istotną.

W tym badaniu zaobserwowano nierównowagę wskaźników śmiertelności między badanymi grupami. Zakładano, że zgon w grupie piperycyliny/tazobaktamu nie był związany z współistniejącą infekcją, lecz z chorobami podstawowymi.

Farmakokinetyka.

Absorpcja.

Stężenia szczytowe piperycyliny i tazobaktamu po wewnątrzżylnym podaniu (przez ponad 30 minut) w dawce 4,5 g wynoszą odpowiednio 298 μg/ml i 34 μg/ml.

Rozkład.

Piperycylinę i tazobaktam wiąże się z białkami osocza krwi w przybliżeniu w 30 %. Wiązanie z białkami piperycyliny i tazobaktamu nie zależy od obecności innych związków. Wiązanie z białkami metabolitów tazobaktamu jest niewielkie.

Piperycylinę i tazobaktam swobodnie rozprzestrzeniają się w tkankach i płynach organizmu, w tym w cieczy międzykomórkowej, pęcherzu żółciowym, płucach, żółci i kościach. Stężenia w tkankach ogólnie wynoszą od 50 % do 100 % w porównaniu z osoczem. Jak w przypadku innych leków z grupy penicylin, rozkład leku w płynie mózgowo-rdzeniowym jest niski, o ile pacjenci nie mają zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Biotransformacja.

Piperycylinę metabolizuje się do metabolitu dezetylowego, który wykazuje niewielką aktywność mikrobiologiczną. Tazobaktam metabolizuje się do jednego metabolitu mikrobiologicznie nieaktywnego.

Wydalanie.

Piperycylinę i tazobaktam wydala się z nerek za pomocą filtracji kłębuszkowej i sekrecji kanalikowej. Piperycylinę szybko wydala się w postaci niezmienionej, 68 % podanej dawki wydala się z moczem. Tazobaktam i jego metabolit wydala się głównie z nerek, przy czym 80 % podanej dawki w postaci niezmienionej, a reszta w postaci jednego metabolitu. Piperycylinę, tazobaktam i dezetylpiperycylinę wydala się również z żółcią. Po podaniu jednorazowej lub wielokrotnej dawki piperycyliny/tazobaktamu zdrowym ochotnikom okres półtrwania w osoczu wynosił od 0,7 do 1,2 godziny. Dawka i czas trwania infuzji nie wpływały na ten parametr. Okres półtrwania zarówno piperycyliny, jak i tazobaktamu wydłużał się w przypadku obniżenia klirensu nerkowego. Podawanie tazobaktamu nie wpływało istotnie na farmakokinetykę piperycyliny. Piperycylinę zmniejsza wskaźnik wydalenia tazobaktamu.

Osobliwe populacje pacjentów.

Okresy półtrwania piperycyliny i tazobaktamu wydłużają się o około 25 % i 18 % odpowiednio u pacjentów z marskością wątroby w porównaniu ze zdrowymi osobami.

Okres półtrwania piperycyliny i tazobaktamu wydłuża się w przypadku obniżenia klirensu kreatyniny. Przy poziomie klirensu kreatyniny poniżej 20 ml/min obserwuje się podwojenie okresu półtrwania dla piperycyliny i poczworzenie dla tazobaktamu w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek.

Podczas hemodializy wydala się od 30 % do 50 % piperycyliny/tazobaktamu, a dodatkowo 5 % tazobaktamu wydala się w postaci metabolitu. W wyniku dializy otrzewnowej wydala się odpowiednio około 6 % i 21 % dawki piperycyliny i tazobaktamu, w tym do 18 % dawki tazobaktamu w postaci metabolitu.

Populacja pediatryczna

W badaniu farmakokinetyki w tej grupie wiekowej przybliżony wskaźnik klirensu u pacjentów w wieku od 9 miesięcy do 12 lat porównywano z wartością u dorosłych. Średnia wartość dla grupy wiekowej (odchylenie standardowe) wynosiła 5,64 (0,34) ml/min/kg. Przybliżony klirens piperycyliny u pacjentów w wieku od 2 do 9 miesięcy wynosił 80 % tej wartości. Średni objętość rozkładu piperycyliny dla grupy wiekowej (odchylenie standardowe) wynosił 0,243 (0,011) l/kg i nie zależał od wieku.

