AndroGel

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku ANDROGEL (ANDROGEL)

Skład:

substancja czynna: testosteron;

1 g żelu zawiera 16,2 mg testosteronu;

substancje pomocnicze: izoprylowy mirystan, etanol 96 %, karbomer (karbopol 980), wodorotlenek sodu 0,1 N, woda oczyszczona.

Postać leku. Żel do stosowania zewnętrznego.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty lub lekko opalescencyjny, bezbarwny żel o zapachu alkoholowym.

Grupa farmakoterapeutyczna. Androgeny. Pochodne 3-oksowandrostenu. Kod ATC G03BA03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Endogenne androgeny, głównie testosteron wydzielany przez jądra oraz jego główny metabolit – dihydrotestosteron, odpowiadają za rozwój narządów płciowych zewnętrznych i wewnętrznych oraz za cechy płciowe wtórne u mężczyzn (stymulacja wzrostu włosów, pogrubienie głosu, rozwój libidium). Androgeny stymulują również anabolizm białek, rozwój mięśni szkieletowych i rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, zmniejszają wydalanie płynów oraz poziom azotu, sodu, potasu, chloru i fosforu w moczu. Testosteron zmniejsza wydzielanie gonadotropin przez przysadkę.

W niektórych narządach docelowych testosteron wykazuje swoje działanie po obwodowej konwersji do estradiolu, który następnie wiąże się z receptorami estrogenowymi w jądrach komórek narządów docelowych, np. przysadki, tkanki tłuszczowej, mózgu, kości, czy komórek Leydiga w jądrach.

Farmakokinetyka.

Od 1 do 8,5% dawki zastosowanego testosteronu jest wchłaniane przez skórę.

Po wchłonięciu przez skórę testosteron dyfuunduje do krążenia ogólnoustrojowego, osiągając stosunkowo stałe stężenie w ciągu 24-godzinnego cyklu.

Stężenie testosteronu we krwi zwiększa się już od pierwszej godziny po zastosowaniu, osiągając stan równowagi już od drugiego dnia. Następnie dobowe zmiany stężenia testosteronu mają podobną amplitudę do zmian charakterystycznych dla rytmu dobowego wydzielania endogennego testosteronu. W ten sposób zastosowanie drogą przezskórna pozwala uniknąć szczytowych wzrostów stężenia leku we krwi, które występują po wstrzyknięciach, oraz suprafizjologicznych stężeń tego steroidu w wątrobie, jakie pojawiają się po doustnym przyjmowaniu androgenów.

Zastosowanie 5 g leku prowadzi do podwyższenia stężenia testosteronu w osoczu krwi średnio o około 2,3 ng/ml (8,0 nmol/l).

Po zakończeniu leczenia stężenie testosteronu zaczyna spadać około 24 godziny po ostatniej dawce. Stężenie wraca do poziomu wyjściowego około 72–96 godzin po ostatniej dawce.

Główne aktywne metabolity testosteronu to dihydrotestosteron i estradiol. Testosteron jest wydalany głównie z moczem, a także w niewielkiej ilości z kałem w formie metabolitów skoniugowanych.

W podwójnie ślepej badaniu fazy III na końcu 112-dniowego okresu leczenia, podczas którego dawkę leku AndroGel mogła być podnoszona w zależności od poziomów ogólnego testosteronu, u 81,6% (DW 75,1–87,0%) mężczyzn stężenia ogólnego testosteronu znajdowały się w granicach normy dla eugonadalnych młodych mężczyzn (300–1000 ng/dl). U pacjentów stosujących codziennie lek AndroGel średnie (± SD) dobowe stężenie testosteronu w dniu 112 (Cav) wynosiło 561 (± 259) ng/dl, średnie Cmax – 845 (± 480) ng/dl, a średnie Cmin – 334 (± 155) ng/dl. Odpowiednie stężenia w dniu 184 (okres podwójnie ślepy) wynosiły: Cav – 536 (± 236) ng/dl, średnie Cmax – 810 (± 497) ng/dl, średnie Cmin – 330 (± 147) ng/dl.

