Amoxyl® DT

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Amoxyl® DT

Skład:

substancja czynna: amoxicillin;

1 tabletka zawiera amoksycyliny trihydrau w przeliczeniu na amoksycylinę – 500 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa; celuloza rozpraszalna; krosplawidon; wanilina; aromat mandarynkowy; aromat cytrynowy; sacharyna; stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki rozpraszalne.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki od białego do jasnożółtego koloru, o kształcie owalnym, z powierzchnią dwuwypukłą, z rowkiem po jednej stronie tabletu. Dopuszczalne jest nieznaczne szorstkość i marmurowość powierzchni.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwdrobnoustrojowe do stosowania systemowego.

Antybiotyki beta-laktamowe. Penicyliny o szerokim spektrum działania. Amoksycylina.

Kod ATC J01C A04.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika. Amoxyl® DT – bakteriobójczy antybiotyk o szerokim spektrum działania z grupy półsyntetycznych penicylin.

Dane in vitro dotyczące wrażliwości na amoksycylinę niektórych klinicznie istotnych mikroorganizmów.

Amoksycylina jest nieaktywna wobec mikroorganizmów produkujących β-laktamazy, takich jak Pseudomonas, Klebsiella, szczepy Proteus indolododatnie oraz szczepy Enterobacter. Poziom oporności mikroorganizmów wrażliwych na amoksycylinę może być zmienny w zależności od regionu.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po podaniu doustnym amoksycylina jest szybko i niemal całkowicie wchłaniana (85–90 %), lek jest odporne na działanie kwasów. Spożycie pokarmu prawie nie wpływa na absorpcję leku. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu osiągane jest po 1–2 godzinach. Po podaniu doustnym 375 mg amoksycyliny maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu wynosi 6 μg/ml. Po podwojeniu (lub zmniejszeniu o połowę) dawki leku maksymalne stężenie we krwi również zmienia się (zwiększa lub zmniejsza) dwukrotnie.

Rozprzestrzenienie. Około 20 % amoksycyliny wiąże się z białkami osocza. Amoksycylina przenika do błon śluzowych, tkanki kostnej i płynu wewnątrzgałkowego, wykrztusinie w stężeniach terapeutycznie skutecznych. Stężenie amoksycyliny w żółci przekracza jej stężenie we krwi 2–4 razy. W płynie owodniowym i naczyniach pępowinowych stężenie amoksycyliny wynosi 25–30 % jej poziomu w osoczu krwi kobiety w ciąży. Amoksycylina słabo dyfunduje do płynu mózgowo-rdzeniowego, jednak przy zapaleniu opon mózgowych (np. przy meningicie) stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 20 % stężenia w osoczu krwi.

Metabolizm. Amoksycylina jest częściowo metabolizowana, większość jej metabolitów jest nieaktywna wobec mikroorganizmów.

Wydalanie. Amoksycylina wydzielana jest głównie przez nerki, około 80 % – przez wydzielanie kanalikowe, 20 % – przez filtrację kłębuszkową. Około 90 % amoksycyliny jest eliminowanych w ciągu 8 godzin, 60–70 % wydzielane jest w niezmienionej postaci przez nerki. W przypadku braku zaburzeń funkcji nerek okres półwydalenia amoksycyliny wynosi 1–1,5 godziny. U noworodków przedwczesnych, noworodków oraz niemowląt w wieku do 6 miesięcy okres półwydalenia amoksycyliny wynosi 3–4 godziny.

Przy zaburzeniach funkcji nerek (klirens kreatyniny równy lub mniejszy niż 15 ml/min) okres półwydalenia amoksycyliny wydłuża się i przy anurii osiąga 8,5 godziny.

Okres półwydalenia amoksycyliny nie zmienia się przy zaburzeniach funkcji wątroby.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Zakażenia wywołane mikroorganizmami wrażliwymi na lek:

• dróg oddechowych;
• układu moczowo-płciowego;
• przewodu pokarmowego (ŻKP);
• skóry i tkanek miękkich.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną, inne penicyliny lub dowolną substancję pomocniczą.