Pacjenci w wieku podeszłym

Średnia wartość okresu półtrwania piperycyliny i tazobaktamu u pacjentów w wieku podeszłym w porównaniu z młodszymi osobami była dłuższa odpowiednio o 32 % i 55 %. Różnica ta najprawdopodobniej wynika ze zmian związanych z wiekiem w klirensie kreatyniny.

Rasa

Nie zaobserwowano różnic w farmakokinetyce piperycyliny i tazobaktamu u zdrowych ochotników azjatyckich (n=9) i europejskich (n=9), którym podano pojedynczą dawkę 4,5 g.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Aurotaz-R jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci od 2. roku życia:

Dorośli oraz dzieci od 12. roku życia:

• ciężka zapalenie płuc (w tym zapalenie szpitalne i związane z wentylacją);
• skomplikowane zakażenia dróg moczowych (w tym niefryt);
• skomplikowane infekcje wewnątrzbrzuszne;
• skomplikowane infekcje skóry i tkanek miękkich (w tym infekcyjne powikłania zespołu stopy cukrzycowej).

Leczenie pacjentów z bakteriamią, która występuje łącznie lub może być związana z którąkolwiek z powyższych infekcji.

Aurotaz-R może być stosowany w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, prawdopodobnie spowodowaną infekcją bakteryjną.

Dzieci w wieku od 2 do 12. roku życia:

• skomplikowane infekcje wewnątrzbrzuszne.

Aurotaz-R może być stosowany w leczeniu pacjentów pediatrycznych z neutropenią i gorączką, prawdopodobnie spowodowaną infekcją bakteryjną.

Należy kierować się oficjalnymi zaleceniami dotyczącymi stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancje czynne, inne leki przeciwbakteryjne z grupy penicylin lub substancje pomocnicze.

Ciężkie reakcje alergiczne typu anafilaktycznego na inne środki beta-laktamowe w wywiadzie (np. cefalosporyny, monobaktamy lub karbapenemy).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Leki rozkurczające mięśnie nieodpolarizujące. Jednoczesne stosowanie piperycyliny z wekuronium prowadzi do przedłużenia blokady nerwowo-mięśniowej. Ze względu na podobny mechanizm działania oczekuje się, że blokada nerwowo-mięśniowa spowodowana przez każdy środek miorelaksacyjny nieodpolarizujący może być przedłużona po podaniu piperycyliny.

Leki przeciwwstrząsowe. W przypadku jednoczesnego stosowania z heparyną, doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi oraz innymi lekami wpływającymi na układ krzepnięcia krwi, w tym na funkcję płytek krwi, należy regularnie kontrolować badania krzepnięcia.

Metotreksat. Piperycyлина może zmniejszyć wydalanie metotreksatu, dlatego w celu zapobiegania działaniu toksycznemu należy monitorować stężenie metotreksatu w osoczu u pacjentów.

Probenecyd. Jak w przypadku innych leków z grupy penicylin, jednoczesne stosowanie probenecydu i leku Aurotaz-R prowadzi do przedłużenia okresu półtrwania oraz zmniejszenia klirensu nerkowego zarówno piperycyliny, jak i tazobaktamu. Jednak stężenia szczytowe obu leków w osoczu nie ulegają zmianie.

Aminoglikozydy. Piperycyлина oddzielnie lub w połączeniu z tazobaktamem nie istotnie zmienia farmakokinetyki tobramycyny u pacjentów z prawidłową funkcją nerek lub z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem funkcji nerek. Farmakokinetyka piperycyliny, tazobaktamu oraz metabolitu M1 również nie ulega istotnym zmianom po podaniu tobramycyny.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwuje się inaktywację tobramycyny i gentamycyny przez piperycylinę.

Informacje dotyczące jednoczesnego stosowania piperycyliny/tazobaktamu z aminoglikozydami znajdują się w sekcjach „Niezgodność” i „Sposób stosowania i dawki”.