W otwartym badaniu fazy III na końcu 264-dniowego okresu leczenia, podczas którego dawkę leku AndroGel mogła być podnoszona w zależności od poziomów ogólnego testosteronu, u 77% (DW 69,8–83,2%) mężczyzn stężenia ogólnego testosteronu znajdowały się w granicach normy dla eugonadalnych młodych mężczyzn (300–1000 ng/dl).

U pacjentów stosujących codziennie lek AndroGel średnie (± SD) dobowe stężenie testosteronu w dniu 266 (Cav) wynosiło 459 (± 218) ng/dl, średnie Cmax – 689 (± 414) ng/dl, a średnie Cmin – 305 (± 121) ng/dl. Odpowiednie stężenia w dniu 364 (przedłużony okres otwarty) wynosiły: Cav – 454 (± 193) ng/dl, średnie Cmax – 698 (± 382) ng/dl, średnie Cmin – 302 (± 126) ng/dl.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

Testosteron okazał się niemutagenny w badaniach in vitro z wykorzystaniem modelu mutacji odwracalnych (test Ames’a) lub komórek jajników chomika chińskiego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych stwierdzono związek między leczeniem androgenami a niektórymi rodzajami nowotworów. Dane eksperymentalne z badań na szczurach wykazały zwiększoną częstość występowania nowotworów gruczołu krokowego po leczeniu testosteronem.

Wiadomo, że hormony płciowe sprzyjają rozwojowi niektórych nowotworów wywołanych znanymi czynnikami rakotwórczymi. Znaczenie tych danych oraz rzeczywiste ryzyko dla człowieka pozostają nieznane.

Donoszono, że egzogenny testosteron hamował spermatogenezę u szczurów, psów i małp naczelnokształtnych. Zmiany te były odwracalne po zakończeniu leczenia.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Zastępcza terapia hormonalna testosteronem u dorosłych mężczyzn z hipogonadyzmem, jeżeli niedobór ten został potwierdzony przebiegiem klinicznym i badaniami laboratoryjnymi.

Przeciwwskazania.

Stwierdzony lub podejrzewany rak gruczołu krokowego lub rak piersi.

Podwyższona wrażliwość na testosteron lub którykolwiek inny składnik preparatu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Z powodu zmian aktywności przeciwkrzepliwej (możliwe wzmocnienie działania doustnych leków przeciwkrzepliwych w wyniku modyfikacji wątrobowej syntezy czynników krzepnięcia i konkurencyjnego hamowania wiązania z białkami osocza krwi) zaleca się staranne monitorowanie czasu protrombiny i określenie międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR). Pacjenci przyjmujący doustne leki przeciwkrwinkowe powinni być dokładnie monitorowani, szczególnie na początku stosowania androgenów lub po ich odstawieniu.

Jednoczesne stosowanie testosteronu z hormonem adrenokortykotropowym (ACTH) lub kortykosteroidami może zwiększać ryzyko obrzęków. Dlatego te leki w połączeniu należy stosować ostrożnie, szczególnie u pacjentów z chorobami serca, nerek lub wątroby.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych: androgeny mogą obniżać poziom globuliny wiążącej tyroksynę, co prowadzi do obniżonych stężeń T4 w surowicy krwi i zwiększonego wychwytu T3 i T4. Poziomy wolnych hormonów tarczycy pozostają niezmienione, a objawy kliniczne niedoczynności tarczycy nie występują.

Podczas stosowania androgenów obserwowano zmiany wrażliwości na insulinę, tolerancji glukozy, kontroli glikemii, poziomów glukozy we krwi oraz hemoglobiny glikowanej. Pacjentom z cukrzycą może być konieczne obniżenie dawki leków przeciwcukrzycowych.

Stosowanie kremu lub lotionu przeciw opaleniznie nie zmniejsza skuteczności.

Płukanie 2 godziny po zastosowaniu nie wywiera istotnego wpływu na poziom testosteronu we krwi.