Ciężka reakcja natychmiastowej nadwrażliwości (np. anafilaksja) na inny antybiotyk z grupy beta-laktamów (np. cefalosporynę, karbapenem lub monobaktam) w wywiadzie.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Podczas jednoczesnego stosowania allopurinolu i amoksycyliny może wzrosnąć ryzyko wystąpienia alergiczych reakcji skórnych.

Opisano pojedyncze przypadki zwiększenia poziomu międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR) u pacjentów przyjmujących jednocześnie amoksycylinę oraz acefenokumarol lub warfarynę. Jeżeli konieczne jest takie połączenie, należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub INR podczas wprowadzania lub odstawiania leczenia amoksycyliną. Ponadto może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych.

Metotreksat.

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do wzrostu jego toksyczności.

Podczas leczenia amoksycyliną do oznaczania poziomu glukozy w moczu należy stosować reakcje enzymatyczne z wykorzystaniem glukozo-oksydazy, ponieważ metody nieenzymatyczne mogą dawać fałszywie dodatnie wyniki.

Probenecyd.

Jednoczesnego stosowania probenecydu nie zaleca się. Probenecyd zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny przez nerki. Współrzędne stosowanie probenecydu może prowadzić do podwyższenia i przedłużonego utrzymywania się stężenia amoksycyliny we krwi.

Fenylobutazon, oksyfenbutazon, w mniejszym stopniu – kwas acetylosalicylowy i sulfineprazon – hamują sekrecję kanalikową leków z grupy penicylin, co prowadzi do wydłużenia okresu półwylu i zwiększenia stężenia amoksycyliny w osoczu.

Podobnie jak inne antybiotyki, amoksycylina może wpływać na florę jelitową, co może prowadzić do zmniejszenia resorpcji estrogenów oraz do obniżenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych.

Leki o działaniu bakteriostatycznym (antybiotyki z grupy tetrazyklin, makrolidów, chloramfenikolu) mogą niwelować działanie bakteriobójcze amoksycyliny. Jednoczesne stosowanie aminoglikozydów jest możliwe (efekt synergistyczny).

Szczególne środki ostrożności.

Wrażliwość.

Przed rozpoczęciem leczenia amoksycyliną należy dokładnie ustalić, czy w wywiadzie występują reakcje nadwrażliwości na penicyliny, cephalosporyny lub inne alergeny.

Poważne, a czasem nawet śmiertelne przypadki nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) występują u pacjentów podczas terapii penicyliną. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu Kounisa – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u chorych z wywiadem nadwrażliwości na penicyliny lub z nadwrażliwością na różne alergeny. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej leczenie amoksycyliną należy przerwać i zastosować odpowiednie leczenie.

Ostre zespoły wieńcowe związane z reakcją nadwrażliwości (zespół Kounisa)

Podczas leczenia amoksycyliną w rzadkich przypadkach zgłaszano reakcje nadwrażliwości (ostry zespół wieńcowy związany z reakcją nadwrażliwości, patrz sekcja „Działania niepożądane”); w przypadku wystąpienia takich reakcji należy zastosować odpowiednie leczenie.

Organizmy oporne

Amoksycylina nie nadaje się do leczenia niektórych infekcji, jeśli patogeny są oporne lub prawdopodobnie oporne na amoksycylinę; przed leczeniem amoksycyliną należy rozważyć wrażliwość prawdopodobnego patogenu (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Dotyczy to w szczególności leczenia pacjentów z infekcjami dróg moczowych oraz ciężkimi infekcjami ucha, gardła i nosa.

Mononukleoza zakaźna

U pacjentów z mononukleozą zakaźną lub limfoidalnymi reakcjami typu białaczkowego często (w 60–100% przypadków) obserwowano egzantem, który nie jest wynikiem nadwrażliwości na penicyliny. W związku z tym antybiotyków z grupy ampicyliny nie należy stosować u pacjentów z mononukleozą.

Amoxyl® DT nie zaleca się stosować w leczeniu chorych z ostrą białaczką limfoblastyczną ze względu na zwiększony ryzyko czerwonych wysypek na skórze.

