Arzyron

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Arzyron (ARCURON)

Skład:

substancja czynna: 1 ampułka zawiera 4 mg bromku piperokuronium; substancja pomocnicza: manitol (E 421).

Postać leku. Liofilizat do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek liofilizowany biały lub prawie biały.

Grupa farmakoterapeutyczna. Relaksujące mięśnie z mechanizmem działania obwodowego.

Kod ATC M03A C06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Bromek pipakuronium jest długodziałającym nierozkurczowym blokerem nerwowo-mięśniowym. Działa poprzez konkurencyjne wiązanie się z receptorem nikotynowym acetylocholiny, znajdującym się na końcach nerwowych poprzecznie prążkowanych włókien mięśniowych, blokując w ten sposób przekazywanie sygnału z zakończeń nerwowych do włókien mięśniowych. Jego działanie może być odwrócone przez inhibitory acetylocholinoesterazy (np. neostygmin, pirydostygmin, edrofonium). W przeciwieństwie do miorelaksantów rozkurczowych (np. sukcynylcholina), bromek pipakuronium nie powoduje faszcykulacji mięśni. Bromek pipakuronium nie wykazuje działania hormonalnego.

Nawet w dawkach wielokrotnie przekraczających skuteczną dawkę niezbędną do osiągnięcia 90% redukcji kurczliwości mięśni (ED90), nie wykazuje on działania ganglioblokującego, wagolitycznego ani sympatykomimetycznego.

W badaniach, przy zrównoważonej anestezji, wartości ED50 i ED90 bromku pipakuronium wynosiły odpowiednio 0,03 i 0,05 mg/kg masy ciała.

Dawka 0,05 mg/kg masy ciała zapewnia 40–50-minutową relaksację mięśniową podczas różnych zabiegów chirurgicznych.

Maksymalne działanie bromku pipakuronium zależy od dawki i osiągane jest po 1,5–5 minutach. Działanie rozwija się najszybciej przy dawkach wynoszących 0,07–0,08 mg/kg masy ciała. Dalsze zwiększanie dawki skraca czas potrzebny do rozwoju działania, ale istotnie wydłuża czas działania leku.

Farmakokinetyka.

Po podaniu dożylnym wstępny objętość rozłożenia (Vdc) wynosi: 110 ml/kg masy ciała; objętość rozłożenia w fazie stanu stacjonarnego (Vdss) – 300 ± 78 ml/kg; klirens osoczowy (Cl) – 2,4 ± 0,5 ml/min/kg; średni czas półwyprowadzenia (t1/2) – 121 ± 45 minut; średni czas przebywania (MRT) – 140 minut.

Przy powtarzalnym podawaniu dawek utrzymujących efekt kumulacyjny jest nieistotny, o ile dawki 0,01–0,02 mg/kg są podawane w momencie odzyskania 25% początkowej kurczliwości.
75% leku wydala się w niezmienionej formie głównie z moczem – 56% w ciągu pierwszych 24 godzin, reszta w formie 3-dezacetylo-pipakuronium. Wychodzenie pipakuronium obejmuje również udział wątroby.

Charakterystyka kliniczna. Wskazania.

Relaksacja mięśniowa w przebiegu znieczulenia ogólnego w celu ułatwienia intubacji tchawicy oraz wykonania zabiegów chirurgicznych wymagających ponad 20–30-minutowej relaksacji mięśniowej.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na substancję czynną leku (na pipakuronium lub brom) lub na substancję pomocniczą. Miastenia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Poniższe leki mogą wpływać na działanie Arzyron.