Wankomycyna. Badania wykazały zwiększoną częstość występowania ostrego uszkodzenia funkcji nerek u pacjentów otrzymujących jednocześnie piperycylinę/tazobaktam i wankomycynę w porównaniu z wankomycyną (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). W części badań oddziaływanie zależało od dawki wankomycyny.

Nie zaobserwowano farmakokinetycznych interakcji między piperycyliną/tazobaktamem a wankomycyną.

Wpływ na badania laboratoryjne. Nieenzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu mogą dawać fałszywie dodatnie wyniki, podobnie jak przy stosowaniu innych leków z grupy penicylin. Dlatego w trakcie terapii lekiem zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu.

Niektóre chemiczne metody oznaczania białka w moczu mogą dawać fałszywie dodatnie wyniki. Nie ma wpływu na oznaczanie białka za pomocą pasków testowych.

Bezpośredni test Coombsa może być dodatni.

Test Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA może dawać fałszywie dodatnie wyniki u pacjentów otrzymujących lek. Opisano reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami nienależącymi do Aspergillus przy użyciu testu Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA.

Dodatnie wyniki powyższych badań u pacjentów przyjmujących Aurotaz-R należy potwierdzić innymi metodami diagnostycznymi.

Szczególne środki ostrożności.

Przy wyborze tego leku do leczenia konkretnego pacjenta należy wziąć pod uwagę celowość stosowania półsyntetycznego penicyliny o szerokim spektrum działania na podstawie takich czynników, jak poważność infekcji oraz stopień oporności na inne odpowiednie środki przeciwbakteryjne.

Przed rozpoczęciem terapii Aurotaz-R należy dokładnie zbadać pacjenta pod kątem wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, inne środki beta-laktamowe (np. cefalosporyny, monobaktamy lub karbapenemy) oraz inne alergeny. Zarejestrowano poważne, a czasem śmiertelne reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne/analafakto-idowe, w tym wstrząs) u pacjentów poddawanych leczeniu penicylinami, w tym lekiem zawierającym substancję czynną piperacylina/tazobaktam. Reakcje te są bardziej prawdopodobne u osób z uczuleniem na wiele alergenów w wywiadzie. Ciężkie reakcje nadwrażliwości wymagają zaprzestania stosowania antybiotyku i mogą wymagać podania adrenaliny oraz innych natychmiastowych działań ratujących życie.

Lek może powodować powstawanie ciężkich działań niepożądanych ze strony skóry, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne nekrolityczne zapalenie skóry, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) oraz ostrze ogólne wykwity pęcherzykowe (patrz dział „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia u pacjenta wysypek skórnych należy dokładnie monitorować jego stan i zaprzestać stosowania piperacyliny/tazobaktamu w przypadku postępu uszkodzeń skóry.

Spowodowany antybiotykiem kolit pseudomembranowy może objawiać się ciężką i trwałą biegunką, czasem zagrażającą życiu pacjenta. Objawy kolitu pseudomembranowego mogą wystąpić podczas terapii antybakteryjnej lub po jej zakończeniu. W takich przypadkach należy zaprzestać stosowania leku.

Leczenie Aurotaz-R może prowadzić do powstawania organizmów opornych, które z kolei mogą powodować nadinfekcję.

U niektórych pacjentów przyjmujących antybiotyki beta-laktamowe obserwowano objawy krwawień. Czasem takie reakcje były związane z zaburzeniami krzepnięcia krwi, a mianowicie: czasu krzepnięcia, agregacji płytek krwi oraz czasu protrombinowego. Najczęściej takie zaburzenia obserwowano u pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku stwierdzenia krwawienia należy zaprzestać podawania antybiotyku i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Ponieważ podczas długotrwałej terapii może dojść do rozwoju leukopenii i neutropenii, należy okresowo monitorować parametry krwi.

Tak jak w przypadku stosowania innych leków z grupy penicylin, przy przekroczeniu zalecanych dawek u pacjentów (szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek) możliwe jest wystąpienie powikłań neurologicznych, takich jak pobudzenie nerwowo-mięśniowe lub drgawki (patrz dział „Działania niepożądane”).

