Amoxiclav® 2H

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU AMOKSIKLAV® 2H (AMOKSIKLAV® 2H)

Skład:

Substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

1 tabletka zawiera 875 mg amoksycyliny w formie trihydrażu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w formie soli potasowej;

Substancje pomocnicze: krzemionka koloidalna bezwodna, stearynian magnezu, talk, povidon K25, crospovidon typ A, celuloza mikrokryształyczna PH-112;

Otoczka: cytrynian trietylu, hipromeloza 2910, talk, dwutlenek tytanu (E 171), wodna dyspersja etylocelulozy.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: od białego do kremowego odcienia, tabletki o kształcie owalnym, z ryflowaniem z obu stron, powlekane otoczką błonową.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Antybiotyki beta-laktamowe, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania. Amoksycylina jest półsyntetycznym penicyliną (antybiotykiem z grupy beta-laktamów), który hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozkład przez beta-laktamazy produkowane przez bakterie oporne, dlatego zakres działania amoksycyliny stosowanej jako monoterapia nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Zależność farmakokinetyka/farmakodynamika. Czas przekraczania minimalnego stężenia hamującego (C>T>MIC) uważany jest za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności.

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja białek wiążących penicylinę, co zmniejsza powinowactwo leku do celu działania.

Nieprzenikalność bakterii lub mechanizm pompy wypompowującej mogą powodować oporność bakterii lub sprzyjać jej powstawaniu, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości progowe.

Wartości progowe stężenia minimalnego hamującego (MIC) dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania wrażliwości na antybiotyki (EUCAST):

Odporność może się zmieniać w zależności od regionu i czasu dla poszczególnych gatunków, dlatego zaleca się posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie przy leczeniu ciężkich infekcji. W razie potrzeby wymagana jest konsultacja specjalisty, jeśli lokalna rozpowszechniona oporność jest taka, że korzyść ze stosowania leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów infekcji, budzi wątpliwości.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Bio dostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego wynosi około 70 % po podaniu doustnym. Profile obu składników w osoczu są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te, które osiąga się po doustnym podaniu równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podanych oddzielnie.

Rozkład. około 25 % całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu i 18 % całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami osocza. Umiarkowany wolumen rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po włądowaniu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy zostały wykryte w pęcherzu żółciowym, tkance brzusznym, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie synowialnym i otrzewnowym, żółci i łoju. Amoksycylina nie rozkłada się w wystarczającym stopniu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodzących od któregoś składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielka ilość kwasu klawulanowego może również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Wiadomo, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biotańska transformacja. Amoksycylina jest częściowo wydalana z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloinowego w ilościach równoważnych 10–25 % dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydalany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydalany jest zarówno przez nerki, jak i poprzez działanie mechanizmów pozanerkowych.

U zdrowych ochotników średni okres półtrwania amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około 1 godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/godz. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85 % dla amoksycyliny oraz 27–60 % dla kwasu klawulanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. W przypadku kwasu klawulanowego największa ilość substancji wydala się w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na wydalanie kwasu klawulanowego przez nerki (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wiek. Okres półtrwania amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u wcześniaków) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość podawania nie powinna przekraczać 2 razy na dobę ze względu na niedojrzałość drogi wydalniczej nerki. Ponieważ pacjenci w podeszłym wieku są bardziej skłonni do obniżenia funkcji nerek, dawkowanie należy dobrać ostrożnie, zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Naruszenie funkcji nerek. Całkowity klirens surowicy amoksycyliny/kwasu klawulanowego zmniejsza się proporcjonalnie do spadku funkcji nerek. Spadek klirensu leku jest bardziej wyrażony dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny jest wydalana przez nerki. W niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernej kumulacji amoksycyliny, zachowując jednocześnie wystarczający poziom kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Naruszenie funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci wywołanych drobnoustrojami wrażliwymi na lek:

• potwierdzony ostry bakteryjny zatokowy;
  • ostry zapalenie ucha środkowego;
  • potwierdzona zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
  • zapalenie płuc nabyte spoza szpitala;
  • cystalgia;
  • nefryt;
  • zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie ropnie zębiowe z rozszerzonym cellulitis;
  • zakażenia kości i stawów, w tym osteomyelitis.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na dowolny składnik leku, na inne leki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

W wywiadzie ciężkie reakcje nadwrażliwościowe (w tym anafilaksja) związane z zastosowaniem innych środków beta-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

W wywiadzie żółtaczka lub zaburzenia funkcji wątroby związane z zastosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwwątrobowe doustne.