1. Wzmacniają lub wydłużają działanie:
   • lotne anestetyki (halotan, metoksyfluoran, eter dietylowy, enfluran, izofluran, cyklopropan);
   • środki znieczulające do podania dożylnej (ketamina, fentanil, propandyd, barbiturany, etomidat, kwas γ-hydroksymasłowy);
   • inne nierozkurczowe miorelaksanty, wcześniejsze podanie sukcynylcholiny;
   • niektóre antybiotyki i leki chemioterapeutyczne (aminoglikozydy, polipeptydy, imidazole, metronidazol);
   • diuretyki, blokery α i β, tiamina, inhibitory MAO, guanidyna, protamina, lidokaina dożylne, fenytoina, antyagonisty kanałów wapniowych, sole magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia.
2. Osłabiają działanie:
   • długotrwałe wcześniejsze stosowanie glikokortykosteroidów, neostygminu, edrofoniumu, pirydostygminu, noradrenaliny, azatiopryny, teofiliny, chlorku potasu, chlorku sodu, chlorku wapnia.
3. Wzmacniają lub osłabiają działanie:
   • wcześniejsze podanie miorelaksantów rozkurczowych (w zależności od dawki, czasu stosowania i indywidualnej wrażliwości pacjenta).

Szczególne środki ostrożności.

Arzyron należy stosować wyłącznie w warunkach specjalistycznego szpitala, w obecności doświadczonego lekarza oraz przy dostępności sprzętu do przeprowadzenia intubacji tchawicy, sztucznej wentylacji płuc, terapii tlenowej i leków antagonistycznych.

W literaturze medycznej opisano przypadki reakcji anafilaktycznych i anafilakto-idnych po stosowaniu miorelaksantów. Reakcje anafilaktyczne i anafilakto-idne mogą czasem występować przy stosowaniu miorelaksantów niemiotyzujących. Pomimo braku doniesień o podobnym działaniu Arzyronu, lek należy stosować wyłącznie w warunkach umożliwiających natychmiastowe rozpoczęcie leczenia takich stanów. Lek należy stosować z szczególną ostrożnością u pacjentów z wywiadem reakcji alergicznej na inne miorelaksanty, ponieważ może wystąpić krzyżowa alergia między miorelaksantami niemiotyzującymi.

Wydzielanie histaminy i reakcje podobne do działania histaminy: bromek pipercuronium nie wyzwala histaminy.

Bromek pipercuronium wykazuje niewielki wpływ hemodynamiczny, być może ze względu na słabo wyrażony efekt kardioseliektywny i wagolityczny. W dawkach do 0,1 mg/kg masy ciała nie zaobserwowano działania ganglioblokującego ani wagolitycznego, a jedynie słabe niepożądane efekty sercowo-naczyniowe (obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardia), szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu halotanu lub fentanilu podczas indukcji narkozy.

Dawki Arzyronu powodujące miorelaksację nie wywierają istotnego wpływu na układ krążenia i, w przeciwieństwie do niektórych środków znieczulenia, praktycznie nie powodują bradykardii spowodowanej odruchem przez nerw błędnik.

Z uwagi na powyższe, stosowanie i dawkowanie leków wagolitycznych w celu premedykacji powinno podlegać dokładnej ocenie wstępnej; należy również wziąć pod uwagę stymulujące działanie na nerw błędnik innych leków stosowanych jednocześnie oraz rodzaj operacji.

W celu zapobieżenia względnemu przedawkowaniu leku i zapewnienia odpowiedniej kontroli nad przywróceniem aktywności mięśniowej zaleca się stosowanie stymulatora nerwów obwodowych.

Należy szczególnie ostrożnie podawać lek pacjentom z alergią na inne miorelaksanty w wywiadzie ze względu na możliwość wystąpienia krzyżowej alergii.

Na farmakokinetykę i/lub działanie miorelaksacyjne Arzyronu mogą wpływać następujące czynniki:

Niewydolność nerek wydłuża czas działania i tzw. „powrót” pacjenta.

Choroby neuromięśniowe: Arzyron należy stosować z ostrożnością ze względu na możliwość zarówno wzmocnienia, jak i osłabienia działania leku.

Choroby wątroby: stosowanie Arzyronu możliwe jest wyłącznie w przypadkach, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne skutki niepożądane.

Złośliwa hipertermia: w trakcie badań nad Arzyronem ani w praktyce klinicznej nie zaobserwowano złośliwej hipertermii. Ponieważ miorelaksantów nigdy nie stosuje się samodzielnie, a także ponieważ ten zespół może się rozwinąć bez obecności znanych czynników wywołujących, lekarz powinien znać wczesne objawy zespołu, metody jego diagnostyki i leczenia.