Hemofagocytarny limfohistiocytoza (HLH)

Zgłaszano przypadki HLH u pacjentów otrzymujących piperacylinę/tazobaktam, piperacylinę. Często o takich przypadkach informowano po leczeniu trwającym dłużej niż 10 dni. HLH to zagrażający życiu zespół patologicznej aktywacji immunologicznej, charakteryzujący się objawami klinicznymi i objawami nadmiernej reakcji zapalnej (takimi jak gorączka, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, wysoki poziom ferrytyny w surowicy, cytopenia i hemofagocytoza). Pacjentów, u których pojawiają się wczesne objawy patologicznej aktywacji immunologicznej, należy natychmiast przebadać. Jeśli rozpoznano HLH, należy zaprzestać leczenia piperacyliną/tazobaktamem (piperacillin/tazobactam), piperacyliną.

Niewydolność nerek.

Z uwagi na potencjalną nefrotoxiczność piperacylina/tazobaktam należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek oraz u pacjentów poddawanych hemodializie (patrz dział „Działania niepożądane”). Należy dostosować dawki dożylne i odstępy między podaniami w zależności od stopnia zaburzenia funkcji nerek (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”). W dodatkowej analizie danych zebranych w dużym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu kontrolowanym, w którym oceniano tempo filtracji kłębuszkowej (eGFR) po podaniu powszechnie stosowanych antybiotyków pacjentom w stanie ciężkim, zastosowanie piperacyliny/tazobaktamu wiązano z niższą częstością odwracalnego poprawienia parametrów eGFR w porównaniu z innymi antybiotykami. Wyniki tej dodatkowej analizy wskazują, że piperacylina/tazobaktam może powodować opóźnienie normalizacji funkcji nerek u tych pacjentów.

Jednoczesne stosowanie piperacyliny/tazobaktamu i wancomycyny może być związane ze zwiększeniem częstości ostrych uszkodzeń nerek (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Ważne informacje o substancjach pomocniczych.

Ten lek zawiera 108 mg (4,70 mmol) sodu na fiolkę Aurotaz-R w dawce 2,25 g lub 216 mg (9,41 mmol) sodu na fiolkę Aurotaz-R w dawce 4,5 g.

Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów przestrzegających diety o niskiej zawartości sodu.

U pacjentów z niskim poziomem potasu w organizmie lub u tych, którzy przyjmują leki obniżające poziom potasu, może rozwinąć się hipokaliemia. U takich pacjentów należy okresowo kontrolować równowagę elektrolitową.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Obecnie brakuje danych lub istnieje ich ograniczona ilość dotycząca stosowania Aurotaz-R u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na płód, jednak nie stwierdzono teratogenności przy dawkach toksycznych dla organizmu matki. Piperacylina i tazobaktam przenikają przez łożysko. Aurotaz-R można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla kobiety i płodu.

Okres karmienia piersią. Piperacylina w niewielkich stężeniach przenika do mleka matki. Stężenia tazobaktamu w mleku matki nie badano. Leczenie kobiet w okresie karmienia piersią tym lekiem jest wskazane tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla kobiety i dziecka.

Płodność. Badania na szczurach wykazały, że wewnętrzne podanie tazobaktamu lub kombinacji piperacyliny/tazobaktamu nie wpływa na funkcję rozrodczą i zdolność do zapłodnienia.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Dozowanie.

Dawka i częstotliwość podawania leku Aurotaz-R zależą od ciężkości i lokalizacji infekcji oraz potencjalnych patogenów.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia.

Infekcje.

Zwykła dawka leku Aurotaz-R (4 g piperycyliny/0,5 g tazobaktamu) wynosi 4,5 g co 8 godzin.

W przypadku zapalenia płuc nabytego w szpitalu oraz bakteryjnych infekcji u pacjentów z neutropenią, zalecana dawka to 4 g piperycyliny/0,5 g tazobaktamu co 6 godzin. Zalecany schemat podawania może być również stosowany w leczeniu pacjentów z szczególnie ciężkimi postaciami innych stwierdzonych infekcji.