Odporność krzyżowa. Może występować krzyżowa nadwrażliwość oraz krzyżowa odporność między penicylinami a cephalosporynami.

Odporność.

Długotrwałe stosowanie leku może czasem prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroflory opornej na lek. Jak przy stosowaniu innych penicylin o szerokim spektrum działania, mogą wystąpić suprainfekcje.

Zapalenie okrężnicy pseudobłoniaste.

Podczas stosowania praktycznie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym amoksycyliny, zgłaszano rozwój kolitu asocjowanego z antybiotykiem, od łagodnego do stanu zagrażającego życiu. W przypadku wystąpienia kolitu asocjowanego z antybiotykiem należy podjąć odpowiednie działania. Należy również podjąć niezbędne działania w przypadku wystąpienia zapalenia okrężnicy krwotocznej lub reakcji nadwrażliwości.

Leki hamujące perystaltykę są w tym przypadku przeciwwskazane.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu zapalenia jelita wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół zapalenia jelita wywołany lekami to reakcja alergiczna z głównym objawem – długotrwałe wymioty (1–4 godziny po <użyciu> <przyjęciu> leku) przy braku objawów skórnych lub oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Były ciężkie przypadki, w tym postępujące do szoku.

Niewydolność nerek.

U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie amoksycyliny może być obniżone w zależności od stopnia niewydolności nerek. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek należy zmniejszyć dawkę amoksycyliny.

Drżenie mięśniowe

U pacjentów z zaburzoną funkcją nerek w pojedynczych przypadkach mogą występować drgawki. Dotyczy to szczególnie pacjentów przyjmujących wysokie dawki i/lub chorych z czynnikami ryzyka (np. padaczka w wywiadzie, skłonność do napadów drgawkowych, leczenie współistniejącej padaczki lub choroby układu nerwowego środkowego) (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Kryształkomocz

U pacjentów z obniżonym moczowyniem bardzo rzadko obserwowano kryształkomocz (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii parenteralnej. Podczas stosowania wysokich dawek leku należy przyjmować odpowiednią ilość płynów w celu zapobiegania kryształkomoczowi, który może być wywołany przez amoksycylinę. Wysokie stężenie amoksycyliny w moczu może prowadzić do wytrącania się osadu w cewniku moczowym, dlatego należy go okresowo kontrolować wizualnie (patrz sekcje „Działania niepożądane” oraz „Przedawkowanie”).

Reakcje skórne

Wystąpienie na początku leczenia uogólnionej rumienia z gorączką, skojarzonej z pęcherzykami, może być objawem ostrego uogólnionego pustularnego egzantemu. W takim przypadku należy przerwać leczenie i w przyszłości przeciwwskazane jest stosowanie amoksycyliny.

Amoxyl® DT może powodować wystąpienie ciężkich reakcji skórnych, takich jak toksyczny nekrolizis epidermy, zespół Stevensa-Johnsona oraz reakcje lekowe z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS). W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych należy przerwać stosowanie amoksycyliny, zastosować odpowiednie leczenie i/lub podjąć odpowiednie działania.

Reakcja Jarischa-Herxheimera

Po rozpoczęciu terapii amoksycyliną w chorobie Lyme’a obserwowano reakcję Jarischa-Herxheimera (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Jest ona bezpośrednio spowodowana działaniem bakteriobójczym amoksycyliny na bakterie wywołujące chorobę Lyme’a, Borrelia burgdorferi. Pacjentów należy poinformować, że jest to powszechny skutek leczenia choroby Lyme’a antybiotykami; objawy zazwyczaj ustępują wraz z wyzdrowieniem.

Podczas długotrwałego leczenia zaleca się okresowe ocenianie funkcji układów organizmu, w tym nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Podczas terapii wysokimi dawkami należy regularnie kontrolować parametry krwi. Zgłaszano podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych oraz zmiany liczby komórek krwi (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Ostrzeżenie dla noworodków przedwcześnie urodzonych i w okresie noworodkowym: należy kontrolować funkcję nerek, wątroby i krwi.