Szczególne środki ostrożności.

AndroGel należy stosować wyłącznie w przypadku potwierdzonego hipogonadyzmu (hiper- i hipogonadotropowego) oraz po wykluczeniu innych możliwych przyczyn objawów przed rozpoczęciem leczenia. Niedobór testosteronu musi być wyraźnie potwierdzony klinicznie (regresja cech płci wtórnych, zmiany w budowie ciała, osłabienie, obniżone libido, dysfunkcja erektylna itp.) oraz potwierdzony dwoma oddzielnymi badaniami krwi na poziom testosteronu. Do tej pory nie ma jednolitej opinii dotyczącej zmian stężenia testosteronu w zależności od wieku, należy jednak pamiętać, że fizjologiczne poziomy testosteronu we krwi zmniejszają się z wiekiem.

Ze względu na możliwe wahania wyników laboratoryjnych wszystkie pomiary testosteronu należy wykonywać w tej samej laboratorium.

AndroGel nie jest lekiem stosowanym w leczeniu niepłodności męskiej ani impotencji.

Przed rozpoczęciem stosowania testosteronu wszyscy pacjenci powinni poddać się pełnemu badaniu w celu wykluczenia raka gruczołu krokowego. U pacjentów otrzymujących testosteron należy regularnie i dokładnie kontrolować stan gruczołu krokowego oraz gruczołów piersiowych zgodnie z zalecanymi metodami (badanie rektalne palcem, oznaczenie antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) w surowicy krwi) co najmniej raz w roku, a u starszych pacjentów oraz u pacjentów z czynnikami ryzyka (klinicznymi i rodzinnymi) – dwa razy w roku.

Androgeny mogą przyspieszać postępowanie nieobjawowego raka gruczołu krokowego oraz łagodnej hiperplazji prostaty.

AndroGel należy stosować z ostrożnością u pacjentów z nowotworami złośliwymi ze względu na ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (i powikłanej z nią hiperkalcemii) w wyniku przerzutów do kości. Takim pacjentom zaleca się regularne sprawdzanie stężenia wapnia we krwi.

U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek lub z chorobą niedokrwienną serca leczenie testosteronem może powodować ciężkie powikłania, charakteryzujące się obrzękami z niewydolnością serca lub bez niej. W takim przypadku leczenie należy natychmiast przerwać. Ponadto, w razie potrzeby należy zastosować diuretyki.

AndroGel należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.

Testosteron może powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego, dlatego AndroGel należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z nadciśnieniem tętniczym.

Testosteron należy stosować z ostrożnością u pacjentów z trombofilią, ponieważ po rejestracji zgłaszano przypadki powikłań zakrzepowych u takich pacjentów podczas leczenia testosteronem.

Poziom testosteronu należy sprawdzać na początku leczenia oraz regularnie w trakcie terapii. Lekarz powinien indywidualnie dostosować dawkę, aby zapewnić utrzymanie poziomu testosteronu na poziomie eugonadnym.

U pacjentów długotrwale przyjmujących androgeny, oprócz oznaczania poziomu testosteronu we krwi, należy okresowo kontrolować następujące parametry laboratoryjne: poziom hemoglobiny, hematokryt (w celu wykrycia polycytemii), funkcje wątroby oraz profil lipidowy.

Dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku AndroGel u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone. Obecnie nie ma jednolitych wartości odniesienia poziomu testosteronu w zależności od wieku. Należy jednak wziąć pod uwagę zmniejszanie się fizjologicznych wartości poziomu testosteronu we krwi z wiekiem.

Pacjentom z epilepsją i migreną AndroGel należy stosować z ostrożnością, ponieważ przebieg tych stanów może się pogorszyć.

Istnieją dane wskazujące na zwiększone ryzyko wystąpienia bezdechu sennego u pacjentów z niedorozwojem układu płciowego przyjmujących etery testosteronu, szczególnie u tych, którzy mają takie czynniki ryzyka jak otyłość i przewlekłe choroby układu oddechowego.