Leki przeciwwątrobowe doustne i antybiotyki z grupy penicylin są szeroko stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o interakcjach. Opisano jednak przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acefenokumarol lub warfarynę, którym przepisano leczenie amoksycyliną. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie tych leków, należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub wartość INR przy rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia amoksycyliną. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwwątrobowych doustnych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty niepożądane”).

Jednoczesne stosowanie probencylowu nie jest zalecane. Probencylow zwiększa wydzielanie kanalikowe amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probencylowu może prowadzić do podwyższenia i przedłużonego utrzymywania się stężenia amoksycyliny we krwi.

Jednoczesne stosowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną może zwiększyć ryzyko wystąpienia alergicznych reakcji skórnych. Brak danych dotyczących jednoczesnego stosowania allopurinolu i Amoxiclavu® 2H.

Podobnie jak inne antybiotyki, Amoxiclav® 2H może wpływać na florę jelitową, co może prowadzić do zmniejszenia resorpcji estrogenów i obniżenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych kombinowanych.

Istnieją pojedyncze doniesienia o zwiększeniu wartości międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów leczonych acefenokumarolem lub warfaryną, którzy przyjmowali amoksycylinę. Jeśli takie połączenie jest konieczne, należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub wartość INR przy rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia lekiem kombinowanym zawierającym amoksycylinę.

U pacjentów leczonych mykofenolanem mofetylu po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddozowego aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przeddozowego może nie odpowiadać dokładnie zmianie całkowitego narażenia na kwas mykofenolowy.

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Особливости stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii lekiem należy dokładnie ustalić występowanie w wywiadzie reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cephalosporyny oraz inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Opisywano poważne reakcje nadwrażliwości, które w pojedynczych przypadkach prowadziły do śmiertelnych skutków (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów leczonych penicyliną. Reakcje nadwrażliwościowe mogą również postępować do zespołu DRESS – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u chorych z wywiadem nadwrażliwości na penicylinę oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Jeśli stwierdzono, że infekcja jest spowodowana drobnoustrojami wrażliwymi na amoksycylinę, należy rozważyć możliwość przejścia z kombinacji amoksycylina/kwas klawulanowy na samą amoksycylinę zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Nie należy stosować tej postaci leku w przypadku wysokiego ryzyka, że patogeny są oporne na beta-laktamy, oraz nie należy stosować do leczenia zapalenia płuc wywołanego szczepami S. pneumoniae opornymi na penicylinę.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Nie należy przepisywać leku w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ przy stosowaniu amoksycyliny w tej patologii obserwowano przypadki wysypek przypominających korpka.

Jednoczesne przyjmowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych ze strony skóry.

Długotrwałe stosowanie leku może czasem prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroflory opornej na ten lek.

Rozwój rumienia wielopostaciowego z pęcherzykami na początku leczenia może być objawem ostrzego ogólnoustrojowego rumienia pęcherzykowego (AGEP) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takim przypadku należy przerwać leczenie, a w przyszłości jest ono przeciwwskazane.

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z objawami niewydolności wątroby (patrz sekcje „Przeciwwskazania”, „Sposób stosowania i dawki”, „Działania niepożądane”). Działania niepożądane ze strony wątroby występowały głównie u mężczyzn i pacjentów w podeszłym wieku oraz były związane z długotrwałym leczeniem. U dzieci takie zjawiska raportowano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy i znaki zazwyczaj pojawiały się podczas lub bezpośrednio po leczeniu, ale w niektórych przypadkach pojawiały się kilka miesięcy po jego zakończeniu. Ogólnie rzecz biorąc, te zjawiska były odwracalne. Działania niepożądane ze strony wątroby mogą być ciężkie i bardzo rzadko kończyć się śmiercią. Zawsze występowały u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub przy jednoczesnym stosowaniu leków znanych z potencjalnego negatywnego wpływu na wątrobę (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich antybiotyków opisywano wystąpienie kolitu asocjowanego z antybiotykiem, który może wahać się od łagodnego do zagrożonego życia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest, aby wziąć to pod uwagę w przypadku wystąpienia u pacjentów biegunki podczas lub po stosowaniu antybiotyku. W przypadku wystąpienia kolitu asocjowanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać leczenie lekiem, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe ocenianie funkcji narządów i układów, w tym funkcji nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

Rzadko u pacjentów przyjmujących Amoxiclav® 2H oraz doustne leki przeciwzakrzepowe może obserwowane być wydłużenie czasu protrombinowego (wzrost wartości INR). W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych konieczna jest odpowiednia kontrola badań laboratoryjnych. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwzakrzepowych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu krzepnięcia.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia niewydolności nerek (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym diurezą bardzo rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy utrzymywać odpowiednie spożycie płynów i diurezę w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii amoksycyliny. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną do oznaczenia poziomu glukozy w moczu należy stosować reakcje enzymatyczne z wykorzystaniem glukozo-oksydazy, ponieważ inne metody mogą dawać wyniki fałszywie pozytywne.