Inne: przed rozpoczęciem znieczulenia należy skorygować istniejące zaburzenia wodno-elektrolitowe i zaburzenia pH krwi.

Hipotermia może wydłużyć działanie leku.

Hipokaliemia, podawanie digitalis, stosowanie diuretyków, hiper magnezemia, hipokalcemia (przetaczanie krwi), odwodnienie, acidoza, hipoproteinemie, hiperkapnia, kacheksja mogą sprzyjać wzmocnieniu i wydłużeniu działania Arzyronu.

U pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, obrzękami, a także u osób starszych, u których występuje obniżona prędkość krążenia krwi, działanie leku może zaczynać się później niż zwykle.

Podobnie jak inne miorelaksanty, Arzyron może częściowo obniżać czas protrombinowy i tromboplastynowy.

Należy stosować wyłącznie świeżo przygotowany roztwór.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Brak danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania Arzyronu u kobiet w ciąży lub u płodu. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka matki. Dlatego stosowanie leku u tej grupy pacjentek nie jest zalecane.

Operacja cięcia cesarskiego.

Stosowanie Arzyronu podczas operacji cięcia cesarskiego nie wpływa na wynik w skali Apgar, napięcie mięśniowe ani adaptację krążeniowo-oddechową noworodka. Przez łożysko przenika jedynie minimalna ilość substancji czynnej leku, która wykrywana jest we krwi pępowinowej.

U ciężarnych, którym w celu leczenia toksemii podawano sole magnezu, nasilające blokadę neuromięśniową, zakończenie działania miorelaksacyjnego drogą farmakologiczną może okazać się niewystarczające. W takich przypadkach należy koniecznie stosować stymulator nerwów obwodowych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

W ciągu pierwszych 24 godzin po ustaniu działania miorelaksacyjnego Arzyronu nie zaleca się prowadzenia samochodu ani pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Tak jak w przypadku innych leków blokujących nerwowo-mięśniowo, dawkę Arzyronu należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając rodzaj znieczulenia, przewidywany czas trwania zabiegu chirurgicznego, możliwe interakcje z innymi lekami stosowanymi przed lub podczas znieczulenia, choroby współistniejące oraz ogólny stan pacjenta. Zaleca się stosowanie stymulatora nerwów obwodowych w celu monitorowania blokady nerwowo-mięśniowej.

Lek stosuje się dożylnie. Bezpośrednio przed podaniem 4 mg suchej substancji leku należy rozpuścić w 2 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu.

Dorośli:

• dawka początkowa do intubacji i dalszego zabiegu chirurgicznego: 0,06–0,08 mg/kg masy ciała, zapewnia warunki do intubacji w ciągu 150–180 sekund, przy jednoczesnej długości relaksacji mięśniowej 60–90 minut;
• dawka początkowa do miorelaksacji przy intubacji z zastosowaniem sukcynycholiny: 0,05 mg/kg masy ciała, zapewnia 30–60-minutową miorelaksację;
• dawka uzupełniająca: 0,01–0,02 mg/kg masy ciała, zapewnia 30–60-minutową miorelaksację w trakcie operacji chirurgicznej;
• u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek nie zaleca się stosowania dawek przekraczających 0,04 mg/kg masy ciała.

Dzieci:

W znieczuleniu mieszanym dawka początkowa Arzyronu dla dzieci w wieku od 1 do 14 lat wynosi 0,08–0,09 mg/kg.

Noworodkom i dzieciom do 1 roku życia zaleca się niższe dawki – 0,04–0,06 mg/kg.

Podane dawki leku zapewniają relaksację mięśniową podczas 25–35-minutowego zabiegu chirurgicznego. W razie potrzeby przedłużenia miorelaksacji o kolejne 25–35 minut lek podaje się ponownie w dawce stanowiącej 1/3 dawki początkowej.