Poprawa wrażliwości na insulinę może występować u pacjentów stosujących androgeny, co może wymagać zmniejszenia dawki leków przeciwcukrzycowych.

Niektóre objawy kliniczne – drażliwość, pobudzenie, przyrost masy ciała, częste lub długotrwałe erekcje – mogą wskazywać na nadmierny efekt androgenów, co wymaga korekty dawki.

Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka miejscowa reakcja, należy ponownie ocenić celowość kontynuowania terapii.

Stosowanie wysokich dawek egzogennych androgenów może hamować spermatogenezę poprzez hamowanie sprzężenia zwrotnego folikulotropiny (FSH) przysadki mózgowej, co może prowadzić do pojawienia się patologicznych wartości parametrów nasienia, w tym liczby plemników.

U pacjentów leczonych androgenami z powodu hipogonadyzmu czasem rozwija się ginekomastia, która rzadko ma charakter trwały.

AndroGel nie można stosować kobietom ze względu na możliwy efekt wirylizujący.

Uwaga dla sportowców. Niniejszy lek zawiera substancję czynną (testosteron), która może wywołać pozytywny wynik w testach antydopingowych.

Możliwość przeniesienia żelu na skórę innej osoby

Jeśli nie zachować ostrożności, żel z testosteronem może przeniknąć na skórę innej osoby podczas bliskiego kontaktu, co może spowodować podwyższenie poziomu testosteronu w surowicy krwi i wystąpienie działań niepożądanych (nadmierny wzrost włosów na twarzy i/lub ciele, chropawość głosu, zaburzenia cyklu menstruacyjnego u kobiet oraz przedwczesny rozwój płciowy i powiększenie narządów płciowych u dzieci) w przypadku powtarzających się kontaktów (niezamierzone androgenizowanie). W przypadku wystąpienia wirylizacji należy natychmiast przerwać stosowanie testosteronu do ustalenia przyczyny.

Lekarz powinien poinformować pacjenta o tym ryzyku i konieczności stosowania środków bezpieczeństwa (patrz niżej). AndroGel nie należy przepisywać pacjentom, którzy mają znaczne ryzyko nieprzestrzegania środków bezpieczeństwa (np. przy ciężkim alkoholizmie, uzależnieniu od narkotyków, ciężkich zaburzeniach psychicznych).

Możliwemu ryzyku przeniesienia żelu na skórę innej osoby można zapobiec (choć nie wykluczyć całkowicie), nosząc odzież zasłaniającą miejsce aplikacji żelu (np. koszulę z długimi rękawami). Przed bliskim kontaktem większość testosteronu pozostałego na skórze można usunąć poprzez mycie wodą z mydłem.

Podczas stosowania leku zaleca się przestrzeganie następujących środków bezpieczeństwa:

dla pacjentów:

• mycie rąk wodą z mydłem po nałożeniu żelu;
• zakrywanie miejsca aplikacji leku odzieżą (np. koszulą z długimi rękawami) po wyschnięciu żelu;
• mycie miejsca aplikacji leku wodą z mydłem przed każdą sytuacją, w której możliwy jest bliski kontakt z inną osobą, w celu usunięcia resztek testosteronu;

dla osób, które nie są leczone lekiem AndroGel:

• w przypadku kontaktu z miejscem aplikacji żelu, które nie zostało umyte ani nie zostało zakryte odzieżą, należy natychmiast umyć dotknięte miejsce skóry wodą z mydłem;
• skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów hiperandrogenizacji, takich jak trądzik lub zmiany w normalnym wzroście włosów.

Ze względu na dane dotyczące wchłaniania testosteronu z leku AndroGel in vitro, pacjenci powinni zachować co najmniej 2 godziny między nałożeniem żelu a kąpielią lub prysznicem. Epizodyczne kąpiele lub pryszcze w okresie od 2 do 6 godzin po nałożeniu żelu nie będą istotnie wpływać na wynik leczenia.