Antykoagulancy

Rzadko u pacjentów przyjmujących amoksycylinę odnotowano wydłużenie czasu protrombinowego.

Podczas jednoczesnego stosowania antykoagulantów wymagany jest odpowiedni monitoring.

Do utrzymania pożądanego poziomu krzepnięcia krwi może być konieczna korekta dawki doustnych antykoagulantów (patrz sekcje „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań” oraz „Działania niepożądane”).

Leczenie skojarzone w celu eliminacji Helicobacter pylori: podczas stosowania amoksycyliny w ramach terapii skojarzonej w celu eliminacji Helicobacter pylori należy zapoznać się z instrukcją do stosowania medycznego innych leków stosowanych w terapii skojarzonej.

Wpływ na wyniki testów diagnostycznych

Zwiększenie stężenia amoksycyliny w surowicy krwi i moczu może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Ze względu na wysokie stężenie amoksycyliny w moczu, metody chemiczne często dają wyniki fałszywie dodatnie.

Podczas oznaczania glukozy w moczu podczas leczenia amoksycyliną zaleca się stosowanie enzymatycznych metod glukozooksydazowych.

Obecność amoksycyliny może wpływać na wyniki testu estriolu u ciężarnych kobiet.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Wyniki badań na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednią lub pośrednią toksyczność reprodukcyjną. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny u ludzi w czasie ciąży nie wskazują na zwiększony ryzyko wad wrodzonych. Amoxyl® DT można stosować w czasie ciąży, jeśli potencjalna korzyść przewyższa możliwe ryzyko związane z leczeniem.

Karmienie piersią

Amoksycylina w niewielkich ilościach wydostaje się do mleka matki, co stanowi potencjalne ryzyko sensybilizacji. Może to prowadzić do biegunki lub grzybicy błony śluzowej u niemowląt i wymagać przerwania karmienia piersią. Amoxyl® DT można stosować w czasie karmienia piersią wyłącznie po ocenie przez lekarza stosunku ryzyka do korzyści.

Plodność

Brak danych dotyczących wpływu amoksycyliny na płodność człowieka. Badania rozrodcze przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań wpływu na zdolność prowadzenia samochodu i obsługi mechanizmów. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

W przypadku infekcji o umiarkowanym lub średnim nasileniu zalecane są następujące dawki:

Dorośli (łącznie z pacjentami w podeszłym wieku): doustnie 500–750 mg 2 razy na dobę lub 500 mg 3 razy na dobę.

Dzieci o masie ciała <40 kg

Dawka dobowa dla dzieci wynosi 40–90 mg/kg/dobę, podzielona na 2–3 dawki (nie przekraczać dawki 3 g/24 h), w zależności od wskazań, nasilenia choroby i wrażliwości mikroorganizmów (patrz rozdziały „Szczególne wskazania”, „Właściwości farmakologiczne”).

Dane farmakokinetyki i farmakodynamiki wskazują, że stosowanie 3 razy na dobę jest bardziej skuteczne niż 2 razy na dobę (zaleca się, gdy dawki odpowiadają górnemu zakresowi zalecanych dawek).

Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg należy stosować dawki zalecane dla dorosłych.

Zalecenia specjalne.

Zapalenie migdałków: 50 mg/kg/24 h, podzielone na 2 dawki.

Ostre zapalenie ucha środkowego: w regionach o wysokiej częstości występowania pneumokoków o obniżonej wrażliwości na penicyliny, dawkowanie powinno być zgodne z rekomendacjami krajowymi/lokalnymi.

Wczesny etap choroby Lyme’a (samotna erytema wędrująca): 50 mg/kg/24 h, podzielone na 3 dawki, przez 14–21 dni.

Profilaktyka zapalenia wsierdzia: pojedyncza dawka 50 mg amoksycyliny/kg masy ciała, podana doustnie 1 godzinę przed planowaną procedurą chirurgiczną.

Gonoreja (ostra, niepowikłana): pojedyncza dawka 3 g.