W poniższej tabeli przedstawiono zalecaną częstotliwość stosowania u dorosłych pacjentów i dzieci od 12. roku życia z wskazaniami lub stanami:

Pacjenci z niewydolnością nerek.

Dawkę dożylną należy dostosować w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek, jak podano poniżej (należy monitorować każdego pacjenta pod kątem objawów toksyczności substancji czynnych; dawkę i przedział podania leku należy odpowiednio skorygować):

Ponieważ hemodializa usuwa 30–50 % piperacyliny w ciągu 4 godzin, należy podawać dodatkową dawkę piperacyliny/tazobaktamu 2 g/0,25 g po każdej sesji dializy.

Pacjenci z niewydolnością wątroby.

Korekta dawki nie jest wymagana.

Pacjenci w wieku podeszłym.

Dla pacjentów w wieku podeszłym z prawidłową funkcją nerek lub klirem kreatyniny powyżej 40 ml/min korekta dawki nie jest wymagana.

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat.

Zakażenia.

W poniższej tabeli przedstawiono zalecaną częstość stosowania i dawkowanie według masy ciała dzieci w wieku od 2 do 12 lat, z uwzględnieniem wskazań lub stanów:

* Nie przekraczać maksymalnej dawki 4,5 g podanej w ciągu 30 minut.

Pacjenci z niewydolnością nerek.

Dawkę dożylną należy dostosować w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek, jak podano poniżej (należy monitorować każdego pacjenta pod kątem objawów toksyczności substancji czynnych; dawkę i odstępy między podaniami leku należy odpowiednio skorygować):

Dzieci poddawane hemodializie wymagają dodatkowej dawki 40 mg piperycyliny/5 mg tazobaktamu na kg masy ciała po każdej procedurze dializy.

Dzieci do 2 lat.

Skuteczność i bezpieczeństwo Aurotaz-R w leczeniu dzieci do 2 lat życia nie zostały ustalone.
Brak danych z kontrolowanych badań klinicznych.

Czas trwania leczenia.

Zazwyczaj czas trwania leczenia w przypadku większości wskazań wynosi 5–14 dni. Czas trwania leczenia należy jednak dostosować do stanu pacjenta, ciężkości infekcji oraz wyników badań klinicznych i bakteriologicznych.

Instrukcja przygotowania roztworu do wstrzykiwania dożylnego.

Przygotowanie roztworu do wstrzykiwania dożylnego należy przeprowadzać w warunkach aseptycznych. Przed zastosowaniem przygotowany roztwór należy sprawdzić wizualnie pod kątem obecności zanieczyszczeń mechanicznych oraz zmiany barwy. Należy stosować wyłącznie przezroczysty roztwór, wolny od zanieczyszczeń mechanicznych.

Zawartość fiolki należy rozpuścić w rozpuszczalniku w ilości podanej w poniższej tabeli. Fiolkę należy wstrząsać aż do całkowitego rozpuszczenia proszku. Odtworzenie roztworu trwa 5–10 minut podczas ciągłego wstrząsania.

* Zgodne rozpuszczalniki do odzyskania:

• Woda do wstrzykiwań1
• 0,9 % roztwór chlorku sodu
• 5 % wodny roztwór glukozy

1 Maksymalna zalecana objętość wody do wstrzykiwań na jedną dawkę to 50 ml.

Odzyskane roztwory należy usuwać z fiolki za pomocą strzykawki. Jeśli odzyskanie roztworu przeprowadzono zgodnie z zaleceniami, usunięcie zawartości fiolki za pomocą strzykawki zapewni dostępność zadeklarowanej ilości piperycyliny/tazobaktamu. Odzyskane roztwory mogą być dodatkowo rozcieńczone do wymaganej objętości (od 50 ml do 150 ml) za pomocą jednego z następujących zgodnych rozpuszczalników:

• Woda do wstrzykiwań
• 0,9 % roztwór chlorku sodu
• 5 % wodny roztwór glukozy.

Dzieci.