Aby zagwarantować bezpieczeństwo partnera, pacjentowi należy zalecić np. umycie miejsca aplikacji żelu mydłem pod prysznicem przed stosunkiem płciowym lub, jeśli to niemożliwe, założenie koszuli lub koszulki, aby zakryć miejsce aplikacji żelu podczas kontaktu.

Ponadto zaleca się noszenie odzieży zasłaniającej miejsce aplikacji żelu (np. koszuli z długimi rękawami) podczas kontaktu z dziećmi, aby zapobiec przeniesieniu żelu na ich skórę.

Kobiety w ciąży powinny unikać wszelkiego kontaktu z miejscami aplikacji leku AndroGel. Jeśli kobieta, z którą kontakt ma pacjent, jest w ciąży, należy zwiększyć ostrożność w stosowaniu środków bezpieczeństwa, jak opisano powyżej (patrz również sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

AndroGel przeznaczony jest wyłącznie do leczenia mężczyzn.

AndroGel nie można stosować w czasie ciąży ani karmienia piersią ze względu na możliwy efekt wirylizujący płodu. Klinicznych badań leczenia tym lekiem u kobiet nie przeprowadzono.

Kobiety w ciąży powinny unikać wszelkiego kontaktu z miejscami aplikacji leku AndroGel (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”). W przypadku kontaktu należy natychmiast umyć dotknięte miejsca wodą z mydłem.

AndroGel może odwracalnie hamować spermatogenezę.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

AndroGel nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Do stosowania zewnętrznego (na skórę).

Dorośli mężczyźni i mężczyźni w wieku podeszłym

Zalecana dawka to 2 naciśnięcia dawkującego urządzenia (40,5 mg testosteronu) 1 raz na dobę, najlepiej o tej samej porze, rano. Dawkę dzienną może dostosować indywidualnie lekarz dla każdego pacjenta w zależności od efektu klinicznego i wyników kontroli laboratoryjnej, jednak nie powinna ona przekraczać 4 naciśnięć dawkującego urządzenia (81 mg testosteronu) na dobę. Korektę dawki należy przeprowadzać poprzez dodanie jednego naciśnięcia dawkującego urządzenia.

Dawkę należy zwiększać stopniowo, uwzględniając poziom testosteronu we krwi rano, przed nałożeniem żelu. Stężenie równowagowe testosteronu we krwi osiąga się zazwyczaj w drugim dniu leczenia preparatem AndroGel. Aby dostosować dawkę testosteronu, stężenie testosteronu we krwi należy oznaczyć rano, przed nałożeniem żelu, po osiągnięciu stanu równowagi. Należy okresowo oceniać poziomy testosteronu we krwi. Dawkę można zmniejszyć, jeśli stężenie testosteronu we krwi okaże się podwyższone. Jeśli stężenie jest niskie, dawkę można stopniowo zwiększać, jednak nie powinna ona przekraczać 81 mg żelu na dobę (4 naciśnięcia dawkującego urządzenia).

Należy przerwać terapię, jeśli poziomy testosteronu we krwi stale przekraczają zakres wartości normalnych przy stosowaniu najniższej dawki dobowej 20,25 mg (1,25 g żelu, co odpowiada jednemu naciśnięciu dawkującego urządzenia) lub jeśli przy stosowaniu najwyższej dawki 81 mg testosteronu (5 g żelu, co odpowiada czterem naciśnięciom dawkującego urządzenia) poziomy testosteronu we krwi nie osiągają zakresu wartości normalnych.

Pacjenci z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek lub wątroby

Zob. sekcję „Szczególne środki ostrożności”.

Sposób stosowania

Żel należy nakładać samodzielnie na czystą, suchą, zdrową skórę na obu barkach i górnych częściach ramion.