W leczeniu infekcji z trudno dostępnych ognisk, np. ostre bakteryjne zapalenie ucha środkowego, wskazane jest trzykrotne dziennie podawanie leku.

W leczeniu chorób przewlekłych, nawrotów oraz infekcji ciężkiego przebiegu zaleca się stosowanie leku 3 razy na dobę w dawkach 750–1000 mg; dzieciom – do 60 mg/kg/24 h (podzielone na 3 dawki).

Czas trwania stosowania.

W przypadku infekcji o lekkim i średnim nasileniu lek należy przyjmować przez 5–7 dni. Jednakże w przypadku infekcji wywołanych przez paciorkowce czas leczenia powinien wynosić co najmniej 10 dni.

W leczeniu chorób przewlekłych, lokalnych zmian infekcyjnych oraz infekcji ciężkiego przebiegu dawkę leku należy dostosować do obrazu klinicznego choroby.

Stosowanie leku należy kontynuować przez 48 godzin po ustąpieniu objawów choroby.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek.

Należy zmniejszyć dawkę leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

U pacjentów z klirem kreatyniny poniżej 30 ml/min zaleca się wydłużenie przedziału między dawkami oraz zmniejszenie dawki dobowej leku (patrz rozdziały „Szczególne wskazania”, „Właściwości farmakologiczne”).

Niewydolność nerek u dorosłych pacjentów (łącznie z pacjentami w podeszłym wieku)

Hemodializa: na końcu procedury hemodializy należy przyjąć 500 mg amoksycyliny.

Niewydolność nerek u dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby.

Zaburzenia funkcji wątroby nie wpływają na okres półwylu leku.

Sposób stosowania. Lek należy przyjmować niezależnie od momentu spożycia posiłku (przed jedzeniem, podczas jedzenia, po jedzeniu). Amoxyl® DT można połknąć, popijając szklanką wody; można również rozpuścić w wodzie (20 ml – ½ szklanki), tworząc słodkawą zawiesinę o przyjemnym smaku cytrusowym.

Dzieci.

Dzieciom o masie ciała <40 kg dawkę dzienną ustala się w zakresie 40–90 mg/kg/dzień, podzieloną na 2–3 dawki (nie przekraczając dawki 3 g/dzień), w zależności od wskazań, ciężkości choroby oraz wrażliwości mikroorganizmów.

Dane farmakokinetyczne/farmakodynamiczne wskazują, że lepszą skuteczność osiąga się przy podawaniu 3 razy dziennie; dlatego podawanie 2 razy dziennie zaleca się wyłącznie w przypadku stosowania dawki z górnej granicy zalecanego zakresu.

Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg należy stosować dawki zalecane dla dorosłych.

Przedawkowanie.

Objawy: Przy przedawkowaniu występują zaburzenia funkcji przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymieszanie, biegunka, co może prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Opisywano przypadki krystalurii, które czasem prowadziły do niewydolności nerek.

Leczenie: Należy wywołać wymioty lub przeprowadzić przemywanie żołądka, a następnie podać węgiel aktywowany oraz środek przeczyszczający o działaniu osmotycznym (siarczan sodu). Należy utrzymać równowagę wodno-elektrolitową. Amoksycylina może być usuwana z krwiobiegu przez hemodializę. Nieznany jest specyficzny antydotum.

Efekty uboczne

Najczęściej zgłaszane efekty uboczne to: biegunka, nudności i wymioty.

Efekty uboczne amoksycyliny obserwowane podczas badań klinicznych oraz nadzoru pozarejestrowego, wymienione poniżej zgodnie z klasyfikacją MEdDRA.

Efekty uboczne sklasyfikowano według częstości ich występowania:

bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 i <1/10),
nieczęsto (≥1/1000 i <1/100),
rzadko (≥1/10 000 i <1/1000),
bardzo rzadko (<1/10 000),
częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletów w blisterze, 2 blistry w puszce.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Sp. z o.o. „Kijewmedpreparat”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 01032, miasto Kijów, ul. Saksaganskiego 139.