Możliwe wydłużenie czasu działania leku w następujących przypadkach:

• nadwaga, otyłość (przy doborze dawki należy kierować się masą ciała idealną);
• jednoczesne stosowanie znieczulic inhalacyjnych (dawkę Arzyronu można zmniejszyć);
• podczas intubacji z sukcynycholiną (Arzyron podaje się po zaniku objawów klinicznych działania sukcynycholiny. Tak jak w przypadku innych miorelaksantów niepolaryzujących, podanie Arzyronu po miorelaksancie polaryzującym może skrócić czas potrzebny do osiągnięcia miorelaksacji oraz wydłużyć czas trwania maksymalnego efektu).

Przerwanie działania: przy 80–85 % blokadzie zmierzonej za pomocą stymulatora nerwów obwodowych lub przy częściowej blokadzie stwierdzonej na podstawie objawów klinicznych, stosuje się atropinę (u dorosłych w dawce 0,5–1,25 mg) w połączeniu z neostygminą (u dorosłych w dawce 1–3 mg) lub galantaminy (u dorosłych w dawce 10–30 mg), co powoduje przerwanie miorelaksacyjnego działania Arzyronu.

Dzieci.

Lek stosuje się u dzieci od urodzenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania lub długotrwałej blokady nerwowo-mięśniowej należy kontynuować sztuczną wentylację płuc aż do przywrócenia oddychania spontanicznego. Na początku przywracania oddychania spontanicznego jako antydota stosuje się inhibitor acetylocholinesterazy (np. neostygminę, pirodostyminę, edrofonid) w odpowiedniej dawce. Do czasu przywrócenia zadowalającego oddychania spontanicznego należy prowadzić staranne monitorowanie funkcji oddechowych.

Działania niepożądane.

Najczęstszym działaniem niepożądanyem wśród niemaryczujących blokerów jako klasy jest przedłużenie działania farmakologicznego dłużej niż czas potrzebny na zabieg chirurgiczny i znieczulenie. Objawy kliniczne mogą wahać się od osłabienia mięśni szkieletowych po głęboki i trwały paraliż mięśni szkieletowych, który może prowadzić do niewydolności oddechowej lub apnei.

Z układy krążenia: hipotensja tętnicza, nadciśnienie tętnicze, udar mózgu, tromboza, rozszerzenie naczyń.

Z układu sercowo-naczyniowego: arytmia, bradykardia, osłabienie czynności serca, tachykardia i migotanie komór, niedokrwienie mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, ekstrasystolia komorowa.

Z zaburzeń przemiany materii i odżywiania: podwyższenie poziomu kreatyniny, hipoglikemia, hiperkaliemia, tetania.

Zaburzenia psychiczne: senność.

Z układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: atrofia mięśni, trudności z intubacją, osłabienie mięśni.

Z układu nerwowego: hipestezja, osłabienie działania układu nerwowego centralnego, paraliż.

Z narządu wzroku: zapalenie powiek.

Z układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej: apneja, dyspneja (udrudnione oddychanie), osłabienie oddychania, hipowentylacja płuc, skurcz oskrzeli, skurcz krtani, atelektazja, kaszel.

Z skóry i tkanek podskórnych: wysypka, pokrzywka.

Z nerek i układu moczowego: anuria.

Z układu immunologicznego: reakcje alergiczne; w pojedynczych przypadkach – reakcje anafilaktyczne i anafilakto-idne.

Z badań laboratoryjnych: nieznaczne obniżenie poziomu potasu, magnezu, wapnia we krwi; podwyższenie poziomu glukozy; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; zmniejszenie częstości skurczów serca.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed światłem w temperaturze od 2 °C do 8 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Arzyron nie należy mieszać z innymi roztworami do wlewu w jednym pojemniku.

Opakowanie. Po 4 mg w fiolkach № 10.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „BIOLIK FARMACEUTYK”.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Miejsce położenia podmiotu prawnego:

Ukraina, 61070, obwód charkowski, miasto Charków, Pomirki, dom 70.

Adres miejsca prowadzenia działalności:

Ukraina, 61070, obwód charkowski, miasto Charków, Pomirki-70, dom b/n.