Lek należy stosować u dzieci od 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy. Zgłaszano przypadki przedawkowania leku. Większość z nich, w tym nudności, wymioty i biegunka, obserwowano po podaniu zwykłych zalecanych dawek. U pacjentów może wystąpić pobudzenie nerwowo-mięśniowe lub drgawki w przypadku przekroczenia zalecanych dawek podawania dożylnej (szczególnie u chorych z niewydolnością nerek).

Leczenie. W przypadku przedawkowania należy przerwać dalsze podawanie piperycyliny/tazobaktamu. Nie zna się specyficznego antydota.

Leczenie – wspierające i objawowe, zależne od stanu pacjenta.

Nadmierną stężenie piperycyliny lub tazobaktamu we krwi można zmniejszyć za pomocą dializy krwi (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Niepożądane działania.

Najczęściej zgłaszanym niepożądanym działaniem leku była biegunka (obserwowana u 1 na 10 pacjentów). Do najpoważniejszych niepożądanych działań należą kolit pseudomembranowy oraz toksyczne nekrolytyczne zespół epidermy, które obserwowano u 1 do 10 pacjentów na 10 000.

W większości przypadków niepożądane działania po zastosowaniu leku Aurotaz-R nie były ciężkie (biegunka, wymioty, nudności, wysypka), były dobrze znoszone przez pacjentów i nie wymagały odstawienia leku. Częstość występowania pancytopenii, wstrząsu anafilaktycznego oraz zespołu Stevensa-Johnsona nie może być oszacowana na podstawie obecnie dostępnych danych.

W poniższej tabeli wymieniono niepożądane reakcje sklasyfikowane według klas narządów i układów organizmu w zgodnych z głównymi terminami MedDRA. Dane dotyczące niepożądanych działań podane poniżej są uporządkowane według częstości ich występowania w kolejności zmniejszającej się ciężkości.

Niepożądane działania wymieniono według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); nieczęsto (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000); częstość nieznana (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych).

* Reakcje niepożądane wykryte w okresie pogwarancyjnym.

Terapia piperacyliną była wiązana ze zwiększeniem liczby przypadków osłabienia i wysypek u pacjentów z mukowiscydozą.

Efekty antybiotyków beta-laktamowych

Antybiotyki beta-laktamowe, w tym piperacylina/tazobaktam, mogą powodować objawy encefalopatii oraz drgawki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych w okresie pogwarancyjnym jest ważnym elementem. Umożliwia ono kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszelkie reakcje niepożądane do odpowiednich organów zdrowia publicznego.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w suchym miejscu, niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Po rozpuszczeniu lek nadaje się do stosowania przez 24 godziny, gdy przechowywany jest w lodówce w temperaturze 2–8 °C.

Niezgodność.

Nie wolno mieszać leku Aurotaz-R z innymi lekami w jednej strzykawce lub dożylnym pojemniku, z wyjątkiem substancji wymienionych w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Jeśli Aurotaz-R musi być stosowany jednocześnie z innym antybiotykiem (np. z aminoglikozydem), leki należy podawać oddzielnie. Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydami in vitro może prowadzić do istotnej inaktywacji aminoglikozydu.

Nie należy mieszać Aurotaz-R z innymi substancjami w strzykawce ani w pojemniku do infuzji, ponieważ zgodność nie została potwierdzona.

Z uwagi na niestabilność chemiczną, Aurotaz-R nie należy stosować w roztworach zawierających wyłącznie sodu wodorowęglan.

Nie należy dodawać Aurotaz-R do preparatów krwi ani do hydrolizatu albuminy.

Opakowanie.

2,25 g lub 4,5 g proszku w fiolce szklanej. 1 fiolka w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Aurorbindo Pharma Limited Unit XII / Aurobindo Pharma Limited Unit XII.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby zakładu.

Survey Number 314, Bachupally (wieś), Bachupally Mandal, Medchal Malkajgiri District, Hyderabad, Telangana state, 500 090, Indie / Survey Number 314, Bachupally (village), Bachupally Mandal, Medchal Malkajgiri District, Hyderabad, Telangana state, 500 090, India.