Obecność kwasu klawulanowego w leku może powodować niestosunkowe wiązanie IgG i albuminy na błonach erytrocytów, co może prowadzić do fałszywie pozytywnego wyniku testu Coombsa.

Opisywano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus produkcji Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później potwierdzono brak infekcji Aspergillus. Wiadomo o reakcjach krzyżowych z polysacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania immunoenzymatycznego testu z zastosowaniem Platelia Aspergillus produkcji Bio-Rad Laboratories. Dlatego takie pozytywne wyniki u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Opisywano przypadki wystąpienia zespołu lekowego enterokolitu (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół lekowego enterokolitu to reakcja alergiczna z głównym objawem – długotrwałe wymioty (1–4 godziny po <przyjęciu> <użyciu> leku) bez objawów alergicznych skóry lub układu oddechowego. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępowanie do szoku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania reprodukcyjne u zwierząt z doustnych i parenteralnych form leku nie wykazały żadnego działania teratogennego. W jednym badaniu z udziałem kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych donoszono, że profilaktyczne stosowanie leku może być związane ze zwiększonym ryzykiem enterokolitu nekrotycznego u noworodków. Jak przy stosowaniu innych leków, należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, z wyjątkiem przypadków, gdy według lekarza takie stosowanie jest konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba czynne składniki leku wydzielają się w mleku matuszkowym (brak informacji o wpływie kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią możliwe jest wystąpienie biegunki i grzybicy błon śluzowych, dlatego należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Lek można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy według lekarza korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych maszyn.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ leku na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu lub innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami dotyczącymi terapii antybiotykami oraz lokalną wrażliwością na antybiotyk. Wrażliwość na amoksycylinę/klawulanian różni się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie. W razie potrzeby należy skorzystać z danych dotyczących lokalnej wrażliwości oraz przeprowadzić badanie mikrobiologiczne i test wrażliwości.

Zakres proponowanych dawek zależy od oczekiwanych patogenów i ich wrażliwości na leki przeciwbakteryjne, ciężkości choroby, lokalizacji infekcji, wieku, masy ciała i funkcji nerek pacjenta.

Dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg dawka dzienna wynosi 1750 mg amoksycyliny/250 mg kwasu klawulanowego (2 tabletki), dzielona na 2 dawki.

Dla dzieci o masie ciała od 25 kg do 40 kg maksymalna dawka dzienna wynosi 1000–2800 mg amoksycyliny/143–400 mg kwasu klawulanowego.

Jeśli w trakcie leczenia konieczne jest podanie wyższych dawek amoksycyliny, należy stosować inne formy leku kombinowanego, aby uniknąć nadmiernie wysokich dawek kwasu klawulanowego.

Czas trwania leczenia należy ustalać na podstawie klinicznej odpowiedzi pacjenta na terapię. Niektóre infekcje (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia.

Dzieci o masie ciała od 25 do 40 kg.

Zalecane dawki to od 25 mg/3,6 mg/kg masy ciała/dobę do 45 mg/6,4 mg/kg masy ciała/dobę, podzielone na 2 dawki.

W przypadku niektórych infekcji (takich jak zapalenie ucha środkowego, zatkanie zatok i infekcje dolnych dróg oddechowych) maksymalna dawka dzienna nie powinna przekraczać 70 mg/10 mg/kg masy ciała/dobę i powinna być podzielona na 2 dawki.

Ponieważ tabletki nie można dzielić, nie należy przepisywać tej formy leku dzieciom o masie ciała poniżej 25 kg.

W poniższej tabeli podano dawkę w mg/kg masy ciała, którą otrzymuje dziecko o masie ciała od 25 kg do 40 kg przy stosowaniu jednej tabletce Amoxiclav® 2H 875 mg/125 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku. Korekta dawki u pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana. W razie potrzeby dawkę należy dostosować w zależności od funkcji nerek.

Dawkowanie przy zaburzeniach funkcji wątroby. Stosować ostrożnie, należy kontrolować funkcję wątroby w regularnych odstępach czasu. Dane do rekomendacji dawkowania są niewystarczające.