Żel należy nakładać lekkimi ruchami, rozprowadzając go po skórze cienką warstwą. Żelu nie należy wcierać w skórę. Należy pozostawić do wyschnięcia przez co najmniej 3–5 minut przed ubraniem się. Po nałożeniu żelu należy umyć ręce wodą z mydłem i po wyschnięciu żelu zakryć miejsce aplikacji ubraniem. We wszystkich sytuacjach, w których przewiduje się bliski kontakt miejsca nałożenia żelu z inną osobą, miejsce aplikacji leku należy dokładnie umyć wodą z mydłem. Dodatkowe informacje dotyczące mycia po zastosowaniu leku znajdują się w sekcji „Szczególne środki ostrożności”.

Nie należy nakładać żelu na narządy płciowe, ponieważ alkohol w wysokim stężeniu może spowodować miejscowe podrażnienie.

Aby uzyskać pierwszą dawkę, należy napełnić urządzenie dawkujące. W tym celu, trzymając buteleczkę w pozycji pionowej, należy wykonać trzy powolne i pełne naciśnięcia na urządzenie dawkujące. Żel po pierwszych trzech naciśnięciach należy bezpiecznie zutylizować. Urządzenie dawkujące należy napełnić tylko przed pierwszym zastosowaniem.

Po procedurze napełnienia należy wykonać jedno pełne naciśnięcie na urządzenie dawkujące, aby uwolnić 1,25 g leku AndroGel na dłoń, a następnie nałożyć go na barki i górną część ramion (zob. rysunek).

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku AndroGel u dzieci (do 18. roku życia) nie zostały ustalone. Brak danych.

Przedawkowanie.

W literaturze opisano tylko jeden przypadek ostrego przedawkowania testosteronu po wstrzyknięciu. Dotyczył on zaburzeń przepływu krwi do mózgu u pacjenta z wysokim stężeniem testosteronu we krwi – 114 ng/ml (395 nmol/l). Mało prawdopodobne, że tak wysoki poziom testosteronu może być osiągnięty przy stosowaniu transdermalnym.

Leczenie przedawkowania powinno obejmować przerwanie stosowania leku AndroGel oraz odpowiednią terapię objawową i wspierającą.

Efekty uboczne.

Najczęściej przy stosowaniu zalecanej dawki leku AndroGel mogą wystąpić takie efekty uboczne jak zaburzenia psychiczne oraz reakcje skórne w miejscu naniesienia żelu.

W poniższej tabeli przedstawiono efekty uboczne zgłaszane w 182-dniowym okresie podwójnie ślepej fazy III badania klinicznego leku AndroGel, które występowały częściej w grupie stosującej lek AndroGel (n=234) niż w grupie placebo (n=40).

Tabela 1

Częstotliwość występowania efektów ubocznych przy stosowaniu leku AndroGel w badaniu fazy III

* Reakcje niepożądane są pogrupowane.

Ze względu na zawartość alkoholu częste nanoszenie na skórę może powodować podrażnienie i suchość skóry.

Poniżej wymienione reakcje niepożądane zostały wykryte podczas stosowania leku AndroGel w okresie po rejestracji. Ponieważ doniesienia o działaniach niepożądanych pochodzą z dobrowolnych zgłoszeń w populacji o nieznanej liczebności, nie można wiarygodnie oszacować ich częstości ani ustalić związku przyczynowego z narażeniem na lek.

Tabela 2

Reakcje niepożądane podczas stosowania leku AndroGel na podstawie zgłoszeń spontanicznych

Poniższe działania niepożądane wystąpiły podczas stosowania leków testosteronu po rejestracji produktu.

Tabela 3

Działania niepożądane związane ze stosowaniem leków testosteronu

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważne. Pozwala to na kontynuowanie nadzoru nad stosunkiem korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem produktu leczniczego. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 3 lata.

Po pierwszym otwarciu opakowania – 30 dni.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

88 g żelu w butelce z urządzeniem dawkującym, jedna butelka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Besen Manufacturing Belgium.

Laboratoires Besen International.

Adresy siedzib producentów oraz miejsca wykonywania działalności.

Groot-Bijgaardenstraat 128, 1620 Drogenbos, Belgia.

13 rue Pierre, Montrouge, 92120, Francja.