Dawkowanie przy zaburzeniach funkcji nerek. Lek należy stosować wyłącznie u chorych z klirem kreatyniny większym niż 30 ml/min. W niewydolności nerek z klirem kreatyniny mniejszym niż 30 ml/min lek nie stosuje się.

Tabletkę należy połykać całą, nie żując. W razie potrzeby tabletkę można podzielić na pół i połknąć połówki, nie żując.

Dla optymalnej absorpcji i zmniejszenia możliwych działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego lek należy przyjmować na początku spożycia pokarmu.

Czas trwania leczenia należy ustalać indywidualnie. Leczenia nie należy kontynuować dłużej niż przez 14 dni bez oceny stanu chorego.

Leczenie można rozpocząć od podania drogą dożylną, a następnie kontynuować doustnie.

Dzieci.

Leku w tym dawkowaniu i formie leku nie zaleca się stosować u dzieci o masie ciała mniejszej niż 25 kg.

Przedawkowanie.

Objawy. Możliwe wystąpienie objawów zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Obserwowano krystalurię amoksycylinową, która w niektórych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano osadzanie się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po wewnątrzżylowym podaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie kontrolować przepuszczalność cewników (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Leczenie. Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę wodno-elektrolitową.

Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Efekty uboczne.

Najczęściej zgłaszanymi efektami ubocznymi leku są biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono listę niepożądanych reakcji na lek znanych z badań klinicznych i nadzoru popoświęceniowego, sklasyfikowanych według systemowo-organowej klasy MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 i < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100); nieczęsto (≥ 1/10 000 i < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje. Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.
Częstość nieznana: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Z udziałem układu krwiotwórczego i chłonnego. Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.
Częstość nieznana: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i wskaźnika protrombinowego¹.

Z udziałem układu nerwowego. Nierzadko: zawroty głowy, ból głowy.
Częstość nieznana: odwracalna nadpobudliwość i drgawki², oponowy zapalenie opon mózgowych (aseptyczne zapalenie opon mózgowych).

Z udziałem układu sercowo-naczyniowego. Częstość nieznana: zespół Kochna.

Z udziałem przewodu pokarmowego. Często: biegunka, nudności³, wymioty.
Nierzadko: zaburzenia żołądka.
Częstość nieznana: kolit spowodowany antybiotykiem⁴, „czarny owłosiony język”, zespół zapalenia jelita i jelita cienkiego wywołany lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostry zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne. Nierzadko: podwyższenie stężenia AST i/lub ALT⁵.
Częstość nieznana: zapalenie wątroby⁶ i żółtaczka cholesteryczna⁶.

Z udziałem skóry i tkanek podskórnych⁷. Nierzadko: wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka.
Rzadko: wielopostaciowa rumień.
Częstość nieznana: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze odwarstwienie nabłonka, pęcherzowe odwarstwienie skóry, ostra ogólna wypryskowa pustulacja⁸, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespołu DRESS), choroba IgA z liniowym odkładaniem immunoglobuliny A (IgA).

Z udziałem nerek i dróg moczowych. Bardzo rzadko: zapalenie wątrobowo-naczyniowe nerek.
Częstość nieznana: kryształkomoczu⁹ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

Z udziałem układu odpornościowego¹⁰. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowicy, zapalenie naczyń alergicznego pochodzenia.

1 Patrz sekcja „Szczególne wskazówki dotyczące stosowania”.
2 Patrz sekcja „Szczególne wskazówki dotyczące stosowania”.
3 Nudności częściej występują po przyjmowaniu wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie leku podczas posiłku.
4 W tym kolit pseudobłoniasty i kolit krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne wskazówki dotyczące stosowania”).
5 Umiarkowane podwyższenie stężenia AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamów, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.
6 Zjawiska te obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn (patrz sekcja „Szczególne wskazówki dotyczące stosowania”).
7 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (dermatytu) należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Szczególne wskazówki dotyczące stosowania”).
8 Patrz sekcja „Szczególne wskazówki dotyczące stosowania”.
9 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.
10 Patrz sekcje „Preciwwskazania” i „Szczególne wskazówki dotyczące stosowania”.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

7 tabletek w blistrze; 2 (7 × 2) blisterów w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Sandoz GmbH – Zakład produkcyjny: Antyinfekcyjne GLZ i Chemiczne Operacje Kundl (AIHO GLZ Kundl).

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

Biochemiestrasse 10, 6250 Kundl, Austria.